Love Unlimited เปลี่ยนใจยัยตัวร้ายให้หันมารัก

ตอนที่ 5 : Chapter5♥ : ก็ฉันชอบแกล้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,372
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    22 ต.ค. 54


 






Chapter5 : ก็ฉันชอบแกล้ง

 

 

 

 

 

 

“โอ้ยยย เลิกทำหน้านิ่งสักทีเถอะ! นายต้องทำหน้าแบบกำลังมองหาคนรักสิไบรท์” พี่บาร์บี้โวยวายเสียงดังใส่ไอ้บ้าไบรท์ที่ยืนทำหน้านิ่งอยู่บนเวที

นั่นดิพี่ ผมพูดซ้ำไปซ้ำมาจนเหนื่อยแล้วนะ TOT” ต้นกล้าว่า

เราซ้อมกันมาได้ประมาณ 2 อาทิตย์แล้วแต่เนื้อเรื่องที่ซ้อมยังไม่ขยับเขยื้อนไปไหนเลย เชื่อมั้ยว่าเราติดอยู่ตรงฉากที่เบ็นโวลิโอกับติบอลต์ตีกัน (นั่นเป็นฉากแรกเลย) อยู่เกือบอาทิตย์เพราะยูกับพี่โอห์มมัวแต่เล่นกันอยู่ได้

ส่วนฉากที่เราซ้อมอยู่นี้คือตอนที่โรมิโออยู่ในงานเลี้ยงของตระกูลแคปปูเล็ตและกำลังมองหาโรซาลีน คนที่โรมิโอหลงรักและกำลังตื้อเธออยู่ไปร่วมงานนั้นด้วยแล้วไปเจอกับจูเลียตเข้า ซึ่งนี่ก็เป็นฉากแรกที่ฉันต้องเล่นกับเขาด้วยเหมือนกัน

“เวลามองใครฉันก็มองแบบนี้” ไบรท์เถียงพร้อมกับทำหน้าตาย

“นายก็มองแบบโหยหานิดนึงดิ ไม่รู้ล่ะถ้าทำไม่ได้ฉันก็จะไม่ซ้อมฉากอื่น อยากเป็นตัวถ่วงก็ตามใจ!” พี่บาร์บี้ว่าเสียงเด็ดขาดจนหลายคนสะดุ้งแต่อีตาสก็อตไบรท์นั่นก็ยังคงทำหน้านิ่งแบบไม่รู้ร้อนรู้หนาวต่อไป

น่าหมั่นไส้ชะมัด!

ทุกคนกลับไปเล่นบทเดิมอีกรอบแต่คราวนี้ฉันเห็นอะไรที่เปลี่ยนไป คราวนี้แววตาและสีหน้าของไบรท์เปลี่ยนจากนิ่งเฉยเย็นชาเป็นโหยหาและกระตือรือร้นมากกว่าเดิม หมอนี่ตีบทแตกแล้ว...ตอนแรกฉันคิดว่าเขาจะถ่วงเวลาต่อไปซะอีก

จากนั้นเราก็ซ้อมกันมาจนถึงฉากที่ติบอลต์เห็นโรมิโอจ้องจูเลียตทำให้ติบอลต์ไม่พอใจและชักดาบออกมาขู่โรมิโอ แต่ก็มีญาติผู้ใหญ่มาห้ามไว้ก่อนทั้งสองคนเลยเลิกราต่อกัน ในที่สุดมันก็ถึงฉากที่ฉันไม่อยากให้ถึงที่สุดแล้ว TOT

มันคือฉากที่โรมิโอจะมาขอจูเลียตเต้นรำและ จะ...จูบบบบบ!! =[]=

“ต่อไปฉากสวีทล่ะนะ พร้อมมั้ย?” พี่บาร์บี้ถาม

ใครจะไปบอกล่ะว่าพร้อม ฉันน่ะโคตรของโคตรจะไม่พร้อมเลยโว้ย!

พร้อม” ไบรท์ตอบเสียงเซ็งๆ พร้อมกับหันมาทำหน้าเบื่อใส่ฉันไปด้วย หน็อยไอ้นี่...คิดว่าฉันอยากเล่นกับนายนักหรอยะ เชอะ!

“พร้อมไม่พร้อมก็ซ้อมไม่ทันแล้วแหละนี่มันจะหกโมงเย็นแล้ว กลับบ้านกันดีกว่านะ” ยูที่นั่งเคี้ยวขนมหงุบหงับอยู่ข้างๆ พี่บาร์บี้พูดขึ้นทำให้ทุกคนหันไปมองนาฬิกาทันที

“อืม...งั้นวันนี้พอแค่นี้ก่อน”

พอพี่บาร์บี้พูดจบแค่นั้นแหละทุกคนที่อยู่ในห้องนี้ไม่ว่าจะเป็นนักแสดงที่มาซ้อมหรือคนที่ทำฉากอยู่ก็เก็บข้าวของพร้อมกันอย่างรวดเร็วแล้วสลายตัวกลับบ้านกันทันทีเหลือแต่ฉัน พี่บาร์บี้ พี่โอห์ม พี่เนเน่ ยูและไอ้บ้าไบรท์ -_-

“ไวมากเหอะ” พี่โอห์มเกาหัวตัวเองแก้เก้อ “ฉันกลับก่อนนะ พรุ่งนี้เจอกัน”

“ไปด้วยพี่บาร์บี้เดินตามไปทันที

“ออกไปรอข้างนอกนะ” แล้วไอ้ไบรท์ก็เดินออกไปอีกคนโดยมียูวิ่งตามไปด้วย โอเค้...สรุปว่าฉันกับพี่เนเน่อยู่กันเป็นคนสุดท้ายใช่ป่ะ ฉันต้องเป็นคนปิดไฟ เยี่ยมเลย -_-

สาลี่กลับยังไงจ้ะ” พี่เนเน่ถามในขณะที่เรากำลังเดินออกมาจากห้องชมรม

“อ๋อ เดี๋ยวสาลี่ไปหาสกายที่บ้านเพื่อนมันน่ะ พี่เนเน่ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก” ฉันตอบพี่เนเน่ เธอดูมีสีหน้ากังวลเล็กน้อยแต่ก็ยิ้มให้ฉันบางๆ

“งั้นกลับดีๆ นะสาลี่ ถ้าถึงบ้านแล้วโทรมาหาด้วยจะดีมากเลย พี่เป็นห่วง”

“ได้เลย ไปก่อนนะคะ!”

ฉันรีบบอกลาพี่เนเน่และแยกตัวออกมาก่อนที่เธอจะถามอะไรฉันมากไปกว่านี้ ความจริงแล้วฉันไม่ได้จะไปบ้านเพื่อนไอ้สกายมันหรอกเพราะว่ามันไกลกว่าไปบ้านฉันเยอะเลย -_- และที่วันนี้สกายไม่ได้มารอฉันก็เป็นเพราะว่ามันติดทำโครงงานกลุ่มวิชาชีวะฯ ซึ่งวันนี้มันต้องไปทำบ้านเพื่อนด้วย ฉันก็เลยต้องมากลับบ้านคนเดียวนี่ไงล่ะ

ฉันเดินมานั่งที่บ้านรถเมล์แล้วหยิบหูฟังไอพอดออกมาเสียบที่หูเพื่อที่จะฟังเพลงอย่างเสร็จสรรพ เมื่อไหร่รถเมล์จะมาน้า...อยากกลับบ้านชะมัด นี่มันหกโมงแล้วนะ

ปี๊นนนนนนนน!!

เฮือกกกกกก ใครบีบแตร!? O_O

ฉันสะดุ้งสุดตัวเพราะตกใจเสียงแตรรถและเงยหน้าขึ้นมาหาเจ้าตัว พอเงยหน้าขึ้นมาฉันก็เจอแต่รถเบนซ์สีดำสนิทจอดอยู่ กระจกรถนั่นค่อยๆ เลื่อนลงมาอย่างช้าๆ จนในที่สุดฉันก็ได้เห็นโฉมหน้าของเจ้าของรถคันนั่น

ไอ้หมอนี่มัน...

“รอรถเมล์หรือไง” เจ้าของรถว่าเสียงนิ่งพร้อมกับไล่สายตามองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างเย็นชา ใครสั่งใครสอนให้เขามองคนอื่นด้วยสายตาแบบนี้เนี่ย น่าต่อยชะมัด!

“มันเรื่องของฉัน นายมายุ่งอะไรด้วย!” ฉันว่าพร้อมกับชูนิ้วกลางใส่เขาไปด้วย

“ปากดีแบบนี้ถึงว่าล่ะไม่มีใครเอา” คนบนรถว่าเสียงสบายๆ พร้อมกับทำหน้าตากวนประสาทใส่ฉันไปด้วย ไอ้หมอนี่...มันจะมากไปแล้วนะ เดี๋ยวแม่พ่นไฟซะเลย!

ไอ้สก็อตไบรท์!!”

“ยัยสาลี่เน่า” เฮ้ย! บังอาจมาเปลี่ยนชื่อให้ฉันได้ไง

ฉันลุกขึ้นและเดินตรงไปหาเขาที่รถพร้อมจ้องหน้าอย่างเอาเรื่อง คนในรถยังคงทำหน้านิ่งกวนประสาทใส่ฉันต่อไปอย่างไม่เดือดร้อนทั้งๆ ที่ฉันเดือดจะตายอยู่แล้ว และไอ้ท่าทางไม่เดือดเนื้อร้อนใจของเขาเนี่ยแหละที่ทำให้ฉันโมโหจนแทบจะอกแตกตาย ทำไมมันไม่เดือดร้อนอะไรแบบฉันบ้าง? โลกนี้มีคนทำมันโมโหได้บ้างมั้ย!?

“นายต้องการอะไร!?”

“อุส่าห์จะให้ติดรถกลับบ้านไปด้วย พูดดีๆ หน่อยไม่ได้หรือไง”

แค่เห็นหน้านายฉันก็ไม่อยากจะพูดดีๆ ด้วยแล้วเฟ้ยไอ้บ้า!

“ฉันไม่กลับกับนายหรอก ฝันไปได้เลย!” ฉันตอบกลับอย่างวางมาด ถ้ากลับกับหมอนี่ก็เท่ากับว่าฉันยอมสงบศึกกับเขาน่ะสิไม่มีทางซะล่ะ เสียฟอร์มจะตาย!

“ตามใจเธอ มันไม่ใช่เรื่องของฉันอยู่แล้ว”

พอว่าจบอีตาสก็อตไบรท์บ้านั่นก็กดเลื่อนปิดกระจกพร้อมกับออกรถไปอย่างรวดเร็วจนน้ำที่ขังอยู่บนถนนกระเด็นใส่ฉันจนเปียกไปหมด นะ...น้ำขังที่สุดแสนจะสกปรกกระเด็นมาโดนฉันงั้นเรอะ มันกระเด็นมาเปื้อนชุดนักเรียนฉันงั้นเรอะ!? อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก!!

เอี๊ยดดดดดด!

อยู่ๆ รถของไอ้บ้าสก็อตไบรท์หยุดลงก่อนจะถอยหลังมาอยู่ตรงหน้าฉันเหมือนเดิมแบบเร็วๆ ทำให้น้ำขังที่พื้นถนนสาดใส่ฉันอีกครั้ง แถมยังเลื่อนกระจกรถลงมาทำให้ฉันเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสะใจของไอ้หมอนี่เพราะมันแสยะยิ้มที่มุมปาก!! อะ...ไอ้นี่มันจงใจใช่มั้ยเนี่ย!?

“โอ๊ะ...เธอเปียกหมดเลย โทษทีนะ คิก~” พอว่าจบมันก็ปิดกระจกรถแล้วออกรถไปอย่างแรงอีกครั้งทำให้น้ำที่ขังอยู่บนพื้นถนนกระเด็นใส่ฉันอีกรอบ!

อะ...ไอ้นี่ 3 รอบแล้วนะ มันจงใจแน่ มันแกล้งฉัน ไอ้...ไอ้...

“กรี๊ดดดดดดดดดดด ไอ้บ้าสก็อตไบรท์! ไอ้เวร! ฉันเกลียดแก!!!”

 

 

 

“หวา...พี่ไบรท์ต้องเกลียดเธอมากแน่ๆ เลย ตั้งแต่อยู่รร.และเป็นแฟนคลับอินเฟอร์โน่มาฉันไม่เคยเห็นพี่เขาแกล้งใครเลยอ่ะ”

ยัยอินดี้ว่าเสียงเหมือนไม่อยากจะเชื่อทันทีที่ฉันเล่าเรื่องที่ฉันโดนไอ้บ้าไบรท์แกล้งเมื่อวาน  จะให้ทำไงได้ล่ะ ก็คนมันโมโหนี่ อยากได้ที่ระบายเพราะเมื่อวานพอกลับบ้านไปฉันก็โดนไอ้สกายแซวเป็นบ้าเป็นหลังว่าไปเล่นสงกรานต์กับใครมา แต่ฉันก็ไม่ได้บอกมันนะว่าใครเป็นคนทำเพราะขืนไปบอกเดี๋ยวมันได้มีเรื่องกันอีกแน่ๆ ฉันขี้เกียจจะมาเคลียร์

“อ๋อเหรอ!? เดี๋ยวลองดูแล้วกันว่าฉันจะทำอะไรมันได้บ้าง ฉันจะแก้แค้น” ฉันว่าพลางหยิบปากกาที่วางอยู่ข้างๆ มาขีดรูปไอ้หมอนั่นอย่างเมามันส์

อ๋อ...รูปนี่ฉันแอบไปขโมยมาจากเฟสบุ๊คหมอนั่นเองแหละปริ้นท์มาเป็นโหลเลย แต่ไม่ได้เอามาเพราะคิดพิศสวาทอะไรหมอนั่นหรอกนะ ฉันเอามาระบายอารมณ์เวลาแค้นใจต่างหาก! (วิธีนี้ไอ้สกายแนะนำมา แล้วมันก็ได้ผลนิดนึง...นิดนึงจริงๆ =_=)

“อุ๊ย...เขาเดินมาทางนี้ด้วยล่ะ”

ฉันหันหลังไปมองตามสายตายัยอินดี้ที่มองผ่านหน้าฉันไป นั่นมันพวกอินเฟอร์โน่นี่นา ทำไมเดินมาทางนี่ล่ะ มาทำอะไรกัน?

อีตายูนี่กอดคอพี่เนเน่นำลิ่วมาโดยมีนีออนที่หัวเราะเหมือนคนบ้าเดินคุยกับไอ้บ้าสก็อตไบรท์ที่ทำหน้าเหมือนหงุดหงิดอะไรบางอย่างตามมาห่างๆ ยัยอินดี้ก็ทำหน้าตาเหมือนช็อคโลกมากก่อนจะเอาเท้ามาเตะฉันใต้เก้าอี้อย่างบ้าคลั่งจนฉันต้องเตะกลับเป็นเชิงว่า เออฉันรู้แล้ว!’ ยัยนั่นถึงจะหยุดเตะ

“สาลี่! วันนี้พี่อยากชวนไปกินข้าวตอนเย็น ไปด้วยกันมั้ยจ้ะ” พี่เนเน่เดินมาถามฉันตรงหน้าเสียงใสโดยมียูยืนยิ้มหน้าบานเป็นจานข้าวหมาสนับสนุนอยู่ข้างๆ

O.O” ยัยอินดี้ทำหน้าเหมือนคนสติหลุดไปเรียบร้อยแล้ว 

“วันนี้มีซ้อมไม่ใช่เหรอคะ”

“อ้าวเมื่อวานบาร์บี้ไม่ได้บอกหรอว่าวันนี้งดซ้อมเพราะม.6ต้องทำกิจกรรมน่ะ”

เย้วันนี้ฉันไม่ต้องเล่นฉากสวีวี่วีกับไอ้สก็อตไบรท์! แต่ถ้าม.6 ทำกิจกรรมกันแล้วทำไมพี่เนเน่ถึงมาชวนฉันกินข้าวล่ะ?

“ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นหรอก เธอน่าจะรู้นะว่าพวกฉันโดดอยู่แล้ว กิจกรรมอะไรไม่รู้กิ๊กก๊อกชะมัด” ยูรีบพูดแทรกขึ้นมาเมื่อเห็นฉันขมวดคิ้วแน่น

แต่วันนี้...ฉันอยากกลับบ้านเร็วๆ มากกว่าแถมฉันก็ไม่อยากเจอไอ้สก็อตไบรท์บ้านั่นด้วย ยังแค้นไม่หายเลยล่ะที่มันแกล้งฉันไว้เมื่อวาน วันนี้ฉันจะรีบกลับบ้านไปคิดแผนแก้แค้นมัน!

“สงสัยว่าสาลี่ต้องกลับเร็วนะ เดี๋ยวสกายมันรอ” ฉันหันไปตอบพี่เนเน่โดนที่ไม่สนใจยูที่ยืนอยู่ข้างๆ เลยแม้แต่นิดเดียว -.-

“สกายนี่ใช่น้องชายเธอป่ะ?”

อยู่ๆ นีออนก็โผล่พรวดเข้ามาตรงกลางระหว่างพี่เนเน่กับยูแล้วผลักให้สองคนนั้นกระเด็นออกจากกันทำเอาพี่เนเน่กับยูมองหน้ากันอย่างมึนงงก่อนที่นีออนจะถามฉัน

"ใช่ น้องฉันที่เพื่อนนายซ้อมจนเกือบตายนั่นแหละ!" ฉันประชดเสียงดังพร้อมกับเหลือบไปมองไอ้สก็อตไบรท์ด้วยซึ่งหมอนั่นก็ทำหน้านิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ที่เขาทำแบบนี้นี่เพื่อกวนประสาทฉันเหมือนเดิมใช่หรือเปล่า?

ถ้าใช่...เขาทำสำเร็จแล้ว ช่วยรู้สึกผิดสักหน่อยจะได้มั้ยล่ะไอ้บ้า!

"ยัยสาลี่ใจเย็นๆ" ยัยอินดี้ที่เงียบเพราะสุ่มฟังฉันกับพี่เนเน่คุยกันอยู่นานพูดขึ้นพร้อมกับตบไหล่ฉันเบาๆ สงสัยว่ายัยนี่จะรู้ว่าฉันเริ่มโมโหแล้วสินะ

"พวกฉันอยากให้เธอไปนะ เน่จะได้มีเพื่อนผู้หญิงด้วยไง ไปเหอะ" นีออนยิ้มแป้นชวนฉันอีกครั้งส่วนพี่เนเน่และยูก็พยักหน้าหงึกหงักสนับสนุนกันอีกแรง

"ไม่ไปก็ไม่ต้องไปบังคับหรอก ไม่ไปสิดีไม่รกหูรกตาฉัน" ไอ้สก็อตไบรท์ว่าพลางยักคิ้วอย่างกวนประสาทใส่ฉัน

ฉันก็หันขวับไปถลึงตาใส่ไอ้หมอนั่นทันที เขาคิดว่าฉันอยากเจอเขานักหรือไง? ไม่ได้อยากเจอเลยสักนิด ที่เจอกันอยู่ทุกวันเพราะพี่เนเน่กับซ้อมละครต่างหาก!

"ปากแบบนี่นายไม่ต้องพูดดีกว่านะ" เนเน่หันไปดุไอ้บ้านั่นเสียงเขียวแต่ไอ้หมอนั่นก็ยังคงทำลอยหน้าลอยตาไม่รู้ร้อนรู้หนาวเหมือนเดิม

ฉันว่าเขาหน้าด้านหน้าทนกันแดดกันฝนมากเลยอ่ะ!

"ถ้าไม่อยากให้สกายรอก็พาสกายมาด้วยก็ได้นะ พาน้องอินดี้ไปด้วยก็ได้ ดีมั้ย ^^" พี่เนเน่ว่าแล้วหันไปยิ้มหวานให้ยัยอินดี้ ไม่ต้องบอกก็รู้ใช่มั้ยว่าอินดี้ช็อคขนาดไหน ยัยนั่นช็อคจนแทบจะตกเก้าอี้เลย!

"จะ...จริงหรอคะ" ยัยอินดี้ว่าเสียงงงๆ

"อ่าฮะ! ไปเหอะคนสวย ฉันก็อยากให้เธอไปนะ!" ยูก่อนจะหัวเราะแบบประหลาดๆ อย่างชอบใจ นี่เข้าโหมดม่ออีกแล้วใช่ป่ะเนี่ย? "ว่าแต่นี่น้องไอ้โอห์มใช่ป่ะ หน้าคุ้นๆ"

ตายละหมอนี่จำหน้าน้องสาวเพื่อนตัวเองไม่ได้!

"ชะ...ใช่ค่ะ" ยัยอินดี้ตอบเสียงแปลกๆ ฉันแอบเห็นนะว่ายัยนี่แก้มแดงกว่าปกติน่ะ อินดี้ชอบยูแน่เลย ได้เรื่องไว้แซวละ!

"งั้นฉันจะไปขอไอ้โอห์มให้เอง ไปนะ : )" ยูว่าพลางยิ้มหวานเยิ้มบาดใจสาวให้ยัยอินดี้แล้วิ่งหายไปทันที!

เฮ้ยไอ้นี่...จะจีบเพื่อนฉันหรือไง!?

"เพื่อนไปด้วยแบบนี้แล้วสาลี่ห้ามปฏิเสธนะจ้ะ พาสกายไปด้วยก็ได้" พี่เนเน่ว่าก่อนจะดึงแขนฉันไปจับแล้วเขย่าไปมาเหมือนกำลังอ้อน ตายแล้วนี่ฉันชักจะสงสัยแล้วนะว่าพี่เนเน่เขาเป็นเลสสิเบี้ยนหรือเปล่า!

เอ่อ...แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น -_- ประเด็นคือสรุปว่ายังไงเย็นนี้ฉันก็ต้องไปกินข้าวกับพวกอินเฟอร์โน่จริงๆ สินะ

"ป่ะ...ไปก็ได้ค่ะ" และในที่สุดฉันก็ตอบตกลงจนได้ TOT

"เย้!" พี่เนเน่กระโดดกอดฉันทันที! "งั้นพี่ไปล่ะแล้วเจอกันนะจ้ะ"

พอว่าจบเธอก็เดินควงแขนนีออนเดินลั่นล้าออกไปนอกโรงอาหารทันที ส่วนอีตาสก็อตไบรท์เน่านั่นก็มองหน้าฉันด้วยสีหน้าเซ็งๆ ก่อนจะหันไปยิ้มที่มุมปากให้ยัยอินดี้ และแน่นอนว่ายัยอินดี้เขินสุดขีดไปเลยเพราะยัยนั่นเอามือมาจิกแขนฉันอย่างแรง! =[]=

“ที่ไปนี่เพราะอยากเจอฉันสินะ หึ” แล้วเขาก็หันมาพูดกับฉันด้วยน้ำเสียงดูถูกดูแคลน

“หลงตัวเองชะมัด ฉันไปเพราะพี่เนเน่ต่างหาก!” ฉันถึงกับลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วไปยืนประจันหน้ากับเขาแล้วมองหน้าอย่างหาเรื่อง อีตาไบรท์นั่นยักคิ้วข้างเดียวใส่ฉันอย่างไม่สะทกสะท้านก่อนจะเอามือผลักที่หน้าผากฉันจนแทบจะหงายหลัง

หน็อยได้กร๊วกนี่ มันจะมากไปแล้วนะเฟ้ย!

“ไอ้ไบรท์!” ฉันขึ้นเสียงใส่เขาก่อนจะเขย่งตัวขึ้นเพื่อจิกหัวเขาคืนแต่ไอ้หมอนี่มันดันเร็วกว่า เขากลับหลบได้แล้วรวมข้อมือฉันไว้ได้ซะอย่างนั้น ส่วนยัยอินดี้นี่ไม่ต้องไปพูดถึงเลย ฉันว่ายัยนั่นคงช็อคน้ำลายฟูมปากตายไปแล้ว!

อ๊ากกกกกกกกกกกก ฉันจะฆ่ามันนนนน!!

“ยัยอ่อนเอ๊ย!” ไอ้สก็อตไบรท์นรกแตกนั่นว่าด้วยน้ำเสียงสะใจก่อนจะเอามืออีกข้างมาดีดหน้าผากฉันดัง เพี๊ยะ!! เฮ้ย...นี่มันเจ็บนะเว้ย มันจะมากเกินไปละนะไอ้บ้า!

“สนุกมากมั้ย!?”

“สนุกสิถามได้แค่นี้ดูไม่ออกเหรอยัยโง่” ต๊าย...ปากร้ายซะด้วย เดี๋ยวนี่ต่อปากต่อคำแบบกระฉับกระเฉงแล้วเหรอ ได้...เดี๋ยวนายเจอฉันแน่!

ปักกกกก!

“โอ๊ยยยยยยย!

ไอ้สก็อตไบรท์ร้องโอดครวญเสียงหลงพร้อมกับปล่อยมือออกจากข้อมือของฉันทันทีเมื่อฉันใช้ส้นเท้ากระทืบเข้าที่เท้าของหมอนั่นอย่างแรงจนพื้นแทบจะทะลุเป็นรูเท้า ฉันเลยเหวี่ยงฝ่ามือไปที่หน้าของเขาอีกทีในจังหวะที่เขาเผลอจนเขาหน้าหันไปตามแรงตบของฉัน

เพี๊ยะ!!

“เฮ้ยยยยย O_O”

เสียงคนรอบข้างอุทานอย่างตกใจดังขึ้นพร้อมกัน พอเสียงนั้นเงียบลงทั้งโรงอาหารก็เงียบกริบจนฉันได้ยินเสียงมดเดินบนพื้นทันที ไอ้สก็อตไบรท์ค่อยๆ หันหน้ากลับมามองหน้าฉันช้าๆ ด้วยแววตาแข็งกร้าวอย่างเห็นได้ชัด

อ่ะ...เอ่อ ฉันว่าฉันเริ่มกลัวเขาแล้วว่ะ รีบเผ่นดีกว่า TOT

“คิดว่าตัวเองเป็นใครถึงมาตบฉัน?” หมอนั่นว่าเสียงเย็นก่อนจะขยับเข้ามาประชิดตัวฉันมากขึ้นเรื่อยๆ จนฉันต้องถอยหนี ยะ...แย่แล้ว ฉันทำเขาโกรธจริงๆ ซะแล้วสิ!

หนะ...หนีดีกว่า =_=

ฟิ้วววววว~

เฮ้ยกลับมาเดี๋ยวนี้นะโว้ย โธ่เว้ย ดันจับไว้ไม่ทันซะได้!”

เสียงสบถของหมอนั่นดังลอยมากระทบหูฉันทันที นี่วิ่งหนีมาแบบไม่คิดชีวิตเลยนะเนี่ย วิ่งมาแบบลืมโลกเลยอ่ะ ลืมยัยอินดี้ด้วยว้ากกกกกก TOT

สงสัยวันนี้ฉันคงไปกับพี่เนเน่ไม่ได้แล้วแน่ๆ เพราะถ้าฉันไปล่ะก็เจอทีนไอ้บ้าไบรท์แน่ๆ เลย! T^T

' © Tenpoints ! '










talk with mylittlemook 17/10/11
มาแล้วววว ในที่สุดก็มาสักที!
ตอนนี้มาช้ามาก ขอโทษทุกคนไว้ก่อนเลยค่ะ! พอดีอยู่ๆป่ะป๊าของมุกก็ขุดกีต้าร์โปร่งมาจากไหนไมรู้ใหม่เอี่ยมมากแต่เขาบอกว่ากีต้าร์ตัวนี้เป็นสิบปีแล้ว (ใหม่จริงๆนะ ยังไม่ได้แกะพลาสติกเลยอ่ะ) แล้วเอามาให้มุกทั้งที่มุกเล่นกีต้าร์ไม่เป็นเพราะตั้งแต่เด็กยันโตขนาดนี้ก็เรียนแต่เปียโน -_-
แต่ด้วยความที่อยากเล่นกีต้าร์เป็นมากๆมุกก็เล่นนั่งศึกษาด้วยตัวเองอยู๋หลายวันเลยค่ะ แบบว่าเห่อมากจนตอนนี้พอจำคอร์ดได้นิดหน่ยแล้ว ถึงได้แว้บมาแต่งแล้วอัพให้เนี่ย
ต้องขอโทษจริงๆน้า TT

โอเคพอ เลิกขอโทษแล้ววกกลับมาเข้าเรื่องสักที -_-;
สำหรับตอนนี้ก็เป็นตอนที่5แล้วอ่ะนะ มุกรู้สึกแบบแต่งไปแต่งมานิยายเรื่องนี้มันดูรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ดูสาลี่กับไบรท์สิ กัดกันจนโงหัวไม่ขึ้นเลยอ่ะ จำหักให้มันไปสวีทกันยังไงดีวะเนี่ย55555555555
และดูเหมือนว่าไบรท์จชอบแกล้งสาลี่ซะจริงๆเลย เรื่องยั่วโมโหนี่ที่หนึงเหอะ แต่งไปแต่งมาแบบหมั่นไส้ไบรท์อ่ะ (อ้าว5555555)
ยัยสาลี่นี่ก็ทิฐิสูงซะจริง เรื่องนี้ต่างคนต่างไม่มีใครยอมใครเลยค่ะมันส์มาก
แต่แอบสงสารสาลี่ที่โดนไบรท์แกล้งอ่ะ เปียกไปหมดเลย ถ้าเป็นมุกนะตามไปด่าเจ็ดชั่วโคตรอ่ะ5555555

เอ่อ....พูดมากไปมั้ยวันนี้? แหมก็มันคิดถึงนี่นา ไม่ได้มาอัพตั้งนาน :P
เอาเป็นว่าตอนนี้เป็นยังไงบ้าง อยากให้แก้ไขตรงไหนมั้ย เม้นบอกกันได้นะคะ
อยาให้ฝาเช็คคำผิดด้วยน้าเพราะมุกเอามาลงแล้วยังไม่ได้เช็คเลยเพราะนี่ก็ตี2แล้วค่ะ ง่วงมาก -_-
วันนี้ไปก่อนนะคะที่รัก ไม่ไหวแล้วง่วงมากๆ
เจอกันตอนหน้าค่ะ! บ๊ายบายรักรีดเดอร์ที่สุดในโลก<3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

537 ความคิดเห็น

  1. #456 Eres (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2554 / 17:57
    นางเอกเท่มาก  ก ก ก ก ก
    #456
    0
  2. #448 มิล.มิลค์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2554 / 15:37
    สนุกคร้าฟ >_
    #448
    0
  3. #430 Ap'aQPr (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2554 / 19:15
     พระเอกโหดดด
    #430
    0
  4. #250 สายลมซึ่งไร้ตัวตน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2554 / 19:40
    สะใจแทนนางเอกอะ ตอนนี้
    #250
    0
  5. #228 best zaa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2554 / 12:35
    มีงานเข้าแล้ว~สาลี่น้อย
    #228
    0
  6. #164 เป็ดจง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2554 / 19:34

    ซวยแล้วสาลี่

    #164
    0
  7. #147 Name:D (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2554 / 21:18

    ไปทำเขาโกรธทำไมล่ะ55

    #147
    0
  8. #114 -❀NICKNICKYNICKNICKY (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 15:55
     5555555 สาลี่ตายแน่!!
    #114
    0
  9. #108 llamll (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2554 / 17:26
     ถ้าจะค้างงงงงงงงงงงงงงงงง
    #108
    0
  10. #107 dream (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2554 / 11:45
    สาลี่แย่แล้ว

    อัพต่อไวๆนะค่ะ
    #107
    0
  11. #106 ;Dearrysept ' (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2554 / 01:23
     รอตอนต่อไปนะค่ะ ;)
    #106
    0
  12. #104 ^_PEEAH_^ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2554 / 21:54
    ขำกลิ้งเลยค่ะ เเรงพอกันทั้งคู่อ่ะ555
    #104
    0
  13. #102 noonnns (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2554 / 20:58
     ซวยแล้ววว 555555555555555
    #102
    0
  14. #99 สดใส~ร่าเริง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2554 / 18:50
    อ๊ากกกกกกกก สนุกมากก ชอบบๆ มาอัพอีกเยอะๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ตาย !
    #99
    0
  15. #98 •A t h [] n a• (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2554 / 10:06
     555 สนุกดี =w='
    #98
    0
  16. #96 patt-Y (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2554 / 21:34
    ตอนต่อไปสาลี่จะเป็นยังไงบ้างเนี่ย ฮ่า ๆ =w=



    #96
    0
  17. #94 LittleJ. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2554 / 13:54
    ขอไว้อาลัยให้สาลี่ล่วงหน้า-0-
    #94
    0
  18. #93 **earnny** (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2554 / 13:51
     ฮ่าๆๆ สาลี่เอ้ยย
    #93
    0
  19. #92 ลูกปัด;) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2554 / 13:29
    สาลี่ตายแน่อ่่ะ55555555
    #92
    0
  20. #91 NAMPHET น้ำเพชร (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2554 / 11:13

    สาลี่ซวยแล้ววววววววว

    #91
    0
  21. #90 >>กระบวยตักน้ำ<< (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2554 / 10:55
    อัพพพพพพเถอะค่าาาาา ได้โปรดดดดด>W<
    #90
    0
  22. #89 ลูกปัด;) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2554 / 01:59
    มาปูเสื่อรอตาไบรท์ค่า >
    #89
    0
  23. #88 i-miffy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2554 / 01:44
     รีบๆอัพน่ัะคะ
    #88
    0
  24. #87 ... (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2554 / 20:26
    อัพไว ๆ น๊าคะ จะรอคะ :))
    #87
    0
  25. #86 NAMPHET น้ำเพชร (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2554 / 12:14

    รอ ~ ~ ~   มาอัฟเร็วๆนะ

    #86
    0