คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Romantic Lie ♥ โกหกกี่ครั้ง ใจก็ยังใช่เธอ

ตอนที่ 8 : Chapter 8 ♦ I'm Alone


     อัพเดท 13 มี.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: romantic lie, venice, rome, zora, north, leeplayy, minwoo, bomi
ผู้แต่ง : ` สมายชัตเตอร์ . ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ` สมายชัตเตอร์ .
My.iD: https://my.dek-d.com/leeplayy
< Review/Vote > Rating : 93% [ 77 mem(s) ]
This month views : 15 Overall : 55,208
2,054 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 482 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Romantic Lie ♥ โกหกกี่ครั้ง ใจก็ยังใช่เธอ ตอนที่ 8 : Chapter 8 ♦ I'm Alone , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4188 , โพส : 71 , Rating : 90% / 14 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด











Chapter 8 I'm Alone



ถึงมันจะแปลก แต่ฉันก็ว่ามันก็เป็นชื่อที่เพราะดีนะ เหมาะกับคนน่ารักๆ อย่างเธอมากเลย! ฉันพาโซรามานั่งเล่นที่บ้าน แล้วทำอะไรให้เธอทานนิดหน่อย พอยิ่งได้คุยยิ่งรู้จัก ฉันก็ชักจะชอบโซราขึ้นมาแล้วล่ะ และถึงจะบอกว่าไม่ได้เป็นแฟนคลับพี่แร็พเตอร์ แต่เธอก็ถามถึงแต่เขาแบบคำถามเว้นคำถามเลยทีเดียว

...ปากแข็งจังเลยน้า~

“หวายยยย เย็นแล้วนี่นา! ฉันต้องโดนคุณพ่อดุแน่เลย ขอตัวกลับก่อนนะคะ TOT” เธอพูดรัวก่อนจะหยิบกระเป๋าแล้วลุกไปทันที แต่จะกลับได้ยังไงในเมื่อเธอไม่มีเงิน!

“เดี๋ยวก่อนค่ะ แล้วจะกลับยังไงคะนั่น” เธอชะงักไปทันทีเมื่อได้ยินคำถามของฉัน

“นั่นสิ ฉันลืมไป =O=” ฉันหัวเราะพรืดออกมาเบาๆ กับความไร้เดียงสาของโซรา

“ขึ้นแท็กซี่ไปก่อน แล้วค่อยให้คนที่บ้านจ่ายให้ดีมั้ย”

“จริงด้วย! ฉันนี่ไม่ฉลาดเลย ให้ตายสิ!” ฉันขำกับท่าทีของเธออีกแล้ว เป็นผู้หญิงที่น่ารักทั้งหน้าตาและนิสัยเลยนะ >.<

“งั้นเดี๋ยวฉันไปส่งนะ”

ฉันเดินออกมาพร้อมกับโซราเพื่อเรียกแท็กซี่ และพอส่งเธอเสร็จฉันก็เดินกลับเข้ามาในบ้าน พอผ่านหน้าประตูฉันก็พลันนึกได้ว่าต้องเรียกช่างมาซ่อมออด ฉันลองกดมันดูเล่นๆ เผื่อจะมีปาฏิหารย์เกิดขึ้นให้มันใช้งานได้แบบไม่ต้องซ่อม (คืออันที่จริงฉันไม่อยากเสียเงินน่ะ -_-)

ติ้งต่อง~

เห? ปาฏิหารย์มีจริงเหรอเนี่ย! ออดมันใช้งานได้จริงๆ ด้วย เทวดานางฟ้าที่ไหนแอบมาซ่อมให้ฉันล่ะเนี่ย หรือโรมให้คนมาซ่อมตอนที่ฉันออกไปข้างนอก?

ช่างเถอะ! สงสัยไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา ใครจะซ่อมก็ช่าง ตอนนี้มันใช้ได้ก็โอเคแล้วล่ะ ^^

ฉันเข้ามาในบ้านแล้วทำความสะอาดจานชามก่อนจะมานั่งดูทีวีที่โซฟา แต่รู้สึกเหมือนฉันกำลังนั่งทับอะไรบางอย่างแฮะ

...พวงกุญแจ

ถ้าจำไม่ผิด มันเป็นพวงกุญแจรูปเปียโนสีดำที่ห้อยติดอยู่กับกระเป๋าสะพายของโซรานี่นา คงไปเกี่ยวอะไรจนหลุดล่ะมั้งเนี่ย จะเอาไปให้ก็คงไม่ทันเพราะเธอขึ้นรถไปได้พักใหญ่แล้ว แต่เห็นเธอบอกว่าอาทิตย์หน้าจะมากรุงเทพอีกครั้ง เอาไว้ถึงวันนั้นแล้วฉันค่อยคืนให้ก็แล้วกัน

‘Roma’

เพราะฉันพลิกมันดูไปมาจึงทำให้เห็นข้อความที่เขียนด้วยปากกาหมึกสีดำข้างๆ เปียโนนั่น

โรมา งั้นเหรอ? มันคืออะไรน่ะ หรือว่าจะเป็นชื่อคนในครอบครัวของโซรา? โรมา...โซรา อืม... ถึงทั้งคู่จะเป็นชื่อที่แปลกไปหน่อย แต่ก็เข้ากันดีนะ ไม่เหมือนฉันกับน้องสาว พี่ชื่อเวนิส ส่วนน้องชื่อจัสมิน คือ...มันไม่ได้เข้ากันเลยสักนิด!

ครืด ครืด~

โทรศัพท์ที่สั่นอยู่ตรงหน้าทำให้ฉันต้องวางพวงกุญแจของโซราลงบนโต๊ะกาแฟ แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูข้อความ แต่พอเห็นชื่อคนส่งมาฉันก็ตัดสินใจวางมันลงที่เดิมทันที

ใช่แล้วค่ะ พี่นอร์ทส่งมา -_-; คงจะเป็นข้อแก้ตัวหรือคำโกหกที่หวังจะให้ฉันเชื่อให้ได้สินะ แน่นอนว่าถ้าฉันเปิดอ่าน ฉันคงต้องใจอ่อนแหงๆ เพราะงั้น...อย่าอ่านเป็นดีที่สุด YoY

ติ้งต่อง~

โอ้...พอออกใช้ได้ไม่ทันไรก็มีคนมาประเดิมซะแล้ว ถ้าไม่ใช่โรม บางที...คุณน้าอาจจะกลับมาแล้วก็เป็นได้! >_<

ฉันเดินไปเปิดประตูบ้าน ก่อนจะพบผู้ชายร่างใหญ่กับผู้หญิงรุ่นราวคราวป้าอีกหนึ่งคน ฉันไม่คุ้นหน้าคุ้นตาคนเหล่านี้เลย แต่ท่าทางจะไม่ได้มาดีกับฉันแล้วล่ะ

“แพ็คของเสร็จรึยัง” คำพูดของป้าคนนั้นทำให้ฉันถึงกับงุนงง “ยังมาทำหน้าโง่อีก! ออกไปได้แล้ว ที่นี่มันไม่ใช่บ้านก็แกแล้ว”

ดะ...เดี๋ยวก่อนสิ! อะไรกันเนี่ย คนพวกนี้เป็นใครมาจากไหน แล้วทำไมถึงบุกรุกเข้ามาในบ้านฉันแบบนี้ แถมยังไล่ให้ฉันออกไปอีก พวกเขาเข้าไปในบ้านของฉันแล้ว ไม่ดีแน่...ต้องเป็นพวกมิจฉาชีพแน่นอนเลย!

“หยุดก่อนค่ะ” พวกเขาชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะหันมามองหน้าฉัน “ถ้าคุณแตะต้องอะไรในบ้านหลังนี้ ฉันจะแจ้งตำรวจ”

ถึงจะพูดอย่างนั้นแต่เขาทั้งสองไม่มีทีท่าว่าจะกลัวเลยสักนิด มิหนำซ้ำยังแค่นหัวเราะออกมาอีกต่างหาก

“แจ้งตำรวจ? ฉันน่ะสิที่จะต้องแจ้งจับแก! บ้านหลังนี้ถูกน้าแกขายเรียบร้อยแล้วนังโง่!!” อะไรนะ? มะ...ไม่จริงน่า!

“อย่ามากล่าวหาคุณน้าฉันนะ ท่านไม่มีทางทำแบบนั้นหรอก”

“หึ! ฉันกะแล้วว่าแกต้องไม่รู้เรื่อง ถ้าแกรู้แกคงหนีไปนอกประเทศแบบน้าแกแล้วล่ะ อ่ะนี่ ถ้าไม่เชื่อก็ดูซะ!” ป้าคนนั้นพูดพลางยื่นกระดาษที่ถูกดึงออกมาจากซองเอกสารให้ฉันดู

นี่มันสัญญาซื้อขายจริงๆ ด้วย! แถมยังมีลายเซ็นและลายนิ้วมือของคุณน้าอีกต่างหาก! ทีแรกฉันอยากจะเถียงให้ถึงที่สุด แต่พอเห็นแบบนี้แล้วฉันก็รู้ได้ทันทีเลยว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์ที่จะทำแบบนั้นได้เลย

“ฟังให้ดีนะ ที่นี่ไม่ใช่บ้านของแกอีกต่อไป จะไสหัวไปอยู่ที่ไหนก็เชิญ!” เธอผลักไหล่ฉันแรงๆ จนถึงกับเซถอยหลังไปสองสามก้าว ฉันยังคงยืนอึ้งพูดไม่ออกอยู่อย่างนั้นไม่ขยับเขยื้อนไปไหน ใจทั้งใจไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ว่าคุณน้าจะทำแบบนี้ได้ ท่านทิ้งฉันไปแล้วจริงๆ เหรอ TOT “เอ้านังเด็กนี่! พูดไม่รู้ฟังรึไง ฉันอุตส่าห์ให้โอกาสแกไปเก็บข้าวของนะ เร็วเข้าสิ!

ถึงจะยังงุนงงไม่หาย แต่ฉันก็ยอมทำตามที่ป้าคนนั้นสั่งอย่างจำใจ ฉันเก็บข้าวของเสื้อผ้าทั้งหมดใส่กระเป๋าเดินทางใบใหญ่พลางคิดอยู่ในใจตลอดเวลาเกี่ยวกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น นี่ฉันต้องยอมย้ายออกไปจริงๆ เหรอ แล้วจะไปอยู่ที่ไหนกันล่ะ ฮือๆ

“สงสารหรอกนะ ฉันจะให้เวลาแกถึงพรุ่งนี้ละกัน หวังว่าถ้ามาถึงจะไม่เห็นหน้าโง่ๆ ของแกอีกแล้วนะ ; )” สายตาเหยียดหยามบวกกับรอยยิ้มเยาะเย้ยนั่นทำเอาฉันอยากจะร้องไห้จริงๆ

เรื่องราวมันปุบปับมาก รู้ตัวอีกทีฉันก็ต้องไปจากที่นี่ซะแล้ว! ข้าวของที่มีอยู่มันก็ไม่ใช่น้อยๆ เลยนะ ให้เวลาแค่คืนเดียวกันจะไปเก็บทัน!

โรม นายอยู่ไหนกันนะ กลับมาช่วยฉันที YOY

ฉันทิ้งตัวลงบนเตียงอย่างเหนื่อยอ่อนหลังจากเก็บเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวไปได้ครึ่งหนึ่ง ตอนนี้ก็เกือบสามทุ่มแล้ว แต่ไม่มีทีท่าว่าโรมจะกลับมาเลย ฉันอยากให้เขากลับมาเร็วๆ จัง ฮือๆ

ถึงจะแอบแปลกใจตัวเองมากที่จู่ๆ ก็ไปนึกถึงไอ้คนบ้าคนนั้น แต่ด้วยความต้องการการช่วยเหลือ ฉันจึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วตัดสินใจโทรไปหาเขาจนได้ และเมื่อมีคนรับ...

“โรม นายอยู่ที่ไหนน่ะ” ฉันกรอกเสียงใส่โทรศัพท์พร้อมกับหัวใจที่เต้นแรงนิดหน่อย ก็แค่โทรหาคนคนหนึ่ง แต่ทำไมต้องตื่นเต้นขนาดนี้ด้วยก็ไม่รู้ T^T

(...)

“ฮัลโหล นายได้ยินฉันรึเปล่า” ฉันถามขึ้น ก่อนจะยกโทรศัพท์ขึ้นมาเช็คว่าสายหลุดไปรึเปล่า แต่ก็ไม่นะ ทุกอย่างปกติดี แต่ทำไมไม่มีคนตอบฉันล่ะ! “โรม...”

(ว่าไงคะ)

ใครน่ะ! นี่ฉันโทรผิดรึเปล่า ทำไมถึงกลายเป็นเสียงผู้หญิงไปได้ล่ะ ผีหลอกแน่ๆ เลย ฮือๆ

“ขอคุยกับโรมหน่อยค่ะ”

(ตอนนี้เขาพูดไม่รู้เรื่องหรอก เธอเป็นแฟนเขาใช่มั้ย มารับศพด้วยละกัน)

“อะ...เอ๊ะ?”

ยังไม่ทันจะได้เอ่ยถาม ผู้หญิงที่อยู่ในสายก็พูดรัวแทรกขึ้นมาจนฉันฟังแทบไม่ทัน เธอบอกสถานที่ที่โรมอยู่ตอนนี้ และฉันก็จดมันลงไปในสมุดโน้ตพลางพยักหัวหงึกๆ รับรู้ ก่อนที่เธอจะวางสายไปในที่สุด ฉันจ้องมองสิ่งที่ตัวเองจดไปเมื่อครู่พลางถอนหายใจออกมาอยู่หลายหน ผู้หญิงคนนั้นไม่ยอมบอกว่าโรมเป็นอะไรถึงมารับสายไม่ได้ จะว่าถูกผู้หญิงคนนั้นหลอกแล้วปล้นมันก็ไม่น่าจะใช่ คนอย่างเขาดูแลตัวเองเก่งจะตาย!

...เฮ้อ!

แต่ถึงจะดูแลตัวเองเก่งยังไงฉันก็เป็นห่วงอยู่ดีนั่นแหละน่า TOT

 

ในที่สุดจิตใจก็พาร่างกายของฉันมาถึงปั้มน้ำมันแห่งหนึ่งย่านใจกลางเมือง ผู้หญิงคนนั้นบอกว่าโรมอยู่ใกล้ๆ แถวนี้ล่ะ แต่ฉันเดินหาอยู่พักหนึ่งแล้วก็ยังไม่เห็นวี่แววของเขาเลย ลองโทรหาอีกสักทีดีกว่า

ตู้ด... ตู้ด... ตู้ด...

อะไรกัน! ไม่มีใครรับเลย ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้อยู่กับโรมแล้วรึไงนะ ตอนนี้เขาจะเป็นยังไงบ้างเนี่ย ฮือๆ

โอ๊ะ! เจอแล้ว... เจอรถของโรมแล้ว! จอดอยู่ข้างทางตรงนั้นไง ประตูมันถูกเปิดไว้ข้างหนึ่งแถมไฟหน้ารถก็ยังเปิดสว่างจ้าอยู่เลยด้วย ลักษณะแบบนี้มันต้องมีเรื่องไม่ดีแน่ ฉันต้องเดินไป เดินไปให้เร็วที่สุด! ฉันพยายามใช้สายตาสอดส่องมองเข้าไปในรถแต่ก็ไม่พบใคร จึงเดินสำรวจรอบๆ และแล้ว...

“โรม!! OoO” ฉันรีบวิ่งหน้าตาตื่นเข้าไปหาโรมที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่ที่พื้น ส่วนหัวนั้นพิงเบาะอยู่ในรถ แต่นอกนั้นหมดสภาพอยู่ด้านนอก! ดูเหมือนเขาเพิ่งไปดื่มมาล่ะ เพราะกลิ่นแอลกอฮอล์แรงมาก ฉันพยายามเขย่าตัวเขาแต่เหมือนไม่มีปฏิกริยาตอบรับอะไรเลย

...เขาตายแล้วรึเปล่านะ YoY

 ฉันพยุงตัวเขาขึ้นมาแล้วยัดเขาเข้าไปที่เบาะหลังก่อนจะตามเข้าไปแล้วปิดประตูรถทุกประตู ฉันมองโรมด้วยหัวสมองที่ว่างเปล่าคิดอะไรไม่ออก ไม่รู้ว่าฉันมาที่นี่ทำไม ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไป เรื่องของตัวเองยังเอาตัวไม่รอด แล้วยังต้องมาคอยเก็บศพเขาอีกเหรอเนี่ย ฉันควรจัดการเรื่องของตัวเองให้เรียบร้อยก่อนดีมั้ย? แต่ปล่อยเขาไว้แบบนี้จะไม่เป็นอะไรแน่เหรอ?

ฮือๆ ใครก็ได้ช่วยเวนิสคนนี้คิดทีเถอะ T^T

“เวนิส...” หะ หือ? O_o ขะ...เขาพูด! เขาเรียกชื่อฉัน!

“โรม...นายโอเคใช่มั้ย” ฉันถามพลางแตะๆ ตัวของเขา แต่ดูเหมือนเขาจะหลับไปอีกแล้ว ”นี่ตอบฉันหน่อยสิ โรม...โรม!

“รำคาญ!” เขาหลับหูหลับตาโวยวายพลางโบกมือปัดป้องไปมา

“บ้านนายอยู่ไหน” มันคงเป็นหนทางที่ดีที่สุดในตอนนี้ ฉันจะพาเขากลับบ้าน หลังจากนั้นฉันจะได้ไปจัดการกับเรื่องของตัวเองต่อ! (ทั้งๆ ที่กะจะมาขอความช่วยเหลือจากเขาแท้ๆ v_v)

“อังกฤษ” บ้าสิ! จะให้ฉันจองตั๋วแล้วพานายไปส่งที่นั่นใช่มั้ย? โอ้ยๆ ช่วยลืมตามาคุยกับฉันดีๆหน่อยเถอะ ขอร้องล่ะ

“อย่ากวนประสาทได้มั้ย”

“ฮะๆ” หัวเราะซะงั้น =O=;

ฉันว่าถามเขาตอนนี้คงไม่ได้อะไรแน่ๆ แม่ฉันเป็นคนจ้างเขามา น่าจะรู้ว่าที่อยู่เขาอยู่ที่ไหน เพราะงั้นฉันจึงเลือกที่จะโทรหาแม่ และเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น(อีกแล้ว)

...โรมอยู่คอนโดเดียวกันกับพี่นอร์ท แถมยังชั้นเดียวกันอีกต่างหาก TOT

ฉันไปหาพี่นอร์ทก็ออกจะบ่อย แต่ทำไมไม่เคยเจอเขาเลยนะ เอ่อ...เรื่องนี้เดี๋ยวค่อยว่ากัน เอาเป็นว่าฉันรีบไปส่งเขาที่คอนโดก่อนดีกว่า ก่อนที่มันจะดึกมากไปกว่านี้

โชคดีที่ฉันขับรถเป็นเพราะพี่นอร์ทเคยสอน ฉันจึงสามารถพาเขามาจนถึงคอนโดได้ ฉันและพี่ยามช่วยกันหามโรมขึ้นห้อง โชคดีที่ไม่เจอพี่นอร์ท ไม่งั้นฉันคงทำหน้าไม่ถูกแน่ ก็นะ...เพิ่งเลิกกันแถมยังแบกผู้ชายแปลกหน้ามาให้เขาเห็นนี่นา

เมื่อมาถึงห้องของโรมฉันก็ขอบคุณพี่ยามก่อนที่เขาจะกลับไปทำหน้าที่ของตัวเองต่อ โรมยังคงเมาหลับไม่รู้เรื่องรู้ราว ฉันจึงเอาผ้าชุบน้ำเช็ดหน้าเช็ดตาให้เขา พลางคิดอยู่ในใจตลอดเวลาว่าทำไมเขาถึงได้ดื่มมากขนาดนี้นะ แต่เมื่อดูนาฬิกาก็เห็นว่ามันดึกมากแล้ว อีกอย่างฉันมีงานต้องทำ มีของต้องเก็บ อีกอย่างตอนนี้โรมก็น่าจะปลอดภัยดี เพราะงั้นฉันควรจะกลับบ้านได้แล้วล่ะ!

“ไปไหน...” ฉันชะงักไปเพราะเสียงของโรม เขาจับชายเสื้อฉันพลางเขย่าไปมา

“ฉันต้องกลับแล้ว” ฉันตอบพลางดึงมือเขาออก

“จะทิ้งฉันไปอีกคนรึไง!” เขาโวยวายหลังจากตะเกียกตะกายลุกขึ้นนั่งได้สำเร็จ และสักพักก็ลุกจากเตียงก่อนจะเดินโซซัดโซเซไปที่ระเบียง ฉันไม่รู้ว่าเขาคิดจะทำอะไร แต่ที่เห็นอยู่ตอนนี้คือ...เขากำลังปีน

เดี๋ยว! ระ...โรมกำลังปีนระเบียง เขาจะกระโดดเหรอ? ไม่นะ! อย่ากระโดดนะ =O=

“นายจะทำอะไรน่ะ!” การกระทำไปไวกว่าคำพูด ฉันวิ่งปรี่เข้าไปดึงตัวเขาไว้จนตัวฉันเองก็ถึงกับเซถลาแผ่นหลังไปกระแทกกับกระจกเข้าอย่างจัง และเพราะฉันรั้งตัวเขาไว้ พอโดนกระแทกเลยรู้สึกเหมือนถูกอัด มันทั้งเจ็บทั้งจุกเลยล่ะ ฮือๆ

โรมแกะมือของฉันที่อยู่บนเอวของเขาออก ก่อนจะค่อยๆ หันมามองหน้าฉันด้วยสีหน้ามึนๆ โดยที่ฉันก็ได้แต่ยืนเกร็งไม่ปริปากพูดอะไรแม้แต่นิด เขาจ้องฉันสักพักก่อนที่จะ(พยายาม)เดินกลับเข้าไปในห้อง แต่ยังเดินได้ไม่ถึงสองก้าวตัวของเขาก็ทรุดลง แต่ฉันก็รับไว้ทันอีกนั่นแหละ เขาจับต้นแขนของฉันไว้แน่นแล้วค่อยๆ ลุกขึ้นมา แต่ด้วยน้ำหนักที่โถมมามากเกินไปทำให้ฉันเซจนแผ่นหลังถูกกระแทกอีกเป็นครั้งที่สอง

...จะทำให้ฉันเจ็บตัวไปถึงไหนกัน YoY

“นายโอเคนะ” ถามทั้งๆ ที่ตัวเองไม่โอเคเลย ฮือๆ “วะ...ว้ายย!

ฉันถึงกับสะดุ้งเมื่อจู่ๆ เขาก็ขยับตัวแล้วเอามือมาทาบบนกระจกคร่อมตัวของฉันไว้ ตอนนี้ใบหน้าของเขากับฉันจึงห่างกันถึงคืบ และไม่กี่วินาทีที่เราสบตากัน ทุกอย่างมันก็ดูรวดเร็วฉับพลันไปหมด เมื่อรู้ตัวอีกที

“อะ...อื้อออ! >////<” สัมผัสร้อนของคนตรงหน้าที่กดทับลงบนริมฝีปากของฉันทำให้ถึงกับร้องเสียงหลงอยู่ในลำคอ ฉันตกใจมากจึงรีบผลักเขาออกอย่างรวดเร็ว แต่ฉันคงผลักแรงไปหน่อย ร่างของโรมจึงลงไปนอนกองกับพื้น และหัวสมองยังไม่ทันจะได้ประมวลอะไร ฉันก็รีบวิ่งออกมาจากห้องเขาอย่างรวดเร็ว

ฉันเอาหลังพิงประตูไว้พลางเม้มริมฝีปากแน่น พร้อมกับเอามือทาบอกข้างซ้ายของตัวเอง ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนระบบทางเดินหายใจมันติดขัดยังไงไม่รู้ หัวใจฉันก็เต้นแรงราวกับจะระเบิดอยู่แล้ว ฮือๆ เรื่องเมื่อกี้ฉันลืมมันไปได้มั้ย T///T

ฉันรีบกลับบ้านโดยไม่สนใจคนที่นอนตายอยู่ในห้องอีกต่อไป เพราะลักษณะนั้นไม่น่าจะตื่นมาปีนระเบียงได้อีกแล้วล่ะ อยากรู้จริงๆ ว่าพรุ่งนี้เขาจะจำได้มั้ยนะ ว่าทำอะไรกับฉันไปบ้าง ฮือๆ

 

วันต่อมา

ฉันวุ่นอยู่กับการเก็บของจนไม่ได้หลับไม่ได้นอน แถมเมื่อคืนยังเอาแต่คิดเรื่องของโรมจนหัวสมองแทบระเบิด และไม่ทันไรก็เช้าซะแล้ว ฉันอาบน้ำแต่งตัวแล้วขนข้าวของซึ่งเลือกเฉพาะที่จำเป็นต้องใช้จริงๆ ออกไปหน้าหมู่บ้านแล้วฝากยามที่ฉันไว้ใจได้เอาไว้ ก่อนจะไปทำงานตามปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น และพอเลิกงานฉันก็กลับมาเอาของ จากนั้นก็ถึงเวลาที่ต้องเร่ร่อนจริงๆ แล้วล่ะ! ฉันไม่มีที่ไปและไม่กล้าที่จะโทรบอกแม่ด้วย ฉันไม่อยากให้ท่านเป็นห่วงและต้องมาปวดหัวเพราะฉันอีก

ตอนนี้ฟ้าก็มืดเต็มที ฉันได้แต่นั่งถอนหายใจบนม้านั่งในสวนสาธารณะที่เก่า สงสัยคืนนี้ฉันคงต้องนอนที่นี่แล้วล่ะมั้ง TOT

“มาทำอะไรตรงนี้” เสียงทุ้มๆ เสียงหนึ่งเรียกฉัน มันเป็นเสียงที่ฉันไม่ค่อยที่จะได้ยินบ่อยนัก แต่ก็พอจะรู้ว่าเป็นใคร

“พี่ยู O.O” ฉันตกใจเล็กน้อยที่เห็นพี่เขามาที่นี่ แถมยังมาคนเดียวอีกต่างหาก

“ยังไม่ตอบเลยว่ามานั่งทำอะไรคนเดียว”

“นั่งคิดอะไรไปเรื่อยน่ะค่ะ ^^;” ในสถานการณ์แบบนี้ยังจะยิ้มอีกเหรอเวนิส! U.U

“มันอันตราย... กลับบ้าน!” เขาพูดเสียงดุจนฉันถึงกับหงอไปเลย

“พะ...พี่ต้นไม้ล่ะคะ” ฉันไม่อยากให้ใครรู้ว่าฉันไม่มีบ้านอยู่ เลยรีบเปลี่ยนเรื่องทันที

“งอนอะไรไม่รู้ หนีกลับบ้านไปละ -_-

“อ่า วันก่อนเวเจอพี่ต้นไม้ที่ห้าง เธอบอกจะไปญี่ปุ่นในวันถัดไป แต่จนถึงวันนี้เวก็ยังไม่เห็นว่าพวกพี่จะไปกันเลย มีปัญหาอะไรรึเปล่าคะ” ฉันกะจะถามพี่ต้นไม้ตั้งนานแล้ว แต่ก็ลืมตลอด

“ผู้จัดการอยากให้พี่ทัวร์คอนเสิร์ตก่อนแต่งงาน แล้วไอ้คอนเสิร์ตนี้มัน... มันใช้เวลานานโคตร!

“ช่วงนี้พวกพี่เลยยุ่งๆ จนไม่มีเวลาไปไหนเลยสินะคะ”

“ใช่ นี่ก็ยังเป็นเวลาซ้อมอยู่เลย แต่พี่เบื่อเลยออกมาขับรถเล่น ทีแรกก็มาสองคน ไปๆ มาๆ I’m alone!” ฉันหัวเราะน้อยๆ กับท่าทีเซ็งๆ แต่แลดูน่ารักของพี่ยู

“ซ้อมกันถึงกี่ทุ่มคะเนี่ย”

“พี่ได้แค่สี่ทุ่ม แต่คนอื่นคงเรื่อยๆ มั้ง เพราะยังไงห้องซ้อมมันก็ไม่มีวันปิด”

“หมายถึง... ให้บริการ 24 ชั่วโมงเหรอคะ”

“อื้ม!

เหมือนจะเห็นหนทางอยู่รำไร...

ถ้าฉันไปเช่าห้องซ้อมแล้วนอนที่นั่นล่ะ? เท่าที่รู้มามันมีพร้อมทุกอย่างเลยนะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องห้องน้ำ เรื่องแอร์ เรื่องพื้นที่ และก็เรื่องของกิน โอ้...โอกาสเดินมาหาฉันแล้ว!

“ไอ้เตอร์มันโทรตามละ พี่ไปก่อนนะ อย่านั่งนานล่ะ” พูดจบพี่ยูก็หันหลังให้ฉันแล้วเดินจากไปอย่างรวดเร็วโดยที่ฉันยังไม่ทันได้ร่ำลาเลย

ฉันไม่รู้ว่าห้องซ้อมนั่นมันอยู่ที่ไหนในกรุงเทพ เพราะฉะนั้นต้องรีบๆ นั่งแท็กซี่ตามพี่ยูไป แต่ยังเดินไปไม่ถึงไหนพี่เขาก็หายไปซะแล้ว!

หมับ!

ในขณะที่ฉันกำลังมึนๆ งงๆ และชะเง้อคอหาคนที่ฉันคิดจะสะกดรอยตาม ก็มีมือหนาๆ ของใครบางคนจับแขนฉันไว้ และเมื่อหันกลับไปมอง...

“โรม! O///O” จะบ้าตาย! เห็นหน้าเขาปั๊บเรื่องเมื่อคืนก็แว้บเข้ามาในสมองทันที โอ้ย...หัวใจฉันมันเต้นแรงอีกแล้ว  ช่วยด้วย ฮือๆ

“ยังไม่ชินหน้าฉันอีกเหรอ” ถ้าจะให้ชิน...ท่าทางจะยาก -_-^

“นะ...นายโอเคแล้วชะ...ใช่มั้ย” เสียงจ๋า หยุดสั่นหน่อยเถอะ!

“เมื่อคืนเธอพาฉันกลับคอนโดเหรอ” เขาจำได้?

“นายจำได้เหรอ”

“ยามบอก และเขาก็รู้จักเธอ” ที่รู้จักเพราะฉันเคยเป็นแฟนพี่นอร์ทสินะ “เมื่อคืนฉันทำอะไรรึเปล่า”

อ่า...ทำไมต้องถามคำถามนี้ด้วย ฮือๆ

“นายจำไม่ได้เหรอว่าทำอะไรไปบ้าง...” ฉันถามด้วยน้ำเสียงกล้าๆ กลัวๆ ก่อนที่เขาจะส่ายหัวเบาๆ “ถ้างั้นก็ช่างมันเถอะ”

มันก็ดีอยู่หรอกที่เขาจำไม่ได้ แต่มันก็ไม่ยุติธรรมเท่าไหร่เลยที่ฉันต้องเป็นฝ่ายจำ! จำว่าเขาทำอะไร จำเรื่องเลวร้ายนั้นไปคนเดียว U.U

“กลับบ้านได้แล้ว” เปลี่ยนเรื่องง่ายๆ ตลอดเลยนะ! แล้วที่พูดแบบนี้แสดงว่ายังไม่รู้ใช่มั้ยว่าฉันถูกเนรเทศเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“นายไม่เห็นกระเป๋าฉันเหรอ ฉัน...ไม่มีบ้านอยู่แล้ว”

“นี่มันเพิ่งวันที่ 7 เองนะ ในสัญญามันวันที่ 15 ไม่ใช่รึไง”

“ฉันไม่รู้” ฉันตอบพลางก้มหน้าลงแล้วแกะมือของเขาออก แต่เดี๋ยวนะ! ที่เขาบอกเมื่อกี้ แสดงว่าเขาก็รู้เรื่องนี้ตั้งนานแล้วน่ะสิ? แล้วทำไมเขาถึงไม่บอกฉันล่ะ! “นายรู้เหรอว่าคุณน้าของฉันขายบ้าน”

“ใช่ ฉันรู้”

“แล้วทำไมนายไม่บอกฉัน”

“ก็จะบอกอยู่นี่ไง”

“บอกให้เร็วกว่านี้หน่อยไม่ได้เหรอ ไม่คิดจะให้เวลาฉันทำใจเลยใช่มั้ย อย่างน้อยก็น่าจะให้ฉันเวลาฉันหาที่อยู่บ้าง” ฉันโวยวายเล็กน้อย แต่ดูเหมือนเขาไม่ได้สะทกสะท้านเลยแม้แต่นิด

“ที่ไหนก็นอนได้ทั้งนั้นแหละ อย่าเรื่องมากไปหน่อยเลย” ว่าไงนะ?

“แม้แต่ข้างถนนนายก็คิดว่าฉันจะนอนได้งั้นเหรอ”

“ใช่ -_,-” อยากจะร้องไห้! ทำไมเขาถึงได้เป็นคนเลวร้ายขนาดนี้นะ ไม่เหลือความเป็นมนุษย์อยู่บ้างเลย นายมีหัวใจรึเปล่าเนี่ย ฮือๆ

“งั้นฉันจะนอนที่นี่” ฉันคิดว่าตัวเองกำลังประชดอยู่ เพราะถ้าเอาเข้าจริงฉันคงนอนที่นี่ไม่ได้หรอก ตื่นมาอีกทีร่างกายคงเต็มไปด้วยรอยดูดเลือดของยุงแน่นอน

“เอางั้นเหรอ ตามสบายละกัน” เขาพูดแค่นั้นก่อนจะหันหลังให้ฉันแล้วแค่นหัวเราะออกมาทีหนึ่ง ก่อนจะเดินจากไปอย่างไร้เยื่อไย ฉันมองตามแผ่นหลังของเขาไปอย่างผิดหวัง ฉันคิดว่าเขาจะช่วยฉันได้ แต่เปล่าเลย เขาผลักไสไล่ส่งฉันต่างหาก

ไหนว่านายจะดูแลฉันไง แล้วทำไมถึงปล่อยฉันไว้คนเดียวแบบนี้

นายใจร้ายมากไปแล้วนะโรม!

 

 











--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

LET’S TAL

หายไปอาทิตย์กว่า ๆ คิดถึงกันมั้ยยยยยย ? 555
ขอโทษที่มาช้านะคะ วุ่นวายกับการสอบ แต่ตอนนี้ปิดเทอมเรียบร้อยแล้ว เย่เย่
>_<
ตอนนี้เวนิสตัวคนเดียวมาก น่าสงสารเป็นที่สุด TT
โรมก็ใจไม้ไส้ระกำเหลือเกิน 55555
แอบมียูโผล่มานิดหน่อย ฮ่าฮ่า คิดถึงผู้ชายคนนี้เนาะ
><

ตอนต่อไปจะพยายามมาให้เร็วกว่านี้นะคะ  
แล้วเจอกันในตอนหน้าค่ะ

รักทุกคนมากมากเลยยยยยยยย

 
 

1 เม้น คือ 1 กำลังใจ ให้ไรท์เตอร์ได้ก้าวต่อไปข้างหน้า !
ขอบคุณรีดเดอร์ทุกคนมากจริงๆ ค่ะ :)


••









Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Romantic Lie ♥ โกหกกี่ครั้ง ใจก็ยังใช่เธอ ตอนที่ 8 : Chapter 8 ♦ I'm Alone , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4188 , โพส : 71 , Rating : 90% / 14 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3
# 71 : ความคิดเห็นที่ 2007
โรมเย็นชาจัง
Name : ByChu < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ByChu [ IP : 49.230.183.223 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มกราคม 2557 / 21:04
# 70 : ความคิดเห็นที่ 1983
น่าสงสารอ่ะ
Name : Minihara < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Minihara [ IP : 110.77.234.72 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤษภาคม 2556 / 23:07
# 69 : ความคิดเห็นที่ 1953
ซวยซ้ำ ซวยซ้อน เวนิสเอ้ย
Name : RomantiC [ IP : 118.174.89.247 ]

วันที่: 21 เมษายน 2556 / 13:58
# 68 : ความคิดเห็นที่ 1939
ชอบยูจ้าาาาาาาาาาาา:) เวนิสน่ารักเเต่ซื่อบื้อเวอร์-....- โรมร้ายไปนะ เเงงๆTT
Name : ส้ม เช้ง [ IP : 180.180.195.16 ]

วันที่: 14 มีนาคม 2556 / 16:05
# 67 : ความคิดเห็นที่ 1930
โหดดอ่าาโรมมมบ้าาา
Name : Socelly < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Socelly [ IP : 101.51.22.56 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤศจิกายน 2555 / 09:48
# 66 : ความคิดเห็นที่ 1903
ยัยป้านั่นน่าตบมากก พูดจาไม่ดีเบยย :(
PS.  ชีวิตจริงคนที่ดีที่สุดอาจไม่ใช่ "นางเอก" เสมอไป! เพราะถ้า "พระเอก" ไม่สนใจก็เป็นได้ แค่ "ตัวประกอบ"!! ;))
Name : Pat'TQ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pat'TQ [ IP : 110.168.6.148 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2555 / 14:48
# 65 : ความคิดเห็นที่ 1876
โรมโหดอ่ะ-/-



Name : iDek{JIN} < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ iDek{JIN} [ IP : 110.168.37.71 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กันยายน 2555 / 16:29
# 64 : ความคิดเห็นที่ 1847
โดนจูบซะละเวนิสจ๊า - -

PS.  DO YOUR BEsT & Be BEST ForEVeR
Name : RoMEo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ RoMEo [ IP : 171.7.157.160 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มิถุนายน 2555 / 21:35
# 63 : ความคิดเห็นที่ 1541
 เฮ้ย โรมทิ้งเวไว้จริงอ่ะ 0.0
PS.  Baby i'm in love with you .. 
Name : ดีเออาแอลไอเอ็นจี`` < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดีเออาแอลไอเอ็นจี`` [ IP : 27.130.158.138 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2555 / 13:01
# 62 : ความคิดเห็นที่ 1477
ยูมาโผล่ได้น่ารักมาก
ชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบชอบ
Name : S…- pokkY - < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ S…- pokkY - [ IP : 118.175.189.105 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤษภาคม 2555 / 11:13
# 61 : ความคิดเห็นที่ 1457
โรมน่าร้ากกกก ปากร้ายดีอ้ะ ><
PS.   ฟาเรลล่า มนตราแห่งอาณาจักร http://writer.dek-d.com/fate14498/writer/view.php?id=693168
Name : fate heria ^o^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fate heria ^o^ [ IP : 202.122.130.31 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤษภาคม 2555 / 09:29
# 60 : ความคิดเห็นที่ 1306
 สงสารเวนิสสสสสสส 
PS.  ความรัก คือการค้นหา
Name : Pink_rainbows < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pink_rainbows [ IP : 125.26.48.124 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2555 / 16:28
# 59 : ความคิดเห็นที่ 1089
 ทำไมเวนิส ได้อยู่กับโรมน้อยมากๆอ่ะ 



PS.  คุณอยากจะหนีตามกาลิเลโอบ้างมั้ย ? มาสิ...เราจะไปด้วยกัน
Name : nnookknniikk < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nnookknniikk [ IP : 223.206.132.110 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 เมษายน 2555 / 22:47
# 58 : ความคิดเห็นที่ 1076
 เอิ่ม โรม บทนี้นายแย่มาก! - -
Name : sweetty chocopink < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweetty chocopink [ IP : 27.130.24.203 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 เมษายน 2555 / 14:01
# 57 : ความคิดเห็นที่ 1045
 ทำไมยูโผล่มาแค่นี้หล่ะ เรื่องที่แล้วก็กรี๊ดไปเยอะเลย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด~!! เลิฟยู
PS.  I like one person and that person is.... (ฉันชอบคนคนหนึ่ง และคนคนนั้นก็คือ...)
Name : Over'z WiLy... < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Over'z WiLy... [ IP : 182.52.61.234 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 เมษายน 2555 / 16:08
# 56 : ความคิดเห็นที่ 951
 คิดถึงยูของฉ้านน(โดนต้นไม้ตบ - -'')
PS.  ฉันคือภรรยาซงซึงฮยอน มือกีตาร์แอนด์แรปของเกาะ โฮ๊ะๆๆ ป้าบบบบ! (โดนตบ)
Name : Butterflyviolet < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Butterflyviolet [ IP : 61.90.64.103 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 เมษายน 2555 / 01:55
# 55 : ความคิดเห็นที่ 840
 โถ่ เวนิส T T
Name : moko_cheese < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ moko_cheese [ IP : 113.53.140.87 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 เมษายน 2555 / 11:21
# 54 : ความคิดเห็นที่ 821
ง่า สงสารเวนิสไม่มีบ้านอยู่แล้ว TT
PS.  I'm VIP,BLACKJACK and SONE ฮ้า *0*/
Name : GD จ้า ^^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ GD จ้า ^^ [ IP : 14.207.218.108 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 เมษายน 2555 / 18:35
# 53 : ความคิดเห็นที่ 773
เวนิสทำไมน่าสงสารอย่างนี้ ??
โรมใจร้ายมากเลยอ่ะ
Name : +_ใบข้าว_+ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ +_ใบข้าว_+ [ IP : 118.173.98.110 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 เมษายน 2555 / 15:41
# 52 : ความคิดเห็นที่ 757
โธ่เวนิสสสสสสส T .. T
โรมก็ใจร้ายเกินไปแล้ววววววววว!!!
PS.  ไอเลิพนิชคุณ ไอไลค์ดีไซน์แอนด์ไรท์ ไอไลค์คนเฟรนด์ลี่และไอก็เป็นคนเฟรนด์ลี่ด้วย >O< ในเน็ตไอเป็นยังไง ไอก็เป็นคนยังงั้นในชีวิตจริงเน้อ
Name : ♥ J a M M ii e ♥ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♥ J a M M ii e ♥ [ IP : 124.120.55.202 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 เมษายน 2555 / 21:27
# 51 : ความคิดเห็นที่ 672
 เวนิสน่าสงสารเว่อร์อ่ะ
PS.  I'm BoIcE B2UTY and Bana
Name : JongJunJin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JongJunJin [ IP : 58.9.18.80 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2555 / 15:51
# 50 : ความคิดเห็นที่ 655
 เฮียยู T T
Name : llamll < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ llamll [ IP : 61.90.39.174 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2555 / 19:35
# 49 : ความคิดเห็นที่ 639
โธ่ เวนิสน่าสงสาร
อะไรจะแย่ขนาดนี้ แฟนนอกใจ แถมบ้านยังถูกขาย
สู้เขานะเวนิส T____T
PS.  Do You Love Me Like I Love You...? If You Don't Love. Please...Don't Give Me Hope...
Name : Shadow Alice < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Shadow Alice [ IP : 101.51.203.48 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มีนาคม 2555 / 19:01
# 48 : ความคิดเห็นที่ 586
 ยู ยู ยู!
Name : '(smile)v0:'- < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '(smile)v0:'- [ IP : 223.205.122.139 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มีนาคม 2555 / 20:25
# 47 : ความคิดเห็นที่ 574
สงสารเวนิส ไม่มีบ้านอยู่แล้วว

PS.  Oneself :)
Name : หมวย'เหม่ง :) < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ หมวย'เหม่ง :) [ IP : 125.27.167.71 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มีนาคม 2555 / 13:08
หน้าที่ 1 | 2 | 3
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android