Fic SJ SHINee My Killer My Murder ฆาตกรที่รัก WonHyuk Kihae

ตอนที่ 23 : Chapter 16 : คนที่อยู่เบื้องหลัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 433
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    18 ต.ค. 56

Chapter 16

::: Person Behind :::

 

 

‘K-Empire’

 

ความหมายของชื่อนี้คือ จักรวรรดิของตระกูลคิม

 

นั่นคือชื่อของเรียกของกิจการทั้งหมดของบริษัท K-Kim Cooperation เป็นการยกย่องในความยิ่งใหญ่และกว้างขวางของอำนาจและอิทธิพลทั้งในเกาหลี ในเอเชีย หรือแม้แต่พื้นที่ในวงการอุตสาหกรรมต่างๆ ในยุโรป เรียกได้ว่าเป็นศูนย์รวมแห่งอำนาจอย่างแท้จริง

 

เป็นที่รู้กันดีว่าประธานใหญ่อย่างคิมยองอุนเป็นคนอย่างไร ภายนอกเขาเป็นคนที่ดูภูมิฐานและเคร่งขรึม เด็ดขาดในการทำงานและการตัดสินใจมาก ซึ่งไม่ต่างกับลูกชายทั้งสองนัก ทั้งซีวอนและคิบอมต่างมีภาพลักษณ์ที่น่าประทับใจ เป็นนักธุรกิจอายุน้อย แต่ฉลาดหลักแหลมเข้าขั้น แถมยังมีเสน่ห์ล้นเหลือในยามที่ต้องเจรจากับใคร ทำให้เขาเป็นนักธุรกิจไฟแรงใยสายตาคนทั่วไป

 

หากแต่ภายในนั้นพวกเขาไม่ใช่อย่างที่เห็น ประธานคิมคือคนที่น่ากลัวและเด็ดขาดมากกว่านั้นหลายเท่า ไม่ว่าใครก็ตามที่ทำให้เขาไม่พอใจเพียงเล็กน้อยก็เท่ากับว่าคนๆ นั้นรนหาที่ตาย ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวเขาต้องสมบูรณ์แบบและเต็มไปด้วยความน่าพึงพอใจ นั่นถึงจะทำให้คนรอบข้างรอดพ้นจากการโดนไล่ออกหรือพ้นจากการโดนลงโทษ และแน่นอนว่ารอบกายของเขาเต็มไปด้วยผู้ร่วมธุรกิจและขาใหญ่ในโลกของสิ่งผิดกฎหมายทั้งนั้น ไม่แปลกเลยที่เขาจะทำธุรกิจทั้งในที่มืดและที่สว่าง แต่ถึงแม้ยอดเงินเข้าบัญชีในแต่ละเดือนจะมากมายมหาศาลจนผิดสังเกต แต่เขาก็ปล่อยชะล่าใจอยู่แล้วเพราะไม่มีใครหน้าไหนอยากหาเรื่องเข้าตัวโดยการยื่นมือเข้ามาตรวจสอบ

 

และตัวลูกชายทั้งสองเองก็เช่นกัน รายนั้นก้าวข้ามคำว่าเนื้อหอมไปแล้ว วันๆ หนึ่งมีคนมากมายเข้ามาหว่านเสน่ห์และเสนอตัวเข้ามาหวังจะตะครุบหนึ่งในสองคุณชายนี้ไว้ แต่เจ้าของร่างแกร่งทั้งสองก็ไม่ได้สนใจ สิ่งที่ทำให้เขาพอใจมีเพียงการขืนใจและการหั่นร่างของหญิงและชายร่านรักเป็นชิ้นๆ เท่านั้น

 

ภายใต้หน้ากากที่น่าเกรงขามและน่าชื่นชมของคนตระกูลคิมนั้นเต็มไปด้วยความน่าสะอิดสะเอียนก็ว่าได้

 

พวกเขาฆ่าคนไม่เลือกหน้า

 

พวกเขาจิตใจโหดเหี้ยมและโรคจิตกว่าใคร

 

แต่เหนือกว่านั้น ก็ยังคงมีเส้นสายสัมพันธ์เล็กๆ เชื่อมพวกเขาไว้ด้วยกัน

 

...คำว่าพ่อกับลูก...

 

คำๆ นี้ที่เป็นตัวขวางกันไม่ให้พวกเขาเข่นฆ่ากันเอง

 

จักรวรรดิคิมจะไม่มีการสังหารแย่งความเป็นใหญ่ดังในประวัติศาสตร์ต่างๆ

 

จะมีก็แต่การรักษาไว้เพื่อศักดิ์ศรีของตนโดยสั่งสอนคนที่เข้ามาขวางทางแห่งความยิ่งใหญ่ให้เจ็บแสบเท่านั้น

 

แต่ใครจะเจ็บมากกว่า อันนั้นเป็นเรื่องในอนาคตที่ต้องคอยตามดูกันล่ะนะ!

 

 

--------------------- My Murder ------------------

 

Ferrari California 2012 สีทมิฬพุ่งทะยานไปบนถนนโทลเวย์มุ่งไปตามเส้นทางออกสู่จังหวัดคยองซังบุกด้วยความเร็วมากกว่า 180 km/h โดยภายในรถสปอร์ตคันหรูมีร่างแกร่งของฮันคยองหรือหานเกิง หนุ่มลูกครึ่งจีน-เกาหลีผู้เป็นมือซ้ายคนสนิทของรองประธานกรรมการบริหารจากบริษัทยักษ์ใหญ่อย่างคิมคิบอมเป็นผู้ควบคุมรถ ดวงตาคมกริบนิ่งสนิทแต่แฝงลึกไปด้วยความกังวลที่ถูกเรียกตัวมาอย่างกะทันหัน แต่เขาคงถามอะไรมากไม่ได้เมื่อคยูฮยอนที่โทรมาเรียกตัวเขาก็มีน้ำเสียงเคร่งเครียดมาก คงมีเรื่องใหญ่และต้องคุยกันยาวแน่

 

Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

 

สมาร์ทโฟนเครื่องบางเฉียบสั่นอย่างแรงในกระเป๋ากางเกงสีดำของเขา ฮันคยองผละมือซ้ายล้วงเข้าไปหยิบและกดรับโดยไม่ได้ดูชื่อ ก่อนจะเชื่อมต่อบลูทูธเข้ากับหูฟังไร้สาย

 

“ครับ”

 

เสียงเข้มถูกส่งไปยังปลายสายที่เขารู้ดีว่าเป็นใคร  เช่นเดียวกับคนอีกทางที่รู้ดีว่าเจ้าของโทรศัพท์จะตอบรับเสียงเข้มแค่ไหน ...

 

[…ฮันคยอง]

 

 

-------------------------- My Murder ------------------------

 

 

[คุณชายครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!]

 

เสียงเข้มแตกตื่นดังมาจากอินเตอร์คอมภายในห้องทำงานใหญ่ของคิบอมดังขึ้น เรียกให้คนที่กำลังนอนเอนกายกับเก้าอี้ตัวใหญ่อย่างสบายอกสบายใจผุดลุกขึ้นนั่งตัวตรง ตาคมตวัดมองไปทางประตูพร้อมกับหัวใจที่เต้นแรงขึ้นอย่างไม่รู้สาเหตุ

 

“เข้ามา...” เสียงทุ้มเอ่ยแผ่วเบา รู้สึกถึงลางร้ายบางอย่างที่ตามมากับร่างใหญ่ของคยูฮยอนที่ก้าวเข้ามาพร้อมใบหน้าตื่นตระหนก

 

คยูฮยอนค้อมหัวลงให้เจ้านายที่กำลังนิ่งค้างเหมือนรอฟังอย่างเดียว ก่อนที่เสียงเข้มที่ปิดบังความเครียดไม่มิดจะดังขึ้นมา

 

“ฮันคยองเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ ตอนนี้อยู่ในห้องไอซียูที่โรงบาลคยองกีครับ!

 

“ว่าไงนะ?!” คิบอมเบิกตากว้างด้วยความตกใจ หัวใจหล่นไปกองอยู่ที่ปลายเท้าที่รู้ว่าคนสนิทที่โตมาด้วยกันอย่างฮันคยองเกิดอุบัติเหตุ ไม่ต่างจากคยูฮยอนเท่าไหร่นัก เพราะทั้งเขาและฮันคยองเองก็โตมากับการรับใช้คุณชายเล็กจนตอนนี้ผูกพันกันยิ่งกว่าพี่น้องร่วมสายเลือดเสียอีก พอมาได้ยินข่าวอย่างนี้จากโรงพยาบาลที่ติดต่อมา เขาเองก็ตกใจจนแทบช็อค

 

แล้วนี่ยังมาเกิดเรื่องตอนที่คุณชายต้องการความช่วยเหลืออีก อะไรมันจะซวยซับซวยซ้อนปานนี้!

 

“คุณชายจะเข้าไปดูอาการหรือว่าจะ...”

 

“เอารถออก! สั่งคนไปเฝ้าที่นั่นครึ่งหนึ่ง แล้วโทรไปย้ำกับทางโรงบาลด้วยว่า คนของฉัน ...ห้ามตาย!” คิบอมตะคอกเสียงดัง ก่อนจะผุดลุกออกไปในทันที

 

คยูฮยอนรีบโค้งให้เจ้านายทางด้านหลัง ก่อนจะคอลสั่งลูกน้องที่ทำงานได้เรื่องให้เตรียมรถและเกณฑ์คนออกไปอีกครึ่งหนึ่งโดยเร็วที่สุดตามคำสั่งของผู้เป็นเจ้านาย

 

หลังจากวางสายไป  ชายหนุ่มผู้มักจะมีรอยเคร่งขรึมกระจายบนใบหน้าแตะยิ้มไว้ที่มุมปากเล็กน้อยแล้วมองไปยังทางที่เจ้านายคนเล็กแต่เขาเคารพที่สุดในชีวิตเดินออกไป เป็นรอยยิ้มที่น่าจะตีความไปทางซาบซึ้งใจแม้ว่าเมื่อมันอยู่บนใบหน้านั้นแล้วจะยังคงเป็นรอยยิ้มน่ากลัวอยู่ก็ตาม

 

จะไม่ให้เขายิ้มได้ยังไงล่ะ ก็คุณชายแสดงออกว่าห่วงฮันคยองขนาดนี้

 

แน่ล่ะ... ก็พวกเขาทั้งสามโตมาด้วยกัน รักกันเหมือนพี่เหมือนน้อง เหมือนคนในครอบครัว แม้ในยามที่ต้องเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ที่เข้มแข็งและเด็ดเดี่ยว แต่ภายใต้ความสัมพันธ์แบบเจ้านายและลูกน้องนี้ ความรักและความผูกพันของพวกเขาที่เคยมีมาแต่เด็กก็ยังไม่จางหายไป...

 

และหากใครที่กล้าหมายเอาชีวิตคนสนิทควบตำแหน่งพี่ชายอย่างฮันคยอง คนๆ นั้นจะต้องไม่ตายดีแน่!

 

.

.
.

 

โรงพยาบาลประจำจังหวัดคยองกี

 

ร่างสูงใหญ่นับสิบร่างยืนกระสับกระส่ายอยู่หน้าห้องฉุกเฉินอย่างนึกห่วงคนที่กำลังรับการช่วยเหลืออยู่ภายใน และยังมีอีกเกือบครึ่งร้อยที่ยืนคุมอาคารอยู่ด้านนอกโดยที่ไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่ง เพราะรู้ได้ทันทีเลยว่าเป็นลูกน้องของผู้มีอิทธิพลคนใดคนหนึ่ง ไม่ต่างจากคณะแพทย์และพยาบาลที่หวาดกลัวกับการปรากฏตัวของนักธุรกิจใหญ่อย่างคิมคิบอมกันแทบทั้งโรงพยาบาล ไม่นับรวมกับคำสั่งอันเด็ดขาดที่ต้องรักษาคนเจ็บคนสำคัญให้ดีที่สุดนั่นอีก เล่นเอาวุ่นกันไปทั้งโรงพยาบาลเลยก็ว่าได้

 

แต่คนที่กำลังวุ่นวายใจมีหรือจะสน สิ่งที่เขาต้องการที่สุดในตอนนี้คือคำพูดจากปากหมอว่าคนในห้องนั้นปลอดภัยเท่านั้น ร่างสูงแทบจะนั่งไม่ติดเก้าอี้เพราะนางพยาบาลคนหนึ่งเดินออกมาด้วยสภาพหน้าซีด เหงื่อตก พร้อมกับบอกว่าฮันคยองเสียเลือดมากและกะโหลกศีรษะร้าว จะต้องเร่งรักษามากกว่าเดิม พอได้ยินดังนั้นคิบอมก็ประกาศกร้าวว่าถ้าฮันคยองตาย  ทุกคนในโรงพยาบาลแห่งนี้จะต้องเตรียมหางานใหม่! สร้างความวุ่นวายกันมากกว่าเดิมเสียอีก

 

ไม่ต่างจากคยูฮยอนที่แทบจะยืนขาสั่น  ไม่รักษาภาพคนสนิทควบตำแหน่งเลขาหน้านิ่งอีกต่อไป  เพราะเพื่อนที่เขารักที่สุดกำลังตกอยู่ในอันตรายโดยที่เขาไม่สามารถช่วยเหลือได้  หากเป็นสถานการณ์เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายอย่างอื่น เขาคงจะช่วยอย่างสุดชีวิต แต่นี่เขาไม่ใช่หมอ คงจะทำได้แค่ยืนส่งกำลังใจไปให้เท่านั้นเอง

 

“คุณชาย นั่งก่อนเถอะครับ” คยูฮยอนรวบรวมสติหันไปหาเจ้านายที่ร้อนใจจนต้องเดินวนไปทั่ว ยอมเก็บความกังวลของตัวเองไปดูแลผู้มีพระคุณแทน

 

คิบอมมองหน้าคนสนิทเสี้ยวหนึ่ง ก่อนจะพยักหน้ารับและนั่งลงประสานมือเข้าหากัน เพราะหากเขาทำตัวเครียด ลูกน้องก็ยิ่งร้อนใจไปกันใหญ่

 

แต่ลางสังหรณ์มันบอกเขา...

 

เขามั่นใจว่า...

 

“เรื่องนี้ดูแปลกๆ ...แต่เดี๋ยวมันคงตื่นมาอาละวาดใส่ คนที่ทำร้ายมันเอง”

 

ใช่ เรื่องที่เกิดขึ้นกับฮันคยองมันดูแปลกๆ

 

คนอย่างหมอนนั่นไม่มีทางหลับในหรือเมาแล้วขับ

 

นอกเสียจากจะมีคนปองร้าย...

 

แต่เชื่อสิ! คนของเขาน่ะ ...ตายยาก หึหึ

 

 

.
.
.

 

2 ชั่วโมงหลังจากนั้น

 

[เจ้านายครับ... คือ... เอ่อ ไอ้นั่นมันไม่ตายครับ] เสียงกระอึกกระอักของชายร่างใหญ่ดังมาจากปลายสายที่ทำให้คนฟังรับรู้ได้ถึงผลลัพธ์ของงานที่ตนสั่งการไว้ ดวงตากลมโตที่ซ่อนความดุจนน่ากลัวยังคงดูไม่เดือดร้อนอะไรนัก อีกทั้งยังเอาแต่จ้องมองไปยังรูปของชายคนหนึ่งในกรอบรูปสีทองที่เขาเอาขึ้นมาจากลิ้นชักและตั้งมันไว้ตรงหน้า

 

ชายคนรักของคิมฮีชอล...

 

“ปล่อยไปก่อน...” เสียงหวานกดทุ้ม ก่อนเจ้าตัวจะกดวางสายและขว้างโทรศัพท์เครื่องหรูไปตกแหมะที่กลางโซฟาอย่างแม่นยำ

 

ร่างบางหันมาสนใจกับรูปภาพนั้นอีกครั้งและจับกรอบรูปนั้นขึ้นมามองใกล้ๆ

 

 

“ที่รัก... หลังจากจบเรื่องนี้แล้ว ผมจะเปิดเผยเรื่องของเราซักทีนะ” ฮีชอลระบายยิ้มให้รูปของคนรักลับๆ ที่คบหากันมานานกว่าสี่ปี แล้วกดริมฝีปากอิ่มไปบนรูปนั้นอย่างเสน่หา

 

ความรักที่ต้องปกปิดเพื่อความปลอดภัยของกันและกัน

 

แต่หลังจากนี้อีกไม่ถึงเดือน... ทุกจะต้องอิจฉาคู่ของเรานะ

 

“ผมรักคุณนะ”

 

ฮีชอลกดจูบลงบนริมฝีปากของคนในรูปอีกครั้ง ก่อนจะเก็บมันลงไปยังลิ้นชักและล็อคกุญแจไว้ดังเดิม

 

 

 

และสำหรับเรื่องที่ลูกน้องทำงานพลาดน่ะ...

 

เขากะให้มันเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว จึงไม่จำเป็นที่จะต้องไปโวยวายอะไรให้มากความ

 

เขารู้... รู้ว่าฮันคยองจะรอด

 

แต่รอไปก่อนเถอะ!

 

“ยังมีเรื่องสนุกๆ รออยู่อีกเยอะ ไม่จำเป็นต้องเร่งให้มันจบหรอกนะ ฮันคยองที่รัก หึหึ”

 

--------------------- My Murder -----------------

 

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด” เสียงกรีดร้องแหลมปรี๊ดดังไปทั่วคฤหาสน์หลังงาม ปลุกให้คนนับยี่สิบชีวิตต้องถ่างตาลุกจากที่นอนในเวลาเช้าตรู่แล้ววิ่งตรงมายังชั้นสองซึ่งเป็นห้องนอนของเหล่าเจ้านาย

 

ปัง ปัง ปัง ปัง

 

“คุณหนู!!!!!!!!!!” พ่อบ้านแม่บ้านทั้งหลายระดมทุบประตูแล้วร้องเรียกชื่อของเจ้าของเสียงกรี๊ดนั่น แต่คนถูกเรียกก็ไม่สนใจ ร่างบางยังคงกรี๊ดแล้วกรี๊ดอีกเหมือนไม่กลัวกล่องเสียงจะแตก

 

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!! ไอ้บ้า ไอ้สารเลว!! ฉันเกลียดแก!!!!!!!

 

ปัง!

 

“คุณหนูคะ เกิดอะ... กรี๊ดดดดดดด”

 

ฟุ้บ! เพล้ง!!!

 

พ่อบ้านและคนสวนตัวใหญ่หลายคนร่วมกันกระแทกประตูให้เปิดออก และเหล่าคนรับใช้หลายคนก็กรูกันวิ่งเข้าห้องด้วยความห่วงใย แต่สิ่งแรกที่ปะทะเข้ากับสายตาคือแจกันใบงามที่ราคาเฉียดแสนวอนลอยละลิ่วมาแทบจะกระแทกใส่หน้าจนต้องพากันร้องและก้มหลบกันให้วุ่น

 

“ไสหัวไป!!!!!!!

 

หลังจากส่งแจกันราคาแพงไปกระแทกขอบประตูจนมันแตกเป็นเสี่ยงๆ เจ้าของดวงตาสวยที่คมจนแทบจะบาดใจคนไปทั่วก็หันมาถลึงตาและออกปากไล่ทุกคนให้ออกไปให้พ้นรัศมีสายตา

 

และเพียงไม่กี่วินาทีหลังจากนั้น พื้นที่อันกว้างขวางภายในห้องนอนโทนสีแดงของ คีย์กุนก็เหลือเพียงเจ้าของห้องเท่านั้นที่ยังยืนอยู่ภายใน ใบหน้าสวยเฉี่ยวหันจากประตูที่ปิดสนิทอีกครั้งมายังของบางอย่างที่มือเรียวฟาดมันไปยังเตียงนอนหลังใหญ่เมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว

 

โทรศัพท์เครื่องบางเฉียบสีขาวยังคงแสดงวิดีโอที่ถูกส่งมายังเบอร์ของเขา ทั้งภาพและเสียงชัดแจ๋วอย่างกับพวกวิดีโอคุณภาพ HD และคนที่กำลังเป็นตัวเอกในนั้นก็ไม่ใช่ใคร...

 

วิดีโอนั้น... เป็นภาพของเขาเองที่กำลังเริงรักอยู่กับชายหนุ่มหน้าตาดีอย่างมินฮยอกเมื่อสองสามวันที่แล้ว!!!

 

“ใคร... แกเป็นใคร...” คิมคีย์กดเสียงต่ำจนน่ากลัว กล่าวกับธาตุอากาศตรงหน้าอย่างแค้นเคือง

 

ภาพที่ถูกถ่ายไว้ไม่ใช่ด้วยความเต็มใจ แต่เป็นคลิปแอบถ่ายซึ่งเขามั่นใจว่าไม่ใช่ฝีมือมินฮยอกแน่ พวกเขาทั้งสองคนมีนิสัยที่เหมือนกันอยู่อย่างหนึ่งคือไม่เรื่องมากเรื่องคู่นอนนัก แต่มีกฎเหล็กว่าห้ามอัดเสียงหรือวิดีโอไว้เป็นอันขาด นั่นแหละเขาถึงได้มั่นใจ ...แต่ไอ้หมาเลวๆ ตัวไหนกันล่ะที่เป็นคนทำ!?!

 

สิบนาทีที่แล้วเขาจำต้องลืมตาตื่นขึ้นมาเพราะเสียงโทรศัพท์ที่โทรมาในเวลาที่ไม่สมควรเอาเสียเลย และพอกดรับ ก็ได้ยินเพียงเสียงผู้ชายคนหนึ่งหัวเราะในลำคออย่างชั่วร้ายแล้วตัดสายไป เขาหัวเสียจนแทบจะกระโจนขึ้นมาจากเตียงเนื่องจากไม่ชอบให้ใครมารบกวนและทำกริยาราวกับเป็นผู้อยู่เหนือกว่า เกือบจะโทรกลับไปด่าอยู่แล้วถ้าไม่ติดว่าเบอร์ที่โชว์อยู่เป็น ‘Private number’ เลยโทรกลับไม่ได้!

 

มิหนำซ้ำหนึ่งนาทีต่อมา ไอ้วิดีโอสารเลวนี่ยังถูกส่งมาให้และก็เป็นไปรเวทนัมเบอร์อีกเช่นเคย

 

ร่างบางลุกขึ้นมาเต้นเร่าๆ พร้อมแหกปากร้องด้วยความเคียดแค้นทันที อยากจะหายตัวไปจากที่นี่แล้วไปโผล่หัวต่อหน้าเจ้าของเบอร์เลวๆ นี่ แล้วจับมันฆ่ายัดส้วมเสียให้เข็ด มันรู้ใช่มั๊ยว่าเขาเกลียดการถ่ายคลิประหว่างมีเซ็กซ์มากที่สุด เกลียดเสียยิ่งกว่ามาทำแผลบนตัวเขาระหว่างร่วมรักซะอีก!

 

“ไอ้เลว!! ฉันจะตามฆ่าแกแน่ ไอ้ทุเรศเอ๊ยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!

 

นอกจากคนที่สั่งให้ไปตามหาฮยอกแจและตามตัวคนที่ฆ่านิชคุณจะยังไม่แจ้งข่าวอะไรมา นี่เขายังจะต้องสั่งคนสืบหาเจ้าของเบอร์นี่อีกเหรอเนี่ย?

 

ขอให้คนสวยได้ใช้ชีวิตสบายๆ ในฝูงผู้ชายหน้าตาดีซักสองสามเดือนไม่ได้รึไงยะ!?!

 

-------------------- My Murder -------------------

 

 

*KRED-C  ===>  K-Kim real estate development company : K-Kim 부동산 개발 회사 (แปลว่า บริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ K-Kim)

 

 

[Writer Talk]

 

ตู้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

ปล่อยระเบิดไว้สองลูกใหญ่ๆ (คือฮันกับชอลนั่นเอง คึคึ) เนื่องด้วยวันนี้มีคนขอร้องเราว่าอย่ามีคู่อื่นเลยนะ แค่นี้ก็โหดร้ายพอแล้ว ไรเตอร์ก็เลยสนองนี้ดคนนั้นด้วยการเพิ่มคู่ซะเลย ^O^  โฮะๆๆ (แลดูชั่วร้าย -0-)

 

จบลงไปกับความหวาน (?) ของคิมฮีชอลคนสวย ให้มันรู้กันไปเลยว่าใครเป็นใคร มีใครจะแอบจิ้นฮันชอลมั๊ยน้า ฮิฮิ (ฮีสั่งคนไปทำร้ายป๋านะ - -!)

 

อ่ะนะ! มาลุ้นกันดีกว่าว่าใครคือ ชายหนุ่มผู้โชคดี (หรือร้าย)ที่เป็นคนรักของอิเจ้ ชายหนุ่มผู้นั้นช่างน่าอิจฉานัก! (เหรอยะ) จากตอนนี้น่าจะเห็นได้ว่าอิเจ้นั้นแผนการเต็มหัวขนาดไหน ช่างน่ากลัวไม่ต่างกับตัวจริงเลย - -;;; (โดนเมนเจ้กระทืบ)

 

คาดการไว้แล้ว (ตามพล็อต) ว่าตอนนี้จะมีตอนแฝดค่ะ ใช้ชื่อตอนว่า ‘People behind’ ซึ่งจะต่างกับตอนนี้ที่ว่า ชื่อ ‘Person behind’ จะกล่าวถึงฮีชอลที่เป็นคนอยู่เบื้องหลังอุบัติเหตุของฮันเกิง (พูดง่ายๆ คือเป็นคนสั่งการ) แต่ตอนแฝดนี้จะเปิดเผยตัวละครที่อยู่เบื้องหลังมากขึ้นไปอีก ทั้งเบื้องหลังฝ่ายคังอินและฝ่ายคิบอม จึงต้องใช้คำว่า ‘People’ แทน ‘Person’ ค่ะ (แผนซ้อนแผนกันเยอะเลยล่ะค่ะ : บอกไปจะหมดสนุกมั๊ยเนี่ย? 555)

 

 

แล้วก็

 

 

ใครไม่เม้นท์

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

.


เค้าร้องไห้นะ TT^TT!!!!!!!!!!!!!!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

1,408 ความคิดเห็น

  1. #1348 poppoka (@poppap24_elf) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2556 / 17:57
    ไรต์เตอรืแต่งมาเถอะยิ่งเยอะสิยิ่งมันฮ่าๆ(เอ๊ แอบหื่นไปป่าว?)
    อิอิ เรื่องนี้ขอบอกว่ามันมากๆๆๆๆๆๆ
    #1348
    0
  2. #1245 full (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 มีนาคม 2556 / 01:07
    ฮันซอลเถอะน๊ะ เค้าคิดถึง ง งง ง ง งงงงงงงง !!!!!!!!!!!!!!!!!
    #1245
    0
  3. #1232 Pandanus (@toey108) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มีนาคม 2556 / 13:57
    เจ้าแผนการณ์มากเธอแต่ละคน=_=
    #1232
    0
  4. #1209 Vvzvi (@vvzvi) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 มีนาคม 2556 / 21:42
    เจ๊เจ้าแผนการ์ณตัวจิงสินะ
    #1209
    0