CUBIC (ภาคFINAL)(ตีพิมพ์แล้ว)

ตอนที่ 1 : CUBIC ที่ไม่มีวันหวนกลับมา(รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 52559
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 160 ครั้ง
    26 มิ.ย. 55

           
กรุณาอ่านก่อนอ่านนิยาย

นิยายเรื่องนี้มาภาคหลัก หรือภาค 1
มาก่อนภาค CUBIB(final) ที่เห็นนะครับ
หากนักอ่านท่านใดที่เพิ่งมาเห็นในภาคนี้ เพื่อให้อ่านเข้าใจเนื้อเรื่อง และไม่งงที่มาที่ไปของตัวละครแต่ละตัว ลองไปที่ CUBIC ภาคหลัก
ตามลิงค์นี้ก่อนนะครับ

http://writer.dek-d.com/satancrow/writer/view.php?id=520480

แต่ถ้าไม่กลัวว่าจะงง ก็กดอ่านได้ตามอัธยาศัยครับ



คนที่เข้ามาอ่านที่หลัง และมาในช่วงรีไรท์พอดี ผมแนะนำให้ตามอ่านแค่ในส่วนรีไรท์ไปก่อนนะครับ เพราะว่ามันจะมีหลายส่วนที่ผมจะปรับ เปลี่ยน ตัด เพิ่มเข้าไป โดยเฉพาะช่วงกลางเรื่องน่าจะโดนเยอะ ดังนั้นถ้าจะอ่านส่วนรีไรท์แล้วจะไปอ่านต่อในบทที่ยังไม่ได้รีไรท์อาจไม่เข้าใจ หรืองงได้ เพราะเนื้อเรื่องไม่ต่อกัน เนื่องจากผมอาจเปลี่ยนเยอะ(แต่กาดำเนินเรื่องหลักยังคงเดิม) ดังนั้นถ้ามาอ่านช่วงรีไรท์พอดี ก็ให้อ่านแค่ส่วนรีไรท์อย่างเดียวพอ จะดีที่สุด แล้วผมจะรีบมาต่อรีไรท์ในแต่ละบทให้ไวเท่าที่จะทำได้นะครับ 

*********************************************************************




            

             นี่เป็นครั้งแรกที่เขาอยากให้สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเพียงฝันร้ายตื่นหนึ่ง หรือเป็นเรื่องล้อเล่นที่โหดร้ายที่สุดในชีวิตเท่านั้นเมื่อตนได้ฟังคำ รายงานจากลูกน้องคนสนิทว่า

คนของเราที่อังกฤษเพิ่งรายงานมาว่า... คุณฤทัยนาคเสียชีวิตแล้วครับ

สิ่งที่รับรู้ราวทำให้ทุกโสตประสาทของหลิน หลานเซ่อ มาเฟียทรงอิทธิพลแห่งฮ่องกงวัยสามสิบเอ็ดปีมืดดับไปในทันทีกับข่าวของหญิงสาวที่เขากำลังจะบินไปหาถึง อังกฤษในวันพรุ่งนี้... ทั้งที่เพิ่งเจอหน้ากันเมื่อไม่กี่เดือนตอนช่วงปิดเทอมที่แล้ว และเพิ่งโทรคุยกับเธอเมื่อคืนก่อน หากยามนี้สิ่งที่ได้รู้กลับเหมือนพายุร้ายที่โถมเข้าใส่อย่างไม่คาดคิด

การตายของนาค...

ไม่มีทาง! เป็นไปไม่ได้...  ผู้หญิงคนนั้นคือฤทัยนาค คือเงาของเขา คือ CUBIC ของเขา คือคนที่กำลังจะแต่งงานด้วย... เธอไม่เคยเสียท่าให้ใคร ถึงแม้จะเคยพลาดพลั้งบ้าง แต่ก็พลิกสถานการณ์ได้เสมอ นาคเอาตัวรอดเก่งกว่าใคร ฉลาดยิ่งกว่าใคร เธอไม่มีวันมาตายง่ายดายอย่างนี้แน่... มันต้องมีอะไรผิดพลาด

             “เอาเครื่องบินเล็กออก!” ร่างสูงสง่าลุกขึ้นพร้อมออกคำสั่งกร้าวทรงอำนาจ เขาไม่คิดเชื่อในสิ่งที่มือขวาของตนรายงาน แม้ในอกจะสั่นไหวจนแทบควบคุมไม่ได้ และเหมือนร่างกายเสียศูนย์จนแทบยืนไม่อยู่

              ซึ่งจงซินก็เพียงก้มหัวรับคำสั่ง และเอ่ยว่า ผมสั่งเตรียมไว้แล้วครับ"

              แน่นอนว่ามือขวาคนสนิทเขายังทำหน้าที่ได้อย่างสมบูรณ์แบบโดยเขาไม่ต้องเอ่ยปากสั่งเหมือนเช่นเคย

             หากยามนี้เขาไม่คิดชื่นชม เมื่อทุกลมหายใจเข้าออกรับรู้เพียงเรื่องของนาคเท่านั้น และแม้รู้สึกว่าขาสองข้างมันไม่มั่นคงเหมือนที่ผ่านมายามก้าวเดินไปข้างหน้า และหัวใจเต้นไม่สม่ำเสมออย่างที่ต้องการ แต่เขาจะไม่มีวันเชื่อเรื่องนี้เด็ดขาด ทุกอย่างต้องเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิด... ผู้หญิงที่เคยช่วยงานเขา ช่วยชีวิตเขา หรือแม้แต่กำจัดศัตรูของเขาอย่างหลาง หย่งเหวิน พร้อมหนีระเบิดหัวซุกหัวซุนบนตึกฉายหงกรุ๊ปเก่า และฟันฝ่าอุปสรรคต่างๆ จนมายืนมาอยู่ข้างกายแม้ต้องแลกกับหลายสิ่งหลายอย่าง กระทั่งชีวิตของเธอเอง ต้องไม่ตายอย่างปุบปับแบบนี้เด็ดขาด

            เธอสัญญาแล้วว่าจะอยู่ข้างเขา ไม่ว่าจะเวลาใด ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

            ดังนั้นเธอจะตายหรือหายไปไม่ได้... เขายอมให้มันเกิดขึ้นไม่ได้!


                                                         ********************

 

อังกฤษ... เวลา 8.15 นาฬิกา

             เพียงแค่ร่างสูงสง่าในโคทตัวยาวก้าวลงจากรถยุโรปสีดำ ตามด้วยจงซินที่ลงมาจากจากรถอีกคันที่ขับตามหลังมา มันก็ทำให้มาเฟียหนุ่มรู้สึกลมหายใจของตนขาดห้วนลง เมื่อนัยน์ตาสีอ่อนคู่งดงามเห็นตัวคฤหาสน์ของตระกูลคาเว่น แล้วพบว่าตัวที่อยู่อาศัยแสนโอ่อ่า ครึ่งหนึ่งกลายเป็นแค่ซากปรักหักพังจากการเผาไหม้ของเพลิงร้าย ควันกรุ่นๆ ที่ลอยออกมาบอกชัดว่ามันเพิ่งถูกดับไปเมื่อไม่นานก่อนเขามาถึง  

                        เพียงเท่านั้นหัวใจของเขาก็คล้ายหยุดไปชั่ววูบ ยิ่งได้เห็นเหล่าคนสวน และเมดสาวในสภาพมอมแมมจากเขม่าควัน และบางคนมีอาการบาดเจ็บพร้อมยืนร้องไห้กันอยู่ด้านหน้าคฤหาสน์หรู มันก็ฟ้องอะไรหลายสิ่งหลายอย่างได้ดีแล้ว

แต่ก็ยังดีที่พวกเขายังมีสติมากพอจะไม่ทำให้มีเจ้าหน้าที่รัฐที่ไหนมายุ่งย่ามกับเรื่องครั้งนี้ คฤหาสน์ที่ตั้งโดดเดี่ยวกลางทุ้ง และอยู่นอกเมืองไกลขนาดนี้เหมือนจะช่วยให้ไม่มีใครยืนมือเข้ามาวุ่นวายได้ง่ายๆ หากไม่ถูกเรียก

              คะ... คุณผู้ชายชายแก่ในชุดพ่อบ้านแสนสุภาพ ทว่าเลอะเทอะไม่ต่างจากสาวใช้ข้างหลัง แสดงชัดว่าเขาเองก็เป็นหนึ่งในคนที่เข้าไปช่วยดับไฟ เดินเข้ามาหานายของตนที่ยืนตะลึงค้างมองสภาพโดยรอบ ก่อนละล่ำละลักพูดขึ้น พร้อมน้ำตาจากนัยน์ตาสีฟ้าขุ่นว่า ผะ.. ผมเสียใจครับ... คุณผู้หญิง...

            ไม่จำเป็นต้องให้ใครหน้าไหนมาบอก หลานเซ่อก้าวยาวๆ ผ่านร่างพ่อบ้านของตน เข้าไปในตัวคฤหาสน์ที่เคยสง่างามทันใด จนสาวใช้ที่ยืนจับกลุ่มกันอยู่หน้าประตูต้องรีบหลบทางให้เจ้าของบ้านกันอย่างรวดเร็ว ขณะที่เสียงพ่อบ้านก็ร้องบอกตามหลังว่า คุณผู้หญิงอยู่ที่ห้องนอนครับ!

           หลานเซ่อวิ่งขึ้นมายังชั้นสองของคฤหาสน์ ไม่ได้สนใจสภาพบ้านครึ่งหนึ่งที่เละเทะไม่เหลือความงามไว้จากเพลิงร้าย ไม่แม้แต่หันกลับไปมองมือขวาคนสนิท ลูกน้อง หรือพวกคนใช้ที่วิ่งตามหลังเขามาติดๆ

             เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าขาของตนช่างเชื่องช้า และห้องของหญิงสาวก็ไกลเกินไป ในสมองยังสั่งให้ไม่เชื่อกับทุกสิ่งที่เห็นและรับรู้ ทั้งที่ก้อนเนื้อในอกมันเต้นถี่รัวอย่างบ้าคลั่งขึ้นเรื่อยๆ

           ใช่... เขาไม่มีทางเชื่อ ทุกคนที่นี่อาจแค่เข้าใจบางสิ่งผิด นาคไม่มีทางตาย เมื่อเขาไปถึงห้องของเธอ เขาจะต้องได้เห็นเด็กนั่นนั่งหน้ายุ่งกับแผลของตัวเองที่อาจเกิดจากไฟไหม้ และเธอคงหันมามองหน้าเขาแบบตื่นๆ เพราะไม่ทันคิดว่าเขาจะมาเวลานี้ หลังจากนั้นเธอก็จะยิ้มแก้เก้อให้เขาแบบคนสำนึกผิด และขอโทษเขาง่ายๆ ที่ทำบ้านแม่ของเขาเสียหายไปครึ่งหนึ่งเหมือนทุกครั้ง... ใช่สิ มันต้องเป็นแบบนั้น เขาไม่มีวันเสียนาคไป

           ไม่มีทาง!

          ปึ้ง!

        
ความคิดทั้งหมดพลันเลือนหายไป เมื่อร่างสูงใหญ่ของมาเฟียหนุ่มเปิดประตูห้องของหญิงสาวเข้ามาอย่างรวดเร็ว... ทว่าสิ่งที่เขาคิดไว้กลับไม่ได้เกิดขึ้นตรงหน้า

            เพราะคนที่คิดว่ากำลังนั่งหน้ายุ่งอยู่กับแผลของตน กลับนอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงสี่เสาขนาดใหญ่ แม้ไม่รู้ว่ายังหายใจหรือไม่ แต่เจ้าของใบหน้าคมที่ตะลึงค้างก็พยายามก้าวเข้ามาในห้องของเธอช้าๆ โดยนัยน์ตาคู่คมสีอ่อนยังจับจ้องเพียงร่างที่คุ้นเคยบนเตียงหนานุ่ม

             หลานเซ่อรู้สึกเหมือนร่างกายหนักอึ้งจนแทบขยับไปข้างหน้าไม่ได้ ทั้งที่อยากเอื้อมมือไปดึงร่างๆ นั้นขึ้นมาสุดใจแต่ทุกส่วนราวไม่ยอมฟังคำสั่ง และยามนี้ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวคล้ายมืดบอดลง เขาไม่รับรู้แม้แต่ว่าลูกน้องและคนใช้ของตนขึ้นมายืนอยู่หน้าห้องกันหมดแล้ว และกำลังจับจ้องเขาที่เดินช้าๆ ไปหาหญิงสาวบนที่นอน

            และยิ่งได้เห็นใกล้ๆ ก็ยิ่งทำให้คนเป็นมาเฟียต้องค้างนิ่ง ลมหายใจและก้อนเนื้อในอกคล้ายจะหยุดทำงานชั่ววูบ ทุกอย่างที่หนักอึ้งราวถูกโยนทับใส่ร่าง จนรับรู้ได้ถึงความสั่นเกร็งจากร่างกายสูงใหญ่ของตนยามมองนิ่งที่ร่างบนเตียง ที่แม้ร่างๆ นั้นจะถูกไฟคลอกไปครึ่งหนึ่ง แต่ใบหน้าอีกเสี้ยวที่หลับตาคล้ายเพียงคนนอนหลับ มันคือใบหน้าของอดีตลูกหนี้แสนสำคัญไม่ผิดเพี้ยน มันเป็นใบหน้าของเธอ... เป็นใบหน้าของฤทัยนาคอย่างที่เขาไม่อาจหลอกตัวเองได้อีกต่อไป

             ซ้ำสิ่งที่ย้ำเตือนให้หัวใจราวถูกกรีด และขยี้ซ้ำ กลับเป็นของเล่นรูบิคคิวบ์ชิ้นแรกที่เขาให้เธอเมื่อสี่ปีก่อน ซึ่งยามนี้นอนนิ่งอยู่ในมือเล็กที่โอบอุ้มมันไว้ แม้เจ้าของมือจะไร้ลมหายใจแล้วก็ตาม

            และวินาทีที่รับรู้ความจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้อีก เจ้าของร่างสูงสง่าก็ค่อยๆ เอื้อมมือเรียวแข็งแรงของตนแตะที่ข้างใบหน้าของนาคอย่างแผ่วเบาราวกลัวเธอแตกสลาย แม้ว่าเสี้ยวหน้าด้านหนึ่งจะถูกเผาไหม้จนไม่เหลือสภาพไปก็ตาม

           และยิ่งความเย็นเฉียบจากผิว ก็คล้ายเป็นลิ่มไม้ที่ตอกกลางอกให้เจ็บปวดกว่าเดิมกับความจริงที่ได้รับ  

           ทุกคนที่เฝ้าดู โดยเฉพาะพวกสาวใช้ถึงกับสะอื้นไห้ออกมาอย่างเงียบงันกับการเห็นเจ้านายตนที่ราวกับไม่มีวิญญาณอยู่ในร่างกำลังจับจ้องคุณผู้หญิงของบ้านที่นอนนิ่งอยู่บนเตียง ซึ่งพวกเธอทำได้แค่ช่วยนำร่างนั้นออกมาจากกองเพลิง และพาเธอมาไว้ที่ห้องนอนของตนเองเพื่อรอการมาถึงของคนสำคัญที่สุดเท่านั้น

            หลานเซ่อโอบพยุงร่างที่เละเทะไปส่วนหนึ่งขึ้นมาช้าๆ ก่อนกดศีรษะที่มีเส้นผมสีดำปกคลุมนั่นแนบอกอย่างไม่รู้ว่าควรทำอะไรได้มากไปกว่านี้  ไม่สนว่าเลือด เศษเนื้อ หรือร่างกายที่ไม่เหลือสภาพเก่าไปเกือบครึ่งจะเปรอะเปื้อนเสื้อโคทราคาแพง เขาเพียงต้องการโอบกอดเธอให้แน่นที่สุด ในขณะใบหน้าคมที่ฉายความอดกลั้นจนดูทรมานนั้นก็ก้มจูบหน้าผากเย็นๆ ของคนในอ้อมแขน ก่อนจะก้มหน้าซบลงบนศีรษะของเธอ พร้อมมือที่กดร่างเธอไว้ก็สั่นน้อยๆ

            ไม่มีน้ำตา ไม่มีการคร่ำครวญ เพราะมันทรมานเกินกว่าสิ่งเหล่านั้นจะช่วยระบายความรู้สึกที่มีได้ เจ็บจนร้องไม่ออก ทรมานจนคร่ำควญออกมาไม่ได้... เหมือนแทบจะขาดใจตาม แต่มันก็ก้ำกึ่งอยู่ตรงนั้น ไม่อาจไปทางไหนได้เลย

           นี่ใช่ไหม ไอ้ความรู้สึกที่เรียกว่าตายทั้งเป็น... ทั้งที่หลุมศพของเธอยังเป็นเครื่องยืนยันของการเริ่มต้นชีวิตใหม่เพื่ออยู่ ข้างกายเขา แต่ยามนี้เขากลับต้องสูญเสียเธอไปจริงๆ... มันไม่ควรเกิดขึ้นเร็วแบบนี้... มันต้องไม่ใช่วันนี้ ต้องไม่ใช่ตอนนี้

            หลาน เซ่อยังกอดร่างไร้วิญญาณนั่นแน่นขึ้น แน่นจนเหมือนพยายามใช้ความอบอุ่นจากร่างกายตนปลุกให้เธอตื่น ราวเวลาของเขาหยุดนิ่ง ในขณะที่ร่างสูงของจงซินที่ก้าวเข้ามาในห้องด้วยใบหน้าสงบ เหมือนไม่ได้รู้สึกอะไรกับการตายของใคร แม้ว่าจะเป็นคนรักของนายเหนือหัวตน ก็รายงานเสียงทุ้มเย็นขัดบรรยากาศหม่นเศร้านั่นจากคนรอบตัว

           “มีคนพบว่าก่อนหน้าจะเจอเธอในกองเพลิง เธอตายเพราะถูกยิงตั้งแต่ต้นแล้วครับ

           คำรายงานนั้นทำให้นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนตวัดฉับขึ้นอย่างเย็นเฉียบ มันดูเหี้ยมเกรียม อำมหิตราวปีศาจร้าย ผิดกับยามที่มองร่างในวงแขนตนลิบลับ ก่อนเสียงเย็นเยือกจะเอ่ยคำสั่งทันใด ล่ามัน!” มาเฟียหนุ่มเน้นชัดแม้ไม่ได้หันกลับไปมองลูกน้องคนสนิท และยังกอดร่างของนาคไว้แนบอก  “ล่า มันให้หมด ไม่ว่าจะเป็นลูกชาย ลูกสาว พ่อ แม่ หรือญาติ... อย่าให้รอดแม้แต่คนเดียว ไม่ต้องสนใจวิธีการ แค่ทรมานที่สุดเท่าที่จะทำได้ และเอาไอ้สารเลวที่ลงมือมาให้ฉัน

             จงซินก้มหัวรับคำสั่ง และรู้ว่าตนคงต้องเริ่มจากการสอบสวนคนใช้ในบ้านถึงเรื่องนี้ก่อนอันดับแรก

            ในขณะที่หลานเซ่อเริ่มยอมคลายอ้อมกอดจากศพตรงหน้า และต้องเบือนสายตาหนีรอยกระสุนหลายนัดบนร่างของนาค เพราะรู้ดีว่ามันคือสาเหตุที่ทำให้เธอทรมานก่อนตาย ก่อนจะหมุนไปมองยังของเล่นทรงลูกบาศก์ในมือหญิงสาว เขาหยิบมันขึ้นมาช้าๆ และจับจ้องนิ่งนานด้วยความรู้สึกที่ท่วมท้น ทั้งอยากเก็บมันไว้ และอยากบีบให้มันแหลกคามือ


                    ทั้งเจ็บปวด ทั้งทรมาน และแค้นจนร่างกายแทบมอดไหม้ แต่ก็ไม่อาจทำลายของดูต่างหน้า
ชิ้นเดียวที่เหลืออยู่

เขาสาบานว่าใครที่เป็นคนทำ มันจะยิ่งกว่าตกนรกทั้งเป็น... และจะเจ็บปวดแสนสาหัสจนอยากร้องขอความตายจากเขาด้วยตัวมันเอง


                                                          *********************


             สองเดือนต่อมา...  ฮ่องกง เวลา 13.25 นาฬิกา ตึกฉายหงกรุ๊ป

              นี่! ปล่อยฉันนะ พวกคุณไม่มีสิทธิ์!” เสียงหวานเล็กจากร่างบอบบางโวยวาย และพยายามดิ้นให้หลุดจากชายชุดดำสองคนที่จับแขนสองข้างของตนไว้ ขณะที่เธอต้องเดินตามร่างสูงใบหน้าตายด้าน ซึ่งซ่อนสายตาเฉี่ยวสีดำไว้หลัง แว่นกันแดด โดยไม่ตอบคำถามอะไรเธอเลยระหว่างที่นำตัวเธอมาที่นี่

              คุณหนู หยาง ไป๋ซิง ยังพยายามดิ้นรนขัดขืนชายร่างใหญ่ เมื่อจู่ๆ วันนี้ที่เธอกำลังจะเดินเข้ามหาวิทยาลัย หลังจากคนรถพามาส่ง พวกชายชุดดำห้าชีวิตก็เข้ามาประกบตัวเธอไว้อย่างอุกอาจ แถมเมื่อบอดี้การ์ดเธอจะเข้ามาช่วย ชายหนุ่มใบหน้าตายด้านน่ากลัวที่เดินนำหน้าเธออยู่ยามนี้ก็ยื่นนามบัตรอะไร สักอย่างให้พวกเขาดู หลังจากนั้นบอดี้การ์ดของเธอก็ปล่อยให้คนพวกนี้พาเธอมาที่นี่ ข้ามจากไต้หวัน มาจนถึงเกาะฮ่องกง ซ้ำยังถูกพาตัวมาที่ตึกระฟ้าแห่งหนึ่ง

           ใบหน้าสวยๆ รูปไข่บูดบึ้ง และพยายามถลึงตาคู่โตหวานสีน้ำตาลเข้มร้องบอกคนที่ไม่ยอมหันมาสนใจเธอแม้แต่น้อย ฉันจะฟ้องคุณพ่อนะ ที่พวกคุณมาจับฉันแบบนี้!”

            จงซินปรายนัยน์ตามองใบหน้าหญิงสาวเล็กน้อยอย่างไร้อารมณ์ และเปรยแค่ว่า พ่อเธอตอนนี้คงยังเอาตัวเองไม่รอดหรอก

            “มะ... หมายความว่ายังไง พวกคุณทำอะไรพ่อฉัน... นี่ ปล่อยสิ!” ไป๋ซิงถึงกับหน้าเสียพลันกับคำกล่าวนั่น เพราะเธอพอจะรู้ว่าพ่อของตนทำงานที่เกี่ยวข้องกับคนที่มีอิทธิพลด้วย แม้ว่าพ่อเธอจะไม่ได้ทำงานผิดกฎหมาย แต่ก็มีการติดต่อค้าขายกับกลุ่มคนประเภทนี้บางครั้งบางคราเพื่อความคล่องตัว ของธุระกิจด้านการส่งออก

         ร่างบอบบางที่ยังพยายามดิ้นและถามร่างสูงใหญ่ตรงหน้าตลอดทางถูกพามาถึงประตู สูงของห้องห้องหนึ่ง เธอหยุดนิ่งไปครู่ ก่อนจงซินจะเคาะประตูตรงหน้า พลางกล่าวราบเรียบ หยาง ไป๋ซิงมาถึงแล้วครับ
           
                ไป๋ซิงได้ยินเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังลอดผ่านประตูบานใหญ่ตรงหน้าว่าอนุญาต ก่อนคนใบหน้าตายด้านจะผลักประตูเปิด ตามด้วยตัวเธอที่โดนชายร่างใหญ่สองคนจับตัวไว้ ก็ถูกบังคับให้เดินไปด้านในด้วย

                        ร่างบอบบางเงียบลงไปทันใดเมื่อเห็นห้องกว้าง บ้านเธอเองก็ร่ำรวยไม่น้อย แต่เมื่อได้สำรวจสิ่งของ และการตกแต่งในห้องชุดแสนโอ่โถงรอบตัว มันก็บอกได้ดีว่าเจ้าของห้องต้องร่ำรวยกว่าพ่อของเธอมากมายมหาศาลเพียงใด จนเธอยังเผลอตื่นตากับความสวยงามเลิศหรูรอบตัว ก่อนร่างเล็กจะถูกพามานั่งอยู่บนเก้าอี้บุนวมเข้าชุดกับโต๊ะทำงานตัวใหญ่ พร้อมชายสองคนในสูทสีดำก็เดินถอยเท้าไปเล็กน้อยด้วยมาดเคร่งขรึม ทว่ายังยืนกันทางเธอหนีไว้แน่นหนา

               และคุณหนูหยาง ไป๋ซิงเพิ่งสังเกตเห็นร่างสูงสง่าร่างหนึ่งที่ยืนหันหลังให้เธออยู่หลังโต๊ะ ทำงานสีดำตรงหน้า ราวเขากำลังเหม่อมองบางอย่างผ่านผนังกระจกไปเบื้องล่าง และทำเหมือนเธอที่ถูกพาตัวมาเป็นแค่อากาศธาตุ

                 ทว่าแค่เพียงเห็นเส้นผมยาวสีน้ำตาลทองที่มัดรวบ และเคลียอยู่บนแผ่นหลังกว้าง ก็เหมือน
ตนถูกสะกดไปชั่วครู

และเพียงไม่นานลมหายใจของเธอก็เหมือนถูกพรากไปวูบหนึ่ง ยามเขาหันหลังกลับมา หลังมือขวาคนสนิทกระซิบบางอย่างข้างตัว

           นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ไป๋ซิงเหมือนจะหยุดหายใจได้เมื่อได้สบตาใคร นัยน์ตาคมกริบเรียวยาวที่หันกลับมาสบ ดวงตาของเธอนั่นเต็มเปี่ยมด้วยเสน่ห์ลึกลับน่ากลัว ทว่าทรงอำนาจอย่างที่หญิงสาวไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต ราวกับเขาสามารถสาปให้คนหลงใหลและตายด้วยความหลงใหลนั้นได้ รวมทั้งใบหน้าคมเข้มแบบบุรุษที่มีความเป็นเอเชียและยุโรปผสมอย่างลงตัว จนราวกับเป็นเทพมารในคราบมนุษย์ รูปงามจนไม่มีที่ติ ทั้งจมูกโด่งคมสันที่ชวนให้เอานิ้วสัมผัสสักครั้ง ทั้งริมฝีปากบางแนบสนิทสีแดงเรื่อธรรมชาติที่น่ามอง และทั้งร่างกายสูงสง่าที่ดูแข็งแกร่งและงดงามในสูทเนื้อดีนั่นก็ทำให้เธอเผลอคิดว่าถ้าถูกแขนแข็งแรงนั้นโอบกอดแนบอกกว้าง ตนคงแทบหลอมละลายในทันที...

           หากไป๋ซิงกลับต้องหยุดความคิดลง แล้วหน้าแดงก่ำจนอยากแทรกแผ่นดินหนี... นี่เธอคิดบ้าอะไรกัน ถึงคิดว่าอยากให้เขามากอด ทั้งที่ไม่ได้รู้จักชายหนุ่มตรงหน้าด้วยซ้ำ นี่แค่สบตากัน เธอก็จะหลงใหลเขามากมายขนาดนี้เชียวเหรอ เธอเป็นคุณหนูตระกูลหยาง ไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่านะที่จะบ้าผู้ชาย ถึงคนตรงหน้าจะหล่อจนสะกดคนที่มองได้แค่ไหนก็เถอะ

          แต่ความคิดเพ้อเจ้อมากมายที่ไป๋ซิงกำลังพูดกับตนเองในใจต้องหยุดลง เมื่อหลานเซ่อกล่าวขึ้นด้วยเสียงทุ้มต่ำเรียบเย็นว่าเธอคือหยาง ไป๋ซิง ลูกสาวคนเดียวของหยาง จินซาน?”

            การเปิดบทสนทนาทำให้หญิงสาวนึกขึ้นได้ถึงเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นกับตนเอง และแม้เธอจะยังคงหน้าแดงเรื่อยามสบนัยน์ตาสีอ่อนของมาเฟียหนุ่ม เธอก็พยายามถามเขาถึงสาเหตุของเรื่องพวกนี้ ใช่... แล้วพวกคุณเป็นใคร จับฉันมาทำไม แล้วทำอะไรกับคุณพ่อ"

            เสียงหวานร้องถามมาเป็นชุด ในขณะที่ร่างสูงสง่าของหลานเซ่อกลับไม่ค่อยใส่ใจจะตอบนัก และเดินกลับมานั่งที่เก้าอี้ทำงานพนักสูงของตน โดยมีจงซินยืนเยื้องไปด้านหลังขวามือเล็กน้อย

             เขาเงียบไปครู่ขณะสำรวจคนตรงหน้า และต้องยอมรับว่าคุณหนูตระกูลหยางคนนี้เป็นหญิงสาวแสนสวยผุดผ่องและมีประกาย แสงบางอย่างที่สะกดตาคนรอบข้างได้ สมกับที่ชื่อ ไป๋ซิง ที่แปลว่าดวงดาวสีขาว ซึ่งแม้จะทำเป็นเสียงแข็งสู้ แต่ร่างเล็กบางนั่นก็ดูจะเปราะบางและแตกหักได้ง่ายๆ หากพวกเขาทำอะไรรุนแรงเพียงเล็กน้อย ซ้ำดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้มหวานซึ้งนั่นก็เป็นจุดเด่นและเสน่ห์อย่างร้ายกาจ บนใบหน้าเรียวเล็กรูปไข่ของเธอ รวมถึงจมูกโด่งรั้นนิดๆ ดูน่ารัก และริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูเรื่อรูปกระจับเคลือบลิปกลอสสีอ่อนที่เม้มนิดๆ อย่างคนกำลังอดกลั้นความกลัวก็น่ามองไม่น้อย ผิวขาวผ่องที่เห็นก็ดูละเอียดและนุ่มนิ่มน่าสัมผัส และยิ่งดูสะดุดตามากขึ้นเมื่อตัดกับผมสีดำที่ดัดลอนยาวเป็นเกลียวคลื่นน้อยๆ แผ่ขยายบนแผ่นหลังเล็ก ในขณะที่บางส่วนเคลียข้างแก้มเนียนใส ดูสมคำว่าคุณหนูอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง  

           ที่สำคัญยังดูไร้เดียงสานัก แค่เพียงมองหน้าเขา เจ้าหล่อนก็หน้าแดงแจ๋แสดงความเขินอายออกมาให้เห็นเด่นชัดจนไม่ต้องเดาความรู้สึกเลย

               ตั้งแต่นันทกามา เขาก็ยังไม่เคยเห็นใครสวยจนสามารถสะกดสายตาได้ กระทั่งมาเจอหยาง ไป๋ซิงคนนี้

             มาเฟียหนุ่มยังนั่งนิ่งจับจ้องหญิงสาวตรงหน้า แม้นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนนั่นไม่ได้สื่อความหมายใดยามมองเธอ แต่คนที่ถูกจับจ้องที่เกิดอาการเขินอายและหน้าแดงอย่างไม่อาจห้าม พร้อมรู้สึกเหมือนหัวใจตนเต้นเร็วกว่าปกติขึ้นมา

             งั้นถ้าอยากฟังความจริง เธอก็ต้องยอมรับความจริงทั้งหมดให้ได้หยาง ไป๋ซิงเสียงทุ้มเข้มทำลายความเงียบขึ้นมา แต่สายตาเฉียบดุยังคงไม่ละไปจากหญิงสาว

            ไป๋ซิงพยายามควบคุมตนเองให้หันไปเผชิญหน้ากับเขาอีกครั้ง พร้อมตั้งคำถาม คุณหมายความว่ายังไง

            หากแทนที่คนตรงหน้าจะตอบ เขากลับกล่าวแนะนำตัวเสียงเย็นชา ฉันชื่อหลิน หลานเซ่อ... เป็นประธานบริษัทของฉายหงกรุ๊ป

           ประธานบริษัทฉายหงกรุ๊ป!...

        
ไป๋ซิงหน้าถอดสีทันใดเมื่อรู้ว่าชายหนุ่มตรงหน้าเป็นใคร แม้เธอจะอยู่ไต้หวันก็รู้จักฉายหงกรุ๊ปดี เพราะมันคือกลุ่มอำนาจที่มีอิทธิพลแผ่ขยายไปทั่วเอเชีย และอเมริกา ซ้ำพ่อของเธอเองก็เคยทำการค้าขายกับฉายหงกรุ๊ปมาก่อน แม้ไม่บ่อยนัก ที่สำคัญเธอรู้ดีว่ากลุ่มอิทธิพลพวกนี้คือมาเฟียในคราบนักธุรกิจ

            และถ้าคนตรงหน้าเป็นประธานบริษัทฉายหงกรุ๊ปจริง... เขาก็เป็นมาเฟียเช่นกัน!

           “มะ... ไม่จริง คุณ ไม่...

            เราสืบได้ว่าพ่อของเธอเป็นหนึ่งในคนที่ร่วมกันก่อเหตุร้ายแรงบางอย่างกับฉัน หลานเซ่อไม่ปล่อยให้หญิงสาวละล่ำละลักจบก็ต่อถ้อยคำของตนอย่างรวดเร็ว และมันร้ายแรงแบบที่ต่อให้พ่อเธอเอาสิบชีวิตมาชดใช้ ก็ไม่มีวันใช้หมด

            พะ... พ่อฉันทำอะไรไป๋ ซิงเริ่มรู้สึกว่าในท้องมันโหวงเหวงมากขึ้น และราวกับว่าเสียงของตนมันกำลังจะหายไปในลำคอกับความจริงบางอย่างที่อาจ เกี่ยวข้องกับพ่อตน

           มาเฟียหนุ่มเงียบไปชั่วครู่ ขณะหรี่นัยน์ตาคมดุจเหยี่ยวนั่นมองร่างบาง และเอ่ยขึ้นเฉียบ จ้างคนลอบฆ่าฉัน... และฆ่าคนที่มันไม่มีวันเอาชีวิตตัวเองมาแลกได้

             จ้างคนลอบฆ่า... และฆ่าคนๆ หนึ่ง!

         
เป็นไปไม่ได้! คุณพ่อไม่มีทางฆ่าใคร เขาไม่ได้ผลประโยชน์อะไรจากคุณ เขาไม่มีทางจ้างคนมาฆ่าคุณ หรือคนของคุณเด็ดขาด!” ไป๋ซิงเถียงเสียงแข็งด้วยใบหน้าตื่นตกใจ และขอบตาเหมือนจะเริ่มร้อนผ่าวขึ้นมาเสียเฉยๆ กับสิ่งที่ได้ยิน

             หลักฐานทั้งหมดที่ได้มันบ่งชี้ว่าพ่อเธอเป็นคนทำ ไม่ว่าเขาจะมีผลประโยชน์อะไรกับเรื่องนี้หรือไม่ ฉันก็ไม่คิดปล่อยเขาไว้เฉยๆ หรอกนะ

              “ไม่! ไม่มีทาง เขาไม่ได้ทำ คุณโกหก คุณพ่อเป็นคนดี แล้วก็ทำงานสุจริตมาตลอด เขาไม่ทำเรื่องแบบนั้นแน่!” หญิงสาวยังกรีดเสียงสูงสู้สายตาคมเฉียบไร้ความรู้สึกที่ดูไม่แยแสคำโต้แย้ง แต่เธอไม่เชื่อเรื่องบ้าๆ พรรค์นี้แน่ เธอรู้จักพ่อของตัวเองมายี่สิบสองปี เขาเป็นคนดีและรักเธอกับแม่มาก คนตรงหน้าต้องโกหก เขาเป็นมาเฟีย เป็นคนนอกกฎหมาย พวกเขานั่นแหละที่คิดผิด และยัดเยียดความผิดให้คนบริสุทธิ์อย่างพ่อเธอ เธอไม่มีทางเชื่อเรื่องพวกนี้เด็ดขาด

           หากครั้งนี้หลานเซ่อไม่ได้โต้เถียงอะไรหญิงสาวที่เริ่มปล่อยสายน้ำตามากมาย ตามแก้มนวล ทว่าเขากลับไปพยักใบหน้าคมครั้งหนึ่งกับจงซินพร้อมส่งแฟ้มข้อมูลบางอย่างให้เขา

            มือขวาคนสนิทรับแฟ้มนั่นมา และเดินมาหยุดอยู่หน้าไป๋ซิง สายตาเฉี่ยวไร้อารมณ์เหลือบต่ำมองเธอเล็กน้อย แต่ไม่มีคำพูด มีเพียงมือที่ยื่นแฟ้มข้อมูลมา และเปิดหน้าแรกให้ พลางก้าวถอยออกไป เป็นการบอกว่าให้เธออ่านมันเอง

            ไป๋ซิงพยายามกลั้นสะอื้นอย่างสุดกำลังและเปิดแฟ้มขึ้นมา ในนั้นมีรูปถ่ายที่ไม่ชัดมาก แต่เหมือนเป็นภาพถ่ายผิวหนังหรือเนื้อคนที่มีรอยคราบเลือดอยู่หลายใบเหมือนในภาพในแฟ้มคดี จนเธออดเบ้หน้าหนีไม่ได้ แม้ไม่รู้ว่าคนในภาพเป็นใคร เพราะเป็นเพียงภาพอวัยวะในส่วนต่างๆ ซึ่งมันค่อนข้างเละไม่น้อย แต่ก็เดาออกว่าเธอหรือเขาคงไม่รอดแล้ว ก่อนมือเรียวเล็กที่สั่นน้อยๆ จะเปิดมาเจอแผ่นกระดาษที่มีตัวเลขมากมายอยู่ในตารางคล้ายยอดเงินที่เธอเคย เห็นในสมุดธนาคาร ซ้ำมันยังมีชื่อของพ่อเธอกำกับอยู่ว่าเป็นเจ้าของบัญชี และยังมีเอกสารที่เป็นตารางอีกหลายแผ่นในมือเธอ

           “นั่นเป็นภาพศพของคนที่เขาฆ่าหลานเซ่อว่า และเป็นยอดการเงินของพ่อเธอตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา ซึ่งหลายครั้งเงินถูกโอนไปยังบัญชีที่ตรวจหาเจ้าของไม่ได้... และบัญชีที่ตรวจสอบไม่ได้ที่ว่า ดันเป็นของนักฆ่ามืออาชีพที่ฆ่าคนของฉัน ร่างบอบบางสะดุ้งตัวเฮือกทันทีกับคำกล่าวนั่น ในขณะที่มาเฟียเบื้องหน้าก็ยังคงว่าต่ออย่างไม่สนใจท่าทางของเธอ ซึ่งดูเหมือนนักฆ่าคนนี้จะใช้บัญชีเงินของญาติตัวเองที่เสียชีวิตไปแล้ว... แล้วก็พวกเที่ยวบินของพ่อเธอช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมา  เหมือน ส่วนใหญ่จะบินเข้าอังกฤษบ่อยๆ ซึ่งเป็นที่พักตากอากาศของฉัน และเป็นที่ที่คนของฉันถูกฆ่าตาย ... พ่อเธอยอมสารภาพความจริงหมดแล้วเพื่อแลกให้เธอมีชีวิตอยู่ต่อ... แต่จะให้เธอมีชีวิตเฉยๆ ฉันก็คงจะใจดีเกินไป

                        ไป๋ซิงตวัดนัยน์ตาคู่โตที่ยังเอ่อคลอด้วยหยาดน้ำ และความเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งมองหน้าของมาเฟียตรงหน้ากับหลักฐานในมือ และถ้อยคำบางอย่างที่สะกิดใจเธอ

            “คุณจะทำอะไรกับฉัน หญิงสาวเริ่มแสดงความหวาดกลัวในดวงตาคู่โตสวยของตน เมื่อรู้ว่ากำลังจะถูกตัดสินโทษในสิ่งที่ตนไม่ได้ก่อ

            คนเป็นมาเฟียหรี่นัยน์ตาอ่านยากมองหญิงสาวเขม็งนิ่ง จนเธอเริ่มตัวสั่นขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนเสียงทุ้มต่ำเฉียบขาดจะเอ่ยตัดสินสั้นๆ เพียงว่า ยอมเป็นผู้หญิงของฉันซะ” 

            “อะไรนะ!... คุณพูดเรื่องอะไร ไป๋ซิงถึงกับทะลึ่งตัวพรวดขึ้นมากับโทษทัณฑ์ของเธอที่ไม่คาดคิด แต่หญิงสาวก็ต้องนั่งลงที่เดิมเกือบจะทันทีเมื่อชายในสูทสีดำร่างใหญ่ที่ยืน คุมอยู่ก้าวมากดไหล่เธอให้กลับลงไปอย่างไม่ปรานี เพื่อไม่ให้เธอแสดงท่าทางก้าวร้าวกับนายของตน

            “เธอต้องมาเป็นผู้หญิงของฉัน ชดใช้เรื่องที่พ่อของเธอทำไว้ หลานเซ่อย้ำราวไม่ใช่เรื่องใหญ่โต หรือน่าตกใจอะไร

            “ไม่มีทาง! ฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัวนะ ถึงจะยอมเป็นผู้หญิงของใครก็ได้!” หญิงสาวเถียงลั่น ใบหน้าสวยจัดฉายความกรุ่นโกรธชัดเจน และปกป้องศักดิ์ศรีของตนสุดชีวิต เธอจะไม่เป็นผู้หญิงของใครเด็ดขาด โดยเฉพาะมาเฟีย แม้เขาจะเป็นชายหนุ่มที่มีเสน่ห์ขนาดไหน แต่เธอก็เป็นถึงคุณหนูหยาง เธอไม่คิดทิ้งศักดิ์ศรีตน และเขาก็ไม่มีสิทธิ์มาบังคับฝืนใจเธอ

           ร่างสูงสง่าดูไม่ได้แปลกใจกับท่าทางตกใจและต่อต้านของหญิงสาวนัก แต่เพียงพูดขึ้นต่ออย่างเย็บเยียบว่า จะ เป็นผู้หญิงขายตัวหรือไม่... พ่อแม่ของเธอก็อยู่ในกำมือฉัน เธอจะยอมหรือไม่ยอมก็เป็นสิทธิ์ของเธอ... แต่ฉันจะไม่รับประกันความปลอดภัยของพวกเขาก็แค่นั้น

                        ไป๋ซิงสะอึกเงียบไปทันใด เธอลืมเรื่องครอบครัวไปสนิท ในเมื่อเธอโดนจับตัวมาแบบนี้ได้ และเขาก็บอกว่าพ่อของเธอยอมสารภาพเรื่องทุกอย่างหมดแล้ว มันก็หมายความว่าครอบครัวของเธออยู่ในกำมือเขา หญิงสาวกลายเป็นฝ่ายที่ต้องเม้มปากแน่น ก่อนครั้งนี้เสียงของเธอจะอ่อนลง และพยายามอ้อนวอนด้วยใบหน้าที่เริ่มมีน้ำใสๆ เอ่อขึ้นที่ขอบตา ไม่นะ... ไม่... คุณอย่าทำอะไรพวกท่านนะ

           “อะไรก็ไม่ได้งั้นรึ... มันดูไม่เอาเปรียบไปหน่อยรึไง มาเฟียหนุ่มว่าเสียงกระด้าง ขณะจับจ้องร่างเล็กบางที่เริ่มสั่นเทาจากความหวาดเกรงเขาอีกครั้ง

            สายตาเหี้ยมที่ส่งมายิ่งเพิ่มแรงกดดันให้เธอมากขึ้น จนเหมือนเขาจะสามารถฆ่าเธอได้ด้วยดวงตาคมกริบนั่น และตอนนี้เธอก็ห่วงครอบครัวของตนเกินกว่าจะคิดอะไรอย่างอื่นได้ ชีวิตที่ไม่เคยเจอแรงกดดันมาก่อนยิ่งทำให้สติของหญิงสาวกระเจิง เธอกัดริมฝีปากอวบอิ่มของตนกับสิ่งที่ต้องตัดสินใจ ก่อนค่อยๆ เอ่ยออกมาช้าๆ อย่างจำยอม “... ดะ...ได้ ฉัน... ฉันจะยอมเป็นผู้หญิงของคุณ คำตกลงของหญิงสาวทำให้ใบหน้าตึงเครียดของหลานเซ่อคลายลงเล็กน้อย ทว่าเธอก็พยายามหาทางออกใหม่ว่า ตะ... แต่ฉันขอกลับไปเตรียมใจ..."

            “ไม่ต้อง...  เธอต้องอยู่กับฉันที่นี่ เสื้อผ้าของเธอทั้งหมดคนของฉันจัดการซื้อไว้ให้เธอหมดแล้ว มาเฟียตรงหน้าเอ่ยขัดความคิดทั้งหมดลงอย่างรวดเร็ว ซ้ำยังสำทับใส่ร่างบางว่าเธอแค่ทำหน้าที่เป็นผู้หญิงของฉันก็พอ

           “ตะ... แต่ฉันยังต้องเรียน...

           ฉันก็ไม่ได้ห้ามเธอเรียน ฉันทำเรื่องโอนเธอมาเรียนที่มหาวิทยาลัยแห่งฮ่องกงแล้ว หลานเซ่อแทรกคำพูดติดขัดอย่างเฉียบขาดให้รู้ว่าเขาไม่ต้องการต่อรองอะไรอีก

           ทว่าไป๋ซิงก็ยังพยายามพูดต่อ ฉะ... ฉัน...

            “ฉันว่าทันทีที่เธอรับทำหน้าที่นี้ เธอก็ไม่มีสิทธิ์โต้แย้งอะไรอีกแล้วหยาง ไป๋ซิง เจ้าพ่อหนุ่มตัดสินทุกอย่างให้คนเคราะห์ร้ายตรงหน้าอย่างไร้ปรานี และหรี่นัยน์ตาคมทรงอำนาจมองร่างบางที่ยังสั่นน้อยๆ บนเก้าอี้เบื้องหน้าเขม็ง

            ในขณะที่ไป๋ซิงก็ลอบกลืนน้ำลายลงคอแห้งๆ และความกลัวในจิตใจเริ่มก่อตัวสูงขึ้น เมื่อรู้ว่าต่อแต่นี้เธอต้องเป็นผู้หญิงของมาเฟีย และเธอไม่รู้เลยว่าอนาคตข้างหน้าจะโหดร้ายเพียงใด... กับการเป็นผู้หญิงของหลิน หลานเซ่อคนนี้
 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 160 ครั้ง

22,583 ความคิดเห็น

  1. #22527 PunaLatte (@punamocca) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 21:08
    เปิดตัวได้อินดี้มากคร่ะ
    #22527
    0
  2. #22267 เจสสิก้า จ๊อง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2556 / 18:11
    นาคยังไม่ตายใช่มั้ยอ่ะ
    #22267
    0
  3. #22265 tootoo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2556 / 13:50
    เราไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลยอ่ะ เสียใจแทนนาค
    #22265
    0
  4. #22044 เต้าหู้หวาน (@sweeteeg) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2556 / 19:36
    น่ารักเว่ออ่ะ คู่นี้

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 13 มิถุนายน 2556 / 19:55
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 13 มิถุนายน 2556 / 19:38
    #22044
    0
  5. #21773 lllllllllllllllllllllllllll l'27'l (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2556 / 10:17
    เรารอรีไรท์จบแล้วค่อยมาอ่านเกือบไม่ทัน

    เพราะลืมไปว่าจะลบวันที่ 31 = =;;



    *ขอบคุณที่เขียนนิยายดีๆนะคะ ^^
    #21773
    0
  6. #21613 rot (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2556 / 21:19
    โชคดีมากอะ ที่เราคิดถึง นาค ขึ้นมาแล้วก็ไปรื้อมาอ่าน แล้วก็มาเข้าเด็กดี เพื่อ ที่จะอ่านเรื่องอื่นๆ เพราะ ไรเตอร์ เจ๋ง มาก แล้วก็มาเจอ ภาคนี้ ที่บอกว่าจะลบวันที่ 31 พ.ค. 56 โชคดีจริงๆนะ ได้อ่าน เล่มหนึ่ง ต่อด้วยเล่มสอง แล้วก็ต่อด้วยว่าที่เล่มสาม
    #21613
    0
  7. #21590 gracyyy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 13:12
    โหดดดดดด มากค่ะไร้ท์เตอร์ อ่านเม้นท์ หนุกกว่าอ่านนิยายอีก ฮ่าๆๆๆ
    #21590
    0
  8. #21589 gracyyy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 13:11
    โหดดดดดด มากค่ะไร้ท์เตอร์ อ่านเม้นท์ หนุกกว่าอ่านนิยายอีก ฮ่าๆๆๆ
    #21589
    0
  9. #21428 ปอง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2556 / 19:53
    อ่านเล่ม1และ2แล้ว สนุกมาก ถ้านาคตายจริงก้อแย่สิคะแล้วคิวบิคจะยังงัยต่อเนี้ย เศร้าแล้วหดหู่ใจเลยตายง่ายจริงฤทัยนาค
    #21428
    0
  10. #21238 Didi Dao (@mystarny) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2556 / 04:07
    กรี๊ดดดด...ว่าแล้วเชียว(แอบหวังว่านาคยังไม่ตาย) หลอกกันน๊าไรเตอร์
    #21238
    0
  11. #21237 Didi Dao (@mystarny) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2556 / 03:54
    ง่ะ...อ่านในหนังสือ อุตส่าห์ดีใจมีภาคต่อ แต่พออ่านตอนนี้แล้วไม่อยากอ่านต่อเลย ทำใจไม่ได้ นาคตายได้งายยยย....
    #21237
    0
  12. #21212 SnowOwl (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2556 / 20:43
    อ่านกี่รอบก็จุก รู้สึกรับไม่ได้ ถ้านาคต้องตายแล้วไป๋ซิงมาแทน ถึงจะเคยอ่านก่อนรีไรท์แล้วก็เถอะ T_T
    #21212
    0
  13. #21206 sakuri (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2556 / 13:12
    ไมนาคตายอ่ะ ไม่จริงใช่ไม่
    #21206
    0
  14. #21113 shuiguo (@shuiguo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2556 / 15:28
    นาคตายแค่2เดือน อิตาหลานเซ่อก็ไปมีผู้หญิงอื่นแล้วรึ????
    #21113
    0
  15. #21056 Sassy girl ^^ (@lookout-ks) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 เมษายน 2556 / 23:13
    วอทแฮปเพน เกิดอะไรขึ้นนนนนน
    #21056
    0
  16. #21048 MerCuRy (@nicecasino) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 เมษายน 2556 / 19:40
    ทำไมนาคตายอะ
    เปิดเรื่องมาก็เปลี่ยนนางเอกเลยหรอ
    #21048
    0
  17. #20918 iop (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 16:31
    นาคคคคคคคคคคคคคคคคค อยากอ่านเพราะนาคเลยนะเนี่ยย

    แล้วดันมาตายยย T T

    แต่คุ้นๆเหมือนเคยอ่านในงานเขียนช่วงผีเข้าว่า คดีพลิกก
    #20918
    0
  18. #20795 Zapoint (@pannatorn1111) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2556 / 19:03
    เห้ยยยย!!! เปิดฉากมา เปลี่ยนนางเอกหรอไรเตอร์ !!!! -0-.

    ขอทำใจเเปปก่อนอ่านต่อ T.T
    #20795
    0
  19. #20793 ด้านที่เก้า (@the_nine_way) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2556 / 17:54
    คิดถึง cubiccc ^^

    เลยกลับมาอ่านภาคนี้รอบ 2 เพราะอ่านในหนังสือจบไปแล้ว 2 รอบจนจะจำได้เลยพักไว้ก่อนแล้วกัน 5555

    รักและผูกพันธ์กับทุกผลงานของไรเตอร์ ติดตามตั้งแต่ โซเคนโย ชอบแนวนางเอกเก่งๆ รอติดตามผลงานต่อไปอยู่นะคะ ^^
    #20793
    0
  20. #20779 ราชินีดอกไม้ (@fangamrung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 เมษายน 2556 / 16:30
    ไม่มีทาง หลิน หลานเซ่อ เคยอยู่ดีๆ วูบตายมะ!!!
    #20779
    0
  21. #20730 ฮารุนะจัง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มีนาคม 2556 / 12:01
    คห 20668 หายากมากๆ เคยไปถามที่ร้านนายอิน สาขางามวงวาล เหลือ2ชุดเองงง รีบซื้อทันทีเลย5555
    #20730
    0
  22. #20686 ▉ U N I Q U E ▉ (@chinocc) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 18:35
    กรี๊ดดดดด ด !!!!!!!!! ดีใจจังงงงง นาคคคคคค ToT ~~~
    #20686
    0
  23. #20575 CUD5... (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มีนาคม 2556 / 19:27
    ถ้าเป็นตามปรกติแล้วหยางไป๋ซิงคงเป็นนางเอกแต่เราเชื่อว่านาคต้องยังไม่ตายแน่ๆเลย นางเอกต้องเป็นนาคเท่านั้น!!! เราชอบนาคมากๆเลยชอบมากกว่าหลิน หลานเซ่ออีก

    ปล.เรายืมเพื่อนอ่านไปหน่อยนึงแล้วอยากซื้อเก็บค่ะ เท่าที่ดูคงส่ังทางเว็บของสำนักพิมพ์ได้แต่เราไม่สะดวกทางนั้น เลยอยากรู้ว่ามีขายตามร้านอยู่ไหมค่ะ
    #20575
    0
  24. #20415 Cheer Waraporn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มีนาคม 2556 / 20:29
    คงไม่มีคำพูดมากไปกว่า คำว่า...ขอบคุณจริงๆค่ะ..

    รู้สึกผูกพันกับคิวบิกจริงๆ ฮ่าๆๆ

    แล้วเจอกันตอนสงกรานต์ค่ะ
    #20415
    0
  25. #20242 มืใหม่คาซึ (@wapaya) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 มีนาคม 2556 / 19:20
    เฮ้ยๆๆ นี่มันอะไรกันอ่ะ
    #20242
    0