เทพบุตรซาตาน-นิยายลำดับ 2 ซีริส์ชุดหนึ่งนางกลางใจ

ตอนที่ 4 : บทที่ 1 (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 659
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    23 ก.ค. 58

บทที่ (3)

 

                        ว่าไงยาหยี บอกที่มาที่ไปแท้จริงของเธอมา ยิ่งเธอโกหก ฉันก็ยิ่งหงุดหงิด มันเริ่มกินเวลาในการจับเธอโยนลงไปบนเตียงมากขึ้นทุกทีแล้วล่ะแม่กุ๊กไก่สด ฉันมีเวลาน้อยมาก อีกหกชั่วโมงก็จะต้องเข้าเวรอีกครั้ง ช่วยทำเวลาหน่อยนะแม่ชิกเก้นหลงฟาร์ม อย่าลูกเล่นมากจนเกินงามเลยนะคนดี ขอร้องล่ะ

 

                        กรุงเอ่ยเสียงลอดไรฟันแกมเข่นเขี้ยวน้อยๆ ระหว่างนั้นก็สำรวจดวงหน้างามไปด้วย สุดท้ายก็ไปหยุดที่ริมฝีปากแสนสวยเต็มอิ่มยั่วเย้าอย่างใหลหลง

 

                        “ว่ามา เธอมาจากร้านเหล้าร้านไหน เพราะตัวเล็กกอดมือเดียวได้ทั้งตัวแบบนี้ไงเล่า ถึงได้เล็ดลอดซอกซอนอยู่บนเรือลำนี้ได้นานกว่าใครเพื่อน

 

                        กรุงกล่าวแล้วสาธิตโดยการใช้มือหนากำรอบเอว เหลืออีกเพียงไม่กี่นิ้วมันก็จะพอดีมือของเขาแล้ว แม้เอวจะบางแต่ทรวงอกก็ตูมตามถูกใจ แถมขายังยาวเหมือนผู้หญิงในฝัน ระเหิดระหง เล็ก เพรียว บาง ปราดเปรียว คิดได้เท่านั้นก็เม้มปากแน่น เมื่อโสเภณีในฝันปัดมือเขาออกหน้าตาบูดบึ้ง

 

                        “คนบ้า! ฉันเปล่าตัวเล็กนะ แต่คุณมันตัวโตเองต่างหาก แถมมือยังใหญ่อย่างกับใบเรือ จับนิดเดียวก็แทบจะกลืนฉันไปหมดแล้ว ฉันบอกว่าหายใจไม่ออก อึดอัดที่ถูกคุณกอดอยู่แบบนี้ แล้วเมื่อไรคุณจะปล่อยฉันสักทีล่ะ ปล่อยฉันก่อน แล้วค่อยมาคุยกันดีๆ ก็ยังได้

 

                        โสภิญาแหวกลับบ้าง เมื่ออธิบายยังไงเจ้าของเรือก็ไม่ยอมเชื่อ รีบเอามือยันอกเขาไว้ ร่างแน่งน้อยค่อยๆ เอนหนี ไม่ยอมให้เขาชิดใกล้ตัวมากนัก ก็เธอรู้แล้วนี่ ว่าอันที่จริงแล้ว เขามีอารมณ์แบบไหนกันแน่ หญิงสาวชักไม่แน่ใจแล้วสิว่า กัปตันลาร์นาโดยอดนักรักผู้นี้จะสามารถยืนคุยกับผู้หญิงด้วยท่วงท่าปกติได้ เอาง่ายๆ อย่างตอนนี้ ทั้งที่เธอพยายามเอนกายหนี เขาก็ยังโน้มหน้าลงมาชิด ชิดซะจนลมหายใจอุ่นๆ เป่ารินรดริมฝีปากและแก้มนวลของเธอ

 

                        “บอกฉันมาว่าเธอคือใคร การที่จะอยู่บนเรือลำนี้ได้ เธอจะต้องพูดความจริง เพราะว่านี่คือกฎของเรือลาร์นาโด!

 

                        กรุงสั่งพร้อมจ้องเจ้าของมือบางดุๆ เมื่อหล่อนพยายามจะดึงมือเขาออกจากเอวเหมือนคนหวงตัว ยิ่งอีกฝ่ายขัดขืน กรุงก็ยิ่งปรารถนาที่จะขัดใจ ก็เลยแกล้งดึงร่างบางมาชิดกายมากขึ้น เห็นอาการดิ้นรนขัดขืนของอีกฝ่ายเป็นเรื่องสนุกไป

 

                        “กัปตันคะ ฉันบอกคุณไปแล้ว และต่อให้คุณถามฉันสักกี่ครั้ง ฉันก็ขอยืนยันคำเดิมค่ะ ฉันหลงเข้ามาจริงๆ แล้วก็มาคนเดียวด้วย ไม่ได้มากับพวกโสเภณีที่ไหนทั้งสิ้น คุณน่าจะเลิกยึดติดกับความคิดของตัวเอง และหลงว่าตัวฉลาด จากนั้นก็ตะแคงหูฟังชาวบ้านเขาบ้างนะคะ กรุณาฟังอีกทีดีๆ ค่ะ ฉัน หลง เข้า มา” โสภิญาเน้นเสียงหนักแน่นตอนท้าย จ้องเขาแน่วแน่

 

                        ปากดีจริงนะ ฉันยังไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนเถียงเก่ง เถียงคอเป็นเอ็นแบบนี้เลย ทั้งที่เธอรู้อยู่เต็มอกว่า พวกฉันรู้ว่าเธอไม่ได้พูดความจริง ก็ยังจะโกหกหน้าตาย ยืนยันซ้ำแล้วซ้ำอีกว่าตัวเองไม่ใช่โสเภณี นี่จะไม่ยอมลงให้กันง่ายๆ เลยใช่ไหม แม่ชิกเก้นหลงฟาร์ม

 

                        ฉันไม่ใช่...

 

                        เอ่ยไปเท่านั้นโสภิญาก็เกิดอาการเข่าทรุด เมื่ออีกฝ่ายกระตุกยิ้มให้ แววตาที่หวานหยดแต่กำเนิดของอีกฝ่ายจ้องตนพราวระริก เพียงเขายิ้มหัวใจดวงน้อยก็กระตุกวาบ นัยน์ตาพร่าพรายขึ้นมาโดยพลัน ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามือหนาช้อนคางเธอขึ้น กระทั่งเขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ กลิ่นคาลัวร์ผสมกาแฟอ่อนๆ ที่ออกมาจากลมหายใจอุ่นๆ ทำให้หน้าท้องบิดเกลียวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน แม้แต่มาเฟียยอดนักรักแห่งซิชิเลียที่เธอเคยออกไปไหนมาไหนด้วยหลายครั้งคราก็ไม่เคยทำให้โสภิญารู้สึกแบบนี้เลย

 

                        “ไม่ยักรู้ว่าพวกผู้หญิงที่ไม่ทาปากนี่ ทั้งเถียงเก่งแถมยังโกหกเป็นไฟ แล้วยังตัวหอมมากๆ ด้วย หอมเหมือนข้าวบาร์เลย์กลางทุ่งหญ้า อยากรู้จริงๆ ว่าปากของเธอจะหวานเร้าใจเหมือนความสวยภายนอกหรือเปล่านะ

 

                        กรุงเอ่ยพร้อมใช้จมูกเคลียแก้มนวลไปมาอย่างถือสิทธิ์ ดึงเอวบางกดแนบร่างสูงอย่างบังคับ เมื่ออีกฝ่ายทำท่าจะขยับกายหนีตนอีกหน

 

                        “ถ้าจูบแล้วหวาน เธอก็คงจะเป็นโสเภณีที่น่าพิศวาสที่สุด และถ้าเธอเป็นของดี ให้ความสุขกับฉันได้ล้นปี่แล้วละก็ ฉันยินดีจะทุ่มเทให้เธอจนสุดตัวเลย ฉันจะซื้อเธอมาไว้บนเตียงให้นานที่สุดเท่าที่จะนานได้ เพื่อนโสเภณีทั้งสี่คนของเธอบอกบ้างหรือเปล่า ว่าฉันมาจากตระกูลลาร์นาโด ตระกูลของฉันมีเงินใช้เหลือเฟือ สามารถซื้อบ้านให้เธอปีละสิบหลังได้สบาย

 

                        กรุงกล่าวเสียงพร่า ใช้ใบหน้าที่รกไปด้วยเคราเส้นสั้นๆ ไถไปที่ซอกคออ่อนนุ่มอย่างเพลิดเพลิน กล่าวเสียงชวนฝันไปเรื่อยๆ

 

                        “ถ้าเธอบริการฉันดีๆ ทุ่มเทเต็มที่ ให้สมกับที่ฉันเป็นลูกค้าเกรดเอ ฉันจะจ่ายให้เธอแบบไม่ยั้งเชียวล่ะ ว่าไงตกลงนะ ทำตัวดีๆ ทำตัวให้น่ารัก ทำให้ฉันหลงเธอเยอะๆ

 

                        กรุงเอ่ยพร้อมขบริมฝีปากล่างของคนอ้าปากพะงาบๆ จะพูดอะไรสักอย่างด้วยกิริยาหยอกเย้า หล่อนคงทึ่งสุดๆ ไปเลย ที่สามารถล่าเหยื่อแสนโอชะตัวเบ้อเริ่มเทิ่มอย่างเขาได้ กรุงดูดดุนริมฝีปากเต็มอิ่มแรงๆ หนึ่งหน ก่อนจะผละออก

 

                        “นอกจากฉันจะรวย มีเงินจ่ายให้เธอแบบไม่รู้เรื่องแล้ว ฉันยังอร่อยและเร้าใจมากๆ ด้วยนะ อันนี้ฉันไม่ได้พูดเองหรอก พวกสาวๆ เขาพูดกัน

 

                        กรุงเอ่ยจบก็นึกขัน เมื่อโสเภณีคนสวยยืนตัวแข็งทำตาโตใส่เขา เล่นบทไร้เดียงสาไม่เลิกรา

 

                        “พอฉันได้จูบเธอแล้ว ไม่อยากหยุดเลย เธอเป็นโสเภณีที่เลิศเลอมาก เป็นผู้หญิงรสชาติดียากหาใครเปรียบ เสียดายที่เราเจอกันช้าไปนิด ถ้าฉันเจอเธอก่อนหน้านี้ รับรองได้เลยว่า เธอจะไม่ได้เป็นโสเภณี แต่จะไปเป็นนางบำเรอบนเตียงของฉันแทน

 

                        กรุงกระซิบเสียงพร่า จากนั้นก็ประกบริมฝีปากจุมพิตใหม่ เพียงแค่ปลายลิ้นสัมผัสเท่านั้น เสียงห้าวก็ครางฮือให้กับความอ่อนนุ่มหวานล้ำ หยอกเย้าเกี่ยวกระหวัดได้ไม่นานก็ต้องคำรามออกมาอย่างขัดใจ เมื่อคนตัวเล็กผลักเขาออกห่าง ทำให้ร่างสูงที่ไม่ทันได้ตั้งรับต้องเซออกไปไม่เป็นท่า

 

                        แววตาที่เคยหวานเชื่อมฉายประกายวิบวับของคนโดนขัดใจ ก่อนจะมองไปทางเจ้าของใบหน้าสวยหวานบูดบึ้ง ให้หงุดหงิดใจเล็กน้อยที่อีกฝ่ายลีลาท่ามาก คุยกันร่วมชั่วโมงแล้ว แต่เขาก็ยังไม่ได้นอนกับหล่อนซะที ยืดยาดเยิ่นเย้อต่างจากสาวอื่นที่เคยพบมาเป็นไหนๆ

 

                        “คนบ้า! ลามก! ถือเอาแต่ความคิดตัวเองเป็นใหญ่ ทำไมถึงไม่ฟังฉันบ้างนะ ก็บอกว่าไม่ใช่ไง

 

                        คนตัวเล็กเอ่ยพร้อมยกมือเช็ดปากแรงๆ มองเขาตาขุ่น แล้วก็ผละหน้าหนี เมื่อกัปตันหน้าสวยแต่ประกายตาดุดันชี้นิ้วใส่ตน ดวงตาคู่หวานเป็นเอกลักษณ์ของเขาวิบวับเอาเรื่อง

 

                        “เธอจงหยุดเล่นเอาเถิดเจ้าล่อกับฉันเดี๋ยวนี้นะ แม่สาวขี้โกหก! เธอควรคิดหาวิธีปรนนิบัติฉันเพื่อให้ได้เป็นนางบำเรอคนพิเศษระหว่างที่เราอยู่ด้วยกันบนเรือลำนี้ เอาล่ะนะ ถ้าฉันจะบอกเธอว่าฉันชอบโสเภณี อยากได้โสเภณีแบบเธอ มากกว่าพวกนักศึกษาหลงทาง พอใจหรือยังล่ะ?” ธนาธรกล่าวแล้วยักคิ้วแผล็บ ปานว่าตนได้เอ่ยในสิ่งที่วิเศษสุดๆ ออกไป จากนั้นก็จ้องหน้าคนสวยจริงจัง

 

                        “เมื่อไรเธอจะเลิกผลักไส แล้วหันมาให้ความร่วมมือกับฉันเสียทีนะ แม่โสเภณีตัวกระจิดริดจ๋า ฉันอยากได้เธอจะแย่อยู่แล้ว อยากพาขึ้นไปบนเตียง อยากพาตัวเองไปซุกอยู่ในร่างงามๆ ของเธอ ให้ตายสิ! เลิกเล่นเดี๋ยวนี้นะ เลิกโกหกบ้าบอคอแตกแบบนั้นได้แล้ว

 

                        เสียงเข่นเขี้ยวที่ดังสนั่น และอาการชกฝ่ามือตัวเองอย่างพลุ่งพล่านนั้น ทำให้โสภิญาอ้าปากหวอ เขาอยากได้เธอ ประกาศชัดเจนออกมาเลยทีเดียว แล้วมันจะเป็นไปได้ยังไงล่ะ ก็เธอไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่าซะหน่อย ซวยแล้วสิน้ำตาลเอ๊ย!

 

                        “เชื่อฉันสักนิดนะคะ ฉันไม่ได้มีเจตนาจะบุกรุกเรือของคุณจริงๆ ฉันไม่ได้เป็นโสเภณี เรื่องมันก็มีอยู่ว่า ฉันเห็นเรือของคุณทั้งใหญ่ทั้งสวย ก็เลยเลียบๆ เคียงๆ เดินมาดูตรงทางเข้า พอเห็นว่าไม่มีใครอยู่ตรงนั้นสักคน ฉันก็เลยเดินเข้ามา แล้วอยู่ดีๆ เรือมันก็ออกทะเล ฉ...ฉะ...ฉันตกใจมากจริงๆ ยิ่งเห็นลูกเรือของคุณมีแต่ผู้ชายตัวโตทั้งนั้นก็ยิ่งใจเสีย เลยวิ่งหนีไปซ่อนตัวเงียบๆ อยู่ที่โกดังของคุณ กระทั่งถูกพบตัวนี่แหละ

 

                        โสภิญาเอ่ย ลอบมองเขาไปด้วย พอเห็นอีกฝ่ายมองมาแน่วแน่ก็หลบตา

 

                        “ฉันไม่ได้เป็นกุ๊กไก่หลงเล้าทำงานตามบาร์เหล้าอย่างที่คุณเข้าใจเลยนะคะ จะถามกันกี่ทีก็คงต้องตอบว่า ฉันเป็นเด็กต่างแดนมาศึกษาอยู่ที่นี่จริงๆ เรือคุณลำใหญ่อลังการแปลกตาดี ใครผ่านมาเห็นก็ต้องอยากรู้ว่าด้านในมันเป็นยังไงบ้าง มันเป็นเรื่องธรรมดา.....

 

                        คำชี้แจงและสีหน้าที่หวาดหวั่น อีกทั้งกายที่สั่นน้อยๆ นั้น ทำให้กรุงชะงัก ดวงตาคู่หวานคมเป็นเอกลักษณ์จ้องไปที่ตากลมโตฉายประกายซื่อตรง แต่ลางสังหรณ์มันบอกเขาว่าหล่อนไม่ได้ซื่ออย่างปากพูดหรอก แววตาหล่อนมันแฝงประกายบางอย่างยามพลั้งเผลอ ประกายท้าทายลองเชิงลองดี แต่ก็ยังอ่อนอยู่มาก

 

                        “ขึ้นบนเรือชาวบ้านโดยไม่ได้รับอนุญาต นี่คงไม่ใช่อาการของคนอยากรู้ธรรมดาหรอก มันเป็นอาการของคนสอดรู้สอดเห็นมากกว่า และถ้าเธอหลงเข้ามาบนเรือของฉันจริงๆ ก็อย่าไปโทษใครเลย เพราะเธอดันขึ้นมาบนเรือของชาวบ้านในเวลาที่มันกำลังจะออก บุญเท่าไรแล้วคาราที่พวกกะลาสีเรือไม่จับเธอไปรุมโทรมตั้งแต่แรกเห็นหน้า

 

                        กรุงเอ่ยเสียงห้วน มองหล่อนอย่างตำหนิ เห็นดวงตากลมโตไหวระริก มองเขาสีหน้าตื่นเต้น

 

                        “เอ่อ..ค...คะ...คุณเชื่อที่ฉันบอกแล้วใช่ไหมคะ?”

 

                        สาวหน้าหวานถามได้เท่านั้นก็ยิ้มเจื่อน เมื่ออีกคนทำตาดุใส่ ส่ายศีรษะช้าๆ

 

                        “เปล่าเชื่อ แต่เตือนเอาไว้ ไม่ว่าจะเป็นเรือของฉันหรือเรือของใคร เธอก็ไม่ควรเดินเพ่นพ่านด้วยความย่ามใจแบบนี้ กรุงกล่าวพร้อมจ้องหน้าอีกฝ่ายจริงจัง กล่าวประโยคต่อไปเสียงหนัก

 

                        “แม้เธอจะมีอาชีพขายบริการ แต่ก็อย่าเอาชีวิตมาเสี่ยงกับผู้ชายเป็นฝูง เวลาที่เขากำลังกลัดมันอยู่กลางทะเลแบบนี้ เข้าใจหรือเปล่า?”

 

                        เสียงเตือนลอดไรฟันนั้นทำให้โสภิญาอ้าปากค้าง ส่ายศีรษะไปมาไม่รู้จะพูดอะไรดี แล้วไอ้การยอมรับว่าเธอเป็นโสเภณีนี่ มันจะส่งผลดีหรือผลร้ายกันแน่นะ หากต้องอยู่บนเรือลำนี้กับเขาไปอีกสักพัก หญิงสาวคิดพร้อมจ้องหน้าสวยเกินชายอย่างหยั่งเชิง

 

                        อุ๊ย! ร้องออกมาอย่างตกใจ ระหว่างที่กำลังคิดอะไรเพลินๆ นั้น จู่ๆ สะโพกนุ่มนิ่มก็โดนเขาตบลงเบาๆ พร้อมกับเจ้าของลำแขนแข็งแรงที่โอบกอดตนเข้าไปหาอีกครั้ง

 

                        “เอาล่ะคารา ก็ได้ๆ ฉันยอมแพ้เธอแล้ว ไปล่องเรือกับฉัน เราจะไปเที่ยวฝรั่งเศสด้วยกัน ระหว่างนี้ก็ขอให้เธออยู่แต่ในเคบินเท่านั้น จำเอาไว้นะ อย่าได้ออกไปไหนคนเดียวเป็นอันขาด ห้ามออกไปล่าเหยื่อคนอื่นบนเรือลำนี้อีก เข้าใจหรือเปล่า เพราะฉันไม่ชอบใช้ผู้หญิงร่วมกับใครทั้งนั้น

 

                        กรุงเอ่ยเท่านั้นก็ดึงร่างบางให้ลงมาจากดาดฟ้า แต่หล่อนก็ยังขัดขืนคอยแต่จะดิ้นหนี เท่านั้นไม่พอ ยังเอาเท้าจิกไปกับพื้นเรืออีก ดวงตาคู่คมของกัปตันเรือหนุ่มจ้องหล่อนดุๆ ส่ายศีรษะช้าๆ

 

                        “ชักรำคาญแล้วนะ จะพาไปขึ้นสวรรค์ เก็บเกี่ยวความสุขด้วยกันแท้ๆ ทำไมต้องทำหน้าเหมือนจะพาไปทัวร์นรกแบบนั้นด้วยเล่า จะเอาไหมเงินน่ะ ถ้าอยากได้ก็อย่าเล่นตัวนัก เพราะมันทำให้ฉันเสียอารมณ์มาก

 

                        เอ่ยเท่านั้นก็ยกร่างบางของสาวไทยหน้าหวาน ไก่หลงฟาร์มแสนยวนเย้าที่น่าจับมาทำภรรยามากถึงมากที่สุดขึ้นพาดบ่า มือหนาตบไปที่สะโพกนุ่มนิ่มสามทีติดๆ กันเพื่อสั่งสอน ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังเคบินส่วนตัวของตน

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

จบตอน

 

            หมายเหตุ : Cara อ่านว่าคารา เป็นภาษาอิตาเลียน แปลว่าที่รัก (ชายเรียกหญิง)

 

                       

 

                        

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

34 ความคิดเห็น