PLAYBOY BEAST แร็พเปอร์สุดซ่าส์ท้ารักกระชากใจนายเสือดาว

ตอนที่ 6 : PLAYBOY BEAST :: Mr. and Mrs. Leopard [ COMPLETE 100% ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,235
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    23 มี.ค. 55

 

 

4

Mr. and Mrs. Leopard

 

 

ร้อนฉ่า!! HOT กระจาย!! จองมินซู ปีศาจตัวร้ายแห่ง Secret-End โผล่เซอร์ไพรส์กลางเวทีของ SOLICIT!!’

ตะลึง!! คังฮีวอนกับ LESLIE J. ร้อนแรงกลางเวทีกู๊ดบายสเตจของ SOLICIT!!’

แฟนๆ คลั่ง!!! เลิฟซีนสุดฮอตของฮีวอนและ LESLIE J.!!!’

 

 

Twitter me2day และเว็บบอร์ดอื่นๆ กำลังจะล่มเพราะจำนวนเมนชั่นและโพสที่มหาศาลบานตะไทจนเซิร์ฟเวอร์รับไม่ไหว =_=^ และคราวนี้มันก็ไม่ใช่เรื่องที่ฉันต้องการให้เกิด เพราะฉะนั้นไอ้เมนชั่นมากมายนั่นจึงกลายเป็นของบาดตาไปแทนที่จะเป็นเรื่องดี ฉันโยน BlackBerry กลับเข้าไปในกระเป๋าก่อนจะยกเท้าขึ้นพาดบนโต๊ะอย่างหงุดหงิดในตอนที่ชองวอนยังคงเฉ่งฉันไม่เลิก -[]-^^^

 

 

“เธอบ้าไปแล้วเรอะคิมจีเฮ!?! =[]=^^^ ทำยังงี้ได้ยังไงน่ะ!!

 

 

“ไม่เห็นยากเลยก็แค่โทรเรียกมินซูมา (. .) ช่วงนี้เขาว่างเพราะเพิ่งทัวร์คอนเสิร์ตรอบโลกจบด้วย”

 

 

“ฉันไม่ได้ถามเรื่องนั้น!! TT[]TT แต่ฉันถามว่าทำไมเธอถึงกล้าเรียกศัตรูอันดับหนึ่งของ Poison และ JZ Ent’ มาขึ้นเวทีแข่งกับ Poison โดยพลการแบบนี้!!”

 

 

“เพราะฉันรู้ว่าขออนุญาตไปเธอก็จะโวยวายแบบนี้ไง -_-+++

 

 

“แล้วที่ฉันโวยวายมันก็มีเหตุผลไม่ใช่รึไง!?! TTOTT เธออยากโดนประธานลงดาบบั่นคอหรือไงถึงทำแบบนี้ จองมินซูเป็นศัตรูคู่อาฆาตของคังฮีวอนเลยนะ เจอหน้ากันทีไรเป็นต้องกัดกันทุกรอบเลยนะ! เธอหักหน้าเขาแบบนี้ได้ยังไง!?

 

 

ก็เพราะฉันรู้ว่ามินซูเป็นไม้เบื่อไม้เบากับไอ้แมวลายเสือดาวนั่นไงถึงได้เจาะจงเรียกเขามา -_-++ มินซูน่ะเป็นเพื่อนสนิทฉัน เรื่องแค่นี้ฉันขอเขาทำให้อยู่แล้ว อีกอย่างนะ…ถ้ามีโอกาสได้หักหน้าคังฮีวอนไม่ว่าจะเล็กน้อยแค่ไหนหมอนั่นก็จะยอมมาทันทีเลย และมันก็ควรจะออกมาสวยงามโดยที่ฮีวอนถูกมินซูแย่งเวทีและผู้หญิง (ฉัน) ไปครอง ไม่ใช่แบบนี้…ไม่ใช่แบบนี้เลย ฉันไม่ได้แพลนเอาไว้แบบนี้…

 

 

“นี่ดีนะที่คุณฮีวอนเขาไหวพริบดีแล้วก็ลีลาเด็ด ไม่งั้นได้เสียหน้ากลางเวทียับแน่ -_-+++

 

 

“หมอนั่นมันน่ารังเกียจ!! เธออย่ามาชมเขาให้ฉันได้ยินเด็ดขาด!! =[]=^^^” ฉันแว้ดขึ้นทันทีพร้อมกับผุดลุกขึ้นยืนอย่างอารมณ์เสีย และตอนนั้นเองที่ลินเน็ตพูดแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงรื่นเริง

 

 

“กำลังเขินอยู่เหรอ :)

 

 

“ว่าไงนะ -_-++

 

 

“จะว่าไปฮีวอนโอป้านี่ก็ฮอตดีเหมือนกันเนอะ นึกไม่ถึงเลยว่าจะเล่นไม้นั้น ทำเอาออนนีของฉันไปต่อไม่เป็นเลยใช่มั้ยล่ะ~

 

 

“หมอนั่นมันก็แค่ฉวยโอกาส และ...”

 

 

“แต่ก็รู้สึกดีไม่ใช่เหรอ เขาเป็นผู้ชายที่ถูกโหวตให้เป็นไอดอลที่จูบเก่งที่สุดนะ :)

 

 

จูบเก่งที่สุดงั้นเหรอ ยัยพวกนั้นที่ลงคะแนนโหวตให้เขาเคยจูบกับเขามาหมดแล้วรึไงถึงได้รู้ว่าเขาเก่งที่สุดน่ะ ไม่เห็นมีอะไรพิเศษไปกว่าจูบของคนอื่นตรงไหนเลย ก็แค่ริมฝีปากอ่อนนุ่มร้อนจัดราวกับไฟ แล้วก็รสหวานๆ ซ่าส์ๆ ของน้ำโค้ก...

 

 

ฉันรู้สึกอยากตบหน้าตัวเองขึ้นมาทันทีที่เผลอนึกย้อนไปถึงเรื่องบนเวทีนั่นขึ้นมาอีกครั้ง และเมื่อลินเน็ตอ้าปากจะพูดออกมาอีกคำ ฉันก็ยกมือขึ้นชี้หน้าเธอและชิงพูดขึ้นมาก่อน “หุบปากไปเลยนะ อย่าให้ฉันได้ยินเธอพูดถึงคังฮีวอนหรือจูบนั่นอีก!

 

 

“เอาน่า อย่างน้อยเธอก็ควรจะยอมรับมานะว่าเขาฮอตมากเลยน่ะ :)” เอเรียลพูดขึ้นหลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้ากลับเป็นชุดธรรมดาเสร็จเรียบร้อยแล้ว “ถ้าเป็นฉันนะ คงจะกระโดดจูบเขาอีกรอบแล้วล่ะ ไม่ใช่แค่ฉันสิ...ผู้หญิงทั้งประเทศตอนนี้กำลังอิจฉาเธอแทบคลั่งกันทั้งนั้นแหละ เธอควรจะดีใจสิ”

 

 

“x that! -_-^^^

 

 

“ไม่เอาน่าอย่าพูดคำหยาบสิ (. .)” คาร์เมนเดินตามออกมาจากหลังฉากในชุดไปรเวตธรรมดาก่อนจะเข้ามาตบบ่าฉันแรงๆ ด้วยรอยยิ้มของลีดเดอร์ “คิดอีกแง่คือเธอกำลังทำให้ตัวเองและฮีวอนดังกระฉูดหยุดไม่อยู่แล้วเนี่ย มันเป็นผลดีรู้มั้ย ทีนี้ก็แค่รักษากระแสให้แรงอย่างนี้ไปจนถึงวันคัมแบ็คของเธอเท่านั้น”

 

 

“ไม่ต้องจูบกับหมอนั่นฉันก็ดังอยู่แล้ว! เพราะฉะนั้นนี่ไม่ใช่เรื่องดีเลยต่างหาก!

 

 

“ยังไงก็เถอะ เธอก็จูบกับคังฮีวอนไปแล้ว” เอเรียลขัดฉันด้วยรอยยิ้มหวานเชื่อมก่อนจะขัดฉันที่กำลังจะเหวี่ยงอีกรอบ “โกรธไปก็เท่านั้น ถ้าเธอแค้นเขาก็หาทางแก้แค้นให้ได้สิ คราวนี้ก็เอาให้กระอักเลือดจนปอดหลุดออกมากองไปเลย เธอทำได้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ LESLIE J.?

 

 

ฉันเงียบไปทันทีที่ได้ยินคำถามนั้น ก็จริงของเธอ ฉันโกรธไปก็เท่านั้น จะยิ่งพานให้หมอนั่นดีใจซะอีกที่เห็นฉันหงุดหงิดงุ่นง่าน ความจริงมันก็แค่จูบ แค่จูบเดียวเท่านั้น! ไม่ใช่เฟรนช์คิสแบบลึกซึ้งอะไรด้วย! ไม่สิ...ปลายลิ้นนั่นมัน... กรี๊ดดดด!!! =[]=^^ แล้วฉันนั่งคิดเวรอะไรอยู่เนี่ย!?! ให้ตายสิคิมจีเฮ!! หยุดคิดได้แล้วโว้ย!!!

 

 

ฉันยกมือขึ้นทึ้งหัวอย่างแรงด้วยความโมโหก่อนจะลุกพรวดขึ้นยืนแล้วเดินก้าวฉับๆ ไปที่ประตูห้องพร้อมกับร้องบอกชองวอนที่กำลังจะเอ่ยปากถามก่อนที่เธอจะทันได้ถามออกมา “ฉันจะกลับบ้าน! เดี๋ยวพี่จีฮูจะมารับ!

 

 

“วันพรุ่งนี้เธอมีงานนะ! เข้าบริษัทด้วยน้า! สิบโมงเช้านะจีเฮ!! ถ้าไม่งั้นฉันจะ...”

 

 

ฉันปิดประตูดังปึ้งก่อนที่เมเนเจอร์สาวหวานของฉันจะพูดจบ =_=^ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาแล้วพบกับไอ้ตัวอัปมงคลที่ทำให้หงุดหงิดหนักกว่าเก่า

 

 

ใช่แล้ว คังฮีวอนนั่นแหละ =_=^^^

 

 

“อ้าว บังเอิญจังเลย เจอกันอีกแล้วนะจีเฮ​ ^^” ฮีวอนทักด้วยรอยยิ้มซุกซน แล้วคนอื่นๆ ในวงที่เดินตามหลังเขามาก็เอ่ยทักฉันทีละคน “พวกแกไปกันก่อนเลย เดี๋ยวฉันตามไปที่รถ”

 

 

“นายก็ไปกับพวกเขาด้วยเลยสิ จะอยู่ทำไม -_-^^^” ฉันพูดเสียงห้วนทันทีที่พวกวง Poison ออกเดินนำไปก่อนตามที่ฮีวอนบอก

 

 

“ฉันอยากอยู่คุยกับเธอก่อนไง”

 

 

“แต่ฉันไม่อยากคุยกับนาย” ฉันบอกปัดอย่างไร้เยื่อไยก่อนจะเดินหนีไปอีกทาง แต่กลับถูกเขายึดแขนเอาไว้ “ปล่อยนะไอ้แมวบ้า!!

 

 

“เธอโกรธเรื่องเมื่อกี้งั้นเหรอ”

 

 

“ฉันไม่ได้โกรธ แต่ฉันแค่เกลียดนายมากจนไม่อยากจะเห็นหน้าและไม่เข้าใกล้ เท่านั้นแหละ!

 

 

“น่าเสียดายนะแต่พรุ่งนี้ยังไงเราก็ต้องเจอกันอีกที่บริษัท :) ลืมไปแล้วเหรอว่าเราต้องไปเก็บตัวเพื่อทำอัลบั้มโซโล่ของเธอน่ะ”

 

 

“นายจะไปตายที่ไหนก็ไป”

 

 

“ใจร้ายอีกแล้วนะ ไล่ฉันไปตายทุกทีเลย”​ ฮีวอนทำเสียงกระเง้ากระงอดอย่างเสแสร้งก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาถามฉันใกล้ๆ ไม่รู้เป็นบ้าอะไรต้องเข้ามาพูดใกล้ๆ ทั้งที่พูดอยู่ตรงนั้นฉันก็ได้ยินทุกคำเหมือนกัน -_-^^ “หรือว่านี่เป็นวิธีกลบเกลื่อนความเขินของแม่เสือสาวกันนะ?”

 

 

ฉันผลักเขาออกห่างสุดแรงก่อนจะกระทืบเท้าเขาด้วยรองเท้าส้นเข็มสามนิ้วที่สวมอยู่จนฮีวอนถึงกับกระเด้ง เขาถอยหลังไปพิงผนังก่อนจะยกเท้าขึ้นมาดูพลางโอดครวญเสียงหลง “ทำอะไรของเธอเนี่ย มันเจ็บนะ TTOTT

 

 

“สม” ฉันพูดสั้นๆ ก่อนจะหันหลังให้เขาแล้วเดินก้าวเท้าเร็วๆ ไปตามทางเพราะอยากจะไปให้พ้นโดยเร็วที่สุด แต่ไอ้แมวบ้านี่ก็ยังมีแก่ใจตะโกนไล่หลังมา

 

 

“แล้วเจอกันพรุ่งนี้ที่บริษัทนะครับ :)

 

 

แค่คิดว่าจะต้องเจอหมอนี่อีกหลายครั้งก็รู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาแล้ว ให้ตายเถอะ =_=^ ถ้าพรุ่งนี้คังฮีวอนเดินสะดุดก้อนหินล้มหน้าทิ่มต้องหยุดพักยาวฉันจะดีใจมากที่สุดในโลกเลย!

 

 

------------------------------------

 

 

“หงุดหงิดอะไรมาน่ะ” คนที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัยหันมาถามด้วยสีหน้าราบเรียบหลังจากที่ฉันก้าวเข้าไปในรถแล้วปิดประตูดังปึ้ง ฉันหันไปมองพี่ชายแท้ๆ ของฉันก่อนจะยกมือขึ้นกอดอกแล้วตอบอย่างหงุดหงิด

 

 

“เจอคนกวนประสาท”

 

 

“คนกวนประสาทนั่นหมายถึงคังฮีวอนวง Poison เหรอ” พี่จีฮูถามเรียบๆ พลางสตาร์ทรถอย่างใจเย็น “นึกว่าจะยิ้มร่ากลับมาซะอีก -_-^ แสดงว่าที่อุตส่าห์ลากจองมินซูขึ้นเวทีไปนี่ก็สูญเปล่างั้นเหรอ”

 

 

=[]=^^^

 

 

“ฉันต่างหากที่ควรจะเป็นฝ่ายหงุดหงิด -_-^ อยู่ดีๆ จองมินซูก็บอกว่าจะต้องมาขึ้นเวที Music Core แล้วก็เดินออกจากห้องประชุมมาเฉยเลย ฉันก็เลยต้องถ่อมาส่งถึงที่เนี่ย ลำบากคนอื่นเค้ารู้มั้ย”

 

 

“มันเป็นหน้าที่ของเมเนเจอร์อยู่แล้วไม่ใช่หรือไง อย่าบ่นได้มั้ยคิมจีฮู =[]=^^^

 

 

“ฉันเป็นเมเนเจอร์ของ Secret-End ไม่ได้มีหน้าที่รับใช้เธอสักหน่อย -_-^^^ แล้วมีอย่างที่ไหนเรียกศิลปินค่ายอื่นมาขึ้นเวทีให้ตัวเองแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยแบบนี้”

 

 

“หยุดเลย ฉันขี้เกียจฟังแล้ว เมเนเจอร์ของฉันบ่นให้ฟังมากเกินพอแล้ว -_-^

 

 

“ทำผิดก็สมควรถูกบ่นไม่ใช่หรือไง”

 

 

“รู้ตัวมั้ยน่ะว่าตัวเองเป็นพี่ชายที่จู้จี้จุกจิกขี้บ่นยิ่งกว่าแม่ซะอีกน่ะคิมจีฮู =[]=^^^

 

 

“ถ้าฉันเป็นแม่เธอฉันจับเธอขังคุกใต้ดินเรียบร้อยแล้วล่ะคิมจีเฮ -_-“ พี่จีฮูพูดหน้าตาเฉยก่อนจะขับรถออกมาจากลานจอดรถ ตอนนั้นเองที่ฉันนึกขึ้นได้ว่าบนรถมีแต่เราสองคนแต่ไม่มีมินซู 

 

 

“มินซูล่ะ”

 

 

“แฟนมารับไปแล้ว -_- เอาหัวเป็นพนันเลยว่ามันต้องหาเรื่องโดดงานตั้งแต่แรกแล้วแน่ๆ”

 

 

“เห็นมั้ย ไม่ใช่ความผิดฉันคนเดียวสักหน่อย มินซูสมยอมฉันเอง เขาไม่ได้ถูกบังคับขืนใจ”

 

 

“อย่าใช้ศัพท์แสงประหลาดๆ ได้มั้ย -_-^^^

 

 

“งั้นก็อย่าบ่นสิ -_-++

 

 

“เออ ไม่บ่นก็ได้วะ -_-^” พี่จีฮูยอมแพ้ในที่สุด “แต่อย่าเอะอะเรียกใช้ศิลปินของฉันอีกล่ะ ช่วงนี้ยิ่งยุ่งๆ อยู่ด้วย เตรียมจะคัมแบ็คแล้ว”

 

 

Secret-End จะคัมแบ็คแล้วเหรอ”

 

 

“อือ” พี่จีฮูพยักหน้าก่อนจะเหล่มองฉัน “คิดจะสืบราชการลับเอาไปบอกพวกวง Poison หรือไง”

 

 

“ฉันจะทำอย่างนั้นไปทำไม ไม่ใช่ธุระสักหน่อย -_-^

 

 

“แล้วจะอยากรู้ไปทำไม เธอเป็น SECRET LOVE ด้วยรึไง”

 

 

“ใช่ ไม่รู้เหรอ -_-

 

 

“มินซูบอกว่า อยากจะเหยียบหน้าไอ้แมวลายเสือดาวแบบจังๆ’ ก็เลยจะปล่อยทีเซอร์วันศุกร์นี้ แล้วปล่อยเอ็มวีวันจันทร์ คัมแบ็คอาทิตย์ถัดจากนั้น”

 

 

“โอ้ จองมินซู สมกับเป็นเพื่อนรักฉันจริงๆ” ฉันพูดพร้อมกับหัวเราะ…ทั้งที่รู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงขึ้นมาวูบหนึ่งโดยไร้สาเหตุ เพราะชื่อของวง Secret-End มันทำให้นึกถึง เขา’ ขึ้นมา… ฉันเลื่อนมือไปกดเปิดวิทยุทันทีเพื่อหันเหความสนใจของตัวเอง แต่ก็เหมือนแกล้งกันเมื่อเพลงที่ดังขึ้นมาบังเอิญเป็นเพลง My Prisoner ของ Secret-End ซะงั้น…แล้วยังเป็นท่อนของหมอนั่นพอดีอีกต่างหาก…

 

 

ฉันกดเปลี่ยนคลื่นก่อนจะหันกลับไปยิ้มให้พี่จีฮูแล้วถามเรื่องอื่นแทน “แล้ว Scarlet ล่ะ จะคัมแบ็คเมื่อไหร่”

 

 

“จะไปรู้ได้ไง นี่! ไม่ต้องมาแอบหลอกถามเลยนะ =[]=^^

 

 

“คิก...อย่าบ่นน่าพี่ชาย บ่นมากเดี๋ยวก็ไม่มีแฟนหรอก”

 

 

“ฉันไม่มีเวลาดูแลใครเพิ่มหรอกน่า -_-^ แค่ไอ้พวกนี้หกคนก็วุ่นวายจะแย่แล้ว”

 

 

“นายเป็นเกย์รึไง ดูแลแต่ผู้ชาย”

 

 

“อยากตายเหรอคิมจีเฮ =[]=^

 

 

“ล้อเล่นน่า~ :)” ฉันหัวเราะคิกคักก่อนจะทำทีเป็นง่วนอยู่กับ BlackBerry ทั้งที่ในใจยังพุ่งพล่านราวกับน้ำเดือด ความจริงฉันไม่เห็นจำเป็นต้องสนใจสักหน่อย ยังไงเรื่องมันก็ผ่านไปนานแล้วและ...ฉันก็ไม่ได้แคร์อะไรแล้วด้วย มันก็แค่เรื่องโง่ๆ ที่ฉันในสมัยก่อนทำพลาดไปก็เท่านั้น เพราะฉะนั้นฉันในตอนนี้ไม่จำเป็นต้องหวั่นไหว...

 

 

ใช่แล้ว...ฉันจะไม่หวั่นไหวด้วยเรื่องของผู้ชายคนนั้นอีกต่อไปแล้ว

 

 

--------------------------------

 

 

@ JZ Entertainment (Recording Room 1)

 

 

10.01AM

 

 

“คุณโซอึนเมเนเจอร์ของ Poison บอกมาว่าคุณฮีวอนจะเข้าบริษัทได้ตอนบ่ายสามโมงครับ เพราะว่าวันนี้มีไลฟ์ Comeback Stage รายการ Inkigayo ก็เลยให้คุณจีเฮคุยงานกับผมก่อนได้เลย เพราะว่าตอนบ่ายผมต้องบินตามท่านประธานไปโตเกียว”

 

 

“เสียดายนะ น่าจะตายๆ ไปซะเลย -_-;”

 

 

“อะ...เอ่อ...”

 

 

“ไม่ใช่นาย -_-^” ฉันโบกมืออย่างรำคาญใจก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตรงหน้าเครื่องคอมพิวเตอร์ แอมพลิไฟเออร์ เครื่องมิกซ์เสียง คีย์บอร์ด และแผงควบคุมอื่นๆ อีกมากมาย ห้องนี้เป็นห้องที่ใช้ในกระบวนการผลิต...เรียกง่ายๆ คือเอาไว้ทำเพลง ฉันเล่นดนตรีเป็นแค่เปียโน แล้วก็มีเซนส์ทางดนตรียอดเยี่ยม เพราะฉันรู้ว่าซาวนด์แบบไหนบีทแบบไหนจะติดหูและถูกใจคนฟัง มีหลายที่ที่ใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์คำนวณออกมาเป็นสถิติจากข้อมูลเพลงฮิตทั้งหลายแหล่ แต่ฉันแค่ใช้เซนส์ของฉันเท่านั้น แล้วส่วนใหญ่มันก็ถูกต้องซะด้วยสิ

 

 

คอมพิวเตอร์หรือจะมาสู้คนได้ จริงมั้ย :)

 

 

“เอ้า เริ่มสักทีสิ เสียเวลา”

 

 

“อะ...ครับผม ​TOT” โปรดิวเซอร์ DZ พูดด้วยท่าทางหงอเหมือนหมาหงอยก่อนจะทำมือบอกให้ฉันหยิบหูฟังขึ้นมาใส่ “ผมลองมิกซ์ซาวนด์เองดูบ้างแล้ว คุณจีเฮลองฟังดูนะครับว่าถูกใจมั้ย”

 

 

ฉันฟังเงียบๆ อยู่เกือบนาทีก็ถอดหูฟังออกแล้วหันไปส่ายหัวให้เขา “ไม่ได้เรื่อง”

 

 

“เอ๊ะ ไม่ชอบเลยเหรอครับ TOT

 

 

“ความจริงมันก็ดีนะ แต่มันไม่มากพอจะตีชาร์ตอันดับหนึ่ง... ไม่ต้องพูดถึงเรื่องไปชนกับวง Scarlet เลย เพลงมีจังหวะพีคแต่ขึ้นไม่สุดแล้วก็ลงไม่สุด มันก็เลยหน่วงๆ ยังไงไม่รู้“ ฉันวิจารณ์อย่างตรงไปตรงมา ซึ่งโปรดิวเซอร์ DZ เองก็คงชินกับความตรงไปตรงมาของฉันแล้วเขาถึงได้พยักหน้าหงึกหงักแล้วรับฟังอย่างตั้งใจ ความจริงตอนแรกเขาก็ฉะฉันกลับเหมือนกันนั่นแหละเพราะฉันเองก็เป็นแค่เด็กใหม่ แต่พอได้เห็นฝีมือฉันแบบเน้นๆ แล้วเขาก็ยอมอ่อนข้อให้ฉันตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเลย

 

 

“ถ้างั้นอยากจะปรับแก้ตรงไหนครับ”

 

 

“ขอเวลาให้ฉันอยู่ในสตูดิโอสักพักเดี๋ยวก็ได้เอง ฉันนึกออกแล้วว่าจะแก้ยังไง” ฉันพูดพร้อมกับส่งยิ้มให้เขา โปรดิวเซอร์ DZ พยักหน้าก่อนจะลุกเดินออกไปจากห้อง จากการทำงานด้วยกันมาเขารู้ดีว่าฉันไม่ชอบให้คนอื่นอยู่ด้วยเวลาทำงาน ถึงได้รู้งานโดยไม่ต้องให้บอกแบบนี้ไงล่ะ

 

 

ฉันหยิบเฮดโฟนมาสวมอีกครั้งหนึ่งก่อนจะกดเพลย์ใหม่อีกรอบ จากนั้นจึงจัดการ ‘ตัดต่อ’ เพิ่มเติมตัดให้เพลงมันสมบูรณ์มากขึ้นด้วยการปรับซาวนด์ให้เร็วขึ้นในบางช่วงและหน่วงลงในบางจังหวะ อีกมือหนึ่งก็จดเนื้อเพลงที่กำลังค่อยๆ เรียบเรียงตัวเองอยู่ในหัวฉันไปด้วย ปกติเวลาทำงานฉันจะปล่อยตัวเองให้จมลงไปกับงานโดยไม่สนใจอะไรอย่างอื่นเลย แล้วเวลาก็มักจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว ฉันแทบไม่ได้หันมองนาฬิกาเลยตอนที่นั่งฟังเพลงเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อจะหาจุดปรับจุดแก้ ทำนองมันส์ๆ แรงๆ จัดจ้านแบบที่ฉันชอบเลย และฉันก็มีเซนส์ว่าตอนที่มันเสร็จสมบูรณ์...เพลงนี้จะฆ่าทุกเพลงด้วยการเผามันให้ไหม้เป็นจุณเลยล่ะ

 

 

ฉันเลื่อนมือไปปรับเลื่อนเสียงเบสให้ดังขึ้นอีกก่อนจะสะดุ้งเฮือกเมื่ออยู่ดีๆ ก็มีใครก็ไม่รู้ยื่นมือมาปิดตาฉัน O_O!! ตอนที่ฉันกำลังจะเอ่ยปากด่า...กลิ่นน้ำหอมสุดเซ็กซี่เย้ายวนใจของ DAVIDOFF ที่คุ้นชินอย่างประหลาดก็ทำให้ฉันหยุดชะงักเพื่อเปลี่ยนคำถามซะก่อน เพราะฉันจำได้แม่นเลยว่ามันเป็นน้ำหอมที่ใครใช้เป็นประจำ ถึงจะไม่อยากจำก็เถอะ “ปล่อยมือจากฉันเดี๋ยวนี้นะไอ้แมวผี -_-+++

 

 

“ฮ่าๆๆ รู้ซะแล้วเหรอว่าฉันเป็นใคร อุตส่าห์จะเซอร์ไพรส์สักหน่อย” ฮีวอนยอมปล่อยมือจากฉันตามที่บอกก่อนจะหัวเราะคิกคักแล้วถอยห่างออกไปตอนที่ฉันหันกลับไปมองเขาตาขวางแล้วตะคอกถาม

 

 

“เข้ามาทำไม ใครอนุญาตให้เข้ามา? ไม่เห็นเหรอว่าฉันกำลังทำงาน!

 

 

“ฉันก็จะมาช่วยเธอทำงานนี่ไง :) เห็นโปรดิวเซอร์บอกว่าเธอทำงานอยู่นี่ ฉันก็เลยรีบวิ่งมาเลยนะรู้มะ”

 

 

“เสียดาย น่าจะตกบันไดคอหักตายไปซะให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยนะ -_-^”

 

 

“โหย โคตรโหดเลยอะ T^T” ฮีวอนทำเสียงดัดจริตอีกครั้งก่อนจะทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ข้างๆ ฉันแล้วหยิบเฮดโฟนอีกอันขึ้นมาสวมอย่างถือวิสาสะ =[]=^ ฉันไม่ทันจะร้องห้ามตอนที่เขาเอื้อมมือไปกดปุ่ม Play แล้วซาวนด์เพลงที่ยังไม่สมบูรณ์ของฉันก็ดังขึ้น เขาหลับตาลงพลางเคาะนิ้วตามจังหวะเพลงไปด้วย ก่อนจะลืมตาขึ้นเมื่อเพลงจบลง “นี่เธอมิกซ์เองหมดเลยเหรอ”

 

 

“ก็ไม่เชิง โปรดิวเซอร์สร้างโครงขึ้นมาให้ก่อนน่ะ มีปัญหาอะไรรึไง” ฉันถามพลางขมวดคิ้วก่อนจะหันไปมองเขาเหยียดๆ “ฉันไม่รับฟังคำวิจารณ์จากนายหรอกนะ”

 

 

“อย่าเพิ่งมองฉันในแง่ร้ายนักสิ ฉันกำลังจะชมเธอต่างหากล่ะ” ฮีวอนยื่นมือมาแตะที่ริมฝีปากเพื่อหยุดฉันก่อนจะพูดต่อ “สมเป็นอัจฉริยะคิมจีเฮจริงๆ :)

 

 

คราวนี้เขายิ้มอย่างจริงใจ รอยยิ้มสดใสจนมองเห็นลักยิ้มที่แก้มซ้าย...ดูท่าจะตั้งใจชมจริงๆ ล่ะมั้ง -_-^ งั้นฉันจะรับไว้ก็ได้ “ขอบคุณ”

 

 

“ขอดูเนื้อเพลงหน่อยสิ แต่งไว้แล้วใช่มั้ย”

 

 

“จะดูทำไม -_-^

 

 

“ลืมไปแล้วเหรอว่าเราต้องแต่งเพลงด้วยกันน่ะ” ฮีวอนถามพลางยิ้มขำก่อนจะยื่นมือมาตรงหน้าฉัน “เธอเป็นนักเรียนนอก ถนัดภาษาอังกฤษมากกว่าใช่มั้ยล่ะ ฉันคิดว่าฉันน่าจะเก่งภาษาเกาหลีมากกว่าเธอนะ ให้ฉันช่วยสิ”

 

 

ฉันเหล่มองเขาหัวจรดเท้าก่อนจะยื่นสมุดจดเนื้อเพลงไปให้เขาตามที่เขาขอ โดยไม่ลืมกำชับเสียงเข้ม “แต่ถ้านายเสนออะไรห่วยแตกมาฉันจะด่าจริงๆ นะ”

 

 

“ฮ่าๆๆ ไม่ห่วยหรอกน่า เชื่อฉันเถอะ ^^” ฮีวอนยิ้มพรายก่อนจะเปิดเนื้อเพลงดูพร้อมกับกด Play อีกรอบ หลังจากฟังวนไปสามรอบในที่สุดเขาก็หันกลับมาหาฉันแล้วถามขึ้นมา “ขอฉันเปลี่ยนอะไรนิดหน่อยได้มั้ย”

 

 

“เอ๊ะ เปลี่ยนอะไร”

 

 

ฮีวอนไม่ตอบแต่ยื่นมือไปยุ่งกับเครื่องมิกซ์เพลงอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นจึงกด Play ใหม่อีกรอบ คราวนี้สิ่งที่ทำให้เพลงสะดุดมาตั้งแต่เมื่อกี้ก็หายไปกลายเป็นสมูธไปหมดทั้งเพลงราวกับเวทมนตร์ ฉันถึงกับจ้องหน้าเขาด้วยความทึ่งก่อนจะเบือนหน้าหนีทันทีที่เขาลากสายตามาสบตา ฮีวอนหัวเราะเบาๆ ในลำคอก่อนจะถามขึ้นอีก “ฉันพอนึกออกแล้ว เอาแบบนี้ดีมั้ย”

 

 

จบคำนั้นเขาก็กด Play อีกครั้งแล้วคราวนี้ร้องคลอตามไปด้วยพอให้จับจังหวะถูก ทั้งการเว้นวรรค การลากเสียง การตัดคำและการหลบเสียง เขาทำได้ดีไม่มีที่ติเลย แถมยังทำได้อย่างที่ฉันคิดไว้ไม่มีผิด ไม่สิ...ดีกว่าด้วยซ้ำ ถึงจะไม่อยากชมหมอนี่เลยสักนิดก็เถอะ

 

 

“เป็นไง แบบนี้ชอบมั้ย”​ ฮีวอนถามขึ้นหลังจากจบเพลงแล้ว “หรือว่าอยากให้ท่อนฮุคเร็วขึ้นอีกนิด แทรก Noise เข้าไปอีกหน่อยมั้ย”

 

 

“อืม...แบบนี้ก็ดีน่ะนะ แต่ว่า...”

 

 

“แต่อะไรเหรอ?”

 

 

“แต่ฉันไม่ชอบหน้านาย -_-^^

 

 

“ฮ่าๆๆๆๆ พูดแบบนี้ฉันเจ็บปวดนะคิมจีเฮ T.,T ทั้งที่ฉันมั่นใจในเสน่ห์ของตัวเองแท้ๆ แต่พออยู่กับเธอแล้วฉันชักไม่ค่อยแน่ใจแล้วสิ” ฮีวอนพูดอย่างเสแสร้ง ที่ฉันรู้ว่าเสแสร้งเพราะฉันรู้ว่าอย่างหมอนี่ไม่มีทางไม่มั่นใจในตัวเองหรอก =_=^ ฉันยกมือขึ้นกอดอกแล้วเหลือบมองเขาที่กำลังก้มหน้าก้มตาอ่านเนื้อเพลงอย่างตั้งใจอีกรอบ นัยน์ตาสีเทาที่กำลังกวาดมองหน้ากระดาษดูจริงจังและซีเรียสกว่าท่าทางลัลล้าที่เขาแสดงออก ท่าทีเอาจริงเอาจังนั่นผิดจากคาแรกเตอร์ของเขานิดหน่อย...แต่มันก็ทำให้เขาดูมีเสน่ห์ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก...

 

 

แล้วฉันจะนั่งมองเขาทำไมกันล่ะเนี่ย ให้ตายเถอะ...​ฉันสบถพึมพำในลำคออย่างหงุดหงิดก่อนจะเบือนหน้าหนี และตอนนั้นเองที่ฮีวอนเงยหน้าขึ้นมาถามฉันด้วยรอยยิ้มมาดร้ายที่มุมปาก “เนื้อเพลงนี่เธอแต่งให้ฉันใช่มั้ย”

 

 

“ว่าไงนะ พูดบ้าอะไรของนาย” ฉันหันกลับไปมองหน้าเขาแล้วด่าด้วยสายตาทันที ฮีวอนหัวเราะก่อนจะยกมือขึ้นเสยผมแล้วจ้องตาฉันด้วยนัยน์ตาเป็นประกายระยิบระยับเหมือนทุกที

 

 

“ก็นี่ไง Mr. Leopard… ถ้าไม่ได้แต่งให้ฉันแล้วจะแต่งให้ใครกันล่ะ”

 

 

“ใครก็ได้ แต่ไม่ใช่นายแน่นอน -_-++

 

 

“ฮ่าๆๆ ไม่เอาน่า อย่าปากแข็งหน่อยเลย ความจริงเธอหลงรักฉันตั้งแต่คืนนั้นแล้วใช่มั้ย” ฮีวอนยิ้มมุมปากพลางยื่นมือมาสัมผัสผมสีทองของฉัน ฉันขืนตัวหนีก่อนจะหมุนเก้าอี้ไปทางอื่นแล้วค่อยตอบเขาเสียงห้วนสั้น

 

 

“ก็บอกแล้วไงว่าฉันไม่ต้องการแรงบันดาลใจเพื่อแต่งเพลง ฉันแค่ใช้จินตนาการเอาก็พอ”

 

 

“ฮืม งั้นเหรอ...” ฮีวอนลากเสียงยาว ฉันได้ยินเสียงฝีเท้า แล้วตอนนั้นเองฉันก็รู้สึกได้ว่าเขามาหยุดยืนอยู่ด้านหลังฉันเรียบร้อยแล้ว “งั้นเธอจินตนาการถึงฉันไว้ว่ายังไงบ้างล่ะ แบบในเนื้อเพลงนี่ใช่มั้ย”

 

 

“...” ฉันไม่ได้ตอบอะไรตอนที่เขาเลื่อนมือมาลูบผมฉันอย่างแผ่วเบาก่อนจะเลื่อนลงมาที่ใบหู รู้สึกได้ถึงปลายนิ้วเย็นเยียบที่กำลังหยอกล้อฉันเล่นอย่างน่าโมโห

 

 

When you move ya sexy body, my mind starts to blur… แบบนี้ใช่รึเปล่า” ฮีวอนยื่นหน้าเข้ามากระซิบใกล้ๆ ฉัน “I’m feelin’ only one thing; your warm lips on ma lips… เธอรู้สึกถึงมันใช่มั้ย เมื่อวานนี้ตอนที่เรา…”

 

 

ฉันผุดลุกพรวดขึ้นมายืนจ้องหน้าเขาทันทีที่ฮีวอนเริ่มจะลามปาม นายเสือดาวยกมือขึ้นทำท่าเหมือนยอมศิโรราบพลางมองหน้าฉันด้วยรอยยิ้มขำ “ว้าว สีหน้าเธอตอนโกรธนี่มันฮอตสุดๆ ไปเลย”

 

 

“นายเป็นบ้าหรือไง”

 

 

“งั้นมั้ง” ฮีวอนตอบด้วยเสียงหัวเราะก่อนจะโค้งให้ฉันหนึ่งที “ขอโทษด้วยครับที่เล่นเลยเถิดไปหน่อย แต่เห็นเธอทำท่าจริงจังแล้วก็อยากจะแกล้งขึ้นมาทุกทีเลย”

 

 

“…=_=^

 

 

“อีกอย่างเธอเป็นคนใจร้ายกับฉันก่อนนะ มีอย่างที่ไหนเรียกไอ้ปีศาจจองมินซูมาแบบนั้น ฉันน่ะช็อกมากเลยนะ -_-^

 

 

“กลัวจองมินซูรึไง”

 

 

“คนอย่างฉันเคยกลัวใครที่ไหนกัน” ฮีวอนหัวเราะด้วยท่าทางไม่รู้ร้อนรู้หนาว นั่นคงเป็นผลมาจากความมั่นใจอันล้นเหลือของเขานั่นเอง มั่นใจมากงั้นเหรอ ถ้างั้นแบบนี้เป็นไงล่ะ

 

 

“นายอยากรู้มั้ยล่ะว่าฉันนึกถึงอะไรตอนแต่งเพลงนั่น”

 

 

“หืม? อยากรู้สิ :) เธอนึกถึงอะไรอยู่ล่ะ” เขาถามพลางเอามือล้วงกระเป๋าแล้วมองหน้าฉันด้วยนัยน์ตาเป็นประกายแพรวพราว ฉันยิ้มตอบกลับไปก่อนจะก้าวเข้าเข้าไปหาเขาจนชิดแล้วเงยหน้าขึ้นไปสบตาเขาด้วยแววตายั่วยวนแบบที่ไม่เคยไม่ได้ผล แล้วมันก็ได้ผลจริงๆ ด้วยเพราะฉันรู้สึกได้ว่าฮีวอนหายใจผิดจังหวะไปวูบหนึ่ง...ถึงเขาจะรักษาสีหน้ายียวนนั่นไว้ได้ก็เถอะ

 

 

“ฉันนึกถึงนายจริงๆ นั่นแหละ...” ฉันพูดเสียงเบาพร้อมกับไล้ปลายนิ้วไปตามใบหน้าเขา ลากลงมาถึงริมฝีปาก ลำคอ สำรวจกระดูกไหปลาร้าได้รูปสวยราวกับรูปปั้น ต้นแขนแข็งแรงที่มีกล้ามสวยแต่ไม่หนาเกินไป จากนั้นจึงวกกลับมาที่แผงอกกว้างที่อยู่ภายใต้เสื้อกล้ามสีดำที่ตัดกับผิวขาวจัดของเขา มือฉันวางอยู่เหนือหัวใจเขาพอดี...ก็เลยทำให้รู้ว่าหัวใจเขากำลังเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ ทุกวินาทีที่ฉันสัมผัสร่างเขา ฉันเหยียดยิ้มบางก่อนจะขยับเข้าไปใกล้เขามากขึ้น ใกล้มากพอที่จะขบใบหูของเขาอย่างแผ่วเบาได้ ฮีวอนหายใจกระตุกอีกรอบตอนที่ฉันกระซิบเสียงหวานที่ข้างหูเขา “นึกถึงตอนที่จะได้กระชากเสื้อกล้ามนายออก...แล้วก็เล่นกับไอ้ที่อยู่ใต้เสื้อนั่น”

 

 

“...”

 

 

“จากนั้นก็ถลกหนังนายออกมาทำรองเท้าแตะซะไงล่ะ!” ฉันแทบจะตะโกนประโยคนั้นใส่หูฮีวอนจากนั้นก็ผลักเขาอย่างแรงจนไอ้แมวเซถลาล้มลงไปนั่งแปะบนเก้าอี้แถมยังไถลไปอีกเกือบเมตร ฉันเอื้อมหยิบสมุดจดที่วางอยู่บนโต๊ะมาถือก่อนจะพูดขึ้นโดยไม่ได้หันไปมองหน้าเขา “ทีนี้ถ้านายจะมาทำตัวไร้สาระที่นี่ล่ะก็ออกไปได้แล้ว มันเกะกะเวลาทำงานฉัน”

 

 

ฮีวอนที่นั่งอึ้งกิมกี่อยู่บนเก้าอี้ใช้เวลาเกือบนาทีในการตั้งสติ เขาหัวเราะออกมาเสียงดังลั่นก่อนจะพูดด้วยสีหน้าชื่นชม “ฮ่าๆๆ เธอนี่จิตแข็งจริงๆ ด้วยนะ เพิ่งมีเธอคนแรก...ไม่สิ คนที่สองนะ ที่ใจแข็งกับฉันได้ขนาดนี้น่ะ :) แม้แต่แม่ยังใจอ่อนให้ฉันทุกทีเลยนะ”

 

 

“ใครถาม -_-^

 

 

“โอ๋ๆ ฉันไม่เล่นแล้วก็ได้ >_< แค่ตั้งใจจะแซวเล่นให้คลายเครียดหน่อยเดียวเอง” ฮีวอนลากเก้าอี้มานั่งข้างฉันก่อนจะมาทำตาปิ๊งๆ ออดอ้อนเหมือนลูกแมวหิวโซ =_= “อย่าเพิ่งไล่ฉันออกไปเลยนะ นะ~

 

 

“ถ้านายสัญญาจะไม่กวนประสาทหรือก่อเรื่องอะไรอีก ฉันก็จะให้อยู่ -_-^

 

 

“ฮ่าๆๆๆ กวนประสาทงั้นเหรอ ทั้งที่ฉันตั้งใจยั่วยวนเธอถึงขนาดนั้นแท้ๆ แต่เธอกลับบอกว่าฉันกวนประสาทเนี่ยนะ เหลือเชื่อจริงๆ” ฮีวอนพูดอย่างทึ่งๆ ด้วยคำพูดที่ฟังดูน่าหมั่นไส้พิกล ทำไมถึงได้คิดว่าตัวเองมีเสน่ห์น่าหลงใหลอะไรขนาดนั้นนะ -_-^ เออ ยอมรับว่ามันหล่อ แต่ก็ใช่ว่าผู้หญิงทั้งโลกจะต้องรักนายหมดไม่ใช่เรอะไง “แถมสุดท้ายฉันกลับเป็นฝ่ายใจเต้นซะเองอีก เสน่ห์ของเธอนี่ร้ายกาจนะ ไม่ธรรมดาเลย :)

 

 

“ไม่ได้ถาม -_-^

 

 

“ฉันก็แค่อยากบอกเท่านั้นแหละ ^^” ฮีวอนยิ้มอย่างน่ารักก่อนจะแบมือสองข้างตรงหน้าฉันอีกครั้ง เมื่อฉันหันไปเหล่มองแล้วถามด้วยสายตา เขาก็พูดขึ้นมา “เอาสมุดมานี่สิ”

 

 

“ทำไม”

 

 

“ฉันนึกท่อนของฉันออกแล้วล่ะ :) ใส่ไว้พอดีตรงนาทีที่ 1.21 กับ 2.43 แล้วก็ตอนท้ายอีกหน่อยน่ะ”

 

 

“...”

 

 

“ทำไมมองหน้าฉันแบบนั้นล่ะ ยังไม่เชื่ออีกหรือไงว่าฉันก็พอมีฝีมืออยู่บ้างน่ะ T.,T

 

ฮีวอนทำท่าเศร้าสร้อยอย่างเสแสร้งอีกรอบ ฉันก็เลยตัดรำคาญด้วยการยื่นสมุดไปให้เขา ทันทีที่รับมันไปพร้อมกับดินสอ สีหน้าทะเล้นของฮีวอนก็พลันเปลี่ยนเป็นสีหน้าจริงจังแบบที่ทำให้ฉันเผลอจ้องมองโดยไม่รู้ตัวขึ้นมาอีกครั้ง เขาก้มหน้าก้มตาขีดๆ เขียนๆ ลงไปในสมุดและดูจะจดจ่ออยู่กับมันจนไม่ทันรู้ตัวว่าฉันกำลังมองหน้าเขา โครงหน้าของเขาได้รูปเหมือนถูกปั้นมา จมูกโด่งคมเป็นสันกับนัยน์ตาสีเทาที่ดูเฉี่ยวคมและมีเสน่ห์เย้ายวนโดยธรรมชาติ ริมฝีปากสุดเซ็กซี่ที่ดูมีเอกลักษณ์น่ามองนั่นก็...

 

 

ฉันยกมือขึ้นทึ้งหัวตัวเองทันทีที่ปล่อยให้ตัวเองคิดฟุ้งซ่านมาถึงริมฝีปากอีกจนได้ =[]=^^ ไอ้ปากห้อยนี่มันน่ามองตรงไหนกัน บ้าเอ๊ย...ก็แค่แมว แค่แมวลายเสือดาว...

 

 

“เป็นอะไรไปเหรอ”

 

 

ฉันชะงักมือที่กำลังขยี้ผมทองๆ ของตัวเองอย่างหงุดหงิดงุ่นง่านทันทีที่ได้ยินคำถามของฮีวอน ก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วตอบกลับไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น “เปล่า ไม่ได้เป็นอะไร เสร็จแล้วเหรอ”

 

 

“อือ เสร็จแล้ว ฉันลองแก้ส่วนของเธอให้ด้วย คิดว่าแบบนี้น่าจะดีกว่า”

 

 

ฉันรับสมุดมาจากมือเขาก่อนจะกวาดตามองอย่างรวดเร็ว เขาแก้ไม่เยอะแต่ตรงจุดที่เขาแก้มันก็ทำให้เนื้อเพลงไหลลื่นมากขึ้น หนำซ้ำตรงท่อนแร็พที่เขาเขียนเพิ่มมาก็เพอร์เฟก...

 

 

การต้องยอมรับอีกเป็นครั้งที่สองว่าไอ้ผู้ชายคนนี้มันเป็นอัจฉริยะ...มันช่างทรมานและน่าหงุดหงิดไม่ต่างอะไรกับการกินยาขมๆ เลยสักนิด =_=^^^

 

 

“เป็นไงมั่ง ชอบมั้ย”

 

 

“ชอบ...”

 

 

“ชอบฉันใช่มั้ย *O*

 

 

“ไปตายซะไปคังฮีวอน -_-+++

 

 

“ฮ่าๆๆๆ ล้อเล่นหน่อยเดียวเอง สวนกลับซะแรงเลย T^T” ฮีวอนทำเสียงกระเง้ากระงอดก่อนจะหยิบเฮดโฟนขึ้นมา “ใส่เฮดโฟนซะสิ เราจะได้ลองร้องกับเมโลดี้ดูว่ามันโอเคมั้ย”

 

 

“อืม” ฉันพยักหน้าแม้จะรู้อยู่แล้วด้วยเซนส์ของตัวเองว่านี่มันดียิ่งกว่าดีเสียอีก แต่ร้องเลยก็ดีจะได้อัดเป็นเดโมเตรียมไว้ให้ตาแก่ เอ้ย ประธานฟังตอนกลับจากญี่ปุ่นแล้ว =.,= หลังจากใส่เฮดโฟนและปรับไมค์ให้เท่าที่แล้วฮีวอนก็กด Record และ Play จากนั้นอินโทรของเพลงก็ดังขึ้น ฉันนับจังหวะอยู่ในใจก่อนจะเริ่มร้องเมื่ออินโทรจบลง

 

 

------------------------------------------

 

 

------------------------------------------

 

 

[[ ต่อ ]]

 

 

Hey Mr. Leopard, why are you so sexy?

When you move ya sexy body, my mind starts to blur…

ไงนายเสือดาว ทำไมนายถึงเซ็กซี่นักนะ

ทุกอย่างมันเบลอไปหมดตอนที่นายเคลื่อนไหวร่างกายสุดเซ็กซี่นั่น

 

 

I feel the rush in my heart… it needs to eat you up

Your naughty eyes make me want to be your prey

ฉันรู้สึกได้ถึงแรงกระตุ้นในหัวใจ...มันต้องการจะกลืนกินนาย

สายตาซุกซนนั่นทำให้ฉันอยากตกเป็นเหยื่อ

 

 

ฮีวอนรับช่วงต่ออย่างเหมาะเจาะ เขาดีดนิ้วเปาะก่อนจะเริ่มต้นแร็พ สำเนียงและจังหวะของเขาเพอร์เฟกมากจนเรียกได้ว่าเป็นเทคนิคของอัจฉริยะเลยทีเดียว แทบไม่ต้องพึ่งนักร้องไกด์เขาก็สร้างซาวนด์ที่น่าฟังออกมาได้แบบนี้

 

 

(Rap)

Intense passion rushing, I think I’m in love

We’re drawn in lust… I wanna taste your soft lips

เต็มไปด้วยความร้อนแรง…ฉันคิดว่าฉันตกหลุมรัก

เราจมดิ่งลงสู่ความลุ่มหลง…ฉันอยากลิ้มรสริมฝีปากนุ่มๆ ของเธอ

 

 

Let’s get closer babe… throw your arms around me and let me hold you

Don’t be afraid of coldness cuz I’ll warm ya up

เข้ามาใกล้กันอีกนิดสิที่รัก เหวี่ยงแขนเธอมาหาฉัน...ให้ฉันโอบกอดเธอ

ไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวความหนาวอีกต่อไป เพราะฉันจะมอบความอบอุ่นให้เธอเอง

 

 

We’ll rock da night, with the sweetness of our kiss

Sunrises won’t bother; I’ll make you scream again and again

ด้วยจุมพิตอันแสนหวานของเรา…คืนนี้จะต้องสุดยอด

แสงอาทิตย์จะไม่รบกวนเรา ตอนที่ฉันทำให้เธอกรีดร้องอีกครั้งและอีกครั้ง…

 

 

(Verse)

I can see your desire… I see how your eyes touch me

Your lips pull me in… makin’ me feel the heat

I’m feelin’ only one thing; your warm lips on ma lips…

ฉันมองเห็นความปรารถนาของนาย...มองเห็นวิธีที่สายตาของนายโลมเลียฉัน

ฉันรู้สึกได้ถึงความร้อนรุ่มเมื่อริมฝีปากนั้นดึงดูดฉันเข้าหา

รู้สึกได้เพียงสิ่งเดียว...สิ่งนั้นคือริมฝีปากของนายที่ไล้อยู่บนริมฝีปากฉัน

 

 

What are you waitin’ for? Honey, please make me yours tonight

Move faster and sharper… we can make the night on fire

รออะไรอยู่ล่ะที่รัก ทำให้ฉันเป็นของนายสิ

เร็วขึ้น...แรงขึ้น...เราจะทำให้คืนนี้ลุกเป็นไฟ

 

 

9.31PM

“โห ดึกขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย” ฮีวอนพูดขึ้นพลางลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจอย่างเกียจคร้านหลังจากอัดเสียงเสร็จเรียบร้อยแล้ว ฉันหันมองนาฬิกาแล้วก็ทึ่งเล็กน้อยที่ตัวเองนั่งอยู่ตรงนี้มาเกินสิบเอ็ดชั่วโมงแล้ว “สุดยอดไปเลย ไม่ได้นั่งทำงานเพลินหลายชั่วโมงขนาดนี้มานานแล้วนะเนี่ย >_<

 

 

“เพราะปกติมัวแต่เอาเวลาไปไล่จีบสาวนานหลายชั่วโมงใช่มั้ย”

 

 

“แต่ทุกวันนี้ฉันทุ่มเวลาให้เธอคนเดียวนะจีเฮ J

 

 

“ไม่ต้องการ =_=^^^

 

 

“ฮ่าๆๆๆ อย่าตัดรอนกันแบบนั้นสิ ฉันเศร้านะ T_T” ฮีวอนแกล้งทำหน้าเศร้าอีกรอบ น่าหมั่นไส้มากซะจนฉันนึกอยากเอาส้นสูงยันหน้าดูสักที แต่ทำแบบนั้นรองเท้าฉันคงต้องแปดเปื้อน เพราะงั้นไม่เอาหรอก -_- “ว่าแต่เธอมานี่ตั้งแต่เช้าแล้วใช่มั้ย กินอะไรบ้างรึยัง”

 

 

“เวลาทำงานฉันไม่หยุดพัก”

 

 

“ทำงี้ได้ไง เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก”

 

 

“ฉันไม่เหมือนพวกนายหรอกย่ะ -_-+ ปกติก็ไม่ค่อยได้กินอยู่แล้ว”

 

 

“โอ้ บอดี้สุดฮอตของเธอก็ได้มาเพราะอย่างนั้นด้วยรึเปล่า อืม...แต่ฉันว่าเธอเพิ่มได้อีกเยอะเลยนะ คงจะเซ็กซี่กว่านี้แน่ๆ”

 

 

ฉันเหล่มองคังฮีวอนหัวจรดเท้าก่อนจะเบือนหน้าหนี “ฉันไม่ได้ต้องการความเห็นจากนายเรื่องรูปร่างฉันหรอกนะ”

 

 

“อ้าว ไม่อยากได้เหรอ ฉันค่อนข้างจะเชี่ยวชาญพอสมควรนะ” ฮีวอนตอบพลางยิ้มขำพร้อมกับยักคิ้วให้ฉันอย่างยียวน “แต่ตอนนี้เท่าที่ดู...เธอเป็นอันดับหนึ่งในใจฉันเลยนะ J

 

 

“แต่นายเป็นที่โหล่ รู้ไว้ด้วยนะ J

 

 

“ใจร้ายอีกแล้วอ่ะ TTOTT

 

 

“สมน้ำหน้า”

 

 

“พูดเรื่องจริงนิ -_-

 

 

“เปลี่ยนเรื่องดีกว่า ไหนๆ งานก็เสร็จแล้ว วันนี้พักก่อนก็แล้วกัน” เขาพูดพร้อมกับฉีกยิ้ม ฉันก็เลยผุดลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปหยิบเสื้อโค้ตเพื่อจะเตรียมตัวกลับบ้าน ก่อนจะต้องหยุดชะงักไปเมื่อฮีวอนพูดขึ้นมาอีกประโยค “ไปหาอะไรกินกันเถอะ”

 

 

“อะไรนะ”

 

 

“ก็เธอไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้าแล้วไม่ใช่เหรอ หิวแย่เลย ไปหาอะไรกินกันดีกว่า เดี๋ยวไม่มีแรงทำงานนะ~”

 

 

“...”

 

 

“เดี๋ยวฉันพาไปร้านอร่อยๆ J

 

 

“ฉันไม่อยากไปกินกับนาย”

 

 

“น่านะ~ ฉันเลี้ยงเอง อร่อยจริงๆ นา เชื่อฉันสิ”

 

 

“คนอย่างนายมันไม่น่าเชื่อถือสักหน่อย -_- ถ้าเป็นคิมเซโฮล่ะว่าไปอย่าง”

 

 

“ลีดเดอร์ไม่มีเวลามาเลี้ยงสาวหรอก หมอนั่นเอาจริงเอาจังมากเกินไป” ฮีวอนพูดอย่างไม่หวั่นก่อนจะยื่นมือมาหาฉันพร้อมกับโค้งลงเล็กน้อย “เชิญครับคุณผู้หญิง ให้เกียรติผมเลี้ยงดินเนอร์สักมื้อนะครับ J ถือว่าฉลองไงที่เราทำเพลงแรกสำเร็จแล้ว เอาฤกษ์เอาชัย ต่อไปจะได้...”

 

 

“พอได้แล้ว ไม่ต้องชักแม่น้ำทั้งห้า =^=” ฉันยกมือขึ้นทำท่า Talk to the hand ใส่หน้าฮีวอนเพื่อตัดรำคาญก่อนที่หมอนี่จะนำเสนอเหตุผลอีกสารพัดเท่าที่จะจินตนาการออกมาได้ “ฉันไปกินก็ได้ แต่นายต้องเลี้ยง แล้วถ้าไม่อร่อยฉันจะเอาจานคว่ำใส่หน้านาย โอเคมั้ย”

 

 

“โหด T.,T แต่โอเคก็ได้ รับรองว่าอร่อย ><

 

 

“แล้วถ้านายทำตัวกวนประสาท ฉันจะจับนายคว่ำหน้าใส่หม้อเลย”

 

 

“โหดยิ่งกว่า TOT รับรองฉันจะเป็นเด็กดี ไม่ดื้อไม่ซนเลย J” ฮีวอนยิ้มพรายก่อนจะผายมือไปที่ประตูด้วยท่าทางไหลลื่นน่าหมั่นไส้เป็นที่สุด “เชิญครับ~

 

 

ฉันเชิดหน้าใส่เขาก่อนจะเดินนำออกจากห้องไป วินาทีนั้นเองที่ฉันนึกแปลกใจในตัวเองขึ้นมา ก็ฉันเกลียดขี้หน้าหมอนี่ยิ่งกว่าอะไรไม่ใช่เหรอ แล้วไปตอบตกลงทำไมกันเนี่ย -_-^

 

 

ไม่เข้าใจตัวเองเลย

 

 

--------------------------------

 

 

10.02PM

 

 

“ปกติเวลามีอะไรดีๆ เราก็จะมาฉลองกันที่ร้านนี้แหละ >O< เป็นเนื้อย่างที่อร่อยสุดยอดเลยนะ แถมยังปลอดภัยแน่นอนร้อยเปอร์เซ็นด้วย”​ ฮีวอนพูดด้วยรอยยิ้มสดใสร่าเริงหลังจากทั้งฉันและเขาเข้ามาจอดรถในลานจอดวีไอพีด้านหลังร้านเรียบร้อยแล้ว “มันอร่อยสุดๆ ไปเลยล่ะ”

 

 

“นี่นายคิดไงเนี่ยถึงได้พาไอดอลสาวมากินเนื้อย่าง -_-^ รู้มั้ยว่ามันกี่ล้านแคลอรี่”

 

 

“เออว่ะลืม เธอกินไม่ได้ใช่มั้ย งั้นเปลี่ยนร้านมั้ยล่ะ ฉันมีร้านประจำอีกร้านแถวคลับ Nightmare

 

 

“มีร้านประจำหลายร้านเพราะต้องสับเปลี่ยนหมุนเวียนพาสาวๆ ในสต็อคของนายไปกินใช่มั้ย”

 

 

“อย่าเข้าใจฉันในทางไม่ดีแบบนั้นสิ T_T แต่ก็ถือว่าถูกล่ะนะ จะไปมั้ยล่ะ ใกล้ๆ นี่เอง”

 

 

“ไม่เป็นไร กินร้านนี้ก็ได้ ฉันไม่ได้กินเนื้อย่างมานานแล้ว อยากกินอยู่เหมือนกัน”

 

 

“ฮ่าๆๆ รับรองอร่อยลืมตายเลย ^O^” ฮีวอนพูดก่อนจะเดินนำฉันเข้าไปในร้าน เข้าทางประตูหลังเหมือนพวกลักลอบเข้าเมือง ความจริงเข้าทางประตูหน้าก็ได้แต่เวลานี้คนยังเยอะอยู่ เดี๋ยวจะแตกตื่นกันหมด -_-; เพราะฉันไม่เคยปลอมตัวหรือปิดบังใบหน้าเวลาออกไปข้างนอก และฮีวอนเองก็เช่นกัน มันยุ่งยากและดูเหมือนกำลังทำอะไรผิดอยู่ทั้งๆ ที่เราก็แค่ออกมากินข้าวกันเท่านั้นเองน่ะนะ

 

 

พนักงานพาเข้าไปในห้องส่วนตัวทันทีที่เห็นหน้าฮีวอน ดูเหมือนจะเป็นลูกค้าประจำจริงๆ ด้วยสิ หลังจากที่นั่งโต๊ะเรียบร้อยแล้วเขาก็หันไปสั่ง “เอาเหมือนเดิมนะครับ แต่ลดเนื้อลงเป็นแค่สองชุดพอ เครื่องดื่มขอโค้กครับ”

 

 

“รับทราบค่ะ กรุณารอสักครู่นะคะ ^^” พนักงานส่งยิ้มหวานผิดปกติให้ฮีวอนก่อนจะเดินจากไป ไม่บอกไม่รู้เลยนะเนี่ยว่าชอบ -_-;

 

 

“เอาล่ะ รอกิน >_< หิวชะมัดเลย~

 

 

“นายนี่เป็นเด็กหรือไง -_- รักษาภาพพจน์บ้างมั้ย”

 

 

“ก็เวลามากินกับพวกในวงฉันกินไม่ค่อยทันพวกมันน่ะสิ โดยเฉพาะไอ้กระต่ายกับไอ้หมาป่า -_-^ จ้วงกันเร็วชิบเป๋ง แถมยังชอบแย่งคนอื่นอีก ทำอดอยากไปได้”

 

 

กระต่ายกับหมาป่าหมายถึงซอนมินกับเฮซองสินะ “อย่ามาว่าซอนมินของฉันนะ”

 

 

“...อะไรนะ เธอชอบไอ้ซอนมินมากสุดงั้นเหรอ =O=

 

 

“ก็ใช่น่ะสิ ฉันชอบอะไรน่ารักๆ น่ะ ^^

 

 

“ไม่เห็นเข้ากันเลย...”

 

 

“บ่นอะไรยะ ฉันได้ยินนะ -_-+++

 

 

“ก็คนมันเสียเซลฟ์นี่นา =^= มีคนฮอตปรอทแตกนั่งอยู่ตรงหน้าทั้งคนยังจะไปเพ้อหาไอ้เด็กน้อยหัวทองนั่นอีก”

 

 

“ทำไม นายอิจฉาหรือไง” ฉันถามพร้อมกับผุดยิ้มเย้ยหยันที่มุมปาก “เชซอนมินน่ะน่ารักกว่านายหลายเท่าย่ะ ถ้าเป็นเด็กนั่นฉันยอมให้ทุกอย่างเลย”

 

 

“มันมีแฟนแล้วได้มั้ย =_=^^^

 

 

“ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่ นิดๆ หน่อยๆ เอง”

 

 

“เธอมานิดๆ หน่อยๆ กับฉันดีกว่า J ยังโสดซิงรอเธออยู่คนเดียวเนี่ย”

 

 

“นายรอไปจนเปื่อยตายก็ไม่ได้แอ้มหรอก”

 

 

“ใจร้าย T_T ฉันไม่ดีตรงไหนเนี่ย”

 

 

“ตั้งแต่หัวจรดหางเลย ไล่ให้ฟังมั้ย”

 

 

“ไม่เป็นไร -_-;;;” ฮีวอนยกมือขึ้นเบรกฉันก่อนจะปรบมืออย่างดีใจเมื่อประตูห้องเปิดออกพร้อมกับอาหารที่ถูกนำมาเสิร์ฟ พนักงานจัดการตั้งเตาย่างไว้ให้เรียบร้อยแล้ว ฉันรู้สึกอยากจะหัวเราะดังๆ เมื่อเห็นฮีวอนดูกระตือรือร้นกับเนื้อย่างมากเป็นพิเศษ ดูท่าจะชอบมากแล้วก็หิวมากจริงๆ นะเนี่ย เห็นแล้วนึกถึงตัวเองตอนกลับมาเกาหลีใหม่ๆ เลยแฮะ

 

 

“ไม่ต้องรีบก็ได้นะ ฉันกินไม่เยอะหรอก รับรองนายอิ่มแน่” ฉันพูดขึ้นเมื่อเห็นฮีวอนตัดเนื้อและย่างอย่างเอาเป็นเอาตาย ดูจริงจังมากยังกับจะไปทำสงครามงั้นแหละ ฮีวอนเงยหน้าขึ้นมาฉีกยิ้มกว้างก่อนจะโบกมือ

 

 

“ไม่ล่ะ ฉันตั้งใจจะย่างให้เธอกินให้อิ่มก่อน”

 

 

“จะทำแบบนั้นทำไม”

 

 

“ก็เธอไม่ได้กินอะไรมาตั้งแต่เช้าไม่ใช่เหรอ”

 

 

“ก็บอกแล้วไงว่าฉันอดอาหารจนชินแล้ว”

 

 

“แบบนั้นไม่ดีนะ ฉันไม่ชอบเห็นผู้หญิงอดอาหาร”

 

 

“ไม่ชอบก็ไม่ชอบสิ -_-^ ฉันก็ไม่ได้ขอให้นายมาชอบนี่นา อีกอย่างฉันก็ไม่ได้อดอาหารสักหน่อย”

 

 

“กินให้อิ่มดีกว่านะ J จะได้มีแรงทำงานไง”

 

 

“บอกตัวนายเองเถอะ” ฉันพูดก่อนจะคีบเนื้อใส่จานเขา “วันนี้ก็ทำงานมาทั้งวันไม่ใช่หรือไง ออกแรงเยอะกว่าฉันอีก กินเข้าไปซะให้พุงกางเลย”

 

 

O_O พุงกางเลยเหรอ แบบนั้นซิกซ์แพ็กฉันหายหมดพอดีสิ”

 

 

“พูดเหมือนตัวเองมีนะ”

 

 

“ดูถูกกันมากไปแล้วนะครับ ทำไมฉันจะไม่มี มานับเลยมั้ย” ฮีวอนพูดพร้อมกับทำท่าเหมือนจะถอดเสื้อจริงๆ ฉันรีบชี้หน้าเขาด้วยตะเกียบก่อนจะห้ามไว้ทันที

 

 

“หยุดนะไอ้แมววิตถาร -_-^^

 

 

“ก็จะพิสูจน์ให้ดูไงว่าฉันก็มีเหมือนกัน >O< สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็นนะ ฉันยอมให้ลูบพิสูจน์กับมือเธอเลยก็ได้”

 

 

“ไม่ต้องการ =[]=^^^

 

 

“โธ่ ไม่แน่จริงนี่นา =^=” ฮีวอนทำแก้มป่อง คิดว่าน่ารักเหรอ -_-^^^ ฉันทำเป็นไม่สนใจเขาแล้วก็คีบเนื้อมากินแทน น้ำจิ้มมันอร่อยถึงใจจริงๆ ด้วยแฮะ เนื้อก็นุ่มได้ที่เลย ฮีวอนยกมือขึ้นเท้าคางกับโต๊ะพลางมองฉันยิ้มๆ จนฉันต้องเงยหน้ามองตาขวาง

 

 

“มองอะไรอีกล่ะ -_-+++

 

 

“มองเธอกิน น่ารักดี J

 

 

“กลับบ้านไปซะ”

 

 

“พูดจริงนะ T_T” ฮีวอนพูดเสียงกระเง้ากระงอดก่อนจะคีบเนื้อมาให้ฉันอีกสามสี่ชิ้นแล้วเอาชิ้นใหม่ขึ้นไปย่างต่อ “แต่ว่ามันอร่อยจริงๆ ใช่มั้ยล่ะ J

 

 

“อือ อร่อย” ฉันพยักหน้าหงึกหงักโดยไม่คิดเถียง “ตอนอยู่อเมริกาฉันเคยอยากกินเนื้อย่างมากๆ แต่หาที่ไหนก็ไม่มี มันไม่เหมือนที่เกาหลีเลย”

 

 

“ฮ่าๆๆๆ นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เธอย้ายกลับมาอยู่เกาหลีรึเปล่า”

 

 

“เห็นฉันเป็นผู้หญิงเห็นแก่กินขนาดนั้นเลยหรือไง -_-++” ฉันจิกตาใส่คังฮีวอนก่อนจะหยิบน้ำขึ้นมาจิบแล้วพูดต่อ “ฉันออดิชั่นกับ EX Ent’ ผ่านน่ะ ตอนนั้นเค้าจัดออดิชั่นรอบโลก ฉันเลยบินจากนิวยอร์กไปออดิชั่นที่ LA

 

 

“ฉันจำได้ เคยคิดจะไปออดิชั่นอยู่เหมือนกันแต่ไม่ได้ไป”

 

 

“นั่นแหละ พอผ่านฉันก็เลยย้ายกลับมาอยู่โซล เป็นเด็กฝึกหัดในค่ายอยู่สามปีก็ลาออก”

 

 

“จริงสิ ฉันสงสัยมาตั้งแต่ตอนแรกแล้ว ทำไมเธอถึงลาออกจากค่ายใหญ่อย่างนั้นล่ะ”

 

 

ฉันเหลือบมองหน้าเขาแวบหนึ่งก่อนจะตอบเสียงเรียบ “แล้วทำไมฉันจะต้องตอบนายด้วยล่ะ”

 

 

“จริงด้วย ฮ่าๆๆๆ งั้นฉันเล่าเรื่องของฉันก่อนก็แล้วกัน” ฮีวอนพูดพลางพลิกเนื้อที่อยู่บนเตาอย่างคล่องแคล่วเหมือนบ้านทำกิจการร้านเนื้อย่างมาทั้งชีวิต -_- “ความจริงก่อนหน้าที่จะมาเดบิวต์กับวง Poison ฉันเคยเดบิวต์มาแล้วนะ กับวงเล็กๆ ของค่ายเล็กๆ น่ะ”

 

 

“เอ๊ะ จริงเหรอ”

 

 

“เห็นมะ เธอยังไม่รู้เลย” ฮีวอนหัวเราะ “มันเป็นค่ายเล็กๆ ที่ไม่มีทั้งเงินทุนแล้วก็ทีมงานที่มีประสบการณ์ ก็เลยไม่ประสบความสำเร็จสักเท่าไหร่ ทำเอาฉันเกือบถอดใจเลยล่ะ”

 

 

“แล้วเกิดอะไรขึ้นล่ะ”

 

 

“พอมันไม่เวิร์ควงก็เลยถูกยุบ รวมถึงค่ายนั้นด้วย ฉันเกือบเลิกคิดที่จะเป็นนักร้องต่อ ตั้งใจจะเรียนต่อมหาลัยแล้วก็หางานอื่นทำ แต่พอดีมีคนมาชักชวนแล้วก็ให้กำลังใจฉันจนฉันตัดสินใจมาออดิชั่นกับ JZ Ent’ แล้วก็ผ่านด้วย” ฮีวอนตอบยิ้มๆ พร้อมกับลากสายตามาสบตาฉัน “วันนั้นถ้าฉันไม่เชื่อเจ๊โซอึน ป่านนี้ฉันอาจจะเป็นพนักงานบริษัทตอกบัตรงกๆ อยู่ที่ไหนสักแห่งล่ะมั้ง”

 

 

“งั้นก็ดีแล้วล่ะที่นายเชื่อเค้า เพราะพนักงานบริษัทกับนายดูไม่เข้ากันอย่างแรงเลย”

 

 

“ฮ่าๆๆๆ ก็จริงแหละ บอกตามตรงฉันก็นึกภาพตัวเองเป็นพนักงานบริษัทไม่ออกเหมือนกัน” ฮีวอนหัวเราะร่วนก่อนจะคีบเนื้อเข้าปากเคี้ยว จากนั้นจึงพูดต่อ “แต่ฉันก็ดีใจนะที่ฉันได้เดบิวต์ตอนนั้น เพราะมันสอนอะไรฉันหลายอย่างเลยล่ะ เป็นประสบการณ์ที่ดีจริงๆ”

 

 

“...” ฉันเงียบไปครู่หนึ่งโดยที่ฮีวอนก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ ความจริงเรื่องของเขาทำให้ฉันตกใจอยู่ไม่น้อย แต่เขาก็มีความมุ่งมั่นผิดคาดแฮะ...ว่าแต่ว่าเหมือนกันเลยไม่ใช่หรือไง

 

 

หมอนี่...กับฉันน่ะ

 

 

“ฉันก็คล้ายๆ นายล่ะมั้ง” ฉันเริ่มพูดหลังจากเงียบไปนาน ฮีวอนเหลือบตามามองฉันเหมือนแปลกใจที่ฉันเล่าให้เขาฟัง อันที่จริงฉันก็ไม่เคยเล่าให้ใครฟังแบบนี้หรอก คนอื่นมีแต่รู้เอาจากในประวัติของฉันเท่านั้นแหละ...ที่ไม่เคยเล่าเพราะฉันไม่อยากจะนึกถึงมันอีกเลย เป็นกลไกการป้องกันตัวเองของมนุษย์ธรรมดาๆ ที่ไม่อยากกลับไปเจ็บซ้ำกับเรื่องเดิมๆ อีกน่ะ “นายคงรู้อยู่แล้วใช่มั้ยว่าฉันเกือบจะได้เป็นหนึ่งใน Scarlet

 

 

“อืม...รู้แล้วล่ะ จากในโปรไฟล์ของเธอ”

 

 

“ความจริงทุกอย่างเซ็ตไว้หมดแล้ว ลงตัวทั้งสมาชิกและคอนเซ็ปท์ของวง” ฉันเล่าด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยแม้จะยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่นักว่าจะเล่าไปทำไมก็เถอะ “จนตอนหลังพวกเขาก็ตัดฉันออก บอกว่าเพราะฉันไม่เหมาะกับเกิร์ลกรุ๊ป ไม่มีทางดังได้ ว่าบุคลิกของฉันไม่เด่นพอ ขายไม่ได้ ก็เลยเอานีน่าเข้ามาแทนฉัน”

 

 

“นีน่าน่ะเหรอ เข้ามาแทนเธอเนี่ยนะ”

 

 

“ใช่ ฉันก็เลยลาออกเพราะความโกรธน่ะ ตั้งใจว่าจะต้องหักหน้าพวกนั้นให้ได้” ฉันพยักหน้าน้อยๆ แล้วพูดต่อ...โดยละอีกเหตุผลหนึ่งเอาไว้เพราะเขาไม่จำเป็นต้องรู้...เพราะไม่มีใครจำเป็นต้องรู้นอกจากฉันคนเดียว “ลาออกเสร็จฉันก็มาออดิชั่นกับ JZ Ent’ แล้วประธานก็รับฉันเข้ามา เขาคงจะถูกใจตอนที่ฉันพูดว่าอยากเป็นศิลปินเพราะอยากล้มวง Scarlet ให้ได้ล่ะมั้ง J

 

 

“ว่าแล้วเชียวว่าเธอต้องเป็นนักสู้ J” ฮีวอนยิ้มพร้อมกับยกแก้วน้ำขึ้นมา “ชนแก้วกันหน่อย”

 

 

“นี่มันโค้กนะ จะชนทำไม” ฉันพูดแบบนั้นแต่ก็ยกแก้วขึ้นไปชนกับเขา

 

 

“ฮ่าๆๆ พนันได้ว่าพอพวกนั้นเห็นเธอเดบิวต์คงเสียใจกันแทบแย่เลยล่ะที่ปล่อยเธอหลุดมือมา”

 

 

“ก็คงงั้นมั้ง J” ฉันตอบด้วยรอยยิ้มมุมปาก “แต่มาเสียใจเอาทีหลังก็สายไปแล้วล่ะ เพราะฉันไม่ชอบเดินถอยหลัง”

 

 

“แบบนี้สิถึงจะเป็นจีเฮของฉัน ^_^

 

 

“ใครเป็นของนายกันยะ อย่ามามั่วนิ่มได้มั้ย -_-^

 

 

“อ้าวโธ่ นึกว่าจะตามน้ำซะอีก” ฮีวอนทำหน้ามุ่ย แล้วฉันก็เมินเขาด้วยการหันมาสนใจเนื้อบนเตาแทน แต่ถึงจะทำเย็นชาใส่...ในใจฉันก็มีรอยยิ้มลึกลับผุดขึ้นมาอย่างน่าประหลาด แปลกจังนะที่ฉันพูดเรื่องพวกนั้นออกมาได้โดยที่รู้สึกโล่งในใจอย่างบอกไม่ถูกแบบนี้ ทั้งที่ถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันอาจจะของขึ้นจนต้องโยนแก้วน้ำทิ้งระบายความโกรธเลยก็ได้

 

 

สงสัยเป็นเพราะนายเสือดาวนี่มันงี่เง่าล่ะมั้ง...ฉันก็เลยได้แต่ระอาจนลืมโกรธไป

 

 

คงเป็นแบบนั้นแน่ๆ

 

 

[[ To Be Continued ]]

เจ้าหญิงผู้เลอโฉม

 

 

หนังสือใกล้จะวางแผงแล้วนะคะ >_<!!!!! 

29 มีนานี้ได้อ่านแน่นอนจ้ะ~ ใครจะรอสอยเล่มจริงไปอ่านบ้าง? เล่มนี้รับประกันความคุ้ม มีครบทุกรสชาติ ฮอตแซ่บทุกขั้นตอนแน่นอน ^^ จัดเต็มแบบทุ่มทุกอย่างลงไปเลยล่ะ~ ปล. ใครอยากอ่านต่อก่อนหนังสือวางแผง ก็เหมือนเดิมนะจ๊ะ ต้องเม้นนน~

 

อัพเดตตารางงานหนังสือนะคะ~

1 เมษายน เวลา 11.00-12.00น. แจกลายเซ็นกับพี่โอ๋ Hideko_Sunshine ที่บูธบุ๊คสมาย

6 เมษายน เวลา 13.00-14.00. แจกลายเซ็นกับพี่ก้อย LittleFinger ที่บูธบีทูเอส

8 เมษายน เวลา 12.00-13.00น. แจกลายเซ็นที่งาน Bookmark Jamsai ห้อง Meeting Room 1 แล้วก็แจกต่อที่บูธร้านนายอินทร์เวลา 14.00-15.00น.นะคะ

ใครว่างวันไหนก็เคลียร์คิวไปเจอกันได้น้าาาาาา >_<

 

  เครดิต จากแฟนเพจพี่ก้อย LittleFinger http://www.facebook.com/thelittlfinger.writer นะค้า ^^

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

720 ความคิดเห็น

  1. #715 devils demon (@lolioipopscandy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2556 / 21:42
    แจชินใช่ไหม๊ อ่านมาแล้ว ><
    #715
    0
  2. #709 Yabby (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2555 / 21:20
    จีเฮเริ่มใจอ่อนแล้ว 555 เป็นกำลังใจให้นักเขียนนะคะ >O
    #709
    0
  3. #705 NATTAPORN' (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2555 / 21:47
    My favorite novel that you customize it, we are extremely hot.
    #705
    0
  4. #696 Funny Monkey (@belly37) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2555 / 15:54
     ดีกันแล้วๆ สนุกมากๆๆ
    #696
    0
  5. #668 มะน๊าวมะนาว * (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 เมษายน 2555 / 09:36
    จีเฮจะดีกะฮีวอนแล้ว =..=
    #668
    0
  6. #601 KIIS. (@itsmes) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มีนาคม 2555 / 15:24
    พี่อายหนูแบบว่า แบบว่า แบบว่า อ๊ากกกกกกก ฮีวอนของเค้า (หลบรองเท้า)
    มันฮอตจริงไรจริงอ่ะพี่สาว สมกับการรอคอยและคอยทวง (ทางทวิต) 5555555
    รอซื้อนะค่ะ จะไปวันที่ 29 เลย รอไม่ไหวแล้ว อยากได้ลายเซ็นพี่อายอ่า ><
    #601
    0
  7. #593 beutyluvbeast (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2555 / 19:18
    ออ่านไป แล้วนึกถึงไอโจ๊ก อ๊ากกกกกกกกกก ทำไมมันฮอตอย่างนี้นะ (ว่าแล้วก้อเปิดเพลง Change ฟัง) -..-
    #593
    0
  8. #591 NUT_MINJUN (@nutcha77) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2555 / 18:15

    จะซื้อแน่นอน เพราะอิมเมจมันคือยงกุน
    ซื้อแน่เพราะติดโปรเจ็คนี้สุดๆ
    เสือดาวทำเราหิวแล้ว
    อยากกินเนื้อย่างบ้าง -3-

    #591
    0
  9. #590 B2UTY (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2555 / 13:32
    รักจีเฮ เชียร์จีเฮ >
    #590
    0
  10. #588 SICA (@kirari-2541) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2555 / 08:22
    จีเฮช่างเป็นคนท่ี่รักษาุ้นจริงๆน่ะเนี่ย

    หุ้นดีจริงๆๆ
    #588
    0
  11. #583 merrychrista (@merrychrista) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2555 / 01:57
    ได้โพสซะที!!!
    เน็ตที่บ้านช้ามากกกกอะค่ะ ^^;
    นิยายพี่อายสนุกมากเลย(แอบลุ้นให้ฮีวอนออกก่อนลีดเดอร์ด้วยแหละ)
    นิยายพี่อายเนี่ยดูเหมือนนางเอกมีปมทุกคนอ่านแล้วชอบค่ะ(ลุ้นมาก+ตื่นเต้น)
    ชอบจีเฮมากเลยแรงดีพอรับมือกับเสือดาวของเราได้เนอะ^^
    ตอนนี้มีครบทุกเล่มเลย(เท่าที่เขียนอะนะค่ะ)ทั้งBeastแล้วก็ Secret endเลย
    ตอนนี้ก็รอลุ้นว่าพี่อายจะแต่งลีดเดอร์คนสุดท้ายกับ secret satanเมื่อไรรอลุ้นมากเลยค่ะ><
    เป็นกำลังใจให้นะค่ะ ^^
    #583
    0
  12. #582 FeNdi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 23:44
    คนที่จีเฮปลื้มอาจจะเป็นฮยอนบินรึป่าวน้าาาา



    นางเอกของเราชอบอะไรน่ารักๆนี่นา



    นายเสื้อดาวอาจจะต้องแข่งกับเด็กเลยนะเนี่ย



    รอซื้อเลยนะคะเรื่องนี้ และถ้าอัพต่อได้ก็จะดีมากค่ะ หรือไม่ก็ออกเร็วกว่างานหนังสือเลย



    อยู่ต่างจังหวัดอยากไปมากแต่ไปไม่ได้อ่ะ อยากเจอพี่ๆนักเขียน
    #582
    0
  13. #581 5738 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 21:46
    รออ่านต่อค่ะ สนุกมากๆ งานหนังสือต้องซื้อให้ได้เลย
    #581
    0
  14. #580 s.tiger (@jennyblue) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 21:21
    ทำไมช่วงหลังบทดูน่ารักจัง เหมือนแฟนกันเลยอ่ะ
    #580
    0
  15. #577 hom (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 19:48
    กริ๊ดดดดด หนูไม่เชื่อว่าฮีวอนปากห้อย อ๊ากกกกกกกกกก

    มันไม่เข้ากับที่หนูจิตนาการไว้ จีเฮโกหก แงๆๆ

    รับไม่ได้ >O
    #577
    0
  16. #576 Lek lexy (@lakzozo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 19:28
    อยากอ่านต่อแล้ววววววว
    #576
    0
  17. #574 Dokkajal (@zally1999) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 17:00
    ้เริ่มรอไม่ค่อยไหวแล้วอ่ะ T^T
    #574
    0
  18. #573 pang (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 15:42
    จะรออ่านในเล่มนะคะ สนุกมากๆเลย
    #573
    0
  19. #572 ;CHERRY'z (@luvpimmy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 15:28
    รออยู่นะค้าาาาาา >0<
    #572
    0
  20. #569 Jackfruitty (@vi-o-let) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 14:19
    เล่มนี้พลาดไม่ได้ >_< เฮ้!!!
    จีเฮมีความหลังแน่ๆ เลยกับใครซักคนในความลับ 
    #569
    0
  21. #568 `Bellezzafafaii.♔ (@puii-faii) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 13:56
     โอ๊ะ! พี่อายคะหนังสืออกยี่สิบเก้ามีนาวันเกิดกีกวังสามสิบมีนาพอดีเลย 55555555.
    #568
    0
  22. #566 Rainbow Girl's (@girlmay629) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 11:59
    จีเฮเคยมีความหลังกับวงเทพเจ้าแน่ๆเลย...
    สนุกมากๆเลยค่ะ อยากอ่านต่อแล้ว ><
    #566
    0
  23. #565 Nan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 11:52
    จะต้องสอยให้ได้ค่ะ >
    #565
    0
  24. #563 rainy-sunny (@swetiezz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 10:53
    หนูรออ่านต่อไม่ไหวแล้วค่าาาาา ชอบมากกกกกก
    #563
    0
  25. #562 PooHRisky_B2uty&Shawol (@kapii-zz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 09:42
    จะออกแล้วอ่ะ เก็บตังค์ๆๆ >< เพื่อเล่มนี้โดยเฉพาะ 5555
    #562
    0