Flip Love พลิกรักกับดักหัวใจ Wonhyuk Kyumin Kihae

ตอนที่ 4 : *Flip Love*: Chapter 03 เพื่อนใหม่และเพื่อนเก่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,186
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    31 ม.ค. 55

 

Chapter 03 เพื่อนใหม่และเพื่อนเก่า



หลังจากที่คนน่ารักทั้งสองพยายามทำการบ้าน เบาๆ (?) ของอาจารย์ฮโยริคนสวยจนสิบเอ็ดโมงครึ่งเข้าไปแล้ว ก็ยังเพียงแค่เห็นเงาจางๆของคำว่า เสร็จ อยู่เลย

จ๊อกกกกก โครกกกก

!!!??? ”

“ฮะ ฮยอกไม่ใช่เสียงริงโทนใครหรอก เสียงท้องเราเองอ่า” ซองมินบอกออกมาเบาๆ เพราะเห็นเพื่อนมองหาที่มาของเสียงอย่างรวดเร็วหลังจากได้ยิน

“อ่ะ ฮะฮะฮ่า เหรอ ซองมิน หิวแล้วใช่มั้ย ไม่บอกเราล่ะ”

“ก็ความจริงเราหิวตั้งแต่ตอน บัตเตอร์เค๊กแล้วล่ะ แต่ว่าเราอดใจไว้เพื่อการบ้านไง เดี๋ยวค่อยไปจัดเต็มที่โรงอาหารอ่ะ”

“อืม แต่นี่ก็จะเที่ยงแล้ว เราไปกินข้าวเที่ยงกันเลยก็ได้ การบ้านค่อยทำต่อล่ะกัน”

“เย้ งั้นไปกันเถอะ วู้ววฮุ้ววว” หลังจากหน้าบูดมาซักพักเพราะท้องร้องโครกคราก ก็ถึงเวลายิ้มหน้าบานทันที เมื่อได้ยินว่า กินข้าวได้

 

_.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._.Flip Love._.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._

 

โรงอาหารที่คราคร่ำไปด้วยนักศึกษามากมายที่ต่างก็มาหาสิ่งบรรเทาความหิวกัน ฮยอกแจและซองมินเดินเข้าไปชะเง้อหาที่นั่งกันสักครู่ เมื่อหาที่กันได้ ก็ตกลงกันว่าซองมินจะอยู่เฝ้าโต้ะให้ส่วนฮยอกแจไปซื้อข้าวก่อนค่อยผลัดกัน ซองมินที่นั่งคิดว่าต้องหาบัตเตอร์เค๊กกินให้หายอยาก ก็นั่งมองเหม่อไปเรื่อยจนเห็นใครคนนึง

 

“อ้ะ นั่นมันนายหอมคนนั้นนี่”

 

“นาย!!! นาย!! นายหอม คนนั้นน่ะ นายยยยย” เสียงหวานตะโกนลั่นโรงอาหารแข่งกับเสียงจ้อกแจ้กของคนมากมาย โบกมือขาวอวบไปมาเป็นสัญญาณ ดวงตาหลายคู่มองมายังซองมินอย่างอยากรู้อยากเห็นกันทั้งนั้น เมื่อเห็นคนเรียกแล้วก็หันหน้ามองตามสายตาไปยังคนถูกเรียก

คนถูกเรียก ยืนชิดโต๊ะยาวของโรงอาหารนิ่ง

 

เสียงกระต่ายตาหวาน จมูกดี

 

แต่คยูฮยอนที่ยังคงยืนนิ่งเหมือนไม่มีใครมาเรียก ก็ต้องค่อยๆหันไปเมื่อรู้สึกถึงมือน้อยๆที่สะกิดอยู่ตรงไหล่ตัวเองยิกๆ

“นี่นายหอม ไม่ได้ยินที่ฉันเรียกเหรอ” เสียงหวานดังขึ้นใกล้อย่างนี้  ชัดเลย

คยูฮยอนทำได้แค่ ค่อยๆหันหน้าไปหาแต่พลันก็สัมผัสได้กับสายตาจำนวนมาก นี่ร่างอวบ เค้าไม่รู้สึกอะไรเลยรึไงนะ

“....ได้ยิน แต่ไม่รู้ว่านายเรียกฉันนี่” ตอบคำถามอย่างนิ่งๆ

“อ่า ก็ฉันไม่รู้จักชื่อนายนี่นาาา”  ซองมินขมวดคิ้วเรียว แล้วพูดต่อเป็นต่อยหอยว่า

“แล้ววันนั้นเราก็ยังเคลียร์กันไม่จบเลยนะ นายก็ทิ้งชั้นไปซะก่อน กลิ่นนายยังติดจมูกชั้นอยู่เลย ชั้นบอกนายไปว่าชั้นชอบน่ะ นายก็เฉยทำอย่างนี้ได้ไงอ่ะ” ว่าออกมางอนๆ แต่ว่าคนฟังนี่ซิ คิดกันไปไกลแล้ว

 

กลิ่นติดจมูก บอกว่าชอบ ทิ้งกันไป ไอ้หน้าหล่อนี่หลอกฟันแล้วทิ้งเหรอเนี่ย

 

สายตาที่มองด้วยความอยากรู้เมื่อกี้นี่ค่อยๆเปลี่ยนเป็นสายตาตัดพ้อ ส่งไปยังคยูฮยอน อย่างพร้อมเพรียงกัน ตีความหมายจากสายตาออกมาเป็นคำพูดได้ประมาณว่า นายมันคนไม่ดี คนน่ารักบอกว่ารักแล้ว ได้เค้าแล้วทิ้งเค้าไป แย่ที่สุด!!!

 

ร่างสูงที่รู้สึกว่าชักจะไม่ดีก็ทำได้แค่ ยกฝ่ามือสองข้างขึ้นโบกข้างกาย ส่ายหน้าไปมา ว่า ผมเปล่า มันไม่ใช่อย่างที่พวกคุณคิด แต่ก็ไม่วายเริ่มมีเสียงงึมงำออกมาจากโต๊ะรอบข้าง คยูฮยอนถอนหายใจแล้วลากคนที่ยืนกอดอก ทำหน้ายู่อยู่ให้ออกไปข้างนอกโรงอาหาร

คนตัวสูงมาดนิ่งที่ตอนนี้เริ่มหลุดมาด หงุดหงิดในใจ คงมีข่าวลือเม้าท์กันมันปากล่ะทีนี้ เสียภาพพจน์จริงๆ

“เฮ้อออ นายนี่นะ จริงๆเลย” เจ้าของเสียงเข้มที่ลากร่างอวบออกมาที่ใต้ต้นไม้ในสวนหลังโรงอาหารได้ปุ้ป มือหนาที่กำแขนนวลก็สะบัดให้หลุด ราวกับโยนออกไป

“อ้ะ โอ้ย เจ็บนะ” กำข้อมือขาวที่ขึ้นเป็นริ้วสีแดงของตัวเองบิดไปมา

“นายมีอะไรก็ว่ามา”

“ก็ ฉัน แค่...อยากเป็นเพื่อนกับนายไง นายชอบกินขนมเหมือนกันใช่ม้าาา”

“ฉันเปล่า”

“โธ่ นายอ่ะ ไม่ต้องอายหรอก ถึงนายจะเหมือนเมะมากกว่าเคะ แต่ว่า ไม่เป็นไรหรอกของอย่างนี้น่ะเข้าใจกันได้” พยักหน้างึกงักว่าเข้าใจ

คยูฮยอนยืนกุมขมับตัวเอง กระต่ายตัวนี้คิดเองเออเองเก่งจริงๆ

“นะ นะ นายเรามาเป็นเพื่อนกันนะ”

“ไม่ล่ะ ฉันขอบอกอีกครั้งว่าฉันไม่ได้บ้ากินขนม หรือเบเกอรี่หรืออะไรอย่างที่นายว่าหรอกนะ”

“งือออออ” งอแงทันทีที่ได้ยิน ทำปากรูปเลขสามอีกเช่นเคย แต่เจ้าของเรียวปากสีชมพูเล็กๆน่ารักนั่นคงไม่รู้เลยว่าคนมองน่ะ ใจไหวทุกครั้งที่เห็น

“งั้นเอางี้ ถ้าฉันทายถูกว่าวันนี้นายมีกลิ่นของขนมอะไรถูกต้อง นายต้องเป็นเพื่อนกับฉันนะ” กระต่ายตาหวานจมูกดีของคยูฮยอนท้าออกมาอย่างมั่นใจ เค้าไม่มีทางทายผิดหรอก ฮึ

“......”

“ไม่รู้ล่ะถือว่านายตกลง” เออเองคนเดียวเช่นเคย  = =”

“ก็ลองดู จะคอยดูว่าเก่งซักแค่ไหน” คยูฮยอนที่ความมั่นใจมีเพียง 50% เมื่ออยู่กับคนที่เกินการคาดเดาคนนี้ ก็ต้องจำใจรับคำท้าดู เพราะหาทางออกอื่นไม่เจอ

ซองมิน ยิ้มหวานนนน แล้วค่อยๆสาวเท้าเข้าไปชิดนายหอม จมูกเริ่มทำหน้าที่ฟุดฟิดๆ

 

หึ เสร็จซองมินล่ะ เมื่อกี้ อยู่ในโรงอาหารกลิ่นของอาหารอย่างอื่นตีกันมั่วไปหมด แต่ถ้าอยู่ตรงนี้ ซองมินแน่ใจฮะ คิคิ ขอบใจนายตัวหอมนะที่ลากกันออกมา ^ ^

 

            ฝ่ายร่างสูง ยืนตัวเกร็งมาสองรอบในวันนี้จากคนๆเดียวกัน ก็ต้องแอบข่มใจเล็กๆ เพราะกลิ่มหอมกรุ่มโชยมาจากร่างตรงหน้า มาบอกว่าเขาตัวหอม แต่นายเองแหละที่ตัวหอม แม่กระต่ายจมูกดี

 

            “สะ เสร็จรึยัง”

“อือ รู้แล้วล่ะ อิอิ วันนี้นาย.......”

คยูฮยอนที่สาบานในใจว่าถ้าทายถูกอีกครั้ง เค้าจะไม่ปล่อยกระต่ายตัวนี้ไปไหนอีกแน่นอน แต่ในฐานะอะไรนั้น เขาเองก็ยังไม่รู้เหมือนกัน อาจจะป็นฐานะพนักงานพิสูจน์กลิ่นของร้าน(?) ฐานะเพื่อน หรือฐานะของคนที่ทำให้ใจไหววาบอยู่เสมอ

“ว่าอะไรล่ะ”

“ก่อนที่ฉันจะตอบนายต้องสัญญาก่อนนะว่าจะไม่ขี้โกงฉันอ่ะ” ยกนิ้วก้อยขึ้นยื่นให้พร้อมด้วยสายตาระแวงเล็กๆ

“ฉันเป็นคนซื่อสัตย์อยู่แล้ว” ว่าจบแต่ก็ยังไม่ยื่นนิ้วออกไปเกี่ยวก้อยสัญญา ปล่อยให้คนน่ารักยืนค้างอย่างนั้น แต่มีรึที่ซองมินจะยอม คว้ามือหนามาเกี่ยวก้อยเองซะเลย จับมือทำความรู้จักเองก็ทำมาแล้ว ทำไมจะจับมือมาเกี่ยวก้อยสัญญาเองอีกไม่ได้ล่ะ

“วันนี้นายกิน........มูสช๊อคโกแลตมาใช่ม่ะ ฉันได้กลิ่นครีมสดกับช๊อคโกแลตน่ะ”

 

“......”

“ว่าไงล่ะ ถูกใช่มั้ยอ่ะ”

“......ไม่ใช่” ได้ยินแค่นี้ซองมินก็ทำท่าจะร้องเบะทันที แต่ร่างสูงก็พูดต่อว่า

“ฉันไม่ได้กินมัน แต่.......ที่นายตอบมาก็ถูกต้อง”

“เย้!!! อ้าวแต่ว่าแล้วทำไมนายถึงมีกลิ่นหอมอย่างนี้ล่ะ”

“นายไม่ต้องรู้หรอก”

“ไม่สนก็ได้ ชิ ยังไงนายก็เป็นเพื่อนฉันแล้วเดี๋ยวสุดท้ายก็ต้องรู้อยู่ดีแหละ อิอิ ดีใจจังว่าแต่นายชื่ออะไรล่ะ บอกฉันได้แล้วนะ” ยิ้มหวานให้เพื่อนใหม่คนล่าสุดอย่างหวานฉ่ำ

“โจว คยูฮยอน”

“คยู ยินดีที่ได้รู้จักซักทีนะ ฉันเรียนคณะอักษร นายเรียนอะไรเหรอ”

“คณะบริหาร”

“ว้าวว จริงเหรองั้นเดี๋ยวคาบบ่ายเราก็เรียนพร้อมกันน่ะซิ ดีจัง อ้ะ อ้าาา ตายล่ะ ฮยอกด่าแล้วมั้งป่านเนี่ย กินข้าวทันมั้ยนั้ย อ้ากกกก เพราะนายคนเดียวเลย” กระต่ายน้อยที่ลืมไปว่าทิ้งเพื่อนไว้รีบวิ่งไปพลาง โยนความผิดให้เพื่อนใหม่ของตัวเองไปพลาง กลับไปทางโรงอาหาร เพราะกลัวจะกินไม่ทัน

“ตกลงเราผิดรึไง ยัยกระต่ายจมูกดี”

 

เพื่อนใหม่งั้นเหรอ ปากหยักยิ้มออกมาบางๆเช่นเคยเพื่อนที่ได้มาด้วยความตั้งใจของเขาเองไม่ใช่ความพยายามหรือความสามารถเกินคาดเดาของอีกฝ่าย ที่จริงแล้ววันนี้ที่ร้านของเขาไม่ได้ทำมูสช๊อคโกแลต อย่างที่ซองมินว่าหรอก แต่ที่ร้านเค้าทำ แพนนาคอตต้าช๊อกโกแลตต่างหากล่ะ สองอย่างนี้นั้นค่อนข้างคล้ายกันที่มีช๊อกโกแลตและครีมสดเป็นส่วนประกอบเหมือนกันดังนั้นสิ่งที่ จมูกดีเกินคนทั่วไปของซองมินได้กลิ่นนั่นถือว่าถูกต้อง

ความจริงเขาเองก็สามารถปฏิเสธได้ว่าไม่ใช่เพราะเขาเองก็ไม่ได้โกหก และคำตอบของซองมินก็ไม่ได้ถูกต้องที่สุด แต่คนคนนี้ทำให้ชีวิตเขาเปลี่ยนไปแม้จะเพียงเล็กน้อย พบกันเพียงสองครั้ง แต่แต่ก็สามารถทำให้เขาทั้งยิ้ม ทั้งเครียด ทั้งตะลึงไปเลยจริงๆ

ลีซองมิน เพื่อนใหม่ที่น่ารัก

 

_.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._.Flip Love._.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._

50%






ฝ่ายฮยอกแจที่สวดบทย่อยๆไปหนึ่งชุดโทษฐานที่ทิ้งกันไปไม่บอกกล่าว ให้ซองมินได้ง้อเล่นแล้ว ทั้งสองก็พากันเดินมายังห้องบรรยายใหญ่ที่จะใช้เรียนวิชาสังคมศาสตร์การพัฒนาเป็นครั้งแรก ห้องกว้างรองรับนักศึกษาได้ประมาณร้อยคน เป็นสโลปโค้งชั้นๆขึ้นไป คนน่ารักทั้งสองยืนนิ่งอยู่ตรงทางเข้าห้องที่ตอนนี้มีนักศึกษาบางส่วนมาจับจองที่นั่งกันบ้างแล้ว

“นั่งตรงไหนดีล่ะซองมิน”

“อืมมม” กวาดสายตาหวานไปทั่วหาทำเลดีๆ เอาแบบให้คนตั้งใจเรียนอย่างฮยอกเรียนได้ และให้คนตั้งใจหลับอย่างตัวเองหลับได้

“อ้ะ ฮยอกนั่น คุณชายนายชเวนี่ ไปนั่งตรงนั้นกันม่ะ” หันหน้ามาบอกเพื่ออย่างตื่นเต้น

“ม ไม่เอาหรอกซองมิน”

“กลัวเรียนไม่รู้เรื่องอ่ะจิ อิอิ อ้ะ แต่ว่านั่น!!!” นิ้วเรียวยังคงชี้ไปทางซีวอนเช่นเคย

“ซองมินอย่าไปชี้อย่างนั้นซิ เดี๋ยวเค้าก็รู้หรอก”

“ไม่ใช่ เราไม่ได้ชี้ซีวอน เราชี้คนข้างๆซีวอนต่างหาก ป่ะ ฮยอกไปนั่งตรงนั้นกันเถอะ”

ฮยอกแจตาโต ตกใจเมื่อถูกเพื่อนลากไปทางที่คนในหัวใจนั่งอยู่

 

 

“คา~~~~~~~~ยู้” เสียงหวานลากยาวระหว่างเดินขึ้นสโลปไปตรงปีกขวาของห้อง

“คยูเรานั่งด้วยนะ” เดินมาถึงก็บอกจุดประสงค์ชัดเจนว่าจบปุ้ปก็นั่งลงปั้ปไม่รอคำตอบ

“หวัดดี ซีวอน”

“สวัสดีซองมิน ฮยอกแจ” ซีวอนทักตอบและเลยไปยังฮยอกแจที่ก้มแดงๆและมองมาอย่างเขินๆ

“หวัดดี ซ ซีวอน” ยิ้มหวานให้อย่างอายๆ

“นี่รู้จักกันด้วยเหรอ” คยูฮยอนที่แอบตกใจว่าทั้งสามคนรู้จักกันอยู่แล้วก็ถามขึ้น

“อืม เราเป็นเพื่อนเก่า เรียนโรงเรียนเดียวกันตั้งแต่สัยประถมโน้นแน่ะ”

“ฮยอก นี่คยูฮยอนนะ นายตัวหอมที่ชั้นเล่าให้ฟังไง” ซองมินหันไปแนะนำเพื่อนใหม่ให้เพื่อนสนิทรู้จัก

“อ่อ ยินดีที่ด้รู้จักนะ คยูฮยอน”

“อืม ยินดีที่ได้รู้จัก” ตอบนิ่งๆยิ้มให้น้อยๆ

“แล้วนายสองคนรู้จักกันได้ไงอ่ะ ทำไมซีวอนถึงมากับคยูฮยอนเหรอ”ฮยอกแจที่คิดว่าตัวเองมองซีวอนมาตลอด แต่ไม่เคยเห็นคยูฮยอนเลย ถามออกไป

“คยูมันเป็นลูกเพื่อนพ่อผมน่ะ พ่อเราชอบพาไปเที่ยวด้วยกันบ่อย จนโตก็สนิทกันมาเรื่อยๆ” ซีวอนอธิบายให้ฟังอย่างพอเข้าใจได้

ทั้งสี่เพื่อนเก่าและเพื่อนใหม่คุยกันได้ซักพัก เสียงของนักศึกษาที่มานั่งรอเรียนจับกลุ่มคุยกันก็เริ่มเงียบลงเมื่อ ร่างบางที่ดูแล้วน่าจะเป็นอาจารย์เดินเข้า และหยุดยืนอยู่ตรงโพเดียมหน้าสไลด์ ร่างบางตาสวยวางเอกสารที่ถือมาวางไว้ รอให้เสียงจ้อกแจ้กเงียบลง และเอ่ยเสียงหวานว่า

“สวัสดี ทุกคน ครูชื่อ ปาร์คจองซู แต่นักศึกษาส่วนมากจะเรียกครูว่าทึกกี้ก็ได้นะ” อาจารย์ร่างบาง ตาสวย คนนี้เองที่รุ่นพี่แต่ละรุ่นตั้งชื่อกันให้ต่างๆนานา จากอีทึก มาเป็นทึกกี้ และกระทั่งเรียกกันว่า อาจารย์นางฟ้า ไม่ต้องสงสัยเลยว่าคงมาจากสีขาวของชุดที่ชอบใส่ กับจิตใจแสนอบอุ่นนั่นอย่างแน่นอน

“ครูเป็นอาจารย์ประจำภาควิชา อักษรศาสตร์นะ และเป็นผู้ที่คอยดูแลเรื่องทุกอย่างที่เกี่ยวกับหนังสือในตำนานด้วย” พออาจารย์คนสวยพูดถึงเรื่องหนังสือปุ้ปทั้งห้องก็เกิดเสียงซุบซิบกันทันที

“เอาล่ะ เอาล่ะ อย่าเพิ่งตื่นเต้นกันไป เดี๋ยวรอวันอังคารหน้าก็แล้วกันนะ ก็จะได้เข้าร่วมพิธีแล้ว ส่วนวันนี้ถือว่าเป็นคาบแรกที่เราพบกัน ครูจะให้ทุกคนจัดกลุ่ม กลุ่มละห้าถึงหกคนก่อนแล้วเดี๋ยวครูกลับมานะ”อาจารย์นางฟ้าประจำมหาลัย สั่งไว้แล้วก็เดินออกจากห้องบรรยายไป

 

“กลุ่มเรามีสี่คนแล้ว หาเพิ่มซักคนหรือสองคนก็ได้แล้ว แต่ว่าเจ้าเยซองมันไปไหนเนี่ย” ซีวอนหันมาพูดกับคนที่เหลือ ทั้งสามคนไม่แปลกใจกับชื่อนั้นเลย เพราะเยซองก็เรียนมัธยมมาด้วยกัน และยังไปเล่นเกมส์กับคยูฮยอนที่บ้านซีวอนอยู่เสมอ

ขณะที่ทุกคนกำลังชะเง้อมองหานายแก้มซาลาเปาก็มีเสียงเล็กๆแหลมๆเอ่ยขึ้นมา ข้างๆฮยอกแจ

“ขอโทษนะ กลุ่มนี้ครบรึยัง เราขออยู่ด้วยได้มั้ย”

ทั้งสี่คนพร้อมใจกันหันหน้าไปมองต้นเสียงนั้น ภาพที่ปรากฏคือ หนุ่มน้อยตัวเล็กผมสีน้ำตาลอ่อน ปัดยาวลงมาจนถึงขอบของดวงตา ดูแล้วน่ารักน่าเอ็นดูที่สุด

“กลุ่มเรายังขาดอยู่หนึ่งคนพอดีเลยล่ะ” ฮยอกแจเป็นฝ่ายตอบออกไป

“ดีจัง งั้นเราอยู่ด้วยนะ”

หลังจากนั้นก็แนะนำตัวให้รู้จักจนครบ เรียววุคเรียนคณะอักษรเช่นเดียวกัน และไม่มีเพื่อนเก่ามาเรียนที่เดียวกันอย่างฮยอกแจและซองมิน จึงยังไม่ค่อยมีเพื่อน และดูท่าทางว่าจะได้เพื่อนใหม่ที่เข้ากันได้ซะแล้ว คุยกันได้ซักพักซีวอนที่ยังคงชะเง้อคอมองหาเพื่อนแก้มซาลาเปาก็เป็นอันโล่งใจได้ซะที

“กว่าจะมาได้นะนายน่ะ เพิ่งหายเมาค้างรึไง”

“โอย แฮ่ก  ก ก็ไม่มีใครปลุกเลยนี่หว่า เฮ้อออ ถึงซะที” ร่างหนากระแทกตัวลงนั่งข้างซีวอน เอนตัวพิงพนักเก้าอี้อย่างเต็มที่ หลังจากที่ตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจ เหตุด้วยเมื่อคืนซัดของมึนเมาไปหลายขวด เลยนอนยาวเพราะคาบเช้าไม่มี ตื่นมาอีกที อีกสิบห้านาทีบ่ายโมง รีบแทบตายกว่าจะอาบน้ำ แต่งตัว ขับรถ จนวิ่งขึ้นตึกมานี่

“ว่าแต่อาจารย์ไปไหนอ่ะ” เมื่อหายเหนื่อยก็เริ่มหันมาคุยกับเพื่อน เมื่อกี้ตอนเดินเข้ามาพอเห็นคร่าวๆว่าเพื่อนเก่าทั้งนั้น

“อาจารย์ให้จับกลุ่มน่ะ แล้วเดี๋ยวกลับมา” กระต่ายตัวน้อยรีบยื่นหน้ามาตอบคำถามแทนทำเอาตัวหอมๆติดกับนายตัวหอมจนคยูห้องเบี่ยงหลบเล็กๆ

“อ่า ซองมิน ฮยอกแจอยู่กลุ่มเดียวกันเหรอ แล้วนั่น.....”

“หวัดดี ฉันชื่อเรียวอุค ยินดีที่ได้รู้จักนะ” หนุ่มตัวเล็ก แนะนำตัวเองทันที ก็ช่วงนี้เป็นเทศกาลรู้จักเพื่อนใหม่นี่นา แถมยิ้มหวานๆ ให้อย่างเป็นมิตร

“เรียวอุค นาย....นายเชื่อในรักแรกพบมั้ย” เยซองถามออกไปอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ทุกสายตาในกลุ่มตอนนี้มองสลับไปมาระหว่างเยซองกับเรียวอุค

“เอ่อ....คือ ไม่รู้ซิ ฉันไม่เคยเจอน่ะ” ร่างเล็กที่อึ้งไปกับคำถาม ก็ตอบออกมาอย่างไม่แน่ใจ

เยซองฟังเรียวอุคตอบเสร็จแล้วก็ลุกขึ้นเดินมายืนข้างๆฝั่งที่เรียวอุคนั่งอยู่ กลุ่มข้างๆเริ่มหันมาสนใจ แล้วสิ่งที่ยิ่งทำให้เรียกความสนใจจากคนในห้องบรรยายได้มากกว่าเดิมเพราะตอนนี้ชายหนุ่มคุกเข่าลงไปข้างนึง วางแขนตั้งฉากกับเข่าแล้วพูดว่า

“แต่ฉันเชื่อล่ะ ฉันเชื่อเพราะมันเกิดกับฉันแล้ว เรียวอุคครับ เป็นแฟนกันนะ”

“เฮ้ย!!!!!!” กลุ่มฮยอกแจตะโกนขึ้นมาพร้อมกัน ไม่ต่างกับคนภายในห้อง

ดวงตาสวยของเรียวอุคเบิกกว้างด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าจะมี ผู้ชายกล้าบ้าบิ่นทำอย่างนี้

“นะ นายพูดจริงเหรอเนี่ย แกล้งฉันรึเปล่าน่ะ”

“ผมพูดจริงๆครับคนสวยไม่ได้ล้อเล่นน้า ดูสิมีพยานตั้งเยอะ ใช่ม่ะคร้าบทุกคน” ยังมีหน้าไปถามคนอื่นอีกคนอื่นที่ว่ากลับดันส่งเสียงเฮรับอย่างหยอกล้อๆผิวปากวี้ดวิ้วก็มี นั่นยิ่งทำให้เรียวอุคหน้าแดงขึ้นสีเพราะอายจนอยากแทรกแผ่นดินหนี อะไรกันเนี่ยผู้ชายคนนี้

“ว่าไงล่ะครับ เป็นแฟนกับผมนะคนสวย” เยซองถามซ้ำอีกรอบเผื่อคนสวยจะมีคำตอบแล้ว แต่ว่าระหว่างที่ร่างบางกำลังคิดอยู่นั้น ก็มีเสียงแทรกเสียงซุบซิบจากด้านหลังออกมาพอให้ร่างบางได้ยิน

“เธอว่าม่ะ ยัยนั่นต้องรีบตกลงแน่เลย เยซองออกจะหล่อรวย แบดบอยนิดๆมีเสน่ห์จะตาย”

“ฉันก็ว่างั้นแหละคงดีใจจนตัวสั่นเลยล่ะสิ ดีไม่ดีคืนนี้อาจจะเลื่อนขั้นจากแฟนเป็นเมียเลยก็ได้นะ”

มือเรียวกำแน่นด้วยความโกรธ ไม่เคยรู้จักกันซะหน่อยทำไมต้องคิดเหมารวมไปเองว่าคนอื่นเค้าจะเป็นเหมือนพวกเธอกัน เรียวอุคที่โกรธมากจนคนข้างๆรู้สึกได้ ฮยอกแจหันมาจับมือเพื่อนร่างเล็กเบาๆ และเจ้าตัวคงสัมผัสได้ว่าเพื่อนอยากให้คลายแรงที่กำมือนั่นลง จึงค่อยๆผ่อนแรงและราวกับความโกรธในใจค่อยๆผ่อนตามลงไปด้วย ฮยอกแจยิ้มให้และลูบมือนั่นเบาๆอย่างปลอบโยน

“ไม่ต้องไปสนใจคนพวกนั้นหรอก เค้าคิดไม่ดีเค้าเองนั่นแหละที่ไม่มีความสุขเอง ตอบเยซองไปเถอะเค้ารอนานแล้วน้ะ” ฮยอกแจกระซิบบอกเบาๆ เรียวอุคพยักหน้ารับเบาๆ

“อืม นายเยซอง”

“ครับ!!”ดวงตาวาดความหวังเต็มที่ ไม่เคยเจอซักทีคนที่เจอแล้วใจเต้นแรงขนาดนี้

ดวงตาที่แสนมีเสน่ห์ ตัวเล็กน่ารัก ถ้าเรากอดจะจมหายไปในอกเรามั้ยนะ ขอให้เค้าตกลงด้วยเถอะ

.

.

.

“ฉันขอปฏิเสธ ขอโทษนะ” เรียวอุคลุกขึ้นยืนโค้งตัวขอโทษ

“มะ ไม่เป็นไรหรอก โธ่ ใครจะไปตกลงเพิ่งเจอกันไม่ถึงชั่วโมง ฮ่าๆๆๆๆ เยี่ยมจริงคนสวยของผม” เยซองที่ดูเหมือนจะเป๋ไปนิด แต่ก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วประกาศเจตนารมย์ต่อ

“แต่ว่าต่อจากนี้ คนสวยตัวน้อยของผมเตรียมตัวให้พร้อมนะครับ เพราะว่า ผมจะตามจีบจนกว่าคนสวยจะตกลง” ว่าจบก็แนบริมฝีปากตัวเองไว้บนแก้มหอมประกาศกลายๆให้ทุกคนได้รู้ว่า ของเขาคนเดียว

“อ้ะ!! นายนี่ ฮึ้ยยย” มือเรียวถูไปมาลบรอยเมื่อกี้นี้อย่างหงุดหงิด แต่ใครจะรู้หัวใจดวงน้อยก็เต้นแรงน่าดู

 

_.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._.Flip Love._.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._

 

เมื่อเหตุการณ์เริ่มกลับเข้าสู่ปกติ อาจารย์คนสวยในชุดขาวก็เดินกลับเข้ามาราวกับรู้เวลาอย่างนั้นแหละ

“เอาล่ะ ทุกคนจับกลุ่มเรียบร้อยแล้วนะ ครูอยากจะบอกว่าเมื่อสักครู่นี้ที่ครูเดินออกไปน่ะ ครูไม่ได้ไปไหนหรอก ครูแค่ไปอยู่ในห้องคอนโทรลด้านบนนั่นไง” นิ้วเรียวชี้นำทางไปยังห้องด้านบนด้านหลังที่ภายในมีแผงควบคุมระบบเสียง จอมอนิเตอร์ และอื่นๆมากมายห้องที่มีไว้ควบคุมระบบภาพ เสียง วิดีโอต่างๆในสไลด์บนเวทีด้านล่างได้

“เพราะฉะนั้นครูจึงสามารถมองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดจากข้างบนนั้นได้” เมื่อาจารย์พูดจบ เสียงซุบซิบที่น่าจะดังขึ้นเช่นเคยกลับเงียบกริบเพราะต่างคิดในใจว่าเมื่อกี้ทำอะไรกันไว้บ้าง

“วิชานี้ชื่อวิชา สังคมศาสตร์การพัฒนา ใช่มั้ย เพราะฉะนั้นครูจึงอยากเห็นการเข้าสังคมของนักศักษาคลาสนี้ แต่สิ่งที่เห็นกลับเป็นสิ่งที่ยิ่งกว่าการเข้าสังคมซะอีกมั้ง เยซอง”

“ครับ ใช่เลยครับอาจารย์” ตอนแรกที่ถูกเรียกชื่อก็สะดุ้งอยู่หรอกแต่ว่ารอยยิ้มล้อๆของอาจารย์ดูแล้วว่าไม่น่าจะดุหรือว่าอะไรก็ตอบออกมาอย่างไม่อายใคร รับหน้าตาเฉย ต่างกับอีกฝ่าย เรียวอุคก้มหน้างุดจะถึงเข่าตัวเองแล้วมั้งนั่น สงสัยอยากจะซ่อนสีหน้าที่เลือดฝาดเกินปกติไว้ล่ะซิ

“ฮิฮิ เยี่ยมมาก ครูให้เยซองหนึ่งคะแนน เรียวอุคหนึ่งคะแนน ในเหตุการณ์นี้” เสียงเฮดังออกมาอีกครั้ง มีทั้งพอใจและไม่พอใจ

“ฟังก่อนนะ ที่ครูให้เพราะว่า เยซองมีความกล้าหาญและจริงใจมาก กล้าสารภาพรักในที่ที่มีคนนับร้อยอย่างนี้ ส่วนเรียวอุคหนึ่งคะแนนนี้กับการมีสติตั้งรับกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และตั้งรับกับสิ่งที่เรียกว่า สังคมได้ดี”

อีทึกเว้นช่วงให้นักเรียนได้ท่องในความคิดตนเองอยู่ช่วงนึงแล้วกล่าวต่อ

“คำว่าสังคมที่ทุกคนรู้จักและรู้สึกมันต่างกันน้ะ เช่น ลูกสาวท้องก่อนแต่ง แม่ก็กลัวสังคมจะรู้ กลัวสังคมจะว่า...สังคมคำนี้ส่งผลต่อมนุษย์ทุกคน...............” จากนั้นอาจารย์คนสวยก็สอนต่อจนจบคาบ เป็นคาบแรกในรั้วมหาลัยที่ซองมินไม่หลับน้ำลายยืด เพราะอาจารย์สอนสนุกฟังเพลินนั่งฟังตาแป๋ว ราวกับฟังพ่ออ่านนิทานก่อนเลย

“นี่ๆเลิกเรียนแล้วฮยอกไปหนต่อเหรอ” ซองมินที่เลิกปุ้ปก็คว้าขนมจากไหนไม่รู้มางับหน้าตาเฉย แล้วหันมาถามฮยอกแจที่ออกจากห้องพร้อมกับคนที่เหลือในกลุ่ม

“เราจะไปทำงานพิเศษที่ร้านหนังสือของพี่ชินดงน่ะ” คนบ้าอ่านหนังสือก็ต้องหางานที่ถนัดทำซินะ

“เหรอ แล้วอุคกี้ล่ะ” หันไปถามเพื่อนใหม่ที่เรียกเค้าด้วยชื่อใหม่อย่างสนิทสนม

“เราต้องกลับบ้านแล้วน่ะ ไปก่อนนะ” เรียวอุคหันไปบ้ายบายทุกคนแต่แล้วก็สบตาเข้ากับสายตาที่ส่งมาอย่างวาววับ ก็รีบหันขวับเดินออกไปอย่างรวดเร็ว

“อ้าว เรียวอุคครับ ผมไปส่งนะคร้าบบบบ” เยซองรีบวิ่งตามออกไปทันที ไม่เหลียวมองเพื่อนที่เหลือสักนิดเดียว

แล้วซองมินก็ได้เหยื่อใหม่ จะเหลือใครล่ะ ซีวอนน่ะเหรอเค้าไม่ยุ่งหรอก คนนี้ของฮยอกเค้า

“นายหอมมม ไปหาหนมกินกันเถอะ” กระโดดเกาะแขนหมับด้วยแขนข้างที่ว่าง พร้อมสายตาน่ารักที่ทำงานอัตโนมัติ

“แล้วในมือนายเรียกว่าอะไรล่ะ” พูดจบแล้วรีบเดินออกไปเลย ร้อนถึงซองมินที่ต้องวิ่งตามตื้อต่อไป ยังไงวันนี้ก็ต้องไปหาร้านที่ทำให้นายนั่นหอมน่ากินอย่างนี้ให้ได้ ซองมิน Fighting!!!

 

เยซองตามเรียวอุคไป ซองมินตามคยูฮยอนไป เหลือฮยอกแจและซีวอนที่ยืนมองซองมินโวยวายใส่คยูฮยอนตลอดทางที่วิ่งตามอย่างยิ้มๆ

“เอ่อ แล้วซีวอนจะไหนเหรอ”

“ผมคงกลับบ้านเลยน่ะ ฮยอกแจจะไปร้านหนังสือที่เลยมหาลัยไปหน่อยนึงใช่มั้ย เดี๋ยวผมไปส่งละกันนะ”

ฮยอกแจใจเต้นระรัว ดีใจมากกับน้ำใจของอีกฝ่าย แม้จะเป็นจากในฐานะเพื่อนกัน ร่างบางก็ยังดีใจอยู่ดี

“ได้เหรอ งั้นก็ขอบใจนะ”ยิ้มให้อย่างอายๆ ด้วยดวงใจน้อยๆที่เต้นเร็วจนน่ากลัว

ฝ่ายคนรับรอยยิ้มหวานๆจากใบหน้าแดงปลั่ง ก็แอบนึกแปลกใจทำไม่ใจกระตุกแปลกๆ เขาไม่เคยรู้สึกอย่างนี้มาก่อนเลย แต่ก็ไม่ได้เอามาใส่ใจแต่อย่างใดปล่อยให้ความรู้สึกที่ไม่เคยสัมผัสนั่นผ่านไป

ทั้งคู่เดินมายังรถคันหรูสีดำสนิทของซีวอน ระหว่างขึ้นรถกันฮยอกแจก็เอ่ยถามสิ่งที่แอบสงสัยตั้งแต่ตอนที่ซีวอนบอกว่าจะพามาส่งแล้วออกมา

“เอ่อ ซีวอนแล้ว คุณมิรินล่ะ วันนี้ไม่ต้องไปส่งเหรอ”

“อ๋อ วันนี้มิรินกลับไปแล้ว เค้าไม่มีเรียนคาบบ่ายน่ะ”  ซีวอนตอบยิ้มๆ พาลให้ฮยอกแจนึกว่าที่เค้ายิ้มออกมาเพราะว่า หญิงสาวที่เอ่ยถึง แต่ความจริงแล้ว ซีวอนยิ้มเพราะท่านั่งของฮยอกแจต่างหากล่ะ ก็คนตัวขาวเล่นนั่งซะน่าเอ็นดูจริงๆ เหมือนเด็กถูกพ่อแม่ดุยังไงอย่างงั้น เข่าชิด ก้มหน้าจนจะถึงมือบางที่กำเกี่ยวทั้งสองข้างไว้ด้วยกันอย่างน่าเอ็นดู ฮยอกแจรู้สึกว่าคนขับรถสุดหล่อจะมองมาทางตัวเองอยู่เรื่อยก็ยิ่งก้มหน้าหนักเข้าไปจนสุดท้าย ซีวอนก็หัวเราะออกมาลั่นรถ

“ฮ่าๆๆๆ ฮยอกแจ เป็นอะไรทำไม ฮ่าๆๆนั่งอย่างนี้ล่ะ”

“เออ ก็.....ไม่ชินน่ะ”ฮยอกแจที่ยืดตัวตรงเพราะตกใจเสียงหัวเราะก็ตอบออกมาเก้อๆเพราะเหมือนว่าจะหลุดอะไรแปลกๆออกมาอีกแล้ว

“อืม เอาเถอะ ว่าแต่ร้านนี้ใช่มั้ย อ่อ ชื่อร้าน ReadMe ข้างในดูน่านั่งดีนะ”

“ไว้วันไหนซีวอนว่างๆก็ลองมานั่งอ่านดูนะ”

“อืมได้ซิ”

“งั้นก็ขอบคุณน้ะที่มาส่ง”

“ไม่เป็นไร ไว้เจอกันที่มหาลัยนะ”

ฮยอกแจลงจากรถ ปิดประตูซีวอนก็ลดกระจกลงมาคุยกัน เมื่อบอกลากันเรียบร้อย รถหรูสีมืดก็ขับออกไป เหลือเพียงร่างบางที่สีบนใบหน้านวลยังคงเข้มชัด ประดับด้วยรอยยิ้มหวานที่หากใครเห็นคงนึกเหมือนกันว่า จะเห็นฟันคมขาวครบสามสิบสองซี่อยู่แล้ว

 

ฉันหวังว่าทุกอย่างจะเป็นอย่างนี้ทุกวันนะ  ฮยอกแจยิ้มให้ตัวเองแล้วเดินเข้าไปทำงานที่ร้านของพี่ชายแสนอบอุ่นอย่างที่ทำมาตลอด

 

TBC…

_.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._.Flip Love._.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._




ตอนที่ 3  เป็น 100% แล้วน้ะ หุหุ อาจจะยาวไม่มากเท่าไหร่ มือใหม่อย่างนี้และ ^^

หุหุ ไรเตอร์เมนคยูแต่ คลั่ง วอนฮยอกอย่างรุนแรง ช่วงแรกๆ จะเป็น คยูมินซะมากนะ สาวกวอนฮยอกรอนิดส์นึง

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านและให้คอมเม้นต์น้ะคะ ^^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,942 ความคิดเห็น

  1. #1896 HyukJewel (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 16:59
    พี่ซองมินคิดว่าคยูเคะสินะ....
    โอย ไม่ไหวม้างงงง
    พี่เย่มาไว เป็นอุคก็ไม่รับ ถถถ
    พี่วอน ใจกระตุกนี่ไม่ธรรมดา อย่าปล่อยผ่านน
    #1,896
    0
  2. #1720 ☆~evil규~☆ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มกราคม 2557 / 01:17
    ตอนนี้เย่วิน ทำเอาแบ๊วมินดับอนาจไปเลยนะคะ 5555 ออกตัวจีบอุคกันขนาดนี้ >\\<
    ถึงเย่จะดูเสี่ยวๆ แต่อีกเดี๋ยวความเสี่ยวจะทำให้อุคใจอ่อนแน่ๆ ตอนนี้ปฏิเสธได้ปฏิเสธไป
    รอก่อะอุค เดี๋ยวเจอเสี่ยวเย่เลิฟลี่สตั๊น >__< กรี๊ดดดดๆๆๆ * บ้าไปแล้ว*
    เราเริ่มหมั่นไส้คยูหน่อยๆ =*= ทำเป็นวางมาด เก๊กไปเถอะ... มินกินคยูเลยเหอะ 5555
    เรื่องนี้เคะน่ารักน่าฟัดกันทุกคนเลย เมะก็แลดูสุภาพบุรุษ ฟิคใสๆน่ารักมากๆ
    เอาใจช่วยฮยอกนะ สู้ๆๆๆๆ
    #1,720
    0
  3. #1554 MayChuly (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2556 / 23:37
    พี่เย่ออกตัวแรงอ่ะ 
    #1,554
    0
  4. #1506 PooNGPaaNG (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มีนาคม 2556 / 00:05
    ว่ามินไวแล้วนะ  พี่เย่ ไวกว่า 55555555555555555 
    #1,506
    0
  5. #1472 nc23 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 20:46
    หายไปปรับกันจนลืมเพื่อนเลยเนอะ!!!!^^
    #1,472
    0
  6. #1360 Kimployploy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มกราคม 2556 / 23:59
    อั๊ยย่ะ เยเย่ของเค้ารุกตั้งแต่ 5 นาทีแรกเลยเรอะ คิคิ
    #1,360
    0
  7. #1268 Redberrylips (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2555 / 19:28
    สงสารคยูในโรงอาหาร 55555555 คงแบบ ผมเปล่านะ ไม่ใช่ ไม่ได้ทำ 5555555555555555 วอนกะมิรินนี่เเฟนกันหรอ เหมือนไม่ใช่เลย -0- ฮยอกก็น่ารัก
    #1,268
    0
  8. #1235 luvkyumin (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 21:16
    เย่ไหวมากอะ

    มินน่ารักตลอดๆๆชอบมาก
    #1,235
    0
  9. #1208 Mind-myy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2555 / 10:28
    พี่เย่  มาวินมากกกกกกกกกกกก
    #1,208
    0
  10. #1187 lllll (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2555 / 19:31
    เย่ นายมั่นมากกกกกกก - -
    #1,187
    0
  11. #1130 ta-kom.sj (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2555 / 22:43
    เย่อุค! 55555555555 จู่โจมมาก
    #1,130
    0
  12. #1106 Hanoy_4701 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2555 / 20:16
    พี่เย่ O[]O
    ไวมากกก >//<
    #1,106
    0
  13. #981 frery (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2555 / 13:42
    พี่เย่ก็นะได้ข่าวว่าเพิี่งจะเจอกับเรียวอุคนะ
    อยู่ ๆ ก้ไปขอเขาเป็นแฟนซะงั้น
    #981
    0
  14. #954 atomicblue (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2555 / 18:15
    หนูมินเดินเครื่องบุกตากี้เต็มสตรีมมค่ะ

    พี่เย่อีกคน เล่นเอาหนูอุคตั้งตัวไม่ทันกันเลยทีเดียว
    #954
    0
  15. #914 kungking (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2555 / 23:50
    พี่เย่จะด่วนได้ใจเร็วไปนะ
    #914
    0
  16. #817 wonhyuk24hr. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 เมษายน 2555 / 06:48
    เยเย่ พี่กล้า(เเละด้าน)จริงๆ #ขอคารวะ

    มินใจเย็นๆ เป็นสาว เป็นนาง 555

    วอนฮยอกติดตามความคืบหน้าต่อไป \(- -)/

    #817
    0
  17. #788 Love My Oopa Kim kibum (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2555 / 18:49
     ฮยอกนั่งน่ารักอะ 555
    เย่แกมาแบบแมนมากกก
    #788
    0
  18. #755 iamtsubame (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 เมษายน 2555 / 12:39
    เชื่อแล้วว่าไรเตอร์เมนคยู 55555

    เพราะแต่ละฉากของคยูมิน น่ารักมากกกกกก 5555

    .

    .

    วอนเฉยมากอ่ะ ในขณะที่ฮยอกก็เรียบร้อยสุดๆ

    เฮ้อ.......คนลุ้นเหนื่อย....
    #755
    0
  19. #653 Chohyukice (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มีนาคม 2555 / 01:32
    เฮียเย่<<< คนนี้มาแรง สัญชาตญาณบอก~~ =0=
    คยูมินน่ารักเว่ออออออออออ ><
    วอน...เปลี่ยนจากดูแลมิริน มาดูแลฮยอกดีกว่านะ!
    #653
    0
  20. #651 ผู้ชาย_ xมายเลข 89!! # (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มีนาคม 2555 / 01:21
    พี่เย่มากถึงสารภาพรักเลย

    หนูมินนี่จมูกโคตรดี

    ฮยอกสู้ๆนะลูก^^
    #651
    0
  21. #619 love_kihae (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มีนาคม 2555 / 16:11
    เย่เรียว ฮิ้วววววววววววววววววว ><

    พี่เย่เจ๋งมากอ้ะ!
    #619
    0
  22. #553 BBLooK^^" (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มีนาคม 2555 / 00:32
    เยเย่ มาแรงไปมั้ย 555
    #553
    0
  23. #526 queenny0713 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มีนาคม 2555 / 15:39
     เฮียเย่ออกตัวแรงมาก ทำเอาอุคอายหน้าแดงเลย
    มอนน่ารักมากเลย
    #526
    0
  24. #485 Ae_Pu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:38
    เฮียเย่ ไม่ใหวนะ เสี่ยวเกิ๊นนนนน = =

    แถมไม่มีอายเลยอีก อายแทนอุคกี้จริงๆ
    #485
    0
  25. #464 kuryu-kohei (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2555 / 20:44
    เย่ แบบว่า ด้านและเสี่ยวมากมาย 555 แต่ต้องอย่างงี้ถึงจะพิชิตใจหนุ่มน้อยได้ล่ะมั้ง

    ซองมินจะน่ารักไปถึงไหนเนี่ย ตาม "นายหอม" ไปต้องได้กินของดีๆแน่ๆเลย

    ฮยอกยังคงมืดมนอย่างต่อเนื่อง ชายเชวดูยังไม่ค่อยมีบทบาทชอบกล
    #464
    0