Fic SJ Yaoi :: Just say me! แผนร้อน ซ่อนรัก...4P

ตอนที่ 8 : Chapter 07 : หนีไม่พ้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 418
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    6 พ.ค. 55


7



 

            ฮันคยองขับรถออกมาจากคอนโดของฮีชอลมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลเพื่อเยี่ยมยองฮวาและอีกอย่างหนึ่งก็คือรับเจ้าเด็กดื้อไปส่งที่บ้านตระกูลปาร์คให้ตามที่เฮยาฝากฝังไว้ ดวงตาคู่คมสอดส่องหาที่จอดรถอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะเหลือบไปเห็นร่างเล็กๆ ที่แสนคุ้นกับชายหนุ่มที่กำลังเปิดประตูรถเตรียมขับออกจากโรงพยาบาล หากฮันคยองไม่ได้ตาฝาดไป เขากำลังเห็นฮยอคแจนั่งรถออกไปกับผู้ชายคนนั้นที่เมื่อคืนเองก็มาเยี่ยมนายใหญ่ของบ้านเช่นกัน


            เมื่อเห็นแบบนั้นแล้ว ฮันคยองจึงตัดสินใจที่จะขับตามไปเพื่อดูสถานการณ์ แต่แล้วก็ต้องเปลี่ยนใจอย่างรวดเร็ว เมื่อคิดได้ว่าคนทั้งคู่น่าจะเป็นเพื่อนกันมากกว่า และที่สำคัญ เขาเองก็ทั้งเบื่อทั้งอึดอัดที่จะต้องคอยทำตามความต้องการของเฮยาแล้วเหมือนกัน ดังนั้นฮันคยองจึงเลือกที่จะเข้าไปเยี่ยมยองฮวามากกว่าที่ต้องคอยดูแลฮยอคแจที่ก็ไม่ใช่เด็กอมมือแล้วอีกต่อไป


            ขาวยาวก้าวไปตามทางเดินของโรงพยาบาล เลี้ยวซ้ายเดินเข้าไปก็เจอกับห้องไอซียูที่มีคนของตระกูลปาร์คนั่งอยู่บ้างปะปราย


            อ่าว คุณฮันคยอง มารับคุณฮยอคแจหรอค่ะ


            เปล่าครับ มาเยี่ยมคุณลุงน่ะ แล้วตอนนี้อาการท่านเป็นยังไงบ้างครับเอ่ยปฏิเสธแล้วถามกลับไป


            ยังไม่ทราบเลยค่ะ เมื่อกี้คุณเฮยากับคุณหนูก็พึ่งจะเข้าไปเองดวงตาคู่คมเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยกับคำบอกเล่าของหล่อน


            “อีทึกน่ะหรอครับ!”


            “ค่ะ ก็คุณหนูอีทึกไงค่ะได้ยินแบบนี้แล้ว ก็อดที่จะดีใจผสมกับเคืองๆ อยู่ไม่น้อยกับปฎิกิริยาของเมื่อคืนที่คนตาสวยนั้นมีกับฮยอคแจ


ฮันคยองค่อยๆ นั่งลงข้างๆ กับมิยอง เพื่อรอคอยให้อีทึกออกมา คิ้วหนาขมวดเข้ากันอย่างใช้ความคิด ว่าจะทำยังไงให้อีกคนนั้นยอมหันมาคุยด้วยกันดีๆ แล้วเขาเองควรจะพูดแบบไหนออกไปกัน ไม่ต้องรอให้เสียเวลาไปมากกว่านี้ ประตูห้องไอซียูก็เปิดออก พร้อมกับร่างบอบบางที่เดินออกมา และเมื่อดวงตาของทั้งคู่สบกัน ก็เป็นอีทึกที่รีบสาวเท้าออกมาให้พ้นกับรัศมีที่ฮันคยองนั่งอยู่ หากแต่คนที่รอโอกาสมานานก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ร่างสูงลุกขึ้นเดินตามอีกคนไปติดๆ อีทึกจึงค่อยๆ เร่งความเร็วเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนแทบจะกลายเป็นวิ่งไปอยู่แล้ว


หมับ!


ฮันคยองคว้าเอาเอวบางคอดไว้พร้อมกับดึงให้อีกคนเข้ามาอยู่ในวงแขน อีทึกเห็นแบบนั้นจึงพยายามออกแรงสะบัดตัวให้พ้น แต่ยิ่งขืนตัวออกจากวงแขนแกร่ง ฮันคยองก็ยิ่งกอดรัดแน่นขึ้นมากเท่านั้น


ฮัน ปล่อย! นี่มันโรงพยาบาลนะ!” อีทึกหันมาขึ้นเสียงใส่คนหน้าหล่อที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลังอย่างหงุดหงิด หากแต่ฮันคยองกลับทำหน้าตายไม่รู้ไม่ชี้จนอดไม่ได้ที่จะฟันศอกเข้ากับหน้าท้องแข็งอย่างแรง


ฮึก!” เพราะแรงที่ใส่ลงมานั้นไม่ใช่น้อยๆ ทำให้อีกคนรู้สึกทั้งจุกและเจ็บเหมือนกัน อีทึกที่ได้ยินเสียงร้องออกมาจากลำคอของฮันคยองเองก็รู้สึกผิดที่ทำร้ายอีกฝ่าย ยังไงปาร์คจองซูก็เป็นผู้ชาย แรงที่อัดไปก็คงไม่ได้เล็กน้อยเสียจนอีกฝ่ายไม่รู้สึกรู้สาอะไร


ร่างบอบบางหันเข้าหาร่างสูงที่ยังไม่ยอมปล่อยมือไว้แน่น ใบหน้าหวานที่ดูตื่นๆ ทำให้ฮันคยองรู้สึกดีไม่น้อยที่อีทึกยังเป็นห่วงเขาอยู่ ถึงแม้คนที่ทำให้เขาต้องเจ็บก็คือร่างบางเองก็ตาม


ข ขะ ขอโทษนะ”  


งั้นช่วยดูแผลให้หน่อยนะครับไม่ว่าเปล่าส่งสายตาเว้าวอนให้อีกคนให้ใจอ่อน


ทำแบบนี้ไม่ดีเลยนะฮันคยอง เพราะทำแบบนี้คนที่ใจอ่อนก็คือฉันเองอีกแล้วใช่มั้ย?  


อืม ก็ได้ 












 

ซีวอนที่ขับรถออกมาได้พักใหญ่ ก็คอยเหลือบมองคนตัวเล็กกว่าเป็นระยะ และทุกครั้งที่หันไปมองก็เจอกับฮยอคแจที่นั่งคิ้วขมวดหน้าตาดูครุ่นคิดอะไรไปมาตลอดเวลา


เพราะตอนนี้ฮยอคแจกำลังหวาดกลัวและหวาดระแวงไปหมดเสียทุกอย่าง เพียงเพราะคำพูดไม่กี่คำของอีทึกกลับส่งผลได้มากมายขนาดนี้


อีทึกไม่ได้ขู่เล่นๆ พี่ชายแสนดีไม่ได้โง่อีกต่อไปแล้ว และอีทึกสามารถทำอย่างที่พูดได้อย่างง่ายดายเพียงแค่กลับไปหาฮันคยองเท่านั้น นี่ล่ะคือสิ่งที่ฮยอคแจกลัวมากเหลือเกิน


กลัวว่าจะต้องเสียอ้อมกอดแสนอบอุ่นนั่นไป


กลัวว่าจะต้องเสียนิ้วที่คอยเช็ดน้ำตาให้อย่างอ่อนโยน


กลัวว่าจะต้องเสียความรักให้กับอีทึกไป


และกลัวว่าสุดท้ายเองฮยอคแจจะเป็นผู้แพ้


ถึงแม้ว่าทุกวันนี้ฮันคยองจะแคร์เขาแค่ไหน แต่ฮยอคแจก็รู้ดีว่าในหัวใจของร่างสูงก็ยังคงมีพี่ชายของเขาคนเดียวเท่านั้น ฮันคยองไม่เคยแม้แต่ที่จะรักเขาเลยสักนิด! ดังนั้นฮยอคแจถึงได้พยายามอย่างหนักเพื่อให้ฮันคยองรักไงล่ะ .. แต่ตอนนี้อีทึกรู้แล้วว่าเขาไม่ใช่น้องชายที่น่ารักอีกต่อไปแล้ว


ฮยอคแจต้องทำยังไง?


เขาควรต้องทำยังไงดี ?   


“ฮยอคแจ เป็นอะไรน่ะ


ป เปล่า


กลับบ้านมั้ย?”


บ้าน?


ก็บ้านฮยอคแจไงเมื่อเห็นว่าอีกคนยังคงทำหน้างง เชวซีวอนจึงอธิบายให้ร่างเล็กเข้าใจมากยิ่งขึ้น บ้านตระกูลปาร์คไงล่ะ


ผิดมั้ย? ที่ฮยอคแจกำลังคิดว่าซีวอนกำลังซ้ำเติมเขาอยู่ด้วยคำว่าตระกูลปาร์ค บ้านหลังนั้นไม่ใช่บ้านของฮยอคแจสักหน่อย เขาน่ะ ลีฮยอคแจนะ ไม่ได้มีเลือดเนื้อเชื้อไขของคนตระกูลปาร์คอยู่ในร่างกายเลยแม้แต่นิดเดียว


แต่สักวันหนึ่งของๆ บ้านนั้นทั้งหมดก็ต้องเป็นของเขาอยู่ดี ตราบใดที่อีทึกยังเลือกที่จะดื้อดึงมีทิฐิกับฮันคยอง


ขอเพียงแค่ฮันคยองรักเขาคนเดียวเท่านั้น

 







 

ฮันคยองที่บอกว่าจะให้อีทึกดูแผลให้นั้นในตอนแรกกลับพาอีกคนเข้ามานั่งในรถเสียดื้อๆ โดยที่คนตัวเล็กกว่าก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร เพราะตอนนี้ในหัวสมองของอีทึกกลับคิดไปถึงคำพูดที่ได้ข่มขู่กับฮยอคแจเอาไว้


พอได้มาอยู่ในสถานการณ์จริงแล้ว ความคิดและแผนการทั้งหมดกลับไม่สามารถทำได้อย่างที่ใจคิดเลยแม้แต่น้อย ดวงหน้าหวานหันไปมองคนข้างตัวเพราะรู้สึกถึงสายตาที่จ้องมองมาอยู่


ทั้งคู่สบตากันราวกับจะค้นไปให้ลึกถึงหัวใจและความรู้สึกที่ต่างคนต่างกักเก็บเอาไว้แต่ก็เป็นอีทึกเองที่หลบสายตาออกมาอย่างต้านทานไม่ได้ เพราะดวงตาคู่นั้นของฮันคยองกำลังทำให้อีทึกหายใจใม่ออก


นายเปลี่ยนไปนะดูไม่เหมือนคนที่ฉันเคยรู้จักเลยสักนิด


เวลาเปลี่ยน คนก็ต้องเปลี่ยน จะให้ฉันจมปลักอยู่กับอดีตที่เลวร้ายตลอดทั้งชีวิตแล้วจะมีอะไรดีขึ้นมาล่ะ...จริงมั้ย?” หากฮันคยองไม่ได้ฟังผิดไป น้ำเสียงที่เน้นย้ำนั้นมันดูเจ็บปวดเหลือเกิน แต่ใช่ว่าอีทึกคนเดียวซะเมื่อไหร่ที่รู้สึกเจ็บ เขาเองก็ไม่ต่างไปจากร่างบางเลยแม้แต่น้อยเหมือนกัน


อีทึก ร่างสูงครางเรื่องชื่ออีกคนออกมาเบาๆ


นายเองก็ดูมีความสุขดีนะ...ได้รับความรักมามายขนาดนี้แล้วยังจะต้องการอะไรอีก พูดจบก็หันหาหนีไปอีกทางเพื่อซ่อนความเสียใจมากมายเอาไว้ อีทึกไม่อยากให้ฮันคยองมองว่าเขาอ่อนแอ และไม่ต้องการเห็นสายตาอาลัยอาวรณ์ของร่างสูง


อีทึก...นายไม่เข้าใจฮันคยองพูดออกมาพร้อมทั้งพยายามที่จะจับอีกคนให้หันหน้ามาคุยกันดีๆ


เรามาดูแผลนายเถอะ ฉันจะได้ไปทำธุระต่อเสียงหวานเอ่ยออกมาเปลี่ยนเรื่อง ดวงตาคู่สวยก้มลงมองไปที่เสื้อเชิ้ตที่ดำของอีกฝ่าย พลางเอื้อมมือไปสัมผัสเบาๆ ก่อนที่จะช้อนตาขึ้นมองเพื่อขออนุญาติปลดกระดุมเสื้อออก ซึ่งฮันคยองเองก็ได้แต่พยักหน้าตอบรับเบาๆ แล้วเมินหน้าหนีไปมองบรรยากาศรอบข้างแทน


อึดอัด! ตอนนี้ความรู้สึกของคนทั้งคู่ไม่ได้แตกต่างไปมากกว่ากันเลย ถึงแม้จะได้อยู่ใกล้ชิดกันอีกครั้งหนึ่ง แต่กลับรู้สึกทำตัวไม่ถูก เพราะต่างฝ่ายต่างเลือกที่จะเก็บเรื่องที่ต้องการพูดไว้ในใจเพียงลำพัง


อีทึกที่มีทั้งทิฐิและอคติตลอดเวลาที่ผ่านมา


ฮันคยองที่ไม่กล้าตัดสินใจเอ่ยบอกอะไรออกไป


ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นจึงไม่มีใครสามารถเข้าใจได้เลยสักนิดว่าระหว่างเรามันควรจะเป็นยังไง


            มือบางแหวกเสื้อออกเพื่อดูรอยช้ำที่เกิดขึ้นเงียบๆ ไล่สายตามองไปเรื่อยๆ ก็ต้องหยุดชะงักกับสิ่งที่เห็นนอกเหนือจากรอยช้ำฝีมือของตนเอง ถ้าอีทึกไม่ได้โง่จนเกินไปก็พอจะเดาได้ว่ารอยขีดข่วนที่เกิดจากเล็บนี่เกิดขึ้นได้อย่างไร ไหนจะรอยสีแดงที่เป็นจ้ำๆ ที่ตอกย้ำความคิดอีก ถึงไม่บอกก็รู้ว่าฮันคยองไปทำอะไรมา ฉับพลันหัวใจของอีทึกรู้สึกเต้นอ่อนลง ร่างทั้งร่างรู้สึกด้านชาราวกับมีคนกำลังตบเสียเต็มแรง


            แล้วแบบนี้อีทึกจะจัดการกับน้ำตาของตัวเองยังไงดีล่ะ?


            จะทำยังไงไม่ให้ทั้งมือและหัวใจสั่นไหวแบบนี้


            ทายานิดหน่อยก็หายแล้วล่ะ มัน...ไม่ได้ช้ำมากอะไรเท่าไหร่ เพราะรอยจ้ำที่แดงที่เกิดขึ้นประปรายนั่นคงจะทำให้ช้ำมากกว่า


            ขอบคุณ


            นายกับฮยอคแจ...ช่างมันเถอะร่างบางเลือกที่จะเก็บคำพูดของตัวเองลง ฮันคยองหันมามองใบหน้าหวานของอีทึกก็ตกใจกับดวงตาแดงกล่ำที่มองมาบริเวณที่คาดว่าเป็นรอยช้ำและท่าทางที่ดูพยายามสะกัดกลั้นหยาดน้ำตาเอาไว้ และในทันทีร่างสูงเองก็ก้มมองก็พบกับร่องรอยระบายอารมณ์ปรารถนาของฮีชอล และถึงแม้มันจะเบาบางลงกว่าในวันแรกแต่ก็นับว่าชัดเจนอยู่ดีสำหรับอีทึกในเวลานี้


 

            ฉันจะไม่ถามหรอกนะ ว่านายกับฮยอคแจเคยมีอะไรกันรึเปล่า


          ในเมื่อทุกอย่างมันก็ออกจะชัดเจนขนาดนี้


ถ้าทำชีวิตคนอื่นพังได้อย่างหน้าตาเฉย พี่ชายคนนี้ก็จะทำลายชีวิตของนายเหมือนกัน


ความรู้สึก ถูกทิ้งทั้งๆ ที่กลายเป็นคนๆ เดียวกันไปแล้วน่ะ มันเจ็บปวดมากๆ เลยนะ


 

เสียงสตาร์ทรถดังขึ้น ก่อนที่ฮันคยองจะค่อยๆ เคลื่อนตัวรถให้ออกมาตรงสู่ถนนใหญ่ ใบหน้าสวยหันไปมองคนขับที่นั่งหน้านิ่งทั้งๆ ที่ยังไม่ได้บอกก่อนเลยสักนิดว่าจะพาไปที่ไหน


ไปที่ๆ หนึ่งกันหน่อยได้รึเปล่า


แล้วฉันปฎิเสธได้รึไงล่ะพูดจบก็เบียนหน้าไปอีกทาง

 









 

คิมฮีชอลเดินเล่นเรื่อยเปื่อยไปตามท้องถนนย่านการค้าที่พวกวัยรุ่นหนุ่มสาวชอบที่จะออกมาชอปปิ้งกันอย่างสนุกสนาน เพราะสองข้างทางนั้นเต็มไปด้วยร้านอาหารและร้านเสื้อผ้าแฟชั่นมากมายให้เลือกซื้อกัน ดวงตาคู่โตมองร้านรวงข้างทางไปเรื่อยๆ ตามประสา


อ่าาา เหงาชะมัดเลย!


คิดได้แบบนั้น มือเรียวก็ล้วงเอาเครื่องมือสื่อสารขึ้นมาจ้องมองก่อนที่จะกดไล่ไปยังรายชื่อเร็วๆ แล้วถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย เพราะไม่รู้ว่าในเวลานี้จะโทรไปหาใครดี แต่พอเดินไปได้อีกสักพักก็ยกโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นดูอีกครั้งพร้อมกับกดเบอร์ที่จำได้ขึ้นใจอย่างรวดเร็วแล้วโทรออก


ใช้เวลาไม่นานนักรอยยิ้มอ่อนๆ ก็ฉีกขึ้นเมื่อได้ยินเสียงของปลายสาย


คิดถึงฉันเหรอ น้ำเสียงที่ติดออกจะขี้เล่นตามมาด้วยเสียงหัวเราะสดใสน้อยๆ นั้นยิ่งทำให้ฮีชอลรู้สึกคิดไม่ผิดเลยจริงๆ ที่เลือกโทรหาคนอย่างหมอนี่!


แล้วอยากเจอมั้ยล่ะ ถามกลับไปอย่างยียวนเช่นเดียวกัน ในขณะที่สายตาก็มองไล่หาซุปเปอร์มาเก็ตเพื่อซื้อโซจูสำหรับการคลายเครียดยามเหงาในวันนี้


คนสวย เอ๊ะ! หรือสุดหล่อดี ชวนออกไปทั้งทีจะไม่อยากได้ไงล่ะ ว่าแต่...ที่ไหน


งั้นที่คอนโดแล้วกันเพราะวันนี้ต่อให้ตายยังไงคนอย่างฮันคยองก็ไม่มาหรอกหน่า!


 “ครับบบบบ จะออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะไม่พูดเปล่า เสียงตึกตักเหมือนคนวิ่งตามมาด้วยเสียงเปิดปิดประตูที่ดังขึ้นก็เป็นสิ่งยืนยันคำพูดของชายหนุ่มได้ชัดเจนเลยว่า จะออกไปเดี๋ยวนี้ ของเจ้าตัวน่ะมันเป็นความจริงแค่ไหน


ขับรถดีๆ นะ คุณคิมแจจุง

 

 














มาตามสัญญาแล้วนะค่ะกับวันหวยออกตอนนี้ฮันของเราอยู่กับอีทึกตลอดเลยแฮะ แต่เอาเถอะ! เพราะตอนนี้อย่างที่รู้กันว่าพี่ทึกนั้นมีแผน(?) ส่วนฮยอคแจตอนนี้ดูเหมือนเป็นเด็กที่รนเมื่อโดยจับได้เลยว่าทำความผิด ส่วนคิมฮีชอลของเรานั้นก็โทรหาคุณแจซะงั้น มันจะเป็นยังไงต่อไปก็คอยติดตามนะค่ะ รับรองว่าตอนต่อๆ ไปอาจจะทำให้คุณตกใจได้กับความจริงบางอย่างของคุณฮี! และฮันจะพาทึกไปที่ไหน??

ส่วนเรื่องคอมเม้น ขอเข้าใจว่าน้ำท่วมเลยอาจทำให้รีดเดอร์บางคนไม่สามารถใช้งานอินเตอร์เน็ตได้(ถึงแม้ว่าจริงๆ ก็ไม่อ่านฟิคเรื่องนี้แล้วก็เถอะ! หัวเราะ*)



ขอบคุณที่ติดตามและคอมเม้นเสมอมานะจ๊ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

705 ความคิดเห็น

  1. #698 jukjeee (@jukjeee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2555 / 10:34
    อ่านแล้ว เศร้า  แต่จะรอต่อไปนะคะ  สู้ๆ
    #698
    0
  2. #682 TaoTao Yong (@boice-hottest) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2555 / 22:46
     ป้าของหนู T^T
    เมือไรป๊าจะรู้ใจตัวเองจริงๆชะที
    #682
    0
  3. #673 suhyunrella (@suhyunrella) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มกราคม 2555 / 20:07
    รอไรเตอร์อยู่นะค่ะ
    #673
    0
  4. วันที่ 23 ธันวาคม 2554 / 19:09
     สั้นๆ "สงสารทั้งทึกและคุณฮี"
    เก็บความรู้สึกไว้ไม่ยอมพูดออกไป
    แต่ตอนที่ทึกเห็นรอยจ้ำแดงนั่นน่ะน่าจะเจ็บสุดละ ไม่ให้คิดก็ยาก

    ว่าแต่มีคิแจจุงมาด้วย หรือฮีจะพลิกพลันกัน ลุ้นแท้~~

    จะมาติดตามเรื่อยๆนะครับ ไรเตอร์สู้ๆ ^^
    #672
    0
  5. #671 Nobody know (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2554 / 14:15
    สงสารทึกกี้อะ T-T

    ฮันทึกไม่ยอมพูดอะไรกานเลย

    แล้วอย่างนี้จะเข้าใจกานมั้ย

    แถมทึกยังไปเหนรอยของเกิงอีก

    เซงกว่าเดิม

    ส่วนฮยอกตอนนี้กลัวซินะ

    ทึกจัดการเลย

    เอ่อ จู่ๆแจจุงโผล่มาได้ไงเนี้ย 55555

    น่าสนุกสนานอะจร้า

    แล้ขกลับมาอัพอีกไวๆน้าคะ

    เอนกำลังใจให้เสมอค่ะ ^^
    #671
    0
  6. #669 prae_elf (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2554 / 02:57
    โหย อ่านตอนนี้แล้วอยากเปลี่ยนใจไปเชียร์ฮันทึก
    #669
    0
  7. #668 lopig (@mayaku) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2554 / 14:43
    โห ทึกดูน่าสงสาร T T แล้วฮีกับแจ ยังๆง ว๊ากกกกก อยากอ่านๆๆๆ มารับเร็วๆๆ น่ะค๊าาาาา
    #668
    0
  8. #667 ✖`fishyholic ... (@choipark) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2554 / 23:28
    ฮันทึก โฮะ ๆ สงสาร ชอลทึก
    ทั้งคู่ต่างน่าสงสารทั้งนั้น
    ตอนนี้เชียร์วอนฮยอกอ่ะ คึคึ
     
    #667
    0
  9. วันที่ 18 พฤศจิกายน 2554 / 18:05

    สงสารทึก ไม่รู้ว่าทึกมีแผนอะไรในใจ

    แต่อีกด้านก็แอบสงสารฮยอกเหมือนกันนะ

    ฮีกับแจมาได้ยังไง อยากรู้ซะแล้ว

    เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์จ้าาาา

    #666
    0
  10. #664 film (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2554 / 17:02
    คนอื่นสงสารทึก -3-

    ทำไมเราสงสารเจ๊ฮี ลองมาคิดๆดู

    ฮีชอลรักฮันมาก แต่ก็ไม่กล้าพูดมันออกไป ฮันก็เห็นแก่ตัว

    รู้ว่าฮีชอลรัก แต่ก็ไม่สนใจ แถมยังมีคนอื่นอีกเยอะแยะ

    กับทึก เลิกกันไปแล้ว คาดว่าน่าจะไม่มีอะไร กับฮยอคก็คิดว่าฮันน่าจะไม่ได้คิดอะไรด้วย

    แต่กับเจ๊ ฮันทำตัวใจร้ายกับเจ๊มาก นอนเสร็จก็ให้เงิน

    เห็นเจ๊เป็นตัวอะไรอะ



    เชียร์ ฮันชอล >,
    #664
    0
  11. #663 NaRaKTeuKkY (@Teuk_NaRak) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2554 / 13:19
    อ้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!! ถูกใจมากค่ะ
    แต่เกิง! นายทำพลาดแล้วนะ รู้ตัวไหม? เชอะๆๆ
    แต่ก็สงสารฮยอกนะ ทึกกี้ดันเข้าใจผิดซะงั้นง่ะ TT
    เราจะรอดูการปรากฏตัวคิมแจจุง 55
    #663
    0
  12. #662 PoPpY_555+ (@avonie) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2554 / 19:38
     ไรเตอร์จ๋าาาาาา ดีใจจังมาอัพแล้วอ่ะ

    สนุกมากมายเลยค่ะ แต่ว่าตอนนี้สงสารทึกนิดๆ

    ที่เห็นรอยจากฮีชอล แล้วเรื่องนี้ใครจะคู่กับฮันล่ะคะ

    นึกออกอย่างเดียวว่าถ้าฮยอกไม่ได้คู่ฮัน

    ก็อาจจะคู่วอนนะ แล้วแจจุงมาจากไหนอ่ะ

    แต่ยังไงก็เชียร์ฮันทึกค่ะ
    #662
    0
  13. #661 suhyunrella (@suhyunrella) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2554 / 18:12
    แล้วไงต่อ ๆ อ่า ค้างอ่า !!!!

    สงสารฮีที่สุดแล้ว TT
    #661
    0
  14. #660 `(bbogiez. (@KaoLat) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2554 / 17:31
    ทึกน่าสงสาร T___T
    #660
    0
  15. #659 *~orcyjane~* (@orcyjane) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2554 / 14:40
     ยิ่งอ่านน้ำตายิ่งปริ่ม

    เหอะๆ  เอาเถอะ ยังไงก็ขอให้ทึกกี้สู้ๆ  

    คนดีคนน่ารัก ย่อมชนะทุกอย่าง
    #659
    0
  16. #658 Soulmate'Js (@gengeun38) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2554 / 14:26
    ไม่ชอบฮยอกแจเลยอ่ะ
    ทำไมแร๊งขนาดนี้กับพี่ทึกห๊ะ
    ป๋าก็เลือกซักคนซิ คั่วสามคนอยู่ได้
    เรื่องนี้พี่ทึกเหมือนจะรันทดที่สุดนะ
    #658
    0
  17. #657 mndss (@mndss) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2554 / 01:27
    กรีดดร้องงงงงงง ขอเม้นรวบเดียว T^T
    ขอโทษสำหรับตอนที่แล้วว่าจะมาอ่านมัวแต่ทำอะไรไม่รู้ลืมซะงั้น!
    แต่ตอนนี้มาแล้วจ้าาาา .. พี่ทึกไม่ได้โง่แล้วนะยะฮยอกแจ ระวังตัวให้ดี :3
    ฮีชอลยังคงน่าสงสารอยู่ T^T ดูแบบเจ็บปวดที่สุดแล้ว ..

    ตอนนี้ฮันทึกมาแบบว่าทั้งให้กัดหมอนและปาดน้ำตาในตอนเดียวกัน
    ฮันดูยังอาลัยอาวรณ์ทึกอยู่นะ แต่ตัวดูก็ต้องดูแลฮยอกแจ (ถึงจะได้ยินว่าแอบบ่นก็เถอะ)
    ส่วนทึกก็อ่อนตามเค้าเพราะยังมีใจ .. แต่ก็เจ็บปวดที่เห็นรอยแบบนั้น
    แถมเข้าใจผิดคิดว่าน้องชายทำอีกก .. ท่าทางงานนี้พี่ทึกเอาจริงแล้วล่ะ

    ฮยอกแจดูเป็นคนดีรนอยากได้คือเรียกไงดี - -" แบบขวนขวายจะได้รับความรักอะไรแบบนี้
    แล้วคุณฮีเป็นไรกับแจจุงงงง >0< ชักอยากรู้แล้ววววววว
    ติดตามตอนต่อไปนะค่ะ

    ปล.ขอโทษอีกครั้งกับการไม่ได้เม้นตอนที่แล้วแล้วขอรวบเม้นเดียว Y^Y
    #657
    0
  18. #656 mookka (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2554 / 23:55
    ป้าทึกน่าสงสารอ่า

    แล้วแจมาได้อย่างไร

    #656
    0
  19. #655 sjsj (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2554 / 22:40
    เเจมายังไงเนี่ย
    #655
    0
  20. #654 few_sj (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2554 / 21:37
    สงสารทึกอ้ะะ T______T
    #654
    0