Fic SJ SHINee My Killer My Murder ฆาตกรที่รัก WonHyuk Kihae

ตอนที่ 12 : Chapter 8 : ความฝันหรือความจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,616
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    18 ต.ค. 56

Chapter 8

::: Just Dream or It’s True :::

 

 เหมือนเดิมนะคะ NC ที่ต้องตามหากันเอาเอง


 

เฮือกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!

 

 

ภาพกิจกรรมรักเร่าร้อนที่ปรากฏชัดในสมองแม้ในยามหลับเรียกสติของร่างเล็กให้พื้นคืน ฮยอกแจสะดุ้งเฮือกจนคนที่นอนกกกอดตนอยู่ได้สติตามมาด้วย

 

ดวงตาเรียวสวยเปิดขึ้นรับแสงสว่างในยามสายอย่างรวดเร็ว ความอบอุ่นที่ระอุอยู่รอบกายเป็นเครื่องเตือนสติให้รู้ว่าตอนนี้เขาไม่ได้นอนอยู่บนเตียงเพียงผู้เดียว แต่มีใครบางคนกำลังโอบกอดเขาด้วยลำแขนใหญ่ ฮยอกแจรีบดันกายออกห่าง แต่แค่เพียงการเคลื่อนไหวแรก ความรู้สึกปวดก็แผ่กระจายจากช่วงล่างขึ้นมายังผิวเนื้อทุกอณู

 

อ๊า!” คนตัวเล็กเผลอร้องออกมาด้วยความเจ็บและหยุดกายไว้แค่นั้น แต่แม้ว่าความเจ็บปวดทางด้านหลังจะยังคงอยู่ก็ไม่ได้น่าสนใจเท่ากับชายร่างใหญ่ที่นอนกอดตนอยู่ในตอนนี้เลย ฮยอกแจเบิกตาโตมองร่างสูงด้วยความตกใจ

 

...และเหมือนมีคนเอาค้อนเหล็กมาทุบที่ศีรษะเขา มันปวดจนสมองไม่สามารถประมวลผลอะไรได้เลย

 

ไม่จริง... นี่มันเกิดอะไรขึ้น

 

เมื่อคืนเขาทำเรื่องแบบนั้นกับผู้ชายคนนี้งั้นเหรอ!!!?!!!

 

 

ร่างเล็กจ้องใบหน้าคมคายของคนที่กำลังจูนสมองในยามเช้า คนตัวโตลืมตาขึ้นมาและก้มลงมองคนในอ้อมกอดด้วยใบหน้าเรียบเฉย

 

แต่ใครจะรู้เล่าว่าภายใต้ใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพรังสรรค์นี้ ...เขากำลังคิดจะทำอะไร

 

ร่างเล็กจ้องใบหน้าคมที่ไม่คุ้นเคยและเหมือนร่างกายทุกส่วนจะถูกสาบให้หยุดนิ่งไปโดยปริยายดวงตาเรียวแข็งทื่อพอๆ กับร่างกายที่ไม่สามารถขยับได้เลยสักส่วนยกเว้นแต่เพียงใบหน้า

 

และไม่นานดวงตาเรียวก็ต้องเบิกโพลงกว่าเดิมเพราะการกระตุกยิ้มสะใจของคนหน้า

 

“อรุณสวัสดิ์ครับคุณภรรยา...” เสียงเข้มกล่าวติดจะเยาะเย้ย ดวงหน้าคมเริ่มปรากฏความเจ้าเล่ห์อันน่ากลัวออกมาให้เห็น ก่อนที่คนตัวโตกว่าจะคลายกอดแล้วลุกขึ้นนั่งมองร่างน้อยที่แข็งเป็นหินของอีกคน และดูเหมือนสรรพนามที่อีกคนเรียกตนจะดึงสติของฮยอกแจมาได้มาก ร่างเล็กสะดุ้งเฮือก จ้องมองใบหน้าของ สามีด้วยความตื่นตระหนก ร่างกายค่อยๆ เขยิบหนีโดยอัตโนมัติเพราะไม่ไว้ใจเจ้าของใบหน้าเจ้าเล่ห์นี้เลยซักนิด 

 

แต่ถอยไปได้ไม่เท่าไหร่ ร่างเล็กก็กลับมาตกอยู่ภายใต้อาณัติของคนตัวโตอีกครั้งเมื่อซีวอนดึงตัวบางนั้นมา กดลงกับเตียงและขึ้นคร่อมทับ ร่างบางดิ้นหนีเอาตัวรอดโดยไม่สนใจความแสบร้อนทางด้านหลัง สนเพียงแต่คนแปลกหน้าที่กำลังจะทำมิดีมิร้ายกับตนในตอนนี้

 

ปล่อยผมนะ!! คุณเป็นใคร ทำไมต้องทำกับผมแบบนี้!?”

 

ร่างสูงหัวเราะเยาะในความพยายามของลูกไก่ในกำมือเขาตอนนี้ เพราะไม่ว่าจะดิ้นยังไงก็ไม่มีทางรอดแน่นอนอยู่แล้ว ชายหนุ่มทำหน้ายียวน ก้มลงใบชิดเสียจนเจ้าของใบหน้าหวานต้องหลับตาปี๋

 

ฮืออออออ กรรมเวรอะไรของฮยอกแจเนี่ย ทำไมต้องมาเจอคนน่ากลัวแบบนี้ด้วย

 

หึ... ซีวอนหัวเราะในลำคอแล้วเปลี่ยนจากใบหน้าเจ้าเล่ห์กลายเป็นใบหน้านิ่งแต่ดุอย่างที่เป็นอยู่ประจำ มือหนาพุ่งไปจับที่ปลายคางเรียว บังคับให้คนตัวบางเงยหน้าขึ้นมองตัวเอง ฮยอกแจค่อยๆ เปิดเปลือกตาออกมามอง แววตาหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด

 

ใครส่งนายมา

 

“?!” แต่คำถามของร่างแกร่งก็ทำเอาฮยอกแจงงตาแทบแตก ใบหน้าหวานพยายามส่ายไปมาประมาณว่าไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น แต่ซีวอนก็ยังยึดปลายคางเรียวไว้แน่น สีหน้าเริ่มเคร่งขึ้นเรื่อยๆ

 

อย่ามาทำเป็นไม่รู้ เมื่อคืนแกล้งเมาเข้ามาป้วนเปี้ยนในถิ่นของฉัน คิดว่าจะได้ข้อมูลอะไรจากคนของฉันไปเหรอ

 

มะ...ไม่ใช่นะ...

 

คิดจะเอาลูกน้องฉันไปคั่วแล้วล้วงความลับการประชุมครั้งนี้รึไง?! ไอ้หน้าโง่สองตัวที่เฝ้าประตูอยู่มันช่วยอะไรนายไม่ได้หรอกนะ มือแกร่งออกแรงบีบจนฮยอกแจนิ่วหน้า ร่างบางตกใจกลัวจนทำอะไรไม่ถูก ตั้งแต่การตื่นขึ้นมานอนเปลือยกับคนแปลกหน้า การถูกกดลงกับเตียงพร้อมกับความความรุนแรง และการถูกกล่าวหาโดยที่ตัวเองไม่รู้เรื่องอะไรเลย ทั้งหมดทั้งมวลนี่กำลังทำให้ร่างบางสับสนสุดขีด

 

ผมไม่รู้ ไม่รู้อะไรทั้งนั้น ผมแค่... อ๊ะ!”

 

อยากจะลองเสียตัวอีกซักรอบมั๊ย อุตส่าเอาความบริสุทธิ์เข้าแลกขนาดนี้ ฉันจะใช้มันให้คุ้มเลย... แล้วถ้ายังปากแข็งไม่ยอมบอกอีก ก็เตรียมตัวเอาผัวเพิ่มได้เลย พวกหน้าเงิน... แม้คนตัวเล็กจะพยายามปฏิเสธ ซีวอนก็ไม่รับฟัง เขาจุดประกายวิธีการเปิดปากคนสวยด้วยตัวเอง มือหนาตะปบเข้าที่เอวคอด ออกแรงบีบเค้นอย่างมันมือและสยะยิ้มชั่วร้าย ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าหาซอกคอหอมกรุ่มอย่างได้ใจ

 

อย่า อย่าทำผมนะ ผมไม่รู้เรื่องจริงๆ ปล่อย!”

 

อาาาาา~ ไม่เอาน่า เรามาย้อนความทรงจำกันดีกว่า ...คุณเมียที่รัก

 

 “มะ...ไม่นะ ปล่อยผม ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย”

 

 

--------------- My Murder ---------------

 

 

K-Kim Restaurant

 

 

ภัตตาคารอาหารขนาดใหญ่ใจกลางเมืองที่ถูกสร้างขึ้นในสไตน์ยุโรปนี้เป็นธุรกิจในเครือของตระกูลคิม ตัวอาคารมีทั้งหมดสี่ชั้นเป็นสีขาวเกือบจะทั้งหมด มีเพียงด้านหน้าของชั้นหนึ่งที่เป็นกระจกใสทั้งด้าน ภายในตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ราคาแพง เน้นไปที่เครื่องตกแต่งจากไม้และให้อารมณ์เป็นธรรมชาติ ทำให้ลูกค้าที่มาที่นี่ได้ผ่อนคลายไปในตัว

 

ถึงแม้อาคารจะถูกเปิดอยู่ตลอดเวลาแต่ภัตตาคารแห่งนี้กลับเปิดบริการเพียงแค่ตอนหนึ่งทุ่มจนถึงห้าทุ่มเท่านั้น แต่ถึงกระนั้นการจองโต๊ะในสถานที่แห่งนี้ก็ต้องจองล่วงหน้าไว้เกือบเดือนเพราะมีจำนวนลูกค้าแน่นขนัด สาเหตุที่เป็นเช่นนี้เพราะอาหารที่นี่เป็นอาหารระดับห้าดาว และทำสดอยู่เสมอ การต้อนรับหรือแม่กระทั่งบริการเล็กๆ น้อยๆ ก็ถูกใส่ใจเป็นอย่างดี

 

 

และหากจะถามถึงพื้นที่อีกสามชั้นข้างบน ข้อมูลที่ถูกเปิดเผยก็มีแค่เป็นชั้นพักผ่อนของพนักงานและเป็นที่เก็บอุปกรณ์ฉุกเฉินต่างๆ แต่พนักงานที่นี่ก็รู้ดีว่ามันไม่ใช่...

 

 

ชั้นสองของที่นี่เปิดเป็นบาร์ขนาดใหญ่ทั้งชั้น โดยไม่จำกัดอายุของแขก สิ่งที่ต้องมีก็แค่ค่าผ่านทางก้อนโตเท่านั้น เพราะฉะนั้นคงไม่แปลกที่ในบาร์แห่งนี้จะมีแต่อบายมุกและแขกหลายวัย แต่ถึงกระนั้น แขกทุกคนก็รู้ดีว่าไม่ควรจะมีเรื่องชกต่อยกันที่นี่ เพราะหากเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น คงได้จบชีวิตแบบยังไม่ทันได้ลาโลกกันเลยทีเดียว

 

 

ส่วนชั้นสามเป็นบ่อนการพนันที่เปิดตลอด 24 ชั่วโมงและมีงบให้ไม่จำกัดสำหรับลูกค้าที่เล่นจนหมดตัว นี่เป็นบ่อนการพนันอิสระ เพราะไม่มีตำรวจหน้าไหนกล้าเข้ามายุ่ง และแทบจะไม่มีการเบี้ยวเงินเกิดขึ้น สาเหตุเดิมๆ ก็มาจากอิทธิพลมืดของเจ้าของที่แห่งนี้ที่มีชื่อเสียงในด้านความเถื่อนและโหดร้ายทารุณกันทั้งตระกูลนั่นเอง

 

 

และชั้นสุดท้ายก็คือชั้นทีมีลูกค้ามากที่สุดและทำกำไรได้มากที่สุด เพราะชั้นสี่นี้เป็นชั้นที่เปิดเป็นสถานบริการทั้งผู้หญิงและผู้ชาย แขกแต่ละคนที่มาที่นี่ต่างก็ติดใจในการบริการที่เรียกได้ว่าเหนือกว่าที่อื่นๆ ก็ได้ เด็กขายบริการที่นี่ค่าตัวสูงมากแม้จะไม่ใช่สินค้าเด่นของที่นี่ ด้วยความที่ถูกฝึกมาอย่างดี ทำให้สินค้าของที่นี่บริการได้เป็นเลิศ ไม่ว่าจะเป็นลูกค้าแบบไหนก็สามารถทำให้หลงใหลไปได้เสียหมด จะมีบ้างก็พวกสินค้าเก่าที่เบื่อลูกค้าแก่จนโวยวายกับทางผู้จัดการ ...และก็โดนไล่ออกไปตามระเบียบ

 

 

และหากจะถามถึงสินค้าที่มีคนต้องการตัวมากที่สุดในสถานบริการแห่งนี้ กลับกลายเป็นหนุ่มน้อยหน้าหวานที่มักจะถูกปกปิดใบหน้าส่วนบนด้วยหน้ากากขนนกสีขาว ใบหน้านิ่งเรียบแต่มีดวงตาที่กลมโตและดูลึกลับน่าค้นหาเป็นที่สุด เสียงหวานที่ใครได้ยินก็พากันคิดไปไกลถึงยามที่เขาครวญครางด้วยความเสน่หาภายในอ้อมกอด แต่ก็มีคนอยู่ไม่มากที่จะเคยได้ยินเสียงนั้นเอ่ยออกมาสักครั้ง เรือนกายบอบบางภายในชุดผ้าโปร่งสีขาวเข้ารูป เน้นสัดส่วนและผิวเนื้อเนียน เหมือนตุ๊กตานางฟ้าตัวน้อยๆ ท่าทางสงบนิ่งจนใครหลายคนอยากซื้อตัวไปเก็บไว้เป็นของตัวเอง แม้จะมีคนเสนอเงินถึงเกือบร้อยล้านวอนเพื่อขอตัวไป แต่สินค้าชิ้นนั้นก็ยังคงถูกเก็บไว้เพื่อโชว์ตัวและยังคงบริสุทธิ์มาจนถึงปัจจุบัน...

 

 

 

...ไม่สิ จนถึงวันก่อนที่เขาจะหายตัวไปต่างหาก

 

 

เจ้าของชื่อนั้นที่ชายมากกามหลายต่อหลายคนปรารถนา ชื่อนั้น ...

 

 

Aurora LEE

 

 

 

---------------------- My Murder ----------------------

 

 

ร่างกายสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มที่ถูกประกบข้างด้วยบอดี้การ์ดทั้งซ้ายและขวาก้าวเดินเข้ามายังบริเวณชั้นสี่ของสถานที่แห่งนี้ ดวงตาอบอุ่นที่ถูกเคลือบด้วยความเย็นชากวาดสายตามองไปโดยรอบเพื่อตรวจสอบความเรียบร้อยคร่าวๆ พนักงานต้อนรับและพนักงานอื่นๆ โค้งให้อย่างสุภาพกับผู้เป็นเจ้านายใหญ่ของตน ...ท่านประธานคิม ยองอุน

 

 

คิม ยองอุน หรือ คังอิน มองไปทางตูกระจกขนาดใหญ่ที่เคยมีใครบางคนนั่งนิ่งๆ อยู่ตรงนั้นเสมอ ก่อนจะขมวดคิ้วเมื่อคนที่อยู่ในนั้นกลับเป็นสาวสวยเซ็กซี่แทนที่จะเป็นนางฟ้าคนนั้น

 

 

พนักงานทั้งมองตากันเลิกลั่กไม่เว้นแม้แต่พนักงานเสิร์ฟตอนที่ร่างใหญ่มีสีหน้าไม่พอใจ ถึงไฟของที่นี่จะเปิดไว้สลัวๆ แต่การที่ท่านประธานใหญ่ยืนนิ่งไม่ไหวติงกันทางออกอยู่แบบนั้นก็ไม่ใช่เรื่องปกติ ไม่ต้องสงสัยเลยว่า เหตุที่เป็นแบบนั้นคงเป็นเพราะสินค้าชั้นหนึ่งที่เป็นคนโปรดของเขาหายไป

 

 

“หายไปไหน...”

 

 

แม้เพียงเสียงเข้มกล่าวถามลอยๆ ก็ทำเอาคนที่ก้มหัวสุดตัวสะดุ้ง เสียงนั้นแฝงไปด้วยความสงสัยและความไม่พอใจ เขาไม่ได้เข้ามาที่นี่เพียงสามสี่วันเพราะต้องเคลียร์เรื่องการส่งอาวุธเถื่อนข้ามชาติล็อตใหญ่ แต่กลับมาอีกที สินค้าชิ้นสำคัญของเขากลับหายไปงั้นเหรอ

 

 

“อะ ...เอ่อ ...ท่านคะ”

 

 

“ฉันถาม!!!! อย่ามาอ้ำอึ้ง!!” คังอินตะคอกเสียงกร้าวด้วยความไม่พอใจ จ้องมองศีรษะคนตอบเพื่อเอาคำตอบ ลางสังหรณ์ในใจมันบอกว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น

 

 

“ค...ค่ะ ...คุณลีหายตัวไปค่ะท่าน” หญิงสาวละล่ำละลักตอบ และคำตอบที่เอ่ยออกมาก็ทำให้ร่างใหญ่ฉุนจัดขึ้นมาทันที

 

 

“หายไปตอนไหน แล้วทำไมพวกแกไม่บอกฉัน!!” ถึงแม้จะโมโหแค่ไหน แต่เสียงตะคอกนั้นก็ถูกกดไว้อยู่มากเพื่อไม่ให้ไปรบกวนลูกค้า แต่ก็ยังไม่วายให้ลูกค้าได้ยินแว่วๆ คละเสียงเพลง

 

 

“ก็ ...เอ่อ คุณผู้จัดการบอกว่าท่านประธานกำลังมีงานใหญ่ เลยไม่ให้นำเรื่องไปแจ้งให้ท่านไม่สบายใจ เดี๋ยวจะเสียงานน่ะค่ะ”

 

 

“พวกแกเห็นฉันเป็นคนเหลาะแหละแบบนั้นงั้นเหรอ!?! …หึ! ไปตามหาตัวเขาให้เจอ ไม่งั้นพวกแกก็เตรียมตัวเละได้เลย” ฝากไว้แค่นั้น ก่อนที่ร่างใหญ่จะหายเข้าไปในลิฟต์เพื่อเดินทางกลับ ทิ้งไว้แค่คำขู่ที่ใครฟังก็ต้องขนลุกไปตามๆ กัน

 

 

และถ้าเกิดพวกเขาหาตัวนางฟ้าองค์นั้นไม่เจอ คงได้ตายเรียงตัวแน่ๆ ล่ะคราวนี้!

 

 

---------------------- My Murder ----------------------

 

 

...ออโรร่า ลี

 

 

ชื่อนั้น ที่ถูกตั้งให้เมื่อสามปีก่อน

 

 

ชื่อที่เจ้าของนั้นได้หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

 

 

แล้วเจ้าของที่ว่านั่นคือใครก็คงเดาได้ไม่ยาก

 

 

จุดเริ่มต้น เขาก็เป็นเพียงเด็กคนหนึ่งที่ถูกรถชนจนความทรงจำทั้งหมดหายไปและไม่สามารถติดต่อผู้ปกครองได้ จึงถูกย้ายเข้าเป็นผู้ป่วยพิเศษของนายแพทย์คนหนึ่งด้วยความสงสาร แต่ด้วยความรู้สึกที่ถูกทอดทิ้งจากพ่อแม่ที่ไม่ติดต่อมาในตอนแรก ซ้ำผู้ปกครองคนใหม่ยังไม่ค่อยมีเวลาให้ ทำให้ต้องพักฟื้นที่บ้านกับแม่บ้านเพียงแค่สองคนอยู่บ่อยๆ จึงกลายเป็นเด็กเก็บตัวและไม่ค่อยพูด

 

 

หลังจากนั้นไม่นาน พ่อเลี้ยงของเขาก็ต้องเสียชีวิตลงด้วยเหตุที่ไม่ยอมยกเขาให้กับผู้บริหารโรงพยาบาลที่ต้องการตัวเขาไปเลี้ยง เขาถูกบังคับให้ชุบตัวใหม่และเข้าไปเป็นเด็กขายบริการในสถานบริการของประธานคิม ยองอุน แต่ก็เป็นคนเดียวที่ถูกกันจากลูกค้าและทำหน้าที่โชว์ตัวเพียงอย่างเดียว เขารู้ดีว่าที่มันเป็นแบบนี้เพราะเจ้าของคลับบริการนั้นต้องการเป็นเจ้าของความบริสุทธิ์ของเขา แต่เพียงแค่รอให้เขาสวยสดเต็มที่ในวัยยี่สิบปี ท่านประธานคิมมักจะมาหาเขาอาทิตย์ละสองสามครั้งเพื่อให้ไปนั่งดื่มด้วยกัน และในขณะที่เขาอายุ 18 ปี ท่านประธานก็เคยเกือบจะล่วงเกินเขา เขาไม่มีสิทธิ์ใดๆ ที่จะขัดขืน จึงได้แต่นอนเฉยๆ ให้ประธานใหญ่ทำตามใจ แต่ยังไม่ทันที่จะล่วงล้ำเข้ามา ความกลัวและความไม่ประสีประสาของเขาก็ทำให้นายใหญ่นั้นสงสารจนหยุดและรอต่อไป

 

 

มาถึงตอนนี้ อีกแค่สองเดือนเขาก็จะอายุครบยี่สิบแล้ว เขากำลังจะเติบโตพอที่จะรับรู้ชีวิตแบบนี้ได้เต็มตัว แต่ก็ดันมาถูกจับตัวไปเสียก่อน ถึงจะแอบดีใจอยู่ไม่น้อย เพราะไม่ต้องตกเป็นเมียของชายอายุคราวพ่อและครั้งแรกของเขากับผู้ชายที่ชื่อคิมคิบอมก็สุขสมอยู่ไม่น้อย แต่ชะตาชีวิตของเขาหลังจากนี้ล่ะ???

 

 

เขาพอรู้มาว่าประธานยองอุนมีอิทธิพลมาก และคนที่รู้ว่าเขาเป็นคนโปรดของท่านก็มีแค่คนในคลับบริการ หากใครเอาเรื่องนี้ไปแพร่งพรายก็มักจะหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย แม้กระทั่งลูกชายของประธานยองอุนเองก็ไม่รู้ สิ่งที่ท่านประธานบอกเขาก็คือ ท่านประธานบอกลูกชายทั้งสองไปว่ามาที่นี่เพื่อคลายเครียดบ่อยๆ เท่านั้น ไม่ได้บอกรายละเอียดอะไรและไม่กล้าพาเข้าบ้านในตอนนั้น เพราะกลัวว่าเวลาท่านไม่อยู่ ลูกชายทั้งสองของท่านจะมาล่วงเกินโดยไม่เกรงกลัว แต่ก็ยังดีที่ลูกชายทั้งสองนั้นคิดว่าพ่อของพวกเขาแค่หาความสนุกกับของเล่นไร้ค่า และตัวเขาเองก็ไม่ได้สนใจจะรู้เรื่องราวหรือแม้แต่ชื่อของสองคนนั้นด้วย

 

 

แล้วถ้าท่านประธานออกตามหาตัวเขา เขาจะต้องกลับไปเป็นตุ๊กตาแบบเดิมอีกรึเปล่า?

 

 

ชื่อออโรร่าที่เขาอยากใช้ มันไม่ใช่ในเวลานี้

 

 

แต่เขายังจะต้องกลับไปเป็นสิ่งของสูงค่าแต่ไร้หัวใจแบบนั้นอีกรึเปล่า...

 

 

ถ้าต้องเป็นแบบนั้น เขาก็อยากเลือกผู้ชายที่กำลังไล้ปลายมีดบนหน้าเขาพร้อมทำหน้าตาโรคจิตคนนี้ดีกว่า!!!!!!!!!!

 

 

--------------------- My Murder ----------------------

 

ด๊องมันไม่รู้ว่าคังอินเป็นพ่อลูกกับอิบวมค่ะ ณ จุดเน้ !!!

 

            [Writer Talk]

ทีนี้คงได้รู้ที่ไปที่มาของดงแฮกันแล้วเน้ ถึงช่วงนี้เน็ตจะเน่าเป็นนมเปรี้ยวต้มสุก แต่พอมันมันเผลอเล่นได้ ไรเตอร์ก็แว๊บมาอัพอยู่ตลอด ฮิฮิ คิดถึงรีดเดอร์ที่สุดในโลกหล้า อ๊ากกกกกกก (เอาหัวโขกกำแพงเลือดซิบ) มีใครลืมไรเตอร์ยังน้า ขอโทษที่หายไปนานนะคะ คิดถึงมากมายนะคะ จุ๊บๆๆ >3<

 

 

 

 

 

1,408 ความคิดเห็น

  1. #1340 poppoka (@poppap24_elf) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2556 / 16:46
    ลูกแย่งเปิดซิ้งตุ๊กตาของพ่อซะแล้ว
    ถ้าด็องรู้จะทำไงเนี่ยหนีพ่อมาเจอลูกเหอะๆสนุกแน่
    #1340
    0
  2. #1306 nin-narak (@nin-narak) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2556 / 20:15
    จิตขั้นสุดเลอ่ะ ชอบๆ 555
    #1306
    0
  3. #1239 full (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 22:39
    กรี๊ดร้อง พี่หมีกลับไปหาป้าเหอะน๊ะ ป้าเข้ากรมไปแปปเดียวเอง ??? เกี่ยวไหม 5555+

    ปล่อย ย ย ให้ คิเฮ อ่ะดีกว่า อย่าคังเฮ เลย >_
    #1239
    0
  4. #1224 Pandanus (@toey108) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มีนาคม 2556 / 16:21
    บอมน่ากลัววว
    #1224
    0
  5. #1137 hottime (@hottime-2010) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2555 / 20:46
    ทำไมด็อก..เจ็บมากใช้ไหมที่บอมไม่ปล่อยถึงกล้าไปมีอะไรกับคยูเพื่อประชดให้บอมปล่อยใช่ไหม

    แต่เป็นไงผลกลับไม่เป็นอย่างที่คิด...เจ็บมากเลยใช่ไหม
    #1137
    0
  6. #1114 onlyhope (@minkmoney) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2555 / 18:29
    บอมมี่น่ากลัวว
    #1114
    0
  7. #1085 HOTTEST บ่ายสอง (@006517) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2555 / 19:28
    นอกจากคยูจะติดใจแล้วเนี่ย ?

    รีดเดอร์คนนี้เองก็คติดใจเหมือนกัน >__<
    #1085
    0
  8. #998 DOUBLECRASH (@doublecrash) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2555 / 00:13
    คิเฮ จิตทั้งคู่ อืมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ได้อีกจริงๆ
    #998
    0
  9. #972 ...loveKangTeuk... (@lovesuju13only) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 03:07
    ด็องจิตได้ใจอ่
    #972
    0
  10. #888 wonhyuk24hr. (@wonhyuk24hr) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2555 / 12:49
    บวมกับหมวย&gt;&gt;จิตทั้งคู่!!!!
    #888
    0
  11. #866 PoomPui (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2555 / 20:30
    อึ้งกับด๊องว่ะ!
    #866
    0
  12. #833 PimQty (@mylovesecret) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2555 / 20:46
    ค้างงงงเว่ออ
    #833
    0
  13. #779 HyukChicKy (@hyukchicky) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2555 / 18:28
     คิเฮ จิตทั้งคู่
    #779
    0
  14. #765 ++MoA++ (@moa-blue-sky) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 เมษายน 2555 / 18:10
     ด๊องเธอจิตมากเลยอ่ะ
    #765
    0
  15. #749 lovesuju (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 เมษายน 2555 / 02:46
    ด็องชอลใช่ม้าารุนแรงแบบเนี้ย
    #749
    0
  16. #706 smileynann (@smileynann) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2555 / 16:25
    น่ากลัวมากอ้ะ หนูด๊องงงงงงงงงงงงงงงง


    #706
    0
  17. #697 gonjung (@gonjung) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 เมษายน 2555 / 20:57
    บอมมันจิตจริงๆอ่ะแหละ

    ทำหมวยได้ขนาดนี้แต่หมวย้จิตด้วยชอบความรุนแรง

    แล้วไมคยูไม่โดนทำโทษ หรือโทษว่าหมวยยั่ว

    บล็อกเข้าไม่ได้แฮะเดี๋ยวค่อยเข้าใหม่วันหลังละกัน
    #697
    0
  18. #691 กะแหล่ง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 เมษายน 2555 / 00:18
    บอมอ่ะโรคจิตจิงๆๆขอด้วยค่ะss501ooyjung@hotmail.com ขอบคุณค่ะ
    #691
    0
  19. #640 aronlucky (@makhamlucky) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มีนาคม 2555 / 13:28
    love_fic_naruto_y@hotmail.com
    #640
    0
  20. #638 เจ้าหญิงทอมบอย (@asina) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2555 / 11:44
     romeo-runway@hotmail.com   ขอด้วยคน ><
    #638
    0
  21. #637 yume hiyama (@hiyama) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 มกราคม 2555 / 15:04
     กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกค้างงง
    #637
    0
  22. #636 ดาวเด่น (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มกราคม 2555 / 18:11
    ฮึฮึฮึ อารมภ์ค้างอย่างแรงงงงงง
    #636
    0
  23. #635 55555555 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มกราคม 2555 / 12:46
    อ่าาาาาาาาา ซาดิสทั้งคู่เลยน๊ะคิเฮจ๋าาาาาาาาาา
    #635
    0
  24. #634 kyufonza (@kyufonza) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มกราคม 2555 / 14:08
    ขอด้วยค่ะจะเป็งอย่างไงต่อไปนะ parichat_fon21@hotmail.com
    #634
    0
  25. #633 kyufonza (@kyufonza) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มกราคม 2555 / 14:08
    ขอด้วยค่ะจะเป็งอย่างไงต่อไปนะ parichat_fon21@hotmail.com
    #633
    0