คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

CUBIC (ภาคFINAL)(ตีพิมพ์แล้ว)

ตอนที่ 9 : การเผชิญหน้าของเจ้าชายกับมังกร(รีไรท์)


     อัพเดท 7 ก.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : B 13 s.t ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ B 13 s.t
My.iD: https://my.dek-d.com/satancrow
< Review/Vote > Rating : 100% [ 156 mem(s) ]
This month views : 454 Overall : 1,169,570
22,583 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2267 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
CUBIC (ภาคFINAL)(ตีพิมพ์แล้ว) ตอนที่ 9 : การเผชิญหน้าของเจ้าชายกับมังกร(รีไรท์) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 41913 , โพส : 117 , Rating : 91% / 115 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด





         

                        เดนิสเตรียมก้มตัวเข้าไปในรถตามหญิงสาวชาวเอเชีย หากสายตาคมกริบดุจเหยี่ยวนั่นกลับตวัดขึ้นมองไปอีกฝั่งของถนน ก่อนเขาจะเห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งบนรถจักรยานส่งของกำลังจับจ้องมาทางพวกตนอยู่ ในขณะที่ในมือของเจ้าเด็กนั่นถือวิทยุสื่อสารคล้ายกำลังคุยอยู่กับใคร

                        ซึ่งเด็กหนุ่มที่กำลังจับตาดูชายชาวตะวันตกต้องสะดุ้งตัวโหยง เมื่อไม่ทันคิดว่าอีกฝ่ายจะสังเกตเห็นเขาเช่นกัน และยิ่งต้องเปิดนัยน์ตากว้างขึ้น เมื่อร่างสูงสง่าของเดนิสหันไปสั่งบางอย่างกับลูกน้องร่างยักษ์ของตนในตำแหน่งคนขับรถ ซึ่งคนรับคำสั่งก็พยักหน้าเล็กน้อยก่อนเปิดประตูรถออกมา พลางเตรียมเดินตรงมายังเขา

                        “เวรแล้ว!” คนที่เป็นฝ่ายเฝ้าดูร้องสบถทันใด และไม่ต้องคิดให้มากความ เขาหันหัวจักรยานของตนไปอีกทาง แล้วปั่นหนีอย่างรวดเร็วโดยไม่สนว่าชายต่างชาติร่างยักษ์ที่กำลังเดินมาทางตนจะตามมาอีกไหม หรือชายชาวอังกฤษกับสาวไต้หวันคนสวยจะคลาดสายตาตนไปรึเปล่า

            เดนิสลอบระบายลมหายใจกับการเห็นว่าเจ้าเด็กส่งของน่าสงสัยนั่นปั่นจักรยานหนีไปอย่างรวดเร็วก่อนลูกน้องเขาจะถึงตัว

                        เมื่อครั้งก่อนเคยมีคนนอกมาช่วยไป๋ซิงได้ซึ่งๆ หน้า แถมยังใช้วิธีการหนีที่น่าหงุดหงิดที่สุด ดังนั้นเขาไม่มีทางปล่อยให้มันเกิดปัญหาซ้ำรอยอีกเด็ดขาด ซึ่งจากที่เห็นเจ้าเด็กส่งของนั่น ก็ทำให้ชายหนุ่มพอจะเดาออกแล้ว่าทำไมเจ้าฮีโร่ปริศนาถึงตามรถเขาทันจนไปถึงโกดังท่าเรือได้ ดูเหมือนมันคงจะเกี่ยวข้องกับพวกเด็กส่งของในฮ่องกง แม้จะยังไม่รู้ว่ามันเจอคนของเขา และคิดออกได้ยังไงว่านั่นคือการลักพาตัว... แต่อย่างน้อยเวลานี้ก็พอจะมีทางสืบหาตัวมันได้แล้ว

            แต่เอาเถอะ เขาจะปล่อยเรื่องนี้ไว้ก่อน... เพราะทุกอย่างจะจบในวันนี้

            ใบหน้าคมเหยียดยิ้มนิดๆ ที่มุมปากก่อนก้มตัวลงไปนั่งที่เบาะหลังข้างร่างบอบบางพร้อมกระแทกประตูปิด และต้องลอบปรายนัยน์ตาคู่คมมองเสี้ยวหน้าเนียนสวยน่ารักแบบหาใครเทียบยากของไป๋ซิง... ความจริงเขาไม่ได้ชอบผู้หญิงเอเชียนัก มีควงบางเวลาเบื่อพวกสาวผมทองสมองน้อยรอบตัว แต่ก็ต้องยอมรับว่าหยาง ไป๋ซิงคนนี้สะกดสายของเขาได้ไม่น้อยเลย ความใสซื่อบริสุทธิ์นั่นก็น่าหลงใหล ดูผุดผ่องไร้มลทินจนเชิญชวนให้อยากเป็นเจ้าของและกักขังไว้ในกรงทอง เพราะนกน้อยแสนบอบบางตัวนี้มันงดงามจนไม่อยากให้ใครแตะต้องอีก... น่าเสียดายที่ว่านัยน์ตาคู่โตสีน้ำตาลเข้มใสซื่อนั่นสนใจแค่หลานเซ่อเท่านั้น

และเมื่อคิดถึงตรงนี้ก็ทำให้เขาหงุดหงิดในความรู้สึกขึ้นมา... เจ้ามาเฟียนั่นมีอะไรน่าหลงใหลหนักหนา ถ้าไม่นับอำนาจมืดของหลานเซ่อ ทั้งหน้าตา ฐานะก็ไม่มีอะไรที่เขาจะเทียบไม่ได้ ดีไม่ดีเขาจะมีภาษีดีกว่าด้วยซ้ำ เพราะไม่ต้องมาวุ่นวายกับเรื่องสกปรกหรืองานผิดกฏหมายจนต้องคอยระแวดระวังศัตรูเสมอ จนทำให้คนรอบข้างต้องเดือดร้อน เหมือนผู้หญิงเอเชียที่โดนลูกหลงถูกสั่งฆ่าไปเมื่อสองเดือนก่อน... หรือแม่ของตัวเองก็ตาม

นัยน์ตาสีฟ้าคู่สวยยังปรายมองใบหน้าด้านข้างของไป๋ซิงเล็กน้อย แล้วคิดว่าถ้าหลานเซ่อรู้ว่าผู้หญิงของตนหายไป และอาจกลายเป็นของของคนอื่นจะเป็นยังไง นั่นทำให้เขาอารมณ์ดีขึ้นบ้าง ก่อนหันไปสั่งให้คนขับรถออกรถไปยังจุดหมายที่เตรียมไว้สำหรับหญิงสาวข้างตัว

รถแล่นออกไปได้สักพัก แต่ภายในยังคงเงียบ และคนข้างตัวไม่ได้หันมามองเธออีก ทำให้ไป๋ซิงมีโอกาสสำรวจชายชาวตะวันตกที่อ้างว่าเป็นญาติของหลานเซ่อได้ ซึ่งเธอยอมรับว่าเขาทำให้หัวใจเธอกระตุกวาบและสั่นไหวน้อยๆ ตอนสบนัยน์ตาสีฟ้าคมกริบดุจเหยี่ยวนั่นเพียงแรกเห็นได้ไม่ยาก ถ้าเพียงเธอไม่เคยเจอหลานเซ่อมาก่อน เธออาจโดนเขาดึงดูดให้ลุ่มหลงเหมือนหญิงสาวคนอื่นๆ ก็ได้ ใบหน้าคมเข้มงดงามอย่างบุรุษที่มีความคลายจนเกือบเรียกว่าเหมือนกับมาเฟียหนุ่มไม่ได้ดูด้อยกว่าเลย ซ้ำบุคคลิกที่ดูองอาจอย่างสุภาพบุรุษอังกฤษนั้นก็คงทำให้ผู้หญิงมากมายแทบลงไปขุกเข่าอ้อนวอนขอความรักจากเขาได้ไม่ยาก ผู้ชายคนนี้ดูเหมือนเจ้าชายสูงศักดิ์ในเทพนิยายที่เด็กสาวมากมายใฝ่ฝันถึง... หากแต่สิ่งที่เขาไม่อาจเทียบกับหลานเซ่อในความรู้สึกของไป๋ซิงได้ ก็คือเสน่ห์แห่งความลึกลับที่มีเฉพาะในตัวของมาเฟียแห่งฮ่องกงคนนั้น

ชายหนุ่มทรงอำนาจแห่งโลกสีดำ เหมือนหลุมที่มืดสนิท ทว่าเชิญชวนให้ก้าวเท้าลงเพื่อพิสูนจ์สิ่งที่อยู่ภายใน นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนแสนเย็นชาห่างเหินที่ไม่สนผู้ใดในโลกทำให้ไม่มีใครสามารถหยั่งความรู้สึกเขาได้ แต่กลับยิ่งทำให้อยากเข้าใกล้และอยากล้วงรู้ไปถึงความคิดภายในมากขึ้น... ลึกลับ น่าหวาดเกรง หยิ่งทะนง และชวนพิศวงเหมือนเขาวงกตที่ไม่มีทางออก อันตรายแต่ทำให้หลุ่มหลงมัวเมา ที่สำคัญยามดวงตาเรียวคมที่ทำให้หลายคนไม่กล้าสบกลับคู่นั้นมองมา มันยิ่งทำให้หัวใจเธอถูกหลอมละลายให้ตกอยู่ใต้อานัติโดยไร้เงื่อนไขอย่างง่ายดาย... ทรงอำนาจ และงดงามจนเหมือนตนกลายเป็นลูกนกตัวเล็กๆ ใต้กรงเล็บพญามังกร ทว่าก็เป็นลูกน้องที่พร้อมใจอยู่ในอุ้งมือนั่น แม้จะหวาดกลัวจนตัวสั่นก็ตาม

และคงเพราะแบบนั้นหญิงสาวมากมายจึงหลงใหลมาเฟียผู้นี้ ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าไม่อาจเข้าใกล้ ทั้งที่รู้ว่าสูงค่าจนไม่สามารถเอื้อมคว้า ทว่าก็ยังพยายามอ้อนวอนให้ดวงตาคู่งดงามนั่นมองมาสักครั้งราวคนจนหนทาง... มันเป็นเสน่ห์แปลกประหลาดที่มีอยู่ในตัวของหลิน หลานเซ่อเพียงคนเดียว... และเธอคงหลงรักเสน่ห์แบบนั้นอย่างไม่อาจปฏิเสธได้



                                                                              **********************


 

ว่าไงนะ!” ต้าห่ายแทบตะโกนใส่วิทยุในมือลั้น ถ้าไม่ติดว่ายืนอยู่ในที่สาธารณะล่ะก็

ฉันคลาดสายตากับหยาง ไป๋ซิงแล้ว!’ เสียงจากวิทยุในมือย้ำหนักขึ้น

ทำไมล่ะ!” ต้าห่ายร้องถามต่ออย่างไม่คิดว่าเพื่อนตนจะพลาดไวขนาดนี้ ทั้งที่ครั้งก่อนทุกอย่างก็ไปได้สวยแท้ๆ

หมอนั่นรู้ตัวว่าฉันดูอยู่ แถมยังจะให้ลูกน้องมาตามจับด้วย ฉันปั่นจักรยานหนีมาได้ก็บุญแล้ว เพื่อนเขาต้องรีบอธิบายเรื่องราวของตนอย่างรวดเร็วบ้าน ก่อนโดนกล่าวโทษหนักกว่านี้

แล้วพอจะรู้ไหมว่าเขาขับรถออกไปทางไหน ครั้งนี้เป็นคำถามจากนาคที่ยืนอยู่ข้างตัว และส่งให้ต้าห่ายถามต่อ

ไม่ ฉันหนีออกมาก่อนพวกนั้นจะขับออกไป ดูไม่ออกเลยว่าจะไปทางไหน สรุปเลยติดต่อคนที่อยู่ในเขตอื่นไม่ถูก

ดูเหมือนความหวังจะริบหรี่กว่าที่คิด จนต้าห่ายต้องหันไปขอความเห็นจากหญิงสาวข้าง “เอาไงต่อ”

นาคเม้มปากนิดอย่างชั่งใจกับคำถาม นัยน์ตาสีดำหรี่ลงเล็กน้อยอย่างครุ่นคิด ก่อนยื่นมือมาแทนคำตอบ ซึ่งต้าห่ายก็ส่งวิทยุในมือตนให้อย่างเข้าใจความหมาย และเธอก็ยกวิทยุเครื่องเล็กในมือจรดที่ริมฝีปาก พลางกล่าวขึ้นทันทีว่า “โอเค นี่ฉัน เป็นเพื่อนกับต้าห่าย... ฉันอยากรู้รายละเอียดของไป๋ซิงหน่อย”

ยังไงเสียงจากวิทยุถามกลับมาทันที

“ตอนนายเห็นเธอครั้งแรก เธอมีอะไรติดตัวบ้างไหม มือถือ กระเป๋า หรืออะไรสักอย่าง”

คนถูกถามเงียบไปเล็กน้อย เหมือนกำลังทบทวนความทรงจำ ก่อนตอบกลับมา ไม่ เธอไม่มีอะไรสักอย่างติดตัวเลย แต่ยืนอยู่คนเดียว

“ยืนอยู่?... หมายถึงยืนนิ่งๆ น่ะเหรอ” นาคย่นหัวคิ้วชนกันนิดกับสิ่งที่ได้ยิน และปล่อยให้อีกฝ่ายกล่าวขึ้นต่อ

ใช่... ยืนนิ่งๆ อยู่ที่เดิม ก่อนจะถูกพาตัวไป

คนฟังนิ่งไปครู่ราวใครครวญ ก่อนจะตัดสินใจออกไปว่า “โอเค ขอบใจมาก นายช่วยได้เยอะแล้ว... ที่เหลือพวกฉันจะตามต่อเองจบคำเธอก็ส่งวิทยุคืนเจ้าของ หากแต่เป็นเจ้าของวิทยุเสียเองที่โพล่งขึ้น

“เดี๋ยวๆ! แค่นี้เลยเหรอ” ต้าห่ายกระพริบตาปริบๆ มองหญิงสาวตรงหน้าที่ยอมเป็นฝ่ายหยุดการไล่ตามเป้าหมายเอาดื้อๆ แถมไอสิ่งที่เธอถามเพื่อนเขาไป เขาไม่เห็นว่ามันจะใช้ประโยชน์ให้ช่วยตามสาวไต้หวันคนสวยเจอแม้แต่นิดเดียว

“ใช่ ฉันต้องการข้อมูลแค่นี่” นาคหันมาพยักหน้ายืนยันคำตนว่าไม่ได้ตัดสินใจอะไรผิดพลาด พลางอธิบายขึ้นใหม่ “อีกอย่างถ้ายังปล่อยให้พวกเด็กส่งของตามทั้งที่เจ้าคาเว่นนั่นรู้ตัวแล้ว มันจะกลายเป็นพาพวกเขาไปโดนร่างแหเปล่าๆ” ถึงจะบอกแบบนั้นแต่เธอก็รู้สึกเสียดายไม่น้อย เพราะสายของเด็กส่งของในฮ่องกงถือเป็นกลุ่มที่ครอบคลุมและว่องไวมากที่สุด ชนิดว่าพวกสายของมาเฟียหรือตำรวจยังสู้ไม่ได้ เพราะความเจนสนามและมีระบบเครือข่ายไม่แนนเท่าเด็กพวกนี้ ถ้าหากขาดกำลังจากทางนี้ไป ก็เหมือนโอกาสที่จะไล่ตามศัตรูก็หายไปเกือบครึ่ง... แต่ในเมื่อเจ้าเดนิสมันหูตาไวขนาดนั้นก็คงช่วยไม่ได้ หมอนั่นคงระวังตัวไม่เบาหลังจากถูกเธอชิงตัวประกันไปต่อหน้าต่อตาครั้งนั้น

                        บอกคุณหลินไหมต้าห่ายหันมาเสนอความเห็นด้วยสีหน้าเครียดนิดๆ เมื่อรู้ว่าปล่อยเวลานานๆ ไม่ได้ ไม่งั้นจะเกิดอะไรขึ้นกับคุณหนูตระกูลหยางบางก็ไม่อาจรู้ได้

                        แต่นาคสายหน้าปฏิเสธแทบจะทันที ไม่ได้ ถึงบอกไปตอนนี้ก็หาตัวไม่เจออยู่ดี ที่สำคัญขืนบอกไป ครั้งนี้คงมีศึกนองเลือดแน่... ตอนนี้หลานเซ่อเหมือนโดนหักหน้าเป็นครั้งที่สอง เขาคงไม่ใจเย็นเหมือนตอนแรกแล้ว ยิ่งอยู่ในฮ่องกงด้วยยิ่งแล้วใหญ่ หลานเซ่อมีอำนาจเต็มที่... แถมหยาง ไป๋ซิงยังเป็นตัวประกันอยู่กับเดนิส คาเว่น ถ้าหลานเซ่อยกพวกมาช่วยเธอจริงๆ ก็ไม่รู้ว่าเจ้าเดนิสนั่นจะทำอะไรไป๋ซิงบ้าง แล้วถ้ามันมีอะไรมากกว่าที่เราคิด อาจกลายเป็นเราที่วิ่งตามแผนของฝ่ายตรงกันข้ามก็ได้

                      แล้วจะให้ยืนอยู่ข้างถนนแบบนี้โดยไม่รู้จะไปทางไหนกันแน่เนี่ยนะ.... ต้าห่ายได้แต่บ่นในใจเมื่อทางออกที่มีมันเริ่มแคบลงเรื่อยๆ... จะตามเป้าหมายไปก็ไปไม่ถูก จะให้มาเฟียหนุ่มมาช่วยก็ไม่ได้... แล้วจะทำยังไง

                        งั้นเราจะไปหาเดนิส คาเว่นเจอได้ยังไงชายหนุ่มถามขึ้นด้วยใบหน้าที่ยุ่งกว่าเดิม เมื่อยามนี้ไม่มีสายของเด็กส่งของคนไหนตามได้ถูกอีกแล้ว

                        “ฉันขอเวลาแป็บหนึ่ง” ครั้งนี้นาคหันมาว่าเร็วๆ ก่อนเริ่มขมวดคิ้วเข้าหากัน ขณะมองต่ำ และนิ่งงันอยู่แบบนั้น เธอพยายามรวบรวมทุกสิ่งที่เพิ่งได้จากคำรายงานของเพื่อนต้าห่ายเมื่อครู่ พร้อมงึมงำบางอย่างขึ้นมา “ไป๋ซิงไม่ได้หนีออกมา... แต่มีใครบางคนพาเธอออกมา”

            “หมายความว่ายังไง” ต้าห่ายถามพลันกับถ้อยคำแผ่วเบานั่น

            ซึ่งนาคไม่ได้หันไปตอบ ใบหน้าเธอยังคงขมวดคิ้วนิดๆ มองนิ่งไปเบื้องหน้าเหมือนผ่านเลยทุกอย่าง ก่อนกล่าวออกมาช้าๆ เหมือนพูดกับตัวเองมากกว่าคนข้างตัว “เขาบอกว่าเธอไม่มีกระเป๋า หรืออะไรติดตัวมาสักอย่าง ถ้ากะหนีคงไม่คิดเดินตัวเปล่าออกมา อย่างน้อยต้องมีกระเป๋าเงินติดมือมาบ้างเพื่อกันเหตุฉุกเฉิน ขนาดเด็กสิบขวบยังรู้เลย... ที่สำคัญเขาบอกอีกว่าเธอยืนนิ่งๆ ไม่ได้ไปไหน นั่นแสดงว่าเธอกำลังรอใครอยู่ และต้องเป็นใครสักคนที่จงใจเอากระเป๋าเธอไปด้วย”

            ต้าห่ายงงเล็กน้อยตรง เขาที่นาคพูดถึง แต่ครู่หนึ่งก็เข้าใจว่าเธอหมายถึงเพื่อนเด็กส่งของของตนที่เพิ่งสนทนาผ่านวิทยุไป ก่อนเขาจะเดาตามสิ่งที่ได้ยิน “จะบอกว่าเพื่อนของไป๋ซิงพาเธอออกมาแล้วบังเอิญเดนิสก็มาเจอพอดีงั้นเหรอ”

            “ไม่มีอะไรฟลุกขนาดนั้นหรอกน่า” นาคแย้งราบเรียบโดยยังไม่มองหน้าอีกฝ่าย จนต้าห่ายรู้สึกว่าเธอเริ่มเข้าโหมด ปฏิบัติการของตนอีกครั้ง ก่อนเธอจะพึมพำกับตนเองพร้อมหรี่นัยน์ตาสีดำนั่นลงด้วยสายตาที่เปลี่ยนเป็นลุกวาวขึ้น “ใครสักคนที่ชวนไป๋ซิงออกมาต้องเป็นสายให้เดนิส และเขาหรือเธอคนนั้นต้องคอยจับตามองไป๋ซิงมาตลอด ซึ่งดูเหมือนวันนี้จะเป็นโอกาสดีที่เจ้านั้นดึงไป๋ซิงออกมาได้สำเร็จ ก่อนจะหาทางชิ่งหนี พร้อมเอากระเป๋าที่มีทั้งมือถือ ทั้งเงิน ของเธอไป ก่อนติดต่อให้เดนิสมารับตัวอย่างนิ่มๆ... แน่นอนล่ะ หน้าตาเหมือนหลานเซ่อขนาดนั้น ไม่ต้องอ้าปากพูดอะไร คนอย่างหยาง ไป๋ซิงก็ต้องเชื่อเขาสนิทใจอยู่แล้ว”

            ถ้อยคำยาวเหยียดพึมพำขึ้นผ่านปากของนาคราวเธอพยายามทบทวนบางสิ่งในหัวมากกว่าจะคุยกับเขา แต่นั่นก็ทำให้ชายหนุ่มรู้แล้วว่าเธอถามข้อมูลที่เหมือนใช้ประโยชน์ไม่ได้จากเพื่อนเด็กส่งของของเขาทำไม

            ซึ่งนาคที่หยุดคำของตนไปเล็กน้อยเพื่อควานหาเส้นทางในหัว ก็เริ่มยกมือข้างหนึ่งขึ้นมา พร้อมใช้นิ้วถูเบาๆ ที่ข้างขมับของตนราวใช้การเสียดสีอุ่นๆ นั่นเดินเครื่องในสมองของตนให้ไวขึ้น ขณะสายตาสีดำยังมองไปเบื้องหน้าเหมือนคนเหม่อลอยไปไกล ทว่าก็พูดแผ่วหวิวกับตัวเองตลอดเวลาว่า “เจ้านั่นมั่นใจในแผนครั้งนี้มาก เพราะถึงขนาดลงมือด้วยตัวเอง แถมแม้จะรู้ว่ามีคนจับตาดูตัวเองอยู่ แต่ก็ไม่สนใจจะไล่จับอย่างจริงจัง... แล้วฉันว่านายไม่น่าโง่ขนาดไม่รู้ว่าถ้าไป๋ซิงหายไป พวกบอดี้การ์ดจะต้องติดต่อหลานเซ่อทันทีหากเธอไม่มาที่รถตามเวลากลับ แถมมีคนเห็นนายเอาตัวไป๋ซิงขึ้นรถตัวเอง ไม่นานหรอกที่หลานเซ่อจะต้องรู้ที่ที่นายไปซ่อนตัว แต่นายก็ยังไม่สน... มั่นใจอะไรขนาดนั้น” เธอเริ่มทำราวกำลังคุยอยู่กับเดนิสจริงๆ ซ้ำยังกลับมาใช้ภาษาบ้านเกิดจนต้าห่ายฟังไม่รู้เรื่อง แต่รู้ว่าเธอเริ่มจมอยู่กับตัวเองแน่ชัดแล้ว “นายคิดอะไร นายจะทำอะไร... นายจะไปไหนเดนีส...”

            นาคเว้นช่วงไปเล็กน้อย จิตนาการถึงชายหนุ่มผู้เป็นเป้าหมาย  ลองคิดว่าเธอเป็นเขาเหมือนกับที่เธอเคยทำตอนวางแผนตลบหลังหลาง หย่งเหวินเมื่อสี่ปีก่อน

            “กำลังคิดว่าที่ที่จะไปไม่มีใครไล่ตามได้ใช่ไหม... นายคิดว่าฉันจะไล่ตามนายไม่ได้ใช่รึเปล่า...” ถ้อยคำของนาคเริ่มเบาลงอีก แล้วขาดเป็นพักๆ ก่อนเธอจะเอ่ยประโยคสุดท้ายก่อนทุกคำจะถูกกลืนลงคอว่า “โอเค งั้นเรามาเล่นเกมทายใจกัน...”   

            ต้าห่ายที่ยืนดูอาการแปลกๆ ของนาคต้องเงียบนิ่งให้โอกาสเธอใช้พลังพิเศษของตน ที่เขาอาจต้องยอมรับว่ามันทำให้เธอดูประหลาดและน่าขนลุกนิดๆ แต่กระนั่นก็เข้าใจดีว่านั่นคือวิธีร่ายมนต์ที่ได้ผลเสมอจนเขาไม่กล้าขัด ซ้ำยามนี้เขายังอยากให้เจ้าหล่อนใช้เวทมนต์ของตนให้ไวที่สุดด้วยซ้ำ

            ซึ่งนาคก็เริ่มนั่งก้มตัวลงบนพื้น ก่อนใช้นิ้วตนวาดอะไรบางอย่างบนพื้น ลากเป็นเส้นทางต่างๆ ที่เป็นไปได้ พร้อมกลไลในหัวก็เริ่มทำงานทันใด...

กำลังจะไปไหน อยู่ที่ฮ่องกงต่อไปไม่ได้อยู่แล้ว ก็น่าจะรู้ดีนี่ ทำเรื่องใหญ่ขนาดนั้น... กลับอังกฤษงั้นเหรอ!... กลับโดยหอบผู้หญิงของมาเฟียที่ไม่มีเอกสารการเดินทางติดตัวมาด้วยสักใบน่ะเหรอ... ทำเอกสารปลอม!.. ไม่มีทาง เอกสารจะจริงหรือปลอมก็ต้องใช้รูปถ่ายทั้งนั้น แถมเป็นถึงซีอีโอบริษัทใหญ่ยักษ์ไม่มีทางหาเรื่องทำผิดกฏหมายโดยเฉพาะด้านเอกสารให้เสี่ยงเสียชื้อเพราะผู้หญิงคนเดียวหรอก... งั้นจะแบกเธอไปไหนได้... กลับอังกฤษด้วยวิธีไหน หรือออกจากเกาะฮ่องกงด้วยวิธีไหน ไม่มีทางขึ้นเครื่องบินกลับได้อยู่แล้ว แถมดีไม่ดีตอนนี้พวกหลากเซ่อรู้ตัวและไปดักที่นั้นแล้วด้วยซ้ำ ไป๋ซิงหายออกมานานขนาดนี้... ไม่มีทางออกห่างจากเกาะฮ่องกงไกลพอโดยหลานเซ่อไม่รู้แน่... งั้นนายจะไปที่ไหน จะออกจากที่นี่ยังไง พาคนไม่มีเอกสารเดินทางออกนอกประเทศมันไม่ใช่ง่ายๆ หรอกนะ จะขนเธอออกไปแบบพวกต่างด้าวลักลอบเข้าเมืองรึไง!

            “!?” คำถามมากมายในหัวหยุดชะงักลงพลัน ก่อนความทรงจำในคืนที่ตนลอบเข้าไปช่วยไป๋ซิงถึงที่โกดังท่าเรือของคาเว่นคอร์ปอเรชั่นก็ฉายวาบขึ้นในหัว... ภาพในหัวจากความทรงจำช่วงที่ชุลมุน สายตาของเธอกวาดไปทั่วโกดังกว้างอะดรีนาลีนฉีดพลุ่งพล่านกับการถูกไล่ล่าอย่างกระชั้นชิด สายตาของเธอตวัดไปทั่ว... ใช่ มันต้องมีมากกว่าตู้คอนเทนเนอร์ ต้องมีมากกว่านั้น ไล่มองไปสิฤทัยนาค... ตู้คอนเทนเนอร์ทีตรานกเหยี่ยวสีขาว ชายในสูทสีเข้มที่ไล่ตามมา หน้าของเดนิสที่เหมือนมากาเร็ต และที่นอกฝั่งของท่าเรือนั่น ใช่... ที่นอกฝั่งท่าเรือนั่น... เรือขนส่งสินค้าของคาเว่น!    

                        นาตตวัดใบหน้าขึ้นมองต้าห่ายด้วยนัยน์ตาสีดำตื่นๆ ทันใดก่อนพูดขึ้นรัวเร็วจนลิ้นแทบพันกัน ต้าห่ายติดต่อเพื่อนนายที่อยู่เส้นทางที่จะไปโกดังท่าเรือของคาเว่นเดี๋ยวนี้เลย!”

                        “... มีอะไร!” ต้าห่ายตวัดใบหน้ากลับมาถามทันใดกับคำสั่งปุบปับ และแววตาตื่นๆ ของเธอที่ส่งมา

                        นาคเลียริมฝีปากเครียดก่อนตอบ เจ้านั้นจะออกจากฮ่องกงวันนี้... โดยอาศัยเรือขนส่งสินค้า

                        “ห๊า!” เขาตาโตทันใดกับคำตอบนั่น ... ถ้าออกจากฮ่องกงวันนี้ เรื่องจะตามตัวหญิงสาวได้อีกก็ไม่มีทางแล้ว

            “นะ... แน่ใจได้ยังไง!” คนอ่อนวัยกว่าต้องรีบถามกลับ

            “ไป๋ซิงไม่มีเอกสารการเดินทาง มีวิธีเดียวที่จะเอาเธอออกนอกประเทศได้โดยไม่ยุ่งยากที่สุด คือซ่อนเธอไว้ในเรือขนส่งสินค้าที่มีตารางการเดินเรือออกประจำจากฮ่องกงไปอังกฤษ... ที่สำคัญการไปทางเรือขนส่งสินค้านั่นก็เป็นทางเดียวที่หลานเซ่อจะทำอะไรเขาไม่ได้” เธออธิบายพร้อมต้องสบถด่าตัวเองในใจด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เมื่อดันลืมเรื่องนี้ไป... เธอน่าจะสะกิจใจตั้งแต่แรกว่าทำไมเดนิสพาไป๋ซิงไปที่ท่าเรือของเขาครั้งนั้น

            “หมายความว่า...”

            “เรือขนส่งนั่น เดนิสไม่ได้เช่าใคร หรือให้บริษัทส่งออกที่ไหนมาทำให้” นาคตอบรวดเร็ว “เขาเป็นเจ้าของมัน มีตราบริษัทคาเว่นคอร์ปอเรชั่นประทับหราบนตัวเรือ สินค้าที่ส่งออกก็คงเป็นสิ้นค้าจากฮ่องกงที่เขาซื้อไว้ก่อนหน้า สิ่งที่ต้องทำเลยมีแค่ยกตู้คอนเทนเนอร์ของตัวเองขึ้นเรือและให้มันออกตามกำหนดตารางเดินเรือในเส้นทางเดิม... ที่สำคัญคือมีธงอังกฤษโบกอยู่บนเสากระโดงนั่น” สิ้นคำ นัยน์ตาสีดำที่ฉายความกังวลชัดเจนก็หันมามองร่างสูงข้างตัว และเขาเองก็เหมือนจะเข้าใจในสิ่งที่อีกฝ่ายบอก ก่อนคำขยายความต่อมาจากเธอจะยิ่งตอกย้ำความเลวร้ายของเรื่องครั้งนี้มากขึ้น “เรือนั่นขึ้นทะเบียนเป็นสัญชาติอังกฤษ ถ้าเดนิสก้าวขึ้นเรือนั้นได้ก็หมายถึงเขาเหยียบบนแผ่นดินอังกฤษแล้ว กฏหมายอังกฤษจะคุ้มครองเขาทันที และหลานเซ่อที่ไม่มีอิทธิพลอะไรที่อังกฤษจะแตะต้องเขาไม่ได้อีก ไม่มีสิทธิ์แม้แต่เหยียบขึ้นไปบนเรือด้วยซ้ำ... เพราะถ้าเกิดอะไรขึ้นบนเรือนั่น เรื่องนี้จะไม่จบอยู่แค่ในฮ่องกงแน่ๆ”

เพียงจบคำนั้นต้าห่ายก็รีบยกวิทยุติดต่อเพื่อนของตนทันใดตามเขตที่นาคบอก ก่อนเขาต้องขมวดคิ้วอีกครั้ง และถามขึ้นใหม่อย่างเสียไม่ได้ว่า แล้วให้ตามดูยังไง เราไม่รู้เลขทะเบียนรถ

            “ไม่จำเป็น บอกแค่ว่ามองตามรถ Maybach 62... รถแพงขนาดนั้นไม่มีทางออกมาวิ่งพร้อมกันสองคันได้หรอกนาคตอบ และเพิ่งเห็นคุณประโยชน์ของรถแพงก็ครั้งนี้ เล่นเอาเธอหวนนึกถึงแดนที่เคยพูดถึงพวกรถแพงๆ พวกนี้ขึ้นมา... ใช่ ใช้รถธรรมดาไม่สะดุดตาน่ะดีกว่าจริงๆ ซะด้วย

                      ช่วยได้มากเลยแดน...

และเพียงไม่นานที่ติดต่อกับเพื่อนของตน เสียงเด็กสาวที่คนหนึ่งก็ลอดผ่านเครื่องสื่อสารในมือเขามาว่า ต้าห่าย... ฉันเจอ Maybach 62 ของนายไปทางโกดังท่าเรือที่เดิมแหนะ

นาคกับต้าห่ายตวัดใบหน้ามองตากันทันใด พวกเขายื่นอึ้งอยู่เพียงครู่ก่อนชายหนุ่มจะรีบถามคู่สนทนาอย่างรวดเร็วด้วยใจที่เต้นเร็วอีกครั้ง แน่ใจว่าไปทางนั้นมากแค่ไหน

ร้อยเปอร์เซ็นต์... ทางที่ฉันอยู่ตรงไปที่ท่าเรือได้แค่ที่เดียว

พวกเขาควรจะยินดีกับการตามรถของเดนิสเจอ ทว่ายามนี้ ยิ่งมีสิ่งมายืนยันว่าเรื่องที่นาคคิดนั้นถูกต้อง มันกลับยิ่งทำให้พวกเขาต้องกลืนน้ำลายลงคอได้ยากเย็นขึ้น เพราะหากเดนิสก้าวขึ้นเรือของเขาได้ นั่นก็หมายถึงทั้งพวกเธอหรือหลานเซ่อก็หมดสิทธิ์จะแตะต้องชายหนุ่มชาวอังกฤษคนนี้ได้อีก

“เราไปไม่ทันเขาขึ้นเรือแน่” ต้าห่ายอดจะรำพึงขึ้นเบาๆ ไม่ได้

ซ้ำนาคยังมาสำทับความโหวงว่างในอกเขาด้วยว่า “และอาจไปไม่ทันเขาออกเรือด้วย”

“งั้นถึงยังทำอะไรไม่ได้ แต่เราก็ควรจะรีบไปใช่ไหม”

แม้คนอ่อนวัยกว่าจะเสนอเช่นนั้น ทว่าทั้งเขาและนาคเองก็ยังไม่มีใครขยับออกจากที่ เพราะรู้ว่าลึกๆ แล้วต่อให้ไปถึงท่าเรือนั่น และทันก่อนเรืออกจากท่า พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี... นี่มันวิกฤตสุดๆ เลย ต่อให้รู้ว่าอีกฝ่ายจะไปไหน แต่ก็ไล่ตามไม่ได้ แล้วพวกเขาจะทำยังไงต่อ...

โทรแจ้งตำรวจให้มาที่ท่าเรือนั่น

ต้าห่ายที่กำลังคิดจนหน้ายุ่งต้องตวัดนัยน์ตามามองคนข้างตัวทันใด เมื่ออยู่ๆ เธอก็เอ่ยขึ้นขัดความคิดเขา

แจ้งตำรวจเหรอ” ชายหนุ่มย่นหัวคิ้วสงสัย พลางแย้ง “แต่มันจะได้ผลเหรอ คาเว่นคอร์เปอร์เรชั่นไม่เคยมีประวัติเสีย ซ้ำตำรวจก็ไม่มีหมายค้นแน่ ยังไงก็หยุดเขาไม่ได้หรอก... อย่างมากก็แค่ถ่วงเวลานิดหน่อย

ฉันไม่สนจะหยุดหมอนั้นหรือถ่วงเวลา ฉันแค่อยากให้ตำรวจมาที่ท่าเรือ ไม่ต้องแจ้งความเกี่ยวกับสินค้าหรืออะไร เพราะยังไงก็หยุดเขาไม่ได้ แค่เขาอ้างเรื่องเวลาที่เรือต้องออกตามกำหนด ตำรวจยศเล็กๆ ก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว ที่สำคํญถ้าเราแจ้งข้อหาใหญ่เกินไป ดีไม่ดีตำรวจนั่นแหละจะไม่เชื่อเรา ทุกคำพูดของเธอยังฟังมั่นคงจนน่าแปลก แม้เขาจะเห็นว่ามีแต่ปัญหาทั้งนั้นที่เธอกล่าวออกมา

ต้าห่ายหยุดนิ่งมองคนข้างตัวนิด ขณะจำต้องถามต่อ งั้นแจ้งข้อหาอะไร

ทำร้ายร่างกายนาคว่าอย่างรวดเร็วโดยไม่ลังเล นัยน์ตาสีดำนั่นกลับมาฉายความมั่นใจอีกครั้ง

ทำไมต้องข้อหานี้... ต้าห่ายมุ่นหัวคิ้วตั้งคำถาม กระนั้นก็ไม่ได้เอ่ยแย้ง คิดเพียงว่า นาคแค่หาเหตุมาแจ้งแบบสุ่มๆเท่านั้น... ทว่าเมื่อคิดแล้ว เขากลับรู้สึกว่าทุกอย่างคงไม่ง่าย เพราะหากตำรวจมาและตรวจสอบว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็คงต้องปล่อยให้เดนิสไปอยู่ดี แถมตำรวจมาแล้ว แล้วจะช่วยให้พวกเขาถึงตัวไป๋ซิงได้ยังไง ในเมื่อพวกตำรวจก็คงไม่มีสิทธิ์ขึ้นเรือนั่นเหมือนกัน

ข้อขัดแย้งมากมายที่ยังท้วมท้นทำให้คนอ่อนวัยกว่าจำต้องถามขึ้นใหม่อย่างไม่ค่อยมั่นใจว่า “... แล้วหลังจากแจ้งความแล้ว จะทำยังไงต่อ

นาคหันหน้าไปสบนัยน์ตาฉงนของต้าห่าย เธอนิ่งเงียบไปพักหนึ่งขณะเริ่มเลียริมฝีปากแสดงอาการหนักใจในความคิดของตนอย่างเคยนิสัย ก่อนที่เธอจะตอบอย่างจริงจังว่า หลังจากนั้น... นายก็ช่วยต่อยหน้าฉันที

คนอ่อนวัยกว่ามองหน้าคนพูดตาปริบๆ ทันใดอย่างงงงันผสมตกตะลึงกับสิ่งที่ไม่ได้คาดคิด

มันหมายความว่าไง... ให้ต่อยหน้าเนี่ย!



                                                         ************************


 

ท่าเรือในเขตพื้นที่เก็บสินค้าของคาเว่นคอร์ปอเรชั่น

นัยน์ตาสีดำลอบมองจากหลังตู้คอนเทนเนอร์ตู้หนึ่งไปยังร่างสูงสง่าของชายชาวตะวันตกในสูทแบรนด์ดังซึ่งกำลังยืนพูดคุยกับพวกนายท่า ซึ่งคนพวกนั้นดูจะชื่นชมซีอีโอหนุ่มที่ลงทุนมาจัดการตรวจของๆ ตน และจะไปส่งด้วยตัวเองอยู่ไม่น้อย เขาคงอ้างเรื่องที่ตนเพิ่งมาทำงานใหม่แค่สามปีเลยต้องการประสบการณ์เพิ่มด้วยการเข้าถึงพนักงานและงานทุกระดับชั้นเหมือนอย่างที่กำลังจะไปส่งสินค้าด้วยตนเอง ซึ่งหลังจากหมดธุระกันเรื่องค่าใช้จ่ายต่างๆ เดนิสก็ถูกปล่อยให้ตรวจเช็คตารางของๆ ตนที่จะส่งไปยังอังกฤษเพื่อวางขายในห้างที่นั่น

และมันทำให้นาคเห็นว่าร่างสูงสง่าเดินกลับไปที่รถคันสีบลอนด์ของตน ก่อนก้มตัวไปยังเบาะหลังรถ และช้อนร่างบอบบางของสาวน้อยหน้าตาสะสวยทว่าเธอกลับทิ้งแพรขนตาสีน้ำตาลงอนยาวลงเคลียแก้มใสอย่างไร้สติ ในขณะร่างกายที่ถูกอุ้มด้วยความถนอมนั่นก็อ่อนเปลี้ยราวเป็นแค่ตุ๊กตาตัวสวยในอ้อมแขนแกร่ง... ดูเหมือนหญิงสาวจะถูกทำให้สลบตั้งแต่อยู่บนรถแล้ว

ซึ่งเดนีสก็พาไป๋ซิงไปยังบันไดขึ้นของเรือขนส่งสินค้าลำมหึมาสีขาวที่มีตราสัญลักษณ์ของบริษัทติดอยู่ข้างเรือ ในขณะที่บนดาดฟ้าเต็มไปด้วยตู้คอนเทรนเนอร์สินค้านับร้อยตู้ พร้อมเฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งที่ระวางเรือด้านหน้าสุด เหมือนบ่งบอกเลยว่า หลังเรือขนส่งสินค้าแสนล่าช้านี้ออกไปกลางมหาสมุทรไร้ผู้คนแล้ว เขาจะพาร่างบอบบางขึ้นยานพาหนะอะไรไปต่อเพื่อความรวดเร็วในการเดินทาง

และเมื่อร่างสูงสง่ามาถึงด้านบนของดาดฟ้า ก็มีลูกเรือคนหนึ่งก้มหัวเคารพเขา ก่อนพาเดินนำไปยังเคบินที่ส่วนด้านหลังของเรือลำยักษ์ ซึ่งมันคงเป็นห้องเคบินที่มีความสะดวกสบายครบครันสำหรับเจ้านายของเขาและหญิงสาวในอ้อมแขนแกร่งนั่นตลอดระยะเวลาที่จะใช้ในเรือขนส่งสินค้านี้ไม่มากก็น้อย

งานนี้เสร็จชัวร์ต้าห่ายที่แอบลอมมองกลุ่มคนของเดนิสว่าขึ้นทันใดอย่างที่นาคไม่ต้องแปลว่าเสร็จที่ว่าคืออะไร

ไม่เสร็จหรอกน่านาคแย้งเสียงแผ่วขณะยังจ้องนิ่งยังเรือลำใหญ่ตรงหน้า ก่อนก้มมองนาฬิกาข้อมือเพื่อกะเวลา เรียกตำรวจไว้แล้วอีกไม่นานก็คงมาถึง หมอนั้นยังไม่ทันแกะกระดุมแน่รับรองเธอนิ่งไปนิด และเปรยขึ้นใหม่แก้คำว่า อย่างน้อยก็กระดุมเม็ดสุดท้ายนั่นแหละ

ต้าห่ายหรี่นัยน์ตามองหญิงสาวทันใดเมื่อเริ่มไม่ไว้ใจแผนของเธอขึ้นมาเสียเฉยๆ เพราะคำกล่าวลังเลนั่น

“นาคเดาได้ยังไงว่าหมอนั่นจะใช้วิธีไหนพาไป๋ซิงไป” คนอ่อนวัยกว่าอดจะสงสัยข้อนี้ไม่ได้ แม้พอจะรู้ว่าคนอย่างนาคนั้นมักคิดอะไรได้เร็วจากเศษข้อมูลรอบตัว แต่ครั้งนี้เขาว่ามันเร็วไปหน่อย

คนถูกถามดูลังเลเล็กน้อยที่จะตอบทันใด กระนั้นเธอก็ไหวไหล่นิดและยอมกล่าวขึ้นใหม่แบบไม่เต็มน้ำเสียงนักว่า “ก็... ขาเข้าฮ่องกงมา.. ฉันใช้วิธีนี้” แน่นอนล่ะว่าการลักลอบเข้าเมืองแบบผิดกฏหมายมันไม่น่าภูมิใจสักนิด แต่อย่างน้อยการที่เธอใช้เงินก้อนใหญ่ที่มีจนเกือบหมดในการว่าจ้างลูกเรือคนหนึ่งของเรือขนส่งสินค้าที่จะมาฮ่องกง ให้พาเธอไปซ่อนอยู่ในเรือจนถึงที่หมายโดยไม่ต้องผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองที่ไหน มันก็ทำให้มาถึงฮ่องกง และรู้ทันแผนเดนิสแบบนี้ได้...ถ้าคิดในแง่บวกแบบเข้าข้างตัวเองนิดหนึ่งน่ะนะ

ซึ่งตาห่ายก็เพียงงึมงำเบาๆ ขึ้นข้างตัวว่า “ทำตัวได้สมเป็นคนจรจัดจริงๆ ด้วย”

นาคพยายามไม่สนเสียงตำหนิงึมงำนั่น ก่อนผ่อนลมหายใจแรงๆ อีกครั้งเพื่อทำใจกับการกระทำของตน เธอกับต้าห่ายมาถึงท่าเรือนี่ตามเวลาไล่เลี่ยกับเดนีสด้วยเส้นทางลัด และแอบลอบเข้ามาดูสถานการณ์ได้หลายนาทีแล้ว

นาคหันไปสลัดไม้สลัดมือเล็กน้อย และผ่อนลมหายใจเข้าออกช้าๆ เรียกความฮึกเหิมให้ตัวเอง ก่อนหันไปหาต้าห่ายด้วยสายตาแน่วแน่พลางว่าขึ้น โอเค ฉันพร้อมแล้ว

คนอ่อนวัยกว่าเลิกคิ้วขึ้นทันใด ก่อนถามกลับ อะไร

ก็ตามข้อตกลงที่ฉันว่าไงนาคต้องย้ำสิ่งที่ตนกำชับเขาไว้แต่ต้น

ชายหนุ่มชักสีหน้าประท้วงทันใดเมื่อนึกออก พร้อมโอดครวญ  

แล้วคุณหลินจะไม่ฆ่าผมที่หลังเหรอ นาคแค่เจ็บตัวแต่ผมมีสิทธิ์ถึงตายเลยนะ จะให้เขาไปชกหน้าผู้หญิงของมาเฟียทรงอิทธิพลที่เขาเพิ่งจะรู้ข้อมูลมาจากแดนสดๆ ร้อนๆว่า เห็นคนอย่างหลิน หลานเซ่อนิ่งๆ เย็นๆ เป็นเจ้าชายน้ำแข็งแบบนั้น แต่ความจริงเขาทั้งขี้หวง ขี้หึ้งได้อย่างน่ากลัวที่สุด... หลานเซ่อไม่เคยปล่อยให้ใครเข้าใกล้นาคได้เกินความจำเป็น ขนาดพ่อหรือพี่สาวของนาคเองยังไม่มีสิทธิ์ได้ใกล้หรือเจอเธอเลย ที่ร้ายที่สุดคือศัตรูที่รู้ความจริงเกี่ยวกับนาคเมื่อสี่ปีก่อนโดนเก็บเกือบหมด แถมรู้มาด้วยว่าถ้านาคไม่ได้ขอเรียนต่อไว้ก่อนอาจโดนจับแต่งงานไปแล้ว ที่เขายังเห็นนาคมาวิ่งล่อนไปทั่วเกาะฮ่องกงได้แบบนี้ก็แค่เพราะพวกเขายังเจอกันไม่ได้ แต่หากเรื่องนี้จบเมื่อไหร่ แดนยืนยันว่าเขาจะไม่ได้เห็นหน้านาคอีกนานเลยล่ะ... ดังนั้นเขาไม่คิดเอาคอขึ้นเขียงด้วยการทำให้เธอมีรอยขีดข่วนแน่ ถึงแม้เจ้าหล่อนที่ว่าจะไม่เข้าเค้าหรือมีท่าทางเป็นผู้หญิงของมาเฟียระดับนั้นก็เถอะ...ที่สำคัญเขาเป็นผู้ชายให้ไปต่อยหน้าผู้หญิงมันก็กระไรอยู่  

แล้วไอวิธีบ้าบิ่นแบบนั้นคิดออกมาได้ยังไง เขาชักสับสนแล้วนะว่านาคอยู่ในสถานะไหนกันแน่ถึงตามปกป้องผู้หญิงของคนอื่นแบบนี้... นี่ถ้าเทียบเป็นนิทานแล้วหลานเซ่อเป็นจอมมาร เดนิสเป็นเจ้าชาย ไป๋ซิงเป็นเจ้าหญิง ยัยคนตรงหน้าต้องเป็นมังกรเฝ้าเจ้าหญิงแน่ๆ... แต่นี่คงเป็นนิทานเรื่องเดียวที่จอมมารไม่คิดแย่งเจ้าหญิงกับเจ้าชาย แต่ดันมาเลือกมังกรแทน

ฉันไม่บอกว่านายเป็นคนทำหรอกน่านาคแย้งอย่างเหนื่อยใจเมื่อรู้ว่าปล่อยเวลาไว้นานๆ ไม่ได้

ต้าห่ายถอนหายใจเฮือกใหญ่แทนคำตอบ และเสนอวิธีใหม่แทน งั้นให้นาคต่อยหน้าผมแทนได้ไหม แล้วเปลี่ยนแผนนิดหน่อย... อีกอย่างจะให้ผมต่อยหน้าผู้หญิงเนี่ยมัน...

ถ้านายไม่ต่อยหน้าผู้หญิงคนนี้ จะมีผู้หญิงอีกคนที่จะเจ็บหนักกว่าโดนต่อยหน้าอยู่บนเรือนั่น เธอดักคำพูดลำบากใจของต้าห่ายด้วยเสียงเฉียบ และกล่าวขึ้นต่อ นายคิดว่าฉันไม่กลัวเหรอที่ต้องทำแบบนี้น่ะ แต่ถ้านายอยากเป็นคนขึ้นไปบนเรือนั่น แล้วไปหาวิธีพาไป๋ซิงหนีออกมาได้ด้วยตัวเอง ฉันจะเป็นฝ่ายชกนายเองก็ได้ ฉันจะให้นายทำแบบไม่ลังเลเลย... นายคิดว่านายทำได้ไหมล่ะ

ไม่ได้!... ชายหนุ่มได้แต่ตอบในใจ และต้องถอนหายใจให้อย่างเบื่อหน่ายอีกครั้ง ขณะมองนิ่งที่เธอและเริ่มกำหมัดแน่น... ถูกของเธอ...

ต้าห่ายต้องเป็นฝ่ายเป่าปากผ่อนคลายความตึงเครียดของตนบ้าง ก่อนพยักหน้าขึ้นลงเล็กน้อย และพูดอย่างจริงจังว่า เอาตรงไหนบ้าง

นาครู้สึกขอบคุณต้าห่ายอย่างมาก เพราะเธอรู้ดีว่ามันยากแค่ไหนกับการทำแบบนี้

ขอเป็นเบ้าตาซ้าย กับมุมปากขวา เอาให้เลือดออกเลยยิ่งดีสั่งอย่างดิบดี แต่ไม่วายสำทับว่า แต่อย่าหลับตาเชียวนะ เพราะถ้านายพลาดโดนปากครึ่งจมูกครึ่งนี่ฉันน็อคคาหมัดแน่ๆ... และขอร้องอย่าทำฟันหัก

แล้วเขาจะกล้าชกไหมเล่า!       



                                                        ******************


 

เดนีสวางร่างบอบบางลงบนเตียงนุ่มอย่างเบามือในห้องของตน ที่ภายในราวกับห้องชุดหรูหราของโรงแรมดีๆ ที่หนึ่ง ซึ่งครบครันด้วยความสะดวกสบายทุกอย่างอย่างสมฐานะของท่านประธานบริษัทคาเว่นคอร์ปอเรชั่น

นัยน์ตาสีฟ้าคู่คมสวยก้มมองร่างของหญิงสาวที่นอนสลบไสลโดยไม่รู้ว่าถูกนำตัวมาที่ใด ใบหน้าสวยหวานปิดเปลือกตาบางแนบสนิทราวคนกำลังหลับสบาย เดนีสไล่มองใบหน้าเรียวอย่างเงียบเชียบ สายตาของเขาจับจ้องยังริมฝีปากรูปกระจับสีชมพูธรรมชาตินานกว่าส่วนอื่น ก่อนเลยไปบนร่างการบอบบางที่เห็นส่วนโค้งเว้าชัดเจนแม้อยู่ใต้เสื้อผ้า ตัวสวย ยิ่งตอนที่เขาอุ้มร่างของเธอ และสัมผัสถึงผิวลื่นเนียนนุ่มมือ พร้อมกลิ่นกายหอมอ่อนๆ จากน้ำหอม ก็ยิ่งทำให้เขารู้ว่าเธอซ่อนรูปเพียงใด ร่างสูงจำต้องค่อยๆ ก้มตัวเข้าหาคนตัวเล็กบนเตียงกว้าง โดยใช้มือเรียวแข็งแรงข้างหนึ่งยันร่างกายตนไว้เพื่อคร่อมเหนือร่างหญิงสาวที่ไม่ได้สติตรงหน้า

เขาก้มตัวลงเข้าใกล้เหยื่อแสนสวยใต้ร่างช้าๆ ไม่คิดเร่งรีบ จนกระทั้งปลายจมูกคมสันแตะลงบนผิวแก้มเนียน และริมฝีปากกำลังกระกบแนบกับกลีบกุหลาบอิ่มสีชมพูเรื่อ...

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

คุณคาเว่นครับ

ร่างสูงสง่าจำต้องหยุดชะงักการกระทำแค่นั้น เมื่อมีเสียงจากหน้าประตูห้องขัดขึ้น ซีอีโอหนุ่มลอบระบายลมหายใจอย่างเบื่อหน่าย กระนั้นก็ยอมเงยตัวขึ้นเต็มความสูง และเดินไปยังต้นเสียง ปล่อยให้เหยื่อที่ไม่มีทางหนีนอนหลับอยู่บนเตียงกว้างของตนต่อไป

มีอะไรเดนิสจำต้องถามเสียงห้วนกับคนที่เข้ามาขัดจังหวะเวลาส่วนตัวของตน

ซึ่งลูกน้องของเขาในสูทสีเข้มก็ต้องรีบรายงานว่า มีตำรวจมาครับ

ตำรวจงั้นเหรอ... เดนีสหรี่นัยน์ตาสีฟ้าของตนลงทันใด ไม่ใช่เรื่องที่เขาจะต้องตกใจอะไรมากมาย เพราะมันไม่มีเหตุอะไรให้ต้องเป็นเรื่องเดือดร้อน แม้จะเป็นเรื่องของหญิงสาวในห้องเคบินของเขาก็ตามที ซ้ำไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะมีตำรวจมาขอตรวจโกดังท่าเรือ เพราะถึงแม้จะเป็นเขตโกดังท่าเรือที่บริษัทเขาเช่าไว้วางสิ้นค้า แต่มันก็เป็นกึ่งๆ ที่สาธารณะ มีคนลอบเขาออกที่นี่ได้บ่อย เพราะไม่ได้มีเขตรั่วกัน มีแค่ป้อมยามตรงทางเข้าออกเท่านั้น ดังนั้นจึงมีพวกวัยรุ่นที่มาสำมะเลเทเมา และคนบางกลุ่มลอบมาทำอะไรแปลกๆ บ้างประปราย จึงมีตำรวจมาตรวจเป็นครั้งคราว

ร่างสูงสง่าของเดนีสแค่พยักหน้ารับรู้ และเดินตามลูกน้องตนไปโดยสั่งให้ที่เหลือเฝ้าห้องของเขาไว้ให้ดี



                                                   ****************************************


 

                        ตำรวจฮ่องกงสามนายที่ยืนรออยู่บนท่าเรืออยู่แล้วต้องรีบค่อมศีรษะเล็กน้อย ทักทายร่างสูงสง่าเจ้าของเรือลำใหญ่ พร้อมทั้งเป็นการขออนุญาตและขอโทษในการเข้ามาในพื้นที่ของเขา

และทันทีที่เดนีสเดินลงมาเผชิญหน้ากับนายตำรวจในเครื่องแบบทั้งสาม เขาก็เป็นฝ่ายถามขึ้นก่อน ไม่ทราบว่าพวกคุณมีธุระอะไรที่นี่

สำเนียงกวางตุ้งของชายชาวตะวันตกรูปงามตรงหน้าฟังแปร่งๆ บ้าง แต่ก็ไม่แย่นัก ก่อนที่หนึ่งในนายตำรวจจะเอ่ยตอบว่า เราได้รับแจ้งว่ามีคนถูกทำร้ายร่างกายน่ะครับ เลยจะขอเข้ามาตรวจดูบริเวรโกดังที่นี่สักหน่อย

คิ้วเรียวสีเดียวกับเส้นผมขมวดมุ่นเล็กน้อยกับธุระของนายตำรวจตรงหน้า... เขาไม่ยักกะรู้ว่ามีใครถูกทำร้ายที่นี่ หรือถ้ามีลูกน้องเขาก็น่าจะมาแจ้งแล้ว... ถึงแบบนั้นเดนีสก็เพียงพยักหน้าอนุญาตให้ร่างสามร่างในเครื่องแบบปฏิบัติหน้าที่ ซึ่งพวกเขาก็ค่อมศีรษะในอีกครั้ง ก่อนแยกย้ายกันไปดูตามตรอกซอกซอยของตู้คอนเทนเนอร์บนท่าเรือใหญ่

เดนีสก้มดูนาฬิกาบนข้อมือของตนเป็นพักๆ เมื่อผ่านห้านาทีแรกไป... เขาเองก็อยากจะรู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นหรือไม่ แต่เสียงลากยาวของวูดเรือที่ดังขึ้น ก็ทำให้รู้ว่าคงรออะไรไม่ได้อีก เพราะเรือลำใหญ่ของเขาส่งสัญญาณว่าถึงเวลาออกจากท่าแล้ว ร่างสูงสง่าจึงหันไปสั่งกับลูกน้องตนให้อยู่รับผิดชอบแทน และเตรียมจะก้าวขาขึ้นเรือลำใหญ่ไป...

ท่านครับ!” หากยังไม่ทันที่เดนีสจะได้ไหวตัว ลูกน้องด้านหลังก็เอ่ยเรียกอย่างสุภาพ ทำให้เขาจำต้องหันกลับไปดู ก่อนเห็นนายตำรวจคนหนึ่งหิ้วปีกของร่างหญิงสาวที่มีสภาพสะบักสะบอม และผมเผ้ายุ่งเหยิงจนปิดบังใบหน้าเกือบมิดตรงมาทางตน

ชายชาวอังกฤษมุ่นหัวคิ้วตนอย่างประหลาดใจทันใด... มีคนถูกทำร้ายบนโกดังท่าเรือของเขาจริงๆ งั้นเหรอ แถมเป็นผู้หญิงด้วย ชายหนุ่มเป็นฝ่ายเดินกลับมาที่นายตำรวจ และร่างของหญิงสาวแปลกหน้าในสภาพไม่สู้ดีนักอย่างรวดเร็ว

มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอ!” เดนีสถามชายในเครื่องแบบด้วยสีหน้ามีรอยกังวลผสมตึงเครียดชัดเจน และสลับมองเขากับหญิงสาวชาวเอเชียสภาพย่ำแย่ไปมา ทั้งแปลกใจและตกใจกับสิ่งที่เกิดอย่างไม่คาดคิด

ที่สำคัญหญิงสาวแปลกหน้านี่มาจากไหนกัน!

นั่นแหละครับที่ผมจะบอกนายตำรวจหนุ่มรีบพูดทันใด ผมเจอเธอนอนสลบอยู่ตรงตู้คอนเทนเนอร์แถวที่สาม แล้วเธอเพิ่งบอกผมว่า... คนที่ทำร้ายเธอหนีขึ้นไปบนเรือของคุณแล้ว!”









Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
CUBIC (ภาคFINAL)(ตีพิมพ์แล้ว) ตอนที่ 9 : การเผชิญหน้าของเจ้าชายกับมังกร(รีไรท์) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 41913 , โพส : 117 , Rating : 91% / 115 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5
# 117 : ความคิดเห็นที่ 22465
ชื่อตอนผิดแล้วนะไรต์ ไปแก้ซะดีๆ555 อยากจะบอกว่ารออ่านเนียร์กะเจ้าจอมมารเจ้าเล่ห์จนรากจะงอกแล้วนะปอัพซะทีสิค้าาา คิวบิกน่ะออกหนังสือแล้ว ซื้อมาอ่านได้แล้ว แต่บลูไฟเออร์น่ะยังไม่จบนะ อัพเถอะนะ นะ นะ น้าาา อัพไวๆนะไรต์ 555 ปล.บ่นซะยาวเลย555
PS.   I am Kalthida\'s fanclub and Raphael de l\'air \'s fanclub.
Name : novelworm < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ novelworm [ IP : 125.25.146.37 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 เมษายน 2557 / 22:17
# 116 : ความคิดเห็นที่ 22394
หนุกมากกกกก
ชอบเรื่องแนวนี้มากกกก
Name : สวยสุด [ IP : 124.121.176.13 ]

วันที่: 12 มีนาคม 2557 / 16:34
# 115 : ความคิดเห็นที่ 22353
อ่า มาอ่านตัวอย่างเรื่องนี้ รู้ได้เลยว่าเอาเรื่อง มังกรผู้เฝ้าหอคอยมาจากไหน เดี๋ยวจะไปอุดหนุนแน่นอน
PS.  อารมณ์พาไปให้มาอ่าน
Name : คิโด < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คิโด [ IP : 61.7.186.67 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ธันวาคม 2556 / 18:21
# 114 : ความคิดเห็นที่ 21734
ขอร้องอย่าทำฟันหัก นาคเอ้ย ห่วงเพื่อนบ้่างก็ได้นะ
PS.  สติจงมา แต่ท่าจะยากแฮะ
Name : จอกราตรี < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จอกราตรี [ IP : 182.53.59.96 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤษภาคม 2556 / 14:09
# 113 : ความคิดเห็นที่ 21064
ถ้าหลานเซ่อมารู้ความจริงทีหลังว่าต้าห่ายเป็นคนชกนะ บรื๋อออ ไม่อยากจะคิด
Name : Sassy girl ^^ < My.iD > [ IP : 125.27.232.38 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 เมษายน 2556 / 18:19
# 112 : ความคิดเห็นที่ 20943
สงสารต้าห่ายจริงๆ 555
Name : iop [ IP : 110.171.182.228 ]

วันที่: 6 เมษายน 2556 / 08:49
# 111 : ความคิดเห็นที่ 20825
เม้นหลังจากอ่านแล้ว....

เจ็บแทนนาคค่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา T0T
Name : POYZ [ IP : 87.142.11.24 ]

วันที่: 4 เมษายน 2556 / 01:00
# 110 : ความคิดเห็นที่ 20820
ขอเม้นก่อน คือ ที่จริง เดนิสจะหนี้ไปด้วยเครื่องบินส่วนตัวก็น่าจะได้นะ รึป่าว 555+ หรือไปทางเรือ มันก็ จะไกลไปรึป่าว
Name : POYZ [ IP : 87.142.11.24 ]

วันที่: 4 เมษายน 2556 / 00:22
# 109 : ความคิดเห็นที่ 20089
เชื่อเถอะ !!!! ถ้าคุณอ่านไปเรื่อยคุณจะหลงรักผู้หญิงคนนี้โดยไม่รู้ตัว ฤทัยนาค
แต่ก้สงสารตาเดนิส ไม่มีคูกะเขา - -
Name : Aqila-tae < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Aqila-tae [ IP : 125.26.87.130 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มีนาคม 2556 / 23:32
# 108 : ความคิดเห็นที่ 16373
โอ๊ะ! ถ้าไม่มาอ่านทวนจะไม่รู้เลยค่ะ เรานึกว่าคุณแบงค์จะไม่เห็นข้อความที่เราทิ้งไว้ให้ซะอีก ขอบคุณนะคะ :)
Name : Hisaki Hime [ IP : 171.100.223.166 ]

วันที่: 3 มกราคม 2556 / 16:10
# 107 : ความคิดเห็นที่ 16228
นางเอกของเราบ้าบิ่นตามเคย
ต้าห่ายผู้น่าสงสารหวังว่าจบเรื่องนี้แล้วคงจะยังอยู่ครบ 32อ่ะนะ =="
Name : hara.moonlight [ IP : 110.49.227.104 ]

วันที่: 29 ธันวาคม 2555 / 10:33
# 106 : ความคิดเห็นที่ 16203
ก็ถ้าเฮียรู้ว่าผู้หญิง (ตัวจริง) ของตัวเองหายไปและอาจกลายเป็นของของคนอื่น นองเลือดสถานเดียวค่ะ 555

รักเฮียจัง *-*
Name : Hisaki Hime [ IP : 171.100.223.166 ]

วันที่: 28 ธันวาคม 2555 / 16:59
# 105 : ความคิดเห็นที่ 15441
แผนนาคยังตงบ้าบิ่นเหมื่อนเดิม
ว่าแต่จบเรื่องแล้วคงไม่มีการสืบความย้อนหลังหรอกนะ
สงสารต้าห่าย
PS.  ขอบคุณครับ ที่แวะตริ ชม ทางเราจะเก็บทุกความเห็นมาปรับใช้นะครับ
Name : [:.Last_Ray.:] < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ [:.Last_Ray.:] [ IP : 125.26.131.220 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤศจิกายน 2555 / 03:04
# 104 : ความคิดเห็นที่ 14960
ฮุ้วววว นาคที่รักเก่ง ฉลาด โอ๊ย ไม่รู้จะบรรยายยังไงดี เเต่น่ารักที่สุดเลยอ่ะ เป็นคนดีอีกต่างหาก นั่นสินะ ไม่งั้นหลานเซ่อจะรักขนาดนั้นได้ไงกัน อิอิ
Name : Pemica < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pemica [ IP : 118.173.78.137 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 ตุลาคม 2555 / 19:07
# 103 : ความคิดเห็นที่ 13451
ขอแย้งประเด็นเกี่ยวกับเรือหน่อยนึง ที่บอกว่าเรือจดทะเบียนสัญชาติไหนก็จะได้รับความคุ้มครองของรัฐนั้นก็ถูกส่วนนึง แต่ก็ไม่ได้เป็นหน้าที่ของรัฐธง(อังกฤษ)ที่จะต้องคุ้มครองทุกกรณีนะครับ ไหนจะต้องคำนึงถึงความสัมพันธ์ระหว่างประเทศอีก ยิ่งคนของตัวเองเป็นคนทำผิดแล้วด้วย และในที่นี้เรือสัญชาติอังกฤษก็ไม่ได้หมายความว่าเป็นแผ่นดินอังกฤษนะครับ

อีกประเด็นนึงคือแม้ว่าจะมีอำนาจคุ้มครองของอังกฤษที่อยู่เหนือตัวบุคคล(ที่จะตามติดไปทุกที่ไม่ว่าบุคคลนั้นจะอยู่ที่ไหนในโลกนี้)กรณีนี้หมายถึงตัวเดนีสที่มีสัญชาติอังกฤษและเรือที่จดทะเบียนสัญชาติอังกฤษ แต่ก็ต้องอย่าลืมว่าที่ที่เรือจอดอยู่มันเป็นดินแดน(ทะเล)ของฝั่งฮ่องกง ดังนั้นทางฮ่องกงเองก็มีอำนาจอธิปไตยเหนือดินแดนที่ว่าได้เต็มที่เหมือนกัน แน่นอนว่าระหว่างอำนาจที่อยู่เหนือบุคคลกับอำนาจเหนือดินแดน อำนาจเหนือดินแดนใหญ่กว่าครับ เพราะฉะนั้นจะพูดว่าทางฮ่องกงทำอะไรไม่ได้เลยก็ไม่ถูกเสียทีเดียวครับ

ขออภัยหากมาช้าไป หลังจากที่สัญญาว่าจะมาช่วยดูให้ พึ่งจัดการเคลียร์ตัวเองเสร็จครับ แหะๆ ^^"
Name : สุภาพบุรุษนักเลง [ IP : 101.108.210.164 ]

วันที่: 17 สิงหาคม 2555 / 14:26
# 102 : ความคิดเห็นที่ 13343

ช่วงที่ ๑ ย่อหน้าที่  ๕ บรรทัดที่ ๒

เดาออกแล้ว่า ควรเป็น เดาออกแล้วว่า

ช่วงที่ ๑ ย่อหน้าที่ ๗ บรรทัดที่ ๓

พี่แบ๊งค์ หมายถึง มีควงบางเวลาเบื่อ หรือ มีควงบ้างเวลาเบื่อคะ ?


ช่วงที่ ๑ ย่อหน้าที่ ๘ บรรทัดที่ ๓

และช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๔๒ บรรทัดที่ ๗

กฏหมาย คำที่ถูกต้องคือ กฎหมาย


ช่วงที่ ๑ ย่อหน้าที่ ๑๐ บรรทัดที่ ๖

ขุกเข่า คำที่ถูกต้องคือ คุกเข่า


ช่วงที่ ๑ ย่อหน้าที่ ๑๑ บรรทัดที่ ๑

พิสูนจ์ คำที่ถูกต้องคือ พิสูจน์


ช่วงที่ ๑ ย่อหน้าที่ ๑๑ บรรทัดที่ ๓

อยากล้วงรู้ หมายถึง อยากล่วงรู้ หรือเปล่าคะ ?


ช่วงที่ ๑ ย่อหน้าที่ ๑๑ บรรทัดที่ ๔

หลุ่มหลง คำที่ถูกต้องคือ ลุ่มหลง


ช่วงที่ ๑ ย่อหน้าที่ ๑๑ บรรทัดที่ ๕

อานัติ คำที่ถูกต้องคือ อาณัติ


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๑ บรรทัดที่ ๑

ลั้น ควรเป็น ลั่น


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๔ บรรทัดที่ ๒

รวดเร็วบ้าน คำที่ถูกต้องคือ รวดเร็วบ้าง


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๗

หญิงสาวข้าง ... เอ่อ หมายถึง หญิงสาวข้างกายหรือ หญิงสาวที่ยืนอยู่ข้าง ๆประมาณนี้หรือเปล่าคะ?


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๑๔ บรรทัดที่ ๑

ใครครวญ คำที่ถูกต้องคือ ใคร่ครวญ


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๑๕ บรรทัดที่ ๑

กระพริบ คำที่ถูกต้องคือ กะพริบ


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๑๖ บรรทัดที่ ๑

แค่นี่ น่าจะเป็น แค่นี้


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๑๗ บรรทัดที่ ๕

ไม่แนน คำที่ถูกต้องคือ ไม่แน่น


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๑๘ บรรทัดที่ ๒

บาง คำที่ถูกต้องคือ บ้าง


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๑๙ บรรทัดที่ ๑

สายหน้า คำที่ถูกต้องคือ ส่ายหน้า


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๒๒ บรรทัดที่ ๑

แป็บหนึ่ง คำที่ถูกต้องคือ แป๊บหนึ่ง


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๒๖ บรรทัดที่ ๔

และช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๓๗

เจ้านั้น น่าจะเป็น เจ้านั่น หรือ เจ้าคนนั้น มากกว่าหรือเปล่าคะ


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๒๙ บรรทัดที่ ๑

จิตนาการ คำที่ถูกต้องคือ จินตนาการ


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๓๒ บรรทัดที่ ๒

กลไล คำที่ถูกต้องคือ กลไก


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๓๓ บรรทัดที่ ๔

และช่วงที่ ๓ ย่อหน้าที่ ๑๐ บรรทัดที่ ๒

กฏหมาย คำที่ถูกต้องคือ กฎหมาย


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๓๓ บรรทัดที่ ๔

เสียชื้อ คำที่ถูกต้องคือ เสียชื่อ


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๓๓ บรรทัดที่ ๖

ที่นั้น น่าจะใช้เป็น ที่นั่น หรือ สถานที่แห่งนั้น


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๓๔ บรรทัดที่ ๓

อะดรีนาลีน คำที่ถูกต้องคือ อะดรีนาลิน


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๓๔ บรรทัดที่ ๓

พลุ่งพล่าน คำที่ถูกต้องคือ พุ่งพล่าน


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๓๔ บรรทัดที่ ๔

ที คำที่ถูกต้องคือ ที่


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๔๐ บรรทัดที่ ๔

สะกิจใจ คำที่ถูกต้องคือ สะกิดใจ


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๔๒ บรรทัดที่ ๒

สิ้นค้า คำที่ถูกต้องคือ สินค้า


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๔๗ บรรทัดที่ ๑

ยื่นอึ้ง คำที่ถูกต้องคือ ยืนอึ้ง


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๕๓ บรรทัดที่ ๒

เรืออก คำที่ถูกต้องคือ เรือออก


ช่วงที่ ๒ ย่อหน้าที่ ๖๑ บรรทัดที่ ๑

ท้วมท้น คำที่ถูกต้องคือ ท่วมท้น


ช่วงที่ ๓ ย่อหน้าที่ ๒ บรรทัดที่ ๒

และช่วงที่ ๓ ย่อหน้าที่ ๒ บรรทัดที่ ๕

ของ ๆ ตน ควรใช้เป็น ของของตน (เพราะ ของคำแรกหมายความถึง สิ่งของส่วน ของคำที่สองเป็น คำแสดงความเป็นเจ้าของ)

 

ช่วงที่ ๓ ย่อหน้าที่ ๖ บรรทัดที่ ๑

ลอมมอง คำที่ถูกต้องคือ ลอบมอง

 

ช่วงที่ ๓ ย่อหน้าที่ ๑๗ บรรทัดที่ ๑

ที่หลัง ควรเป็น ทีหลัง

 

ช่วงที่ ๓ ย่อหน้าที่ ๑๗ บรรทัดที่ ๖

วิ่งล่อน คำที่ถูกต้องคือ วิ่งร่อน

 

ช่วงที่ ๔ ย่อหน้าที่ ๒ บรรทัดที่ ๓

ร่างการ ควรเป็น ร่างกาย

 

ช่วงที่ ๔ ย่อหน้าที่ ๒ บรรทัดที่ ๔

เสื้อผ้า ตัวสวย ควรเป็น เสื้อตัวสวย หรือ เสื้อผ้า

 

ช่วงที่ ๔ ย่อหน้าที่ ๓ บรรทัดที่ ๑

จนกระทั้ง ควรเป็น จนกระทั่ง

 

ช่วงที่ ๔ ย่อหน้าที่ ๓ บรรทัดที่ ๒

กระกบ ควรเป็น ประกบ

 

ช่วงที่ ๔ ย่อหน้าที่ ๙ บรรทัดที่ ๓

สิ้นค้า ควรเป็น สินค้า

 

ช่วงที่ ๔ ย่อหน้าที่ ๙ บรรทัดที่ ๔

เขตรั่วกัน ควรเป็น เขตรั้วกั้น หรือ เขตรั้วกัน

 

ช่วงที่ ๕ ย่อหน้าที่ ๑ บรรทัดที่ ๑

และช่วงที่ ๕ ย่อหน้าที่ ๔ บรรทัดที่ ๓

ค่อมศีรษะ ควรเป็น ค้อมศีรษะ

 

ช่วงที่ ๕ ย่อหน้าที่ ๓ บรรทัดที่ ๒

บริเวร ควรเป็น บริเวณ

 

ช่วงที่ ๕ ย่อหน้าที่ ๔ บรรทัดที่ ๓

ในอีกครั้ง ควรเป็น ให้อีกครั้ง

 

ช่วงที่ ๕ ย่อหน้าที่ ๕ บรรทัดที่ ๒

วูดเรือ ควรเป็น หวูดเรือ

แหะ ๆ หายไปนานเลย แต่กลับมาแล้วเจ้าค่ะ กลับมาพร้อม laptop เครื่องใหม่ (เครื่องเก่าถึงคราแล้วเครื่องนี้ต้องรีบซื้อมาตอบข้อสอบส่งอาจารย์ ฮา)

เฮ้อ เพื่อช่วงผู้หญิงคนหนึ่งที่ประชด (หวัง) ทำตัวเป็นนางเอก (แต่ไม่ใช่) แล้วให้พระเอกมาตามง้อโดยไม่สำเหนียกสถานการณ์อย่างหยาง ไป๋ซิง ... นาคต้องยอมเสี่ยง ยอมเจ็บตัวอีกแล้ว เฮ้อ ครานี้นอกจากสงสารนาคแล้ว ข้าเจ้ายังสงสารต้าห่ายด้วยแฮะ

แต่จากคำเปรียบเปรยของต้าห่าย นิทานเรื่องที่ว่านี้ อนาคตเจ้าชายก็ไม่แคล้วเมินเจ้าหญิง แล้วมาแย่งมังกรกับจอมมารล่ะ ฮา

ป.ล. ส่วนชื่อเฉพาะของตัวละครหรือสถานที่ในเรื่องบางทีมีพิมพ์ไม่เหมือนกันค่ะ 



แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 13 สิงหาคม 2555 / 15:02

PS.  ถ้าคุณถามว่า..ฉันคือใคร? ฉันคงตอบได้ว่า'ฉันก็คือฉัน' และเพราะเป็นฉันที่เอาแต่ใจ ฉันจึงทำได้เพียงเท่านี้ ..คือทำอย่างตั้งใจให้ดีที่สุด
Name : Naruko < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Naruko [ IP : 125.25.10.63 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 สิงหาคม 2555 / 14:15
# 101 : ความคิดเห็นที่ 12934
ช่วงที่ 5

ค้อมศีรษะ
และทันทีที่เดนิส
บริเวณโกดัง
เดนิสก็เพียงพยักหน้า - เหมือนช่วงนี้ก็จะเขียนเดนิสผิดหลายที่เลยค่ะ
ค้อมศีรษะให้
เดนิสก้มดูนาฬิกา
หวูดเรือ
เดนิสจะได้ไหวตัว
เดนิสถามชายในเครื่องแบบ
Name : Hisaki Hime [ IP : 171.98.62.48 ]

วันที่: 25 กรกฎาคม 2555 / 13:37
# 100 : ความคิดเห็นที่ 12933
ช่วงที่ 4

เดนิสวางร่างบอบบาง
เดนิสไล่มอง
ร่างกายบอบบาง
จนกระทั่งปลายจมูก
ประกบแนบ
เดนิสหรี่นัยน์ตา - ช่วงๆนี้พิมพ์เดนิสผิดเยอะมากค่ะ
วางสินค้า
ลอบเข้าออก
เขตรั้วกั้น
Name : Hisaki Hime [ IP : 171.98.62.48 ]

วันที่: 25 กรกฎาคม 2555 / 13:02
# 99 : ความคิดเห็นที่ 12932
ช่วงที่ 3

ลอบมอง
หมอนั่นยังไม่ทันแกะกระดุม
กฎหมาย
ซึ่งต้าห่ายก็เพียงงึมงำ
แล้วคุณหลินจะไม่ฆ่าผมทีหลังเหรอ
ขี้หึง
วิ่งร่อน
แล้ววิธีบ้าบิ่น
Name : Hisaki Hime [ IP : 171.98.62.48 ]

วันที่: 25 กรกฎาคม 2555 / 12:51
# 98 : ความคิดเห็นที่ 12931
ช่วงที่ 2 (ต่อ)

ฉันไม่สนใจที่จะหยุดหมอนั่นหรือถ่วงเวลา
ที่สำคัญ
ท่วมท้น
Name : Hisaki Hime [ IP : 171.98.62.48 ]

วันที่: 25 กรกฎาคม 2555 / 12:31
# 97 : ความคิดเห็นที่ 12861
ช่วงที่ 2 (ต่อ)

เสียงเด็กสาวคนหนึ่ง
พวกเขายืนอึ้ง
อย่างรวดเร็วด้วยใจที่เต้น 'รัว' ดีไหมคะ

หมดเวลาเล่นคอมพ์แล้ว ตอนนี้ใช้เวลานานจริง ^^'
Name : Hisaki Hime [ IP : 58.64.111.148 ]

วันที่: 20 กรกฎาคม 2555 / 22:50
# 96 : ความคิดเห็นที่ 12835
ช่วงที่ 2 (ต่อ)

และให้มันออกตามกำหนดตารางเดินเรือในเส้นทางเดิม ขอเสนอเป็น และรอให้มันออกจากท่าตามกำหนดการเท่านั้น
แต่ที่สำคัญคือมีธงอังกฤษโบกอยู่บนเสากระโดงนั่น

*แทรก เอ่อ... ต้องขอโทษด้วยที่เพิ่งเอะใจ คือพอมาอ่านๆรูปประโยคที่คุณแบงค์เขียนเกี่ยวกับพวกเรืออะไรพวกนี้แล้ว เราในฐานะที่ทำงานเกี่ยวกับการนำเข้าที่ก็มีดีลกับสายเรือบ้าง เลยรู้สึกว่า คุณแบงค์ต้องเป็นคนนอกวงการแน่ๆเลย ตอนแรกกะจะช่วยแค่แก้ประโยคให้มันดูเป็นธรรมชาติขึ้น แต่อยู่ๆเราก็เอะใจอะไรซักอย่างแล้วก็ลองถามชิปปิ้งที่ออฟฟิศมาให้แล้วค่ะ เรื่องธงบนเรือ แสดงแค่สัญชาติของเรือลำนั้นค่ะ เรียกง่ายๆก็สัญชาติเจ้าของ (เงินสร้าง) เรือนั่นแหละค่ะ ไม่ได้เป็นตัวแสดงพิกัดอาณาเขตหรืออาณาบริเวณใดๆภายใต้อำนาจของชาติใดๆค่ะ สำหรับการเดินทางทางทะเล กฎข้อบังคับใดๆขึ้นอยู่กับน่านน้ำที่เรือแล่นผ่านหรือเข้าเทียบท่าในขณะนั้นค่ะ เพราะฉะนั้น ต่อให้เดนิสอยู่บนเรือ เฮียหลินก็ยังตามขึ้นไปต่อยหน้าญาติแกภายใต้กฎหมายฮ่องกงได้ค่ะ และอีกอย่างคือ เรือแต่ละลำจะเดินเรือได้เฉพาะในเส้นทางที่ขอไว้แล้วเท่านั้นนะคะ

พรุ่งนี้มาต่อค่ะ

ปล. เมล์เก่าโดนแฮคไปแล้วค่ะ OTL
Name : Hisaki Hime [ IP : 171.98.62.48 ]

วันที่: 19 กรกฎาคม 2555 / 17:15
# 95 : ความคิดเห็นที่ 12644
ช่วงที่ 2 (ต่อ)

ส่ายหน้า
แป๊บ - ไม้ตรีนะคะ
สายตาทอดไปเบื้องหน้าเหมือนมองผ่านเลยทุกอย่าง - แค่เสนอนะคะ
ที่เจ้านั่นดึงไป๋ซิง
นายจะไปไหนเดนิส - สระอิค่ะ

*แหม... เดนิสคงดีใจที่นาคคิดถึงขนาดนี้นะคะ ฮา~

จินตนาการ
แต่กระนั้น

*ว้าว! ร่ายมนต์เหรอคะ คำนี้ทำให้นาคดูน่ารักมากเลยทีเดียว ^^

เสียชื่อ
ไปดักที่นั่น
ก่อนความทรงจำในคืนที่ตนลอบเข้าไปช่วยไป๋ซิงถึงที่โกดังท่าเรือของคาเว่นคอร์ปอเรชั่น 'จะ' ฉายวาบขึ้นในหัว
อะดรีนาลิน
ตู้คอนเทนเนอร์ตีตรา
เจ้านั่นจะออกจากฮ่องกงวันนี้
ที่มีตารางการเดินเรือออกจากฮ่องกงไปอังกฤษเป็นประจำอยู่แล้ว
เธอน่าจะสะกิดใจตั้งแต่แรกแล้วว่า
สินค้าจากฮ่องกง

พักครึ่งๆ เดี๋ยวมาต่อค่ะ
Name : Hisaki Hime [ IP : 171.98.62.48 ]

วันที่: 11 กรกฎาคม 2555 / 14:39
# 94 : ความคิดเห็นที่ 12622
พึ่งเข้ามาอ่านสนุกมากค่ะ 
Name : tubmul < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tubmul [ IP : 125.24.134.84 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กรกฎาคม 2555 / 21:24
# 93 : ความคิดเห็นที่ 12618
ช่วงที่ 2

ตะโกนใส่วิทยุในมือลั่น

ฉันคลาดสายตาไปจากหยาง ไป๋ซิงแล้ว หรือ ฉันคลาดกับหยาง ไป๋ซิงแล้ว ค่ะ เลือกจาก 2 อันนี้ค่ะ แต่จริงๆประโยคแรกก็ยังฟังตลกอยู่นิดๆนะคะ คืออาการ 'คลาดสายตาไปจาก...' เนี่ย มันเหมือนกับว่า ตั้งใจมองและเกิดอะไรซักอย่างที่ฝ่ายถูกจ้องหนีหายไปจากสายตาเราเอง ไม่ใช่เป็นฝั่งคนจ้องปั่นจักรยานหนีอะค่ะ (ตัวอย่าง - ฉันไม่มีวันคลาดสายตาไปจากเธอ หรือ เธอไม่มีวันคลาดไปจากสายตาของฉัน)

อย่างรวดเร็วบ้าง
จากหญิงสาวข้างกาย
ใคร่ครวญ
สิ่งที่เธอถาม
ฉันต้องการข้อมูลแค่นี้
ไปติดร่างแห

เพราะความเจนสนามและระบบเครือข่ายที่แน่นหนาของเด็กพวกนี้ หรือ เพราะความเจนสนามและพวกนั้นไม่มีระบบเครือข่ายที่แน่นหนาเท่าเด็กพวกนี้ เราเข้าใจความหมายที่คุณแบงค์ต้องการสื่อนะคะ แต่การขยายแบบนี้จะช่วยให้รูปประโยคชัดเจนขึ้นค่ะ เพราะหลังคำว่า 'เพราะ....' เป็นการขยายความของ 'เด็กส่งของ' ค่ะ และต่อจากคำว่า 'และ' ที่เป็นคำเชื่อมสิ่งที่สอดคล้องกัน ก็จำเป็นที่จะต้องไปขยาย 'เด็กส่งของ' เช่นกันค่ะ แต่การใส่คำว่า 'พวกนั้น' ลงไปทำเป็นการแสดงให้เห็นว่า เริ่มพูดถึงคนอื่นแล้วค่ะ สำหรับรูปแบบแรก อ่านแล้วก็จะเข้าใจได้ว่า มันเป็นสิ่งที่พวกมาเฟียและตำรวจขาดไปอยู่แล้ว ตามรูปประโยคค่ะ

ปล่อยเวลาให้ผ่านไปนานๆ
คุณหนูตระกูลหยางบ้าง

กลับแล้วค่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้มาต่อค่ะ ;)
Name : Hisaki Hime [ IP : 171.98.62.48 ]

วันที่: 10 กรกฎาคม 2555 / 17:13
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android