Love Unlimited เปลี่ยนใจยัยตัวร้ายให้หันมารัก

ตอนที่ 12 : Chapter12♥ : Romeo and Juliet on stage (อ่านทอล์คหน่อยค่ะ:} )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,054
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    22 พ.ย. 54

' © Tenpoints ! '

 





Chapter12 : Romeo and Juliet on stage

 

 

 

 

 

 

 

"ฉันว่าเธอแต่งหน้าให้สาลี่อ่อนไปนะเนเน่ เธอน่าจะเติมอีกนิด ฉันกลัวว่าคนที่นั่งด้านหลังจะเห็นเป็นหน้าซีดๆ น่ะ"

พี่บาร์บี้ยืนกอดอกพูดกับพี่เนเน่ที่กำลังแต่งหน้าทาปากให้ฉันอย่างเข้มงวดทำเอาฉันกับพี่เนเน่อ้าปากหวอพร้อมกันด้วยความงงงวย

ฉันว่านี่มันก็เข้มมากแล้วนะ จะให้ฉันทาปากแดงแล้วทำสโมคกี้อายไปเลยป่ะ -_-

"นี่ยังไม่เข้มอีกหรอ สาลี่เล่นบทเป็นจูเลียตนะไม่ใช่แม่นางเอกถึงต้องแต่หน้าให้ดูจัดจ้านขนาดนั้น" พี่เนเน่ว่าก่อนจะหันไปสะกิดให้ยูที่ถูกพี่เซนนี่ สไตล์ลิสหนุ่มรูปงามแต่ใจเป็นหญิงเซ็ตผมให้อยู่อย่างเมามันส์หันมาหา "นายคิดว่ามันอ่อนไปมั้ยยู"

"ไม่นะ...ฉันว่ามันพอดีแล้ว" ยูตอบก่อนจะหันกลับไปที่กระจกให้พี่เซนนี่เซ็ตผมต่อ

"เห็นมั้ยบาร์บี้...อย่าคิดมากเลย ทุกอย่างจะต้องออกมาเวิร์คแน่" พี่เนเน่พูดปลอมใจพี่บาร์บี้ซึ่งฉันก็พยักหน้าหงึกหงักเสริมคำพูดของพี่เนเน่อย่างเห็นด้วย

ซ้อมหนักกันมาตั้ง2เดือนแบบนี้ (ถึงแม้บางทีพี่โอห์มกับยูค่อยหาเรื่องทำให้การซ้อมมันล่าช้าไปก็ตาม -_-) ไม่มีทางหรอกที่เราจะพลาดนอกจากซะว่ามันจะเป็นเหตุสุดวิสัยอย่างเช่นอยู่ๆ ก็ไฟดับทั้งโรงเรียนทำให้เครื่องเสียงและไฟสปอร์ตไลท์ใช้การไม่ได้

แต่มันคงไม่เกิดอะไรแบบนี้ง่ายๆ หรอกจริงมั้ย?

"ขอบใจนะเนเน่ ฉันว่าฉันคงเครียดมากเกินไปน่ะ ฉันแค่อยากให้มันออกมาดีที่สุด" พี่บาร์บี้ถอนหายใจ "งั้นฉันไปดูตรงอื่นก่อนนะ"

"ได้เลยตรงนี้ฉันจัดการให้เธอเอง" พี่เนเน่ยิ้ม "โอ้ยสาลี่ วันนี้สาลี่สวยมากกกกกก >_<"

และหันมากรี๊ดกร๊าดใส่ฉันต่อ =_=

"ระ...หรอคะ"

พี่เนเน่ชมขนาดนี้ฉันก็เขินนะ...แต่ไม่แสดงออก -..-

"พี่ไม่รู้ว่าสาลี่เห็นไบรท์หรือยัง คือพี่จะบอกว่าวันนี้มันหล่อมากกกกก *O*"

"เอ่อ...พี่เนเน่บอกสาลี่ทำไมคะ สาลี่ไม่ได้สนใจหมอนั่นสักหน่อย"

"พี่รู้นะว่าเราน่ะสนใจม้ากมาก" พี่เนเน่ว่าเสียงสูงก่อนหันไปหานีออนที่นั่งเก๊กมองพี่เนเน่แต่งหน้าฉันและเงียบอยู่นาน "ใช่มั้ยนีออน"

"อือ -_-" หมอนั่นตอบรับเนือยๆ

"เข้าข่ายรักนะแต่ไม่แสดงออกหรือเปล่า -.,-" อีตายูที่เพิ่งเซ็ตผมเสร็จลุกขึ้นมานั่งตรงที่วางแขนเก้าอี้ที่ฉันนั่งอยู่ด้วยน้ำเสียงที่...กรุ่มกริ่มมาก =_=

ว้ากกกกกกกก ทำไมถึงร่วมมือร่วมใจกันขนาดนี้ ฉันไม่ได้สนใจ ไม่ได้รักนะแต่ไม่แสดงออกอย่างที่ยูว่าสักหน่อย ทุกคนมั่วที่สุด TOT!!

"อีก10นาทีจะออนแอร์แล้วนะ นายจะไม่ไปสแตนบายหรือไง!?" ฉันเหวใส่อีตายู หมอนั่นทำหน้าเหมือนเพิ่งนึกอะไรออกก่อนจะร้องเสียงดังลั่น

"เอออออ ฉันลืมไปเดินหน้างานให้แฟนคลับถ่ายรูปเลยว่ะ...ไปด้วยกันมั้ยไอ้สุดหล่อ" และหันไปถามนีออนด้วย

ตายแล้ว...อีตายูเรียกนีออนว่าสุดหล่อ ฟังดูน่าขนลุกดีนะ

"ข้างนอกอากาศร้อนจะตาย แกจะไปให้เหงื่อแตกทำไม หลังเล่นเสร็จก็ยังมีเวลาอีกทั้งวัน จะได้ไปกับพวกไอ้โอห์มไอ้ไบรท์ด้วยไง"

"เออว่ะ เดี๋ยวไปหาไอ้ไบรท์ที่หลังเวทีก่อน ไปด้วยกันเปล่าสาลี่ -3-"

ตอนแรกยูพูดกับนีออนด้วยน้ำเสียงปกติแต่ประโยคหลังเขาหันมาพูดกับฉันด้วยน้ำเสียงล้อเลียนและนั่นทำให้พี่เนเน่กับนีออนหันมามองฉันอย่างต้องการคำตอบพร้อมกันทำเอาฉันพูดไม่ออกไปเลย =_=

"ไปเปล่า" ยูถามฉันอีกครั้ง

"เอ่อ..." ไอ้ไปก็อยากไปน่ะนะแต่พูดไม่ออก TOT!!

"ไปสิจ้ะสาลี่!"

พี่เนเน่ว่าพร้อมดันให้ฉันตัวติดกับยูแล้วหมอนั่นก็ลากฉันไปที่หลังเวทีที่ทุกคนกำลังเช็คชื่อและตรวจตราความเรียบร้อยกันอยู่ ทำให้ฉันได้เห็นไอ้สก็อตไบรท์นั่น...

ฉันเพิ่งได้เห็นเขาหลังจากที่มาถึงโรงเรียนก็ตอนนี้นี่แหละเพราะพอถึงปุ๊บทั้งฉันทั้งเขาก็โดนลากไปจัดการโน่นนี่เลยทำให้ไม่ได้เจอกันเลย

ตอนนี้อีตาสก็อตไบรท์กำลังนั่งอ่านบทเตรียมความพร้อมในชุดยุโรปในสมัยยุคกลาง ผมของหมอนั่นที่ปกติจะพริ้วตามลมเพราะไม่เคยเซ็ตอะไรเลยตอนนี้กลับถูกเซ็ตให้เป็นทรงตั้งๆ แต่หล่อขึ้นเป็นกอง

กรี๊ดดด นี่ฉันชมว่าเขาหล่อเหรอ TOT

"มองตาเป็นมันวิ้งๆ เลยนะ -O-"

ไอ้บ้ายูล้อฉันอีกแล้ว =_=

"ฉันเปล่า!"

"ฉันไม่เชื่อ แบร่ :p"

กรี๊ด ใครก็ได้ช่วยเอาไอ้บ้ายูนี่ไปเก็บให้ฉันทีเถอะ!! TOT
 
 
 

(Someone is talking)

"ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...ณ เมืองเวโรนา มีสองตระกูลใหญ่อย่างมอนตาคิวและแคปปูเล็ตซึ่งบาดหมางกันมาตั้งแต่บรรพบุรุษจนสืบทอดมาสู่ลูกหลาน เมื่อสองตระกูลนี่เจอกันเมื่อไหร่เป็นต้องมีเรื่องกันทุกครั้งอย่างเช่นเหตุการณ์นี้"

เสียงหวานของนาโนบรรยายขึ้นก่อนที่ม่านจะเปิดเป็นฉากตลาดในเมืองเวโรนาที่เบนโวลิโอ (ยู) และพรรคพวกอีกสองสามคนกำลังเดินเล่นอย่างสนุกสนานและบันเทิงในอารมณ์ ทันทีที่เบนโวลิโอออกมาปรากฎตัว สาวๆ ที่ดูละครอยู่ด้านล่างถึงกับกรี๊ดกร๊าดกันใหญ่

"มีสาวคนไหนว่างบ้าง...ข้าอยากจะชวนไปเดตนัก" เบนโวลิโอว่าอย่างอารมณ์ดีพร้อมกับขยิบตาให้คนดูเล็กน้อย ซึ่งนั่นเรียกเสียงกรี๊ดได้ดีทีเดียว

"ท่านเบนโวลิโอครับ...ข้าว่าเราควรกลับกันดีกว่า" หนึ่งในพรรคพวกของเบนโวลิโอ (นิว) พูดขึ้นแล้วมองซ้ายมองขวาเหมือนกำลังหาอะไรบางอย่าง "นี่มันเขตของพวกแคปปูเล็ตนะครับ"

"แคปปูเล็ตแล้วไง!?" คำพูดของสมุนคนเมื่อกี้ทำให้เบนโวลิโอฉุนกึก "ลองมันมาสิ...ข้าจะฟันหัวมันให้ขาดกระเด็นติดฝาผนังกำแพงเมืองไปเลย!"

หลังจากพูดจบเบนโวลิโอก็ชักดาบออกมาแกว่งไปมาอย่างเท่ห์ ในขณะเดียวกันติบอลต์ (โอห์ม) ก็ปรากฎตัวขึ้นพร้อมกับพรรคพวกอีกหนึ่งคนทำเอาคนดูกรี๊ดกร๊าดกันอีกครั้ง

"พูดจาสามหาวนัก!" ติบอลต์ว่าพร้อมชักดาบออกมาแล้วเอาดาบชี้หน้าเบนโวลิโอ "พวกมอนตาคิว...มันก็เก่งแต่ปาก"

"นี่เจ้า!!"

พอได้ยินอย่างนั้นแล้วเบนโวลิโอถึงกับปี๊ดแตก เขาชักดาบออกมาจ่อที่หน้าของติบอลต์อย่างหมายจะเอาชีวิต จากนั้นการต่อสู้ก็เริ่มขึ้นอย่างดุเด็ดเผ็ดร้อนจนชาวบ้านที่มุงดูอยู่คนหนึ่งรีบไปตามเจ้าเมืองเวโรนา (เจเจ) มา

"หยุด! หยุดเดี๋ยวนี้ ข้าบอกให้หยุดไง!" เจ้าเมืองเวโรนาว่าหลังจากที่นำร่างอ้วนกลมพุงพลุ้ยของตัวเองมาอยู่ตรงกลางระหว่างเบนโวลิโอและติบอลต์ที่กำลังฟันกันอยู่ (อุ้ยตายแล้ว...)  ซึ่งนั่นทำให้ทั้งสองคนแยกออกจากกันและเลิกแล้วต่อกันแต่โดยดี

"ฝากไว้ก่อนเถอะ ถ้าข้าเจอเจ้าอีกเมื่อไหร่...ข้าจะเด็ดหัวเจ้ามาเสียบประจานที่ประตูเมืองแน่!" เบนโวลิโอประกาศลั่นก่อนจะหันหลังเตรียมจะเดินจากไป

"ข้าจะรอก็แล้วกันไอ้ลูกหมา!"

มั้ง... =_=

คำพูดของติบอลต์ทำให้เบนโวลิโอหันกลับไปและทำท่าเหมือนจะเอาดาบตีแสกหน้าติบอลต์แต่เจ้าเมืองเวโรนาทำหน้าเหมือนจะเอาเรื่องใส่เขาซะก่อน เบนโวลิโอเลยยอมจากไปอย่างแค้นใจจากนั้นม่านก็ปิดลง ไฟทั้งหมดดับ หน้าเวทีมืดสนิทและนาโนก็บรรยายขึ้นอีกครั้ง

"เมื่อเป็นแบบนั้นเบนโวลิโอจึงได้ตัดสินใจเดินทางกลับบ้านและไปหาโรมิโอพี่ชายของเขาที่กำลังอกหักและเข้าไปพูดคุยด้วย"

หลังจากที่บรรยายจบ ไฟสปอร์ตไลท์ก็ฉายไปที่หน้าเวทีปรากฎภาพโรมิโอ (ไบรท์) กำลังนั่งสูบบุหรี่อยู่คนเดียวเงียบๆ (ควันที่เขาพ่นออกมาเป็นเอฟเฟ็กซ์ล้วนๆ -_-) และรำพึงรำพันถึงหญิงคนรัก เมื่อโรมิโอปรากฎตัว...เสียงกรี๊ดก็ดังสนั่นในทันทีทันใด

"เห้อ...ทำไมนางถึงไม่รับรักข้านะ" โรมิโอบ่นกับตัวเองเบาๆ ด้วยสีหน้าเศร้าๆ แลดูหน้าสงสารเรียกความเห็นอกเห็นใจจากคนดูได้อย่างดี

"ท่านพี่!!"

เบนโวลิโอที่วิ่งมาจากทางเดินตรงกลางขึ้นมาบนเวที (แน่นอนว่าคนที่ชอบยูกรี๊ดจนน้ำลายฟูมปากตายไปแล้ว) เรียกพี่ชายเสียงดังทำเอาโรมิโอที่กำลังรำพึงรำพันอยู่คนเดียวสะดุ้งสุดตัวแล้วหันมามองหน้าน้องชายอย่างเหวอๆ

"ลมอะไรหอบเจ้ามา...แล้วหน้าไปโดนอะไรมา ทำไมถึงมีแผล"

"โดนอะไรมาไม่สำคัญ...ว่าแต่ท่านพี่เป็นอะไร ข้าเห็นท่านซึมมาหลายวันแล้ว ได้โปรดเล่าให้ข้าฟังเถอะ"

"ความรักอย่างนั้นเหรอ?" เบนโวลิโอเลิกคิ้วขึ้นก่อนจะวิ่งไปดักหน้าโรมิโอ "ผู้หญิงคนนั่นน่ะหรือที่ทำพี่ข้าเป็นเยี่ยงนี้"

"ใช่...โรซาลีนนั่นแหละ" โรมิโอถอนหายใจ "ข้าจะไปหาเมอร์คิวซิโอแล้ว"

"ข้าไปด้วยสิ!"

พอเบนโวลิโอพูดจบทั้งสองคนก็เดินหายเข้าไปในหลังเวทีและจากนั้นม่านก็เปิดขึ้นเป็นฉากบ้านของเมอร์คิวซิโอ (ต้นกล้า)

"กรี๊ดกร๊าดโรมิโอของข้าในที่สุดเจ้าก็โผล่หัวมาสักที!" เมอร์คิวซิโอทำท่ากรี๊ดกร๊าดเหมือนตุ๊ดแล้วกระโดดเข้าใส่โรมิโอพร้อมกับจูบแก้มของโรมิโอดังจ๊วบๆ อย่างโหยหาทำเอาโรมิโอผลักเมอร์คิวซิโอจนกระเด็นแล้วเอาแขนเสื้อเช็ดหน้าตัวเองอย่างขยะแขยง

"เล่นอะไรของเจ้าน่ะเมอร์คิวซิโอ!" โรมิโอเหวลั่น

"ก็เจ้าเล่นหายหัวไปตั้งนานข้าก็ต้องคิดถึงเป็นธรรมดา" เมอร์คิวซิโอหัวเราะ "ข้ามีเรื่องสนุกๆ จะให้เจ้าทำให้หายซึมเศร้าด้วยล่ะ เจ้าจะไปด้วยกันก็ได้นะเบนโวลิโอ"

"อะไรเหรอพี่" เบนโวลิโอถามพร้อมกับทำหน้าสงสัยไปพร้อมกับโรมิโอที่ยังยืนเงียบอยู่

"นี่คือบัตรเชิญไปงานเลี้ยงเต้นรำใส่หน้ากากของตระแคปปูเล็ต"

"แคปปูเล็ต!!" สองพี่น้องตระกูลมอนตาคิวโผล่พร้อมกัน

"ใช่! งานนี้โรซาลีนไปด้วยนะ เจ้าไม่สนใจเหรอ?"

คำถามของเมอร์คิวซิโอทำให้โรมิโอตาโตทันที สำหรับเขาแล้วสิ่งที่เค้าต้องการที่สุดก็คือได้เจอโรซาลีนเพราะเธอได้หลบหน้าเขามานานพอสมควรแล้ว

"แต่ข้าว่ามันไม่ควร" โรมิโอว่าเสียงอ่อยอย่างเศร้าสร้อย "สถานที่ของแคปปูเล็ตเป็นที่ที่ข้าไม่ควรเข้าไปที่สุด อย่าลืมนะว่าข้าเป็นมอนตาคิว...โดยเฉพาะเบนโวลิโอ เดี๋ยวมันจะไปตีกับติบอลต์ได้"

"ข้าเกลียดมัน -_-^" เบนโวลิโอว่าเสียงแข็ง

"ไปเถอะน่าโรมิโอ เจ้าลองคิดดูสิ...ถ้าเจ้าได้เจอโรซาลีนแล้วเต้นรำด้วยมันจะดีแค่ไหน แต่ถึงไปแล้วไม่ได้เจอโรซาลีนแต่เจ้าก็ยังได้เจอสาวสวยคนอื่นในงานนะ...เจ้าจะได้เต้นรำกับสาวคนนั้นอย่างเคลิบเคลิ้มแบบนี้~" เมอร์คิวซิโอว่าพร้อมกับจับโรมิโอเข้าฟอร์มเต้นรำ ทำให้โรมิโอหัวเราะนิดๆ แต่ก็น่ารักอยู่ดีเล่นเอาคนดูด้านล่างกรี๊ดกร๊าดกับอิริยาบทที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน

แน่สิ...ก็โรมิโอตัวจริงของพวกเขาออกจะเป็นคนยิ้มยากแถมยังชอบตีหน้านิ่งและพูดจาเย็นชาทำร้ายจิตใจอีกต่างหาก

"ปล่อยข้าน่า ขนลุกจะแย่อยู่แล้ว" โรมิโอหัวเราะ

"เอาเป็นว่าไปเถอะ...คิดซะว่าไปสนุกกันก็ได้" เมอร์คิวซิโอปล่อยโรมิโอแล้วหัวเราะร่า แต่โรมิโอหันมามองน้องชายตัวเองอย่างช่างใจ ทำให้เบนโวลิโอรู้ทันทีว่าพี่ชายกำลังกังวลเรื่องของเขาอยู่

"ข้าจะยอมไม่หาเรื่องติบอลต์วันนึงก็แล้วกัน" เบนโวลิโอยักไหล่ "ที่ไม่หาเรื่องมันเพราะเห็นแก่พี่หรอกนะ"

"เยสสสส! งั้นไปเถอะ ข้าอยากแด๊นซ์จะแย่อยู่แล้ว จุ๊กกรู~ -3-"

หลังจากที่เมอร์คิวซิโอพูดจบทุกคนก็เดินหายไปด้านหลังเวทีและม่านก็ปิดลง จากนั้นพ่อและแม่ของจูเลียตก็เดินออกมาพร้อมกับเจ้าเมืองเวโรนา

"อะไรนะ...ปารีสลูกชายของท่านจะมางานเต้นรำของพวกข้าวันนี้เหรอ" พ่อของจูเลียตกล่าวอย่างปลาบปลื้ม

"ใช่แล้ว! คิดซะว่าเป็นการดูตัวไปเลยแล้วกัน...ดีมั้ย?"

"โอ้ยยยย ดีซะยิ่งกว่าดีอีกค่ะ!" แม่ของจูเลียตปรบมืออย่างยินดี "นม! มาหาข้าซิ!"

"ค่ะคุณผู้หญิง"

"ไปบอกจูเลียตเกี่ยวกับเรื่องนี้ให้ฉันที...บอกว่าให้แต่งตัวให้เริ่ดที่สุดในจักรวาลนี้ ถ้าไม่เริ่ดไม่ต้องออกมา"

"ค่ะ!"

แม่บ้านผู้เป็นแม่นมของจูเลียตตอบรับคำสั่งอย่างแข็งขัน จากนั้นไฟทั้งหมดก็ดับลงไปสักพักก่อนที่ไฟสปอร์ตไลท์จะสาดเข้าไปที่สาวน้อยร่างบางเจ้าของผมสไลด์ยาวถึงกลางหลังแต่บัดนี้ถูกดันเป็นลอนใหญ่ๆ อย่างสวยงามสีดำสนิทที่อยู่ในชุดกระโปรงสุ่มไก่ (?) ในยุคกลาง

ใช่แล้ว...เธอคือจูเลียต (สาลี่) ของเรานั่นเอง!

และในวันนี้เธอสวยมากจนใครบางคนที่ยืนมองอยู่หลังเวทีถึงกับหัวใจกระตุกวูบ...ทั้งๆ ที่ปกติเขาก็มักจะใจเต้นอยู่แล้วเวลาอยู่ใกล้กับเธอแต่ในตอนนี้มันมากกว่าปกติจนเขาปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอทำให้เขาหวั่นไหวได้อย่างไม่มีเงื่อนไข

"คุณหนู!!!" แม่นมแหกปากกว้าง360องศาเพื่อตะโกนเรียกจูเลียต

"จ๋านม" จูเลียตตอบรับเสียงหวานก้องกังวาลไปถึงสะพานพระราม7

"งานเย็นนี้คุณปารีสลูกชายของเจ้าเมืองจะมาด้วย คุณผู้หญิงสั่งว่าตั้งแต่งตัวให้งดงามที่สุดเท่าที่จะทำได้" แม่นมทำหน้าจริงจัง "และเราต้องแต่งตัวเดี๋ยวนี้เลย!"

สิ้นเสียงแม่นมไฟทั้งหมดก็ดับลงอีกครั้งจากนั้นนาโนก็บรรยายเสียงหวาน

"ตกเย็น...งานเต้นรำของตระกูลแคปปูเล็ตก็ได้เริ่มขึ้น ณ ห้องโถง จูเลียตกับปารีสได้เจอกันและเต้นรำกันในขณะที่โรมิโอเข้ามาถึงพอดี"

และแล้วม่านก็เปิดอีกครั้ง...ปรากฎให้เห็นหลายคนกำลังเต้นรำกันจนวุ่นวายไปหมด (ตัวประกอบเรื่องนี้เยอะมากจริงๆ -_-) แต่คู่ของปารีสและจูเลียตก็ยังคงเด่นหราอยู่ตรงกลาง

"พระเจ้า...นางผู้นั้น" โรมิโอที่กำลังชะเง้อมองหาโรซาลีนอยู่ต้องอุทานออกมาอย่างลืมตัวเมื่อเห็นจูเลียตและดูเหมือนว่าเธอจะมองเขาเหมือนกัน ทั้งสองคนสบตากันอย่างพอดิบพอดีราวกับสวรรค์ทรงสร้าง

โรมิโอขยับเข้าไปใกล้จูเลียตกับปารีสขึ้นอีกนิด ทั้งสองคนส่งสายตามองกันและกันราวกับชู้รักเรือล่ม (ชักจะไม่เกี่ยว -_-)

"เอ่อ...ปารีส ข้าขอเวลาสักเดี๋ยวได้มั้ยคะ?"

ในที่สุดจูเลียตก็ทนไม่ไหวและเป็นฝ่ายบอกปารีสที่ยังคงเต้นรำไม่รู้เรื่อง

"อ๋อได้สิ ข้าจะรอเจ้าอยู่ตรงนี้แล้วกัน"

"ค่ะ...เดี๋ยวข้ามานะคะ"

และแล้วเธอก็ปลีกตัวจากปารีสมาหาโรมิโอจนได้ พอทั้งสองเดินเข้ามาเจอกัน...ราวกับแม่เหล็กขั้วบวกขั้วลบ ทั้งสองคนเหมือนถูกแรงดึงดูดบางอย่างให้เข้าหากัน

"เจ้าสวยมาก..." โรมิโอหลุดปากชมออกมาทำเอาจูเลียตยิ้มหวานอย่างเขินๆ "เจ้าจะให้เกียรติเต้นรำกับข้าได้มั้ย”

หลังจากถามจบ โรมิโอก็ดึงมือของจูเลียตมาจับแล้วจูบพิตลงที่หลังมือของเธอเบาๆ เลยเอาคนดูเขินกรี๊ดกร๊าดกันดังลั่นอาคาร

นี่มันเป็นอะไรที่ชวนให้เขินดีนะคุณว่ามั้ย?

แน่นอนว่าจูเลียตเองก็เขินจนแทบจะเป็นลมล้มพับไปกับพื้น เธอพยักหน้าน้อยๆ อย่างเนียมอาย เมื่อเห็นอย่างนั้นโรมิโอจริงได้เข้าไปประชิดตัวเธอก่อนจะเริ่มเต้นรำอย่างช้าๆ

ระหว่างนั้นไม่มีใครพูดอะไร จะมีก็แต่รอยยิ้มหวานของจูเลียตและสายตาที่มองอย่างหลงใหลของโรมิโอก็เท่านั้น ทำเอาเมอร์คิวซิโอและเบนโวลิโอที่แอบยืนมองอยู่ห่างๆ ถึงกับแตะมือไฮไฟว์กันอย่างชอบใจ

"ในที่สุด...โรมิโอคนเดิมก็กลับมาแล้ว!" เมอร์คิวซิโอว่า

"ว่าแต่นางคนนั้นคือใครกัน? ทำไมข้าไม่เคยเห็นมาก่อน" เบนโวลิโอถามขึ้นอย่างสงสัย

"ข้าก็ไม่..." อยู่ๆ เมอร์คิวซิโอก็อ้าปากค้างเหมือนกำลังช็อคตาตั้ง ทำให้เบนโวลิโอมองเขาอย่างงงๆ ก่อนจะหันไปมองตาม

และนั่นแหละ...เบนโวลิโอช็อคตามไปด้วยอีกคนเพราะภาพโรมิโอกำลังก้มลงจุมพิตจูเลียตซึ่งนี่ก็เป็นการเรียกเสียงกรี๊ดจากคนดูอีกครั้ง ดังกว่าเดิมประมาณสองสามเท่าประหนึ่งว่าพวกหล่อนโดนน้ำร้อนลวกก็ไม่ปาน -_-

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นนี้มันออกจากอยู่นอกบทไปสักนิด...จูเลียตเริ่มดิ้นไปมาเบาๆ ทำให้คนที่อยู่ใกล้ๆ สังเกตได้ทั้งๆ ที่ตามบทแล้วเธอจะต้องอยู่เฉยๆ ทั้งๆ ที่ซ้อมกันมาเธอไม่เคยเป็นแบบนี้เลย...เพราะอะไร มีเหตุผลอะไรที่ทำให้เธอออกนอกบทแบบนั้น

หลังจากนั้นเพียงเสี้ยววินาที...โรมิโอก็เลื่อนหน้าออกมาจากเธอทำให้เห็นใบหน้าแดงระเรื่อไปถึงใบหู ไม่รู้เพราะเมกอัพหรือเขินอะไรกันแน่

ทำไม...มันถึงเป็นแบบนั้น?

(Someone talk end)








Talk with mylittlemook 20/11/11
ฮัลโหลวววว
มาอัชดเชยให้ตอนเย็นๆเพราะไม่มีอะไรทำ
ก่อนอื่นขอบ่นก่อนเลย เห็นแล้วอึดอัดมาก =_=!!
มีเม้นโฆษณาอะไรก็ไม่รู้ หางานยามว่างงั้นเรอะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ฮ้วยยย มาจากไหนวะ เดี๋ยวแม่ต่อยหน้าหงายเลย (โมโห)
คือเห็นแล้วเป็นอะไรที่เซ็งมาก -_-
และอยากขอความกรุณา อย่ามาโฆษณาอะไรในนี้อีกเลยนะ TOT

ช่างมัน เข้าเรื่องดีกว่าเดี๋ยวหงุดหงิด
ตอนนี้...อ่านแล้วแบบ555555555555555
มันมี 'อะไร' กันหว๊า...
หลายคนน่าจะเดาได้ คิกคิก อ่านแล้วเขินจริงจัง
ตอนหน้าเป็นยังไงยังมีลุ้น ใครรอ อยากอ่าน
ที่สำคัญคออยากให้อัพไวๆ
เม้นสิจ้ะแล้วสิทธิ์นั้นจะเป็นของท่านเดี๋ยวนี้! (อ่านให้เสียงเหมือนในทีวีไดเร็กด้วยนะ -.,-)

ยังไม่หมด...ขอพูดอีกเรื่องถึงแม้จะนอกเรื่องไปสักเล็กน้อย
สำหรับใครที่รอเรื่องของเฮียจิน ตอนนี้มุกขออนุญาต
หยุดอัพก่อนเพราะตอนนี้ตันมาก
คือสารภาพกันตรงๆอ่ะ โคตรอยากรีไรท์เรื่องนั้นใหม่หมดเลยอ่ะ
เลยอยากถามรีดเดอร์ว่าจะลบเรื่องไปก่อนแล้วค่อยเปิดใหม่ หรือจะทิ้งไว้อย่างนั้นดี?
แต่คือยังไงก็ต้องขอโทษรีดเดอร์อ่ะ เค้าขอโทษจริงๆน้า TAT

วันนี้ขอตัวก่อนนะคะเพราะเหนื่อยมากมาย เพิ่งล้างบ้านมาค่ะ
เจอน้ำท่วมแล้วบ้านเละซะ =_= รับไม่ได้อย่างแรง
แล้เจอกันตอนหน้านะคะ ขอคำตอบด้วย
รักทุกคน:)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

537 ความคิดเห็น

  1. #465 Eres (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2554 / 19:16
    อ่านแล้วก็เขินไปด้วย >///<
    #465
    0
  2. #437 Ap'aQPr (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2554 / 19:38
     จุ้บๆๆ
    #437
    0
  3. #394 Karasaki (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2554 / 23:07
     โรมิโอจุ๊บจริง >//<
    แล้วจูเลียตไปไรไปล่ะนั่น
    #394
    0
  4. #382 llamll (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2554 / 14:28
     กรี๊ดมาก โรมิโอจุ๊บจริง
    #382
    0
  5. #356 reilovekill (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2554 / 23:42

    ไม่ใช้แสตนอิน

    ไม่ใช้คนแสดงแทน

    เล่นจริง จูบจริง เด็ด

    #356
    0
  6. #355 che_hp (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2554 / 20:48
    กว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก~ อยากตะโกโกนดังๆ ให้ไรเตอร์ได้ฟัง ว่าค้างง!!! 

    ปล.น่ารักโคตรๆอ่ะ >///<
    #355
    0
  7. #353 ่่jane (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2554 / 14:59
    ค้างงงงงง



    อ๊าย ติดตามอัพๆๆๆๆ
    #353
    0
  8. #351 patt-Y (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2554 / 01:02
    อ๊ายยยยย >< เขินที่สวดดด



    สู้ ๆ ค๊า :)
    #351
    0
  9. #350 omeletom (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2554 / 23:42
     อาย >///< เขินแทนจูเลียต 
    #350
    0
  10. #349 Ln_shin (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2554 / 21:53
    อัพเร็วๆเรยน้าาาาาาาาาาาาา เค้าอยากอ่านแร้วอ่าาา T T เธอแต่งได้ค้าง มว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    #349
    0
  11. #348 Som-o (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2554 / 20:49
    ขอร้องนะค๊า .... รีบมาอัพทีเถิด ... มิสสสส ไบรท์ มวากกกกกก
    #348
    0
  12. #343 i-miffy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2554 / 18:07
    ไม่ไหวแล้ว อยากได้โรมิโอ
    #343
    0
  13. #342 wayry (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2554 / 14:32
    อร๊ายย ย ชอบมากอ่า าา มาอับไวนะจ้ะ >3
    #342
    0
  14. #341 Name:D (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2554 / 13:08
    กรี๊ดๆๆ >แหม น่าจะมีบทบรรยายระหว่าง...หน่อยนะ -.,-
    โรมิโอน่ารักมากกกก >O<
    #341
    0
  15. #340 NAMPHET น้ำเพชร (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2554 / 10:59
    นอกบท OoO!!!
    #340
    0
  16. #339 ribbonnie (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2554 / 10:27
    อ๊ายยยยย
    เขิน เขิน เขิน~
    #339
    0
  17. #338 'Ta_tai (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2554 / 09:55
    จูบจริง !!!!!

    สาลี่รู้ใจตัวเองรึยังจ๊ะเนี่ย ?
    เขิลแทนม้ากมากกกกกกกกกกกกกกกกก > #338
    0
  18. #337 LittleJ. (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2554 / 09:11
     อุ๊ย อุ๊ย อู๊ยยยยยยยย~~~~
    #337
    0
  19. #336 angel_black- (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2554 / 08:57
    เขิน>///< อยากอ่านต่อแล้ว รีบๆอัพนะคะ อึ๊ยยย เขิน>///<
    #336
    0
  20. #335 สายลมซึ่งไร้ตัวตน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2554 / 08:56
    น่ารักม้ากมาก
    อ่านไปเขินไป555
    #335
    0
  21. #334 N++ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2554 / 08:46
    อร้าย!!!!!!เขินอ่่ะ รีบอัพเถอะนะ!!!!พลีสๆ!!!ชอบเรื่องเน้ม๊าก
    #334
    0
  22. #333 ลูก๏มจุ๊บุ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2554 / 02:24
    จูบแล้ว จูบแล้ว !! 55555555
    #333
    0
  23. #332 เป็ดจง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2554 / 01:13
    ไรเตอร์อัพด่วนจ๋า~ ค้าง 555 สู้ๆ!

    #332
    0
  24. #330 ลูกปัด;) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2554 / 00:18
    กรี๊ดดด เขินมาก!

    ทีนี้ยัยสาลี่จะรู้ได้ยังว่าไบรท์ชอบตัวเองอยู่

    ไม่ใช่ว่าเป็นลมไปบนเวทีนะ5555555

    ค้างมากเลยต้องอัพด่วนเลยนะ -.-

    ปล.เรื่องของเฮียจินเรายังไงก็ได้นะ อต่อย่าทิ้งก็พอ คนนี้เค้ารัก5555555

    สู้ๆ;)
    #330
    0
  25. #329 aaimaimm (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2554 / 23:55
    เฮ้ยยยยย คือค้างอะ อัพต่อได้แล้วไรเตอร์ *ทุกคนเรียกร้อง* 555555
    #329
    0