เซเรน องค์หญิงแห่งโลกปีศาจ

ตอนที่ 2 : โลกปีศาจที่แสนจะสงบสุข? 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 204
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    12 ก.ย. 54

     "ยามรัตติกาลมาเยือน 
  เหมือนได้เพื่อนสนิทชิดเสน่หา
  นั่งรับลมชมจัทรา
  ครุ่นคิดถึงเรื่องราวในแต่ละวัน
  สายลมพัดผ่าน 
  สายตาทอดสู่ดวงจันทร์
  ยามราตรีนี้พึ่งระวัง
  คือ จัทราสีชาต"
     เสียงเจื่่ยเจี้ยวของเด็กหญิงดังขึ้นเป็นทวงทำนองที่ไพเราะสำหรับปีศาจหลากหลายสายพันธุ์ที่เดินผ่านไปมา  ฟังดูช่างน่ารื่นรมณ์ สบายหูนัก ยกเว้นเสียแต่เจ้าของเสียงนั้นนี่สิ ไม่ได้รู้สึกรื่นรมณ์เฉกเช่นปีศาจตนอื่น
     "ท่านอาจารย์ ข้าไปได้ยัง ข้าเบื่อแล้ว"เสียงนั้นขอร้องแกมบ่น สายตาที่ค้อนประหลับประเหลือกแสดงถึงอาการว่ารำคาญเต็มทีของเด็กหญิง ทำให้หัวหน้านักปราชญ์ประจำราชวงค์ที่เป็นถึงอาจารย์ของเหล่าเชื่อพระวงค์ทำหน้าบอกบุญไม่รับ
    "องค์หญิงท่านจะรีบไปไหนกัน นี่ยังไม่ถึงเวลาเลิกเรียนเลยนะขอรับ"ผู้เป็นอาจารย์เอ่ย ตั้งแต่ทำงานเป็นอาจารย์ประจำเชื้อพระวงค์มา เขาไม่เคยเจอเชื้อพระวงค์คนไหนสอนยากสอนเย็นเช่นนี้เลย ไม่แคล้วเดือนนี้ถูกองค์ราชาตัดเงินเดือนอีกแน่ เมื่อไม่สามารถบ่นคนตรงหน้าได้ จึงได้แต่ปลงอนิจังในใจ
     "ก็ข้าเบื่อนี่ท่านอาจารย์ หลายวันมานี้ท่านเอาแต่สอนประวัติศาสตร์การก่อนตั้งราชวงค์กับลำนำปีศาจ ที่เหมือนนิทานหลอกเด็ก ท่านให้ข้าท่องจำจนจะกลายเป็นนิทานก่อนนอนแล้วนะ"ผู้ที่เป็นถึงองค์หญิงส่งเสียงฟึดฟัดอย่างโดนขัดใจ
     "องค์หญิงเห็นใจกระหม่อมเถอะ บ้านกระหม่อมมีเมีย 20 ตน ลูกอีก 45 ตน ยังมีลูกเล็กๆ ที่จำลังจะเกิดอีก 14 ตน ไหนจะมีบรรดาบ่าวไพร่อีกร่วมร้อยตน หากเดือนนี้กระหม่อมถูกองค์ราชาตัดเงินเดือนอีก ทุกชีวิตในบ้านของกระหม่อมต้องเดือดร้อนแน่"และแล้วหัวหน้าจอมปราชญ์ก็เริ่มคร่ำครวญ ผู้ที่ผ่านไปมาหากมาเห็นภาพหัวหน้าจอมปราชญ์แทบจะคลานเข้าไปกราบขอร้องเด็กหญิงที่อยู่ตรงหน้าเขานั้น ช่างน่าเห็นใจยิ่งนัก ยกเว้นเสียแต่ผู้ที่อยู้ตรงหน้านักปราชญ์เท่านั้นแหละ กลับมองเรื่องตรงหน้าเป็นเรื่องธรรมดา แถมยิ่งทำให้อยากแกล้งเล่นด้วยซ้ำ
     "นั่นมันเรื่องของท่านๆอาจารย์ ในบ้านท่านก็ไม่ได้มีแต่ท่านเสียหน่อยที่ต้องหาเลี้ยงครอบครัว บรรดาลูกชายท่านก็เป็นถึงบรรดาองครักษ์ ประจำกองอารักษ์หลวงที่พี่ชายห้าดูแลอยู่ หรือท่านจะบอกว่าท่านพี่ข้าให้เงินเดือนลูกๆท่านน้อย ที่บ้านเลยต้องพึ่งแต่เงินเดือนของท่าน"เมื่อคนอยากแกล้งชักแม่น้ำทั้งห้าขึ้นมาเป็นเหตุผล(แล้วก็ฟังขึ้นเสียด้วย) ทำเอาคนถูกแกล้งยิ่งหน้าซีด ทุกคำพูดทุกประโยดนั้นเหมือนซาตานที่ค่อยๆช่วงชิงวิญญาณออกจากร่างไปทีละน้อย
     "..."ทำไมข้าต้องเจอเรื่องโหดร้ายเช่นนี้ ไม่นะ องค์ราชาก็ดีองค์ชายทั้งสิบสองก็ดี ข้าอยากจะบอกนางเหลือเกินว่า ตั้งแต่ข้าเป็นอาจารย์สอนเชื้อพระวงค์มา บิดาท่านข้าก็สอนมาแล้ว บรรดาพี่ชายท่านก็ให้ความเคารพข้าในฐานะอาจารย์ แล้วทำไมท่านถึงชอบทำเรื่องที่ข้าจะหัวใจวายตายได้หน้าตายเฉยเช่นนี้ ไม่เห็นใจคนแก่บ้างเลยรึองค์หญิง เมื่อไม่สามารถต่อปากต่อคำกับผู้ที่เป็นนายได้ จึงได้แต่ร้องหาความเป็นธรรมอยู่ในใจเช่นเดิม 
     "งั้นข้าไปล่ะนะท่านอาจารย์"ก่อนจากนางส่งยิ้มทะเล้นให้ เมื่อได้สิ่งที่ต้องการแล้ว
     "ไม่นะ องค์หญิงงงงงง"เสียงเรียกที่แทบจะเป็นเสียงกรีดร้องของอาจารย์เฒ่าดังโหยหวนชวนขนลุกยิ่งนัก 
     
                                                          
     "ท่านอาจารย์ เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ"องค์ชายห้าแห่งโลกปีศาจ ที่คอยดูแลความสงบสุขในวังวิ่งเข้ามาถามพร้อมทั้งขบวนกองอารักษ์หลวงที่กรู่กันเข้ามา 5-6 ตนในนั้นที่คาดว่าเป็นบุตรชายของหัวหน้านักปราชญ์ พากันเข้าไปประคองหัวหน้านักปราชญ์ให้ยืนขึ้น
     "..."ไม่มีเสียงตอบรับจากผูิถูกถาม
     "คงโดนน้องสาวตัวดีของพวกเราแกล้งมาอีกแน่"เสียงทุ่มต่ำดังขึ้นจากหน้าประตูห้องเรียน
     "พี่สาม.."องค์ชายห้าเอ่ย
     "แล้วนางไปไหนแล้วล่ะ ท่านอาจารย์"องค์ชายเจ็ดเดินเข้ามานั่งบนเก้าอี้บุกำมะยี่สีแดง
     "มากันพร้อมหน้าเลยแหะ นี่ข้ามาช้าไปหรือเปล่านิ"องค์ชายสิบสองที่เข้ามาเป็นคนสุดท้ายเอ่ย
     เก้าอี้ในห้องเรียนหนังสือประจำวังหลวงถูกจับจองที่นั่งโดยบรรดาองค์ชายแห่งโลกปีศาจทั้งสิบสอง โดยมีหัวหน้านักปราชญ์นั่งอยู่หัวโต๊ะของห้องเรียน
      "โซเรส ให้องครักษ์สังกัดเจ้าไปตามหาเซเรนซะ เห็นทีพวกเราต้องคุยกับนางบ้างแล้ว"องค์ชายใหญ่ที่มียศเป็นถึงรัชยาทแห่งโลกปีศาจสั่งน้องชายตนให้ไปตามหา คนที่เป็นต้นเหตุ
      "ปกติเราก็คุยกับนางอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ข้ายังไปเล่นเป็นเพื่อนนางทุกวันเลย"องค์ชายสิบสองเอ่ย
      "แต่เราไม่เคยตักเตือนนางซักทีไง เพราะมั่วแต่ค่อยโอ๋นาง นางถึงได้ซนเยี่ยงนี้ไม่ใช่เหรอ"องค์ชายสี่ว่า
      "เพราะท่านคอยให้ท้ายนางเสมอนั่นแหละ พี่ซีเรีย"องค์ชายแปดโยนความผิดให้พี่ชายสอง
      "อย่ามาว่าข้านะ ลาคิ เพราะเจ้าซาเร็นตั้งหาก เอาแต่เล่นกับนาง แต่ไม่ยอมสอนอะไรนางเลย"ได้ที่องค์ชายรอง ก็ส่งต่อความผิดให้องค์ชายสิบสองทันที
     "อ้าวๆ พวกพี่อย่ามองข้าอย่างนั้นสิ ข้าแค่ไปเล่นกับนางเพราะพวกท่านไม่มีเวลาอยู่เป็นเพื่อนนางไม่ใช่รึ ทางท่านพี่ลูเคียกับท่านพี่คารอสยังเคยพานางโดดเรียนเลย"องค์ชายสิบสองปัดความผิดออกจากตัวทันที
     "เฮ้ย!!"องค์ชายสี่กับองค์ชายเก้าสะดุ้งทันที เมื่อระเบิดลูกใหญ่ถูกโยนมาทางนี้
     "พอได้แล้ว! พวกเจ้าเป็นเด็กหรือไง มั่วแต่โยนความผิดให้คนอื่นแบบนี้มันจะได้เรื่องไหม? พวกเจ้าทั้งหมดนั่นแหละที่ทำให้น้องสาวเสียนิสัย"องค์ชายใหญ่ว่า
     "พี่ก็ด้วยนั่นแหละ!!"สิบเอ็ดคนพร้อมใจกันประสานเสียงทันควัน ทำเอาคนถูกตรอกกลับทำหน้าไม่ถูก
     "..."ความเงียบเข้าครอบครองห้องทันใด แม้แต่ผู้ที่เป็นถึงผู้อาวุโสที่สุดอย่างหัวหน้านักปราชญ์ยังไม่หลุดจาภวังค์

     ความรักที่มีต่อน้องสาวเพียงผู้เดียวไม่เข้าใครออกใครเสียด้วย ไม่เว้นแม้กระทั่งองค์ชายทั้งสิบสองของโลกปีศาจ ที่ทั้งค่อยโอ๋ค่อยเอาอกเอาใจเนืองจากความคิดที่ว่า นางเกิดมาผู้เป็นมารดาก็ตายจากไปทันที นางคงพยายามหาเรื่องที่ไม่ให้ตัวเองต้องมานั่งเศร้าเพราะคิดถึงแม่ผู้ให้กำเนิดที่นางสามารถเห็นได้ทุกเวลาในห้องนอน บนกรอบรูปภาพสีทองที่ประดับไปด้วยอัญมณีสีน้ำเงิน ที่แม่ของนางชอบที่สุด
                                                             .........................................................................

15 ความคิดเห็น

  1. #8 Selena Evan Contirious (@967413) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กันยายน 2554 / 16:51
    เขียนไหลลื่น สนุกดีนะ
    #8
    0
  2. #4 Nu…™฿ Beam mi iP2 ❤ (@beam2540) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กันยายน 2554 / 08:50
    ตัวละครเยอะเว่อร์ 555 สู้ๆนะ
    #4
    0