Love Unlimited เปลี่ยนใจยัยตัวร้ายให้หันมารัก

ตอนที่ 6 : Chapter6♥ : อันตราย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,240
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    22 ต.ค. 54







 

Chapter6 : อันตราย

 

 

 

 

 

 

 

"สาลี่ ก้มหน้าไปใกล้ๆ ไบรท์หน่อยสิ ฟิลแบบว่าแฟนแอบปีนระเบียงขึ้นมาหาอ่ะ ดีใจหน่อย!" พี่บาร์บี้ตะโกนสั่งฉันอย่างหัวเสียเป็นรอบที่หนึ่งร้อยล้าน (เว่อร์) ของวันนี้แล้ว

โอ้ยยยยยย ก็ฉันไม่อยากเข้าใกล้เขานี่นา! เรื่องที่ฉันหนีเขาไปเมื่อวานยังไม่เคลียร์เลยนะ วันนี้ฉันเจอเขาทั้งวันเลยล่ะ ทั้งที่โรงอาหาร ระหว่างเดินไปเรียนต่างตึกหรือแม้แต่ตอนอยู่ในห้องเรียน! หมอนั่นเดินผ่านห้องฉันแทบทุกคาบทำเอาฉันเครียดจนจะประสาทกินอยู่แล้ว แบบว่าเขากำลังจับตาดูฉันอยู่ตลอดเวลาอ่ะ!

" นายด้วยไบรท์...มองให้เหมือนอาลัยอาวรณ์หน่อยดิ รู้ตัวป่ะว่าสายตานายมองสาลี่เหมือนอยากจะฆ่าให้ตายมากเลยอ่ะ" พี่บาร์บี้บ่นเสียงดังอีกครั้งทำเอาทุกคนฮาครืน

แต่ฉันไม่ฮาด้วยหรอกนะ ก็สายตาไอ้บ้านั่นที่มองมามันน่ากลัวจริงๆ นี่นา เหมือนกับว่าเขาจะฉีกฉันให้เป็นชิ้นๆ เลย แง...ใครก็ได้ช่วยฉันที วันนี้ฉันไม่กล้าจะซ่าส์ใส่เขาแล้ว!

แล้วฉันก็ก้มหน้าลงไปให้ใกล้เขามากกว่าเดิมและไอ้สก็อตไบรท์นั่นก็ปีนฉากขึ้นมาใกล้ฉันมากกว่าเดิมพร้อมดึงมือฉันเข้าไปจับเอาไว้ก่อนจะหันไปทำหน้านิ่งใส่พี่บาร์บี้ที่กำลังยิ้มอย่างพอใจเพราะในที่สุดฉากก็ได้ดำเนินต่อไปสักที แต่เธอหารู้ไม่ว่าไอ้บ้าที่อยู่ตรงหน้านี่กำลังจะหักมือฉันอยู่แล้ว

เพราะเขาบีบมือฉันแน่นมาก แง้!

"เมื่อวานเธอทำฉันไว้แสบมาก" ไบรท์กระซิบข้างหูฉันเสียงเย็นทำเอาฉันขนลุกไปทั้งตัว

โอ้ยไม่อยากจะยอมรับจริงๆ ว่าตอนนี้ฉันกลัวเขาสุดๆ ไปเลย!

“กะ...ก็นายมาทำฉันก่อนเองนี่!” ฉันรีบเถียงเขากลับเสียงเบาทันที ให้ตายสินิสัยฉัน...ยังไงก็ยอมเขาไม่ได้จริงๆ ใช่มั้ยเนี่ย แบบว่า...ขอให้ได้ปากดีไว้ก่อนอ่ะ =_=

“ได้ข่าวว่าฉันแค่ผลักหน้าผากกับดีดหน้าผากเธอแต่เธอตบฉัน ไม่คิดเหรอว่าตัวเองเล่นแรงไปน่ะ นี่ฉันเป็นรุ่นพี่เธอนะ” ไบรท์เพิ่มแรงบีบที่มือฉันมากเข้าไปอีก “เธอรู้มั้ยว่าฉันเป็นใคร มาตบฉันต่อหน้าคนเป็นร้อยแบบนี้เนี่ยนะ คิดว่าฉันไม่เสียหน้ามั่งหรือไงวะ!?”

ที่แท้ก็ห่วงชื่อเสียงตัวเอง...

ฉันพยายามจะไม่แสดงออกทางสีหน้าว่าเจ็บมากๆ ฉันทำแค่จ้องหน้าเขากลับอย่างกล้าหาญทั้งๆ ที่คนตรงหน้าก็บีบมือฉันแรงมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว

“คิดซะว่าฉันรวบบัญชีที่นายทำน้องฉันไว้ด้วยไง ฉันว่าแค่นี้มันยังไม่พอนะ โอ้ยยย ปากกล้าอีกแล้วฉัน

“พูดแบบนี้แสดงว่าไม่อยากมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ต่อแล้วใช่มั้ย? ^^” ไอ้สก็อตไบรท์ว่าแล้วพลางยิ้ม...หวาน มันช่างเป็นรอยยิ้มที่ไม่เหมาะกับประโยคที่เขาเพิ่งจะพูดเมื่อกี๊เลยจริงๆ นะ

รอยยิ้มนี่มันไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกดีเลยแม้แต่นิดเดียว! คิดดูสิว่าร้อยวันพันปีหมื่นเดือนแทบจะไม่เคยมีใครเห็นเขายิ้มอะไรแบบนี้มาก่อนแล้วอยู่ๆ เขามายิ้มวันนี้ หะ...เห็นแล้วขนลุกอ่ะ!

"น่ะ...นายไม่มีสิทธิ์มาพูดกับฉันแบบนี้นะ!"

"ไบรท์ ทำไมพูดสักทีเล่า!?" เสียงพี่บาร์บี้ดังขึ้นขัดจังหวะก่อนที่จะเกิดสงครามประสาทระหว่างฉันกับเขาพอดี "แล้วนี่เป็นอะไรกัน? ทำหน้าเหมือนจะฆ่ากันตายงั้นแหละ"

โอ้ยยยย จะให้บอกมั้ยล่ะว่ากำลังกัดกันอยู่เลยเนี่ย!

"ใจเย็นบาร์บี้ เธอก็รู้สองคนนี้ไม่ค่อยถูกกันเท่าไหร่ กัดกันบ้างนิดหน่อยเป็นธรรมดาน่า" ยูที่นั่งอยู่ข้างยัยอินดี้ว่าเสียงเซ็งๆ ก่อนจะเอามือล้วงลงไปในถุงขนมที่ยัยอินดี้ถืออยู่ก่อนจะหยิบขึ้นมาเคี้ยวหงุบหงับเต็มปากโดยที่ไม่ได้ขออนุญาตเจ้าของแม้แต่น้อย

สองคนนี้มันชักจะซัมธิงกันละนะ! เดี๋ยวให้จบเรื่องของฉันก่อน...เดี๋ยวได้ไป (แอบ) เคลียร์กับยูแน่!

"ทะเลาะกันไม่ชอบหน้ากันน่ะฉันไม่ว่าหรอกนะแต่อย่าทำให้เสียงานได้มั้ยล่ะ แยกแยะกันหน่อยโตๆ กันแล้ว"

ดะ...โดนดุเลย TOT

“เรื่องของฉัน” ไบรท์ว่าเสียงเซ็งก่อนจะหรี่ตามองหน้าพี่บาร์บี้จนเจ้าตัวเธอทำตัวไม่ถูกไปเลยทีเดียว

ฉันหันไปหาไบรท์เพื่อหวังจะจ้องหน้าไอ้สก็อตไบรท์อย่างตำหนิหมอนั่นพอหันไปเท่านั้นแหละฉันก็เจอเขาจ้องหน้าฉันอยู่เหมือนกัน เราหันมาสบตากันพอดี...สายตาที่เขาจ้องมามันแสดงออกถึงอะไรบางอย่างที่ฉันก็บอกไม่ได้เหมือนกันว่ามันคืออะไรกันแน่ ทำให้ฉันต้องหลบสายตาเขาแล้วหันกลับมาหาพี่บาร์บี้เหมือนเดิม

ตะ...ตายแล้ว สายตานี่มันอะไรกัน น่ากลัวมากอ่ะ

“เอาเถอะ...นี่มันหกโมงกว่าแล้วกลับบ้านกันดีกว่า” พี่บาร์บี้ว่าพลางมองนาฬิกาข้อมือของเธอเอง “หวังว่าพรุ่งนี้พวกเธอจะโอเคกว่านี้นะ”

ว่าจบทุกคนก็ยักไหล่อย่างเซ็งๆ ก่อนจะทยอยออกไปจากห้องซ้อมเซ็งเคร็งนี่ ฉันรีบถอยห่างออกมาจากอีตาสก็อตไบรท์เน่านั่นทันทีแต่พอฉันก้าวขาถอยออกมา เขาก็ก้าวขาเดินตามฉัน

โอ๊ะโอ...คือจะไม่ยอมจบง่ายๆ ใช่มั้ยเนี่ย?

ฉันหรี่ตาจ้องหน้าคนตรงหน้า เหมือนเขาจะรู้น่ะนะว่าฉันต้องการอะไร เขายักไหล่ด้วยท่าทางสบายๆ หนึ่งทีก่อนจะใช้นิ้วโป้งชี้ย้อนหลังตัวเองไปที่ประตู นี่แปลว่าอะไร...แปลว่าฉันเป็นอิสระใช่บ่? ฉันรีบวิ่งผ่านหน้าเขาออกไปที่ประตูทันที ฮ่า...ไอ้สกายมันมารอฉันอยู่ตรงนี้แล้ว

แต่ทำไมมันต้องทำหน้าบูดเป็นตูดแบบนั้นด้วยวะ  -_-

 “ถ้าจะช้าขนาดนี้ทีหลังโทรมาบอกก่อนเหอะ อย่างน้อยจะได้ไปหาที่นั่งรอ รู้ป่ะเนี่ยว่ายืนรอนานแล้ว ขาแทบขาด” และมันก็บ่นใส่ฉันด้วยเสียงเซ็งๆ ก่อนจะดึงกระเป๋าที่ฉันถืออยู่ไปถือซะเองจากนั้นมันก็เดินนำฉันไปอย่างรวดเร็วทำเอาฉันต้องรีบวิ่งตาม

ทำไมเวลางอนชอบเดินเร็ววะ มันไม่สงสารพี่สาวอย่างฉันที่ต้องวิ่งตามเลยหรือไง!?

"เออฉันขอโทษ เดี๋ยวพาไปเลี้ยงไอติมโอเคป่ะ" ฉันกระโดดเกาะบ่ามันทันทีที่วิ่งตามมันทันทำเอาไอ้สกายเหล่มองฉันเล็กน้อย

"เจ้คิดว่ากายเป็นเด็กเหรอ แบบว่าเลี้ยงไอติมแล้วหายงอนอ่ะ"

จะพูดยังไงดีล่ะ...คือฉันคิดแบบนั้นอ่ะ

"แล้วจะให้ฉันทำไง กราบเท้าอ้อนวอนแกเหรอ" ฉันประชดมันเข้าให้ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ตรงป้ายรถเมล์เพราะวันนี้ไอ้สกายไม่ได้เอารถมาอย่างเคย มันบอกขี้เกียจไปแย่งที่จอดกับเดอะแก๊งค์มัน ส่วนฉันน่ะขับรถไม่เป็นหรอก ป่ะป๊าไม่ยอมสอนฉันเลยเขาบอกว่าฉันยังเด็กเกินไป (แล้วไอ้สกายล่ะ!? มันเด็กกว่าฉันอีกนะ)

"บ้า ก็ไม่ใช่แบบนั้น"

"แล้วจะไปมั้ย?"

"ไป"

เวร...แล้วตอนแรกแกจะทำเป็นด่าฉันทำไมวะไอ้น้องบ้านี่ =_=

“พรุ่งนี้ออกมาเร็วๆ แล้วเลี้ยงไอติมกายด้วยเลย” ไอ้สกายยักคิ้วข้างเดียวอย่างกวนประสาทให้ฉันแต่อยู่ๆ มันก็เปลี่ยนจากท่าทางกวนประสาทเป็นเบิกตากว้างอย่างตกใจแทน

“ซวยแล้ว...” มันเปรยออกมาเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วดึงให้ฉันลุกขึ้นไปด้วย

“อะไรของแก”

“เจ้เห็นไอ้พวกนั้นมั้ย” ไอ้สกายว่าก่อนจะชี้ไปที่ถนนฝั่งตรงข้าม

ฝั่นตรงข้ามนั่นมีนักเรียนโรงเรียนอะไรไม่รู้ (น่าจะเป็นรร.แถวนี้แหละ แต่ที่แน่ๆ คือไม่ใช่เซนต์ปิแอร์และเซนต์วิคตอรี่) เดินกันมา 10 กว่าคนได้ แต่อะไรมันไม่ก็ไม่สำคัญเท่ากับพวกนั้นมองมาทางนี้!

แย่ละ...ไอ้สกายมันไปมีเรื่องกับพวกนั้นมาใช่มั้ยเนี่ย

“แกอย่าบอกนะว่าแกมีเรื่องกับพวกนั้น!” ฉันถามมันพร้อมกับกระชากคอเสื้อมันมาด้วย ไอ้สกายเริ่มเหงื่อตกเล็กน้อยก่อนจะหันกลับไปที่คนกลุ่มนั้น

ชัวร์...ไม่ตอบแบบนี้ชัวร์เลยว่ะ TOT

“เอาล่ะเจ้...เราจะทำการเผ่นกัน” ไอ้สกายว่าก่อนจะดึงฉันเข้าไปใกล้ๆ ตัวเตรียมจะวิ่ง

แต่มันไม่ทันแล้ว...ไอ้พวกที่อยู่ฝั่งนู้นมันข้ามถนนมายืนอยู่ตรงหน้าแล้วจ้า...ไอ้หัวเขียว (เรียกเหมือนแมลงวันเลย TOT) ที่ยืนอยู่หน้าสุดก็เดินเข้ามาใกล้ๆ ด้วยสีหน้าเหี้ยมโหดจนฉันเห็นแล้วรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัวก่อนจะหันไปพูดกับไอ้สกาย

“แหม...วันนี้โชคดีจังที่แกอยู่คนเดียว

“วันนี้ฉันไม่ว่าง...ถ้าอยากเคลียร์แกต้องมาเคลียร์วันอื่น!” ไอ้สกายว่าแล้วดึงฉันเข้าไปใกล้ๆ อีกก่อนจะค่อยๆ ถอยหลังอย่างช้าๆ เพื่อไม่ให้ไอ้หัวเขียว (หัวหน้าแก๊งค์) รู้สึกตัว แต่ฉันว่ามันรู้สึกตัวว่ะ -_- เพราะไอ้หมอนั่นกับพรรคพวกของมันคืบหน้าตามเรามาด้วย

“แต่พวกฉันอยากเคลียร์วันนี้ว่ะ...” มันว่าเสียงเยือกเย็นพร้อมกับหันมามองทางฉันแทน “ข้างๆ แกนี่พี่สาวที่ชื่อสาลี่สินะ ชื่อน่ากินซะด้วย”

“จะชื่ออะไรก็ไม่ใช่เรื่องของแกอย่ามายุ่ง!

“แหม ไอ้สกายผู้รักและหวงพี่สาว อยากรู้จริงๆ ว่าถ้าฉันได้พี่สาวแกมาแกจะเป็นยังไงน้า...” ไอ้หัวเขียวว่าแล้วหันไปพยักเพยิดกับเดอะแก๊งค์ของมัน ไอ้พวกนั้นก็หัวเราะหึหึอย่างมาเลศนัยกลับมาแล้วมองฉันด้วยสายตา...ที่เรียกว่าหื่นกามมากๆ ด้วย

เฮ้ยยยยยยยย น่ากลัวมาก พวกแกอย่ามายุ่งกับฉันนะ ใจจริงฉันอยากจะด่ามันให้หน้าแหกไปเลย แต่ ณ จุดนี้ ตอนนี้ เวลานี้ ฉันกลัวเกินกว่าจะกล้าทำแบบนั้นค่า TOT

“ถ้าแกจะเคลียร์ก็มาเคลียร์กับฉัน ไม่ต้องมายุ่งกับพี่ฉัน!” ไอ้สกายตะคอกใส่ไอ้หัวเขียวก่อนจะดึงฉันให้ไปหลบอยู่ด้านหลังมัน โอ้ยยย ตอนนี้น้องฉันมันพระเอกมากอ่ะแต่มันคิดว่าแค่นี้จะทำให้เราพ้นตรงนี้ไปได้เหรอ แกยิ่งพูดแบบนั้นไอ้พวกนั้นมันก็ยิ่งอยากแกล้งน่ะเซ่!

แกยิ่งทำแบบนี้พวกนั้นจะยิ่งจ้องฉันมากขึ้นนะ” ฉันแอบกระซิบบอกมันเสียงเบาหวิวเหมือนมดตด ไอ้สกายหันมามองหน้าฉันแล้วทำหน้ายุ่งใส่

“เฉยเหอะน่า”

“ทำแบบนั้นมันก็ไม่สนุกน่ะสิวะ ใช่มั้ยพวกเรา?!” ไอ้หัวเขียวนั่นว่าแล้วหันไปพูดกับพวกของมันเอง ไอ้เดอะแก๊งค์ของมันโห่ร้องกันอย่างสนุกสนานทำเอาฉันกับไอ้สกายเหงื่อตกมากกว่าเดิม

ฉันหันไปมองหน้าน้องชายตัวดีอย่างหวาดๆ มันหันมามองหน้าฉันเหมือนกันก่อนจะหลุบตาลงเหมือนกำลังคิดอะไรบ้างอย่างก่อนจะหันกลับไปเจรจากับไอ้พวกหัวเขียวพวกนั้นต่อ

“ฉันมีข้อเสนอ...”

“อะไรวะ!?”

“ถ้าแกปล่อยพี่ฉันไปฉันจะยอมให้แกกระทืบฟรีแบบไม่มีเงื่อนไข พอผ่านวันนี้ไปแล้วทุกอย่างจะจบ เราจะเลิกแล้วต่อกัน ฉันจะไม่เอาพวกไปตีแกคืนทีหลัง โอเคมั้ย”

เฮ้ยยยยยยยยย!!!!! พระเอกเกินไปป่ะวะน้องฉัน TOT

“ไม่ได้นะ!” ฉันเหวใส่ไอ้สกายเสียงดังพร้อมกับกระตุกแขนเสื้อมันไปด้วย

“เฉยเหอะน่า!” มันว่าก่อนจะหันกลับไปถามพวกไอ้หัวเขียวที่ทำหน้าคิดหนัก “ตกลงหรือเปล่า”

“ตกลง!”

“เฮ้ย!” ฉันโวยวายเสียงดัง ไอ้สกายหัวเราะหึหึออกมาก่อนจะดันฉันให้ออกไปห่างๆ อย่างแรงจนล้มก้นจ้ำเบ้า ก่อนจะกวักมือเรียกไอ้พวกหัวเขียวให้เข้ามาอย่างท้าทาย

หลังจากนั้นแค่เสี้ยววินาทีการตะลุมบอนก็เกิดขึ้น ไอ้พวกหัวเขียวเข้ามารุมให้สกายอย่างเอาเป็นเอาตาย ตอนนี้เสื้อเชิร์ตสีขาว (มันถอดสูทใส่ไว้ในเป้แล้วเพราะมันบอกว่าร้อนแล้วก็เกะกะ -_-) ของมันเลอะฝุ่นไปหมดแถมยังเต็มไปด้วยรอยเท้า ใบหน้าหล่อน่ารักของมันที่แผลตอนทะเลาะกับอินเฟอร์โน่เพิ่งจะหายไปตอนนี้มีแผลเพิ่มขึ้นมาอีกแล้ว

ไม่ได้! ฉันทนเห็นน้องฉันเป็นแบบนี้ไม่ได้หรอก ฉันต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว ฉันจะทำยังไงดี...ใครกันนะที่จะช่วยฉันได้ในเวลานี้!

แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้คว้าโทรศัพท์โทรหาใคร ไอ้หัวเขียวกับไอ้หัวแดง (สีผมของมันช่างตัดกับผิวคล้ำของมันสุดๆ ไปเลย) นี่ถ้ามีหัวเหลืองอีกคนคงเป็นสัญญาณไฟจราจรเลยใช่ป่ะ? เอ่อ...นอกเรื่องไปหรือเปล่าเนี่ยฉัน?

ไอ้พวกนั้นเดินตรงเข้ามาหาฉันก่อนจะล็อคตัวฉันเอาไว้ ทำให้ฉันกระดุกกระดิกไปไหนไม่ได้! นี่มันจะเล่นตุกติกใช่มั้ยเนี่ย จะหลอกตื้บน้องฉันฟรีแล้วยังจะมาจับตัวฉันอีกเหรอ

โห้ไอ้เลว ไอ้ทุเรศ ไอ้สกปรก ไอ้ดัดจริต ไอ้บิดไม่มีตัว (?) ไม่รู้จะด่าอะไรแล้วโว้ย! ไอ้ปลวกกกกกกกกกกก!! (ไหนบอกว่าไม่มีอะไรจะด่าแล้วไง)

“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะโว้ยยยยยย!” ฉันบอกเสียงแข็งก่อนจะขัดขืนแรงของมันสุดขีด ฉันทั้งเหยียบเท้ามัน จิกแขนมัน ทำอะไรๆ สารพัดเพื่อจะให้มันปล่อยฉันออกไปให้จงได้

แต่ไอ้พวกนี้มันไม่สะทกสะท้านอะไรเลย มันยังเกาะฉันแน่นเป็นปลิงทะเลเหมือนเดิม

“ซ่าส์เหมือนน้องมันไม่มีผิด!” ไอ้หัวแดงว่ากับไอ้หัวเขียว

“ก็ใช่น่ะสิ ได้ข่าวว่านังนี่มันยืนด่าไอ้ไบรท์หัวหน้าอินเฟอร์โน่ปาวๆ ด้วยนะ โคตรกล้าเลยว่ะ” ไอ้หัวเขียวว่าก่อนที่มันจะออกแรงลากฉันให้ขึ้นรถตู้สภาพเหมือนหลุดออกมาจากนรกของมัน

“เออ ไม่รู้ว่าพวกอินเฟอร์โน่ทำอะไรนังนี่บ้าง พวกนั้นอ่ะน่ากลัวชิบหาย”

ไอ้พวกนี้กลัวอินเฟอร์โน่สินะ ดีล่ะ...

“ฉันสนิทกับพี่เนเน่ ถ้าหลุดออกไปล่ะก็แกตายแน่!” ฉันขู่ใส่มันฟ่อๆ หวังว่ามันจะกลัวจนปล่อยฉันไปนะ

“เฮ้ยแบบนี้ปล่อยนังนี่ไปไม่ได้แล้ว ถ้ามันไปบอกพวกอินเฟอร์โน่พวกเราตายแน่” ไอ้หัวเขียวว่าก่อนจะรีบเดินเข้ามาช่วยไอ้หัวแดงลากฉันที่ฝืนตัวสุดขีดขึ้นไปบนรถ

วะ...เวรละ ฉันต้องทำอะไรสักอย่างแล้วววววว!!

“ช่วยด้วยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!” ฉันตัดสินใจแหกปากตะโกนขอความช่วยเหลือทั้งๆ ที่รู้ว่าแถวนี้มันไม่มีใครอยู่เลยสักนิด

“หุบปากเดี๋ยวนี้นะนังบ้า! อยากโดนตบหรือไง” ไอ้หัวแดงว่าเสียงดังแล้วใช้มือของมันจิกเข้าที่ผมฉันแล้วดึงหัวฉันให้ไปอยู่ใกล้ๆ มัน

โอ้ยเจ็บสุดๆ ไปเลยโว้ยยย ถ้าผมฉันขาดไปแม้แต่เส้นเดียวฉันฆ่าแกแน่ไอ้กร๊วก!

“ช่วยด้วยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!” ฉันยังคงไม่สนใจและแหกปากตะโกนต่อไป

เอาสิวะ จะตบก็ตบเลย ขอให้ฉันได้แหกปากก่อนเหอะ!

“ทำไมมันพูดยากพูดเย็นแบบนี้วะ!” ไอ้หัวเขียวว่าก่อนจะเงื้อมฝ่ามือเตรียมจะตบหน้าฉันเต็มที่ ฉะ...ฉันจะโดนมันตบแล้วใช่มั้ย จะโดนแล้วใช่มั้ย

“ถะ...ถ้าพวกแกทำอะไรพี่ฉัน แอ๊กกกก! ฉะ...ฉันเอาพวกแกตายแน่!”

เสียงไอ้สกายแว่วดังมาอย่างน่ากลัว ตอนนี้มันกำลังโดนรุมกระทืบอยู่ไม่ใช่เหรอ ตัวแกยังเอาไม่รอดเลยนะสกาย TOT

เหอะ ขนาดตัวเองยังเอาตัวไม่รอด แกจะทำอะไรพวกฉันได้วะ ฮ่าๆๆ” ไอ้หัวแดงว่าแล้วหัวเราะอย่างสะใจ ฉันอาศัยจังหวะที่มันกำลังเราอ้าปากงับมือมันเข้าอย่างจัง

งั่บบบบบ!

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก” ไอ้หัวแดงร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด

ฉันสะบัดตัวออกจากการเกาะกุมจากมันแล้วรีบเผ่นออกมาทันที แต่ไอ้หัวเขียวดันกระชากตัวฉันเอาไว้ซะก่อน

วะ...เวรแล้วไง

“ซ่าส์นักนะนังนี่!”

ตุบๆๆ!

ไอ้หัวเขียวชกเข้าที่ท้องฉันสองสามครั้งอย่างแรง ฉันรู้เจ็บจนบอกไม่ถูก มันจุก...และปวดแปล๊บไปหมด ขาของฉันเริ่มหมดแรง...ฉันทรุดลงไปนั่งอยู่บนพื้น

 “ไงหมดฤทธิ์แล้วสินะ” ไอ้หัวเขียวว่าก่อนจะลากฉันขึ้นไปบนรถอย่างง่ายดายเพราะฉันไม่มีแรงจะขัดขืนมันอีกต่อไป

“เจ้!!!!!!!!!” เสียงไอ้สกายดังแว่วมาตามด้วยเสียงของเท้าไม่รู้กี่คู่กระทบกับวัตถุบางอย่างแต่ฉันคิดว่ามันคงกระทบกับตัวไอ้สกายมากกว่า

อยู่ๆ เปลือกตาของฉันมันก็รู้สึกหนักอึ้งขึ้นมาเสียเฉยๆ ตอนนี้ฉันขึ้นมาอยู่บนรถตู้แล้ว ไอ้หัวเขียวยิ้มเยาะใส่ฉันก่อนจะปิดประตูรถลง

ฉันทนไม่ไหวแล้ว...ใครก็ได้ช่วยฉันที

“เฮ้ย ไม่ต้องเอาให้มันถึงตายนะเว้ยแค่ให้มันพิการก็พอ ไอ้หัวเขียวว่า

“เสร็จแล้วตามมาที่โกดังที่เดิมนะเว้ย เรามีเรื่องให้สนุกกันแล้วว่ะ”

' © Tenpoints ! '














Talk with mylittlemook 21/10/11
มาแล้วมาแล้วววว
แจ้งข่าวกันก่อนเลย
สรุปว่าตอนนี้บ้านมุกยังไม่น้ำท่วมค่ะ แต่ก็ใกล้แล้ คลองที่อยู่ข้างๆซอยบ้านน้ำขึ้นสูงมาก อีกไม่นานมันคงล้นมาแน่ๆ
คือซอยใกล้เคียงเค้าท่วมกันหมดแล้วค่ะ เหลือซอยบ้านมุก รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นไข่ดาวมาก
ก็...ถ้าหายไปแสดงว่าน้ำท่วมแล้วก็ละกันนะคะ TOT

เข้าเรืองกันดีกว่า!
ตอนนี้รู้สึกไอ้สกายจะพระเอกมาก ออกแนวแย่งซีนไบรท์ นี่ถ้ามันไม่ได้เป็นพี่น้องกับสาลี่นะแหมมม ไม่อยากจะพูด555
ยัยสาลี่ก็แสบเหลือเกินค่ะ
ตอนต่อไปจะเป็นยังไงเดี๋ยวได้ลุ้นกันค่ะ

แล้วสาวๆเป็นยังไงบ้าง? ชอบตอนนี้มั้ย อย่าลืมเม้นบอกกันบ้างนะคะ
วันนี้คงไม่ค่อยได้ทอล์คเพราะไม่ค่อยสบายค่ะ จะไปนอนแล้วแหละ
ปวดหัวมากๆเพราะว่าคืนนอนตี5เลยค่ะ -_-
สุดท้ายนี้...เค้ารักรีดเดอร์ทุกคนนะ
เจอกันตอนหน้าค่า:)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

537 ความคิดเห็น

  1. #458 Eres (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2554 / 18:04
    สกาย เท่ สุดๆ
    #458
    0
  2. #431 Ap'aQPr (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2554 / 19:18
     สกาย โคตรเท่ห์
    #431
    0
  3. #252 สายลมซึ่งไร้ตัวตน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2554 / 19:52

    ขอให้พวกพระเอกมาช่วยทันด้วยเหอะ

    #252
    0
  4. #223 che_hp (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2554 / 17:13
    โอ้~ โคตรรักสกายเลย อยากมีน้องชายอย่างงี้มั้ง
    #223
    0
  5. #198 -❀NICKNICKYNICKNICKY (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 12:18
     สกายพระเอกมากอ้ากกกกกกกกก XD 
    ยัยสาลี่จะเป็นไงบ้างเนี่ยตาไบรท์อยู่ไหนมาช่วยด่วน!! (ไม่ได้ให้มาช่วยซ้ำเติมนะ =w=)
    #198
    0
  6. #194 N++ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2554 / 10:35
    สกายน่ารักมาก ถือกระเป๋าให้พี่สาวด้วย ชอบจัง
    #194
    0
  7. #148 Name:D (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2554 / 21:28

    เฮ้ยย! สงสารสกายอ่ะTT พระเอกมากๆ

    #148
    0
  8. #132 ^_PEEAH_^ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2554 / 21:19
    สกายเเมนมากกกกก!!
    อ๊าย!! อ่านไปอ่านมายิ่งอยากจับเค้ามาทำสามี >///<
    #132
    0
  9. #126 เรื่องนี้ชอบมาก (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2554 / 20:59


    เปงกำลังใจให้ กินข้าวเยอะ ๆ กินน้ำเยอะ ๆ กินยาด้วยน๊ะ จะได้หายป่วย



    แล้วอย่าลืม !!! มาอัพให้เราด้วยน๊าส์ หนุกมาก



    รักไรเตอร์ ที่สุดคร้าาาาา~~~~~
    #126
    0
  10. #125 *TMP* (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2554 / 19:33
    รอร๊อรอ อัพไวๆน้าค๊าาา XD
    #125
    0
  11. #124 สดใส~ร่าเริง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2554 / 19:05
    รอจ้ารอ
    #124
    0
  12. #123 llamll (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2554 / 17:45
     ไบรท์มาช่วยสาลี่เร็ว
    #123
    0
  13. #122 ลูกปัด;) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2554 / 16:12
    ยัยสาลี่โดนอีกแล้ว55555555

    น่าสงสารสกาย ช้ำในตายหรือยัง เรียกหมอด่วน!

    รอตอนต่อไปนะ

    ใครจะช่วยสาลี่!!!!!!!!
    #122
    0
  14. #121 ribbonnie (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2554 / 15:20
    ตายๆๆ เรื่องยังไม่ไปไหนตัวละครสองพี่น้องนี่ก็ช้ำในจะแย่แล้ว
    เบาๆมือหน่อยเห๊อะ
    #121
    0
  15. #119 noonnns (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2554 / 08:40
    ใครก็ได้มาช่วยสาลี่ที~
    #119
    0
  16. #118 Karasaki (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2554 / 00:59
     อะไรอ่า มันจะทำอะไรสาลีกันอ่ะ T^T
    รออัพอยู่นะค่ะ ^^
    #118
    0
  17. #116 LittleJ. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 23:31
    ลุ้น*0*
    #116
    0
  18. #115 ... (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 22:30
    สาลี่จะเป็นยังไงบ้างอ่า



    อัพ ๆ >< รอยุค๊า
    #115
    0
  19. #113 choco-cigarette (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 09:54
     อัพไวๆนะคะ^^
    #113
    0
  20. #112 NAMPHET น้ำเพชร (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2554 / 20:11

    นอนรอ-_-zzZ

    #112
    0
  21. #111 ลูกปัด;) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2554 / 15:37
    *จิบชารออย่างสบายใจ*
    #111
    0
  22. #109 i-miffy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2554 / 11:07
     รอยุน๊าาา ... อัพไวๆ  ^____% "
    #109
    0