คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Secret love ♠ เลิกเกลียด แล้วกลับมารักกันเถอะ!

ตอนที่ 5 : Secrete Love ♠ If I look at you and dont feel anything. (Re)


     อัพเดท 28 พ.ค. 62
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: ex-boyfriend, model, bad romance, bad love, Dark, Drama, Hurt, Hesitate., นิยาดราม่า, Vanila, Chrisxus
ผู้แต่ง : *ละอองน้ำ*/´steam ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ *ละอองน้ำ*/´steam
My.iD: https://my.dek-d.com/devilbloodzaa
< Review/Vote > Rating : 100% [ 7 mem(s) ]
This month views : 15 Overall : 44,937
532 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 593 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Secret love ♠ เลิกเกลียด แล้วกลับมารักกันเถอะ! ตอนที่ 5 : Secrete Love ♠ If I look at you and dont feel anything. (Re) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4514 , โพส : 33 , Rating : 78% / 11 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด






Chapter 4

If I look at you and don’t feel anything, l would stops breathing.

หากฉันมองเธอแล้วไม่รู้สึกอะไร เมื่อนั้นคือช่วงเวลาที่ฉันหยุดหายใจ

 

 “วานิล ช่วยดูเสื้อตัวนี้ทีสิ มันสวยมั้ย?”

“….”

วานิล!”

ฮะ ว่าไงนะ!ฉันสะดุ้งโหยงตอนได้ยินเสียงของถุงแป้งเข้าโสตประสาท และมองเห็นเธอโบกไม้โบกมืออยู่ตรงหน้า เดาว่าเธอคงเรียกฉันหลายครั้งแล้วแต่ฉันไม่ได้ยิน ในหัวมีแต่เรื่องของคริสซัสเต็มไปหมด

โอเคมั้ย ทำไมวันนี้เธอดูเหม่อจัง?”

ไม่มีอะไรหรอก เมื่อกี้เธอว่าไงนะ?” นับเป็นอีกครั้งที่ต้องมองถุงแป้งอย่างเต็มตา จริงๆ ฉันไม่ควรเป็นอย่างนี้ในวันที่เพื่อนเก่าอย่างเธอโทรมาชวนไปเที่ยวด้วยกัน หลังจากที่หลายปีมานี้เราไม่มีเวลาเที่ยวด้วยกันเลย 

เป็นอะไรไป อุตส่าห์ชวนเที่ยวทั้งที ทำไมดูไม่มีความสุขเลยล่ะ ไหนเธอว่าได้งานไม่ใช่เหรอ” ถุงแป้งวางชุดไว้ในร้านก่อนเดินมานั่งข้างๆ 

ใช่....” 

 “ได้งานก็ดีแล้วนี่ทำไมหน้าหงอยแบบนั้นละ” พอได้ยินคำถามกลับไม่รู้จะตอบยังไง...

ถ้าบอกความจริงว่าฉันเหนื่อยเกินกว่าจะมีอารมณ์มาเดินกับเพื่อนสนิทซึ่งไม่ได้เจอกันหลายปีเหรอ แล้วหากถูกถามว่าเรื่องอะไร ฉันจะกล้าบอกได้ยังไงว่ามันเป็นเพราะผู้ชายเพียงคนเดียว... เหตุผลทุเรศน่าดู

ไม่มีอะไรหรอก แค่คิดเรื่องงานน่ะ เธอดูเสื้อผ้าต่อเถอะ” ฉันแสร้งยิ้มให้เธอหายกังวล ถุงแป้งมองอย่างพิจารณาก่อนเธอจะยิ้มกลับมา แล้วเธอก็เดินกลับไปหยิบเสื้อสองตัวเดิมมาเทียบตัว

มันต้องเป็นแบบนี้สินะ แสร้งยิ้มว่าไม่เป็นอะไร ทั้งที่ในใจกำลังร้องไห้

ตัวนี้กับตัวนี้ เธอว่าฉันใส่ตัวไหนสวยกว่ากัน?” ถุงแป้งจับเสื้อเดรสสีดำเรียบกับเดรสลายวินเทจสีชมพูหวานมาทาบกด้วยรอยยิ้มร่าเริง

ใส่งานอะไรล่ะ?” 

ฉันกวาดตามองเพื่อนรักอย่างพิจารณาและพบว่าความจริงถุงแป้งเป็นคนหน้าตาดีและผิวขาว จะใส่กับสีอะไรก็ได้ ไม่เห็นจำเป็นต้องมานั่งเลือกเลย

ใส่เดินเล่นธรรมดา แต่มันเลือกไม่ได้เลย อยากได้ทั้งสองตัวเลย

ถ้างั้นก็ซื้อไปสองตัวเลยสิ จบเรื่องเลย"

แหม ช่วยเลือกหน่อยสิคะคุณเพื่อน เข้าใจคำว่าเลือกบ้างไหม?" ฉันยิ้มขำกับท่าทีของหล่อน ก่อนจะลุกไปหา คว้าเสื้อตัวปัญหาขึ้นมาทั้งคู่และยัดใส่มือของถุงแป้ง

ไปลองซะ เดี๋ยวก็รู้เองว่าตัวไหนเข้าหรือไม่เข้า

เอางั้นเหรอ?”

แบบนี้แหละ เดี๋ยวมาโวยวายเสียดายอีก ลองดูสิ จะได้รู้ตัวไหนใส่ได้

เธอรออยู่ข้างนอกนะ เดี๋ยวออกมาให้ดู

ได้ ฉันจะยืนรอข้างนอกละกัน" 

ถุงแป้งคว้าเสื้อเข้าห้องลองเสื้อไปแล้ว ส่วนฉันทำได้แค่นั่งรอข้างนอกด้วยจิตใจอยู่ไม่สุข ทุกคนดูมีความสุขดี แต่ฉันกลับมองภาพเบื้องหน้าด้วยความเบื่อหน่าย หรือเพราะคอยแต่คิดถึงผู้ชายคนเพิ่งตอกย้ำความเจ็บปวดตนเองกัน

ทั้งที่เราเคยเดินด้วยกัน เคยเดินจับมือกันไปไหนต่อไหน แม้ฉันจะเอ่ยปากขอเขาดูเสื้อผ้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า ต่อให้เขาเบื่อหน่ายแค่ไหน เขาก็ไม่เคยปริปากบ่นหรือเดินหนีกันเลย ไม่ว่ามันต้องใช้เวลานานแค่ไหน เขาก็ยังนั่งอร หรือหากวันไหนเราต่างฝ่ายต่างไม่มีตังค์จ่ายค่าเสื้อผ้า เราก็แลกกันจ่ายได้เสมอ

เราเคยเป็นคู่รักที่ทุกคนต่างอิจฉา เคยเป็นคู่รักแสนดีต่อกัน ทำไมวันสุดท้าย เรากลับเป็นคนรักแสนเย็นชาต่อกันเหลือเกิน

แวะร้านนี้ก่อนนะพี่คริสซัส เอวาอยากซื้อเสื้อร้านนี้พอดี มันออกเซตใหม่พอดีเลย

ไม่รู้ทำไมเสียงใสของสาวหน้าร้านถึงความสนใจของฉันไปจนหมด วินาทีต่อมาฉันเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องไปมองหาต้นเสียง ทั้งที่คนก็พูดคุยกันเต็มร้าน แต่คู่ชายหญิงที่กำลังเดินเข้ามานั่นโดดเด่นไม่น้อย และเมื่อฉันตระหนักว่ากำลังเผชิญหน้ากับใคร ฉันกลับรู้สึกสมเพชตัวเองเหลือล้น

ใช่ ร่างสูงนั่นคือเขาจริงๆ ต่อให้เราจากกันมาเป็นปีแล้ว แต่มีหรือที่ฉันจะจำเขาไม่ได้คนที่ใจร้ายทิ้งฉันไปอย่างนั้น...

ถ้าฉันตาไม่ฝาดดูเหมือนเขาจะมากับหญิงสาวร่างเล็กที่ดูอ่อนกว่าฉันเล็กน้อย ผิวของเธอขาวเนียนอมชมพูดจนดูไกลๆ ก็รู้ว่าเธอผิวพรรณดีแค่ไหน ผมของเธอเป็นสีดำสไลด์ไล่ระดับจนถึงบ่า แต่ดูเหมือนวันนี้เธอจะรวบผมของเธอไว้ข้างหลังอย่างหลวมๆ ดวงตากลมโตสดใสนั่นดูมีเสน่ห์เหลือล้น จมูกเธอโด่งร้น ริมฝีปากบางกระจับสีแดงนั่นก็เป็นไปตามธรรมชาติ แม้กับผู้หญิงด้วยกันอย่างฉันก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าหญิงสาวคนนั้นดูน่ามองเหลือเกิน เมื่อบวกเข้ากับรอยยิ้มที่มีลักยิ้มของเธอด้วยแล้ว ยิ่งทำให้หล่อนดูน่ารักน่าชังมากขึ้น

เธอสวมเสื้อเปิดไหล่สีขาวทั้งสองข้างกับกางเกงขาสั้นสีเดียวกัน เดินควงคู่มากับผู้ชายร่างสูง ผมสีทองถูกเซตมาอย่างดี รูปหน้าเรียว คิ้วโค้งขึ้นอย่างสวยงามทำให้ดวงหน้าเขาดูเข้มขึ้น นัยน์ตาสีเทาอ่อนถูกหลบซ่อนอยู่ภายใต้แว่นตาสีชา ริมฝีปากหยักสีแดงธรรมชาติดูหยิ่งผยองไม่น้อย และแทบไม่ต้องบอก สายตาของฉันก้มลงมองข้อเท้าของผู้ชายคนนั้นอย่างห้ามไม่ได้ และยิ่งได้เห็นเครื่องยืนยันว่าเป็นอักษรภาษาอังกฤษตรงข้อเท้า มันยิ่งทำให้ใจเต้นแทบบ้า!

ทำไมฉันถึงกลายเป็นคนที่พระเจ้าไม่เคยเข้าข้างเลยนะ!

เมื่ออาทิตย์ก่อนเราก็มาไม่ใช่เหรอ” คริสซัสเอ่ยอย่างไม่พอใจ รู้หรอกว่าฉันไม่ควรรู้สึกแบบนี้ แต่มันอดสมน้ำหน้าผู้หญิงตรงหน้าไม่ได้

หากฉันควงนายแบบนั้นบ้าง นายจะเอ่ยปากบ่นบ้างไหม?

โห แต่เมื่ออาทิตย์ก่อนเอวาแค่มาดูเองนะ คราวนี้ตั้งใจมาซื้อแล้วนะ นะนะพี่คริสซัส อย่าใจร้ายไปหน่อยเลยหล่อนกระชับแขนที่ควงเขาแน่นขึ้นและตีหน้างอนง้อ อดอออดอ้อนเขาเสียไม่ได้ และฉันทำได้แค่เบนสายตาหนีจากคู่รักหวานเลี่ยนตรงหน้า

พูดกันตามตรง ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน มันก็ทำใจจะมองดูเขาเดินควงใครต่อใคร หรือออล้อออเซาะกับใครไม่ได้ เพราะลึกลงไปในใจกลับมีแต่ความน้อยใจที่อยู่ตรงนั้น มันอดไม่ได้ที่อยากรู้ว่าทำไมเขาถึงเลือกลืมเรื่องของเราไป

แม้สักเสี้ยววินาที เขาก็ไม่เคยคิดถึงกันเลยรึไง?

ได้ ถ้างั้นพี่อยู่แถวนี้รอนะเขากล่าวพลางมองซ้ายขวาเพื่อหาเก้าอี้นั่ง แต่ชั่ววินาทีนั้นที่ทำให้เราเผลอสบตากัน มันเป็นวินาทีที่น่าอึดอัด จนกระทั่งแฟนสาวของเขาขัด พี่รอตรงนี้นะ เดี๋ยวเอวามา

อื้ม

หญิงสาวถือเสื้อผ้าชุดใหม่เดินหายไปในห้องลองเสื้ออย่างร่าเริง โดยไม่ได้สังเกตเห็นสีหน้าของแฟนเธอเลยว่าสนใจบ้างรึเปล่า เพราะตอนนี้ฉันนึกอยากให้เธออยู่ท้วงอะไรสักหน่อย เผื่อเขาจะสนใจเธอมากกว่าที่จะมาจ้องหน้ากันแบบนี้!

แม้เขาจะใส่แว่นสีชาเพื่ออำพรางตัวจากผู้คน แต่คนที่อยู่กับเขามาแรมปีจะจำไม่ได้เชียวหรือว่าเขาคือใคร นัยน์ตาสีเทาอ่อนที่มองผ่านแว่นสีชานั่นดูสงสัยละคนสะใจไม่น้อยที่เห็นฉันตรงนี้ ดังนั้นฉันจึงแสร้งชะเง้อมองไปยังห้องลองเสื้อด้วยความว่าถุงแป้งจะออกมา หรือไม่ก็โทรมาหาบ้าง เพราะการที่คุณโดนใครสักคนที่เคยรักมองหน้าอยู่ มันทำให้ทำอะไรไม่ถูก แม้กระทั่งสมองก็คิดอะไรไม่ออก

 “ไม่น่าเชื่อว่าเราจะมาเจอกันที่นี่อีก ทั้งที่สองวันก่อนเราก็เพิ่งเจอกันไป แบบนี้เรียกว่าอะไรดีล่ะ

ทั้งที่ตั้งใจถอยห่าง แต่กลับต้องชะงักฝีเท้าเมื่อได้ยินอีกฝ่ายพูดแบบนั้น อดจิกเล็บเข้าอุ้งมือไม่ได้ เมื่อเห็นสีหน้าหยอกล้อของเขาราวกับเรื่องของเราเป็นเรื่องตลก

ฉันทำได้แค่จ้องมองใบหน้าอีกฝ่าย เฝ้ารอคำพูดที่ตนเองรู้ดีจะออกจากปากเขา โลกกลมหรือพรหมลิขิตกัน” คำพูดของเขาไม่ได้ทำให้ดีใจขึ้นเลย

แม้มันเคยได้ผลดีตอนเรารักกันอยู่ แต่ตอนนี้มันกลับเหมือนเข็มพันเล่มที่ทิ่มแทง ราวกับว่าเขาพยายามเปิดกล่องความทรงจำของเรา ทั้งที่ฉันพยายามลบมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 “น่าจะเป็นเวรกรรมของเรามากกว่าที่ทำให้เรากลับมาเจอกัน ขอโทษทีไม่ไหวแล้ว ฉันควรถอยหนีจากเขาสักที ยิ่งยุ่งมากเท่าไหร่ยิ่งไม่ดีกับตนเองเลย ดังนั้นฉันจึงก้าวถอยหนีออกไปทางห้องลองเสื้อของถุงแป้ง แต่แล้วเขากลับมาตามมาคว้าข้อมือรั้งกันไว้ จนอดสงสัยไม่ได้

เขาคิดทำอะไรกัน?

ฉันยังคุย ‘เรื่องของเรา’ ไม่จบ” เขาเดินเข้ามาใกล้ กลิ่นน้ำหอมและสัมผัสนั่นกำลังทำให้เสียสติ...

ไม่ไม่ได้เด็ดขาด ฉันจะไม่คิดถึงวันคืนพวกนั้นแล้ว!

มันจบแล้ว นายพูดเองจำได้มั้ยที่บอกว่านายไม่เคยรักฉัน เราแค่ต่างคนต่างไปแค่นั้น

เธอไม่เข้าใจ” 

เข้าใจสิ ทำไมจะไม่เข้าใจ คนไม่รักต่อให้ทำยังไงให้ตายก็ไม่มีวันได้รักหรอก นี่ไงล่ะคือสิ่งที่นายทำวันนั้น มันทำให้เราทั้งคู่ต่างคนต่างอยู่ มันควรเป็นแบบนี้แหละ

....

คริสซัสถอดแว่นสีชาออกเผยให้เห็นนัยน์ตาสีเทาอ่อนซึ่งกำลังมองมา นัยน์ตาคู่ตรงหน้าดูอ่อนล้าเกินกว่าพูดอะไรออกมาได้ แต่มันก็แค่ครู่เดียวเท่านั้น ครู่เดียวที่ฉันเกือบเผลอคิดว่าคนอย่างเขาจะรู้จักความเจ็บปวดบ้าง แต่เปล่าเลย... ไม่นานนัยน์ตาคู่เดิมกลับเปลี่ยนเป็นหยิ่งยโสเช่นเคย

พอแล้ว ฉันไม่อยากฟังคำแก้ตัวอะไรทั้งนั้น นายทำไว้เจ็บแสบมากนะ” 

มันราวกับรอบตัวสลายหายชั่วพริบตา เสียงพูดคุยรอบได้จางหาย น่าแปลกฉันกลับรู้สึกเหมือนเราสองคนกำลังยืนอยู่บนถนนอันว่างเปล่า มีแค่เราสองคนและความมืดมน มองทางไหนก็ไม่มีวันเจอแสงสว่าง

เธอไม่ให้โอกาสฉันพูด เพราะกลัวจะใจอ่อนกลับมารึไง

“!!”

น่าสมเพช! เขามันหลงตัวเองสิ้นดี ทำไมฉันถึงไม่เคยจดจำว่าเขาหยิ่งยโสแค่ไหนกัน!

ไม่มีวันหรอก นายจำคำฉันไว้ละกันว่าฉันจะไม่กลับไปรักนายอีกแล้ว!!”

เฮอะ! น่าสมเพชเหลือเกินที่เขาไม่เคยเปลี่ยนแบบนี้ ทั้งหยิ่งยโส ทะนงตนและเชื่อความคิดตนเองเป็นใหญ่ การที่เราเลิกกันไปตลอดเวลาไม่ได้ช่วยให้เขาคิดได้รึยังไง!

แต่ทั้งหมดนั่นก็ไม่ต่างจากฉันเลย ทั้งที่เราเลิกกันแล้วเป็นปี แต่ทุกอย่างระหว่างเรา ฉันยังเก็บมันไว้อย่างดี ความทรงจำทุกฉากทุกตอนไม่เคยจางหายไปไหน และฉันยังคงเป็นผู้หญิงหน้าโง่คนเดิมที่ตกหลุมรักเขาไม่มีวันเปลี่ยน

เชื่อสิ เธอต้องกลับมาหลงรักฉัน” อดตกใจกับคำพูดนั่นไม่ได้ แต่ก่อนจะได้พูดอะไรออกไป หางตาก็เห็นแฟนคนใหม่เขากำลังคุยกับพนักงานในร้าน แถมถุงแป้งออกมาพร้อมกัน

นายไม่ควรมายุ่งกับฉัน เราไม่ควรกลับมาเจอกัน เธอไม่ชอบใจหรอกถ้ารู้นายมาคุยกับฉัน” สายตายังคงจ้องมองผู้หญิงตัวเล็กที่ชื่อ ´เอวา' อยู่ และพยายามสลัดข้อมือให้หลุดพ้นจาการจับกุมของคนตรงหน้าก่อนแฟนสาวเขาจะมาเห็น แต่ดูท่าไม่ใช่เรื่องง่ายเลย 

บ้าบอ! ฉันไม่อยากเป็นต้นเหตุให้คนเลิกกันหรอกนะ

อย่าเอาคนอื่นมาเกี่ยว ฉันพูดกับเธออยู่” คริสซัสไม่แม้แต่เหลียวมองผู้หญิงชื่อเอวาซึ่งกำลังเดินมาทางนี้ แต่กลับเป็นฉันเองที่ร้อนรน และพยายามสลัดมือให้หลุดพ้นจากพันธนาการสักที

ไม่มีวัน! นายได้ยินชัดไหมว่าไม่มีวัน! ฉันไม่อยากรับรู้อะไรอีก ไม่อยากฟังคำโกหกจากนายอีกแล้ว ปล่อยมือสักทีสิ!”เอวาเดินมาใกล้เราสองคนมากขึ้นและถุงแป้งหันมองด้วยความไม่เข้าใจ

ได้ ถ้าเธอยืนยันแบบนั้น ฉันจะทำให้เธอกลับมารักกันให้ได้!”

เอาสิเอาเลย นายจะไม่มีวันทำมันสำเร็จแน่!” วินาทีนี้แม้แต่หน้าเขาฉันก็ไม่อยากมองแล้ว พอสลัดมือหลุดจากเขาได้ ฉันรีบก้าวไปหาถุงแป้งทันที

 “เอ่อ... นั่นใช่คริสซัสรึเปล่า?” ไม่แปลกใจเลยที่ถุงแป้งดูสับสนระคนอึ้งอย่างนั้น การเดินเจอดาราสักคนใช่เรื่องง่ายที่ไหน

ใช่ รีบจ่ายตังค์แล้วออกจากที่นี่เถอะ เดี๋ยวฉันเล่าให้ฟัง”  ถุงแป้งรีบจ่ายค่าเสื้ออย่างรวดเร็วก่อนเราเดินออกมาจากร้านโดยไม่รู้เขามองอยู่รึเปล่า เพราะเอาแต่ก้มหน้าและพยายามเดินออกมาให้เร็วที่สุด

เอาล่ะ ทีนี้เธอบอกได้รึยังว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมเขาถึงจับมือเธอแบบนั้นล่ะ

ไม่มีอะไร ก็แค่ทักทายปกติ” 

ไหนบอกว่าจะเล่าให้ฉันฟังไง เห็นอยู่หรอกว่าทุกอย่างไม่ปกติ

ไม่มีอะไร เขาแค่มาคุยเรื่องเก่าน่ะพอพูดเรื่องนี้ทีไรก็เหมือนไปแกะกล่องความทรงจำมาอีกครั้ง นึกดูแล้วตลอดเวลาเป็นปีที่เราอยู่ด้วยกัน เราแทบไม่มีครั้งที่เราไม่เข้าใจกันเลย ตลกดีนะที่พอเราเลิกกันไป ฉันกลับไม่เคยเข้าใจการกระทำเขาเลยว่า ทำไม

ฉันคงถามมากเอง ขอโทษที” อาจเพราะสีหน้าฉันบ่งบอกว่าไม่อยากพูดแค่ไหน สุดท้ายถุงแป้งจึงเลื่อนมือมาตบบ่าปลอบใจ ฉันพยักหน้ารับและฝืนยิ้มให้หล่อน ทั้งที่รู้ดีว่ามันคือรอยยิ้มสมเพชตัวเอง

 

ปากดีไปสิวานิลลาพูดสิว่าเธอไม่ได้รักเขา ไม่มีวันกลับไปหาเขา แต่แล้วใครละที่เอาแต่ร้องไห้คิดถึงวันเก่าๆ แสนดีพวกนั้น...

แท้จริงเธอก็เป็นผู้หญิงแบบนี้เอง ปากบอกว่าเกลียดแทบตาย แต่พอเอาเข้าจริงกลับตัดเขาออกจากใจไม่ไดด้วยซ้ำ

 

อยากไปต่อมั้ย?” ฉันหันไปถามถุงแป้งตอนเราอยู่หน้าร้านขายวัลเฟิลในห้างฯ

กลับเหอะ เธอดูไม่ค่อยดี เธอส่ายหน้าอย่างเห็นใจ

ไม่เป็นไร อย่าให้ฉันมาทำการเที่ยวเธอกร่อยสิ” 

ไม่เป็นไรหรอก เที่ยวเมื่อไหร่ก็ได้ เดี๋ยวคราวหน้ามาอีกก็ได้ ตอนนี้ฉันเป็นห่วงเธอมากกว่า ถึงอยากปฏิเสธแค่ไหน แต่อีกใจกลับเหนื่อยล้ากับเรื่องเจอมามากพอ สุดท้ายจึงยอมให้ถุงแป้งจูงกลับรถแต่โดยดี

เอาล่ะ ฉันส่งเธอลงคอนโดนะ เสร็จแล้วจะโทรหา ไม่ต้องเล่าก็ได้ แค่ระบายมาพอก็ยังดี

ขอบคุณมากนะ” 

 

 

เราใช้เวลาครึ่งชั่วโมงมาถึงคอนโด อย่างว่าล่ะด้วยฝีมือขับรถถุงแป้งนี่น่า เธอมักขับช้าๆ แต่ชัวร์มากกว่า เล่นเอาเผลอหลับได้เกือบยี่สิบนาทีแน่ะ

โอเค เดี๋ยวฉันรีบโทรหานะ

 “ขับรถดีๆ นะด้วยนะ” โบกมือลาให้เพื่อนรักอีกครั้ง แล้วเธอก็ขับรถจากไป

 ดังนั้นฉันจึงหันหลังเดินเข้าคอนโด ขึ้นลิฟต์ไปยังห้องตัวเองก่อนทิ้งตัวลงบนเตียงอันแสนนุ่มนิ่ม

เฮ้อพอคิดถึงเรื่องที่เจอมากก็อดรู้สึกเหนื่อยใจไม่ได้ นับตั้งแต่ที่ฉันต้องเจอกับเขา ดูเหมือนเขาจะพยยามกลับมารื้อฟื้นเรื่องเดิมๆ เพียงแค่อยากพิสูจน์ว่าฉันยังรักเขาอยู่รึเปล่า

คำถามคือเขาจะทำแบบนั้นไปทำไม?

ทั้งที่เขาเที่ยวประกาศกับใครต่อใครว่าเขาไม่เคยรักกัน แถมตอนนี้เขาก็มีเอวาอยู่แล้ว มันก็เป็นเครื่องยืนยันแล้วไงว่าเขามีใหม่เป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว แต่ทำไมเขายังมีหน้ามาบอกว่าจะทำให้ฉันกลับไปรักเขาให้ได้ ทั้งที่เขามีแฟนอยู่แล้วเหรอ...

จะให้ฉันเจ็บไปถึงไหนกัน?

¯Am I the fool? I’m a victim. I rather know you rather kiss him goodnight.Tonight,I’m blinded. I tried,I tried is it the way it ends? ¯(It Ends: Faber Drive)

จู่ๆ เสียงริงโทนก็ดังขึ้น และเมื่อคว้ามือถือมาดูก็พบว่าถุงแป้งโทรมาขัดเวลาได้ดีจริงๆ

 ฮัลโหล

[ถึงบ้านละ ว่ามาเลย วันนี้เธอเป็นอะไร?]

จริงๆ ไม่ได้อยากเป็นแบบนี้ แต่เรื่องเกิดตั้งแต่ตอนสมัครงานแล้ว ดังนั้นชั่วโมงต่อมาฉันจึงตัดสินใจย้ายที่ไปนั่งที่ห้อนั่งเล่น เพื่อเล่าเรื่องทั้งหมดให้ถุงแป้งฟัง

[ไม่เข้าใจอยู่ดี เขามีแฟนแล้ว เธอบอกจะไม่กลับไป ทำไมเขาดื้อด้านคิดดึงเธอกลับอยู่ได้]

ไม่รู้เหมือนกัน แต่เลิกคิดเถอะ ฉันปวดหัวจะแย่” ลุกขึ้นจากโซฟา เดินคว้ายาพาราฯ มาสักสองเม็ด

[ใจเย็นก่อนนะ เธอควรหายากินแล้วไปหลับซะ ฉันละเป็นห่วงเธอจัง]

ไม่ต้องห่วงหรอก พอกินยาแล้วเดี๋ยวก็คงหลับเอง กินยาแล้ว

[ดีมาก ฉันจะไปเช็กงานพรีเซ้นต์พรุ่งนี้พอดี]

สู้ๆ คืนนี้ฝันดีนะ

[เช่นกันนะ]

ตัดสายทิ้งและเดินขึ้นห้องไปนอนน่าจะดีกว่า

แต่พอเห็นสภาพห้องที่ทุกอย่างยังเหมือนเดิม กลับอดใจหายไม่ได้ ต่อให้เปลี่ยนทิศทางสิ่งของแค่ไหน ตราบใดที่ความทรงจำไม่เปลี่ยนแปลง มันก็ไม่ช่วยอะไรเลย เพราะภาพของใครบางคนที่เคยอยู่ข้างกันไม่เคยจางหาย ฉันไม่รู้จะทำยังไงให้ออกไปจากพื้นที่ ตรงนี้สักที่ ที่ที่มีแต่ความจำระหว่างฉันกับเขา พื้นที่ของเราที่เคยอยู่ร่วมกัน

ฉันนั่งลงบนเตียงและมองไปรอบห้องอีกครั้ง ชั่ววินาทีกลับคิดถึงเขาจับใจ เขาจะรู้บ้างไหมว่าต่อให้ฉันยอมรับว่ายังรักเขาอยู่ เขาก็ไม่มีวันกลับมาอีกแล้ว เราจะไม่มีกันและกันอีกแล้ว

หากเขาต้องการดึงดันให้กลับไป ก็คงเพราะต้องการใช้ฉันเป็นเพียงหมากเดินแค่นั้น

 

 

ที่นี่ที่ไหนกัน? ทำไมถึงมองไม่เห็นอะไรเลย

ตอนนี้เบื้องหน้าของฉันมีเพียงแค่ถนนว่างเปล่าที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา ไม่อาจรู้ได้เลยว่าจะไปจบลงที่ไหน รอบข้างไม่มีสรรพสิ่งใด ไม่มีนก ท้องฟ้า ตึกรามบ้านช่องใดๆ ทั้งนั้น มีเพียงแค่ความมืดมิดที่ปกคลุมลงมา

ฉันมองซ้ายขวาอย่างหวาดระแวง ไม่แม้กระทั่งจะก้าวเดินต่อเพราะไม่รู้ว่าหากเดินต่อไปจะต้องเจอเข้ากับอะไร ใจลุ้นระทึกไปด้วยความหวาดกลัว แต่หากฉันยืนอยู่เฉยๆ ก็ไม่รู้ว่าจะมีอะไรที่เข้ามาทำร้ายกันไหม

เราควรเดินต่อหรือจะหยุดอยู่ตรงนี้ดี?

วานิลลา” 

ใครบางคนร้องเรียกชื่อของฉัน น้ำเสียงแหบพร่าที่ฟังดูคุ้นหู ฉันพยายามเพ่งออกไปในความมืดของรัตติกาลและก็พบว่าใครบางคนกำลังหันหลังให้กัน ฉับพลันสองขาก็ก้าวเดินออกไปอย่างไม่รู้ตัว ยิ่งเข้าใกล้แผ่นหลังของคนตรงหน้าก็ยิ่งพบว่าเขาช่างเหมือนกับใครบางคนที่ฉันอยากลบเลือนเหลือเกิน

เขามีรูปร่างคล้ายกันกับคริสซัสทุกประการ ทั้งร่างสูงโปร่งของชาวต่างชาติ ผมสีทองบนหัว นัยน์ตาสีเทาอ่อนและข้อเท้าที่รอยสักภาษาอังกฤษว่า คริสซัสอย่างชัดเจน

นับเป็นวินาทีที่ฉันยื่นมือไปแตะไหล่คนตรงหน้าอย่างกล้าๆ กลัวๆ อะไรบางอย่างบอกฉันว่าเขาไม่ใช่คนเดิม

คริสซัส 

แล้วเขาก็หันกลับมาด้วยใบหน้าเรียบเฉย ไร้ความรู้สึก...

นายมาทำอะไรที่นี่?”

ฉันควรถามเธอมากกว่าว่ามาทำอะไรที่นี่ เขาตอบอย่างเรียบเฉย แต่คำตอบของเขาทำให้ฉันต้องกวาดตามองรอบข้างอีกครั้ง และพบว่าฉันไม่รู้จักที่นี่เลย ไม่ว่าจะเป็นถนนที่เรากำลังยืนอยู่ หรือบรรยากาศความมืดมิดที่รายล้อม ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนเองกำลังฝันอยู่หรือว่าตื่นอยู่ แล้วเรามาเจอกันได้ยังไง

ที่นี่ที่ไหนกัน?” คริสซัสมองหน้านิ่งก่อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นบนใบหน้า

มาเถอะ ฉันจะพาเธอออกไปเอง เขายื่นมือมาเพื่อให้ฉันจับไว้ ฉันยื่นมือกลับไป ทั้งที่ในใจรู้ดีว่ามันไม่ปกติ

ใช่ฉันรู้ว่ามันไม่ปกติ แต่ก็ไม่รู้จะถามมากมายทำไม เพราะสิ่งที่เห็นอยู่ตอนนี้ก็มีแค่ถนนที่ทอดยาวตรงที่เรายืนอยู่ และเขาคนที่ฉันทั้งรักทั้งเกลียดกำลังจับมือเดินไปด้วยกัน

นายบอกหน่อยได้มั้ยว่าเราจะไปไหนกัน?" น่าสมเพชชะมัดที่ฉันกลับรู้สึกดีที่เราได้จับมือกันแบบนี้

 “ไม่เห็นจำเป็นต้องรู้ แค่เดินมาก็พอ” คริสซัสส่งยิ้มมา มันเป็นรอยยิ้มที่ฉันคิดว่าจะไม่ได้เห็นอีกแล้วจากเขา หัวใจกลับพองโตแค่ได้เห็นมัน รอยยิ้มอ่อนโยนที่ฉันลืมเลือนไปแล้ว

 

การที่เดินไปด้วยกันและจับมือกันมาตลอดทาง ทำให้ลดความประหม่าและความหวาดกลัวลงไปได้ อาจเพราะฉันรู้ดีว่ายังไงก็จะมีเขาอยู่ข้างกัน ไม่ว่าหนทางข้างหน้าจะมืดแค่ไหน แค่มีใครสักคนที่เราไว้ใจได้อยู่ด้วย แค่นี้ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ...

แต่แล้วเราก็หยุดเดินเมื่อปลายทางข้างหน้าเต็มไปด้วยถนนแห่งซาปรักหักพัง มันทรุดตัวลงจากชั้นดินที่ยืนอยู่ และเมื่อก้มมองลงไปกลับเห็นแค่ความมืดมิดในหลุมลึก ฉันไม่ปรารถนาจะเป็นคนที่ต้องลงไปพิสูจน์ความลึกของมันแน่

สุดทางแล้วสินะ...

นายคงไม่คิดทิ้งฉันไว้กลางทางหรอกนะ” พอเห็นเขาปล่อยมือก็อดถามไม่ได้ 

ทำไมอยู่ดีๆ เขาถึงมีรอยยิ้มราวกับสมเพชตัวเองและฉันแบบนั้นกัน?

ไม่เอาน่า ที่เป็นอยู่เราก็คล้ายกับตายทั้งเป็นกันอยู่แล้ว คนเราก็ต้องตายกันทั้งนั้น แล้วมันจะเป็นอะไรไปล่ะ

ปล่อยมือนะ!” ไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาคิดจะสังเวยฉันลงไป!

เธอไม่เห็นรึไงว่าที่นี่ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว ฉันอยู่ที่นี่มาก่อนย่อมรู้ดีว่ามันก็ไม่ได้น่าอยู่นักหรอก

แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่นายจะคิดสั้นซะหน่อย!” ฉันโวย พยายามสะบัดมือทิ้งแต่เขากลับกุมมือแน่น

เราจะไปด้วยกัน หรือเธอจะเฝ้ารอให้อะไรบางอย่างมาฆ่าเธอแทน

“!!” 

ฉันตกใจไม่น้อยที่เห็นว่าแขนของเขามีรอยแผลเต็มไปหมด รอยแผลพวกนั้นเหมือนรอยกรีดจากของมีคมมากกว่าสิ่งอื่น แต่เมื่อมองดูรอบบริเวณกลับไม่พบสิ่งใด

แน่สิว่าเขาไม่ได้กรีดตัวเองหรอก...

เอาล่ะ เธอเลือกได้รึยัง?”

บ้ารึไง!” ฉันส่ายหัวด้วยความหวาดกลัวและเริ่มถอยห่าง แต่เขาไม่ยอมปล่อยมือ ยิ่งเห็นรอยยิ้มและสายตาไม่ไว้ใจมองมา วินาทีนั่นฉันรู้ทันทีว่าตัวเองโชคร้ายแค่ไหน!

เธอน่าจะดีใจด้วยซ้ำที่อย่างน้อยเราก็ตายพร้อมกัน

ไม่!”

ฉันกรีดร้องสุดเสียงเมื่อเขาจับมือฉันไว้แน่นและพุ่งลงไปยังเหวลึกตรงหน้า ราวกับภาพสโลโมชั่น ฉันเห็นทุกอย่างตั้งแต่เขาจับมือกันและกระชากกันลงไปด้วย เราสองคนค่อยๆ ร่วงหล่นลงมายังเหวลึกที่ไม่รู้เลยว่ามันจะสิ้นสุดที่ไหน

ตื่นสิ!” ฉันพึมพำและพยายามหยิกแขนตัวเอง แต่ความรู้สึกเจ็บยังอยู่ราวกับย้ำเตือนว่ามันคือเรื่องจริง

พลั่ก!

กรี๊ด!!”

ฉันหวีดร้องสุดเสียงเมื่อร่างของเราทั้งคู่ตกลงมาสู่พื้นที่มีแต่ศพ และเพียงแค่เงยหน้ามองร่างของตกลงมากระแทกพื้นก่อนฉัน ฉันแทบกรีดร้องอย่างสุดเสียงตอนเห็นสภาพเขา

ใบหน้าเขาที่เคยหล่อเหลา บัดนี้มีเลือดไหลออกมาทั้งทางตา จมูก หู ปาก ร่างกายของเขาเย็นเชียบราวกับคนตาย ฉันรีบผละออกจากศพเขา มองทุกอย่างเบื้องหน้าอย่างหมดหนทาง

ตอนนี้เขาตายแล้วมีแค่ฉันอยู่ที่นี่คนเดียวโดยไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นด้วยซ้ำ

 

ได้โปรด! ขอให้เรื่องนี้เป็นแค่ความฝัน พอตื่นลืมตาขึ้นมาในวันพรุ่งนี้ ฉันจะพบว่าตนเองอยู่ในห้องนอนเช่นเคย

นายจะทิ้งกันแบบนี้ไม่ได้นะ!”  หันมองร่างศพของเขาและเริ่มคลานเขย่าร่างซึ่งซีดเผือดอย่างเสียสติ

น้ำตาไหลออกมา ยิ่งมองร่างที่เลือดอาบทั่วทั้งร่างยิ่งแล้วใหญ่ อย่างน้อยก็หวังให้เราตายพร้อมกัน ฉันจะได้ไม่เห็นอะไรแบบนี้!

“..”

ไม่จริง

ไม่!!”

 

เฮือก!

ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นกลางดึกพร้อมภาพฝันร้ายยังคงติดตา ภาพของผู้ชายที่รักยังคงอยู่ ถนนแห่งความมืดมิดทอดยาวไกลแสนไกล ความตายซึ่งพรากเราจากกัน กลิ่นเลือดของเขายังคงอบอวลในความทรงจำ

ฉันนึกโชคดีที่สุดท้ายมันกลายเป็นเพียงแค่ฝันร้าย เพราะเรื่องราวต่างๆ นั่นน่ากลัวเหลือเกิน ทั้งสถานที่ เหตุการณ์ ทุกอย่างราวกับเกิดขึ้นจริง พอเอื้อมือไปแตะอกข้างซ้ายก็พบว่าหัวใจเต้นอย่างบ้าคลั่ง มันยังมีความหวาดกลัวราวกับว่าเรื่องเหล่านั่นได้เกิดขึ้นจริง

แต่แล้วฉันกลับต้องยกมือขึ้นปาดหยาดน้ำตาที่ไหลริน เพราะแม้กระทั่งความฝัน สุดท้ายฉันก็โดนเขาทิ้งไว้เสมอเหมือนทุกครั้ง มันก็เหมือนกับครั้งนี้ที่เขาจงใจจะฆ่ากันเพื่อที่จะไม่ต้องเจอกับ อะไรบางอย่างซึ่งฉันไม่มีวันรู้ว่ามันคืออะไร หรืออาจเป็นใครสักคนที่เขาจงใจไม่อยากบอกที่เคยทำร้ายเขามาตลอด แต่นั่นแหละ...

มันก็แค่ ฝันร้ายเท่านั้น

สิ่งที่เป็นจริงก็คือเขาก็แค่อยากผลักไสฉันไปให้ไกลต่างหาก!

ฉันลุกขึ้นนั่งกอดเข่ากลางดึกหลังจากตระหนักว่าสุดท้ายก็ฝันถึงคนที่ไม่อยากฝันจนได้ หยดน้ำตาหลั่งไหลลงอาบแก้มอย่างไม่ขาดสาย มันไม่มีท่าทีว่าจะหยุดเลย

แล้วเมื่อไหร่กันละที่ชีวิตของฉันจะลืมเขาได้ เมื่อไหร่กันที่จะกล้ามองเขาโดยที่ไม่รู้สึกอะไร หรือเมื่อนั้นคือวันที่ฉันหมดลมหายใจไปแล้ว...

 


             


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Secret love ♠ เลิกเกลียด แล้วกลับมารักกันเถอะ! ตอนที่ 5 : Secrete Love ♠ If I look at you and dont feel anything. (Re) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4514 , โพส : 33 , Rating : 78% / 11 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 33 : ความคิดเห็นที่ 401
ผู้ชายแบบนั้น รักไปก็ทำให้อยากตายยเร็วว
PS.  เดี่ยวอัพนะค่ะ
Name : ไอริส เจ้าหญิงมาเฟีย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ไอริส เจ้าหญิงมาเฟีย [ IP : 171.6.249.32 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ธันวาคม 2556 / 19:55
# 32 : ความคิดเห็นที่ 379
เป็นฝันที่น่าตกใจมากกกกกกก 
PS.  Twitter : @sompreiwjeed
Name : Sompreiwjeed ❤ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sompreiwjeed ❤ [ IP : 49.231.98.52 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 สิงหาคม 2556 / 23:43
# 31 : ความคิดเห็นที่ 341
สงสารนางเอกมากอ่ะ
Name : Rain [ IP : 61.90.87.62 ]

วันที่: 18 กันยายน 2554 / 20:05
# 30 : ความคิดเห็นที่ 337
 ถ้าเป็นเตย เตยช็อคน้ำลายฟูมปากไปเเล้ว

น่ากลัวเว่อ =[]=

PS.  My life, It's not yours. F--k! (ฉันเคยท้อ เเต่ฉันไม่เคยถอย)
Name : Qbec. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Qbec. [ IP : 223.207.17.12 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กันยายน 2554 / 01:46
# 29 : ความคิดเห็นที่ 331
เ่อ่อ.. =_=;
ต้องมานั่งอ่านแบบติดจรวดมากค่ะ!
5555. อัพนะจ้ะ

PS.  ไม่พูดไม่ใช่ไม่รู้ ไม่พูดไม่ใช่ไม่รู้สึก :)
Name : B:E:W ~ P'T < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ B:E:W ~ P'T [ IP : 124.120.198.70 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 สิงหาคม 2554 / 21:40
# 28 : ความคิดเห็นที่ 320
 =.,= เป็นฝันที่น่าตกใจมาก ๆ

นางเอกเราก็ดราม่าต่อไป
Name : wa'hwa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ wa'hwa [ IP : 124.121.85.164 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 สิงหาคม 2554 / 17:25
# 27 : ความคิดเห็นที่ 312

สงสารนางเอก


PS.  เรามันเป็นคนดีที่สุดไม่ไหว ~
Name : miiewzz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ miiewzz [ IP : 58.8.98.234 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 สิงหาคม 2554 / 18:40
# 26 : ความคิดเห็นที่ 302
ชอบนะ จะติดตามค่ะ
Name : แม่ทะลบ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แม่ทะลบ [ IP : 101.109.19.86 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 สิงหาคม 2554 / 00:04
# 25 : ความคิดเห็นที่ 297
 ฝันน่ากลัวจัง
Name : PoisonLove < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PoisonLove [ IP : 118.172.73.31 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 กรกฎาคม 2554 / 09:01
# 24 : ความคิดเห็นที่ 279
 สงสารวานิลาอ้ะ T0T
PS.  NingNi
Name : N'Ning < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ N'Ning [ IP : 124.121.115.177 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กรกฎาคม 2554 / 09:04
# 23 : ความคิดเห็นที่ 268
สู้ๆค่ะ อัพต่อไปนะคะ
Name : PoisonLove < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PoisonLove [ IP : 118.172.68.122 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กรกฎาคม 2554 / 14:34
# 22 : ความคิดเห็นที่ 201
โอ้ถ้าฝันแบบนี้ขึ้นมาคงช็อคตายกลางดึก -0-
Name : marfiia-b < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ marfiia-b [ IP : 125.25.246.79 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มิถุนายน 2554 / 11:55
# 21 : ความคิดเห็นที่ 193
 น่่ากลัวสุดๆ
บีบคั้นอารมณ์มาก
คริสซัสน่ากลัวจัง
PS.  ไม่ว่าผลจะออกมายังไง แค่ทำให้เต็มที่ก็พอแล้วล่ะ
Name : Karn fuu~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Karn fuu~ [ IP : 58.8.248.120 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มิถุนายน 2554 / 20:35
# 20 : ความคิดเห็นที่ 190
 วานิลา หลอนนน '
PS.  ฉันจะไม่ลืม 'เธอ' ^^
Name : BEWTY# BEF < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BEWTY# BEF [ IP : 58.11.51.184 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มิถุนายน 2554 / 21:28
# 19 : ความคิดเห็นที่ 159
ตามไปหลอนถึงในฝัน
PS.  SUPERJUNIOR จะต้องมี13คนตลอดกาล
Name : กระดูกหมู;.3 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กระดูกหมู;.3 [ IP : 49.48.39.79 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มิถุนายน 2554 / 08:57
# 18 : ความคิดเห็นที่ 158
อยากรู้ว่าคริสคิดอะไรอยู่ ขอคริสทอร์คได้ป่าวคะ
จะติดตามต่อนะคะ สู้ ๆ ค่ะ
Name : Noodle_D [ IP : 202.91.18.197 ]

วันที่: 3 มิถุนายน 2554 / 21:05
# 17 : ความคิดเห็นที่ 156
 อัพๆๆ จะติดตามนะค่ะ
Name : Pai_1999 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pai_1999 [ IP : 115.87.69.53 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มิถุนายน 2554 / 20:46
# 16 : ความคิดเห็นที่ 154
แอบสงสารวานิลลา -*-
PS.  ถ้ารักเค้า แล้วเราต้องเจ็บ ก็อย่ามีความรักเลยดีกว่า
Name : FleaR < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ FleaR [ IP : 183.89.137.216 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มิถุนายน 2554 / 20:24
# 15 : ความคิดเห็นที่ 150
อัพๆๆๆๆ

จะแวะเข้ามาอ่านบ่อยๆนะคร่ะ
Name : P-Gray < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ P-Gray [ IP : 49.48.130.48 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มิถุนายน 2554 / 21:39
# 14 : ความคิดเห็นที่ 149
แว๊ก เรื่อง นี้ แอบ เศร้า ๆ อะ

ไง ก้ สู้ๆ นะค่ะ

จะ พยายาม เข้า มา ทุก อาทิต ค่ะ



PS.  T>T:mO
Name : lolyset < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lolyset [ IP : 125.25.162.241 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มิถุนายน 2554 / 20:56
# 13 : ความคิดเห็นที่ 148
อัพต่อไปจ๊ะ 
Name : Nong'nu < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Nong'nu [ IP : 223.206.178.119 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มิถุนายน 2554 / 19:26
# 12 : ความคิดเห็นที่ 147
# 140
เห็นด้วย -_-;
Name : ' kazs ? < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ' kazs ? [ IP : 121.74.141.240 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มิถุนายน 2554 / 16:15
# 11 : ความคิดเห็นที่ 146
โหย! เค้าสงสารนางเองพี่โมว์
Name : kidofan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kidofan [ IP : 24.99.129.176 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มิถุนายน 2554 / 08:39
# 10 : ความคิดเห็นที่ 140
คริสซัสสมควรตาย -_-;
PS.  :D
Name : mukkuiii < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mukkuiii [ IP : 183.89.220.236 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มิถุนายน 2554 / 19:05
# 9 : ความคิดเห็นที่ 139
คริสซัสยังไงกันแน่เนี่ย
Name : kik [ IP : 110.168.2.227 ]

วันที่: 1 มิถุนายน 2554 / 19:00
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android