Love Unlimited เปลี่ยนใจยัยตัวร้ายให้หันมารัก

ตอนที่ 9 : Chapter9♥ : ผู้ชายคนนึง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,294
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    4 พ.ย. 54

 


Chapter9 : ผู้ชายคนนึง

 

 

 

 

 

 

 

“วันนี้ไปบ้านฉันนะ *O*”

อยู่ๆ ยูก็วิ่งพรวดพราดเข้ามาในห้องเรียนฉันระหว่างคาบเรียน เขาโบกมือทักยัยอินดี้พร้อมกับยิ้มหวานแบบบาดใจสาวให้ยัยนั่นก่อนจะเอ่ยถามฉันด้วยน้ำเสียงสดใสร่าเริงจนน่าหมั่นไส้ เขามาพร้อมกับอีตาสก็อตไบรท์แต่หมอนั่นยืนเอามือล้วงกระเป๋ายืนอยู่เงียบๆ ข้างๆ เขา พอสาวๆ ในห้องเห็นสองคนนี้เท่านั้นแหละ พวกเธอก็กรี๊ดกร๊าดกันใหญ่ ส่วนยัยอินดี้ที่นั่งอยู่ข้างๆ ฉันนี่ยิ่งไม่ต้องพูดถึง...ยัยนั่นโบกมือแล้วยิ้มกลับและช็อคน้ำลายฟูมปากตายไปแล้ว (เว่อร์) และสาวๆ บางกลุ่มก็หันหน้าเข้าหากันแล้วซุบซิบอะไรบางอย่างพร้อมกับเหล่มากทางฉันด้วย

แหม...ฉันไม่รู้เลยย่ะว่าพวกหล่อนกำลังพูดถึงฉันอยู่ -_-

“ทำไมฉันต้องไปด้วย” ฉันตีหน้านิ่งถามเขา ส่วนยัยอินดี้นี่มองยูตาเยิ้มเชียว หมั่นไส้มากจริงๆ จ้ะ ออกอาการเยอะไปแล้วนะจ้ะเพื่อนรัก

“เอ้า! ก็ไอ้ไบรท์มันจะไปด้วยเธอก็ต้องไปด้วยสิไม่งั้นใครจะไปส่งเธอล่ะ”

“ฉันก็จะกลับกับไอ้สกายไง”

“ถ้ากลับพร้อมน้องเธอแล้วโดนจับไปอีกฉันจะไม่ไปช่วยเธอแล้ว เหนื่อยก็เหนื่อยแถมยังเจ็บตัวอีก” อีตาไบรท์พูดแทรกขึ้นมาทันทีที่ยูกำลังจะอ้าปากพูดกับฉันอย่างไร้มารยาทสุดขีด

“ยังไงฉันก็ไม่ไปด้วยหรอก!”

“แต่เนเน่ไปด้วยนะ คิดซะว่าไปเป็นเพื่อนเนเน่ก็ได้” ยูรีบพูดจาโน้มน้าวฉันทันทีแต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้อ้าปากเถียงอะไรเขา อีตาสก็อตไบรท์ก็พูดแทรกขึ้นมาอีก

“ไม่รู้ล่ะ ต้องไปเพราะฉันจะไป จบ...ไม่ต้องเถียง” อ้าวไอ้บ้านี่!

“ไม่ไปโว้ย!” ฉันเถียงเขาเสียงดังจนคนรอบๆ ที่อยู่ในห้องที่ทำเสียงดังเจี๊ยวจ๊าวเหมือนตลาดแตกก็เงียบลงเสมือนหลุดเข้าไปในป่าช้าทันที

เอ่อ...บางทีฉันอาจจะพูดเสียงดังไปหน่อยน่ะ =_= (ไม่หน่อยแล้วมั้งแบบนี้)

“ภรัณยู รฐนนท์ ฉันว่าพวกเธอเข้ามาผิดห้องซะล่ะมั้ง”

ใครเนี่ยมีการเรียกชื่อจริงด้วย...เฮ้ย แต่นี่มันเสียงอาจารย์รัชนีนี่หว่า O_O!!

คราวนี้ทั้งฉัน ยูและอีตาสก็อตไบรท์หันไปหน้าห้องพร้อมกันอย่างพร้อมเพรียงราวกับว่าได้เตี๊ยมกันไว้แต่ทว่าเราเปล่า -_- หน้าห้องมีสาวแก่หนังเหี่ยวท่านหนึ่งยืนเก๊กหน้าขรึมอยู่หน้าห้องพร้อมกับส่งสายตาอาฆาตไปให้ผู้ชายสองคนที่ยืนรุมโต๊ะฉันอยู่

“โทษครับอาจารย์ ผมแค่มาหาน้องเฉยๆ กำลังจะไปแล้วครับ อีตายูรีบทำเสียงออดอ้อนแล้วส่งสายตาเป็นประกายปิ๊งๆ ไปให้อาจารย์รัชนีทันทีจนสาวๆ ที่เห็นกรี๊ดกร๊าดกันใหญ่

“ฉันไม่เคยรู้ว่าเธอมีน้องสาว มาหาแฟนหรือไง” เฮ้ย อาจารย์มาซอกแซกอะไรไม่เข้าเรื่องนะเนี่ย!

“อ๋อไม่ใช่แฟนผมหรอกครับ แฟนไอ้รฐนนท์ต่างหาก”

พรึบบบ!!

ทุกสายตาในห้อง (ยกเว้นยัยอินดี้) หันมาจับจ้องที่ฉันกับไอ้บ้าสก็อตไบรท์ทันทีที่ยูพูดจบ ฉันงี้อายจนแทบจะมุดหัวเข้าไปในโต๊ะแล้วเอาฝาโต๊ะปิดทับหัวให้คอขาดหัวกระเด็นไปติดฝาผนังได้เลยมั้ง!

“ต๊าย...เดี๋ยวนี้หัดมีแฟนกับเขาแล้วเหรอรฐนนท์ ฉันสอนเธอมาตั้งแต่ม.1ยังไม่เคยเห็นเธอยุ่งกับใครมาก่อนเลยนี่” อะ...อาจารย์มีการแซวด้วย =[]=

พออาจารย์แซวแล้วทุกคนก็เริ่มหันมามองทางฉันมากขึ้นไปอีกแต่คราวนี้สายตาของ (ผู้หญิง) ทุกคนเริ่มทิ่มแทงฉันมากขึ้นเรื่อยๆ จนฉันอยากจะสลายตัวไปกับธาตุอากาศซะ แต่อีตาสก็อตไบรท์ก็ยังยืนเงียบและไม่คิดจะปฏิเสธอยู่ดี นี่ขนาดฉันไม่ได้เป็นแฟนกับเขาจริงๆ ยังขนาดนี้ นี่ถ้าฉันเป็นแฟนกับเขาจริงๆ จะขนาดไหนเนี่ย?

เอ๊ะนี่ฉันกำลังคิดอะไรอยู่ ฉันจะไปเป็นแฟนจริงๆ กับเขาได้ยังไง ฉันไม่ชอบเขาสักหน่อยนี่นา

“เธอไม่คิดจะพูดอะไรหน่อยเหรอรฐนนท์” อาจารย์รัชนียังคงพูดเซ้าซี้อีตาสก็อตไบรท์ต่อไป ฉันว่าพวกยูกับหมอนี่ต้องสนิทกับอาจารย์แน่ๆ ปกติอาจารย์เขาดูโหดจะตายไป

“มันคงเขินอ่ะครับ อาจารย์สอนน้องเขาเหอะ พวกผมไม่กวนแล้วครับ >_<” ยูรีบพูดแทรกขึ้นมาก่อนจะหันมาหาฉัน “พวกฉันไปก่อนนะสาลี่ เย็นนี้เจอกันนนน”

ว่าจบแล้วก็ลากอีตาสก็อตไบรท์ออกไปจากห้องทันที แต่ก่อนจะไปเขาเหลือบหันมามองฉันด้วยนะ มองด้วยสายตาแปลกๆ น่ะ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาหมายถึงอะไร

พออีตาสองคนนั้นออกไปจากห้องแล้วห้องมันก็ควรจะกลับไปอยู่ในสภาพปกติสิ แต่ที่ไหนได้...ทุกคนยังหันมามองฉันไม่วางตาทั้งผู้หญิงผู้ชายรวมถึงอาเธอร์ด้วย เขามองฉันแล้วก็หัวเราะอะไรไม่รู้แล้วหันกลับไปหน้าห้องเหมือนเดิม จนอาจารย์เริ่มสอนนั้นแหละทุกคนถึงได้หันกลับไปที่หน้าห้องเหมือนเดิม

เฮ้อ...นี่ฉันคิดถูกหรือคิดผิดนะที่มาเล่นละครตบต่อศัตรูของไอ้สกายด้วยการแกล้งเป็นแฟนกับเขา พวกนั้นอาจจะกลัวอีตาไบรท์ก็จริง แต่ฉันว่าฉันต้องโดนพวกผู้หญิงทั้งรร.เกลียดขี้หน้าแน่เลย แง้

แต่ไม่เป็นไรฉันคิดว่าตัวเองใจกล้าและบ้าพอ ลองมาหาเรื่องฉันสิแม่จะด่ากลับให้ลืมทางกลับบ้านไปเลยคอยดู ฉันไม่มีวันยอมเด็ดขาด -_-

“อย่ามัวแต่คิดถึงแฟนแล้วเหม่อจนไม่สนใจในสิ่งที่ฉันสอนสิจ้ะสาลิกา” อยู่ๆ อาจารย์รัชนีก็หันกลับมาพูดกับฉันเล่นเอาฉันต่อไม่ถูกได้แต่ก้มหน้าก้มตาทำเป็นสนใจหนังสือเรียนที่อยู่ตรงหน้าสุดๆ

โอ้ยยย นี่เขาเปิดหน้าไหนกันเนี่ย

ไอ้สก็อตไบรท์บ้า นายมาทำให้ฉันเหม่อทำไมเนี่ย TOT

 

 

 

ฉันอยู่บนรถแท็กซี่ค่ะทุกคน -_-

ตอนนี้เรากำลังเดินทางไปบ้านของยูที่ฉันเพิ่งรู้มาว่าอยู่ถัดจากบ้านพี่เนเน่ไปไม่กี่หลัง เรานั่งรถแท็กซี่มากัน 4 คันแต่ไม่ต้องตกใจนะว่าทำไมแยกนั่งกันเยอะขนาดนั้น ไปคนกันละคันเหรอ? เปล่าค่ะ...เราไม่ได้ไปกันคนละคัน ไปคันละ5คนเลยต่างหาก! ไม่ต้องถามเลยว่านั่งกันยังไงเพราะนั่งเบียดกันมาก พี่เนเน่ต้องขึ้นไปนั่งตักนีออนอ่ะคิดดูสิ -_- ส่วนอีก 3คันที่เหลือนี่เป็นพวกคนอื่นในอินเฟอร์โน่ไปด้วยล้วนๆ และแน่นอนว่าอาเธอร์ก็อยู่ในนั้นด้วย! และมันหมายความว่ามีแค่ฉันกับพี่เนเน่เท่านั้นที่เป็นผู้หญิงไงล่ะ!

โห้...นี่ถ้าพี่เนเน่ต้องมาแบบนี้บ่อยๆ คงน่าสงสารตายเลย ถูกล้อมไปด้วยผู้ชายขนาดนั้นแถมไม่มีเพื่อนผู้หญิงด้วยเลยสักคน (ถึงคนหล่อมันจะค่อนข้างเยอะอยู่ก็เถอะ -.,-)

"จอดตรงนี้เลยครับลุง" ยูที่นั่งอยู่ที่นั่งข้างคนขับบอกลุงคนขับรถแท็กซี่แล้วยื่นเงินให้จากนั้นทุกคนก็ทยอยลงจากรถ

พอฉันลงมาจากรถเท่านั้นแหละ...ฉันก็รีบอยากจะจรลีออกไปจากที่นี่สุดๆ เพราะบ้านหลังนี้มันใหญ่ ใหญ่มาก! ใหญ่เหมือนบ้านในละครน้ำเน่าหลังข่าวที่หม่าม๊าชอบดูไม่มีผิด แล้วเหตุผลที่อยากจะออกไปน่ะเหรอ? ง่ายนิดเดียว...
เพราะบ้านหลังนี้มันทำให้ฉันดูต่ำต้อยด้อยค่ายิ่งกว่าพยาธิตัวตืดที่อยู่ในลำไส้วัวซะอีกเพราะมันโคตรจะใหญ่และโคตรจะหรูเลยไงล่ะ TOT

"ยืนทำบ้าอะไรอยู่ไม่เดินเข้าไปสักที"

เย้ย!

แล้วฉันก็ต้องสะดุ้งเพราะเสียงของอีตาสก็อตไบรท์ที่ดังขึ้นมาจากด้านหลัง เวร...ไอ้ฉันมัวแต่คิดโน่นคิดนี่อยู่เลยไม่ทันสังเกตว่าคนอื่นเขาเดินเข้าไปในบ้านเหลือแต่ฉันกับเขาเท่านั้น

เอ๊ะ...แล้วทำไมเขายังไม่เข้าไป

"ทำหน้างงอีก ชีวิตนี้เธอเคยมีอะไรดีเหมือนคนอื่นเขาบ้างมั้ย"

"แล้วทำไมนายไม่เข้าไปล่ะ" ฉันรีบเบี่ยงประเด็นทันทีที่เขาเริ่มพูดจาจิกกัดฉัน ไม่ใช่อะไรหรอกขี้เกียจจะทะเลาะด้วย ทะเลาะกับเขาแล้วเหนื่อยยิ่งกว่าไปวิ่งร้อยกิโลเมตรซะอีก! (เว่อร์)

"ก็รอยัยเด๋อแถวนี้ไง เป็นสาลี่เน่าแล้วยังจะเด๋ออีก ชีวิตน่าสงสารจริงๆ" เขาว่าแล้วทำเสียงจุ๊ๆ และส่ายหน้าไปมาช้าๆ เหมือนกับกำลังสมเพชสุดใจขาดดิ้น

หน็อยแหน่ะ...นายจะกวนโมโหฉันไปถึงเมื่อไหร่ฮะไอ้บ้าสก็อตไบรท์นรกแตก

และอีกอย่างคือ...ฉันไม่ได้เด๋อสักหน่อยนะ! -_-^

"โอ้ยย มันเจ็บนะเว้ย!" อีตาสก็อตไบรท์ว่าพลางทำสายตาอาฆาตใส่ฉัน

คือเมื่อกี้ฉันไม่ได้ทำอะไรมากหรอก ก็แค่เอามือไปผลักหน้าเขาแรงๆ ด้วยความหมั่นไส้อย่างแรงจนหน้าเขางี้หันตามไปเลยก็เท่านั้นเอง

"สมน้ำหน้า!"

"อยากตายเหรอยัยเด๋อ!"

"ฉันไม่ได้เด๋อโว้ย!"

“เธอมันเด๋อ! เดี๋ยวตายแน่” อีตาสก็อตไบรท์ว่าก่อนจะคว้าแขนฉันไปจับแล้วทำท่าเหมือนจะตีฉันจริงๆ ฉันเลยรีบสะบัดแขนตัวเองออกแล้ววิ่งเปิดแน่บเข้าไปในบ้านของยูแต่ไม่วายอีตาบ้านั่นก็เดินตามเข้ามาเพื่อที่จะจับตัวฉันไว้ด้วย

ช่วยด้วยยยยยยยยยยย!!

“เอ้าๆ วิ่งไล่กันอีกละ -.,-” อีตายูแซวขึ้นมาก่อนจะหันไปพูดกับคนอื่นๆ “อยากกินอะไรก็เหมือนเดิมนะ หยิบเอาในตู้แล้วเอามาอุ่นกิน น้ำอยู่โน่นมีทุกอย่างเลือกเอาเลย”

แต่ฉันไม่มีเวลามาฟังอะไรทั้งนั้นเพราะตอนนี้อีตาสก็อตไบรท์ยังทำหน้าโมโหเหมือนจะขย้ำฉันให้ตายแถมยังไม่เลิกวิ่งไล่ฉันอีกต่างหาก โอ้ยฉันจะหนีไปไหนดี ไม่รู้จักช่องทางในบ้านอียูบ้านี่ซะด้วยสิ ฉันต้องหาคนช่วยซะแล้ว

“เธอจะไปไหนยัยเด๋อ เธอรู้ทางหนีหรือไง” อีตาสก็อตไบรท์ที่เดินไล่หลังยังพูดไม่เลิก ฉันมัวแต่หันไปมองเขาจนไม่ได้มองทางด้านหน้าก็เลย...

ตุบ!

ชนใครวะเนี่ย TOT!

“มัวแต่หนีพี่ไบรท์จนไม่มองทางเลยน้า~” เสียงของใครสักคนที่ฉันชนดังขึ้น พอเงยหน้าขึ้นไปฉันก็เจอกับอาเธอร์ที่กำลังยิ้มหวานอย่างน่ารักให้กับฉันอยู่ น่ะ...น่ารักมาก น่าร๊ากกกกก >O<

ขอโทษๆ พอดีฉันรีบมากไปหน่อย” ฉันรีบรีบขอโทษก่อนจะแอบถามที่ทางที่จะหนีไอ้บ้าสก็อตไบรท์ได้ “ฉันพอจะหนีเขาไปไหนได้บ้างอ่ะอาเธอร์ แบบหมอนั่นแกล้งฉันไม่หยุดเลยอ่ะ”

“เธอจะหนีพี่ไบรท์ไปทำไม พี่เขาใจดีนะ” อาเธอร์ว่าแล้วยิ้มหวานอีกครั้ง

ถ้าจะยิ้มแบบนี้ก็เอามีดมากรีดอกฉันเลยเถอะ น่ารักมาก! แต่อย่างอีตาสก็อตไบรท์น่ะเหรอใจดี ถ้าใจดีจริงคงไม่มีแค่คนกลัวเขาแบบนี้หรอกอาเธอร์ -_-

เหอะ...นายไม่ใช่ฉันนายไม่รู้หรอก” ฉันเบ้ปากใส่อาเธอร์ พอเขาเห็นแบบนั้นก็เลยหัวเราะออกมาแถมยังยิ้มจนลักยิ้มเป็นรอยบุ๋มที่แก้ม น่ารักโลกละลายไปเลยจ้ะอาเธอร์! “ตกลงนายจะบอกได้หรือยังว่าฉันจะหรือไปไหนได้บ้าง”

“อยู่กับฉันมั้ยล่ะ ฉันอาสาอยู่ข้างๆ เธอเลยนะ ฮ่าๆ”

คนน่ารักพูดไม่รู้เรื่องแบบนี้ทุกคนหรือเปล่า? -_-

“ฉันถามทางที่จะหลบในบ้านนะไม่ได้บอกว่าอยากอยู่กับนาย”

“อยู่กับฉันเนี่ยแหละปลอดภัย แต่ต้องอยู่ตัวติดกันไปตลอดเลยนะ ถ้าไม่เชื่อเดี๋ยวดูก็ได้ พี่ไบรท์มาโน่นแล้ว”

พอว่าจบอาเธอร์ก็ดึงฉันเข้าไปกอดคอทันทีทำให้ฉันหันไปมองหน้าเขาแบบช็อคตาตั้ง O_O!! พอสักพักอีตาสก็อตไบรท์ก็เดินตามฉันมาทันจนได้ แต่พอเขาเห็นสภาพฉันกับอาเธอร์เท่านั้นแหละ เขาถึงกับยืนนิ่งแล้วหันไปเหล่มองอาเธอร์ด้วยสายตาแปลกๆ แล้วหันกลับมามองหน้าฉันด้วยสายตานิ่งสนิทแต่ทว่าแอบมีแวววูบไหวอยู่เล็กน้อย

ฉันกับเขาสบตากันอยู่สักพักแต่ในที่สุดอีตานั่นก็เป็นคนหลบสายตาฉันซะเอง ทุกคนต่างเงียบเพราะไม่ว่าจะเป็นฉันเอง อาเธอร์หรือเขาก็ไม่มีใครเปิดปากพูดสักคำและดูเหมือนว่าอีตาสก็อตไบรท์จะทนกับสภาพแบบนี้ไม่ไหวเขาก็เลยเดินหันหลังกลับไปหายู นีออนและพี่เนเน่เฉยเลย

เฮ้...แปลกดีนะ ทำไมเขาถึงถอยไปได้ง่ายๆ แบบนั้นล่ะ เขาไม่แกล้งฉันต่อแล้วเหรอ -_-?

“เห็นมั้ยล่ะ...บอกแล้ว” อาเธอร์ว่าแล้วยิ้มหวานให้ฉันอีกครั้ง

ทำไมเขายิ้มเก่งจังเลย...ฉันชอบรอยยิ้มของอาเธอร์นะ เขายิ้มน่ารักมากแถมยังยิ้มบ่อยด้วยไม่เหมือนใครบางคน...วันๆ เอาแต่ทำหน้าบึ้งหน้าบูดเป็นตูดลิงหรือไม่ก็ทำหน้านิ่งอยู่ได้

“นายทำได้ไงอ่ะ”

“ก็ไม่มีอะไรหรอก แค่ไปกระตุกต่อมอะไรพี่ไบรท์นิดหน่อยน่ะ”

“ต่อมอะไรเหรอ”

“เปล่า! ไม่มีอะไรหรอก ไปทางนั้นเหอะ บ้านพี่ยูน่ะของกินเพียบมากี่ทีๆ ท้องเกือบแตกกลับบ้านทุกที อยากกินอะไรบอกเลยนะ เดี๋ยวฉันเอามาให้เธอกินเอง!” อาเธอร์ว่าแล้วลากฉันไปตรงกลางวงของพวกอินเฟอร์โน่คนอื่นๆ เขาได้แนะนำเพื่อนสนิทในแก๊งค์นี่ให้ฉันรู้สึกหมดทุกคนเลย

ทุกคนแหกปากร้องเพลงกันอย่างสนุกสนาน ยูนี่ก็นั่งดื่มเบียร์เป็นสิบๆ กระป๋องแล้วมั้ง ดื่มทั้งๆ ที่พี่เนเน่งอแงง้องแง้งหงุงหงิงอยู่ข้างๆ นั่นแหละ แม้แต่นีออนที่ชอบทำเป็นเข้มแข่งกับอีตาสก็อตไบรท์ยังบ้าไปด้วยเลย ตกใจมั้ยล่ะ ฉันว่ามันเหลือเชื่อจริงๆ นะ  =_=

เอ๊ะ...ว่าแต่อีตาสก็อตไบรท์หายไปไหนของเขาเนี่ย?

“นี่อาเธอร์ เดี๋ยวฉันมานะ” ฉันสะกิดอาเธอร์ เขาพยักหน้าหงึกหงักแล้วยิ้มแป้นจนเห็นลักยิ้มให้ฉัน (อีกแล้ว) ก่อนจะหันไปร้องเพลงแล้วซดเบียร์ในกระป๋องต่ออย่างเมามันส์และไม่ได้สนใจอะไรฉันอีก

ฉันปลีกตัวออกมามาที่ระเบียง ตรงนี้มันเงียบมากจริงๆ นะถ้าเทียบกับข้างใน ฉันยืนตากลมพร้อมชมวิวในสวนของบ้านยู สวนที่นี่มันสวยจริงๆ นะ มันถูกตกแต่งไว้อย่างกับอยู่ในเทพนิยายกรีกเลยล่ะ ท่าทางพ่อแม่ของยูจะชอบศิลปะแบบนี้แน่ๆ (เพราะถ้าบอกว่ายูชอบ คงไม่มีใครเชื้อ หน้าเขาไม่ให้เลยสักนิด)

อุ้ย...อีตาสก็อตไบรท์เดินอยู่ข้างล่างนี่นา แหย่เขาหน่อยดีกว่า

“ไอ้สก็อตไบรท์!”

-_-”

อีตาสก็อตไบรท์มองซ้ายมองขวาก่อนจะชะงักไปนิดหนึ่งแล้วค่อยๆ แหงนหน้าขึ้นมามองฉันบนระเบียง เขาทำหน้านิ่งใส่ฉันก็จริงอยู่ แต่จากที่เขาอยู่ใกล้เขามาหลายวันฉันก็พอจะรู้แล้วว่านี่เขากำลังหงุดหงิดอยู่ชัดๆ ปกติเขาจะต้องด่าฉันหรือไม่ก็จิกกัดจนฉันโมโหตาม แต่คราวนี้มันผิดคาด...

เขามองฉันสองสามวินาทีก่อนจะเมินฉันแล้วเดินหนีไปแถมยังไม่ได้ด่าอะไรฉันเลยสักคำ นี่มันแปลกเกินไปแล้ว!

“ไอ้บ้าสก็อตไบรท์นรกแตก!!” คราวนี้ฉันเรียกชื่อยาวๆ ที่ฉันตั้งให้เขาเสียงดังกว่าเดิมประมาณร้อยล้านเดซิเบล (เว่อร์ตลอด) แต่เขากลับไม่หันกลับมามองฉันเลยแม้แต่นิดเดียว

เฮ้ย...แบบนี้มันผิดปกติมากๆ อ่ะ แปลกเกินไปนะ มันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ

ฉันรีบเดินลงไปชั้นล่างทันที แต่ก่อนที่จะไปยังโดนพี่เนเน่ทักอีกแหน่ะว่าจะรีบไปไหนฉันก็เลยบอกว่าฉันปวดฉี่มากแค่ห้องน้ำที่อยู่ติดกับห้องนี้มีคนเข้าอยู่แล้ว พี่เนเน่ก็เลยปล่อยฉันมาอย่างไม่ถามอะไรนัก ลองฉันบอกว่าวิ่งตามไอ้สก็อตไบรท์สิ พี่เขาคงกักตัวฉันไว้สามชาติอ่ะ

ฉันวิ่งลงมาถึงสวนแล้วแต่ไม่เห็นแม้แต่เงาของอีตานั่นทำให้ฉันต้องเดินตามหาเขาอีกเกือบสิบนาทีฉันถึงได้มาเจอเขานั่งตากลมอยู่ตรงบ่อน้ำพุพร้อมกับมีควันจางๆ และกลิ่นบุหรี่ลอยตามลมมาด้วย นี่เขาสูบบุหรี่ด้วยเหรอ...ทำไมฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลย

“นี่นาย...”

“...” คนที่นั่งอยู่ตรงบ่อน้ำพุเงยหน้าขึ้นมามองฉันด้วยสีหน้าอึนๆ ก่อนจะหันไปด้านซ้ายแล้วพ่นควันบุหรี่จางๆ ออกมา

ไม่น่าเชื่อว่าไอ้หมอนี่มันจะมีลุคแบดบอยมากขนาดนี้ พอเห็นเขาเป็นแบบนี้แล้ว...

ตึกตัก ตึกตัก!

เวร! ฉะ...ฉันจะมาใจเต้นทำหอกอะไรเนี่ยบ้าหรือเปล่า ปกติฉันชอบคนยิ้มน่ารักแถมมีลักยิ้มและยิ้มเก่งๆ แบบอาเธอร์ต่างหาก ฉันจะมาชอบคนแบบนี้ได้ไง บ้าไปแล้วววววววววว!!

=[]=” พะ...พูดไม่ออกไปเลยทีเดียว

“มองหน้าทำไม”

นั่นไง...วิญญาณปากสุนัขกลับเข้าร่างเขาแล้วแหละ

“ฉันสงสัย”

“สงสัยอะไร รีบถามแล้วก็ไปไกลๆ อยากอยู่คนเดียว” เขาว่าเสียงนิ่งและเย็นชาเหมือนตอนที่ฉันกับเขาเจอกันครั้งแรก เอ่อ...ทุกคนน่าจะยังพอจำกันได้ เขาทำเสียงเย็นชาเหมือนตอนที่ฉันเกิดเป็นบ้าไปยืนขวางไม่ให้เขาเดินเพราะต้องการจะเคลียร์กับเขาเรื่องไอ้สกายนั่นแหละ

“นายเป็นคนบอกว่าจะมาบ้านยูเลยต้องมาก่อนแล้วค่อยไปส่งฉันแต่นี่นายไม่ได้สนุกไปกับเขาแถมมาอยู่คนเดียวอีก ฉันถามจริงเหอะ...มาแบบนี้นายจะมาทำไม”

“ปกติมันก็ควรจะสนุก” เขาว่าแล้วสูบบุหรี่เข้าไปอีกก่อนจะค่อยๆ พ่นควันสีขาวจางๆ ออกมาอย่างช้าๆ ทำให้ดูแบดแบดบอยเข้าไปอีก “แต่ไม่รู้สิ...ฉันแค่รู้สึกไม่ดีเท่าไหร่”

“หือ...นายเป็นอะไรถึงรู้สึกไม่ดีทั้งๆ ที่ตอนแรกนายก็ดูอารมณ์ดีไม่ใช่เหรอ” ฉันขมวดคิ้วใส่เขา อีตาไบรท์ละสายตาจากฉันแล้วหันไปมองน้ำในบ่อน้ำพุแทนก่อนจะพูดออกมาเสียงเบาจนฉันแทบจะไม่ได้ยิน

“เธอสนใจหรือไง”

“ไม่สนใจฉันจะมาถามมั้ยล่ะ!?” ฮ่วย...เป็นอะไรของเขาเนี่ย ชักจะหงุดหงิดกับพฤติกรรมของเขาแล้วนะ เป็นบ้าอะไรขึ้นมาเนี่ยเกิดมาไม่เคยพบเคยเห็นมาก่อนในชีวิต

“ก็ไม่มีอะไรมาก...” เขาว่าเสียงนิ่งทั้งๆ ที่ยังนั่งมองน้ำใสบ่อน้ำพุอยู่นั่นแหละ

จะมองมันทำไมนักหนากะอีแค่น้ำเนี่ย คนที่พูดด้วยล่ะดันไม่มองหน้า มองน้ำแล้วจะมีกัปปะโผล่ขึ้นมาเหรอไอ้บ้านี่ อารมณ์เสียงวุ้ย!

“นิดหน่อยอะไรก็บอกมาสิ” ฉันเริ่มเปลี่ยนจากยืนตรงหน้าเขาไปนั่งกอดอกอยู่ข้างๆ เขาแทนทำให้อีตานั่นหันมามองฉันด้วยสีหน้างงๆ เล็กน้อยแต่ก็พูดต่อ

“บอกไปเธอก็ไม่เข้าใจหรอก ฉันรู้เธอไม่ฉลาด” ไอ้เวรนี่! =_=

“นายอย่ามาด่าฉันนะยะ ฉันแค่อยากรู้เฉยๆ ว่าทำไมนายถึงทำตัวเป็นหมาหงอยแบบนี้ทั้งๆ ที่ปกตินายจะต้องวิ่งไล่กัดฉันสิ”

-_-” อีตาไบรท์มองหน้าฉันนิ่งด้วยสายตาเอือมระอา ทำไม ฉันพูดอะไรผิดตรงไหนล่ะ เรื่องจริงทั้งนั้นแหละ!

“จะบอกหรือไม่บอก ถ้าไม่บอกฉันจะไปถามพวกยูนีออน” ฉันประกาศเสียงดังแล้วทำท่าเหมือนจะกลับเข้าไปในบ้านจริงๆ เพราะฉันรู้ว่าถ้าเป็นยูหรือนีออนเล่าให้ฉันฟัง ทุกอย่างมันจะต้องเป็นจริงและบางทีมันจะเว่อร์กว่าความเป็นจริงตลอดเวลา อีตานี่คงไม่อยากให้ฉันไปรู้อะไรผิดๆ เขาก็เลยเอื้อมมือมาจับแขนฉันเอาแล้วดึงฉันให้กลับลงไปนั่งที่เดิม

“เล่าก็เล่า” เขาว่าเสียงอ่อยแล้วถอนหายใจดังเฮือกจนฉันรู้สึกได้ “ฉันน่ะ...เป็นแค่ผู้ชายคนนึง มีความรู้สึกเหมือนๆ กับคนอื่นนั่นแหละ”

“มันเกี่ยวอะไร? =_=”

“อะไรๆ มันก็ทำให้ฉันรู้สึกไม่ดีได้ทั้งนั้นแหละ แล้วไอ้คนที่ทำก็ดันโง่ไม่รู้ตัวด้วยนะ”

…” ฉันนั่งมองหน้าเขานิ่งแล้วไม่ละสายตาไปไหน

ไม่ใช่เพราะซึ้ง สงสารหรืออะไรหรอกนะ แต่ฉันแค่ไม่เข้าใจว่าเขาพูดอะไรของเขา นี่แน่ใจป่ะว่าพูดภาษาไทยอยู่ได้ไม่พูดภาษาเขมรกับฉันอ่ะ

“ไอ้คนนั้นแม่ง...ทั้งโง่ทั้งเด๋อ โดนม่อแล้วยังไม่รู้ตัวอีกหรือว่าตั้งใจจะให้เป็นแบบนั้นก็ไม่รู้”

“นายพูดอะไรฉันไม่เห็นเข้าใจ”

“เอาเป็นว่าฉันโมโหแล้วก็ไม่พอใจก็พอ เธอจะไปไหนก็ไปได้ละ” เขาโบกมือไล่ฉัน

“ก็ไปด้วยกันสิ นายจะมานั่งตากยุงทำไม อยากให้ยุ่งหามไปเหรอ!?” ฉันลุกขึ้นยืนเท้าสะเอวมองหน้าเขาอย่างหาเรื่อง (หาเรื่องทำไม) -_-

“ทำไม...เป็นห่วงหรือไง” คนที่นั่งอยู่ตรงน้ำพุถามฉันเสียงเบาก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาฉัน อะ...โอ้ย เจอสายตาและคำพูดของเขาฉันถึงกับไปต่อไปถูก เขาพูดอะไรของเขาเนี่ย คนอย่างฉันน่ะเหรอจะเป็นห่วงเขา ไม่มีทางซะล่ะ! โดนยุงหามไปสิดีเป็นไข้เลือดออกตายไปเลยสมน้ำหน้า

“อย่ามากวนโมโหฉันนะ นายจะโดนยุงหามมันก็เรื่องของนายสิฉันไปเกี่ยวอะไรด้วยล่ะ =_=

“เออช่างเหอะ ไปด้วยก็ได้” เขาว่าก่อนจะลุกขึ้นแล้วทำการดับบุหรี่นั่น “ยังไงก็ขอบใจที่อุตส่าห์สนใจ”

ว่าจบเขาก็เดินนำฉันกลับเข้าไปในตัวบ้านทันที ฉันว่าวันนี้เขาแปลกไปจริงๆ นะตั้งแต่ที่ฉันกับอาเธอร์อยู่ด้วยกันละ แล้วดูคำพูดคำจาเขาสิ...อย่างกับคนน้อยใจงั้นแหละ

เอ๊ะ...แล้วเขาจำมาน้อยจงน้อยใจบ้าอะไร ฉันก็ไม่ได้ทำอะไรให้เขาสักหน่อย อีกอย่างคือ...คนอย่างเขาน่ะเหรอจะน้อยใจคนอื่นเป็น อยากจะขำให้ตกเก้าอี้ คิดดูสิ...เขาน่ะเป็นผู้ชายที่ชอบทำหน้านิ่งใส่ทุกคนตลอดเวลาแต่ถ้าเขาพอจะสนิทและคุ้นเคยด้วยและเขาจะชอบกวนประสาทแบบสุดๆ (เจอมากับตัว ตีกับเขาตลอดเลย ตั้งแต่เจอเขามานี่เขาทำให้ฉันเผาผลาญพลังงานได้หลายแคลลอรี่มากแต่เสี่ยงกับริ้วรอยก่อนไวมากจริงๆ =_=)

แล้วลองคิดดูนะ...ผู้หญิงมาชอบเขาตั้งเยอะตั้งแยะเขายังไม่สนใจเลยแถมเขายังชอบทำลายน้ำใจพวกหล่อนด้วยก่อนตีหน้านิ่งและพูดจาเย็นชาใส่คนพวกนั้น ฉันว่าคนที่จะน้อยใจน่าจะเป็นคนอื่นมากกว่าเขานะ

ฉันเริ่มรู้สึกได้ว่า...อีตาสก็อตไบรท์เขาเปลี่ยนไป

แต่ปัญหาคือเปลี่ยนไปเพราะอะไรอันนี้ไม่มีใครรู้นอกจากตัวเขาเอง ฉันรู้แค่ว่าช่วงนี้เขาแปลกไปมากจริงๆ นะ...เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นด้วยเพราะเมื่อก่อนนี้เขาพูดจาเย็นชากับฉันแล้วก็ด่าฉันเวลาทะเลาะกันแรงมากจนฉันปี๊ดแตกอย่างยอมไม่ได้ แต่เดี๋ยวนี้ที่ทะเลาะกันมันดูเหมือนจะเป็นกันเล่นกันซะมากกว่า

ฉันว่ามันแปลกจริงๆ นะ...คุณคิดเหมือนฉันมั้ยล่ะ?

© Tenpoints !








Talk with my littlemook 01/11/11
ฮัลโหลววววววว สวัสดีค่า! >O<
หายหัวไปต้องหลายวัน คิดถึงจังเล้ย!
คือมันมีเรื่องด่วนค่ะ อย่างที่บอกไปแล้วในแฟนเพจ (ที่ค่อนข้างร้าง เอิ๊ก -.,-) ว่าบ้านน้ำท่วม
คือมันท่วมหนักมากค่ะ ตอนออกมานี่น้ำถึงเอวแล้ว -_-
มุกเลยต้องย้ายไปอยู่นครชัยศรี แล้วที่นั่นไม่มีเน็ต
คราวนี้เมื่อวานนครชัยศรีน้ำมา ไอเวร...แบบหนีน้ำเจอน้ำ =_=^^
เลยย้ายมาอยู่เชียงใหม่เลยค่ะ
ออกมาจากนครชัยศรีตอนบ่าย3โมงครึ่ง ถึงเชียงใหม่ตี4!
เพราะป่ะป๊ามุกขับรถมาค่ะ นั่งเครื่องไปไม่ได้มีไอ้หมาอ้วนสองตัว -_-
ตอนนี้มาอยู่บ้านญาติที่นี่ แล้วที่นี่มีอินเตอร์เน็ตค่ะ โชคดีเป็นบ้า
ใครอยากมาเที่ยวเชียใหม่ตอนนี้มาเลยนะคะ กำลังมีงานวัฒนธรรมเลย ยิ่งช่วงลอยกระทง
น่าจะมีอะไรสนุกๆทำอ่ะค่ะ เชิญชวน5555555555
แล้วอย่าลืมมาหาอะไรกินที่ร้านของบ้านมุกนะ อยู่ตรงประตูเมืองเชียงใหม่ค่ะ
(อีนี่ต้องการอะไร ขายของเหรอ55555555555555555+)


โอเคเข้าเรื่องกันได้ละ รู้สึกจะเวิ่นนานไปนะ555555
ตอนนี้นังไบรท์น่ารักมาก มุกช๊อบชอบ
แถมตอนนีไบรท์ยังพูดจาไม่รู้เรื่อง มันเป็นบ้าอะไร?
สำหรัมุกนะถูกใจอาจารย์สุดๆแล้ว มีการมาซงมาแซว -.,-
แต่ชื่อจริงไบรท์กับยู
หล่อมากเอาเป็นว่ามุกชอบอ่ะ เอิ๊ก55555555
แล้วรีดเดอร์ชอบตอนนี้กันมั้ย อย่าลืมเม้นบอกกันบ้างง
วันนี้มุกไปก่อน เพราะคิดว่าถ้าอยู่นานกว่านี้จะพูดมากกว่านี้
รีดเดอร์ที่อ่านทอล์ค(ถึงจะน้อยก็เหอะ -..-)จะตาแฉะกันไปซะก่อน
บ๊ายบายนะคะ รักรีดเดอร์มากเจอกันตอนหน้าค่ะ *O*
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

537 ความคิดเห็น

  1. #462 Eres (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2554 / 18:43
    >w< นางเอกน่าจะรู้ตัว 5555
    #462
    0
  2. #434 Ap'aQPr (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2554 / 19:30
     หึงงงง -..-
    #434
    0
  3. #285 LittleJ. (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2554 / 15:16
     เปลี่ยนไปจริงๆด้วยยยยยยยยยยยยยยย
    #285
    0
  4. #280 -❀NICKNICKYNICKNICKY (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2554 / 17:26
    หึงก็บอกมาสิไบรท์ -0-
    #280
    0
  5. #273 patt-Y (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2554 / 20:25
    ไบร์ทหึงสาลี่ล่ะซี่ ~ ฮาฮ่า

    สาลี่ก็ไม่รู้ตัวเล๊ยย
    #273
    0
  6. #256 สายลมซึ่งไร้ตัวตน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2554 / 23:50
    แล้วพระเอกจะเปลี่ยนไปในทางไหนอีกล่ะ

    ต้องรอดูกันต่อไป
    #256
    0
  7. #249 LOVE miss U (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2554 / 19:28

    สาลี่จ้า ช่วยรู้ตัวที่...ว่าพี่ไบร์ หรือไบร์ของสาลี่นั้นแหละชอบสาลี่อยู่ น้อยใจสาลี่อยู่นะ รู้ตัวสักทีนะสาลี่ เอาใจช่วย

    #249
    0
  8. #241 พันหนี่งธิวา (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2554 / 23:00
    ป๊าดดด มาต่อด่วนน ไบรท์น่ารักอ่าาา
    #241
    0
  9. #240 ...... (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2554 / 22:00
    กรี๊สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส
    #240
    0
  10. #239 แมท (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2554 / 20:42
    อยากอ่านต่อมาดกกก

    #239
    0
  11. #236 HANNARA23 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2554 / 19:35
    โอ๊ยยยยย ! โดนใจ . . . หึง หวง แบบเบา เบา
    #236
    0
  12. #235 เงาแห่งความฝัน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2554 / 19:19
    ของ นู๋ ไม่ ท่วมมมมมมม !!!  (น้ำอะนะ)  สู้ๆ เขียนต้อไปค๊
    #235
    0
  13. #234 โนเนม (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2554 / 19:19
    ทำไมสาลี่ไม่ฉลาดเลยล่่ะ!?

    ปล.ไบรท์น่ารัก
    #234
    0
  14. #233 best zaa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2554 / 17:31
    ไบร์ท หึงสาลี่ หรือ??หย่ะ!!> <
    #233
    0
  15. #222 **earnny** (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2554 / 16:19
    สาลี่เอ๋ย ยัยสาลี่น้อยยย ซื่อบรมซื่อเลยยย
    ไบร์ทหึงอ่ะสิ ไบร์ทชอบสาลี่แล้วว
    เค้าบอกขนาดนี้แล้วยังไม่รู้เลยสาลี่ฉัน
    =[]= อย่าลืมมาอัพเพิ่มด้วยนะคะ รออ่านอยู่ค่า
    #222
    0
  16. #221 llamll (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2554 / 16:05
     แปลกจริงๆน่ะแลหะสาลี่ เด๋อจริงๆ
    #221
    0
  17. #220 BlackRMN (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2554 / 15:16
    เยี่ยม น่ารักจัง><
    #220
    0
  18. #219 โอมามิ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2554 / 14:24
    เหอๆ ๆ



    ทั้งโง่ทั้งเด๋อจิง ๆ อย่างที่ตาไบร์ทบอกนั่นแหละ -_- ยัยสาลี่ !
    #219
    0
  19. #218 l ฟิ $ u (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2554 / 11:52

    สาลี่ เอ๊ย ขนาดนี่ยังไม่รู้อีกว่าหมายถึงใคร

    #218
    0
  20. #217 i-miffy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2554 / 11:42
     ทำไมเธอถึงไม่รู้ตัวอีกฮะ ...สาลี่
    #217
    0
  21. #216 angel_black- (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2554 / 08:05
    สาลี่เด๋อจริง ไบร์ทเค้าหมายถึงเธออ่ะแหละ
    #216
    0
  22. #215 ลูกปัด;) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2554 / 01:26
    ก่อนอื่นของโวยวายก่อน...

    น้องมุกมาแล้วดีใจโว้ย! คิดถึงมากกกกกกกกก

    ตอนนี้ไบร์ทน่ารักมากอ่่ะ ชื่อจริงยูกับไบรท์ก็โคตรหล่อเลย55555555555

    แล้วคือสาลี่คงจะเด๋อจริงๆ ไบรท์เปิดเผยขนาดนี้ยังไม่รู้ว่าเป็นตัวเอง

    ก็อย่างว่าแหละ ชีด่าเก่งอย่างเดียว

    ตอนนี้รู้สึกไบรท์จะเลิกทำฟอร์มอ่่ะ

    คือแบบลุ้นว่าไบรท์จะทำยังไงต่อไป

    อัพเร็วๆนะ5555
    #215
    0
  23. #214 ^_PEEAH_^ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2554 / 22:16
    สาลี่นี่ก็ซื่อจริงอะไรจิงนะ
    เค้าบอกขนาดนั้นก็ยังไม่รู้อีก

    เเต่ถ้าเป็นเราเองเราก็ยังงงๆ อยู่เหมือนกันล่ะ
    #214
    0
  24. #210 tabo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2554 / 19:47
    สาลี่อะไบร์ทบอกขนาดนี้ยังไม่รู้อีกว่าเป็นตัวเอง ฮ่าๆๆ
    #210
    0
  25. #209 Pimlunarin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2554 / 16:20
    คิดถึงเหมือนกันค้าาาา>.<

    ไบร์ท เหมือนจะหลอกด่าสาลี่เลยแหะ "ทั้งโง่ทั้งเด๋อ"

    ชักจะตื่นเต้นซะแล้ว>///<

    มาอัพต่อนะคะ สู้ๆ^o^

    #209
    0