♥My love for you :: รักของฉันเพื่อนายคนเดียว[1827]♥

ตอนที่ 8 : ♥MYLOVE 6 :: เพื่อนกันนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 576
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    30 ก.ย. 54

ตอนนี้ผมนอนแผร่หลาอยู่บนเตียงของตัวเอง
หลังจากถูกคำประกาสิทธิ์ ให้กลับบ้านของคุณฮิบาริ
ผมก็แถบเหาะกลับทันที กว่าจะเป็นอิสระได้ แถบตายแหนะTT^TT
 
...อ่อ แล้วผมคุณก็ควรเตรียมตัวนะครับ เพราะหลังจากนี้ ผมจะมาทำให้มันคึกครื้นกว่าเก่า...
...ครึกครื้นกว่าเก่า...
...ครึกครื้นกว่าเกา...
...ครึกครื้นบ้านแกสิ มีแต่จะวุ่นวายสิไม่ว่า!!!...
 
ก๊อกๆ
 
“ใครครับ?” ผมพูดก่อนจะลุกยืน บิดตัวไปมาอย่างปวดเมื่อย
“ฉันเอง ยามาโมโตะ” ยามาโมโตะ= [   ] =!!! ขอเปลี่ยนเป็น อายิโนโมโต๊ะ ก่อนได้ม๊ายยยย แค่คิดอะนะ สุดท้ายผมก็เดินไปเปิดประตูให้เพื่อนรัก(ที่รักผมมากกว่าเพื่อนT^T)
“ขะ...เข้ามาสิ^^;;” พอประตูเปิด ก็พบปะกับร่างสูงของยามาโมโตะทันที เขาส่งยิ้มให้ผมแห้งตามฉบับ ก่อนจะเดินเข้ามานั่งยังโต๊ะญี่ปุ่นตัวเล็กๆกลางห้องนอน
“เอ่อ...ไม่เจอกันเลยนะวันนี้” แล้วเขาก็ทำลายความเงียบทันทีที่ผมหย่อนก้นลงนั่งตรงข้ามกับเขา ถามได้น่าตอบมากเลยเพื่อน=[]=!
“อะ...อืม คุณฮิบาริเรียกใช้นะ เมื่อวานทำผิดกฎไว้เยอะ=w=;;” ผมพูดไป ก้มดูนิ้วตัวเองที่ตอนนี้กำลังจะพันกันจนแก้ไม่ออก=_____=;;
“แล้ว...คำตอบของคืนนั้นหละ”
 
‘ฉันรักนาย…นายหละรักฉันไหม’
 
จู่ๆประโยคในวันที่เราไปเที่ยวงานเทศกาลก็ย้อนกลับเข้ามาในหัวผมอย่างกับเครื่องเล่น ผมมองหน้าเขาอย่างหนักใจ ก่อนจะตอบความรู้สึกที่มีต่อเขาออกไป
“...ฉันว่า...นายตัดใจเถอะ” ผมพูดมันออกไปด้วยเสียงอันแผ่วเบา เหมือนแมวย่อง(แกเคยได้ยินหรือไง=_=)
“ทำ...”
“ฉันรักนายนะ...แต่รักแบบเพื่อน มันไม่ความรู้สึกอื่นนอกจากความรู้สึกของเพื่อนเลย ฉันขอโทษจริงๆที่ตอบรับด้วยไม่ได้ ขอโทษนะ” ผมพูดร่ายออกไปอย่างกับท่องมาแล้ว ทั้งๆที่จริงผมเพิ่งจะเรียบเรียงคำพูดได้เมื่อกี้นี้เอง=_=
“ฉันทำไปทุกอย่างเพื่อนายนะ ฉันไม่อยากให้นายต้องเสียใจมากมาย เสียใจตอนนี้มันยังดีกว่าตอนท้ายนี่น่า เนอะ” ผมพยายามพูดปลอบเขา แต่ดูเหมือนว่าปฏิกริยาของเขาที่ตอบกลับมามีเพียงอย่างเดียวคือ...เงียบ
“นี่...ยามาโมโตะ นายอย่างเงียบสิ อย่างน้อยเราก็เป็นเพื่อนกันก็ได้นะ”
“จริงหรือ?” จู่ๆยามาโมโตะที่เงียบอยู่นานก็พูดสวนขึ้นจนผมแถบหุบปากไม่ทัน เขาเงยหน้ามองผมด้วยดวงตาที่มีน้ำใสๆคลออยู่น้อยๆ ผมยิ้มให้เขาก่อนจะพยักหน้า
“ขอแค่นี้แหละ ถึงนายจะไม่ได้ชอบฉัน แต่เราก็เป็นเพื่อนกันนะ” เขาว่าพลางดึงผมเข้าไปกอด ผมเลยได้แต่ลูบหัวเขาเบาๆเหมือนกำลังปลอบแรมโบ้ที่กำลังร้องไห้เพราะโดนรีบอร์นถีบตกเก้าอี้=___=;;
“อืม เราจะเป็นเพื่อนรักกัน และต่อจากนี้ นายต้องเจอคนที่ดีกว่าฉันแน่นอน^^” เราทั้งคู่มองหน้ากัน ก่อนจะหัวเราะออกมา
ยามาโมโตะขอตัวกลับบ้านก่อน เพราะแอบหนีงานที่ร้านมาเคีล์ยปัญหาของผม
เขากลับมามีรอยยิ้มอีกครั้งหลังจากผมให้คำตอบ และคำปลอบโยนเขาไป
แต่ผมก็ต้องมาเซง เมื่อนึกถึงไอ้บ้าสับปะรังเค หรือมุคุโร่นั่น มันจะมายุ่งวุ่นวายกับชีวิตผมอีกทำไมฟร่ะ!
 
แต่ช่างเถอะ ยิ่งคิดยิ่งเครียด ยิ่งเครียดยิ่งปวดหัว ยิ่งปวดหัวก็ยิ่งง่วง
ในเมื่อง่วงเราก็ควรนอน ว่าจบก็จัดการล้มตัวลงนอนทันทีอย่างไม่ต้องคำนวณอะไรต่อไป ฟี้...
 
 
“..โยชิ...สึนะโยชิ”
“อืม...อีก5นาที” ผมพลิกตัวพลางเอาหัวมุดหมอนอย่างที่ทำเป็นประจำเมื่อแม่มาปลุก วันหยุดทั้งที ขอนอนอุดตูดนิยมวิทยาหน่อยเถอะ ฟี้...
“อีก5นาทีงั้นหรือ”
“เอออะดิ” ผมว่าพรางนอนต่ออย่างไม่สนใจเสียงที่ดังคลุกคลักๆ ก่อนที่ผมจะลืมตาโพลงเมื่อรู้สึกได้ถึงน้ำหนักของสิ่งมีชีวิตบางอย่างที่ทับลงมาอย่างไม่ออมแรงใดๆเลย และผมก็ค้นพบกับสัจธรรมโลกว่าสิ่งที่ทับผมอยู่คือ...คุณฮิบารินั่นเอง
“คะ...คุณฮิบาริ ลงไปนะครับ ผมหนัก”
“ฮืม ก็ไหนว่าจะนอนอีก5นาทีไง ก็นอนไปสิ ฉันก็จะนอนด้วย” เขาพูดพลางหลับตาพริ้ม ไม่สนใจคนตัวเล็กๆอย่างผมที่ถูกทับ หนักจริ๊งT^T~
“ก็ผมไม่นอนแล้วนี่ ลุกเดี๋ยวนี้นะครับ” ผมใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดพลักเขาให้ลุกออกไป ซึ่งก็ดูเหมือนจะได้ผล เมื่อร่างของเขาเคลื่อนออกไปจนทำให้ผมสามารถลุกขึ้นนั่งได้ครึ่งตัว ผมมองเขา และชุดของเขาที่แปลกจาไป “ทำไม...แต่งตัวอย่างนี้หละฮะ”
“เอ๋ นี่นะหรือ ก็แค่จะมารับนายนะสิ”
“รับผม? รับไปไหนหละครับ? วันนี้วันหยุดนะ จะให้ไปช่วยงานที่...” คำบ่นยืดยาวของผมถูกกลืนลงคอโดนไม่สนใจว่าจะสำลักตายหรือไม่ เพียงเพราะจูบเบาๆของคุณฮิบาริที่ประทับลงมา มันอ่อนโยน และอ่อนหวาน จนผมเคลิ้มไปกับมัน เขาถอนจูบออก ก่อนจะเลียริมฝีปากตัวเองอย่างที่ชอบทำเป็นประจำ
 
“ไปอาบน้ำได้แล้ว”
“....”
“ให้ตายสิ นี่นายคิดจะยั่วฉันหรือไงฮะ วันนี้ฉันจะพานายไปเที่ยว”
“เที่ย?...เดทนะหรือ0_o!!!” ผมสะดุ้งสุดตัวเมื่อเขาพยักหน้าอย่างเขินๆ ก่อนจะไล่ให้ผมไปอาบน้ำโดยเร็ว แต่ผมก็ยังนั่งแช่จนพี่ท่านเขาทนไม่ไหว เดินมาอุ้มผมผาดบ่าอย่างไม่สนใจ ก่อนจะพาเข้าห้องน้ำไปทั้งอย่างนั้น แต่ก็แปลกที่ผมไม่ดิ้น และไม่โวยวายอะไรมากมาย
 
...เราเป็นอะไรไปเนี่ย...



_________________________________________________________________________________________
_________________________________________________________________________________________

ติดตามด้วยน้า^^~
super cell
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

183 ความคิดเห็น

  1. #174 peung (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2556 / 23:11
    ไปเดททท

    อร้ายยยยยยยย
    #174
    0
  2. #168 ผีน้อยเก็บมะนาว (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 เมษายน 2556 / 11:29
    เพราะสือจัง น่ารักไง ฮิคุงถึงได้พาไปเดท

    สยิวกิ้วดี
    #168
    0
  3. #150 Eบร้ากลางซอย (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2555 / 14:33
     เพราะซือคุงดีใจจนทำอะไรไม่ถูกอ่ะซิ
    ฮิๆๆๆๆๆ
    #150
    0
  4. #97 Yoshida Akira (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2554 / 22:29
    มาขัดจังหวะทำไมฟระ =w= แง่ง
    #97
    0
  5. #96 Ingres (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2554 / 17:35
    ค้างเร้ย =.,=
    สัปปารดมาทางหนัยกับปัยทางนั้นเร้ย -_-
    #96
    0
  6. #95 ♫LuV♥ TsuNa♪ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2554 / 12:07

    สัปปา ! T T ไปหาป๋าเบียเหอะ

    #95
    0
  7. #94 สายหมอกแห่งนภา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2554 / 19:13
    ไปเดท=w=~~
    #94
    0
  8. #93 ★HITMAN DECIMO★ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2554 / 11:01
    มุคุโร่!!
    มาขัดจังหวะเพื่อ=[   ]=!?
    แงๆๆๆๆๆๆT^T
    หนูเกลียดสับป้า
    #93
    0