คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Secret love ♠ เลิกเกลียด แล้วกลับมารักกันเถอะ!

ตอนที่ 10 : Secrete Love ♠ : Game start with a kiss 100%


     อัพเดท 2 มิ.ย. 62
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: ex-boyfriend, model, bad romance, bad love, Dark, Drama, Hurt, Hesitate., นิยาดราม่า, Vanila, Chrisxus
ผู้แต่ง : *ละอองน้ำ*/´steam ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ *ละอองน้ำ*/´steam
My.iD: https://my.dek-d.com/devilbloodzaa
< Review/Vote > Rating : 100% [ 7 mem(s) ]
This month views : 12 Overall : 44,934
532 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 593 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Secret love ♠ เลิกเกลียด แล้วกลับมารักกันเถอะ! ตอนที่ 10 : Secrete Love ♠ : Game start with a kiss 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 269 , โพส : 5 , Rating : 0% / 4 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




CH 9

Game start with a kiss

เกมที่เริ่มต้นด้วยรอยจูบ

 

เมื่อตอนยังเด็ก ฉันเคยคิดว่ามันเป็นเรื่องดีหากมีใครสักคนคอยเอาใจใส่ คอยดูแลและตามใจเราโดยไม่หวังสิ่งใดตอบแทน มันรู้สึกดีใช่ไหมหากคุณพบว่ามีใครสักคนยอมรับคุณได้ ไม่ว่าคุณทำตัวแย่แค่ไหน ไม่ว่าคุณทำร้ายเขายังไง คุณยังสามารถมองเห็นเขาอยู่ตรงนั้น ถึงแม้คุณจะเคยทำร้ายเขาไม่มีชิ้นดี แต่พอคุณตระหนักว่าไม่เหลือใคร คุณจะอ้อนวอน ขอร้องให้เขากลับมาสนใจกัน ถึงมันจะดูแย่แค่ไหน แต่มันก็เป็นเรื่องน่ายินดีใช่ไหม เพราะมนุษย์ทุกคนล้วนต้องการ รับรักทั้งนั้น

แท้จริงสิ่งเหล่านั้นคล้ายกับการหลอกลวง มันเหมือนวัยเด็กที่เราต่างเชื่อว่าซานตาคลอสมีจริง แท้จริงเป็นเพียงสโลแกนสวยหรูของ ความรัก ที่เปลี่ยนให้เรากลายเป็นคนเห็นแก่ตัว มันทำให้เราเสพติดความรู้สึกของผู้รับมากกว่าผู้ให้ มันทำให้เราภาคภูมิใจในตนเองจนกลายเป็นคนโง่เขลาที่คิดว่าตนเองดีเพียงคนเดียว และฉันไม่สงสัยเลยว่าตนเองตกเป็นเหยื่อในวังวนนี้เช่นกัน

แต่ความคิดก็เปลี่ยนไปเมื่อใครบางคนทำให้ความเชื่อและความรู้สึกดีที่ว่ากลายเป็นความน่ารำคาญ ไม่รู้สึกอะไรเลยแม้สักนิดเดียว!

คริสซัส หยุดเดินตามสักทีได้ไหม นายจะตามฉันไปถึงไหน ไม่เห็นรึไงว่าฉันทำงานอยู่

ฉันก็ยังไม่ได้ทำอะไรเลย เธออยากทำอะไรก็ทำไปสิ

นายเดินตามฉันมาตลอด แบบนี้เหรอที่เรียกว่าไม่ทำอะไรฉันหยุดงานที่ทำแล้ว ตั้งใจคุยกับเขาอย่างจริงจัง

ให้ตาย เขาต้องการอะไรกันแน่?

ตลอดเช้านี้อยู่ๆ เขาก็มาหากัน อ้างว่าจะอยู่เป็นเพื่อนทำงานกับฉัน ทั้งที่ความจริงฉันทำงานคนเดียวได้สบาย ไม่จำเป็นต้องมีเขาด้วยซ้ำ พอผ่านไปราวสิบนาที ฉันกลับพบว่าเขาเอาแต่จ้องมองกันและเดินตามไม่ไปไหน การกระทำของของเขาทำให้ฉันอึดอัด

แล้วฉันทำอะไรรึยังล่ะเขาเลิกคิ้วอย่างไร้เดียงสา

ก็ไอ้การที่นายมาเดินตามฉัน.... พอที ฉันต้องการสมาธิทำงาน ช่วยเลิกยุ่งทีได้ไหม?”

น่าน้อยใจจัง เธอพูดกับคนเป็นแฟนแบบนี้เหรอ?” ริมฝีปากของเขาคว่ำลง เขาดูน้อยใจซะเต็มประดา แต่แววตาของเขากลับสนุกสนานที่ได้แกล้งกัน

ฉันไม่ใช่แฟนนายซะหน่อย!” ถ้าเขาหมายถึงฉันเป็นแฟนเขาโดยที่เขาไม่ได้เป็นคนของฉัน แบบนั้นจะเรียกว่าแฟนได้ยังไงกัน?

เธอลืมแล้วรึไงว่าจะเล่นเกมนี้กับฉันเอง คริสซัสก้าวเข้ามาใกล้และกระซิบลงข้างหูอย่างแผ่วเบา 

ฉันทำได้เพียงแค่เม้มปากเป็นเส้นตรงอย่างกดดันและก้าวถอยหนี

นาย...

กติกาที่ถูกเขียนขึ้น มันไม่ยุติธรรมเลย เราใช้คำว่าแฟนทั้งที่เขาไม่ใช่คนของฉันเพียงคนเดียวและฉันไม่อาจขจัดเธออีกคนออกจากสมการของเราได้ด้วย ทำไมเขาถึงเห็นแก่ตัวเพียงนี้นะ แต่หากฉันยอมถอยออกมานั่นก็เท่ากับว่าฉันจะเป็นคนที่แพ้ในเกมนี้ ซึ่งฉันจะไม่ยอมเด็ดขาด!

ฉันก็แค่สงสัย นายควรอยู่กับเอวาไม่ใช่เหรอ

ฉันอยากอยู่กับใครนั่นเรื่องของฉันเขายักไหล่ ก้าวเดินมาดูหน้าจอคอมที่ฉันกำลังเปิดงานตกแต่งรูปภาพค้างอยู่ แต่คำตอบเขากลับทำให้ความน้อยใจเอ่อล้น

ฉันตัดสินใจดึงสมาธิกลับมาที่งาน ลากเม้าไดคัทโดยเครื่องมือ Manatic Lasso Tool ของโฟโต้ช้อปอย่างรีบเร่ง กำหนดเส้นตายของนิตยสารที่จะออกกลางเดือนนี้ ฉันควรต้องส่งหน้าปกภายในวันนี้ให้ได้

เธอไม่ว่าเส้นคมไปเหรอ?”

อะไรนะ?”

ฉันแทบถามเสียงหลงตอนได้ยินคริสซัสเอ่ยอย่างนั้น แต่ดูเหมือนเขาไม่ใส่ใจท่าทีเอ๋อๆ ของฉันเลย หนำซ้ำร่างสูงกลับก้มลงจับเม้าอย่างถือวิสาสะ ทำให้มือของเขากับมือฉันที่จับเม้าอยู่ซ้อนทับกัน วินาทีนั้นใจกลับเต้นอย่างไม่เป็นจังหวะ แต่ดูเหมือนเขาไม่ฟังคำคัดค้านกันเลยด้วย

ลองปรับ Feather ดูสิ ภาพน่าจะสมูทขึ้นคริสซัสกดคีย์ลัดอย่างชำนาญ เขาปรับ Feather เพิ่มจากศูนย์ไปที่ค่าสิบ ฉันมองตามอย่างมึนงง

นายรู้ได้ไง

อย่ามองหน้าฉันอย่างนั้น เธอก็รู้ว่าฉันเคยทำมาก่อน

นั่นสินะ ดูเหมือนฉันลืมไปเลยว่าช่วงเวลาก่อนเขาก้าวเข้ามาเป็นนายแบบแนวหน้าของวงการ เขาเคยเป็นตากล้องมาก่อน แม้เงินจะไม่มากมายแต่ก็ทำให้เขามีอาชีพอยู่ได้ และฉันเบ้ปากกับความจริงที่ว่าไม่ว่าจะทำอะไรก็ตาม เขาก็ดักทางกันได้เสมอ

ขอบใจแต่ไม่เป็นไร ฉันอยากทำเองมากกว่า

ปากแข็งเหมือนกันนะเราเขาลงไปนั่งที่โซฟาหนังสีดำข้างกัน ตอนนั้นเองที่ฉันรู้สึกหายใจได้ทั่วท้องโดยไม่ต้องมีนัยน์ตาสีเทาอ่อนของเขาจ้องมองอีกแล้ว

นายออกมาหาฉันแบบนี้ แฟนนายไม่ว่ารึไงแปลกดี ทั้งที่มีเรื่องให้คุยเป็นล้าน ฉันกลับเลือกประเด็นนี้

เอวาไม่ได้ว่างทุกวันซะหน่อย แม่นั่นก็ไปจัดการธุระตัวเองสิ และเธอก็รู้ดีว่าฉันไม่ชอบให้ตาม

เพราะแบบนั้นนายก็เลยมาหาฉันแทนเหรอ เพราะเธอไม่ว่างเหรอ

เปล่าหรอก ฉันแค่คิดถึงเธอก็เลยมาหา ง่ายๆ แบบนั้นไม่รู้ว่าฉันตาฝาดรึเปล่าที่เห็นว่าแววตาของเขากลับอ่อนโยนเหมือนครั้งที่เราเคยตกหลุมรักต่อกัน เขายักไหล่แต่คำพูดนั้นกลับทำร้ายกันเหลือเกิน

เขาไม่รู้เลยรึไงว่าทุกสิ่งไม่มีวันกลับมาเหมือนเดิมอีกแล้ว...

เธอยังชอบดูพวกซีรี่ส์อยู่บ้างไหม?” ไม่หรอก เขาไม่ได้หันมาถามกันด้วยซ้ำ คริสซัสแค่กดเปลี่ยนหนังเน็ตฟลิกซ์ในจอทีวี แต่คำถามเขากลับทำฉันแปลกใจมากกว่า

มีใครไม่ชอบบ้างล่ะ มันก็พักสมองได้เยอะ หรือนายเลิกดูไปแล้ว

อ่า เธอยังจำได้อยู่เหรอว่าฉันชอบดูมัน เดี๋ยวนี้งานเยอะจนไม่มีเวลาดู ไหนว่ามาสิว่ามีอะไรน่าดูบ้าง แววตาของเขาสดใสร่าเริงจนฉันเผลอคิดในใจว่าอยากเก็บภาพนี้ไว้อีกครั้ง แต่สถานะของเรากลับไม่อาจให้ทำอย่างนั้นได้

ไม่เลย... ฉันไม่ควรรู้สึกอย่างนี้กับเขา ยิ่งปล่อยให้เขามีอิทธิพลมากเท่าไหร่ ฉันก็กลายเป็นคนแพ้เท่านั้น

ซีรี่ส์มีเป็นร้อยเรื่อง นายจะให้ฉันแนะนำหมดได้ไง ลองไปหาเอาในเพจหนังสิ ฉันเห็นมีคนแนะนำบ้างนะ

เพจก็มีเป็นร้อยล้าน ฉันจะหาเจอได้ไงวะว่าอันไหนถูกจริต เธอควรแนะนำมาสิ เธอรู้ดีว่าฉันชอบแบบไหน

ฉันจะรู้ได้ไงว่านายชอบแบบไหน เรื่องแบบนี้เปลี่ยนกันได้ ถ้าแนะนำแล้วนายไม่ชอบ อย่ามาว่าละกัน

ความชอบคนเราไม่ได้เปลี่ยนง่ายแบบนั้น

แต่ทุกเวลาคนเราก็เปลี่ยนไปไม่ใช่รึไง

การจ้องตาในความเงียบของเราเริ่มขึ้นแล้ว และสิ่งที่เราคุยกันอยู่ก็ดูเหมือนจะมากกว่าเรื่องของซีรี่ส์ที่เขาจะดู นัยน์ตาสีเทาอ่อนของเขากำลังมองมาอย่างไม่วางตาแต่กลับเป็นฉันเองที่หลบสายตาของเขา

พอนึกดู สุดท้ายคนที่บอกว่าจะไม่เปลี่ยนไปอย่างเขาก็ยังเปลี่ยนไปอยู่ดี...

นั่นสินะ ว่าแต่เราจะไปเดทกันเมื่อไหร่?”

ว่าไงนะ?” ฉันแทบหยุดการกระทำทุกอย่างลงตอนที่เขาเดินเข้ามาใกล้และเอ่ยประโยคดังกล่าว มีใครบอกเขาบ้างไหมว่าเขามีความสามารถคิดเองเออเองสูงมาก

ไม่เอาน่าวานิลลา เรากลับมาคบกัน เราก็น่าจะไปเดทกันสักครั้งสิ

แต่นั่นเรื่องแหกตา... ฉันอยากบอกไปแบบนั้น แต่ก็มาตระหนักว่าตัวเองนั่นแหละที่หลวมตัวเล่นเกมนี้

ไม่เห็นรึไงว่าฉันทำงานจะบ้าแล้ว

เธอเอาแต่โหมงานตลอด พักผ่อนสมองบ้างนะ

ใครจะเหมือนนายล่ะ อยู่เฉยๆ ก็สบาย

ไม่มีใครในโลกที่จะอยู่เฉยๆ แล้วมีเงินเข้ามาหรอก เธอก็รู้ว่ามันไม่ใช่

แต่หลังจากนายได้ทุกอย่างแล้ว นายก็ดูเหมือนไม่ต้องพยายามแล้ว

ยังขี้ประชดประชันเหมือนเดิมเลยนะคริสซัสเดินมาหาในระยะประชิด เอื้อมมือแตะริมฝีปากฉันราวกับคำสั่งให้หยุดพูดทุกสิ่ง

ฉันขอทำงานก่อนแล้วเราค่อยคุยกันฉันยื่นคำขาด เขาปล่อยฉันทำงานขณะตัวเขาเองหันไปสนใจซีรี่ส์ต่อ

 

 

แม้ใจจริงไม่อยากออกมากับเขามากแค่ไหนแต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าท้องไส้กำลังปั่นป่วนไปหมด ฉันยังไม่ได้กินอะไรแต่เช้า ไม่มีเหตุผลที่จะขัดขืนตอนที่เขาบอกว่าจะพาฉันไปกินข้าวด้วยกัน สุดท้ายเราก็มาตกอยู่ที่ร้านอาหารข้างทางราคาถูก

นายไม่มีคิวต้องเข้าสตูดิโอเหรอ?” ฉันถามระหว่างเรากำลังรออาหารที่สั่งมาเสิร์ฟ

ไม่ต้องรีบไล่กันขนาดนั้น อาทิตย์นี้คิวว่าง เธอไม่คิดอยากพาฉันไปไหนบ้างเหรอ

นายว่างแต่ฉันไม่ว่างนี่น่า พวกนายว่างก็พากันไปเที่ยวซะสิวงเล็บไว้ในใจว่ามันก็ดีออก พวกเขาจะได้ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน

อะไรกันเล่า จะให้ฉันไปเที่ยวโดยไม่มีเธอเหรอ ฉันคงเป็นแฟนที่แย่มากแหงคำพูดของเขาทำให้ฉันอดเบ้ปากไม่ได้ เขาทำอย่างกับตนเองเป็นแฟนที่ดีซะเต็มประดา

ไม่เห็นเป็นไรเลย ก็ไปกับเพื่อนนายอย่างนีออนหรือเอวาก็ได้นี่น่า

ขาดเธอไปก็ไม่สนุกอยู่ดี

ก็ฉันติดงานนี่น่า อีกอย่างฉันก็ไม่ได้สำคัญอะไรซะหน่อย

ไม่หรอก เธอสำคัญมากต่างหากเขาจ้องมองมาพร้อมชั่วขณะที่อาหารมาเสิร์ฟยังโต๊ะของเราพอดี

อาหารมาแล้ว กินกันเถอะ ฉันหิวจะแย่ฉันเบี่ยงประเด็น แสร้งมองอาหารในจานด้วยแววตาเป็นประกาย และตักข้าวคำแรกเข้าปาก

ไม่ได้กินข้าวเช้าเหรอ?” เขาทักขณะนั่งมองฉันกินข้าว แต่ฉันไม่สน ทำแค่ผงกหัวและกินต่อไป เฮ้อ ตื่นสายอีกแล้วสินะ บอกตั้งกี่ครั้งแล้วว่าให้ตื่นเช้ามากินข้าวบ้าง

ตื่นเช้ามาก็ไม่มีอะไรกินอยู่ดี บอกตั้งกี่ครั้งแล้วล่ะว่าขี้เกียจตื่น

ก็ซื้อของมาตุนไว้บ้างสิ ทำแบบนี้ได้ขาดสารอาหารตายพอดี

แต่ตอนนี้ฉันยังไม่เป็นอะไรใช่ไหม เลิกพูดเลยฉันว่าพลางเอื้อมมือไปปิดปากร่างสูงตรงหน้า แต่เขาเอี่ยวตัวหลบได้ทัน

ไม่ได้แอ้มหรอก วันนี้เราไปเดินอาหารมาตุนกันไหม

บ้าเหรอ ฉันก็มีงานรออยู่นะความจริงแล้วความคิดของเขาก็เข้าท่านะ เพราะของใช้ในห้องก็เริ่มหมดแล้ว

ก็กลับมายังทำส่งทันแหละน่า แวะไปซื้อของด้วยกันแป็บเดียว ฉันไม่ยอมให้เธออยู่แบบนี้แน่

ก็ไม่ได้ตายซะหน่อย นายจะแคร์ทำไมล่ะ

มันไม่ตายหรอก แต่เธอจะเป็นโรคขาดสารอาหารแย่ ฉันไม่อยากเดินกับคนที่ผอมเหมือนไม้ตะเกียบ

อะไรกันละ ทำอย่างกับเอวาแฟนนายอ้วนมากสิ แม่นั่นก็ผอมจะแย่!”

แต่ฉันไม่ได้แคร์เอวาเท่าเธอ ฉันไม่ได้เป็นห่วงเอวาเท่าเธอ ทีนี้เข้าใจรึยังว่าทำไมฉันต้องยุ่งกับเธอนัก ฉันสตั๊นกับสิ่งที่เขาพูดไปชั่ววินาที

ใช่... ฉันคิดว่าฉันอึ้งกับสิ่งที่เขาบอกตรงๆ น้ำเสียงของเขาไม่ได้ต่อว่ากัน ก็แค่โทนเสียงราบเรียบธรรมดา แต่แววตาของเขาบ่งบอกว่าเขากำลังจริงจัง และฉันหลบตาเขาอย่างจงใจ

อย่าทำอย่างนี้เลย...

เปล่าหรอก ฉันไม่ได้เป็นคนพูดออกไป สิ่งที่ทำได้ก็แค่แสร้งมองไปทางอื่น หลบหลีกนัยน์ตาสีเทาที่กำลังมองมา ก็ได้

ดี ตอนอยู่กับฉันก็ช่วยเลิกพูดเรื่องเอวาด้วย

แต่นายก็ยังไม่ใช่แฟนของฉันใช่มั้ย?”

อื้ม

เฮอะ! ทำไมเธอถึงคิดว่าเขาจะดีกับเธอกันนะ วานิลลา

 

หลังจากนั้นเราก็เก็บตังและขับออกมายังศูนย์การค้าละแวกคอนโดของฉัน ฉันนึกอยากให้เราไปได้ไกลกว่าสรรพสินค้าที่รายล้อมเรา แต่งานที่ต้องการเวลาส่งกระชันชิดก็ทำให้เราไปพักผ่อนหย่อนใจไม่ได้ตามใจนึก และคริสซัสดูเหมือนก็คิดแบบเดียวกัน

ไปไหนก่อนดี?” ฉันเอ่ยทักตอนเรามายืนอยู่ใจกลางของห้างและเขากุมมือฉันไว้

ถ้าฉันบอกบางอย่างให้คุณฟัง อย่าไปบอกเขาได้ไหมว่าฉันยังคงใจเต้นอยู่แม้มันผ่านมาเป็นปีแล้ว แต่เขายังคงเป็นคนเดียวที่ทำให้ฉันหวั่นไหวได้... มันไม่ยุติธรรมเลย

เดินวนดูชั้นนี้ก่อนไหม แล้วค่อยขึ้นไปดูเรื่อยๆ เธออยากทำอะไรบ้างไหม?”

ตั้งใจแค่มาซื้อของใช้เท่านั้นฉันผงกหัวและกวาดตามองไปรอบด้าน ไม่ได้ตั้งใจมาซื้ออะไรเป็นพิเศษซะหน่อย ตั้งใจแค่มาซื้อของใช้กับเครื่องสำอางไม่กี่อย่างก็กลับเท่านั้น

โอเค

คริสซัสกวาดตามองผู้คนรอบล้อมเรา เขาจับมือฉันไว้แน่นก่อนพาเดินสำรวจทั่วชั้น เขาขยับแว่นตาสีชาของตนเองเพิ่มขึ้นเมื่อรู้สึกว่าผู้คนเริ่มมองมาทางเขา แต่เขาจะทำตัวแนบเนียนกับผู้คนได้ยังไงล่ะ ร่างสูงของเขาอยู่ที่ไหนก็เป็นจุดเด่นไปหมด ฉันไม่รู้เลยจะทำยังไงให้คนอื่นไม่มองมาที่คู่เราได้

นี่ขนาดนายใส่แว่นแล้วนะฉันเอ่ยแซวพลางหัวเราะขำ

เอาน่า ก็ยังดีกว่าแฟนคลับพวกที่เห็นแล้วต้องมาขอลายเซ็นนะ

น่าเกลียด นินทาแฟนคลับก็ได้ด้วย

ฉันหมายถึงก็ให้เวลาส่วนตัวแก่ศิลปินที่ชอบหน่อยได้ไหม เวลาเจอที่ไหนก็ไม่ต้องมาหาตลอดก็ได้ แค่คิดว่าเขาเป็นบุคคลธรรมดาที่ออกมาเที่ยวบ้าง

เพราะนายไม่สนใครแบบนี้ไง แฟนคลับถึงหายลงทุกที ฉันเบ้ปากอย่างหมั่นไส้

เขาก็คงเหมือนกับพวกดารา คนดังทุกคนนั่นแหละ แรกเริ่มที่ชื่อเสียงผลิบาน ใครก็ต้องการไขว่คว้ามา แต่พอมันมากเกินไปก็ต้องแลกด้วยชีวิตส่วนตัว ซึ่งสำหรับคนอย่างเขาแล้ว เขาขอกลับเป็นคนธรรมดาซะดีกว่า

ฉันต้องวิ่งตามความเห็นคนอื่นไปทำไม ฉันมีคนที่ฉันแคร์อยู่แล้ว เธอจำได้ไหมว่าไม่นานทุกอย่างจะจบลง คนที่อยู่กับเราจริงๆ คือคนที่ช่วยสนับสนุนเราจริงไม่ใช่แฟนคลับพวกนั้น

ฉันรู้ เราเคยพูดเรื่องนี้กันแล้ว แต่นายก็ยังใจร้ายกับแฟนคลับอยู่ดี

อยากได้ไอ้พวกเซอร์วิสแฟนคลับก็ไปหาพวกนั้น เสียใจด้วยนะ ฉันทำให้ไม่ได้

รู้แล้วน่า พ่อคนใจร้ายฉันหันกลับไปดึงแก้มเขาให้ยืดออกจนเป็นรอยยิ้ม จนกระทั่งเขายิ้มตาม

วินาทีนั้นฉันลืมความจริงของเราสองคนไปจนหมดสิ้น...

ไปร้านหนังสือกัน

เอ๋?”

ไม่มีคำทักท้วงอะไร คริสซัสจูงมือฉันไปยังร้านหนังสืออีกชั้นนึง

ไม่รู้จะพาเธอไปไหนดี คิดว่าเธอน่าจะอยากหาหนังสืออ่านเขากล่าวพลางเกาท้ายทอยแก้เก้อ และฉันยิ้มให้อีกฝ่ายเมื่อตระหนักว่าเขายังจดจำว่าฉันชอบอะไรได้อยู่

สำหรับฉันแล้ว หนังสือเหมือนเป็นทุกสิ่งในชีวิต ฉันเติบโตขึ้นมาก็มีคุณยายชอบเล่านิทานก่อนนอนให้ฟังเสมอ พอโตขึ้นมาฉันก็เริ่มอ่านหนังสือนวนิยายแฟนตาซี แน่นอนว่าในรายชื่อนั้นจะต้องมีงานของเจ.เค.โรว์ลิ่งหรือพ่อมดน้อยแฮร์รี่อยู่ด้วย ตอนฉันเข้ามหาวิทยาลัยฉันก็เรียนสาขาการถ่ายรูปไปพร้อมกับวิชาการเขียนวรรณกรรม จำได้ว่าช่วงนั้นบ้านวนิยายคลาสสิกและนิยายแนวเรื่องดิสโทเปียมาก เช่นเรื่อง 1984 ของจอร์จ ออร์เวล, The country of the blind ของเอช จี เวลล์ หรือ we ของเยฟกีนี ซามิยาติน นวนิยายรัสเซียเป็นต้น

ดังนั้นหนังสือจึงเป็นอะไรที่ให้มากกว่าการฆ่าเวลาสำหรับฉัน มันเปิดโลกที่ฉันไม่เคยไปถึง ให้ความรู้ในสิ่งที่ฉันเคยไม่เข้าใจ มันทำให้โลกทั้งใบง่ายสำหรับฉัน เป็นมากกว่าทุกสิ่งที่ฉันจะหาค่าได้ และฉันมักใช้เวลาเดินดูหนังสือหลายชั่วโมง

นายไม่เบื่อเหรอถ้ามาตามฉันเลือกหนังสือแบบนี้ฉันถามอีกฝ่ายเมื่อเห็นเขาเดินตามมาติดๆ

ไม่หรอก ฉันก็จะหาของตัวเองอ่านเหมือนกัน

นับเป็นอีกข้อที่ฉันคิดว่าต้องอยู่ในลิสต์ของคนที่กำลังคบหาดูใจกัน อย่างที่บอกไปแล้วว่าหนังสือเป็นเกือบทุกอย่างในชีวิตฉัน ดังนั้นถ้าฉันจะคว้าใครสักคนมาร่วมชีวิตด้วย อย่างน้อยเขาควรเป็นคนอ่านหนังสือและคุยเรื่องเดียวกันได้

เดี๋ยวกลับมาเจอตรงนี้ก็ได้ เธอจะได้ใช้เวลากับหนังสือด้วยเขาเอ่ยพลางชี้ที่หนังสือสองสามเล่มที่ฉันถืออยู่ ฉันพยักหน้าและเราก็แยกย้ายกันทางใครทางมัน

ร้านหนังสือที่นี่ไม่ได้กว้างมากนัก ประมาณสองถึงสามคูหาเท่านั้น โทนของร้านเป็นสีดำขาว มีแยกเป็นหมวดหมู่ แต่หนังสือที่นี่มีหลากหลาย ส่วนมากจะขายหนังสือภาษาอังกฤษ แต่ก็ยังมีโซนสำหรับหนังสือภาษาไทยหรือหนังสือแปลไว้ด้วย นั่นคือเหตุผลว่าทำไมฉันถึงชอบที่นี่มากกว่าร้านหนังสือชั้นนำของไทย

ฉันมองซ้ายและขวาไปทั่วทั้งร้านเพื่อมองหาเก้าอี้สำหรับนักอ่านหนังสือ หนังสือสองถึงสามเล่มที่หมายตาสอดใต้วงแขนก่อนเดินไปนั่งตรงที่ว่างของที่นั่งร่วมคนอื่น พอมองไปยังหนังสือบทกวีเรื่อง milk and honey ของนักเขียนบทกวีอินเดียที่โด่งดังชื่อรูปี กอร์ก็เกิดความชั่งใจ มันติดท็อปชาร์ตใน Time อยู่นานมากและความโด่งดังของมันก็ทำให้ฉันอยากสอยมาเป็นเจ้าของ ติดตรงที่ว่าบทกวีมักแพงกว่าหนังสือทั่วไปเสมอ

ฉันเดินไปคว้ามันมาและวางไว้ข้างตัว ก้มลงเปิดอ่านเล่มอื่นก่อน เอาไว้เดี๋ยวไปถามเขาก็ได้ว่าซื้อไปดีไหมนะ มีคนช่วยตัดสินใจน่าจะดีกว่า

เวลาล่วงเลยผ่านมานานเท่าไหร่ไม่รู้ ฉันก้มดูเวลาที่หน้าปัดนาฬิกาบอก กระพริบตาสองสามครั้งและหันไปดูทางกระจกใสของร้านจึงพบว่าเวลานี้ก็เย็นเต็มที หลังจากอ่านมาสองสามเล่ม นั่นช่วยพอให้ฉันตัดสินใจได้บ้างว่าเล่มไหนควรเก็บหรือเล่มไหนควรซื้อไปเก็บบ้าง

เล่มบทกวีฉันควรซื้อไปดีไหมนะ?

เมื่อไม่รู้จะทำยังไง เพราะฉันเปิดอ่านก็ยังตัดใจจากมันไม่ได้ แต่ราคามันก็แพงหูฉี่ ดังนั้นฉันจึงมองหาร่างสูงที่คุ้นเคย ก้าวเดินด้วยความหวังว่าเขานี่แหละจะเป็นคนตัดสินใจให้ฉันได้

คริสซัสยืนคุยโทรศัพท์อยู่ที่แผนกหนังสือคอมมิก ฉันคิดว่ามันก็เหมาะสมกับผู้ชายอย่างเขา ฉันอยากเข้าไปแกล้งเขาแต่อีกใจก็อยากแอบฟังเขาคุยโทรศัพท์กับคนอื่น ดังนั้นฉันจึงค่อยๆ เดินไปใกล้กับเขา ชะลอฝีเท้าที่ก้าว

พี่เหรอ...ก็ออกมาเดินเล่นกับวานิลลาน่ะ เดี๋ยวก็กลับแล้ว

[…]

มันไม่มีอะไรหรอก อย่าคิดมากน้า อยากกินอะไรไหม เดี๋ยวเย็นนี้ซื้อไปให้ ว่าแต่เรากินยาบ้างรึยัง

[…]

พี่ไม่อยากเถียงกับเราเรื่องนี้แล้ว เรารู้นี่คะว่าขาดยาแล้วเป็นยังไง ทุกคนที่เตือนก็เป็นห่วงกันทั้งนั้น พี่ไม่อยากให้คิดมากเลย มันยิ่งทำให้เราแย่นะ

[…]

แค่นี้ก่อน เดี๋ยวพี่ซื้ออะไรไปฝากเนอะ ดูแลตัวเองดีๆ ด้วยนะ

แล้วเขาก็กดวางสาย หันมาสบตากับฉันที่ยืนอยู่ข้างหลังโดยที่ทำอะไรไม่ถูก

ว่าไง? เธอมีอะไรรึเปล่า?”

นายคุยกับใครน่ะ?” ทั้งที่ตอนแรกไม่ใช่เรื่องนี้ แต่ไม่รู้ทำไมมันกลายเป็นประเด็นสำหรับเราได้

เอวาโทรมาเฉยๆ

อ๋อ เหรอนายบอกว่ามากับฉัน แม่นั่นจะไม่ว่าเหรอ?”

เธอก็อาจเสียใจมั้งแต่ก็ทำอะไรไม่ได้หรอก แล้วเราได้อะไรมาบ้างดูเหมือนเขาหลีกเลี่ยงจะคุยเรื่องนี้

อ๋อ ใช่! ฉันได้สองเล่มแล้ว แต่ว่าเล่มนี้ราคามันสูง ก็เลยอยากเอามาให้ดูว่าจะซื้อไปดีไหม ตัดสินใจไม่ได้ฉันว่าพลางยื่นบทกวีให้เขาเปิดอ่าน คริสซัสคว้าไปเปิดอยู่สองสามหน้า

บทกวีเหรอ?”

ใช่ ฉันเล็งมาหลายสัปดาห์แล้วแต่ว่าราคามันสูง กลัวไม่คุ้มราคา

เล่มนี้ฉันจ่ายให้ ที่เหลือก็จ่ายเองละกัน โอเคแล้วเนอะเขาว่าพลางจูงมือฉันไปยังเคาน์เตอร์ มืออีกข้างของเขาก็คว้าหนังสือทั้งหมดของฉันไปวางแปะลงหน้าเคาน์เตอร์หน้าตาเฉย

ไม่! ฉันแค่อยากถามความเห็นนาย

ก็นี่ไงความเห็นฉัน

มันมัดมือชกย่ะ!” ฉันแยกเขี้ยวใส่อีกฝ่าย ตั้งใจหันมาไปบอกพนักงานว่าไม่เอาเล่มนึง แต่เขายื่นแบงก์ห้าร้อยไวก่ว่า จ่ายสามเล่มเลยครับ

ไม่ทันแล้ว พนักงานหยิบแบงก์รับไปต่อหน้าต่อตา พอหันมาจะโวยวายเขา เขากลับยิ้มขำสะใจที่แกล้งกันได้

คริสซัส!”

จ๋า :D”

จากนั้นเราก็ไปซื้อกาแฟมาเดินกินไปด้วยและตกลงกันว่าจะไปซื้อของที่ท็อปมาเก็ต เพราะฉันจำได้ว่าในห้องถุงขยะสีดำหมดแล้ว ที่ขัดจานก็พังแล้ว น้ำยาล้างจานก็จะหมด น้ำยาขัดห้องน้ำก็หมดแล้ว รวมถึงสบู่เหลวที่ใช้ประจำด้วย

ไปเอาแผนกไหนก่อนดี?”

ซื้อขนมไปตุนไว้ก่อนเลย อย่าให้เห็นว่าห้องเธอไม่มีของตุนอีกนะเขาโวยกลับมาและฉันเบ้ปากกับอาการขี้บ่นของเขา ตอนเขาอยู่กับเอวา เขาจะบ่นแบบนี้ไหมนะ

ถึงจะบ่นว่าเขาขี้บ่นแค่ไหน แต่ฉันก็เดินแผนกที่เขาพาไป เราหยิบขนมต่างๆ มาใส่รถเข็น มันมีทั้งขนมกรุบกรอบที่ฉันชอบและเขาชอบ น้ำเปล่า เบียร์สำหรับเขาและขนมปังที่เราต่างชอบกิน มันทำให้ฉันนึกถึงหนึ่งปีตอนที่เรากำลังคบกัน หลายครั้งเราออกมาซื้อของตุนเอาไว้ตอนเราไม่รู้จะกินอะไร เราก็เหมือนคู่รักคู่อื่น และฉันไม่ปฏิเสธเลยว่าเกมที่เรากำลังเล่นอยู่ มันรื้อความทรงจำเก่าของเราคืนมาอย่างสมบูรณ์

เพียงแค่ความรู้สึกของเราไม่จริงอีกแล้ว...

ขนม, สบู่, ของใช้ เอาอะไรอีกนะ...ฉันเอ่ยพลางมองของใช้และขนมเต็มคันรถเข็นของเรา

เครื่องสำอางอยู่ฝากโน่น เธอว่าของเธอหมดปะ?” คริสซัสชี้ไปฝั่งด้านหน้าซีกขวา ซึ่งตอนนี้เรามาอยู่ที่แผนกของเด็กเล่น

ใช่ฉันและเขาต่างคนต่างมองรอบด้านก่อนจะตระหนักว่าบรรยากาศทำให้ความทรงจำของเรากลับมา

เสียดายนะที่เราไม่มีน้องเอแคลล์อยู่ๆ เขาก็พูดขึ้นมา ฉันเกือบลืมช่วงเวลาเหล่านั้นไปแล้ว

ไม่มีทางที่น้องได้เกิดขึ้นมาหรอก เราไปกันไม่รอดหรอก

เธอรู้ได้ยังไง?”

หรือนายอยากมีน้องเอแอแคลล์กับคนอื่นก็ได้นะ

ถ้าฉันจะมีลูกสักคน คนเป็นแม่ก็ควรเป็นเธอ นอกจากนั้นฉันไม่ฝากชีวิตไว้กับใครทั้งนั้น

ถามความเห็นกันด้วยว่าฉันอยากเป็นแม่คนบ้างไหม?”

คิดว่าฉันอยากเป็นพ่อคนนักเหรอ?”

แต่เป็นนายไม่ใช่เหรอที่อยากเลี้ยงลูกนักหนา ทั้งที่ฉันไม่คิดว่าคนอย่างนายจะทำได้

เธอแค่ยังไม่เห็นตอนที่ฉันดีที่สุดต่างหาก

นั่นสิ เรื่องน้องเอแคลล์กับเรื่องนายเป็นคนดีเลือนรางพอกันเลยฉันกัดอีกฝ่ายอย่างเจ็บแสบ

ใครกันที่วาดฝันถึงงานแต่งงานของเรา ใครที่บอกว่าจะตั้งชื่อลูกสาวของเรา คิดไว้ว่าจะส่งเสียเธอไปในโรงเรียนที่ดี ไม่ใช่เธอเหรอ?”

แล้วใครล่ะที่บอกว่าถ้าพ่อมีลูกสาวตัวน้อย พ่อจะทำโน่น ทำนี้เยอะแยะ แล้วดูสิว่าตอนนี้เราเป็นยังไง?!”

เกิดความเงียบขึ้นวินาที เราต่างจ้องตาอย่างไม่มีใครยอมใคร ฉันรู้สึกตัวสั่นเทิ้ม ม่านตามีหยาดน้ำตาใสระรื้นอยู่ที่ขอบตา เรากลับไปขุดเรื่องเก่ากลับมาอีกแล้ว ฉันยังจดจำวันที่เรานอนเล่นด้วยกันบนเตียงของเรา และเราวาดฝันถึงวันแต่งงานอันสวยหรู ฝันถึงครอบครัวน่ารักที่เราควรมี

ภาพฝันก็เป็นได้แค่ภาพฝันเท่านั้นแหละ...

มันไม่มีอยู่จริงเหมือนกับความรักของเรานั่นแหละ...

เราไปกันไม่รอดหรอกฉันย้ำ

เธอยอมแพ้แล้วเหรอ?” ตอนแรกฉันคิดว่าเขาจะเห็นใจกันบ้าง แต่เปล่าเลย มันเพียงเสี้ยวนาทีที่ฉันเห็นเขาเศร้าสลดจากการรื้อฟื้นความจำของเรา ก่อนร่างสูงจะยิ้มเยาะเย้ยและจ้องมองมา

ไม่หรอก ฉันก็แค่พูดเรื่องจริง นายว่าฉันจะยอมนายง่ายๆ เหรอ?”

จะคอยดูละกัน เราควรไปจากที่นี่สักทีเขาเอ่ยและฉันเห็นด้วยว่าเราควรก้าวเดินออกไปสักที ไม่อย่างนั้นเราก็ติดอยู่ในความทรงจำที่เราทั้งคู่ไม่มีวันสร้างมันเสร็จสมบูรณ์

เรื่องตลกก็คือการพาผู้ชายสักคนไปดูเครื่องสำอางที่เราใช้ ถึงแม้ว่าคนอย่างคริสซัสจะคอยบ่นทุกครั้งว่าทำไมผู้หญิงถึงชอบใช้เครื่องสำอางเยอะแยะ และฉันก็มักต้องมาตอบเขาว่าเพราะผู้ชายชอบมองของสวยงามเสมอ ทำไมผู้หญิงอย่างพวกเราต้องมาคอยแต่งหน้าแต่งตาเสมอ

แต่เวลาคุณพาแฟนของคุณไปเครื่องสำอางทีไร หากไม่เจอพวกขี้เบื่อแบบอยากไปให้ไกลก็จะเจอพวกเอ๋อที่ไม่รู้แม้กระทั่งสีลิปสติกแตกต่างกันตรงไหน เดาสิว่าพ่อหนุ่มของเราจะเป็นแบบไหน

ปิ๊งป่อง!

เขาเป็นผู้ชายสายเอ๋อจ๊ะ!

ช่วยบอกฉันอีกทีได้ไหมว่ามันต่างกันตรงไหนวะ?” ตอนนี้เรากำลังมาหยุดที่แผนกเครื่องสำอางและเขาก็คว้าลิปสติกสีโอรสออกมาดู

นั่นสีโอรสนะ

แล้วอันนี้ละ?” เขาว่าพลางหยิบอีกแท่งออกมาโทนสีเดียวกันแต่คนละเบอร์

ก็คนละเบอร์น่ะ มันสีต่างกันจะตาย

มันก็สีส้มเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?”

โอ๊ย พวกผู้ชายอย่างนายจะเข้าใจยังไง

พวกผู้หญิงก็แต่งอะไรเยอะแยะ

ก็ถ้าพวกนายไม่ชอบมองของสวยงาม เราก็คงไม่แต่งหรอก แต่ความจริงทุกคนก็อยากแต่งให้ตัวเองมั่นใจขึ้น สวยขึ้นทั้งนั้นแหละ

เธออยากให้คนชมเธอตอนที่แต่งหน้าว่าสวย มากกว่าหน้าสดเหรอ?”

ไม่ใช่ปะ แต่มันก็จำเป็นนี่

จำเป็นว่า?”

จำเป็นว่าต้องแต่ง ฉันกลัวคนอื่นเห็นหน้าสดตัวเองแล้วรับไม่ได้

ชีวิตเธอนะ เธอยังแคร์คนอื่นอีกเหรอ?” เขาว่าพลางผลักหัวฉันอย่างหมั่นไส้

เงียบน่า ช่วยฉันเลือกหน่อยสิ สีนี้ก็อยากได้ สีนี้ก็อยากได้อะ ฉันว่าพลางยื่นสีลิปสติกสองสีให้เขา สีนึงเป็นสี Flamingo กับสี Morage ของ Mac

ต่างกันด้วยเหรอวะ นั่นสีส้มเขาถึงขั้นตอนถอดแว่นออกมาจ้องดูนั่นทำให้ฉันอดขำไม่ได้

ต่างสิ หรือจะซื้อไปสองสีดีละ

หยุดเลย ห้องเธอมีแต่เครื่องสำอาง

แต่ทีหนังสือนายยังซื้อให้เลยนะ

ก็นั่นมันใช้ประโยชน์ได้ตั้งเยอะและเธอก็ชอบมากด้วย

โหย แต่นี่ฉันก็ชอบมากนะ นายไม่สงเคราะห์หน่อยเหรอ

ไม่มีทาง ลิปสติกอะไรแท่งละเกือบพัน

แหม ของมันดีมียี่ห้อนี่น่าฉันแกล้งแหย่ ทั้งที่ใจจริงตั้งใจไว้ว่าจะซื้อแท่งเดียว

ไปเลือกมาเลยเขาหัวเราะแต่ก็ยอมให้ฉันพาไปดูอีกรอบ

สุดท้ายฉันก็ได้มาแท่งเดียวตามไม่มีผิด หลังจากนั้นเราจึงเดินหาซื้ออะไรฝากเอวาด้วย ต่อให้ฉันไม่ชอบแต่ก็พูดอะไรได้บ้างล่ะ เธอลืมรึไงว่าเธอไม่ใช่แฟนเขาและไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไร

หากไม่นับเรื่องนี้ก็ต้องบอกว่าเขาทำให้ลืมตัวไปสนิทเลยว่าเกมของเราเริ่มขึ้นแล้ว

 ++++++

Talk to me

28/05/2019 กลับมาแล้ววว

กลับมาอัพครบร้อยแล้วนะ ใครยังติดตามก็คอมเม้นต์บอกชอบไม่ชอบยังไงได้นะจ๊ะ

ช่วงนี้ก็จะว่างหน่อย มีเวลาปั่นนิยายมากขึ้น

อ่านตอนนี้แล้วรู้สึกคริสซัสดีขึ้นมะ เขียนแล้วรู้สึกนางน่ารักขึ้นนะ 555 ถึงจะมีความน่าหมั่นไส้เท่าเดิมก็ตาม

ใครยังอ่านอยู่ ส่งเสียงเป็นกำลังใจให้นักเขียนหน่อยนะ รักรีดเดอร์นะ -3-

 

 

 

T
B


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Secret love ♠ เลิกเกลียด แล้วกลับมารักกันเถอะ! ตอนที่ 10 : Secrete Love ♠ : Game start with a kiss 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 269 , โพส : 5 , Rating : 0% / 4 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 5 : ความคิดเห็นที่ 532
นางดูพร่ำเพ้อปากดีเหมือนจะเก่งว่าไม่เอาผู้แล้วต่อหน้าแต่ในใจคิดห่าเหวล้านแปดดูเพ้อดูหลอนตัวเอง
Name : babibam1a < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ babibam1a [ IP : 171.97.46.141 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 พฤษภาคม 2562 / 16:12
# 4 : ความคิดเห็นที่ 530
ทำไมบทนี้ผู้ชายคนนี้ถึงให้ความรู้สึกอบอุ่นแปลกๆ ในบทนี้ 
อ่านแล้วอมยิ้มอะ
ดูสิจะได้ไปเดทกันไหม งื้ออ

PS.  ขอให้รักคุ้มครอง :)
Name : parnchan♔. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ parnchan♔. [ IP : 171.98.137.79 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤษภาคม 2562 / 18:42
  • ความคิดเห็นที่ 530-1 (จากตอนที่ 10)
    โงยยย น้องป่าน คิดถึงมาก ดีใจจังที่ป่านมาเม้นต์ให้ เราตามของเธออยู่นะ
    PS.  Feeling suffer is only thing indicate you between alive and death.
    Name : I'm rebel < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ I'm rebel [ IP : 103.26.23.229 ]
    ส่งข้อความลับ
    วันที่:14 พฤษภาคม 2562 / 20:42
# 3 : ความคิดเห็นที่ 528
หู้ยยย คิดถึงค่าาา
Name : ' kazs ? < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ' kazs ? [ IP : 118.172.180.128 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 เมษายน 2562 / 10:42
  • ความคิดเห็นที่ 528-1 (จากตอนที่ 10)
    ไรต์เตอร์ก็คิดถึงเหมือนกัน เรื่องนี้นานมากเลยเนอะ ยังไงจะรีบมาอัพให้ครบร้อยนะคะ ขอบคุณมากที่ยังรอคอย
    PS.  Feeling suffer is only thing indicate you between alive and death.
    Name : I'm rebel < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ I'm rebel [ IP : 103.26.22.211 ]
    ส่งข้อความลับ
    วันที่:18 เมษายน 2562 / 15:31
# 2 : ความคิดเห็นที่ 527
เกาะขอบรอ
PS.  เพราะฉันคิดถึงเธอ
Name : -Maramella- < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ -Maramella- [ IP : 182.232.157.166 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 เมษายน 2562 / 08:11
# 1 : ความคิดเห็นที่ 526
ยังตามอยู่นะคะ เป็นกำบังใจให้ไฟติดเรื่อยๆนคะ คิดถึงมาก อยากรู้เรื่องทั้งเรื่องแล้วเนี่ยยยย
Name : แสตมป์กรี้ดกร้าด < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แสตมป์กรี้ดกร้าด [ IP : 223.24.144.105 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 เมษายน 2562 / 06:20
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android