Flip Love พลิกรักกับดักหัวใจ Wonhyuk Kyumin Kihae

ตอนที่ 16 : *Flip Love*: Chapter 15 อ้อมกอดกลางสายฝนพรำ (100%) !!!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,316
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    24 ม.ค. 55

             
Chapter 15 : อ้อมกอดกลางสายฝนพรำ



             หลังจากที่ในช่วงเช้า ซองมินที่กินขนมกล่องไม่เล็กที่แสนหวานนั้นจนหมดไปพร้อมกับใบหน้าแดงก่ำ พอเริ่มบ่ายก็หิวอีกครั้ง จึงหาอะไรในครัวทานกับคยูฮยอน แล้วออกมานั่งดูหนังที่คนน่ารักเจ้าของบ้าน

“อาบน้ำมาแล้วตัวหอมเชียว” จมูกคมของคยูฮยอนกดลงที่ขมับบางของกระต่ายขนปุยที่ไปอาบน้ำมาจนตัวหอม แล้วมานั่งอิงจนชนกับร่างสูงเพื่อดูภาพเคลื่อนไหวในจอข้างหน้า

“นี่คยู ดูเรื่องอื่นได้มั้ยอ่ะ” ร่างอวบพยายามเบียดตัวเข้าหาร่างหนาบนโซฟาตัวเดิม ตัวที่รู้สึกว่าตัวเองนั่นแหละเกือบจะโดนหมาป่าขายขนมกดไปเมื่อเช้านะ

“หึหึ กลัวเหรอครับ”

“ก็กลัวน่ะซิ ทำไมต้องดูเรื่องนี้ด้วยล่ะ” ซองมินพยายามหรี่ตาให้เล็กลงและเบือนหน้าออกจากจอภาพเมื่อเสียงกรีดร้องของหญิงสาวในจอสี่เหลี่ยมนั้นดังขึ้น

“งื้อ คยู!!! ไม่เอาแล้วอ่าาา”

“หึหึ ไม่มีอะไรซักหน่อย” ไม่มีอะไรซักหน่อย แต่มีแต่เสียงกรี้ดร้องน่ะเข้าหู ซองมินไม่เชื่อคำของคนที่วันนี้ขี้แกล้งเลยยิ่งซุกตัวเข้าหาร่างสูงเข้าไปใหญ่

“นี่ ซองมินครับ....ถ้ายังนั่งชิดกับผมอย่างนี้ ผมไม่ทนแล้วนะ” กลิ่นหอมๆของคนเพิ่งอาบน้ำลอยเข้าจมูกยิ่งพาใจเตลิด จนต้องรีบเอ่ยเตือน

“อ้ะ คยูอ่ะ ไม่ทนอะไร ไม่เอาแล้วเปลี่ยนเรื่องนะ นะนะนะ” ร่างอวบผงะออกมาเล็กน้อยด้วยใบหน้าแดงก่ำ แล้วก็อ้อนต่อตามแบบทุกที

“โอเคครับ ก็ได้ เรื่องอื่นก็ได้”

“อ้าาา ตายล่ะ ฝนตกแล้ววววว” ร่างอวบสะดุ้งทันทีเมื่อได้ยินเสียงเม็ดฝนโปรยตัว รีบลุกขึ้นวิ่งไปทางหลังบ้าน ร่างสูงเห็นก็นึกได้ว่า เมื่อเช้าซองมินบอกว่า ช่วยแม่ซักผ้าเอาไว้จึงรีบตามไปช่วย

ส่วนด้านหลังของบ้านโพรงกระต่าย เป็นที่ที่คุณแม่นาราเอาไว้ตากผ้า ราวตากผ้า สูงระดับหน้าอกของคยูฮยอน ซึ่งพอๆกับระดับใบหน้าของซองมิน

“งื้อ...เปียกหมดแล้วอ่า” เก็บยังไม่ทันจะเสร็จทั้งสองคนรวมทั้งผ้าบางส่วนที่ยังค้างอยู่บนราวตากผ้าก็มีสภาพเหมือนชุ่มน้ำ ทั้งสองคนยืนมองสภาพกันและกันกลางหยาดฝนที่โปรยลงมา

“คึคึ ฮ่า ฮ่าๆๆๆ”  สองร่างที่เห็นสภาพกันและกันแล้วเหมือนลูกหมาตกน้ำทั้งคู่ก็พร้อมใจกันหัวเราะออกมา

“คึคึ คยู เปียกหมดเลย”

“หึ ซองมินเองก็เหมือนกัน นั่นแหละครับ”ร่างสูงเดินมาวางมือบนผมที่ชุ่มน้ำของซองมิน แต่ก็โดนร่างอวบแกล้งสะบัดผ้าเปียกๆใส่ แล้ววิ่งหนีทันที

“ฮ่าๆๆๆๆ” ซองมิน หัวเราะที่แกล้งคนขรึมให้หน้าเหวอได้ วิ่งไปหัวเราะไป เพราะคยูฮยอนวิ่งตามมาแล้ว ทั้งสองคนวิ่งไปท่ามกลางสายฝนแต่มีเสียงหัวเราะคลอไปอย่างมีความสุข

“นี่แหน่ะ จับได้แล้ว อย่างนี้ต้องโดนทำโทษ ฟอดดด” ร่างสูงวิ่งตามคว้าเอาร่างอวบไว้ในอ้อมแขนจนทัน แล้วลงโทษด้วยการหอมแก้มแรงๆที่หนึ่ง

“อิอิ อย่างนี้ไม่เรียกว่า ลงโทษ หรอก อย่างนี้เขาเรียกว่าให้รางวัลต่างหากล่ะ คิคิ” ซองมินเอ่ยอย่างอารมณ์ดี ด้วยเสียงหัวเราะน่ารักตลอดจนคนฟังยิ้มหน้าบานกับน่ารักๆนั่น

“งั้นซองมินน่ารัก ผมให้รางวัลความน่ารักบ่อยๆได้มั้ยครับ”

“ฮึ้ยยย ไม่เอาหรอก คยูอ่ะชอบทำอย่างงี้เรื่อยเลย >////<

“ทำยังไงล่ะครับ” คยูฮยอนยกยิ้มมุมปากไม่ทันที่ร่างในอ้อมกอดกลางสายฝนจะทันเห็น

“ก็......” ซองมินที่หน้าแดงไปหมดแม้แต่ในสภาพอากาศอย่างนี้ยังเห็นชัดยิ่งอยากทำให้แดงขึ้นไปอีก เพราะคิดถึงฉากบนโซฟาเมื่อเช้าที่ได้ระฆังช่วยชีวิตเป็นเสียงท้องร้อง

“ก็...อะไรล่ะครับ หืม?”

“ก็...งื้อ ไม่พูดแล้ว ปล่อยเลยนะ จะไปอาบน้ำ” ร่างอวบเริ่มดิ้นไปมาเพื่อให้ปล่อย

“หึหึ โอเค ครับไปอาบน้ำกันดีกว่า”

“หือ???” ซองมินเงยหน้ามองควับเมื่อได้ยินคำที่ฟังดูแปลกๆ

“ก็อาบน้ำกันไงครับ ซองมินก็ไปอาบผมก็ไปอาบ แต่คนละห้อง หรือว่าซองมินอยากอาบห้องเดียวกันครับ” พูดจบก็ปล่อยคนในอ้อมแขนที่ยังดิ้นอยู่ให้ออกจากวงแขนแกร่ง

“หื่น!! คยูอ่ะ วันนี้หื่นตลอดเลยยยยยยย” ด่าไปวิ่งไปจนหายเข้าไปในตัวบ้านด้วยใบหน้าสีจัด

“หึหึ ก็น่ารักอย่างนี้แหละน้า ลีซองมิน”

 

_.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._.Flip Love._.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._

 

“แม่ฮะ เล่มนี้รึเปล่าฮะ” เช้าวันหยุดอย่างนี้ฮยอกแจ ที่ตื่นมาช่วยคุณแม่เยจินปั่นต้นฉบับตั้งแต่เช้า เพราะวันนี้ที่โรงพิมพ์บอกว่าจะต้องส่งไปบรูฟแล้ว เดี๋ยวจะพิมพ์ไม่ทัน

“ใช่จ้ะ แล้วเดี๋ยวฮยอก ช่วยแม่ไปซื้อ หนังสือพิมพ์ที่ร้านสะดวกซื้อหน้าปากซอยให้หน่อยซิจ้ะ” ลูกชายร่างเล็กตอบรับแล้วรีบคว้ากระเป๋าใส่เศษเหรียญใบเล็ก สวมรองเท้าแตะสีเขียวส้ม เสื้อแขนกุดลายสก็อตสีขาวฟ้ากับกางเกงสีขาวขาสี่ส่วนออกไปทันที

เรื่องที่แม่เยจินกำลังเขียนอยู่ช่วงนี้เป็นเรื่องราวสืบสวนสอบสวน ปกติแล้วนั้น เยจินจะชอบให้ลูกชายตัวเองอ่านทวนเมื่อเสร็จเรียบร้อย แต่ฮยอกแจก็ชอบไปแอบอ่านบางส่วนบ้าง หนังสือพิมพ์นี่ก็เป็นหนึ่งในสื่อสิ่งพิมพ์ที่ช่วยสร้างจินตนาการด้านนี้

 

“ทั้งหมดสี่พันวอนครับ” หนุ่มตี๋พนักงานประจำร้านสะดวกซื้อหน้าปากซอยบ้านฮยอกแจที่เห็นกันบ่อยๆ บอกราคาให้ หนุ่มแว่นตัวเล็กๆที่เป็นลูกค้าประจำ

“รับมาห้าพันวอนนะครับ...ทอนหนึ่งพันวอน นี่ครับ” ฮยอกแจยื่นมือขาวออกไปรับและยิ้มรับกับรอยยิ้มที่หนุ่มตี๋ส่งมาให้แล้วก็ เดินแกะห่อไอติมแท่งไปพลางระหว่างทางกลับบ้าน

.

.

ปี้ดๆ

เสียงแตรรถดังขึ้นมาจากด้านหลัง ไม่ได้ทำให้หนุ่มร่างเด็กที่เดินแทะไอติมในวันที่แดดออก ต่างจากหลายวันที่ผ่านมา

“ฮยอกแจ” เสียงทุ้มดังขึ้นพร้อมกับรถคันหรูสีมืดที่คุ้นเคย

“ซีวอน มาได้ไงน่ะ”

“ผมมาหาฮยอกน่ะครับ ผมโทรมาก็ไม่รับสาย”

“อ่อ เมื่อกี้ฉันรีบไปหน่อยน่ะ ไม่ได้เอาติดตัวมาด้วย” มือบางสลับข้างที่ถือไอติมไปมาเพื่อคลำหาเครื่องสื่อสารของตนเอง

“แล้วซีวอนมีอะไรเหรอ”

“ผมอยากพาฮยอกไปแก้ตัวเรื่องเดทคราวก่อนน่ะครับ วันนี้ว่างรึเปล่า ไปได้มั้ยครับ” ฮยอกแจมีสีกน้าลังเล เมื่อคิดถึงงานของคุณแม่ที่ยังไม่เรียบร้อยดี

“อืม...ขอกลับไปถามแม่ก่อนได้มั้ย” ใบหน้าคมพยักรับแล้วฮยอกแจก็ขึ้นรถคันหรูที่แล่นเข้ามาจอดหน้าบ้านหลังสีขาว

.

.

“แม่ฮะ นี่ซีวอนฮะ เอ่อ..เพื่อนฮยอกเอง” แก้มนวลแอบขึ้นสีระเรื่อแม้จะลังเลเรื่องสถานะของรร่างสูง แต่ก็ค่อยไปอธิบายแม่เยจินทีหลังจะดีกว่า แนะนำไปให้คุณแม่ที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะเขียนหนังสือข้างหน้าต่างที่มีชั้นหนังสือสูงถึงเพดานวางไว้อยู่ด้านข้าง

“สวัสดีครับคุณน้า ผมชเวซีวอนครับ” ร่างสูงโค้งศีรษะทักทายอย่างสุภาพ ทำเอาคุณแม่นักเขียน เห็นแล้วยิ้มรับ ทั้งท่าทางที่สง่าและกริยาดูดีไปหมด

“สวัสดีจ้ะ เรียกแม่เลยก็ได้นะจ้ะ แม่ชอบ มีลูกชายหล่ออย่างนี้น่าอวดดีจังเลย”

“เอ่อ..แม่ฮะ เรื่องต้นฉบับ แม่อยากให้ฮยอกดูตรงไหน หรือช่วยอะไรอีกบ้างรึเปล่าฮะ” คิ้วเรียวของเยจีนเลิกขึ้น และลดลงเมื่อคิดคำตอบของความสงสัยในใจตัวเองได้

“อยากไปเที่ยวกับเพื่อนแล้วเกรงใจแม่ล่ะซิ ไปเถอะแม่ไม่ว่าหรอก ต้นฉบับก็เหลือนิดหน่อยแล้ว ไม่ต้องกังวลหรอกจ้ะ”

“ฮะ งั้นฮยอกไปกับซีวอนนะฮะ” ฮยอกแจเดินเข้าไปกอดคุณแม่ที่นั่งอยู่ แล้วขึ้นไปเอาของบนห้องก่อนจะขึ้นรถที่คนขับรูปหล่อรออยู่แล้ว

.

.

“ฮยอกแจ หิวรึยังครับ”

“ยังไม่หิวเท่าไหร่เลย ซีวอนหิวแล้วเหรอ” ร่างบางที่เพิ่งแทะไอศรีมลงท้องไปเลยไม่รู้สึกหิวเท่าไหร่แม้เวลาจะเหมาะกับการทานอาหารกลางวันแล้ว

“ยังเลยครับ งั้นเราไปเดินเล่นในห้างก่อนก็แล้วกัน  วันนี้ข้างนอกแดดร้อนเดินตากแอร์เย็นๆข้างในดีกว่ามั้ยครับ”

ฮยอกแจที่ยังไม่คุ้นชินกับการออกเดทเพราะไม่เคยมีแฟนที่ไหน ไม่รู้ว่าปกติแล้วเขาทำอย่างไรกันบ้าง ประโยคที่ซีวอนพูดเมื่อกี้นี้ฟังแล้วดูห่วงใย แต่ไม่รู้ว่าทำไมในใจดวงน้อยถึงนึกถึงหญิงสาวอีกคน

หากแม้ในใจดวงแกร่งของซีวอนนั้น วันนี้เขาได้ตั้งใจไว้แล้ว ว่าอยากจะดูแลฮยอกแจให้ดีขึ้น ทดแทนส่วนที่เขาทำผิดต่อหัวใจของร่างเล็กที่ได้ชื่อว่า เป็นแฟน แต่ว่าเขาเองคุ้นเคยกับการคอยดูแล และตามใจมิรินมาตลอด คิดเพียงว่า มิรินชอบทำอย่างนี้ เดินซื้อของในห้างหรู พอเหนื่อยก็แวะทานอาหาร แล้วก็กลับบ้านไปแกะของกองใหญ่ที่เพิ่งซื้อมาเมื่อถึงบ้าน

ฮยอกแจเดินเหม่อเฉย พลางคิดไปในใจอย่างล่องลอย ท่าทางที่ทำให้ซีวอนรู้ว่า ฮยอกแจไม่ได้กำลังมีความสุข

“ฮยอกแจไม่ดูอะไรหน่อยเหรอครับ” เข้ามาส่วนภายในห้างแล้ว แต่ ทั้งสองคนก็ยังเดินไปเรื่อยๆอย่างไร้จุดหมาย ทั้งฮยอกแจและซีวอนเองไม่มีคนไหนจะแวะเข้าไปดูของในร้านไหนเลย

“เอ่อ ฉันไม่มีอะไรที่อยากได้หรอก อีกอย่างของพวกนี้แพงเกินไป ฉันไม่มีเงินขนาดนั้นหรอก”

“ผมขอโทษนะ ปกติผมมักจะพามิรินมาที่ห้างอย่างนี้แล้วเขาก็เดินเข้าออกร้านนู้นร้านนี้ตลอด ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงชอบช้อปปิ้งขนาดนั้น” เล่าไปด้วยรอยยิ้มเต็มหน้า ที่บอกให้คนมองได้รู้ว่ากำลังมีความสุขที่ได้เอ่ยถึง ฮยอกแจรู้สึกเจ็บแปลบในดวงใจ เผลอคิดไปว่า ซีวอน รักหญิงสาวคนนั้นอยู่ใช่มั้ย แต่ก็ต้องสะบัดหัวไล่ความคิดที่รู้สึกว่าตัวเองกำลังคิดไม่ดีนั่นออก

 “แล้ว ฮยอกแจอยากดูอะไรเป็นพิเศษรึเปล่า”

“งั้น ฉันขอไปร้านหนังสือหน่อยนะ” แย้มยิ้มแรกทันทีเมื่อใบหน้าคมพยักรับ ฮยอกแจแอบถอนหายใจเมื่อซีวอนไม่ได้มองมา เขาแอบรู้สึกว่าตัวเองไม่เหมาะสมกับคนคนนี้อีกแล้ว รูปลักษณ์ภายนอกก็ต่างกัน ฐานะ การใช้ชีวิต เขาดูด้อยกว่าแทบทุกด้าน แต่อย่างน้อยซีวอนก็ยังเห็นค่าของเรา

.

.

“เอ่อ ฮยอก ฮยอกครับ”

“......”

“ฮยอกแจ”

“.............”

เมื่อได้หลุดเข้าไปในโลกบนกระดาษใบบางในร้านหนังสือแล้ว ร่างเล็กก็ลืมคนในหัวใจทันที ซีวอนปล่อยให้ฮยอกแจเดินเลือกหนังสือไปซักพักใหญ่จึงเดินกลับมาหา แต่พอมาเรียกก็ ไร้สัญญาณตอบรับอยู่นานอย่างนี้จนต้องสะกิด

“ฮยอกแจๆ”

“อ่ะ ซีวอน จะไปต่อแล้วเหรอฮะ”

“ครับ ผมชักจะหิวแล้วล่ะ” ฮยอกแจได้ยินเช่นนั้นก็ ปิดหน้าหนังสือในมือลง แล้วเดินไปจ่ายเงินที่เค้าท์เตอร์ด้านหน้าร้าน

.

“นี่ครับ” จัดการจ่ายเงินให้เรียบร้อยแล้วยื่นหนังสือให้ฮยอกแจที่ยืนแปลกใจ พร้อมแก้มที่แดงระเรื่อ

ปากบางเม้มแน่นกลั้นรอยยิ้มที่อยากจะใชว์ให้ทุกคนได้เห็น ความดีใจมันตีตื้นขึ้นมาทั่วอก ของขวัญขิ้นแรกที่ได้จากร่างสูง แม้ว่าจะเหมือนเป็นแค่การออกเงินให้ตามประสา แต่ว่าความสุขในใจมันมากล้นเหลือเกิน

“เอ่อ..ขอบคุณนะ” เอ่ยขอบคุณด้วยใบหน้าแดงก่ำทำเอาคนมองยิ้มให้อย่างเอ็นดู น่ารักจริงๆ

“งั้นเดี๋ยวฉันเลี้ยงข้าวนายบ้างก็แล้วกันนะ แต่ว่า...ร้านหรูๆบนห้างอย่างนี้ฉันเลี้ยงไม่ไหวน่ะ ไปกินที่ร้านประจำของฉันได้มั้ย” ฮยอกแจเอ่ยออกมาอย่างที่กลัวว่าซีวอนจะไม่ชอบใจ แต่ร่างสูงกลับยิ้มรับและ รีบเดินนำไปที่รถ แล้วหันกลับมาบอกว่า หิวมากๆอยากไปถึงเร็วๆด้วยรอยยิ้ม

.

.

ย่านอินซาดง ถนนที่มีร้านค้ามากมายคนเดินเต็มถนนจนแน่นขนัดไปหมด ซีวอนจอดรถไว้ใกล้ทางออกแล้ว ฮยอกแจก็เดินนำทางไปยังร้านที่มีคนรออยู่หน้าร้านสองสามคน หากเป็นเวลาเที่ยงจริงๆคงต้องต่อแถวกันนานกว่านี้ แต่นี้เลยมาเป็นช่วงบ่ายแล้วคนจึงซาลงบ้าง

“ฮยอกชอบอ่านหนังสือมากเลยนะครับ” เมื่อเข้านั่งในร้านและสั่งอาหารแล้วซีวอนก็เริ่มชวนคุย

“อืม ชอบมากเลยล่ะ เอ่อ แล้ว เวลาว่างๆซีวอนชอบทำอะไรบ้างเหรอ” แม้ว่าจะคอยตามมองมาตลอดตั้งแต่เด็ก แต่ว่าฮยอกแจก็ไม่เคยเห็นว่าซีวอนจะมีกิจกรรมอย่างอื่นนอกจากเล่นกีฬาบ้าง เพราะไม่เคยว่างเลย เย็นปุ้ปก็ขับรถออกจากโรงเรียนไปกับมิรินทุกครั้งไป

“ผมไม่ค่อยว่างหรอก ส่วนมากต้องคอยดูแลมิรินน่ะ ถ้าว่างจริงก็เล่นเกมส์ กับพวกคยู เยซองนั่นแหละ”

“สนิทกันดีจังเลยนะ เอ่อ แล้วมิรินล่ะ” คำถามที่ดูไม่เฉพาะเจาะจงว่าหมายถึงอะไรทำให้ซีวอนแปลกใจเล็กน้อย พอเดาได้ว่าคงเป็นเรื่อง เวลาว่างของมิรินล่ะมั้ง

“มิรินเหรอ เขาก็ไปสปา ช็อปปิ้ง ประมาณนี้แหละ ถ้าผมไม่ว่างเขาก็ไปกับคุณน้าน่ะ”

ฮยอกแจมองใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มของซีวอนปรากฏขึ้นเป็นครั้งที่สามของวัน และสองในสามครั้งนั้นเกิดขึ้นจากคำว่า มิริน...

.

.

“ว้าา ฝนตกซะแล้ว อย่างนี้จะกลับไปที่รถยังไงล่ะเนี่ย” เมื่อทานอาหารกันเสร็จเรียบร้อยก้าวเท้าออกจากร้านได้ไม่ถึงไหน ฝนที่เริ่มตั้งเค้าตั้งแต่ตอนทานอาหารก็ปล่อยหยดลงมา และเริ่มหนาขึ้นเรื่อยๆ

เสียงเม็ดฝนกระทบกับหลังคาและพื้นซีเมนต์ในถนนอินซาดงดังไปทั่ว ตอนนี้บนถนนที่ปกติจะต้องมีคนเดินแน่น ไหล่ชนไหล่ กลายเป็นภาพของร่มหลากสี และคนเป็นกลุ่ม ที่ยืนหลบตามชายคาของร้านขายของเป็นระยะๆ

ซีวอนและฮยอกแจวิ่งหลบฝนกันมา ทีแรกว่าจะตรงไปที่รถเลย แต่ฝนมีแต่ท่าทีจะหนักขึ้น รถก็ยังอีกไกล ตาคมเห็นหลังคาที่ยื่นออกมาเล็กน้อยในช่องระหว่างตึกแคบๆ ที่คนทั่วไปมองไม่เห็นจึงไม่มีคนไปเบียดเสียดเพื่อแย่งร่มเงาของหลังคาตรงนั้น มือหนาคว้าแขนบางที่ยกขึ้นเพื่อกันฝนแล้วตรงไปที่จุดนั้น

ใจดวงน้อยเต้นแรง เมื่อรู้สึกถึงข้อมือของตัวเองถูกกำโดยมือหนาของซีวอน จึงวิ่งตามไปด้วยรอยยิ้ม ทั้งสองยืนหลบฝนตรงนั้นซักพัก ผ่านไปไม่นานร่างน้อยที่ใส่เสื้อแขนกุดเพราะถูกอากาศในตอนเช้าหลอกว่าจะร้อน ก็เริ่มหนาวสั่น

มือบางถอดเอาแว่นแก้วที่ถูกฝนพรำจนหยดน้ำเล็กๆเกาะตรงกระจกใสออกมาเช็ด แต่จะเช็ดกับอะไรได้เมื่อทั้งตัวก็เปียกไปหมดแล้ว

“เอ่อ...ซีวอนมีผ้าเช็ดหน้า หรืออะไรแห้งๆมั้ย คือแว่นฉันมันเปียกน่ะ”

“......”

ราวกับถูกสะกด....ตาคมถูกสะกดไปที่ใบหน้าหวานไร้ก้านกระจกใดกั้น ดวงตาเรียวหวานกับแพขนตาที่ไม่ได้เห็นชัดในเวลาปกติ ผมสีชาอ่อนที่เปียกลู่ลงประใบหน้าเรียว เสื้อแขนกุดคอวีลายสก๊อตสีขาวฟ้าเมื่อเช้าที่เห็นว่าน่ารักดี ทำไมตอนนี้มันถึงกลับดูเซ็กซี่อย่างนี้ก็ไม่รู้

“เอ่อ...ซีวอน ไม่มีเหรอ” เสียงหวานเรียกสติกลับมา

“เอ่อ ผมก็ไม่มี เปียกหมดแล้วเหมือนกัน” ร่างบางพยักหน้ารับอย่างเสียดาย มือบางพยายามลูบหยดน้ำออกแต่ก็ไม่ได้ผลเท่าไหร่ จึงไม่รับรู้ถึงสายตาคมที่ยังไม่ละไปไหน

ฮยอกแจเริ่มหนาวเพราะเสื้อตัวบางและกางเกงขาสี่ส่วนนั่นก็ไม่ได้หนาเท่าที่ควร กายบางเริ่มสั่น ทำให้คนที่ยังมองอยู่รับรู้

“หนาวเหรอฮยอกแจ”

“อืม...ซีวอนขอโทษนะ ฉันไม่น่าชวนมาที่นี่เลย”

“ไม่เป็นไรหรอก ดีซะอีก ได้ทานอาหารอร่อยอย่างนั้นคุ้มออกที่มา อีกอย่างผมก็ไม่มีธุระที่ไหน เรายืนคุยกันอย่างนี้ไปก่อนก็ได้”

“อือ ความจริงฉันอยากจะทำอะไรให้ซีวอนบ้างน่ะ ซีวอนดีต่อฉันมาตลอดเลย ฉันเลยอยากจะทำให้ซีวอนมีความสุขมากๆมาตั้งแต่ตอนเด็กแล้ว ตอนนี้ได้เป็นแฟนกันแล้วฉันยิ่งอยากจะดูแล อยากจะให้ซีวอนมีความสุขขึ้นไปอีกเยอะๆเลย” ฮยอกแจเอ่ยเขินๆ แต่ก็ช้อนตาใสขึ้นมองหน้าคนที่รักในตอนท้าย

หมับ

แขนแกร่งคว้าเอาร่างที่หนาวสั่นเข้ากอด ร่างสูงรู้สึกว่าหัวใจเต็มตื้นกับคำที่เอ่ย มีความสุขอย่างประหลาด เขามีความสุขมากเหลือเกิน ซีวอนผละออกมาสบตาเรียวไร้แว่นแก้วนั้นยิ่งพาลหลงใหล ตาคมสำรวจไปทั่ว นัยน์ตาหวานไหวระริกที่สบมา ใบหน้าที่แก้มสีชมพูสาดระเรื่อไปทั่ว และริมฝีปากบางสีสดนั่น ดั่งมีแรงดึงดูดประหลาดสั่งให้ร่างสูงเคลื่อนหน้าคมเข้าใกล้ดวงหน้าหวาน ทั้งความหอมกรุ่นจากกายบางที่โชยหอมแตะจมูกโด่งตั้งแต่ตอนกอดกัน

ริมฝีปากร้อนค่อยๆประทับลงเรียวปากบาง แนบลงอย่างอ่อนนุ่ม สัมผัสเพียงภายนอกแต่รสชาติหวานซาบซ่านไปทั่ว ฮยอกแจตกใจเล็กน้อยเบิกตากว้างแต่ก็ค่อยๆหลับตาลงรับจูบเมื่อสัมผัสที่ได้รับช่างอ่อนโยน หัวใจดวงน้อยของฮยอกแจพองโต จนกลัวว่าใจที่เต้นเร็วแรงนั้นจะหลุดออกมา

ซีวอนบดจูบเพียงเล็กน้อยอีกครั้งแล้วค่อยผละออก แม้ว่าอยากจะลิ้มรสที่หวานจนอยากจะชิมอีกนั้นก็ตามดวงตาคมสบนัยต์หวานที่ค่อยๆลืมขึ้นมาสบรับ ฮยอกแจที่มองนัยน์ตาคมนั้นแล้วรู้สึกตัวกับการเคลิ้มไปไม่รู้ตัวก็หน้าแดงทันที

“อ่ะ เอ่อ....”

“.......”

“คือ....”

“....เอ่อ...ฝนเริ่มซาแล้ว กลับกันเลยมั้ยครับ” ซีวอนเป็นฝ่ายทำลายบรรยากาศ ที่ต่างๆคนต่างไม่รู้ว่าจะเริ่มต่อยังไงดีนั้นลง

ฮยอกแจ ก้มหน้าพยักรับหงึกหงักแล้วใบหน้าหวานก็ยิ่งต้องแดงขึ้นอีกเมื่อมีมือหนายื่นมากุมมืออย่างเบาๆ แล้วดึงออกจากช่องที่หลบฝนกันไปทางรถที่จอดไว้ ฮยอกแจแอบยิ้มไปตลอดทางที่วิ่งเหยาะๆกันไป

วันนี้มีความสุข เกินไปแล้วนะ เรา....จูบแรก จูบแรกกับซีวอนแลยนะ ฮึ้ยยยย >/////<

 

_.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._.Flip Love._.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._

 

“ซีวอน ไปไหนมาน่ะ โทรไปก็ไม่รับสาย”

ทันทีที่ซีวอนก้าวเท้าเข้าในตัวบ้าน เสียงของหญิงสาวญาติสนิทก็ดังขึ้น

“เอ่อ...ผมไปกับฮยอกแจมาน่ะครับ โทรศัพท์อยู่ในรถไม่ได้เอาลงไปด้วยน่ะ” ร่างสูงอธิบายให้ฟังอย่างใจเย็นเพราะรู้นิสัยมิรินดี ถ้าอะไรไม่พอใจก็จะอารมณ์เสียไม่เลิกจนกว่าจะได้โวยวายจนพอใจ

“แล้วทำไมพอเห็นแล้วไม่โทรกลับมาล่ะ”

“ผมยังไม่ได้ดูเลยน่ะครับ ว่าใครโทรมาบ้าง” ซีวอนเอามือถือเครื่องเล็กขึ้นมากดดูพลางบอก

“ไปไหนกับฮยอกแจมาน่ะ ทำไมเปียกอย่างนี้ล่ะ ไปทำอะไรกันมา” เมื่อหญิงสาวเริ่มใจเย็นลงบ้างก็ถึงสังเกตเห็นว่าร่างสูงเปียกทั้งตัวแม้ว่าจะไม่ชุ่มน้ำมากก็ตามเพราะแห้งไปบ้างแล้ว แต่คำถามนั้นกลับทำให้ร่างสูงสะดุ้งตัวเบาๆเมื่อนึกถึงสิ่งที่ทำในวันนี้ใต้ชายคากลางฝนพรำ

“ผม...ผมไปแถวอินซาดงกันมาน่ะ แล้วฝนตกกลับไม่ทัน” ซีวอนรู้สึกเหมือนไปทำเรื่องผิดมาแล้วต้องปิดบัง เพราะนี่เป็นสิ่งที่แม้แต่ตนเองก็ไม่ได้คาดคิดว่าจะเกิดขี้น

“อินซาดงเนี่ยน่ะ ไปเดินคนเยอะๆร้อนๆอย่างนั้นได้ยังไงกัน วันนี้ดันฝนตกซะอีก” มิรินทำหน้าตายุ่งๆอย่างไม่น่าเชื่อแต่ก็เปลี่ยนสีหน้าไปเมื่อคิดอะไรขึ้นมาได้

“นี่ ซีวอน ซีวอนไม่ได้ถามฮยอกแจเรื่องหนังสือบ้างเลยเหรอ ถามบ้างรึเปล่าน่ะ”

“......ไม่ได้ถามหรอกครับ”

“ถามดูหน่อยซิ ถามดูหน่อยนะ ว่า อาจารย์ทึกกี้หรือว่า รุ่นพี่ฮีชอลน่ะไปคุยอะไรด้วยอีกรึเปล่า เขาจะให้หนังสือฮยอกแจมั้ย อะไรทำนองนี้น่ะ ถ้าเกิดว่าไม่ใช่ขึ้นมา เราจะได้เปลี่ยนคนทันไง” มิรินเอ่ยออกมาอย่างตื่นเต้นเอ่ยพลางยิ้มพลางอย่างเพ้อฝันว่าตัวเองจะได้หนังสือเล่มสำคัญมาครอบครอง

“.....จะถามดู ผมไปอาบน้ำก่อนนะ”

ซีวอนเดินขึ้นมาบนห้องตัวเอง คว้าผ้าขาหนูแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปด้วย ความรู้สึกที่ว่าในใจเจ็บแปล้บๆ เปลี่ยนคนงั้นเหรอ ทำไมต้องรู้สึกเจ็บอย่างนี้ด้วยนะ

ร่างสูงยืนนิ่งอยู่ใต้สายน้ำอุ่นที่ออกจากฝักบัวช่วยคลายความหนาวลง แต่ในใจกลับคิดถึงแต่ภาพใบหน้าหวานไร้แว่นกระจกกั้น ดวงตาหวานที่เหมือนจะสื่อความรู้สึกได้ส่งมาให้ และ...ริมฝีปากบางที่หวาน หวานจนไม่อยากจะผละออกนั่น...จูบแรกของทั้งเขาและฮยอกแจ มือหนาวางทาบไปที่อกซ้าย ตำแหน่งของก้อนเนื้อข้างในที่กำลังเต้นระรัว เร็วจนมือที่วางนาบลงสัมผัสถึงการเต้นนั้น

 

ทำให้เราใจเต้นแรงได้ขนาดนี้เลยงั้นเหรอ ฮยอกแจ...

 

_.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._.Flip Love._.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._


แถม อ้อมกอดกลางฝนพรำ
: คิเฮ

“อ้าาา....แฮ่กๆ  แฮ่ก อือ..”

“อืม...ดงเฮ...”

            “อื้อ พะ..อือ..พอแล้ว คิบอม ฉันเหนื่อยแล้วนะ อ่ะ...อะ เอาออกไปเลย”

“ฉันยังหนาวอยู่เลย ฝนตกๆอย่างนี้ ต่ออีกซักรอบนะ มันหนาว ~ น้าาา”

“ไม่ต้องมาอ้อน ตั้งกี่รอบแล้วเนี่ย ร้อนจนเหงื่อออกแล้ว อ้ะ..อืม.. อย่า อ้ะ..อย่า ขะ ขยับสิ”

“อืม..ก็อีกรอบไง ถ้าหยุดแล้วเดี๋ยวมันจะหนาว ต่ออีกนะ”

“ไม่ เอ.. อ่ะ อื้อ...อ้า......”



TBC.

_.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._.Flip Love._.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._


คิเฮ แย่งซีนสุดตัวเลยใช่ม่ะ 555+

คราวนี้ไรเตอร์จัด 100% เต็มเลย เพราะว่า แหะๆ บอกตรงๆว่า

เค้าลืมอัพอ่ะ 
แก่แล้วก็เงี้ย =="

เชพเตอร์นี้เป็นอีกตอนที่กิ้บชอบนะ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน หวังว่าจะชอบเหมือนกันนะคะ ^^


ตอนหน้า !!!!!! วอนฮยอกเตรียมใจ ฮันชอลเตรียมหวาน คึคึ


ขอบคุณสำหรับ คอมเม้นต์ โหวตและที่แวะเข้ามาอ่านทุกคนน้าาาาา ^^~

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,942 ความคิดเห็น

  1. #1908 HyukJewel (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2558 / 21:50
    พี่วอนไม่ต้องไปยอมมิรินขนาดนั้นก็ได้มั้ยยยย
    แกหวั่นไหวกับฮยอกแจแล้ว แกรักน้องเราแล้วววว
    #1,908
    0
  2. #1731 Jai Jaja (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 21:29
    =____________=

    เพลียกะเฮจริงๆ โดนบอมทำขนาดนั่น 

    หายโกธรง่ายไปไหม๊ (แค้นแทนเฮ)
    #1,731
    0
  3. #1483 nc23 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:44
    บอกอะไรให้มั่นใจบ้างซิ_คิมคิ. อย่าเอาแต่มาหวง เดี๋ยวด็องเหนื่อยใจแล้วจะแย่นะต๊ะ
    #1,483
    0
  4. #1374 Kimployploy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 มกราคม 2556 / 01:44
    >/////////////////<
    วอนฮยอกน่ารักอ่ะ
    แต่ว่า...ใครก็ได้เอามิรินไปเก็บทีสิ -*-
    #1,374
    0
  5. #1337 gonjung (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2555 / 14:08
    วอนเริ่มหวั่นไหวกะฮยอกแล้ว

    คยูมินหวานกันมดขึ้นเลย

    ส่วนเด็ดสุดคิเฮ55555555555
    #1,337
    0
  6. #1280 Redberrylips (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2555 / 20:21
    คิเฮคืออะไร๊ !!! 55555555555 ให้ตายเถอะไรเตอร์ คือเราฮาไรเตอร์อ่ะ เชินวอนฮยอกอยู่ดี ๆ มาเจอคิเฮ คือปรับไม่ทัน -0- ขอบคุรวันฝนพรำค่ะ ฮยอกจุ้บเเรก ถอดเเว่นด้วย สวยปิ้๊ง  ปล.เกลียดมิริน
    #1,280
    0
  7. #1216 Mind-myy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2555 / 15:51
    วอนฮยอกในฝนพร่ำๆ 

    หลังๆคิเฮมาแร๊งงงงงงงงง
    #1,216
    0
  8. #1200 lllll (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2555 / 18:18
    ฮยอกถอดแว่นแล้วววววววว >
    #1,200
    0
  9. #1146 ta-kom.sj (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กันยายน 2555 / 23:23
    ขอบคุณฝนที่ทำให้ฮยอกถอดแว่น
    #1,146
    0
  10. #1020 Bïngchá~ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2555 / 22:32

    คิเฮ่!! แกแน่มาก

    วอนฮยอกไปได้สวย

    #1,020
    0
  11. #965 atomicblue (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2555 / 20:58
    ถ้าเป็นฮยอกคงละลายกลางสายฝนไปพร้อมกับเฟิร์สคิส อิอิ
    #965
    0
  12. #926 kungking (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2555 / 09:08
    รู้สึกหน่วงๆกะคู่วอนฮยอกยังงัยพิกล
    #926
    0
  13. #829 wonhyuk24hr. (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 เมษายน 2555 / 09:40
    ตอนเเรกเพ้อ วอนฮยอกอยู่ดีๆ คิเฮมาปุ๊ป วอนฮยอกก็วอนฮยอกเถอะ อ๊ากกกก!! คิเฮ!!!
    #829
    0
  14. #804 Love My Oopa Kim kibum (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 เมษายน 2555 / 01:51
     เขินแทนฮยอกอ่าา
    คงมีความสุขมากเลยเนอะ
    คิเฮมาแบบสุดๆเลย
    #804
    0
  15. #769 iamtsubame (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 เมษายน 2555 / 23:57
    จูบแรกของฮยอกกกกกกก ใสมากกกกกกก
    รู้สึกว่าวอนจะเป็นผู้มักน้อยในเซ็กเนอะ 5555

    *****ชอบของแถมมากเลยค่ะ.....กรี๊ดดดดดดดดดด

    #769
    0
  16. #679 love_kihae (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มีนาคม 2555 / 19:54
    คิเฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ o.O
    #679
    0
  17. #669 ผู้ชาย_ xมายเลข 89!! # (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 มีนาคม 2555 / 03:09
    ฮี่ๆคยูมินน่ารักจังอ่า

    คิเฮก็..เอร๊ย ร้อนแรง

    ส่วนวอนฮยอก แม่ม..

    ไรท์เตอร์อยากจะเอากระเบื้องไปขูดหน้าอิวอนดูจัง เกลียดแกแล้วโ้ว้ยย
    #669
    0
  18. #641 geejajaa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มีนาคม 2555 / 21:21
    ถึงวอนจะริ่มรู้สึกกับฮยอกแจแต่ยังไงเราก็รู้สึกว่าวอนยังติดกับมิรินอยู่อ่ะ

    คิเฮแหมพอได้ลงเอยเข้าหน่อยร้อนแรง จัดหนักเลยนะ
    #641
    0
  19. #611 Chohyukice (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 มีนาคม 2555 / 13:45
    ฉากตอนหลบฝนมัน...
    เราชอบอ่ะ > แต่ยังไงก็เกลียดอิวอนอยู่ดี ถ้ามันยังไม่รักฮยอกด้วยหัวใจล้วนๆ
    ก็ยังเกลียดวอนอยู่วันยังคำ่ =__=
    #611
    0
  20. #509 Ae_Pu (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2555 / 04:13
    มาทีหลังแต่แรงกว่าคนอื่นเค้าตลอดอะคิเฮ ^^
    วอนแอบรักฮยอกแล้วใช่ปะ อิอิ
    #509
    0
  21. #474 kuryu-kohei (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2555 / 08:13
    ตอนนี้น่ารักอ่ะค่ะ โดยเฉพาะคู่คยูมิน แหมวิ่งเล่นไล่จับกันกลางสายฝน อะไรจะปานนั้นคุณชายโจววววววววว

    วอนเอ๊ย อาการที่แกเป็นน่ะเค้าเรียกตกหลุมรัก เฮ้อ... ฮยอกจ้ะ หนูก็น่ารักไปถึงไหนเนี่ย

    แต่แล้วทุกคู่ก็โดนคิเฮแย่งซีน บอมมมม หมวยของชั้นช้ำหมดแล้วววว


    #474
    0
  22. #438 por (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2555 / 17:00
    คยูมินจะหวานไปไหนเนี่ย

    วอนฮยอกดูอบอุ่นมากเลยตอนที่หลบฝน

    แต่ไม่ชอบมิรินเลยง่า

    วอนเริ่มชอบฮยอกบ้างแล้วล่ะซิ
    #438
    0
  23. #413 yingy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 16:49
    คยูมินน่ารักอ่ะ


    คิเฮแย่งซีนได้ไงเนี่ย  วอนฮยอกอุตส่าห์หวานแล้วนะ
    #413
    0
  24. #395 ae snoopy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2555 / 12:43


    ฮยอกถอดรูบแล้ว

    วอน ตะลึงในความน่ารักเลยใช่ปะ
    #395
    0
  25. #4 MayChuly (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2556 / 01:10
    ไงตอนจบคิเฮมาแย่งซีนซะงั้น 5555
    #4
    0