คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Secret love ♠ เลิกเกลียด แล้วกลับมารักกันเถอะ!

ตอนที่ 3 : Secrete Love ♠ Its not the same when you not around (Re)


     อัพเดท 28 พ.ค. 62
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: ex-boyfriend, model, bad romance, bad love, Dark, Drama, Hurt, Hesitate., นิยาดราม่า, Vanila, Chrisxus
ผู้แต่ง : *ละอองน้ำ*/´steam ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ *ละอองน้ำ*/´steam
My.iD: https://my.dek-d.com/devilbloodzaa
< Review/Vote > Rating : 100% [ 7 mem(s) ]
This month views : 11 Overall : 44,933
532 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 593 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Secret love ♠ เลิกเกลียด แล้วกลับมารักกันเถอะ! ตอนที่ 3 : Secrete Love ♠ Its not the same when you not around (Re) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4730 , โพส : 38 , Rating : 50% / 8 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




2

It’ s not the same when you not around

มันไม่เหมือนเดิมเมื่อเธอไม่อยู่ข้างกัน

เมื่อวันก่อนฉันลองไปสมัครงานแถวโรงเรียนสหศึกษาของรัฐบาลที่หนึ่ง ตอนระหว่างนั่งรอรถแท็กซี่ก็บังเอิญได้ยินบทสนทนาของเด็กสาวสองคนซึ่งเป็นเพื่อนกันคุยกัน หัวข้อสนทนาที่ว่าเพื่อนของเธอกำลังชอบชายคนหนึ่งอยู่ ซึ่งมันไม่มีอะไรน่าสนใจเท่าคำตอบของหญิงสาวคนนั้นที่ทำให้ฉันคิดมาจนถึงทุกวันนี้...

ฉันจะสมมติว่าเด็กสองคนนั้นชื่อเด็กหญิงเอและเด็กหญิงบีละกัน ส่วนผู้ชายที่พวกเธอพูดถึงก็คือเด็กชายซีนะ

กรี๊ด! เมื่อกี้ฉันเจอพี่ซีด้วยแหละ’

เป็นไงล่ะ! เขาหล่อได้ใจแกเลยใช่มั้ย?’

ไม่อะ’

อ้าว แกไม่ได้ชอบเขาเพราะพี่เขาหล่อเหรอ พี่เขาก็หล่อดีนะ’

ฉันว่าพี่เขาเท่มากกว่าแล้วก็ดูเลวดีด้วย ถ้าได้เดินข้างๆ คงดีใช่ย่อย’  แล้วเด็กสองคนนั้นก็ขึ้นรถเมล์ประจำทางหายไป

วันนี้พอกลับมานั่งคิดถึงเหตุผลของเด็กหญิงคนนั้นอีกครั้ง ฉันต้องบอกว่าเป็นเรื่องน่าตกใจไม่น้อย แค่เพียงเพราะเขาหน้าตาดีและดูเลวดีเหรอ มันจึงกลายเป็นเหตุผลให้เราชอบใครสักคน

ฮึ! เด็กหนอเด็ก ไร้เดียงสาวันยังค่ำ...

เชื่อสิว่าสิ่งที่พวกเธอเจอมันเทียบไม่ได้กับที่ฉันเจอเลย คำว่า 'เลว' ของพวกเธอคงเทียบไม่ได้ ตราบใดที่พวกเธอไม่รู้จักชายที่ชื่อว่า 'คริสซัส'เสียก่อน ชีวิตของผู้ชายคนนั้นใจของเขาเหมือนกับไฟที่ร้อนระอุที่ไม่เคยมอดไหม้ และมันแปรปรวนรวดเร็วราวกับลมที่ไม่อาจจับต้องได้

เขาคือผู้ชายอันตรายที่ติดอันดับหนึ่งในแบล็กลิสต์ฉัน ฉันเกลียดเขา แต่กลับเกลียดตนเองยิ่งกว่าที่รู้ว่าทุกครั้งยามคิดถึงเขา สัมผัสเหล่านั้นกลับไม่เคยจางหาย

¯Am I the fool? I’ m a victim. I rather know you rather kiss him goodnight.Tonight,I’ m blinded. I tried,I tried is it the way it ends? ¯

จู่ๆ เสียงริงโทนกลับดังขึ้น พอก้มลงไปมองดูก็พบว่าแม่โทรมา ฉันต้องขอบคุณที่มันดึงสติกลับมาปัจจุบันสักที

[วานิล วันนี้เอาของฝากไปให้ลุงรึยัง?] เสียงแม่มาแต่ไกลเลย

อะไรกัน แม่ยังกังวลเรื่องนั้นอยู่อีกเหรอ?”

[หยุดพูดเลยนะ เรานั่นแหละตัวดี แม่วานอะไรชอบลืมทุกที]

อย่าห่วงเลย นิลให้แล้วนะแม่"

[เสาร์อาทิตย์นี้จะกลับบ้านมั้ย หรือแม่ต้องไปหาอีก]

กลับสิ นิลยังไม่มีงานทำเลย ไม่รู้จะทำยังไงดี” พอพูดถึงเรื่องงานก็อยากถอนหายใจสักล้านครั้ง

[เอาเถอะ เดี๋ยวก็ต้องมีสักงานแหละ แกก็อย่าเลือกงานนักสิ]

โห งานดีๆ เดี๋ยวนี้มีซะที่ไหน แม่ก็รู้นี่ว่านิลไม่ชอบให้ใครมาสั่ง" แล้วเราก็วนกลับมาประเด็นนี้อีกครั้ง ไม่รู้เลยว่าเราเถียงกันครั้งที่เท่าไหร่แล้วนะ

[จ๊ะ แม่คนโลกส่วนตัวสูง แกนี่นะเหมือนพ่อแกไม่มีผิด!]

"อ้าว ก็ต้องถูกแล้วสิแม่ ถ้าลูกแม่เหมือนคนข้างบ้าน แบบนี้น่าคิดเลย" ฉันเอ่ยพลางหัวเราะอย่างร่าเริง

[โอ๊ย ฉันไม่พูดกับแกแล้ว ดูแลตัวเองด้วยละกัน]

โอเค... เดี๋ยวก่อนแม่ๆ” ฉันคิดจะวางสายอยู่แล้ว ถ้าเพียงแต่เรื่องงานไม่โผล่เข้ามาทันเวลาพอดี

[ว่าไง มีอะไรก็รีบๆ พูดมา ฉันจะไปดูละครต่อ]

โอเค นิลจะรีบพูดและไม่กวนแม่แล้วนะ นิลมีเรื่องนิเดียวเอง"

[?]

คุณลุงชวนนิลทำงานเป็นตากล้องให้กับนิตยสารแฟชั่นของค่าย แต่รายละเอียดยังไม่ได้บอกเพิ่มเติม ลุงบอกว่าต้องตกลงก่อนถึงจะรู้ แม่ว่านิลควรทำไงดี"

[รับ! แกยังต้องคิดอะไรอีก รู้ไหมว่าค่ายนั้นน่ะดังมากแค่ไหน แค่จ่ายเงินเดือนทีก็มากโข!]

รู้สิ แต่แม่ก็รู้นี่ว่านิลไม่อยากทำงานที่นั่น มันไม่ดีต่อตัวเอง" จริงๆ ถ้าไม่เกรงใจก็อยากบอกแม่ว่าวงการมายานั่นเป็น 'เสนียด' กับชีวิตฉันต่างหาก

[แต่มันดีต่อชีวิต ต่อครอบครัวเรา ขอให้แกไปทำเถอะ] แม่เน้นย้ำอย่างหนักแน่น

แต่ว่า...” ฉันพยายามหาเหตุผลร้อยแปดมาอ้าง แต่แม่กลับตะโกนกลับมาเสียงดังจนต้องเอามือถือออก 

[แต่อะไร! ไม่มีแต่ทั้งนั้น แกต้องทำเท่านั้น เลิกบ่นว่าตัวเองเป็นภาระพ่อแม่สักที]

นั่นสินะ ทำไมฉันถึงคิดเอาเรื่องนี้มาคุยกับแม่กัน ทั้งที่รู้ว่าท่านน่ะบ้าเรื่องหน้ากล้องแค่ไหน แถมท่านก็รู้จักบริษัทบ้าบอพวกนี้จากคุณลุงเอง เรื่องอะไรท่านจะไม่เห็นด้วยล่ะ

ถ้างั้นนิลโทรคุยกับคุณลุง บอกแม่กับพ่อให้แล้วนะ”

[เลิศมาก! แค่นี้ก่อนนะ ฉันจะดูละครต่อ... เออ ตั้งใจอยากถามหลายรอบแล้ว] ฉันเกือบตัดสายทิ้งแล้ว ถ้าแม่ไม่พูดประโยคหลังได้ทัน

ฮื้อ? แม่จะถามอะไรเหรอ?”

[แกกับคนชื่อ คริสซัส’ เลิกกันแล้วเหรอ?]

นับเป็นชั่ววินาทีที่ฉันหยุดการกระทำลง ไม่รู้ควรตอบแม่ว่ายังไงดี ฉันรู้ดีว่าท่านไม่ผิดหรอกที่ไม่รู้เรื่องนั้น แต่คนผิดก็คงเป็นฉันเองที่ไม่เคยลืมหน้าผู้ชายสารเลวใจร้ายคนนั้น ฉันผู้มีชีวิตที่ฝังลึกกับอดีตอันโหดร้ายที่เขาหยิบยื่นให้มมา เขาเหมือนกับยมทูตที่พร้อมคร่าชีวิตกันได้ทุกเมื่อทุกครา และนับตั้งแต่วันที่เขาเดินจากไป วินาทีนั้นเขาได้เอาชีวิตของฉันไปแล้วทั้งชีวิต

ทำไมอยู่ๆ ถึงถามล่ะ?”

[ไม่มีอะไรหรอก พอดีเปิดนิตยสารเล่มเก่าๆ เจอเขาถ่ายแบบก็เลยอยากรู้เท่านั้น]

เลิกนานแล้วล่ะแม่” ฉันเม้มปากเป็นเส้นตรง ยกมือขึ้นลูบหน้าและตั้งสติตนเอง...

ทำไมความทรงจำเหล่านั้นไม่เคยจางหายไปไหนเลย?

[อย่าคิดมากเลย ชีวิตก็เป็นแบบนี้แหละ แค่นี้ก่อนนะ ฉันต้องเตรียมอาหารให้พ่อแกอีก]

ได้เลย รักษาตัวด้วยนะคะ”  ฉันแสร้งทำเสียงร่าเริง กดตัดสายทิ้งและวางมือถือลงบนเตียงอย่างเบามือ อดถอดหายใจกับหัวข้อสนทนาเมื่อครู่ไม่ได้

วานิลลา... เธอเป็นอะไรไปแล้ว ก็แค่ได้ยินชื่อเขา ทำไมถึงได้อยากร้องไห้นักหนา?

 

ทำไมนายชอบกินไอศกรีมรสวานิลลาล่ะ?’

ถามจริงหรือแกล้ง ฉันจะกินรสอะไรต้องมีเหตุผลด้วยเหรอ?’

มีสิ คนเราทำอะไรต้องมีเหตุผลสิ’

ถ้างั้นฉันชอบกินรสวานิลลา ก็เพราะมันกลิ่นหอมและ ‘อร่อย’ ดีล่ะมั้ง’

 

อีกแล้ว...

ภาพความทรงจำระหว่างเราไม่เคยจางหาย กี่ครั้งต่อกี่ครั้งยามนึกถึงกลิ่นอายตัวเขายังคงอยู่ นัยน์ตาสีเทาอ่อนทอดมองฉันราวกับกำลังคิดอะไรอยู่ น้ำเสียงหยอกล้อที่เคยชอบฟัง ทั้งหมดผ่านมาเป็นปีแล้ว...

สามร้อยหกสิบห้าวันที่พ้นผ่าน แต่ทำไมเธอไม่ลืมมันสักที!

 

นับเป็นเวลาเนิ่นนานกว่าจะกอบเก็บหัวใจที่แตกสลายให้เข้าที่ได้ ฉันยกมือปาดน้ำตาตนเอง ตั้งสติเพื่อเรียบเรียงว่าควรทำอะไรก่อนหลังให้ได้ ก่อนหยิบมือถือโทรหาคุณลุง ทั้งที่จิตใจยังไม่ดีเท่าที่ควร

[ฮัลโหล]

คุณลุงคะ นี่วานิลลาเองนะคะ”

[อ้าว! วานิลเหรอ ตกลงเรามาทำงานใช่ไหม?]

ประมาณนั้นค่ะ แม่กับพ่ออนุญาตแล้ว แต่วานิลอยากรู้รายละเอียดเพิ่มเติมอีก”

[ไม่มีอะไรมากหรอก ก็เป็นช่างกล้องถ่ายนางแบบนายแบบขึ้นปกน่ะ ก็มีส่วนช่วยเรื่องรูปภาพที่ใช้ในนิตยสาร ลุงได้ข่าวว่าเราก็เคยทำงานฝ่ายนี้มาแล้ว] อยากบอกคุณลุงจังว่าเคยแค่ไม่กี่ครั้งเท่านั้นเอง

แล้วนิลต้องถ่ายทุกคนเลยเหรอคะ? ”

จำได้ว่าสตูดิโอมีนางแบบนายแบบในสังกัดเป็นร้อยกว่าคน ถ้าถ่ายหมดก็คงไม่ไหวหรอก

[ไม่หรอก ตากล้องประจำเราก็มีแล้ว ถ้าถ่ายเป็นเซตก็มีคนช่วยอีก]

"ถ้างั้นวานิลต้องรับผิดชอบใครบ้างเหรอคะ?"

[เฮ้อ ใจจริงลุงก็ไม่ได้อยากให้หรอกนะ แต่คนรับงานเซตนี้ไม่ว่าง แถมลูกค้าก็บังคับมาด้วย] คนซวยก็คงเป็นใครไม่ได้ นอกจากฉันสินะ

ก็เลยเป็นนิล?” 

[เอาน่า คิดซะว่าฝึกฝีมือ แต่งานนี้คงหนักหน่อยนะ]

ทำไมเหรอคะ?” 

[มีนายแบบที่ชื่อ ‘นีออน’ นี่แหละ ไอ้หมอนี่ชอบมาสาย ขาดไม่บอกกล่าว แถมเลือกงานอีกต่างหาก เพราะมันเรื่องมากแบบนี้แหละ คนเลยไม่ค่อยอยากร่วมงานกับมัน]

แล้วคนอื่นละคะ?”

แน่ละว่าเขาคงไม่จ้างฉันมาดูแลนายแบบเพียงคนเดียวหรอก ไม่งั้นก็เปลี่ยนเป็นอาชีพพี่เลี้ยงเด็กได้เลย

[อีกคนก็คงมีนิสัยคล้ายกัน แค่น่าหน่ายใจกว่าแค่นั้น] ไม่รู้ทำไมอยู่ๆ กลับรู้สึกไม่ดีขึ้นมา ราวกับว่าจะได้ยินชื่อใครที่ตนไม่ปรารถนาจะได้ยินตลอดชีวิต...

ใครเหรอคะ?” หวังว่าโลกไม่กลมขนาดนั้นหรอกนะ...

[คริสซัส]

แต่แล้วความหวังก็พังทลายเมื่อได้ยินชื่อใครบางคนจากปลายสาย แค่เพียงชื่อเดียวที่ถูกเอื้อนเอ่ย มันทำให้สมองของฉันว่างเปล่า ลืมเลือนทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้า พยายามตั้งสติควบคุมอารมณ์ตัวเองให้ได้

ตลกดีนะ ทั้งที่ฉันไม่อยากเจอเขานักหนา แต่พระเจ้ากลับเล่นตลกให้ได้เจอ ทั้งที่ไม่เคยอยากได้ยินเสียงเขาอีก แต่พระเจ้ากลับไม่เคยเห็นใจคนบาปอย่างฉัน!

[ฮัลโหล เรายังอยู่รึเปล่าน่ะ?]

ฟังอยู่ค่ะ”

[เราโอเครึเปล่า?]

เอ่อ ตกลงค่ะ”

แม้ใจจริงอยากบอกว่า 'ไม่โอเค' หรือขอร้องให้อีกฝ่ายช่วยเสนอชื่อนายแบบคนอื่นทีได้ไหม แต่พอมาคิดดูแล้ว ฉันเองก็เพิ่งเข้ามาทำงานใหม่ ประสบการณ์ก็ยังไม่ค่อยมี ฉันเองก็ไม่อยากให้คนอื่นมองว่าตนเองเป็นคนมีปัญหากับงานนักหนา ไม่อย่างนั้นอาจเสียเครดิตได้ แต่ถ้าพูดตรงๆ ก็คงเลี่ยงคำถามของคนรอบข้างไม่ไดหรอกว่าทำไม ถึงตอนนั้นทุกคนก็จะขุดคุ้ยเรื่องของเรา ซึ่งมันไม่เป็นผลดีกับใครทั้งนั้น ทางที่ดีก็ควรเก็บเรื่องเหล่านั้นเป็นความลับต่อไป เพราะแม้กระทั่งเขาเองก็คงลืมมันไปหมดแล้ว!

[ดีเลย! ถ้าอย่างนั้นเริ่มงานอาทิตย์หน้านะ แต่อาทิตย์นี้ถ้าเราอยากดูงานกองถ่ายก่อนก็ได้]

ค่ะ ยังไงก็ขอบคุณมากนะคะ มีอะไรสงสัยวานิลจะโทรหาลุงค่ะ” ฉันกล่าวตัดบทและวางสายทันที

มาดูนึกแล้ว มันคงไม่มีอะไรดีเลยหากว่าเรื่องของเราจะถูกขุดคุ้ยขึ้นมา ถามสิว่าทุกวันนี้มีนิตยสารไหนบ้างล่ะที่ไม่มีเขาขึ้นปก แถมหากปฏิเสธงานไป แม่ต้องหัวใจสลายแน่ และเหนืออื่นใด โอกาสก็ไม่ได้เข้ามาหาเราอยู่บ่อยๆ จะยอมให้เรื่องส่วนตัวมาทำงานเสียได้ยังไง

แม้ว่าเรื่องบางเรื่องต่อให้เราไม่อยากเจอ ยิ่งวิ่งหนีไปเท่าไหร่ก็เหมือนกับเงาตามตัว หรือว่าฉันควรยอมรับมันดีล่ะ แต่จะให้ทำตัวปกติได้ยังไงกัน เพราะตั้งแต่วันที่เขาทำร้ายกันและเลือกเดินจากไปครั้งนั้น เราจะกลับมาร่วมงานกันได้ยังไงโดยไม่รู้สึกอะไร ฉันไม่เข้าใจ

ฉันตัดสินใจเดินไปยังห้องนอนที่คุ้นเคยของตัวเอง เฝ้ามองความเป็นไปของห้องเก่าที่ทุกอย่างก็ยังคงเดิม มันยังคงเป็นห้องนอนสี่เหลี่ยมสีขาวที่มีเตียงคิงไซต์สีขาวตัวเดิม มีโต๊ะไม้โอ๊คสีดำที่ตั้งอยู่หัวมุมพร้อมคอมพีซีที่ทันสมัยตัวเดิม ตู้เสื้อผ้าขาวขนาดใหญ่และตู้เก็บของที่อยู่ในนั้นก็ยังอยู่ที่เดิม รวมถึงผ้าห่มที่ฉันใช้คลุมกับใครบางคนและหมอนสีขาวที่เราร่วมหนุนก็ยังอยู่ที่เดิมไม่เปลี่ยนแปลง กรอบรูปที่มีรูปเราสองคนยังตั้งอยู่บนหัวเตียงไม่เปลี่ยน ผ่านมาแล้วสามร้อยหกสิบห้าวัน แต่ทุกอย่างยังคงเดิม

สิ่งเดียวที่เปลี่ยนไปแล้วคือเขาจากไป... เขาจากไปพร้อมกับลมหายใจของฉันที่ไม่มีวันกลับมาเป็นเหมือนเดิม 

วานิลลา ผู้หญิงไร้เดียงสาแสนร่าเริงคนนั้นได้ตายจากฉันไปแล้ว พร้อมกับผู้ชายคนที่เธอรักนามว่า 'คริสซัส' ก็ได้เดินออกจากชีวิตของฉันไปแล้วเช่นกัน

 

พอแล้ว ฉันไม่อยากนึกถึงเขาอีกแล้ว ฉันต้องหาทางออกไปข้างนอก ออกไปสูดอากาศที่สดชื่นเข้าปอดเพื่อลืมทุกอย่างในห้องนี้ เพราะฉะนั้นคงเป็นการดีหากฉันจะไปดูงานก่อนวันเวลาที่ต้องทำงานจริง

แต่พอมานึกดูก็เหมือนโชคชะตาจะเล่นตลก เพราะทุกอย่างก็ดูบังเอิญไปเสียหมด นับตั้งแต่แม่ฝากมาส่งของให้คุณลุง คุณลุงเสนองานมาให้กัน คล้ายว่าเรื่องราวต่างๆ มีคนจัดฉากเอาไว้ และคนบนฟ้าไม่เคยถามเลยว่าฉันต้องการรึเปล่า เพราะถ้าฉันสามารถบอกได้ ฉันก็คงบอกว่าไม่เคยต้องการสักครั้งเดียว

 

 

การเดินทางระหว่างคอนโดฯ มายังบริษัทใช้เวลาไม่นานและระยะทางก็ไม่ได้ไกลนัก ฉันจึงไม่มีความจำเป็นต้องใช้บริการรถแท็กซี่ อีกทั้งทางขึ้นรถไฟฟ้าอยู่ใกล้เพียงแค่เอื้อม ดังนั้นฉันจึงก้าวเท้าขึ้นบันไดรถไฟฟ้าอย่างไม่ลังเล แลกเหรียญและกดบัตรปกติ

ระหว่างรอรถไฟฟ้าจึงเลือกนั่งมองนาฬิกาฆ่าเวลาเล่น รถไฟฟ้าจอดลงสถานีเมื่อเข็มนาฬิกาหยุดเลขหก ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ปกติ แต่ไม่นานต้องผงะเมื่อเห็นคนมากมายเข้าและออกภายในรถ แต่เกรงว่าถ้าฉันช้ากว่านี้ก็คงจะไม่ทัน ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจเข้าไปยืนอยู่ข้างในแม้ว่าจะต้องเบียดกับคนอื่นมากแค่ไหนก็ตาม

ขอโทษค่ะ” ฉันเอ่ยขอทางกับผู้คนเมื่อสายตาเห็นจำนวนที่นั่งว่างหนึ่งที่ข้างๆ จึงรีบเข้าไปนั่งทันที

เดี๋ยว!” ร่างสูงโปร่งของใครบางคนก้าวเข้ามาในรถได้อย่างหวุดหวิด ทำเอาหลายคนมองด้วยความตกใจ เดาเลยว่าถ้าเขาก้าวช้าอีกแค่ก้าวเดียว ประตูรถต้องหนีบแน่ 

แต่จะว่าไปเสียงนั่นก็คุ้นอยู่นะ...

อาจเพราะเสียงที่คุ้นเคยของเขาเหมือนกับเสียงใครบางคนที่ฉันนึกไว้ ดังนั้นฉันจึงไม่ลังเลไล่สายตาไปมองบุคคลที่เพิ่งขึ้นรถไฟฟ้ามาหมาดๆ ฉันคิดว่าเราคงไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน แต่กลับต้องขมวดคิ้วเมื่อเห็นข้อเท้าของเขาสักเป็นลายอักษรภาษาอังกฤษที่ตรงกับคำว่า 'คริสซัส' พอดี และต้องตกใจมากขึ้นเมื่อไล่สายตามองไปยังใบหน้าและพบว่าเขาคือคนเดียวกันกับที่คิดไว้ไม่มีผิด!

ใช่สิ จะมีกี่คนกันล่ะที่มีผมสีทอง นัยน์ตาสีเทาอ่อน โครงหน้าลูกครึ่งฝรั่งจ๋าและมีชื่อเสียงโด่งดังขนาดนี้ หากไม่ใช่บุคคลที่ฉันไม่เคยลืม

คริสซัส!

ทำไมนะ ทำไมกันฉันถึงต้องมาเจอเขาในสถานการณ์ไม่พร้อมอย่างนี้ ทีนี้เลยทำได้แค่ก้มหน้าหลีกเลี่ยงการปะทะระหว่างสองเรา แม้เราอยู่แก่ใจว่าต้องทำงานร่วมกับเขา แต่อย่างน้อยก็ขอให้เป็นทางการกว่านี้ เพราะฉันไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเขานอกเหนือไปจากเรื่องงาน 

แต่คริสซัสกลับไม่ได้สนใจกันอย่างที่คิด สิ่งที่เขาทำก็แค่กดมือถือด้วยใบหน้าเคร่งเครียด เฝ้ารอให้คนบนรถจางลงก่อนเดินจากไปยังโบกี้อื่น

¯Am I the fool? I’ m a victim. I rather know you rather kiss him goodnight.Tonight,I’ m blinded. I tried,I tried is it the way it ends? ¯

จู่ๆ เสียงมือถือก็ดังขึ้น ดึงเอาสติกลับคือ อยากขอขอบคุณคนที่โทรมาจริงๆ

ฮัลโหลค่ะ”

[…]

ฮัลโหลค่ะ ขอสายใครคะ?” ฉันกล่าวซ้ำด้วยน้ำเสียงไม่มั่นใจ 

แปลกจัง ปลายสายก็ไม่ได้ตัดสายซะหน่อย เขาก็ยังอยู่ในสายและสัญญาณฉันก็เต็มด้วยนะ แต่เขากลับไม่พูดนี่สิ อย่าเชียวนะว่าโดนโรคจิตโทรมาแต่เช้าน่ะ

ฮัลโหลค่ะ ถ้าไม่พูดฉันจะวางแล้วนะคะ” ฉันเอ่ยอย่างรวดเร็ว ตั้งใจว่าจะวางอีกในไม่ช้า ถ้าไม่ได้ยินภาษาอังกฤษสำเนียงผู้ดีออกจากปลายสาย

[Who? Where is Neon?]

พอได้ยินดังนั้นถึงขึ้นต้องยกมือก่ายหน้าผาก แค่คนโทรผิดมาเป็นคนไทยก็คุยยากแล้ว คราวนี้ดันมาเจอชาวต่างชาติอีก น่าปวดหัวชะมัด! ทักษะภาษาอังกฤษของฉันก็งูๆ ปลาๆ ซะด้วยสิ

“Sorry. I think you call  a wrong number. Here doesn’ t have anybody name’ s Neon. My name’ s Vanilla” หวังว่าปลายสายคงไม่ว่ากันหรอกนะ แกรมมงแกรมม่าอะไรก็มั่วซะด้วย ความรู้ฉันก็มีแค่นี้แหละ

แต่แล้วปลายสายกลับเงียบไป ฉันเกือบถอดใจจะวางสายแล้ว ถ้าเพียงแต่อีกฝ่ายไม่ตะโกนมาเสียงดังลั่นว่า...

[Shit! Vanilla!]

แล้วสายก็ถูกตัดไป...

 

โอเค ฉันควรรู้สึกยังไงกับเหตุการณ์ตรงหน้าดี แน่ล่ะว่าคำสบถนั่นไม่ใช่คำชื่นชมแน่ ต่อให้มันไม่มีความหมายย่ำแย่ แต่ก็ไม่มีใครยืนยันว่ามันไม่ใช่คำด่าซะหน่อย สมัยนี้คนต่างชาติคุยโทรศัพท์กับคนแปลกหน้าอย่างนี้เหรอ!

ฉันเก็บมือถือหลังจากได้ยินป้ายหน้าคือสถานีที่ต้องลง เดินต่อไม่กี่ช่วงตึกก็มายังบริษัทจุดหมาย พอเห็นหน้าพนักงานหน้าเคาน์เตอร์กลับหน่ายใจอย่างบอกไม่ถูก เมื่อไหร่บริษัทจะไล่นางออกกันนะ ไม่เห็นเคยบริการดีกับลูกค้าเลย แถมยังแต่งตัวล่อจระเข้มาก ไม่รู้นางเล่นของกับหัวหน้าไว้รึไงกัน

แต่เอาเถอะ ฉันจะเข้ามาติดต่อเรื่องงานและจะแสร้งทำเป็นไม่เห็นหล่อนละกัน

เดี๋ยวค่ะ!” ไม่ทันที่ขาจะก้าวไปถึงลิฟต์ด้วยซ้ำ หล่อนกลับเข้ามาขวางกัน

“?”

คุณมาทำธุระอะไรที่นี่เหรอคะ?”

อ้าว! ฉันมาทำอะไรต้องรายงานคุณตลอดด้วยเหรอ?” เพราะท่าทีของหล่อนที่มองมาอย่างเหยียดหยาม ทำให้ฉันเผลอขึ้นเสียง

คราวนี้ทำไมอีกละ? คนนอกเกี่ยวข้องไม่ได้รึไง?  

ไอ้บริษัทหลอกลวงเงินชาวบ้านแบบนี้ ฉันไม่ได้อยากเข้ามานักหรอก ถ้าบังเอิญไม่มีบุญทำให้ได้งาน ฉันคงไม่เหยียบเข้ามาเหมือนกัน!

เปล่าค่ะ ฉันหมายถึงคุณมีธุระติดต่อชั้นไหนเหรอคะ?” โอ๊ย รำคาญสีหน้าลอยหน้าลอยตาของนางจริง 

ชั้นแปดเหมือนเมื่อสองวันก่อนน่ะสิ แล้วก็เลิกถามสักที ฉันจะไปทำงาน" ฉันว่าพลางกดปุ่มปิดลิฟต์ แต่นางก็ยังขัดขวางอยู่ที่เดิม

แต่ชั้นแปดกำลังทำงานอยู่นะคะ คุณเป็นคนนอกห้ามเข้าค่ะ”

ฉันถามหน่อยว่างานจะเดินได้ยังไง หากเธอยังไม่ปล่อยตากล้องที่อยู่ตรงนี้ให้ขึ้นไป ทีนี้ก็ปล่อยฉันสักที ไม่งั้นฉันแจ้งเจ้านายไล่เธอออกแน่!" แล้วหล่อนก็ทำให้ความอดทนฉันเดินมาขีดสุด เมื่อฉันยกนิ้วชี้หน้าต่อว่าหล่อนโดยไม่สนว่าหล่อนจะมีสีหน้ายังไง 

ฉันโยนกระดาษที่จดเบอร์คุณลุงไปให้หล่อนก่อนเดินเข้าลิฟต์โดยไม่สนใจไยดีอีกต่อไป 

มีอะไรเอาเบอร์นี้ไปคุยเองละกัน บอกฉันว่าชื่อวานิลลาเป็นหลานสาวของลุงวชิรา!" 

 

             


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Secret love ♠ เลิกเกลียด แล้วกลับมารักกันเถอะ! ตอนที่ 3 : Secrete Love ♠ Its not the same when you not around (Re) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4730 , โพส : 38 , Rating : 50% / 8 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 38 : ความคิดเห็นที่ 399
หมั้นไส้ เป็นแค่พนักงานนน 
PS.  เดี่ยวอัพนะค่ะ
Name : ไอริส เจ้าหญิงมาเฟีย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ไอริส เจ้าหญิงมาเฟีย [ IP : 171.6.249.32 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ธันวาคม 2556 / 19:28
# 37 : ความคิดเห็นที่ 391
วานิลากับคริสซัส เบื่องหลังมันยังไงกันนิ //งง
แต่วานิลาเริดมากค๊าาา 5555555555
เกลียดยัยพนักงานคนนี้จริง ถามไรมากมาย
ยุ่งทำไมเรื่องของคนอื่น เหอะๆ

PS.  หลงรักในนิยายจิตไม่ปกติ ไม่ชอบพวกโลกสวย
Name : busno-bonus < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ busno-bonus [ IP : 125.25.23.88 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤศจิกายน 2556 / 10:54
# 36 : ความคิดเห็นที่ 377
วานิลเริ่ดมากกกกกก
PS.  Twitter : @sompreiwjeed
Name : Sompreiwjeed ❤ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sompreiwjeed ❤ [ IP : 49.231.98.52 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 สิงหาคม 2556 / 23:31
# 35 : ความคิดเห็นที่ 364
 ชิ !!

หมั่นไส้ยังพนักงานนั้น !!

สะใจ ๆ >< !!!

PS.  90% ของคนที่พูดว่า "ไม่กวนละ" .... พูดไปงั้นล่ะ ...จิงๆน่ะ อยากคุยต่อ !^_^!
Name : ยัยตัวเล็ก :3 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ยัยตัวเล็ก :3 [ IP : 110.49.225.93 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มีนาคม 2555 / 14:05
# 34 : ความคิดเห็นที่ 357
 ฝรั่งหน้ามนนั่น [ Vanilla] =[]= หยาบคายจัง
PS.  http://writer.dek-d.com/superkit/writer/view.php?id=677507 ฝากนิยายหน่อยนะคะ
Name : SuperKiiT+ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SuperKiiT+ [ IP : 125.25.37.242 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2555 / 18:30
# 33 : ความคิดเห็นที่ 354
 ชอบตอนบรรยายที่่ว่า 
ทำไมคริสซัสถึงชอบไอศกรีมรสวานิลา

ตอนบรรยายว่านางเอกร้องไห้ ภาษาสวยงามและไพเราะมากค่ะ :')
ชอบๆ
Name : mintnizz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mintnizz [ IP : 58.9.202.101 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2555 / 20:24
# 32 : ความคิดเห็นที่ 344
 หนุกมากค่าาาาาา แต่แอบสะใจตอนจบ 555555
Name : Hicaru_jung < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hicaru_jung [ IP : 27.130.186.248 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กันยายน 2554 / 18:59
# 31 : ความคิดเห็นที่ 335
 นางเอกสะใจมาก

เจ๊สู้ๆ เป็นกำลังใจให้ตลอดเเละจะยังให้ตลอดไป

PS.  My life, It's not yours. F--k! (ฉันเคยท้อ เเต่ฉันไม่เคยถอย)
Name : Qbec. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Qbec. [ IP : 223.207.17.12 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กันยายน 2554 / 01:17
# 30 : ความคิดเห็นที่ 309

ฮ่าๆๆ สะใจ
นางเอกเจ๋ง !!


PS.  เรามันเป็นคนดีที่สุดไม่ไหว ~
Name : miiewzz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ miiewzz [ IP : 58.8.99.49 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 สิงหาคม 2554 / 18:43
# 29 : ความคิดเห็นที่ 277
พนักงาน
สุดๆ!!
PS.  NingNi
Name : N'Ning < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ N'Ning [ IP : 124.121.115.177 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กรกฎาคม 2554 / 08:26
# 28 : ความคิดเห็นที่ 233
เกลียดพนักงาน,
PS.  >< ยินดีที่รู้จักจ้า XD.
Name : N'na >< < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ N'na >< [ IP : 115.87.145.237 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มิถุนายน 2554 / 20:31
# 27 : ความคิดเห็นที่ 197
เอ๊ะพนักงานคนนี้ !
Name : marfiia-b < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ marfiia-b [ IP : 125.25.244.241 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มิถุนายน 2554 / 21:34
# 26 : ความคิดเห็นที่ 180
สะใจตอนพนักงานโดนตอกกลับมากๆ



PS.  ไม่ว่าผลจะออกมายังไง แค่ทำให้เต็มที่ก็พอแล้วล่ะ
Name : Karn fuu~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Karn fuu~ [ IP : 58.8.40.220 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มิถุนายน 2554 / 15:11
# 25 : ความคิดเห็นที่ 155
นางเอกหลายอารมณ์อ่ะ
เค้าชอบนางเอกแรง ๆ ค่ะ ขอเลย
ตอนนี้เริ่มสนุกแล้วค่ะ
Name : Noodle_D [ IP : 202.91.18.197 ]

วันที่: 3 มิถุนายน 2554 / 20:26
# 24 : ความคิดเห็นที่ 144
นางเอกเริ่มเเรงแล้วอ่
ติดตามนะจ่
Name : kidofan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kidofan [ IP : 24.99.129.176 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มิถุนายน 2554 / 04:10
# 23 : ความคิดเห็นที่ 126
สู้ๆจ้า
Name : *-* [ IP : 125.27.248.188 ]

วันที่: 28 พฤษภาคม 2554 / 08:00
# 22 : ความคิดเห็นที่ 103
อัพๆๆๆๆค้าไรเตอร์
Name : Belle [ IP : 125.27.176.144 ]

วันที่: 21 พฤษภาคม 2554 / 23:45
# 21 : ความคิดเห็นที่ 102
พนักงานนิสัยเสียสุดๆๆๆๆๆ
รอๆๆๆๆ สนุกมากค่ะ
Name : HM.kk :) < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HM.kk :) [ IP : 115.87.175.66 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤษภาคม 2554 / 19:53
# 20 : ความคิดเห็นที่ 100
ฉันบังเอิญได้ยินประโยคสนทนาของเด็กผู้หญิงสองคนที่เป็นเพื่อนคุยกัน
ประโยคนี้แปลกๆ นะเจ๊
ป่านว่าเจ๊อาจจะพิมพ์เกินมาหรือเปล่า แต่อ่านแล้วมันมึนๆ ดูฟุ่มเฟื่อยนะ
เป็นสั้นๆ แค่ - ฉันบังเอิญได้ยินบทสนาของเด็กผู้หญิงสองคนที่น่าจะเป็นเพื่อนกัน -
ประมาณนี้ แล้วเจ๊ปรับเอา
ที่ทำให้ฉันคิดมาจนถึงทุกวันนี้ - คิดมากมาจนถึงทุกวันนี้ - ดีกว่ามั้ยอ่ะ?

ถ้าเด็กผู้หญิงไม่น่าจะใช้คำว่า นาง นะคะ
จากตามที่ดูข่าวทางโทรทัศน์หรืออ่านหนังสือพิมพ์
เขาจะนิยมใช้ - เด็กหญิง A และ เด็กหญิง B -
ถ้านางคือแต่งงานแล้ว มีบุตร
ส่วน นายซี ถ้าเกิดว่าเป็นวัยเดียวกันกับเด็กผู้หญิงทั้งสอง
ก็ควรจะเป็น เด็กชาย C

เจ๊ใช้ นั้น กับ นั่น ผิดอีกแล้ว
ยกตัวอย่างเช่น ที่ยัยพนักงานหน้าโง่นั้นถามอะไรไม่เข้าหู
ต้องเป็น - ที่ยัยพนักงานหน้าโง่นั่น -
---------
ไม่เข้าใจความคิดของเด็กเหมือนกันว่าทำไมถึงคิดว่าผู้ชายเลวๆ นั้นเท่นัก
จริงๆ ก็เท่อยู่หรอก (พูดเหมือนตัวเองไม่ใช่เด็ก) แต่ว่าถ้าเลวจริงๆ มันจะดูแลเราได้เหรอไง
สู้สรรหาชมชอบผู้ชาบแบบผู้ใหญ่ที่ดูภูมิฐาน สามารถพึ่งพาและเลี้ยงดูเราได้ดีกว่าไหม?
แต่ประเภทนั้นน่ะมักจะมีเมียไปหมดแล้ว อยากได้ก็ต้องแย่งมาทั้งนั้น
แต่ว่าถ้าเลวแบบมีเหตุผลยังพอทน ถ้าไร้เหตุผลนี่เส็งเคร็งแล้วล่ะ

พนักงานแบบนี้ ถ้าเจอจะไม่ด่าอะไรทั้งนั้น
แต่จะให้เลี้ยงผู้ดูแลออกมา แล้วสั่งให้ไล่ออก นั่นแหละโทษสถานเดียวที่คุ้มค่าที่สุด


เป็นกำลังใจให้เจ๊*



PS.  Life must go on ♥
Name : parnchanღ. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ parnchanღ. [ IP : 58.8.144.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤษภาคม 2554 / 14:10
# 19 : ความคิดเห็นที่ 99
เพลงประกอบเพราะดีค่ะ

ให้ฟิลเยี่ยมมาเวลาอ่านตอนนี้

ถึงแม้จะไม่เครียด ดราม่ามากอะไร

แต่สนุกอ่ะ ฮ่าๆๆ เจ้โมว์


PS.  ............
Name : ยาจก,,หัวกะทิ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ยาจก,,หัวกะทิ [ IP : 223.207.42.249 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤษภาคม 2554 / 08:04
# 18 : ความคิดเห็นที่ 98
มิชอบพนักงานคนนี้เลย เฮ้อ...
เพลงตอนนี้เพราะโฮก ชอบๆๆ ><
สู้ๆเป็นกำลังใจให้จ้า
ดอมจะติดตามนิยาย(แนวดราม่า) ไปเรื่อยๆเลยฮะๆ
ชอบๆ! ต่อไปก้ไปอ่านของแจวอน(วันพรุ้งนี้)
วันนี้ดึกแล้ว ไปนอนก่อนนะ บายบี(โอ๊ย คิดถึงเบลเฟกอล)
PS.  สิ่งสำคัญที่สุด คือ...รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของ "ทุกคน"
Name : &#10006; Noo!$ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ &#10006; Noo!$ [ IP : 101.108.38.228 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤษภาคม 2554 / 00:32
# 17 : ความคิดเห็นที่ 97
เฮ้ออออออ

มัน ค้าง อะ เจ๊



PS.  T>T:mO
Name : lolyset < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lolyset [ IP : 125.26.116.136 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤษภาคม 2554 / 22:22
# 16 : ความคิดเห็นที่ 96
เห็นด้วยค่ะเจ๊ ที่ว่าไม่ดราม่าซะที
รีบๆดราม่าเน้อ เค้ารออยู่

PS.  ♥นิยายคือเพื่อนที่ดีที่สุดของชีวิต♥
Name : >>DevilAngeL<< < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ >>DevilAngeL<< [ IP : 223.204.9.243 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤษภาคม 2554 / 22:18
# 15 : ความคิดเห็นที่ 93

เกลียดพนักงานแบบนี้มากเหอะ  ถ้าเจอเองจริงๆ คงด่ายับอ่ะ  :(

อย่างงี้แหละโลกเรา อยากเจอใครดันไม่เจอ  พอไม่อยากเจอใคร เดี๋ยวเจอๆ  มาเบื่อจริงๆ :((


PS.  "ปฏิภาณ หล่อเสถียร" "นท พนายางกูล"
Name : .kid1412. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ .kid1412. [ IP : 14.207.121.22 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤษภาคม 2554 / 18:38
# 14 : ความคิดเห็นที่ 92
คนที่โทรใช่คริสซัสป่าว? ><
Name : kik [ IP : 124.121.42.250 ]

วันที่: 20 พฤษภาคม 2554 / 18:37
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android