เทพบุตรซาตาน-นิยายลำดับ 2 ซีริส์ชุดหนึ่งนางกลางใจ

ตอนที่ 6 : บทที่ 2 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 747
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    27 ก.ค. 58

บทที่ (2)

 

                        “สวย”

 

                        เอ่ยเท่านั้นก็ดึงมือเล็กๆ ที่เปลี่ยนจากทุบตีเขามาปิดบังทรวงอกคู่งามออกไป มือหนาตรึงสองมือบางไว้ที่หน้ากระจก ก้มลงดูดซับความหวานอย่างถือสิทธิ์ ไร้ความเกรงอกเกรงใจ ก็จะให้เขามากความไปทำไมเล่า ไอ้เรื่องแบบนี้มันอาชีพของหล่อนชัดๆ

 

                        “เธอนี่มันจริงๆ เลยนะแม่กุ๊กไก่น้อย สวย หวาน รสชาติดีกว่าที่ตาเห็นเป็นไหนๆ ฉันนี่มันโง่บัดซบจริงๆ เสียเวลาจินตนาการอยู่ได้เป็นสองสามชั่วโมง แค่พาเธอเข้าห้อง แล้วจับทำอะไรที่อยากทำซะ แค่นี้แหละมันก็หายคลั่งแล้ว”

 

                        กรุงเอ่ยเสียงพร่า เหลือบตาขึ้นจ้องหน้าหวาน เห็นดวงตาตระหนกเมื่อครู่ปรือลงช้าๆ ร่างที่แข็งขืนก็อ่อนปวกเปียก จึงค่อยๆ ปล่อยมือออก ไล้สัมผัสความนวลเนียนไปเรื่อย ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ความนุ่มหยุ่นชวนคลั่ง ใช้นิ้วโป้งคลึงเคล้าเกสรแสนงามเบาๆ เท่านั้นเองก็ได้ยินเสียงครางหวานแว่วเล็ดลอดออกมา ร่างสวยราวประติมากรรมชั้นดีบิดน้อยๆ หน้าสวยหวานแดงก่ำ จะยั่วกันอย่างตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ไม่อาจรู้ได้ แต่มันก็ทำให้ใจของเขาฮึกเหิม เร่าร้อนเป็นไฟบรรลัยกัลป์ขึ้นมาทีเดียว

 

                        “ฉันจะต้องได้เธอแม่โสเภณีตัวกระจ้อยร่อย แล้วก็ต้องได้เดี๋ยวนี้ ที่นี่ ตรงนี้ด้วย เธอมันเกิดมาเพื่อยั่วสวาทพวกผู้ชายชัดๆ ดูเธอทำหน้าเข้าสิ แขกที่ไหนเขาจะไม่ติดใจเธอกันล่ะแม่ตัวดี!

 

                        คำว่าแขกนั้นทำให้คนตัวเล็กที่กำลังอารมณ์เตลิดไปไกลเริ่มได้สติ มองบุรุษตรงหน้าแล้วก็มองตัวเอง จากนั้นก็ร้องวี้ด

 

                        “ไม่นะ ไม่”

 

                        เอ่ยเท่านั้นก็กระเสือกกระสนจะลงจากโต๊ะเครื่องแป้ง นัยน์ตาคู่สวยเบิ่งกว้างเมื่อเห็นเจ้าของห้องรูดกางเกงลง โชว์แผงอกล่ำ ขาเพรียวยาว และกางเกงชั้นในชายสีขาวสะอาด จากหลักฐานบางอย่างที่ประจักษ์แก่สายตานั้น มันบอกกันได้ดีทีเดียวว่าโสภิญารับมันไม่ไหวหรอก และถ้าเธอไม่หยุดเขาตอนนี้ ก็จะไม่มีโอกาสได้หยุดเขาอีกต่อไป

 

                        “บอกแล้วไงว่าฉันไม่ใช่โสเภณี คุณไม่มีสิทธิ์จะมามีอะไรกับฉันง่ายๆ แบบนี้นะ”

 

                        เอ่ยแล้วดิ้นขลุกขลักจะลง แต่ก็ทำไม่ได้ดังใจหวัง เมื่อร่างทั้งใหญ่ทั้งหนาขวางกั้นเอาไว้ เขาจับสองแขนเธอดันไปชิดกระจกอีกครั้ง

 

                        “บอกแล้วยังไงล่ะ ว่าไม่เชื่อ! อย่ามาแก้ตัวอีกนะ เธอก็เห็นแล้วว่าตอนนี้น่ะฉันอยากได้เธอจริงๆ แล้วก็จะไม่เล่นเอาเถิดเจ้าล่อกับเธออีกแล้วด้วย และถ้าหากว่าไม่ได้รักกันตอนนี้ละก็ อีกไม่นานฉันคงจะต้องตาย เธอยั่วกันมาไกลเกินกว่าที่ฉันจะสงบลงได้แล้ว”

 

                        กรุงเอ่ยเท่านั้นก็ก้มลงซุกซบดูดซับความนุ่มหวานใจกลางปทุมถัน ทำให้ร่างบางถึงกับเกร็งไป แต่มีหรือเขาจะสน มือหนาเล้าโลมลูบไล้ ไม่นานหล่อนก็ตัวอ่อนปวกเปียกยอมศิโรราบให้ ธนาธรอาศัยยามที่หล่อนกำลังเคลิบเคลิ้ม ปลดพันธนาการชิ้นน้อยออก เพียงแค่เห็นปลีน่องอันนวลเนียนตึงเรียบได้รูปสวยพาดนิ่งอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งเท่านั้นก็ไม่รอช้า รีบเข้าไปพันตู

 

                        ดวงตาคู่คมประสานกับดวงตาของโสเภณีคนงามนิ่ง ก้มลงประกบริมฝีปากจุมพิตดูดดื่ม มือหนาป่ายเปะปะไปที่ชั้นในชิ้นน้อยหมายจะรูดออกเพื่อหล่อหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว ระหว่างกำลังสานสัมพันธ์ลึกซึ้งทางกายขั้นสุดท้ายอยู่นั้น สวรรค์ก็หล่นลงมาทับร่างแกร่งจนแตกเป็นเสี่ยง ร่างสูงสั่นเทิ้ม ระเบิดเสียงร้องลั่น ฟุบกายลงไปนอนตัวงออยู่แทบเท้าของสาวสวยไม่เป็นท่า

 

                        “นังบ้าเธอเล่นแรงเกินไปแล้วนะ ผู้หญิงชั้นต่ำ!

 

                        ธนาธรด่าออกไปด้วยความโกรธสุดชีวิต มือหนากุมความเป็นชายแน่น ส่วนคนที่เล่นแรงนั้นก็หน้าตาตื่น ลุกยืนปากคอสั่น แต่พอเห็นดวงตาที่จ้องมาอย่างอาฆาตแค้นก็สั่นเทิ้ม วิ่งร้อนรนไปที่เตียง คว้าผ้าปูที่นอนผืนหนามาพันกายอย่างลนลาน จังหวะเดียวกับที่ประตูเปิดผลัวะเข้ามา

 

                        “กัปตันครับ เกิดอะไรขึ้น?”

 

                        ชายสูงวัยร่างใหญ่หน้าบากร้องลั่น ตามมาด้วยเสียงปิดประตูโครม! โสภิญาถอยกรูเมื่ออีกฝ่ายก้าวเข้ามาหาตนอย่างคุกคาม

 

                        “ฉันจะฆ่าแกนังโสเภณีวายร้าย แกทำอะไรกัปตันลาร์นาโดของฉัน อีเศษสวะ!

 

                        “ไม่ต้องมาเอสโต้ จับหล่อนมัดไว้ก็พอ แค้นนี้ฉันขอชำระเอง!

 

                        สิ้นเสียงของคนที่นอนเกลือกกลิ้งดิ้นพล่านเพราะเจ็บปวดอยู่เท่านั้น ร่างบางก็ร้องวี้ดเมื่อชายหน้าบากที่มุ่งหมายจะเอาชีวิตตนกระโจนเข้าถึงตัว ร่างที่ซ่อนอยู่ภายใต้ผ้าห่มไม่ต่างอะไรกับเด็กดักแด้ของหญิงสาวถูกลากไปจนชิดหัวเตียง ข้อมือบางถูกกระชากไปมัดกับเข็มขัดหนังอย่างดี หญิงสาวร้องวี้ดเมื่อถูกมัดตรึงไว้กับหัวเตียง ไม่นานก็ตัวงอปากคอสั่น เมื่อมาเอสโต้ตวาดลั่น

 

                        “หยุดร้องกวนประสาทหูของฉันเดี๋ยวนี้นะนังอีตัว! สิ่งที่แกทำกับเจ้านายของฉันน่ะ มันทำให้ฉันพร้อมที่จะเชือดคอแกได้ทุกเมื่อ แล้วถ้าแกยังอยากหอบของดีไปเร่ขายพวกผู้ชายตอนกลับขึ้นฝั่งอีกครั้งละก็ จงหุบปากซะ!

 

                        เสียงที่เค้นออกมาจากปากตาเฒ่า ทำให้คนที่ร้องตกใจตัวเกร็ง ไม่กล้าเปล่งเสียงอะไรออกมาอีกเลย สองแก้มนวลมีน้ำตาหยดแหมะ เมื่อศักดิ์ศรีโดนเหยียบย่ำด้วยคำว่าโสเภณี ที่ทุกคนบนเรือยัดเยียดให้เธอเป็น

 

                        “กัปตันเป็นยังไงบ้างครับ?”

 

                        เสียงถามพร้อมร่างที่ถลาไปหาเจ้าของห้องอย่างว่องไว ทำให้คนถูกจับมัดนั่งตาปริบๆ แล้วก็ต้องหลบตาเมื่อร่างสูงถูกพยุงขึ้น เขาพุ่งสายตามาที่เธออย่างแค้นๆ โสภิญารีบหดขาหนีหน้าแหยๆ เมื่อตาเฒ่าหน้าโหดนามว่ามาเอสโต้พยุงเขาขึ้นมาอยู่บนเตียงเดียวกันกับเธอ

 

                        “เธอต้องได้รับโทษทัณฑ์ที่สาสม!

 

                        เสียงคำรามคาดโทษนั้นทำให้โสภิญาเสียวสันหลังวาบ แล้วก็ยิ่งหนาวมากขึ้น เมื่อมาเอสโต้จ้องมาด้วยสายตามาดร้าย

 

                        “พักสักครู่ก็หายแล้วมาเอสโต้ อย่าให้ใครรู้เรื่องนี้เป็นอันขาด ไม่งั้นฉันจะฆ่านาย”

 

                        ธนาธรที่นอนหน้าเขียวอยู่บนเตียงยังมีแรงขู่คนของตน แถมยังชำเลืองมาทางร่างบางตาขวาง โสภิญาเม้มปากแน่น รีบเบือนหน้าหนี เสมองผนังไปเรื่อยเปื่อย ได้ยินอีกฝ่ายสบถเป็นภาษาอิตาเลียนใส่เร็วปรื๋อ จับได้ประโยคหนึ่งว่าเป็นโสเภณีเล่นแรงๆ แบบนี้ สักวันคงอดตาย ไม่มีใครมาซื้อบริการ

 

                        “ผมว่ากัปตันปล่อยนังนี่ให้มันนั่งอยู่ในสภาพแบบนี้สักสามวันสามคืนก็ดีนะครับ โทษฐานที่มันดันเล่นไม่รู้เรื่อง นังนี่มันจิตวิตถารจริงๆ”

 

                        เสียงย้ำที่ลอยมา ทำให้นังนี่ที่โดนจิกโดนกัดอยู่นั้นเชิดหน้า ดวงตาคู่สวยมองไปยังสองคนแล้วก็รีบหลบ เมื่อทั้งคู่พร้อมใจกันมองมาที่ตนสายตาเดือดดาล

 

                        “ถ้าฉันสูญพันธุ์ไป เธอจะต้องถูกขังลืมอยู่ในนี้ไปจนวันตาย ยัยผู้หญิงโรคจิต!

 

                        เสียงที่ฝากรอยแค้นไว้นั้นทำให้หญิงสาวเม้มปากแน่นข่มใจไม่เถียง เพราะกลัวจะโดนข้อหาหนักยิ่งกว่าเดิม แต่ในใจนั้นกลับลิงโลดสะใจนัก อยากหยาบคาย ลามก ชีกอเอง สูญพันธุ์ไปได้ก็ดี ชิส์

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

จบตอน

 

 

                       

 

                        

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

34 ความคิดเห็น