Flip Love พลิกรักกับดักหัวใจ Wonhyuk Kyumin Kihae

ตอนที่ 3 : *Flip Love*: Chapter 02 หนังสือของนาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,448
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    28 ม.ค. 55

 

Chapter 02  หนังสือของนาย







            “นาย..น่ากินจังเลยอ่ะ”

!!!

            “อะไรของนายน่ะ ใครน่ากินนะ??” หน้าตาที่บัลลาด(?)ของคยูฮยอน ที่ตอนนี้เริ่มเหย๋เกแสดงออกถึงความงงงวยไปกับคำพูดของร่างอวบกลมตรงหน้า

           

ตัวแค่นี้ จะจับเราเคะรึไง

         

          “ก็นายไง หอมจังเลยอ่ะ นายหอมมากๆเลยนะ น่ากินจังเลย” จมูกเล็กของกระต่ายตัวอวบยื่นเข้าใกล้ร่างสูง และกำลังส่ายฟุดฟิดไปมาเพราะได้กลิ่นบางอย่างที่คุ้นเคย พร้อมกับน้ำลายเหนียวหนืดในแก้มอิ่มที่ค่อยๆสอออกมา และชัดเจนได้เลยว่ามาจากร่างสูงคนนี้แน่นอน ซองมินมั่นใจฮะ!!

            “หอมอะไร ฉันไม่มีกลิ่นอะไรอย่างนั้นซักหน่อย”  ยกแขนเสื้อสีขาวสะอาดของตัวเองขึ้นสูดกลิ่น

“จริงๆนะ นายหอมจริงๆ กลิ่นอะไรน้าาาา อืม....ม” กลางห้องประชุมที่ตอนนี้นักศึกษาทยอยออกจากห้องไปมากแล้วเหลือเพียงแค่เจ้าหน้าและพนักงานบางส่วนเท่านั้น นิ้วชี้เรียวซองมินยกขึ้นจิ้มๆที่คางอย่างที่ชอบทำประจำเวลานึกอะไรไม่ออกซักที

“อ่า ไม่แน่ใจระหว่าง เอแคลร์ กับสตรอร์เบอร์รี่ช๊อตเค๊กอ่ะ” เอ่ยขึ้นอย่างเป็นกันเองเพราะแน่ใจว่าร่างสูงน่าจะชั้นปีเดียวกัน

ถึงจะสูงออกอย่างนี้ แต่หากเป็นรุ่นพี่คงไม่มาปฐมนิเทศน์กับเราหรอกเน้าะ

คยูฮยอนที่ตอนนี้อึ้งไปแล้วยืนอ้าปากเหวอเล็กน้อยอย่างยังพอมีมาด

 

คนตัวเล็กแต่อวบๆมีแววตาน่าหลงไหล คนนี้รู้ได้ยังไงน่ะว่ามันคือขนมสองอย่างนี้น่ะ

 

โจวคยูฮยอน นักศึกษาหน้าใหม่ที่เลือกเรียนเอกบริหาร เพราะเป็นลูกชายคนรองที่มีพี่สาวแสนเปรี้ยวหนีไปเรียนทางดีไซน์เนอร์ที่ญี่ปุ่น ทั้งที่มีบิดามารดาเป็นเจ้าของร้านเบเกอรี่ที่มีหลายสาขาและชื่อเสียงที่สุดในกรุงโซล ร้าน Vanilla Story

คนที่ทุกวันต้องตื่นตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อเรียนรู้งานภายในร้านก่อนไปโรงเรียน แต่งานในร้านก็ไม่ใช่ใดอื่นนอกเสียจากการเข้าไปดูการผลิตที่ต้องเริ่มเตรียมก่อนรุ่งสาง ดีหน่อยที่คุณนายโจว อนุโลมให้ในวันที่มีเรียนสามารถแวะมาเช็คความเรียบร้อยเพียงอย่างเดียวได้ โดยไม่จำเป็นต้องไปร่วมลงอบขนมคู่กับเชฟใหญ่

เช้านี้ก็เช่นเดียวกันที่ต้องเข้าไปเช็คความเรียบร้อยก่อนออกมา แต่ทว่า เมนูหลักของร้าน Vanillla Story วันนี้ก็คือ เอแคลร์ และสตรอเบอร์รี่ช๊อตเค๊ก น่ะสิ

 

ซองมินยังคงลังเลอยู่ในภวังค์ของความคิดว่าเป็น เอแคลร์หรือ สตรอร์เบอร์รี่ช๊อตเค๊กกันแน่น่ะ โดยไม่ได้สังเกตปฏิกิริยาคนตรงหน้าเลย

 

“ทำไมนายถึงคิดว่าฉันมีกลิ่นอะไรอย่างที่นายว่าล่ะ” คิ้วเข้มเลิกขึ้นอย่างสงสัย มือหนาข้างหนึ่งยกขึ้นกอดอกหลวมๆ พยายามเรียกกำลังใจตนเองกลับมา เมื่อรู้สึกว่าถูกลูบคม ท่าทางที่หากเป็นสาวๆคนอื่นๆเห็นแล้วคงอยากจะเข้าไปอยู่ในสองแขนนั้นแทบจะทันที

“ก็หอมอ่ะ หอมครีมวนิลาของเอแคลร์ กับกลิ่นสตรอเบอร์รี่ นี่ไม่ผิดแน่นอน” ร่างบางพูดอย่างมั่นใจแต่ในใจก็ไม่วายกลัวผิด เมื่อเห็นอีกฝ่ายเงียบ

“ชะ ชะ ใช่มั้ยล่ะ” เสียงหวานเอ่ยเอาเรื่อง

“เมื่อเช้านายกินมาทั้งสองอย่างเลยใช่มั้ยล่ะ” ร่างสูงยังคงเงียบ กระต่ายตัวน้อยจึงเริ่มฮึดสู้ ถามต่ออย่างไม่เว้นช่องว่าง

“นายซื้อร้านไหนอ่ะ กลิ่นหอมติดอย่างนี้ ไม่ร้าน Sweet’n Joy ก็ร้าน Vanilla Story แน่นอน ถูกใช่มั้ยล่ะ” มือกลมยกขึ้นทุบอกที่ตำแหน่งหัวใจของตัวเองอย่างเบาๆอย่างโออวด

“.......”

“งือ ~ ~ นายอ่าาา ทำไมไม่พูดกับชั้นอ่า” คิ้วเรียวขวดปมไม่เลิก

“อ้ะ หรือว่าต้องเป็นเพื่อนกันก่อน....สวัสดี ชั้นชื่อลีซองมิน ยินดีที่ได้รู้จักนะ นายชื่ออะไรเหรอ” คนน่ารักที่มองโลกในแง่ดีเสมอ คิดเอง เออเอง รู้จักเองเรียบร้อย ยื่นมือนิ่มไปให้จับคนตัวสูงก็ยังเฉย เลยอาสาเอามือหนามากำไว้เองแล้วโยกเบาๆอีกต่างหาก

“เรารู้จักกันแล้วนะ” คยูฮยอนยังคงเฉยอยู่ หารู้ไม่ ในใจกำลังงงกับเหตุการณ์ข้างหน้าอย่างหนัก

 

กลิ่นนั้นมันติดแรงขนาดนั้นเลย หรือว่าความสามารถของร่างตรงหน้าจะเกิดคาดเดากันแน่เนี่ย

 

“อืม สวัสดี” เสียงเข้มเอ่ยตอบนิ่งๆ เนื่องจากอึ้งมานานเลยต้องพูดอะไรออกไปบ้าง

“นายชอบกินขนมเหมือนกันเหรอ ชั้นชอบม้ากกกกกกกก เลยน้าาาาา” คนที่คิดว่าตัวเองคงเจอคนประเภทเดียวกันที่สามารถกินเบเกอรี่แทนทุกอย่างได้บนโลก ยิ้มกว้างหวานฉ่ำให้อย่างจริงใจ

 

“.......”

“...ป เปล่าหรอก ฉันไม่ได้ชอบ แล้วฉันก็ไม่ได้มีกลิ่นอะไรอย่างที่นายว่าด้วย ฉันต้องไปแล้ว ไปล่ะ” ร่างสูงเงียบไปอยู่แป้ปเดียวก็พูดประโยคยาวออกมารวดเดียว

คนที่ตอนนี้ในใจแกว่งไปมาจนรู้สึกเหมือนยืนไม่อยู่ต้องรีบเรียกสติตนเองให้กลับมา แล้วพาตัวเองออกจากเขตอันตรายนั่นโดยไว

 

เขตอันตรายที่มีคนตาสวย ยิ้มหวานคนนั้น       ลีซองมิน

 

“อ้ะ อ้าว นี่ นาย !นายยย!  ว้า ~ ~ ไปซะแล้ว” ซองมินได้แต่นึกเสียดาย

 

ว่าแต่........ฮยอกไปไหนแล้วเนี้ย ~

 

_.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._.Flip Love._.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._

 

ในขณะที่ซองมินกำลังลอยตามกลิ่นหอมนั้นไป ฮยอกแจที่กำลังเดินออกจากห้องประชุมก็ยังคงมองหา คนที่ใจต้องการเจอ แต่ไม่ยากเลยหากจะตามหาคนที่มีพร้อมทุกอย่างเช่นนั้น ความสูงที่เด่นขึ้นมาท่ามกลางหมู่คน ใบหน้าคมเข้มที่ดึงดูดสายตามากมายหลายคู่ไปรวมกัน นัยน์ตาสวยมองหาผ่านแว่นแก้วกระจกใสไม่นานก็เจอ แต่ทว่าใบหน้าคมนั้นกำลังมองมาที่ตนเองด้วยนี่สิ

            “อ้ะ..” ไม่เพียงแค่สายตาที่ส่งมา กลับมีรอยยิ้มที่ส่งตรงมาทางร่างบาง ทำให้ใจดวงน้อยไหววูบ

            ซีวอนยิ้มให้เรางั้นเหรอ

          ฮยอกแจที่ตกใจแต่ก็ยิ้มตอบออกไป แต่ไม่เพียงเท่านั้น มือหนากลับยกขึ้นมาโบกไปมาส่งมาทางฮยอกแจอีกเช่นเดียวกัน มือเรียวที่ยกขึ้นอย่างช้าๆเหมือนจะโบกตอบ แต่เพราะไม่แน่ใจและตกใจว่าทำไม เพื่อนที่เคยเรียนด้วยกันสมัยประถม ที่ไม่ได้มีโอกาสคุยกันมากนัก ถึงได้ดูดีใจที่เจอกันขนาดนี้ทั้งๆที่อยู่โรงเรียนมัธยมเดียวกันแท้ๆแต่ร่างหนาและตัวเองกลับไม่มีอะไรสนิทสนมกันมากขึ้นเลย จะมาทักทายกันแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยอย่างนี้น่ะเหรอ

            ซีวอนเดินยิ้มกว้าง โบกมือตรงเข้ามาเรื่อยๆ ฮยอกแจเห็นเช่นนั้นก็เริ่มเขินอาย ใบหน้าเริ่มอมชมพู เรียวปากสวยขยับจะทักทาย เมื่อเห็นอีกฝ่ายยังคงเดินแหวกฝูงชนเข้ามาหาตน

            “สะ สวัสดี ซีวะ....”

           

            “มิริน ทางนี้ครับ”

            ร่างสูงเดินผ่านฮยอกแจไปอย่างเร็ว เมื่อเห็นหญิงสาวร่างเล็กสมส่วน ผมเส้นดำยาวสวย ที่ตีกรอบใบหน้าสีขาวตัดกันไว้อย่างน่ารักน่ามอง ดวงตากลมใส แต่งตัวดีดูท่าทางมีฐานะ ยืนอยู่ด้านหลัง

            “รอนานมั้ยครับ” คำถามที่บ่งบอกถึงความห่วงใย

            “ไม่นานหรอก ก็ประชุมเลิกพร้อมกันนี่นาจะไปนานได้ยังไง” ริมฝีปากเคลือบสีสวยสดยิ้มบางๆตอบ

            ฮยอกแจที่รู้ตัวว่าตนเองเข้าใจผิดเข้าไปเต็มๆ ก็รู้สึกอายและยังผิดหวังอีกด้วย ทำได้เพียงแค่ยืนมองร่างสูงเดินเคียงไปกับหญิงสาวหน้าตาน่ารัก เหมาะสมกันมากเสียเหลือเกิน พากันออกไปจากห้องประชุมกว้าง

           

“เฮ้อ บ๊องจริงเราเนี่ย ก็รู้อยู่ว่าซีวอนเค้ามีแต่มิรินคนเดียว” เสียงหวานพึมพำกับตัวเองเบาๆ

 

ชเว ซีวอน ชายหนุ่มที่มีความพร้อมแทบทุกด้านทั้งหน้าตาที่หล่อเหลาดั่งรูปปั้น รูปร่างสูงโปร่งแข็งแรงที่ดูแลมาอย่างดี ทั้งยังฐานะทางครอบครัวที่เรียกได้ว่าไม่แพ้เศรษฐีคนไหนๆ บิดาเป็นถึง CEO บริษัทยาแห่งใหญ่ในเกาหลี ส่วนมารดาทำการค้าเกี่ยวกับจิวเวอร์ลี่

ส่วนหญิงสาวอีกคนที่ซีวอนคอยตามรับตามส่งคอยดูตั้งแต่เด็กๆ ชเว มิริน ผู้ที่เป็นหนึ่งในเครือญาติของซีวอน แต่ถ้านับจริงๆก็คือ ลูกสาว ของเพื่อนมารดาซีวอนที่บังเอิญได้ดองกันเท่านั้นเอง

ตั้งแต่เด็กๆ ซีวอนถูกสอนให้เป็นสุภาพบุรุษ ดูแลน้องๆในเครือญาติทุกคนเนื่องจากนับเป็นลูกพี่คนโตในรุ่นหลานนี้ มิรินก็เป็นหนึ่งในนั้น แต่ไม่รู้ทำไมในช่วงแรก มิรินติดซีวอนมาก ทำอะไรก็ต้องมีซีวอนอยู่ด้วย ไปด้วยตลอดจนโต ฝ่ายชายหนุ่มเองก็ยึดหลักคำที่มารดาตนเองสอนมาอย่างดี ดูแลหญิงสาวไม่ได้ขาด จนเรียกได้ว่ากลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตไปแล้ว ที่ต้องมีกันและกัน

ปัจจุบันก็ยังคงเป็นเช่นเดิม ทั้งที่ทั้งสองคนเรียนต่างคณะกัน ซีวอนเรียนเอกบริหารเพื่อจะได้สืบทอดธุรกิจบิดา ส่วนมิรินเรียนเอกออกแบบเครื่องประดับ เพื่อทำงานในเครือเดียวกับครอบครัว ถึงจะต่างกันแต่คงไม่เป็นอุปสรรคอย่างแน่นอน

ฮยอกแจที่รับรู้เรื่องนี้มานาน ภาพที่เห็นจนชินตาตั้งแต่ไหนแต่ไร ทั้งคู่ไม่เคยบอกใครและไม่เคยมีใครถามว่าเป็นอะไรกัน แต่ทุกอย่างที่เป็นนั้น แสดงให้ทุกคนรวมทั้งฮยอกแจคิดเหมือนกันว่าทั้งคู่คือ คนรักกัน

 

นัยน์ตาหวานใต้แว่นแก้วใสทอดมองแผ่นหลังของคนทั้งคู่ที่กำลังเดินเคียงกันออกไปไกลเรื่อยๆ

“เข้าเรียนที่มหาลัยนี้เราจะเจ็บมากกว่าเดิมรึเปล่านะ”

 

_.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._.Flip Love._.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._


           เช้าวันใหม่ที่สดใส วันนี้เป็นวันแรกที่จะได้เรียนวิชาใหม่หลังจากแทบจะตายกับวิชาอาจารย์ฮโยริคนสวยที่มาวันแรกเจ้แกก็จัดชุดใหญ่รับน้องกันหนักเลย ก็เจ้แกเล่นสั่งงาน ตีความวรรณคดีโบราณของเกาหลีอย่างน้อยห้าบท แถมต่อท้ายด้วยคำว่า ส่งพรุ่งนี้ ไก่กะกระต่ายล่ะละเหี่ยใจจริงๆ
           

            วันนี้เพื่อนสนิททั้งสองจึงนัดแนะกันว่าวันนี้มีเรียนรวมวิชาใหม่กับคณะอื่นในช่วงบ่ายเท่านั้น ช่วงเช้านี้เลยว่าจะไปทำการบ้าน เบาเบา(?) ของอาจารย์คนสวย ที่หอสมุดของมหาลัยซักหน่อย

            “มาแล้ว มาแล้ว”

ร่างบางของฮยอกแจวิ่งเข้ามาหาเพื่อนตัวอวบที่ยืนรอหน้าห้องสมุดอยู่ในชุดยูนิฟอร์มสีสะอาด ทับด้วยเสื้อฮู้ดสีหวานผ้านิ่ม ตัวที่รักนักรักหนา

“วันนี้ตื่นสายเหรอ ฮยอก”

“อืม เมื่อคืนเรานอนไม่ค่อยหลับน่ะ”

“อ้ะ ตื่นเต้นเรื่องคาบบ่ายนี้ล่ะจิ คิคิ” มืออวบยกขึ้นปิดปากตัวเองหัวเราะคิกคัก

ก็คาบบ่ายเป็นวิชาสังคมศาสตร์การพัฒนา ที่เรียนรวมกับคณะ บริหารนี่นา

“ซองมินอ่าาา ไม่เอาแล้ว เข้าไปทำการบ้านกันเหอะ”

“อ่ะก็ได้ เห็นแก่เรื่องงานหรอกนะ อิอิ”

 

 

หอสมุดประจำมหาวิทยาลัยโซล ตึกใหญ่สูงแค่สองชั้น แต่กว้างขวางพอให้วางชั้นหนังสือมากมาย หนังสือจำนวนมากที่ไม่อาจนับหมดภายในวันเดียว โต๊ะและเก้าอี้สำหรับนั่งอ่านหนังสือ ทำการบ้าน จำนวนมาก มีไว้รองรับนักศึกษาทุกชั้นปี ที่นี้เปิดให้บริการเฉพาะนักศึกษาภายในมหาวิทยาลัยเท่านั้น เพื่อเป็นการป้องกันการสูญหายของหนังสือ และเป็นการจำกัดการเข้าใช้บริการ ก็เพียงแค่จำนวนนักศึกษาก็มากพอให้บรรณารักษ์ปวดหัวแล้วนี่นา

และหอสมุดแห่งนี้ยังคงเป็นที่ที่เก็บหนังสือในตำนานเล่มสำคัญอีกด้วย

สองเพื่อนซี้เดินเข้ามาครั้งแรกก็ถึงกับอ้าเรียวปากอิ่มสีชมพู ตะลึงไปกับห้องสมุดขนาดกว้าง แอร์เย็นฉ่ำหนังสือน่าอ่านมากมาย ขณะที่คนบ้าหนังสือตั้งแต่เด็กกำลังยืนน้ำลายสอราวกับเพื่อนซี้กระต่ายเห็นขนม ซองมินก็เหลือบสายตาสำรวจไปเห็นห้องกระจกใสที่จัดอยู่ส่วนข้างของทางเข้าไว้อย่างดี เท้าเล็กสาวเข้าไปใกล้ให้หายคลายสงสัย ไม่วายเกี่ยวเพื่อนตัวขาวมาด้วย

“ฮยอก นี่มันหนังสืออะไรเหรอ”

“นั่นสิ หน้าปกไม่เขียนอะไรไว้เลยอ่ะ”

ภายในห้องกระจกที่ว่ามีหนังสือปกแข็งสีเขียวเข้ม ขอบทองความหนาเล็กน้อย มีร่องรอยแสดงถึงอายุของมัน แต่ดูมีพลังอย่างประหลาด วางอยู่บนชั้นวางสูงระดับอก ที่มีหมอนผ้ากำมะหยี่สีแดงที่ขอบเป็นด้ายสีทองนั้นรองไว้ ตั้งอยู่ในห้องที่ปิดล็อคไว้อย่างแน่นหนา แถมตามมุมห้องยังมีกล้องวงจรปิดติดไว้อีกต่างหาก ฮยอกแจจ้องหนังสือเล่มนั้นไม่วางตา ราวกับสามารถอ่านเนื้อหาข้างในได้ ต่างกับกระต่ายที่ส่องสายตาซุกซน อย่างอยากรู้อยากเห็น ดูไปเรื่อยๆจนเจอกับป้ายบรรยายบนกระจกหน้าห้อง

“หนังสือแห่งมหาวิทยาลัย ว้าวววว นี่เหรอ โห ~ ~

“จริงเหรอซองมิน เล่มนี้เองเหรอ” ฮยอกแจหันขวับเมื่อได้ยินเสียงหวานขอเพื่อนอ่านออกมายังไม่ทันจะครบประโยค สายตาของทั้งคู่ เป็นประกายวิบวับทันที

“ว่าทำไมถึงได้ดูสำคัญจังเลยเน้าะ”

“นั่นซิ ดีจังเลยเน้าะฮยอก ที่เราได้เห็นแล้วอ่ะ แต่ว่า....”

“แต่ว่า ทำไมเหรอ”

“อิจฉาหนังสือเล่มนี้จัง”

“ทำไมอ่า” ฮยอกแจไม่เข้าใจว่าเพื่อนสนิทอิจฉาอะไรกับสิ่งของ ถึงมันจะเป็นหนังสือเล่มสำคัญแต่ก็ไม่ใช่คนนี้นี่นา

“ก็...หนังสือเล่มนี้ได้อยู่ในห้องแอร์ด้วยแถมยังมีคนคอยดูแลตลอดเวลาอ่า” ซองมินที่คิดได้ ณ จุดนี้ ทำปากเป็นเลขสาม (- 3 -) อย่างงอนๆ ไปเรียบร้อยแล้ว

 

ชิ กลับบ้านไปบอกให้คุณพ่อซ่อมแอร์ให้ก็ได้

 

“คิคิ จะบ้าเหรอ ซองมินชอบรึไงมีคนคอยดูอยู่ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงน่ะ”

“เออ ใช่ นั่นสิเน้าะ ไม่ดีไม่ดี” ทำนิ้วชี้โยกไปมาอย่างน่ารัก

“เราไม่อิจฉานายแล้วนะ” หันไปจิ้มๆที่กระจกใส่ชี้นิ้วไปทางหนังสือแล้วเอ่ยออกมาป็นเรื่องปกติแล้วเดินไปหาที่นั่งทำเลดีทำการบ้านเจ้โหดคนสวยดีกว่า

เหลือเพียงฮยอกแจที่ยังยืนอยู่ที่เดิม มองนิ่งไปยังหนังสือเล่มเดิม

 

 

ขอบคุณที่ทำให้ทุกคนมีความหวังและเชื่อในรักแท้นะฮะ

 

 

ร่างบางเอ่ยในใจแล้วเดินจากไป แต่ในวินาทีที่หันหลังกลับ หนังสือเล่มสำคัญของมหาลัยก็เปล่งแสงสีสว่างออกมาเพียงวูบหนึ่งวูบเดียว แสงที่คนในห้องสมุดกว้างที่กำลังก้มหน้าทอดสายตาใส่ตัวอักษรบนกระดาษใบบาง ต่างก็ไม่ทันได้สังเกตเห็น ยกเว้นเพียงคนเดียวที่ยืนอยู่ตรงซอกชั้นหนังสือตั้งแต่แรก ผู้ครอบครองหนังสือคนปัจจุบัน คนสวยสง่ายิ้มออกมาบางๆเมื่อเห็นภาพนั้นประจักษ์ในสายตา

 

หรือว่าจะเป็นเด็กคนนี้กันนะ

 

สายตาคมสวยมองไปยังร่างที่เพิ่งเดินจากไป คนที่อาจยังไม่รู้ถึงอนาคตแสนสำคัญที่กำลังจะเกิดขึ้นกับตัวเอง สิ่งที่ทำให้เจอทั้งความรักและ....น้ำตา

 

_.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._.Flip Love._.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._

 

“ซองมินบทนี้ยังหาไม่เจอเลย เดี๋ยวเราไปหาก่อนนะ”

“อืมได้ๆ” สองเสียงหวานพูดตอบกันเบาๆในห้องสมุดแสนกว้างที่เงียบสนิท สลับกับมีเสียงเปิดหน้าหนังสือดังจากโต๊ะนั้นโต๊ะนี้มาบ้าง

 

ฮยอกแจลุกออกมาหาหนังสือเพิ่มทั้งที่บนโต๊ะของตัวเองก็มีหนังสือหนาๆบางๆปนกันกองอยู่ราวสิบเล่มได้แล้วมั้ง แต่ก็ยังไม่พอที่จะทำการบ้านชิ้นแรกของอาจารย์ฮโยริได้เลย เมื่อเดินมาถึงโซนชั้นหนังสือวรรณกรรมเกาหลี ก็เลี้ยวเข้าไปก้มๆเงย ไล่หาไปเรื่อยๆจากแถวล่างขึ้นมาแถวบนอย่างเป็นระเบียบ

“เฮ้อ ไม่เจอซะทีเหลือแต่ชั้นสูงๆแล้วนะ” คนตัวเล็กนึกค่อนคอดในใจ จะทำชั้นสูงๆทำไมเนี่ยไม่สงสารคนสูงน้อยมั่งเลย

“อ้ะ เจอแล้ว” สายตากวาดไล่ชื่อหนังสือจนเจอ แต่เขย่งปลายเท้าก็แล้ว จะกระโดดคว้ามาก็กลัวตกลงมาทั้งชั้นคงแย่เลย ลองเขย่งปลายเท้า ยืดแขนยันปลายนิ้วจนตึงสุดก็ยังเกินจะเอื้อม แต่ทันใดก็เหมือนเมฆบังดวงอาทิตย์ เกิดเงาบังแสงไฟจากด้านบน ท่อนแขนยาวยืดทับแขนเล็กไปหยิบหนังสือเล่มนั้นลงมา

“อ่ะนี่ หนังสือของนาย” เสียงที่ดังเหมือนเป็นเดจาวูในสมัยเด็กของฮยอกแจแต่ต่างกันตรงที่ ทุ้มเข้มขึ้นเป็นผู้ใหญ่ขึ้น

ร่างบางที่ตกใจเล็กน้อยหันหน้ากลับมาหาเจ้าของเสียงในช่องของชั้นหนังสือแคบๆ

“ซีวอน....ขอบใจนะ” ดวงตาโตเบิ่งขึ้นมาช้อนมองร่างสูงที่ตอนนี้ชิดกับร่างบางของตนเองห่างกันเพียงแค่ฝ่ามือกั้น กลิ่นโคโลจน์แบบผู้ชายโชยให้ได้กลิ่นบางๆ เสียงหวานก็พูดพึมพำขอบคุณเบาเบาด้วยใบหน้าแดงก่ำ

“อืม ไม่เป็นไรหรอก จะเอาเล่มไหนอีกมั้ย”

“ม ไม่มีแล้วขอบคุณอีกทีนะ”

“อืม อ่า คาบบ่ายเราเรียนวิชาเดียวกันนิ ไว้เจอกันนะ ผมไปล่ะ” ซีวอนยิ้มบางๆให้

ใบหน้าหวานที่ขึ้นสีชมพูพยักขึ้นลง เรียวปากเม้มแน่นแต่มุมปากกลับยกขึ้นอย่างเก็บรอยยิ้มของตนเองไว้ ทั้งที่ในใจคงอยากยิ้มให้กว้างโชว์เหงือกสีสดของตัวเองเป็นที่สุด เมื่อเห็นชายหนุ่มเดินออกไปก็ทำอย่างที่ใจคิด ยิ้มกว้าง มือกอดหนังสือเล่มที่เพิ่งได้มาใว้แนบอก เดินกลับไปหาเพื่อนกระต่ายด้วยหัวใจพองโต ที่โต๊ะตัวเดิม

แต่พอกลับมานี่สิ

“ไอ้กระต่ายอ้วน” ฮยอกแจตะโกนเสียงเบา(?)อย่างเคืองๆ ก็เล่นมานอนหลับน้ำลายยืดเป็นวงบนหนังสือของมหาลัยได้ไงเนี่ย มือบางก็เขย่าเพื่อนให้ตื่น

กระต่ายที่ลืมตามาก็ยกมือตัวเองขึ้นปาดน้ำลาย ปกขยับส่งเสียงดัง แจ้บ แจ้บ แต่ดวงตาที่ทำให้ใครคนนึงหลงไหลไปเมื่อหลายวันก่อนยังหลับอยู่เหมือนเดิม

=”= ”

“อ้ะ!!” อยู่ดีๆเสียงหวานของซองมินก็ดังขึ้นมา ดวงตาลืมโพรง ฮยอกแจสะดุ้งตาม

“กลิ่นนี้ บัตเตอร์เค๊กนี่นา ใครเอาขนมเข้ากินเนี่ย ผิดกฏรู้รึเปล่า”  ซองมินว่าพลางทำท่าฮึดฮัด ฮยอกแจมองเพื่อนรักแล้วปลง เฮ้อพอกับเรื่องนี้แล้วตื่นเต็มตาเลยน้ะ

“แล้วถ้านายรู้ว่าใครทำนายจะทำยังไงอ่ะ” ฮยอกคิดว่าเผื่อเพื่อนตัวเองจะคิดอย่างอื่นนอกจากขนม เป็นหลักเป็นการได้ด้วยก็ถามต่ออย่างอยากรู้

“ชั้นก็จะไปถามน้ะซิว่า.....”

“ว่า...อะไรอ่ะ”

“ว่าแอบเอาเข้ามายังไงอ่า ~ ~ ” คิ้วเรียวของทั้งสองคนขมวดเข้มพร้อมกัน ต่างกันตรงที่ ซองมินขมวดเพราะคิดไม่ออก แต่ฮยอกแจขมวดเพราะคิดได้

คิดได้ว่า ไม่ควรหวังกับเพื่อนแสนน่ารักคนนี้เลยจริงๆ =*=

 

TBC…

_.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._.Flip Love._.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._





(     - -) /


( - -    )

หาคนอ่าน มีบ้างมั้ยเนี่ย หุหุ

100% แล้ว ลงแบบเงียบๆ วังเวงเชียว  =="

ปล. ไม่ดอง ถ้าดอง ก็ดองไม่นานน้ะ ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,942 ความคิดเห็น

  1. #1895 HyukJewel (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 23:11
    คยูให้พี่มินไปช่วยที่ร้านดิ่น่าจะดี
    หรือจะไปกินอย่างเดียวก็ไม่รู้ ถถ
    หนังสือเล่มนี้เป็นเล่มที่ฮยอกแจอ่านเมื่อตอนเด็กๆหรือป่าวอ่ะ
    #1,895
    0
  2. #1726 Jai Jaja (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 13:02
    กระต่ายสายพันธุ์ไหนเนี่ย

    จมูกไวจริงๆ แถมชอบกินขนมหวาน

    ^________________^
    #1,726
    0
  3. #1719 ☆~evil규~☆ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มกราคม 2557 / 00:50
    ถ้าจะเมพเรื่องขนมขนาดนี้ เห็นทีคยูต้องรีบจับมินไปเป็นศรีภรรยาแล้วนะคะ 
    มินน่ารักมาก เหมือนเด็กน้อยเลย >__< แบ๊วๆ ใสๆแบบนี้คยูยังนิ่งอยู่ได้ก็ตายด้านแล้ว!!
    วอนฮยอกนี่ได้เค้าลางของความดราม่านิดหน่อย 
    อืม...ตกลงฮยอกคงจะเป็นผู้ครอบครองหนังสือคนต่อไปสินะ เยี่ยมๆ 

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 8 มกราคม 2557 / 02:27
    #1,719
    0
  4. #1624 satjaporn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กันยายน 2556 / 08:37
    สนุกม้ากกมากกกก น่ารักเว่อร์อ่ะ=3=
    #1,624
    0
  5. #1600 kyuMin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2556 / 22:23
    แอ๊บ ได้ใจนะค่ะลูก  555+
    #1,600
    0
  6. #1553 MayChuly (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2556 / 23:24
    ฮยอกจะเป็นเจ้าของหนังสือรายต่อไปใช่ไหมอ่ะ ???

    มินนี้จมูกดีจริงๆเลยอ่ะ เซียนขนมหวานของแท้อ่ะ ^^
    #1,553
    0
  7. #1505 PooNGPaaNG (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:45
    มินเทพเรื่องขนม 555555555555 จมูกดีแบบนี้ คงจับคยูกินได้ในเร็ววัน
    #1,505
    0
  8. #1471 nc23 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 09:34
    2คู่ลุกหนักไปซะแล้ววอนยอกของเรายังเรียบๆมาเรียวๆนิ!!!^^
    #1,471
    0
  9. #1463 bell-_- (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2556 / 13:00
    มิน ถ้านายจะอัจฉริยะ กับขนม ซะขนาดนั้น
    มินจับคยูกินเลย อย่าช้า อยู่ใย
    #1,463
    0
  10. #1359 Kimployploy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มกราคม 2556 / 23:45
    คนนึงบ้าหนังสือ อีกคนนึงบ้าขนม คิคิ น่ารักจังเลยน๊าาาาาา
    #1,359
    0
  11. #1355 เค้กหวาน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มกราคม 2556 / 11:35
    กระต่ายอ้วนจจมูกไว
    #1,355
    0
  12. #1267 Redberrylips (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2555 / 19:23
    ซองมิน นี่หนูคิดเเต่เรื่องกินใช่ไหมลูก - -* 
    #1,267
    0
  13. #1234 luvkyumin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2555 / 20:43
    ชอบมินจังเลยอะ
    มินน่ารักมากกก
    #1,234
    0
  14. #1209 Mind-myy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2555 / 10:28
    มินน่ารักอ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #1,209
    0
  15. #1186 lllll (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2555 / 19:04
    น่าร้ากกกกกก >/////
    #1,186
    0
  16. #1127 nana (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2555 / 11:02
    มินมิน น่ารักอ่ะ
    #1,127
    0
  17. #1105 Hanoy_4701 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2555 / 20:06
    เรื่องอย่างนี้มินไวมาก -.-
    #1,105
    0
  18. #1086 Benjo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2555 / 22:00
    มันคือเหตุผลที่มินอวบใช่ม้ายยยยยยยยยย @..@



    น่ารักจริงๆ ^3^
    #1,086
    0
  19. #1009 Bïngchá~ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2555 / 20:55
    เรื่องกิน ขอให้บอกนะมินนี่  ได้กลิ่งไวเวอร์

    หนังสือแสดงพลังที่มองไม่เห็น
    ฮยอกต้องเป็นคนต่อไปแน่ๆ
    ฮยอกแจ เป็นคนที่พิเษศจริงๆ
    #1,009
    0
  20. #980 frery (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2555 / 13:29
     ซองมินจมูกไวเกินไปแล้วนะ
     
    #980
    0
  21. #953 atomicblue (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2555 / 18:00
    พอเจอฮยอกปุ๊บ หนังสือก้แสดงพลังทันทีเลยเหรอ
    #953
    0
  22. #913 kungking (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2555 / 23:50
    ความสามารถพิเศษเฉพาะตัวจิงน้อง

    มินนี่ของเรา
    #913
    0
  23. #808 wonhyuk24hr. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 เมษายน 2555 / 17:33
    ความสามารถของมินน่านับถือจริงๆ นับถือๆ (- -)(_ _)
    #808
    0
  24. #781 Love My Oopa Kim kibum (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2555 / 12:55
     ต้องเป็นฮยอกแน่เลยย
    #781
    0
  25. #754 iamtsubame (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 เมษายน 2555 / 10:58
    ดูเหมือนว่า......หนังสือจะเลือกผู้ครอบครองเองใช่ป่ะ?
    #754
    0