ทาสรักในกรงทอง (ชีคหนุ่มล่ารัก) : สนพ.อินเลิฟ

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 8 ต่อให้ต้องขายชีวิต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,564
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    6 ก.พ. 54

ตอนที่ 8

ต่อให้ต้องขายชีวิต

 

ตกลงค่ะพี่ป้อ...ดาวพร้อมรับงานนี้...ขอให้ได้เงินมาเร็วที่สุด...อาการของพ่อรอต่อไปไม่ได้แล้ว เธอรับข้อเสนอจากป้ออย่างไม่มีข้อลังเลสงสัยใดๆอีก

ก็อย่างที่บอกสาวรุ่นพี่ไป ต่อให้ขายชีวิต เธอก็ยอม

ป้อยื่นมือมาจับมือเล็กเรียวสวยจนหล่อนยังต้องอิจฉา บีบเบาๆ ให้กำลังใจ คนกตัญญูรู้คุณพ่อแม่อย่างเธอต้องได้ดีในวันหน้าแน่ๆดาวพี่แน่ใจ...แล้วถ้าหมดสัญญาหกเดือนนี่แล้ว โลลิต้าก็ยังยินดีจะต้อนรับเธอเหมือนเดิมนะ

เคียงดาวยิ้มอย่างโล่งอกออกมาได้เป็นครั้งแรก เมื่อปัญหาการเงินที่หนักอึ้งมีทางออกแล้ว

แต่ถึงเวลานั้น เธอก็คงเป็นเศรษฐีน้อยๆ ไม่ต้องกลับมาเต้นกินรำกินอีกแล้วกระมัง

ดาวไม่รู้จะขอบคุณพี่ป้อยังไง?

ป้อยิ้มให้เธอ...แม้รู้สึกผิดเล็กๆกับค่านายหน้าที่ได้มา แต่ว่าหล่อนมีเจตนาช่วยเหลือนี่นา

ไม่เป็นไรดาว อะไรที่ช่วยได้พี่ยินดี

ทั้งสองยิ้มให้กันด้วยไมตรีจิตที่ดี ป้อนึกถึงใบหน้าหล่อเหลาของคนที่มาติดต่อแล้วอมยิ้มในหน้าไม่หุบ ยื่นหน้ามากระซิบกระซาบ

ดูท่านายจ้างเธอ จะทั้งหล่อทั้งรวย แถมเขายังชื่นชอบเธอเป็นพิเศษ ถึงกับรีเควซเจาะจงโดยตรง ทุ่มค่าจ้างแสนแพงอีกต่างหาก สบโอกาสยังไง ก็จับให้อยู่หมัดเลยนะยัยดาว จะได้สบายไปทั้งชาติ

เคียงดาวสะอึกต่อคำแนะนำของป้อ เอ่อ...ดาวคงไม่ สั่นหน้าน้อยๆ

หรือว่าคิดกับนายพิทมากกว่าเพื่อน บอกพี่มาเสียดีๆนะ ชี้หน้าอีกฝ่ายอย่างจับผิด

ดวงหน้าสั่นน้อยๆ ยิ่งสั่นแรงขึ้น ดาวกับพิทเป็นเพื่อนกันจริงๆค่ะพี่ป้อ น้ำเสียงหนักแน่นยืนยัน เจ๊ป้อเลยพยักหน้าจำยอมจะเชื่ออย่างที่เจ้าตัวพูด

มองตามหลังร่างบางอรชรที่ลุกจากไปอย่างแสนเสียดาย เป็นฉันหน่อยไม่ได้...สวยโสดโดดเด้งอย่างเธอ จะคว้าให้หมด ทั้งไทยทั้งเทศเลยนะยัยดาว...เสียดายจริง...จิ๊ง...ฉันรึอุตส่าห์ ไปกรีดตา งัดดั้ง ตึ๊งหนังหน้าให้ตึงเปรี๊ยะเป็นหนังกลองแต๊ก...กลับไม่มีผู้ชายตาถึงซักคนจะมาเสย...นี่แหละน๊า...วาสนาคนเรา เจ๊ป้อบ่นพึมกับตัวเองอย่างปลงอนิจจังสังขาร

 

เธอตกลงค่ะ

น้ำเสียงตื่นเต้นของนายหน้าหรือนางนกต่อแล้วแต่จะเรียกที่แจ้งความคืบหน้าการเจรจาผ่านโทรศัพท์ให้ได้ได้ยินนับเป็นข่าวดีครั้งแรกของการมาเมืองไทยหนนี้

ดีมาก ใบหน้าที่ตีเรียบเฉย แฝงแววกระวนกระวายมาแต่บ่ายรอฟังความคืบหน้าของข้อเสนอที่ให้ไป นึกกลัวใจว่าจะถูกอีกฝ่ายปฏิเสธ...ถ้าไม่ได้วิธีนั้น เห็นทีอาจจะต้องมีการลักพาตัวกันแน่ๆ

แต่แล้วปลาก็กระโดดฮุบเหยื่อชิ้นเบ้อเริ่มที่จะทำให้อิ่มหมีไปอีกหลายวัน...ธาตุแท้ของผู้หญิงหิวเงินอย่างเธอ มันจะยากลำบากกว่ากันแค่ไหน...แก้ผ้าอยู่ที่เมืองไทย ได้ค่ายางอายไม่กี่บาท กับการเดินทางไปขุดทองแดนไกลตามข้อเสนอของเขา

โดยไม่รู้ว่า...มีอะไรรออยู่ข้างหน้า...

พรุ่งนี้ผมจะส่งคนของผมให้ไปทำสัญญา ชีคนัจมฺอัลดินกรอกเสียงเข้มลงไป

แต่เธอมีข้อเสนอขอพบนายจ้างก่อนค่ะ ป้อรีบท้วงเสียงดัง ก่อนที่เขาจะทันได้วางโทรศัพท์

ทำไม?...หรือเธอไม่มั่นใจว่าผมมีเงินจ่ายจริงๆน้ำเสียงขึ้งเครียดชัดเจน จนอีกฝ่ายปลายสายคอหด

เอ่อ....เปล่าหรอกค่ะ แต่ยัยดาวอยากได้ความมั่นใจ โดยคำรับรองจากเจ้าของงานว่า เธอจะทำหน้าที่แค่นางโชว์อย่างเดียวเท่านั้น

ริมฝีปากหยักคม เม้มแน่น ดวงตาสีเขียววาบวาว...ฮึ! ทีอย่างนี้โชว์ความฉลาดขึ้นมาเชียว

ได้...ตกลง พรุ่งนี้เที่ยงตรง ผมจะไปพบเธอ เพราะยังไงเขาก็ไม่มีทางเปลี่ยนใจ

 

พิทไม่เห็นด้วยนะดาว พิทยาคัดค้านทันทีที่เคียงดาวเล่าจบ

คนต้องการความเชื่อมั่นจากใครซักคน ไม่ใช่คำทัดทานเสียงแข็งเช่นนี้ เริ่มไม่สบายใจ ใบหน้าฉายริ้วรอยกังวลขึ้นมาเมื่อโดนทักท้วง...งานนี้เหมือนฟ้ามาโปรดแท้ๆ แม้จะมีหลายสิ่งหลายอย่างข้องใจเธอนัก แต่เคียงดาวก็นึกไม่ออกว่าจะหาเงินมาจากไหนในตอนนี้ ให้พอกับค่ารักษาตัวของบิดา...อย่างน้อยก็มัดจำครึ่งหนึ่ง...ล้านห้าอย่างที่ป้อบอก...คงพอเพียงกับค่าผ่าตัดรักษา ส่วนหกเดือนหลังจากนั้น เธอหวังไปตายเอาดาบหน้า

ดาวไม่มีทางเลือกไหนดีไปกว่านี้แล้วนะพิท...แค่งานแสดงโชว์ เงินเดือนตั้งห้าแสน

มันจะแค่แสดงโชว์อย่างเดียวจริงหรือดาว...มีคนยอมจ่ายเงินมากขนาดนี้ เพื่อจะให้ดาวไปเต้นโชว์ให้เขาดูอย่างเดียวอย่างนั้นหรือ? มันออกจะเหลือเชื่อไปหน่อยสำหรับพิท

แต่พี่ป้อบอกว่าเขาเป็นมหาเศรษฐี

ที่มันอาจจะหวังเคลมดาวด้วย พิทยาฮึดฮัด อกร้อนรุ่มดังไฟสุมทีเดียว...จะให้เขานึกดีอะไรออกเล่า ในเมื่อเงินห้าแสนสำหรับเขา อาจต้องใช้เวลาหาเป็นปีทีเดียว...เงินไม่ใช่น้อยๆ แล้วมาจ่ายมากขนาดนี้ เพียงหวังแค่อาหารตา...เพียงแค่นั้นหรือ...เขาเป็นผู้ชาย ทำไมจะคิดอะไรอย่างที่ผู้ชายด้วยกันคิดไม่ออก

โดยเฉพาะกับผู้หญิงที่สวยสดฉ่ำร่างงามแบบบางอรชร สัดส่วนโค้งเว้าเย้ายวนใจอย่างเคียงดาว...แม้จะไม่ได้ดูโชว์ต้นเหตุที่ก่อให้เกิดความสนใจในตัวเธออย่างที่หญิงสาวเล่าให้ฟัง...แต่เขาก็จินตนาการได้ว่ามันเซ็กซี่เร่าร้อนขนาดไหน

เคียงดาวชักสีหน้าไม่พอใจกับคำสันนิษฐานของเพื่อนหนุ่ม พิท เธอเรียกชื่อเขาเสียงดัง

พิทคิดอย่างที่ผู้ชายดิบๆทั่วไปคิดเลยนะดาว...ไม่มีเสียล่ะที่เขาจะไม่หวังอะไรมากกว่านั้น

แต่ดาวตัดสินใจแล้วนะ เธอยืนยันความคิด

ดาว พิทยายื่นมือมากุมมือบอบบางไว้ พิทสัญญานะว่าจะช่วยดาวหาเงินทุกทาง เพื่อมารักษาอาเดชา...แต่อย่าไปเลยนะ งานนี้มันเสี่ยง

เคียงดาวพลิกฝ่ามือขึ้นมากุมมืออีกฝ่าย จับเขย่าเบาๆ ขอความเชื่อมั่น ไว้ใจดาวสิพิท...ดาวดูแลตัวเองได้ และอีกอย่างนี่มันเป็นหน้าที่ของดาว...หน้าที่ของลูก พิทไม่เกี่ยวข้องต้องมาเดือดร้อนเรื่องเงินกับดาวเลยซักนิด แค่พิทเป็นเพื่อนที่ดีสำหรับดาวตลอดมา...และตลอดไป ดาวก็ไม่รู้จะขอบคุณพิทยังไงแล้ว

พิทยาสะอึก...เมื่อเคียงดาวยืนยันคำว่า เพื่อน ตลอดมา...และตลอดไปอย่างนั้นเหรอ?

แต่ว่า...

เถอะน่าพิท...ดาวเชื่อพี่ป้อ...เขาหวังดีกับดาวมาตลอด คงไม่แนะนำงานนี้ให้ดาวถ้าเห็นว่ามันอันตรายและต้องไปเสี่ยงมากมายอย่างที่พิทกลัว

ดาว พิทยาเรียกชื่อเธออย่างอ่อนใจ ยังไงพิทก็ห้ามดาวไม่ได้ใช่มั้ย?

ดวงหน้านวลฉายยิ้มจืดจาง ดวงตาอิดโรยวาบไปด้วยประกายแห่งความมุ่งมั่น...คาดหวัง

พรุ่งนี้นายจ้างจะเอาสัญญาไปให้เซ็นต์ที่โลลิต้า...พิทไปช่วยดาวดูสัญญา...ไว้ถ้ามันไม่เข้าท่าอย่างไร เราค่อยตัดสินใจอีกทีก็ได้

พิทยานิ่งไป เมื่ออีกฝ่ายขอร้อง ยังไงพิทก็เปลี่ยนใจดาวไม่ได้ใช่มั้ย?

คำตอบคือความเงียบงัน ในดวงตาโรยล้าเหมือนมีเรื่องราวมากมายอยู่ในนั้น และหนึ่งวาบวาวในแววตาที่ทำให้พิทยาตกใจ...ก็คือความคาดหวังถึงบางสิ่ง

มันทำให้เขารู้สึกสังหรณ์ใจ...ว่าเธอมีอะไรปิดบังเขาอยู่...และการปล่อยให้เคียงดาวไปเผชิญโชคตา ณ ต่างแดนในครั่งนี้ บางทีเขาอาจจะเสียเธอไปตลอดกาล

 

รัศมีร้อนแรงบางอย่างจากกายคนในชุดโต๊ปขาวรูปร่างใหญ่โตที่ปิดบังใบหน้าไว้มิดชิด มีเพียงแค่ดวงตาสีเขียวกระจ่างที่โผล่พ้นผืนผ้าขาวสบกับเธอเวลานี้...ก็มีอำนาจให้เคียงดาวขนลุกเกรียวกรูชูชันไปทั้งร่าง

โดยเฉพาะดวงตาของเขา...เหมือนกับดวงตาคู่หนึ่งที่เธอคุ้นเคยเหลือเกิน

นี่สัญญาเสียงที่ถูกดัดให้ทุ้มใหญ่ ฟังดูมีอำนาจกังวานไปทั้งห้องทำงานของเจ๊ป้อบอก พร้อมเลื่อนกระดาษขนาดเอสี่มาตรงหน้า

เจ๊แก่มองผู้ชายแต่งเนื้อแต่งตัวมิดชิด โพกหน้าปิดบัง อย่างไม่แน่ใจว่าจะใช่คนเดียวกับที่เคยมาเจรจาเธอหรือไม่...การแต่งกายไยถึงได้ผิดแผกจากวานนี้ลิบลับ...ส่อความหมายมีลับลมให้เธอไม่สบายใจไปด้วย

คุณพูดไทยได้ เคียงดาวออกอาการประหลาดใจ

นิดหน่อย ชีคนัจมฺอัลดินพยายามประหยัดถ้อยคำที่สุด

พิทยาที่มองดวงตาดุคมวาวสีเขียวที่โผล่พ้นผืนผ้ามาอย่างไม่วางใจ สายตาของหมอนี่มีอำนาจประหลาดลึกลับน่ากลัว เขาหยิบสัญญาฉบับที่วางหน้าเคียงดาวมาดูแทนเสีย

ในขณะที่หญิงสาวยังจ้องดวงตาคู่นั้นอย่างตื่นตะลึงค้นหา คิ้วถูกกันและวาดโก่งขยับเข้าหากัน

ดวงตาคุณสีเขียว คำถามหยั่งเชิงกริ่งเกรง

ทำไมรึ? คนที่คีกิสต้าห์โดยมากมีดวงตาสีเขียวกันทั้งนั้น...มีบ้างหรอกที่เป็นสีอื่น คำตอบของเขาก็ยังไม่ทำให้เธอกระจ่างใจ หากว่ามันมีรอยสดใสมุ่งมั่นอย่างของใครบางคน เธออาจจะเชื่อสนิทใจว่าเป็นเขา

แต่ดวงตาของผู้ชายตรงหน้าดูดุดันและจริงจังจนเธอนึกอยากเปลี่ยนใจ

นี่มันอะไรกัน? พิทยาโวยขึ้นมา

ดวงตาคมเหนือผืนผ้าแลปราดไปยังเขาอย่างไม่พอใจตั้งแต่ที่เห็นผู้ชายคนนี้ก้าวล่วงเข้ามาในห้องพร้อมกับเคียงดาว...เขาจำมันได้ หมอนี่คือคนที่เธอยืนกอดกลมที่สวนกลางโรงพยาบาลเมื่อวันก่อน

มีปัญหาอะไร?

ก็สัญญาของคุณนี่มันเขียนด้วยภาษาอะไร ผมอ่านไม่ออก เขาเลื่อนสัญญาคืนมาตรงหน้าผู้ว่าจ้าง และเคียงดาวก็เห็นพร้อมกันในเวลานี้ ตัวอักษรประดิษฐ์สวยที่อ่านไม่ออก แม้เธอจะร่ำเรียนมา ด้วยหวังจะได้สร้างความประทับใจให้ครอบครัวเขาเวลาที่พบกัน แต่ก็เรียนรู้แค่บทสนทนา ตัวหนังสือยึกยือลายตานี่ ต่อให้นั่งสะกดเป็นคำๆ ก็ไม่รู้อยู่ดีว่ามันมีความหมายว่าอย่างไร

อารบิก

จะบ้าหรือคุณ ร่างมาได้ยังไงสัญญาภาษาอารบิก...อย่างนี้พวกเราจะไปเข้าใจได้ยังไงว่าในสัญญานั่นมันเขียนไว้ว่าอะไรบ้าง? พิทยาโวยเสียงดัง เริ่มคิดว่าอีกฝ่ายเล่นไม่ซื่อ

มันก็เหมือนสัญญาจ้างงานทั่วไป...ระบุว่าคุณผู้หญิงคนนี้ต้องไปทำงานให้ผม

งานอะไรของคุณ?

ผมได้แจ้งกับคุณผู้หญิงท่านนี้ไปแล้ว ผายมือไปทางเจ๊ป้อที่นั่งฟังอยู่นาน แต่ไม่มีใครให้ความสนใจ

คำว่าคุณผู้หญิง จากปากของบุรุษที่ดูน่าจะรูปงามทำให้เจ้าหล่อนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ทีเดียว

เขาจะจ้างยัยดาวไปเต้นโชว์น่ะนายพิทป้อส่งเสียงกระซิบพอได้ยิน หน้ายิ้มบานแฉ่งไม่ละสายตา

พิทยาเพยิดหน้าให้เจ๊ป้อ ผมเพิ่งรู้ว่าพี่ป้ออ่านภาษาอารบิกออก คำยอกย้อนทำให้ป้อหน้าเจื่อน

พิท เคียงดาวเอ็ดเขาเบาๆ ที่กำลังจะทำให้เสียเรื่อง

คุณควรจะร่างสัญญาเป็นภาษาอังกฤษ เพื่อเราจะได้เข้าใจตรงกัน

สัญญาทำงานที่คีกิสต้าห์ทุกฉบับ ล้วนเป็นภาษาอารบิก

แต่ตอนนี้คุณกำลังทำสัญญากับคนไทย...อย่างน้อยก็ควรจะใช้ภาษาสากลที่คนเข้าใจได้ทั่วกันน้ำเสียงกระด้างห้วนนั่นยิ่งสร้างความไม่พอใจให้กับชีคหนุ่ม

ชีคนัจมฺอัลดินลอบกำหมัดแน่น นึกอยากจะเสยคางไอ้เจ้าหนุ่มหน้าอ่อนที่คอยปกป้องผลประโยชน์ เรียกร้องความยุติธรรมให้เธอ...คนไม่มีอะไรกัน มีหรือที่จะเป็นเดือดเป็นร้อนแทนกันเสียอย่างนี้

ใบหน้าภายใต้ผืนผ้าสีขาวคลุมมิดชิดหันไปมองหน้าเจ๊ป้อ ผมนึกว่าคุณอธิบายให้เธอเข้าใจแล้ว น้ำเสียงตำหนิจนเจ๊ป้อหน้าจืดลงไปมากมาย ผมมีเวลาไม่มาก...หากคุณไม่ตกลงก็ไม่เป็นไร

มือใหญ่ยื่นมาดึงแผ่นกระดาษสัญญากลับ เคียงดาวมองเห็นชีวิตของบิดากำลังถูกกระชากสู่เงามืดไปพร้อมกัน รีบยุดสัญญาฉบับนั้นไว้ ฝ่ามือบางนุ่มเนียนที่ทาบลงไปบนหลังมือของเขาทำให้ชีคนัจมฺอัลดินตัวชาดิก

สัมผัสอ่อนโยน นุ่มละมุนของเธอ มีอำนาจประหลาดล้ำเหนือเขาเสมอ

เดี๋ยวค่ะ...ฉันตกลง

ดาว พิทยาร้องเสียงหลง เหลียวขวับมองหน้าเธอตื่นตะลึง

เคียงดาวหันไปสบตาเขาเชิงปราม ก่อนจะหันมาพูดกับนายจ้าง คุณสัญญาว่าจะจ่ายเงินมัดจำครึ่งหนึ่งให้ฉันทันทีที่เซ็นต์สัญญาใช่มั้ยคะ?นี่ต่างหากเล่าที่สำคัญที่สุดสำหรับเธอยามนี้ ยิ่งกว่าว่าต้องทำงานอะไร...นานเท่าไหร่...

ดวงตาสีเขียววาวจ้องมองดวงตาที่เต็มไปด้วยประกายคาดหวัง...นั่นไงเล่า...ธาตุแท้เธอเปิดเผยแล้ว

ชีคหนุ่มแห่งคีกิสต้าห์ พยักหน้าอย่างผิดหวัง ทันทีที่คุณจรดลายเซ็นลงบนสัญญาฉบับนี้

หญิงสาวไม่รอช้า หยิบปากกาขึ้นมาเซ็นชื่อลงไปในทันที ในขณะที่พิทยาอ้าปากค้าง ยับยั้งไม่ทันเสียแล้ว หันไปมองหน้าว่าที่นายจ้าง เขาเห็นรอยพึงพอใจและสาแก่ใจในดวงตาคู่นั้น

ริมฝีปากหยักภายใต้ผืนผ้าขาวยกสูง ในที่สุด...เธอก็ยอมตกลงเป็นนกน้อยในกรงทองของเขา...ชีวิตเธอจากนี้ไปอีกหกเดือนอยู่ในกำมือเขาแล้ว...รอยยิ้มลิงโลดสนุกสนานวาบชัดฉายในแววตาเก็บไม่มิด

นี่ค่ะพาสปอร์ต มือบางเลื่อนหนังสือเดินทางเล่มเล็กที่จะทำหน้าที่ใบผ่านทางให้เธอไปยังที่แห่งนั้น...ที่ๆนึกถึงเสมออยู่ทุกวัน...หวังว่าใครบางคนที่นั่นจะรีบกลับมาคืนคำสัญญา...แต่แล้วเจ็ดปีที่ผ่านมา ก็บอกแล้วว่า...คำสัญญาของเขา...การรอคอยของเธอ ทุกอย่างเปล่าประโยชน์โดยสิ้นเชิง

ดีมาก น้ำเสียงพึงพอใจกล่าว หยิบเช็คเงินสดหนึ่งล้านห้าแสนบาทตามข้อตกลงส่งให้กับหญิงสาว ดวงตาที่แห้งผากทอประกายวับวาวด้วยความหวัง...มันทำให้เขายิ่งรู้สึกสมเพชนัก นึกอยากจะจับร่างบางนั่นมาเขย่าถาม...เธอทำอย่างนี้มากี่ครั้ง...เงินเท่าไหร่กันที่ซื้อคนอย่างผู้หญิงคนนี้ได้

ค่าของผู้หญิงที่ตรงหน้า เคยมากล้นในหัวใจเขา...บัดนี้เหลือค่าเท่าเศษธุลีดินเท่านั้น

อีกสามวันเจอกันที่คีกิสต้าห์

สามวัน สามเสียงประสานอย่างอึ้งตะลึง กับเงื่อนไขเวลาที่ดูจะปัจจุบันทันด่วนจนน่าตกใจ

คนควรตอบคำถามเพียงพยักหน้า ใช่...สามวัน คงไม่น้อยไป

มันไม่เร็วเกินไปหน่อยเหรอ? น่าจะให้เราเตรียมตัวบ้างพิทยาท้วงขึ้นมา ใจหายวาบ

เสียงหัวเราะหึๆ ในลำคอ ฟังคล้ายเยาะหยัน ไม่ต้องเตรียมตัวอะไร...แค่เตรียมใจก็พอ

กล่าวจบร่างใหญ่กำสัญญาฉบับนั้นแน่น เหมือนกลัวอีกฝ่ายเปลี่ยนใจ ลุกพรวดขึ้นยืนเปิดเผยร่างสูงสง่าน่าเกรงขาม เมื่อได้สิ่งที่ต้องการเบื้องต้น สมใจแล้ว

อีกสามวันที่คีกิสต้าห์ หวังว่าเราจะได้พบกัน แววระริกในดวงตาสีเขียวคู่นั้นยิ้มยินดีจนเคียงดาวนึกประหลาดใจ พร้อมกับที่ผู้ติดตามเขามายื่นซองสีขาวให้กับเธอ

เคียงดาวรับมาเปิดแง้มดูก็เห็นว่าเป็นตั๋วเครื่องบิน

ร่างสูงใหญ่พร้อมผู้ติดตามทั้งสองเดินออกจากห้องไป มีเพียงสายตาทอดมองตามชายโต๊ปที่สะบัดพริ้วไหวนั่นด้วยความรู้สึกบอกไม่ถูก ราวชีวิตเธอต่อแต่นี้ไปอีกหกเดือน ได้ตกอยู่ในกำมือเขาแล้ว

ดาว...ทำไมตกลงง่ายๆอย่างนี้ ทั้งที่เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าในสัญญาบ้านั่นเขียนว่าอะไร? พิทยาโวยวายอย่างหัวเสีย ที่ไม่สามารถนำวิชาความรู้ที่อุตส่าห์ร่ำเรียนหนักมาหลายปี จนกระทั่งสอบเนติบัณฑิตได้มาช่วยอะไรหญิงสาวได้เลยแม้แต่น้อย

ดาวไม่มีทางเลือกมากนักนะพิท...ต่อให้ต้องขายชีวิต ดาวก็ยอม บอกเหตุผลที่ทำให้ไม่ลังเล

คำพูดประโยคสุดท้าย ได้ยินถึงหูเขา...แม้แผ่วเบาแต่กลับก้องอยู่ในความรู้สึก

เธอได้ชดใช้ทั้งชีวิตแน่ๆ สาวน้อย ไม่ต้องห่วง น้ำเสียงเยาะหยันกระซิบเบาๆ บอกผ่านไปกับสายลมให้อีกฝ่ายเตรียมตัวเตรียมใจไว้ล่วงหน้าได้เลย

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

553 ความคิดเห็น

  1. #397 prawpraw (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 เมษายน 2554 / 22:37

    โว๊ะ ต่างคนต่างมอง

    #397
    0
  2. #273 nunpanu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มีนาคม 2554 / 11:46
    ทั้งรักทั้งแค้น
    #273
    0
  3. #241 oopearnqoo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มีนาคม 2554 / 17:45
     จะเริ่มต้นสะสางเเล้วหรอ
    #241
    0
  4. #142 Aqualeaf (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2554 / 22:13
    จะเป็นไงต่อไป ลุ้นๆๆๆ
    #142
    0
  5. #90 ตะบองเพชรจิ๋ว (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2554 / 13:50
    หนูดาวเสียรู้แล้วมั้งนี่
    #90
    0
  6. #89 timmiko (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:50
    เป็นกำลังใจให้หนูดาวเน้อ
    #89
    0
  7. #88 เดือนเสี้ยว (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:41
     สงสารหนูดาวจัง
    #88
    0
  8. #87 porb (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2554 / 18:31
    หลวมตัวเซ็นไปซะแล้ว 
    #87
    0
  9. #86 jeabkiss (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2554 / 18:13
    สงสารหนูดาวจังไม่รู้ว่าในสัญญาเขียนว่ายังไงหนูดาวจะโดนเอาเปรียบหรือเปล่า
    #86
    0
  10. #85 mastertonnz (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2554 / 18:08
    สงสัยจะเป็นสัญญาทาสนะนั่น

    นางเอกเราหลวมตัวเซ็นต์ไปซะแล้วววว

    ตอนตอไปมาไว ๆ นะคะไรเตอร์ เริ่มสนุกอ่ะ
    #85
    0
  11. #84 SoM^0^ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2554 / 18:07
    ไม่ยอมสืบให้ดีๆ ก่อนละคุณพระเอก น่าสงสารหนูดาวแย่เลย
    #84
    0
  12. #83 รานังคูลัส (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2554 / 16:59

    พระเอกใจเย็น ๆ ก่อนนะ ฟังหนูดาวบ้าง

    #83
    0
  13. #82 yuechan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2554 / 15:14
     ยัยดาวเอ้ย ช้าๆได้พร้ามเล่มงาม แล้วที่สำคัญถ้ามีโอกาสมีมีดอยู่ในมือก็ปาดคอหอยมันซะเลย คนงี่เง่าพรรคนี้น่ะ
    #82
    0