Return ดวงจิตแห่งรัก [Fic SJ Wonhyuk Kihae] [Yaoi] (จบ)

ตอนที่ 1 : Return : 01 :: สูญสลายและกลับคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,041
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    9 พ.ค. 60

           

Story : Return ดวงจิตแห่งรัก 01 : สูญสลาย    
Writer : memew 
              
             
         
             ฮยอกแจยืนมองเรือนร่างของตัวเองผ่านกระจกเงาจากโต๊ะเครื่องแป้งแบบสี่ เหลี่ยมขนาดครึ่งตัวตรงหน้า เปลือกตาสีเปลือกไม้กระพริบขึ้นลงจ้องมองสิ่งที่สะท้อนกลับมาให้ชัด ๆ ฮยอกแจยกสองมืออันสั่นเทาขึ้นมาดู ผิวเนื้อที่เคยขาวซีดบัดนี้เริ่มเจือจางโปรงแสง เรียวปากอิ่มบางอ้าค้างสั่นระริก หัวใจดวงน้อยชาวูบเย็นเฉียบหวาดกลัว หยาดน้ำสีใสพากันไหลรินออกมาเคลือบใบหน้าให้เปียกชื้น

ไม่นะ..” ยิ่งพินิจเข้าไปในเรือนกระจก สิ่งที่สะท้อนกลับมายิ่งว่างเปล่ามองทะลุไปถึงสิ่งที่อยู่เบื้องหลัง 

            “ไม่จริง

ฮยอกแจ” เสียงหวานเอ่ยทักจากด้านหลัง ฮยอกแจค่อย ๆ หันใบหน้าชื้นน้ำกลับไปมอง

            “แม่ ทำไมผมเป็นแบบนี้

            “มันถึงเวลาแล้วล่ะลูก

            ไม่นะฮะแม่ ผมยังไม่พร้อม” สารภาพด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ หญิงผู้มีใบหน้าละม้ายคล้ายกับบุตรชายก้าวเท้าเข้ามาใกล้

            “ฮยอกแจ” สองมือบางยกขึ้นมาช่วยกันกวาดเช็ดหยาดน้ำออกจากใบหน้าเรียวหวาน

            “ไม่นะฮะ ผม....

            “หมดเวลาสำหรับเราแล้วนะลูก ลูกต้องเคลียร์ทุกอย่างให้จบ โดยเฉพาะเรื่องของซีวอน ลูกต้องเลิกกับเขา เราเป็นเพียงดวงวิญญาณไม่อาจรักกับมนุษย์ได้ มันถึงเวลาแล้วนะลูก ไปบอกเลิกกับเขาเถอะ

            แม่ฮะ...” ครางรับด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า ดวงหน้าเต็มไปด้วยหยาดน้ำ ร่างบางสวมกอดมารดาแน่น ซบหน้าเข้ากับหัวไหล่บอบบาง สะอื้นฮักจนตัวโยน

            “ทำไมสามปีมันถึงได้เร็วขนาดนี้ แม่ผมไม่อยากสูญสลาย ผมรักเขา ผมอยากอยู่กับเขาตลอดไป

            "โธ่ ฮยอกแจลูกแม่"

 

            -Return-

 

            เสียงเครื่องมือสื่อสารดังเบา ๆ จากโต๊ะแก้วตรงหน้า ดวงตาคมละจากตัวละครที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ในจอสี่เหลี่ยมมามอง ก่อนเอื้อมมือออกไปหยิบขึ้นมากดรับ

ซีวอน” น้ำเสียงหวานหยดจากปลายสายวาดรอยยิ้มลงบนใบหน้าคมคายของชายหนุ่ม

อืม” ครางรับในลำคอให้รู้ว่าตนคือเจ้าของนามนั้น 

วันนี้ว่างไหม ไปเดินเล่นด้วยกันหน่อยซิ” ซีวอนตอบรับคำชวนแล้ววางสายไป

            เพียงไม่นาน สองร่างก็มาเดินเคียงกันไปตามเส้นทางข้างสนามฟุตบอลที่มีเหล่าเด็กม.ปลายมาก มายวิ่งสับปลายเท้าสัมผัสลูกกลม ๆ สีดำสลับขาวไปบนสนามหญ้ากว้างใหญ่

            ฮยอกแจเดินทอดน่องมองไปยังวิวจากสองข้างทาง แต่พอหันกลับมาอีกที คนขายาวกว่าก็ก้าวนำไปก่อนแล้ว ฮยอกแจเร่งความเร็วเดินเข้าใกล้ พร้อมเอื้อมมือออกไปจับมือใหญ่ไว้ ซีวอนหันมามองมือตัวเอง แล้วหันไปมองผู้คนรอบข้าง มือใหญ่รีบชักกลับทันที ใบหน้าหวานซีดเจื่อน ค่อย ๆ ดึงมือตัวเองกลับมาไว้ยังจุดเดิม

            ไร้คำพูดใด ๆ จากคนทั้งคู่ ซีวอนก้าวนำไปก่อน ปล่อยให้ฮยอกแจก้าวเท้าเดินตาม ดวงตาคู่สวยจ้องมองแผ่นหลังกว้างที่กำลังขยับเคลื่อนที่ไปด้านหน้า อยากเอื้อมมือออกไปจับมือใหญ่นั้นไว้ โอบกอดเอาไว้ เพราะนี่จะเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว 

             เดทสุดท้าย 
   
             สัมผัสสุดท้าย 

             อ้อมกอดสุดท้าย.....แต่ก็ทำไม่ได้ 

             แล้วฮยอกแจจะบอกคนรักยังไงดี

 

จะบอกได้ยังไงว่านี่คือเดทครั้งสุดท้าย
 

จะบอกได้ยังไง ว่าตัวเองเป็นเพียงดวงวิญญาณ
 

จะบอกได้ยังไง ว่าความรักของเราทั้งคู่กำลังจะจบลง...ตลอดกาล 
 

ผมจะบอกคุณยังไงดีซีวอน ผมรักคุณ รักมากจนไม่อาจบอกความจริงกับคุณได้
 

ซีวอน ผมรักคุณ
 

เพียรพร่ำสารภาพอยู่ภายใน แต่ตอนนี้ทำได้มากสุด มีเพียงมองตามแผ่นหลังกว้างของคนที่กำลังก้าวนำไปก่อนเท่านั้น

และสำหรับคนตัวสูงแล้ว แม้อยากจะเอื้อมมือไปกุมมือเล็กไว้มากมายแค่ไหน แต่ก็มิอาจทำได้ ทั้งฐานะทางสังคม ทั้งเรื่องเพศ หลาย ๆ อย่างทำให้เขาต้องปิดบังความสัมพันธ์เอาไว้ ทำได้มากสุดคือเดินอยู่ใกล้ และผูกใจเอาไว้ด้วยกัน

สองขาบางก้าวตามจังหวะการเดินของชายหนุ่ม เรือนร่างบอบบางค่อย ๆ โปรงแสงมากขึ้นเรื่อย ๆ ฮยอกแจมองมือที่กำลังจะเลือนรางหายไปของตัวเอง หยาดน้ำบนใบหน้าค่อย ๆ ไหลริน ร่างบางก้าวเข้าไปหาร่างสูง วาดวงแขนหวังโอบกอดคนรักไว้ แต่สัมผัสที่ได้มีเพียงความว่างเปล่า ปากบางสั่นระริก เม็ดน้ำจากหน่วยตางามค่อย ๆ ร่วงหล่นลงมาเกาะพร่างพราวบนกลีบปากแดงฉ่ำ ดวงตาพร่ามัว แทบมองไม่เห็นกายใหญ่ของคนรัก ฮยอกแจหยุดอยู่กับที เรียวปากอิ่มสวยคลี่ยิ้มเจือจางไปยังแผ่นหลังกว้างใหญ่ของคนรัก 


             ผมรักคุณนะฮะ และจะรักคุณตลอดไป ฮยอกแจหลับตาลงแน่น พร้อม ๆ กับร่างกายที่ค่อย ๆ สูญสลายไป

ลาก่อนซีวอน 

 

กายสูงใหญ่ของคนที่เดินนำอยู่หยุดปลายเท้าตัวเองไว้เมื่อไร้เสียงของคนที่เดินตาม ซีวอนหันกลับไปมอง มีเพียงความว่างเปล่า ไร้เรือนร่างของคนรัก 

ฮยอกแจ” เอ่ยเรียกพร้อมหมุนเคว้งกวาดสายตามองหา 
           
            ฮยอกแจ!!” ตะโกนเรียกเสียงดัง แต่ถึงจะร้องเรียกยังไง ร่างน้อยก็ไม่มีทางหวนคืน เพราะร่างนั้นได้สูญสลายไปแล้ว.....ตลอดกาล

            ผมรักคุณนะฮะ ลาก่อน ซีวอน



             -Return-



            
           ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ นั่งนิ่งพิงแผ่นหลังไว้กับพนักเก้าอี้ในท่าสบาย ๆ พร้อมจิบเครื่องดื่มรสขมผสมนมเพียงนิด อยู่ในร้านคอฟฟี่ช็อฟสไตล์โมเดิร์น ทอดดวงตามองไปยังอีกฝากของท้องถนนที่มีผู้คนเดินกันขวักไขว่ ยกกาแฟขึ้นมาจิบอีกรอบ พร้อมนึกถึงดวงหน้าของคนที่ตนรักจับใจ ตั้งแต่วันนั้น ฮยอกแจก็หายสาบสูญไปเลย บ้านที่เคยอยู่มีเพียงความรกร้างว่างเปล่าราวกับไร้ผู้คนมาแล้วเป็นแรมปี ทั้งที่เพิ่งผ่านพ้นมาได้แค่สองเดือนเท่านั้น

            แต่แปลกที่เขากลับรู้สึกอบอุ่นในหัวใจ ราวกับฮยอกแจนั้นอยู่ใกล้เพียงเอื้อม 
 

            “ฮยอกแจ ฉันรักนาย” กระซิบแผ่วผ่านสายลม 
 

            ผมก็รักคุณฮะ ซีวอน” เสียงหวานตอบรับกลับมา น้ำเสียงที่ไม่อาจลอดผ่านห้วงมิติมาถึงชายคนรักได้ เรือนร่างบอบบางไร้กายหยาบลอยอยู่เหนืออากาศ ฮยอกแจลอยละล่องมาหยุดอยู่ต่อหน้าชายคนรัก วางสองฝ่ามือลงบนใบหน้าคมคาย ก่อนโน้มลงมากดจูบกลีบปากหยักผะแผ่ว ส่งผ่านความรักมาให้ครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อนโอบรอบลำคอแกร่งไว้ แนบร่างของตัวเองเข้ากับกายสูงใหญ่ราวกับต้องการให้อีกฝ่ายโอบกอดตนเองไว้
 

            ตลอดระยะเวลาที่สูญเสียร่างเนื้อชั่วคราวไป ฮยอกแจก็ยังคงวนเวียนอยู่ข้างกายชายคนรักไม่เคยห่าง เพียงเท่านี้ร่างไร้กายหยาบก็มีความสุขแล้ว

            ผมรักคุณ ซีวอน
 

 

            “อ อู้ย~” เสียงร้องของหญิงสาวหน้าตาหวานหยดครางออกมาไม่เบานัก เรียกสามีที่นั่งจิบกาแฟอยู่ให้หันไปมอง

            เป็นอะไรลีทึก ลูกถีบอีกแล้วเหรอ” ไม่ค่อยเดือดร้อนมากเท่าไหร่ เพราะลีทึกร้องแบบนี้อยู่บ่อย ๆ ลูกก็แข็งแรงน่าดู ดิ้นแต่ละที ทำเอาลีทึกร้องครวญแทบจะตลอด
 

            “ป เปล่า ฉันเจ็บท้อง สงสัยลูกอยากจะคลอดแล้วล่ะ

            “ห หา!! ทำไมล่ะ ไหนว่าอีกตั้งสามสัปดาห์” คนเป็นสามีเลิกลักทำอะไรไม่ถูก
 

            “ม ไม่รู้ คังอิน โอ้ย ทำอะไรสักอย่างสิ

            “ท ทำอะไร แล้วต้องทำยังไง” ประสาทเสียยิ่งกว่าเดิม 
 

ก็ทำอะไรสักอย่างสิ โอ๊ย~” คังอินอ้าปากค้างอย่างหาทางไปไม่เป็น มือบางของว่าที่คุณแม่เอื้อมไปขยุ้มคอเสื้อคนตัวโตใจปลาซิวไว้แน่น

            “รีบ ๆ พาฉันไปหาหมอเข้าสิ อยากให้ฉันคลอดที่นี้รึไง หา!! โอ๊ย~ ใจเย็น ๆ ลูกแม่ ทำไมพ่อของลูกถึงได้บื้อขนาดนี้นะ
 

            ใช่หมอ รีบไปหาหมอ” เหมือนสติจะเริ่มกลับมา คังอินรีบดันเก้าอี้ออก วางเงินไว้บนโต๊ะ โฉบอุ้มภรรยาคนงามวิ่งตรงไปยังรถที่จอดอยู่หน้าร้านทันที

            ฮยอกแจกับซีวอนมองตามจนกลับสายตา ซีวอนเลิกคิ้วขึ้นเพียงนิดด้วยความแปลกใจ แล้วหันกลับไปสนใจวิวภายนอกต่อ ในขณะที่ฮยอกแจคลี่ยิ้มบางเหมือนนึกอะไรออก ใบหน้าหวานหันกลับมามองคนรักอีกครั้ง
 

            “ซีวอน” กระซิบแผ่วราวกับเสียงของสายลม 

            “รอผมก่อนนะฮะ" วางทาบสองฝ่ามือลงบนใบหน้าคมคายอีกครั้ง 


             "ผมจะกลับมาหาคุณในอีก 15 ปีข้างหน้า อย่าเพิ่งมีใคร รอผมก่อน" ก้มลงกดจูบเรียวปากหยักแผ่วเบา 

              "ผมรักคุณ” กระซิบน้ำคำหวานหยดแล้วผละตัวลอยละล่องหายไปกับสายลม 


 

 

            “อุแว้ ๆ” เสียงเล็กแหลมดังเล็ดลอดออกมาจากเรียวปากจิ้มลิ้มแดงฉ่ำของมนุษย์ตัวน้อยที่เพิ่งโผล่ออกมาดูโลกได้เพียงวันกว่า ๆ

            “ดีจังที่เป็นเด็กผู้ชาย แต่ผิวขาวจั๊วะเหมือนคุณเลย” คังอินยืนเห่อลูกชายตัวน้อยในกล่องข้าง ๆ ภรรยาอ่อนแรงคนสวย 
 

            “โตมาผิวคงเข้มเหมือนคุณมั๊ง” หันไปยิ้มให้กับลูกน้อย จิ้มนิ้วชี้ลงบนพวกแก้มนุ่มนิ่มเบา ๆ

            “ฉันจะตั้งชื่อให้แกว่าว่า ฮยอกแจ นะคะ
 

            “อ้าว ทำไมล่ะ ก็ไหนคุณบอกว่าถ้าเป็นผู้หญิงจะให้ชื่อลีอา ผู้ชายจะให้ลีมิน

            “ไม่รู้ซิคะ พอดีเมื่อคืนฉันฝันว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งมาบอกว่าให้ตั้งชื่อเด็กคนนี้ว่า ฮยอกแจ” คิ้วเข้มผู้เป็นสามีขมวดมุ่นจ้องมองภรรยางง ๆ 
 

            “ยังไงก็ได้ ผมไม่ซีเรียสหรอก ขอแค่ให้ลูกออกมาแข็งแรงน่ารักเป็นพอ

            “อยู่แล้วล่ะ ฉันสวยซะอย่าง” คนเป็นภรรยาว่าอย่างภาคภูมิ 
 

            “ต้องบอกว่าเพราะผมหล่อต่างหากล่ะ” ลีทึกยู่หน้าใส่คนรัก 

             “ใช่ซี้ ฉันมีลูกแล้วนี่ คงไม่สวยเท่ากับตอนสาว ๆ” ว่ากลับงอน ๆ กอดอกสะบัดหน้าไปอีกทาง

 

            โอ๋ ๆ ๆ ใครว่าละครับ ภรรยาของผมสวยจะตาย ต่อให้มีลูกสักสิบคน ผ่านไปสักห้าสิบปี คุณก็ยังสวยที่สุดสำหรับผมนะ" รีบจับแก้มขาวงอนง้อคนสวยทันที ไม่เชื่อลองถามลูกดูซิ จริงไหมตัวเล็ก คุณแม่ลีทึกสวยที่สุดเลยเนอะ หันไปขอความเห็นจากลูกน้อยและดูเหมือนเด็กน้อยจะรู้ ปากเล็กไร้เดียงสาคลี่ยิ้มอ่อนหวานมาให้ ทำเอาคังอินตาโตเท่าไข่ห่าน

ค คุณลูกยิ้มด้วย
 

บ้ารึไงคุณ เด็กแรกเกิดยิ้มได้ทีไหนเล่า

ก็เมื้อกี้ผมเห็นจริง ๆ
 

ประสาท คุณคงตื่นเต้นกับลูกมากไป ฉันหิวน้ำแล้ว คุณเอาน้ำผลไม้มาป้อนฉันหน่อยซิคะ ปรามก่อนเปลี่ยนมาเป็นออดอ้อนผู้เป็นสามีที่รัก ทิ้งให้เด็กน้อยแรกเกิดนอนนิ่งอยู่คนเดียวในกล่อง โดยมีเรือนร่างของหญิงสาวพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนลอยเด่นอยู่เบื้องหน้า

ฮยอกแจลูกแม่ ไม่ว่าเจ้าจะเกิดอีกกี่ชาติ แม่จะอยู่เคียงข้างเจ้าเสมอ แม่จะเป็นแม่ของเจ้าตลอดไป จงเติมโตมาเป็นคนดี และใช้โอกาสที่เจ้าร้องขอทำให้ตัวเองมีความสุขนะลูก แม่รักลูกจ้ะ ก้มลงกดจูบหน้าผากน้อย แล้วผละออกมาลูบไล้ปลายนิ้วลงบนพวงแก้มนุ่มนิ่มเบา ๆ
 

แม่จะอยู่เคียงข้างเจ้าตลอดไป



           -Return-

           

15 ปีผ่านไป

ท่านประธานคะ นี่คือจดหมายทั้งหมดที่ส่งมาถึงท่านโดยตรงค่ะ เลขาคนสวยเดินเข้ามาวางซองจดหมายมากมายไว้บนโต๊ะ ซีวอนพยักหน้ารับเพียงนิดในขณะกวาดไล่สายตาอ่านสิ่งที่อยู่ในแฟ้มงาน จวบจนเวลาไปได้กว่าสิบนาทีถึงได้ปิดแฟ้มที่อยู่ตรงหน้าลง 

             ร่างสูงพิงแผ่นหลังเข้ากับพนักเก้าอี้ ถอดแว่นตาอันบางเฉียบออกมาคลึงเบา ๆ ที่ขมับแล้วใส่กลับลงไปดังเดิมเพื่อเริ่มทำงานต่อ แต่สายตาเหลือบ ไปเห็นซองจดหมายมากมายที่วางอยู่ก่อน และมีบางซองที่มันแปลกไป โดยปกติแล้ว จดหมายทั่วไปจะมีแต่ซองสีขาวแต่นี่กลับมีจดหมายสีฟ้าอ่อนปะปนอยู่ แถมยังมีลายลูกไก่ทวีสตี้สีเหลืองอ๋อยแปะไว้มุมบนด้านซ้ายมืออีกต่างหาก ซีวอนเอื้อมออกไปหยิบสิ่งนั้นขึ้นมาพลิกดู 

 

แปลก จดหมายของบริษัทไหนนะ ถึงได้ใช้ซองแบบนี้” แกะสิ่งที่อยู่ในมือออกอ่าน

//สวัสดีฮะ ซีวอน ไม่รู้ว่าจดหมายฉบับนี้จะมาถึงคุณหรือเปล่า ถ้ามาถึงก็ดี แต่ถ้ามาไม่ถึงผมคงเศร้า คุณยังรอผมอยู่หรือเปล่า ตลอดระยะเวลา 15 ปี ผมเฝ้ารอให้ถึงวันที่เราจะได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง ผมหวังว่าคุณจะได้ยินเสียงกระซิบของผมนะฮะ
 

ผมกลับมาหาคุณแล้ว ซีวอน

ลี ฮยอกแจ//
 

กระดาษที่อยู่ในมือร่วงหล่นลงบนพื้น คนรักที่หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอยตลอดระยะเวลา 15 ปีกลับคืนมาอีกครั้ง นี่เป็นเรื่องจริงใช่ไหม ฮยอกแจกลับมาแล้ว

มีคำถามอีกมากมายที่ต้องการคำตอบ แล้วทำไมฮยอกแจถึงได้หายไป แล้วหายไปไหน ไปทำอะไร ไปกับใคร และที่สำคัญยังปลอดภัยดีไหม ซีวอนมองสิ่งที่อยู่ในกระดาษอีกครั้ง แล้วที่ว่าได้ยินเสียงกระซิบมันหมายความว่ายังไง หยิบซองจดหมายขึ้นมาพลิกหาที่อยู่หรือเบอร์ติดต่อ แต่ทั้งหมดมีเพียงเนื้อความที่ตัวเองได้อ่านไปแล้วเท่านั้น

 “แล้วฉันจะติดต่อนายยังไงล่ะ ฮยอกแจ

 

ตั้งแต่ได้จดหมายฉบับนั้นก็ผ่านมาจะครบอาทิตย์แล้ว ซีวอนยังคงพยายามควานหาที่มาของมัน จนแล้วจนรอดก็ไม่เจอซะทีจนเกือบจะท้อใจอยู่แล้ว กระทั่งวันศุกร์เวียนมาถึงอีกครั้ง

ท่านประธานคะ มีพัสดุกับจดหมายค่ะ” ซี วอนเงยหน้าขึ้นมองซองจดหมายมากมาย พร้อมพัสดุบางอย่างที่เลขานำมาให้ สิ่งอื่นเขาไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย มือหนารีบควานหาสิ่งที่ตัวเองต้องการทันที หัวใจดวงโตเต้นแรงเมื่อในกลุ่มซองจดหมายสีขาวมีซองสีฟ้ามุมบนเป็นรูปไก่ทวี สตี้สีเหลืองแปะอยู่ ซีวอนรีบหยิบสิ่งนั้นขึ้นมาเปิดดูทันที 
 

//คิดถึงคุณจังเลย ผมอยากเจอคุณ แต่แม่บอกว่ายังไม่ถึงเวลา เอาไว้ให้ผมอายุครบ 15 ปีเต็มเมื่อไหร่ ผมจะรีบไปหาคุณนะฮะ รอผมก่อนนะซีวอน ผมรักคุณ

ลี ฮยอกแจ//
 

คิ้วเข้มขมวดปมหนักกับข้อความที่ได้รับ อายุครบ 15 ปีเต็ม?” ใครกันอายุครบ 15 ปีเต็ม ก็ฮยอกแจอายุเท่ากับเขานี่น่า ตอนนี้ก็น่าจะ 33 แล้วนะซิ ยิ่งอ่านทวนเนื้อหาที่อยู่ในจดหมาย ยิ่งงุนงงเข้าไปใหญ่

เข้าอาทิตย์ที่สาม และวันศุกร์ดังเดิม จดหมายซองสีฟ้าอ่อนก็มาอยู่ในมือซีวอนอีกครั้ง ร่างสูงรีบคลี่ออกอ่านสิ่งที่อยู่ภายใน 
 

//ตอนเจอกันอีกที คุณคงตกใจน่าดู แต่ไม่ต้องห่วงนะฮะ ถึงยังไงผมก็ยังคงเป็นผมอยู่ ผมจะอ่อนกว่าตอนเราแยกจากกัน ปี แต่คุณนี่ซิ อายุมากกว่าผมตั้ง 15 ปี แต่ไม่เป็นไรนะฮะ ยังไงผมก็รักคุณ นิสัยผมอาจเปลี่ยนไปบ้าง เพราะติดมาจากพ่อคังอินและแม่ลีทึก แต่ผมก็ยังมีแม่ฮีชอลเป็นนางฟ้าประจำตัวอยู่ ผมรักคุณนะฮะ ตื่นเต้นจัง อีกอาทิตย์เดียว ผมก็จะได้เจอคุณแล้ว
              ลี ฮยอกแจ//

 

ยิ่งได้รับจดหมาย ความงวยงงยิ่งเพิ่มขึ้น นี่มันอะไรกัน

 

เข้าอาทิตย์สุดท้าย จดหมายซองสีฟ้าอ่อนมาอยู่ในมือซีวอนเร็วกว่าปกติ เพราะเขาสั่งให้พนักงานนำมาให้ตนโดยไม่ต้องผ่านแผนกคัดกรอง ซีวอนรีบคลี่เปิดอ่านสิ่งที่อยู่ภายในทันที

//ผมรักคุณ

            ลี ฮยอกแจ//
 

            เพียงแค่สามคำเท่านั้นสำหรับข้อความสุดท้ายที่ส่งมา ซีวอนพับเก็บซองจดหมาย แล้วนำมันไปวางไว้รวมกัน นี่มันเกิดอะไรขึ้น 
  
            ช่วงเวลาที่ผ่านพ้นมาตลอด 15 ปี เขาไม่เคยคิดมีใครเลยแม้แต่น้อย ทุกอย่างยังคงดำเนินไปดังเดิม เขาเรียนจนและกลับมารับช่วงต่อที่บริษัท ครอบครัวก็ยังคงพยายามสรรหาผู้หญิงมาเป็นแม่ศรีเรือนให้กับตัวเอง แต่เขาก็ปฏิเสธมาตลอด เพราะในหัวใจตนไม่อาจลบเลือนหนุ่มน้อยหน้าหวานไปจากหัวใจได้

นายจะเปลี่ยนไปขนาดไหนแล้วนะ ฮยอกแจ ร่างสูงผละตัวลุกออกจากเก้าอี้เดินตรงไปยังหน้าต่าง ทอดดวงตามองไปยังปลายฟ้าสีส้มตัดขอบกับของตึกรามบ้านช่องต่างสีสัน ต่างเจ้าของและต่างจิตใจของผู้คน 
 

            ซีวอนเดินกลับไปยังโต๊ะทำงานอีกครั้ง ก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นจดหมายสีเดียวกันอีกฉบับ ร่างสูงรีบหยิบสิ่งนั้นขึ้นมาเปิดอ่านทันที

            //ไปรอผมยังที่ ๆ เราจากกันในวันและเวลาเดิม//
 

            หัวใจดวงโตยิ่งไหวแรงเข้าไปใหญ่ คนรักที่ตัวเองเฝ้าตามหามาตลอดกลับมาแล้วจริง ๆ

 



            
            To be Con... 
             
            ทักทายค่ะ พอดีมันสั้นเลยตัดต่อให้มันยาวขึ้นอีกนิด คงจะจุใจในการอ่านกันนะคะ ยังไงฝากเม้นท์กันด้วยนะ ขอบคุณนะคะ ^^
            ขอบคุณค่ะ 

e-book เรื่องนี้ค่ะ (รวมเนื้อหาทั้งหมดที่ลงในเว็บ+ตอนพิเศษ)

 

 

มาเป็นแฟนพันธ์แท้ฟิคเรื่องนี้ก็จิ้มน้องเหมียวค่ะ ^^                     
            
   
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

1,253 ความคิดเห็น

  1. #1253 HKriyeol (@HKriyeol) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 18:30
    2019กลับมาอ่านอีกครั้งงง
    #1253
    0
  2. #1238 poppoka (@poppap24_elf) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 18:34
    เก๊าอยากได้บ้างอ่า
    #1238
    0
  3. #1237 yai_superELF (@yaisuperelf) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:55
    return ยังมีเหลือมั๊ยอ่า อยากได้อ่ะ
    #1237
    0
  4. #1114 lovehanhyuk (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2555 / 14:56
    ไรเตอร์ค่ะ return ยังเหลืออยู่ไหมค่ะอยากได้อ่ะค่ะ
    #1114
    0
  5. #1080 PUKGARD-LETTUCE ><!! (@pukgard-bongz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 เมษายน 2555 / 20:05
     พี่มิวมีฟิคเรื่องไหนเหลือให้น้องผักกาดสั่งบ้างงงงงงงงงงง? T____________T
    เราไม่ได้เข้ามานาน งง - -" 
    อยากได้ Return ง่ะ

    pukgard_babo-1112@hotmail.com
    #1080
    0
  6. #1076 TAOKACHA_ATLOVE (@mayatlove) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 เมษายน 2555 / 20:03
    นิยายเล่มไหนเหลือบ้างค่ะ

    รบกวนติดต่อ may_ad_may@hotmail.com

    รบกวนด้วยนะค่ะ ขอบคุณค่ะ :))
    #1076
    0
  7. #1048 mikaelsonata (@mikaelsonata) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 12:06
    พี่คะ อยากบอกว่ามาไม่ทันสั่งฟิค ตอนนี้มีReturn เหลือไหมคะ
    อยากได้ค่ะ
    ถ้าเหลือช่วยติดต่อทาง blackneko@hotmail.co.th ด้วยนะคะ เมลล์เก่ามันโดนบล็อกค่ะ ขอบคูณล่วงหน้านะคะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 12:17
    #1048
    0
  8. วันที่ 29 ตุลาคม 2554 / 19:25
    No.179 ยังไม่ได้หนังสือเลยค่ะ
    สงสัยหนังสือติดน้ำท่วม
    #995
    0
  9. #927 only_hyuk (@onlyhyuk) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2554 / 10:08
     แวะมาแจ้งข่าวไรเตอร์มิวค่ะ
    หลังจากที่ได้หนังสือมากกไว้นานมาก

    เบอร์จอง 73 ข้าวสวย เองค่ะ
    ได้รับหนังสือครบทุกเล่มแล้วนะคะ
    มีน้องซิน น้องพี และน้องรี ครบแล้วค่ะ

    ขอโทษที่มาแจ้วข่าวช้านะคะ
    #927
    0
  10. #883 รัก3ลี(เอสเจ) (@mutation-rabbit) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2554 / 19:11
     เบอร์จอง 232 ปอ 
    โอนแล้วเมื่อวันที่ 28/06/11 เวลา 18.58  
    จำนวนเงิน 500.50 บาท
    ธนาคารกรุงศรี สาขาเซ็นทรัลเฟสติวัล พัทยาบีช
    บัญชีออมทรัพย์ เลขบัญชี 628-1-02948-4
    ปล.ส่งsmsไปด้วยที่เบอร์ไรเตอร์ได้รับรึยังค่ะ^____________^ ละเอียดยิบเลยไรเตอร์ตรวจสอบได้

    #883
    0
  11. #846 grabbb (@grabvbc) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2554 / 19:54

    ไรเตอร์มิวพี่ได้เบอร์จอง return ลำดับที่ 199 แต่มันซ้ำกับคนชื่ออันตราอ่ะ และไม่มีชื่อพี่ด้วย
    แต่ว่าน้องมิวส่งเมล์มาให้พี่นะว่าเป็นลำดับนี้ และพี่ก็โอนเงินให้แล้วด้วยเมื่อวานวันที่ 4/6/54 bank กสิกร เวลา 13.54 น.
    285 บาท
    email พี่ nunghataiaka@hotmail.com
    หนึ่งหทัย อัครานุภาพพงศ์ 083-6884597
    หมู่บ้านภูเก็ตการ์เด้นท์วิลล์ ซ.สุขโต ต.รัษฎา อ.เมือง จ.ภูเก็ต 83000
    ยังงัยก็เช็คให้ด้วยนะจ๊ะ

    #846
    0
  12. #791 palm (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2554 / 21:26
    แก้คอมเม้นเมื่อกี้ค่ะ! เบอร์จอง219รับหนังสือวันที่19มิ.ย. ค่ะ^ ^
    #791
    0
  13. #790 palm (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2554 / 21:24
    พี่มิวเบอร์129อ่ะค่ะ! ไปรับงานฟิควันที่19มิ.ย.ค่ะ!
    #790
    0
  14. #753 LOVEHYUK (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2554 / 21:55
    น้องมิวอย่ามัวยุ่งกับหนังสือจนลืมดูแลตัวเองนะ ถ้าสั่งน้องรีเมื่อไหร่ขอที่คั่นเป็นฟิคสั้น คยูฮยอกซักตอนได้มั้ยน๊า รักน้องซินคิดถึงน้องพี(หื่นได้ใจ)โหยหาน้องรีจะเเย่แล้ว
    #753
    0
  15. #731 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2554 / 22:59
    เบอร์ 195 โอนเงินแล้วนะคะ ตั้งแต่ 1 May 2011 ทางกสิกรไทยนะค่ะ

    เช็คด้วยนะตะ จะรออยู่ อิอิ

    อยากอ่านแล้ว รู้งี้สั่งพร้อมน้อง P ตั้งนานแล้วไม่น่าตัดสินใจช้า ดีที่ยังเปิดจองอยู่ อิอิ
    #731
    0
  16. #706 AISU@アイス (@davil-death) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2554 / 18:06
     เบอร์88 ได้รับหนังสือแล้วค่ะ
    #706
    0
  17. #697 Ce.O. (@aiew-seororo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2554 / 20:51
     เบอร์จองที่ 111 ได้รับหนังสือแล้วค่ะ แต่ลืมมาบอก แหะๆ
    #697
    0
  18. #690 เด็ก...อยoก (@dahyuk) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 14:04
    จะไปซื้อที่งานฟิคน๊า
    #690
    0
  19. #689 zeroluv (@zeroluv) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2554 / 19:53
    เมื่อไหร่จะนัดรับค่า.........อยากอ่านอะ
    #689
    0
  20. #688 PiNkSoCuTe (@pinksocute) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2554 / 17:36
    แวะเวียนมาถามไรท์เตอร์ค่า

    เมื่อไหร่จะได้หนังสือคะ

    รอ.....รอ....รอ

    อยากอ่านไวๆ โอนเงินไปตั้งแต่24เมย2554แล้วอ้ะ เบอร์192ค่ะ
    #688
    0
  21. #684 choichaem (@choichaem) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2554 / 18:24
    R154 P415 ได้หนังสือแล้วนะคะสนุกมากๆ
    อ๊าก!!อยากให้ยาวกว่านี้><
    เหลือน้องซินอย่างเดียวแล้วหุหุ
    #684
    0
  22. #680 kokonasan (@gigana) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 เมษายน 2554 / 19:06
    เบอร์ 62 ได้รับน้องพีแล้วนะคร้าบ
    อยากบอกว่าสวยมากๆ อ้าย เริศคะ อิอิ
    พึ่งได้จากน้าไม่กีนาทีนี้เองคร้าเลยรีบมาบอกก่อนสวยมากๆๆๆๆๆ
    #680
    0
  23. #669 Lovely_k_suju (@crazy-korea) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 เมษายน 2554 / 08:03
    เบอร์จอง 115
    ได้หนังสือแล้วนะค่ะ ปกสวยมากเลย >//<
    #669
    0
  24. #664 SoRa (@leemeeyoen) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 เมษายน 2554 / 08:24
    พี่หมิว...เบอร์จอง150 ได้หนังสือแร้วนะ ^^

    สนุกมากกกกกกกกก >////< ชอบวอนอะ อ๊ากกกกกก!!!
    #664
    0
  25. #663 love_hyukky (@love-hyukky) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 เมษายน 2554 / 21:22
     น้อง R162 กับ P431 ได้รับแล้วนร้าคร้า
    ขอบคุนมากๆเลยคร้า อิ อิ ได้อ่านแร้ว อิ อิ นุกมากกกก
    #663
    0