ทาสรักในกรงทอง (ชีคหนุ่มล่ารัก) : สนพ.อินเลิฟ

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 5 ที่พึ่งยามยาก (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,057
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    3 ก.พ. 54

ตอนที่ 5

ที่พึ่งยามยาก

 

รถแท็กซี่เขียวเหลืองแล่นเข้ามาจอดหน้าตึกผู้ป่วยโรงพยาบาลชื่อดังที่รวมแพทย์มือหนึ่งไว้มากมาย และคนไข้ก็ล้นหลามเหลือเกิน

พิทยารีบควักเงินจ่ายค่าแท็กซี่ตามเลขมิเตอร์ก่อนที่เคียงดาวจะทันหยิบกระเป๋าเงินออกมา

“ไม่ต้องทอนครับพี่”

เขาบอกแล้วก้าวลงจากรถรวดเร็ว เปิดประตูกว้างให้หญิงสาว

เคียงดาวส่ายหน้า “ทำอย่างนี้อีกแล้วนะพิท”

คนถูกต่อว่ายิ้มกว้าง “ก็พิทนั่งมาด้วย พิทก็จ่ายไม่เห็นแปลก”

“แต่พิทจ่ายทุกครั้ง”

“ช่างเหอะน่า พิทเต็มใจ” เขาตัดบทก่อนกึ่งลากกึ่งจูงร่างเธอไปตามทางเดินในโรงพยาบาล มุ่งสู่หน้าห้องคนไข้รอผ่าตัดอย่างร้อนรน

ลดาเฝ้าเกาะกระจกมองร่างที่นอนนิ่งเหมือนผักของพี่เขยบนเตียงผู้ป่วยที่เรียงพรืดยาวเหยียดจนเต็มห้องเพื่อรอการผ่าตัด กว่าจะได้คิวก็คงต้องรอไปอีกนาน บางทีอาการทรงๆทรุดๆของนายเดชาอาจจะทำให้จากพวกหล่อนไปในเร็ววันนี้ก็ได้

น้าดาค่ะ เสียงเรียกทำให้ใบหน้ากังวลหันขวับมาหา รอยชื่นแรกบนใบหน้าเมื่อเห็นหลานสาวเพียงคนเดียวที่ฟูมฟักมาแต่เล็กแต่น้อย

ดาว...ลูก

เคียงดาวรีบก้าวเร็วๆเดินเข้าไปหาน้าสาว จับมือเหี่ยวย่นเพราะกรำงานหนักเย็นเฉียบนั่นไว้ สีหน้าหม่นเศร้าของน้าดาทำให้หัวใจที่เต้นไม่เป็นส่ำด้วยความร้อนใจยิ่งล้าอ่อนแรงลง

ร่างสูงของพิทยาก้าวตามมายืนเบื้องหลังเธอ

หมอว่าไงคะ?

ดวงหน้าซูบเซียวเต็มไปด้วยความทุกข์ตรม หมอบอกว่าพ่อต้องผ่าตัด...ตอนนี้ก็ให้นอนรอคิวไปก่อน เพราะคนไข้เหมือนๆกันยังนอนรออีกเยอะ น้ากลัวว่า...

กระแสเสียงสั่นเครือขาดห้วง น้ำตาร่วงรินจากดวงตาอิดโรย พ่อจะอยู่กับเราได้อีกไม่นาน อาการพี่เดชาทรุดลงไปทุกทีแล้วลูก

แล้วหมอมัวทำอะไรอยู่ ทำไมไม่รีบรักษาลุงเดชาล่ะครับ พิทยาท้วงขึ้นเสียงฉิว

ดวงหน้าเซียวเงยมองหนุ่มรูปร่างสูงที่ชอบพออยู่กับหลานสาว หมอก็มีคนไข้มากนะพิท ตอนนี้พี่เดชารอคิวไม่ต่างจากคนไข้อนาถา เราทำอะไรไม่ได้นอกจากรอเท่านั้น เว้นเสียแต่จะย้ายไปรักษาโรงพยาบาลเอกชน ซึ่งก็ต้องมีเงินจ่ายค่าผ่าตัดเป็นล้าน แล้วเราจะเอาเงินที่ไหนมาจ่ายไหวเล่า?

คำอธิบายที่ได้ฟังทำให้พิทยาและเคียงดาวหดหู่ใจนัก กู้ธนาคารไม่ได้หรือครับ ยังไงชีวิตลุงเดชาก็สำคัญกว่า

เราไม่มีหลักทรัพย์อะไรเหลือเลยนะพิท บ้านเก่าโทรมที่ซุกหัวนอนอยู่ ธนาคารไหนเค้าจะให้กู้กันเล่า เงินเป็นล้านๆ ต่อให้เค้ามาประเมินก็คงคิดว่าเราไม่มีปัญญาจ่ายหรอก

แล้วตึกแถว บ้านเช่าในซอยเสรีล่ะครับ

ลดาสบตาหลานสาวอย่างเหนื่อยหน่ายหนักใจ พี่เดชายกให้เป็นชื่อของเกสรหมดแล้ว เค้าอ้างว่าเพื่อง่ายต่อการเก็บค่าเช่า ใครจะรู้ว่าผัวเมียกันแท้ๆ ยังจะมาหักหลังกันได้ พ่อยัยดาวน่ะทำคุณกับคนไม่ขึ้น

ก็เพราะยัยเกสรมันไม่ใช่คนนะสิคะน้าดา งูเห่าชัดๆ ถ้าพ่อไม่หน้ามืดตามัวคว้าเอามาทำเมีย เราก็คงไม่ต้องตกยากลำบากกันอย่างนี้หรอก เคียงดาวกล่าวอย่างนึกเจ็บใจนัก แต่สถานการณ์ยามนี้แก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว แววตาที่เต็มไปด้วยความทุกข์ใจ มองทะลุผ่านหยาดหยดใสที่คลอเต็มหน่วยตา มองบิดาที่นอนนิ่งบนเตียงคนป่วย สายระโยงระยางเต็มตัวด้วยความรู้สึกสะเทือนใจ แม้จะนึกโกรธเคืองท่านด้วยเรื่องแต่หนหลังที่มีชนวนมาจากแม่เลี้ยงใจคด แต่ที่นอนไม่ได้สติอยู่นั่นก็คือบิดาคนเดียวของเธอ

หน้าอกเบื้องซ้ายปวดแปลบ ลำคอตีบตัน บ่อน้ำตาตื้นเขินขึ้นมา เมื่อนึกถึงว่า เมียใหม่สุดรักสุดบูชายิ่งกว่าลูกในไส้ของพ่อ จะทำต่อกันได้ถึงเพียงนี้

เราไม่มีทางเลือกนะดาว เราไม่มีเงิน ไม่มีทางเลือกนอกจากรอ มือของน้าสาวลูบไล้ไปที่ต้นแขนหลานสาวแผ่วเบาปลอบใจ

หยาดน้ำใสๆร่วงรินหล่นเกินเก็บกลั้นด้วยความสะเทือนใจอย่างหนักหน่วง เมื่อเห็นสภาพอนาถาของบิดาบนเตียงคนป่วย

ใครจะคิดกันว่า นายเดชา คนที่เป็นเจ้าของตึกร้านค้าอาคารพาณิชย์ และบ้านเช่ากว่าครึ่งในซอยเสรี จะต้องมานอนแบ็บเป็นผัก รอการรักษาในห้องผู้ป่วยอนาถาอย่างยามนี้เมื่ออาการโรคหัวใจ เบาหวาน ความดันที่เป็นอยู่ จะประทุอาการขึ้นมาพร้อมกันจนทรุดลงอย่างรวดเร็ว

เคียงดาวไม่รู้ว่าจะโทษโชคชะตาหรืออะไรดี?

แม่เธอตายตั้งแต่อายุได้สามขวบ น้าลดาน้องสาวคนเดียวของแม่เลี้ยงดูเธอมาตลอด แทนที่พ่อเธอจะเห็นความดีของน้องเมีย กลับไปคว้านักร้องคาเฟ่อย่างยัยเกสรมานั่งเป็นคุณนายเก็บค่าเช่า ชูคอโขกสับญาติฝั่งเมียและลูกน้อยกลอยใจคนเดียว เพราะรักหลงใหลได้ปลื้มกับความช่างฉอเลาะออดอ้อนจนไม่ลืมหูลืมตา

ต่อหน้าบิดา ยัยเกสรก็ทำเป็นรักใคร่ใยดีเธอ แต่ลับหลังก็แอบหยิกแอบตีเธอทำร้ายเธอสารพัด ยังไม่พอโขกสับใช้งานน้าลดาชอบใส่ร้ายฟ้องเอาหน้า จนเธอและน้าสาวถูกบิดาว่าตำหนิเพราะเข้าข้างรักหลงเมียใหม่

บ่อยเข้าน้าลดาทนไม่ไหวก็ย้ายออกไปอยู่ที่อื่น เธอที่เริ่มเป็นวัยรุ่นมิใช่เด็กเดียงสาที่จะยอมอยู่ใต้อาณัติอันอยุติธรรมของใครได้อีก

เมื่อเธอฮึดสู้ขึ้นมาจนเป็นเรื่องทะเลาะเบาะแว้งกับเมียใหม่พ่อ นายเดชากลับเข้าข้างเมียแทนที่จะเป็นลูก ความคับแค้นใจทำให้เคียงดาวแยกออกจากบ้านพร้อมคำด่าแช่งตามหลังของบิดาผู้หน้ามืดตามัว โดยมิรู้ตัวว่าเป็นการเปิดโอกาสให้ยัยเกสรเป่าหูนายเดชา ยักย้ายถ่ายเททรัพย์สินประดามีไปเป็นของตัวเองจนเกือบหมดสิ้น เหลือเพียงบ้านเช่าโทรมๆก้นซอยเท่านั้นที่ยังเป็นชื่อของเธออยู่ เพราะเป็นรังรักเริ่มต้นก่อร่างสร้างตัวของพ่อและแม่ก่อนจะมาลงทุนอสังหาริมทรัพย์ในซอยเสรี

ตอนนี้สมบัติของเธอ เหลือเพียงบ้านเช่าเก่าโทรมๆราคาไม่กี่ตังค์ แต่ค่าความทรงจำที่มีอยู่ที่นั่นมากมายเหลือเกิน....โดยเฉพาะเวลาแรมเดือนกับผู้ชายต่างเชื้อชาติคนนั้น...รักแรกของเธอ...นัจมฺอัลดิน

ดาวจะไม่มีวันให้ยัยเกสรชุบมือเปิบเอาของๆพ่อไปฟรีๆอย่างนี้ได้ดวงตากลมวาวน้ำตาวาบวับขึ้นมา

แล้วดาวจะทำยังไงได้ล่ะลูก ในเมื่อพ่อยกให้เป็นชื่อเขาหมด

ดาวจะทวงสิทธิ์ที่พ่อควรได้รับบ้าง

อย่าเด็ดขาดนะดาว ไอ้ชัยผัวใหม่ยัยเกสรมันเป็นนักเลง คุมทั้งวินมอเตอร์ไซด์ อย่าได้เอาทองไปลู่กระเบื้องเชียวนะลูก

แล้วน้าดาจะให้ดาวทำยังไง ปล่อยให้เขาเอาสมบัติของเราไปปู้ยี้ปู้ยำอย่างนั้นหรือ?

มันไม่ใช่ของเราอีกแล้วนะดาว...มันเป็นของเขาไปแล้ว

ไม่รู้ล่ะ ยังไงยัยเกสรก็ต้องช่วยจ่ายค่ารักษาพ่อบ้าง เงินตั้งเป็นล้านๆเราจะไปหาที่ไหน ไอ้ที่ได้จากพ่อไปนั่นก็ตั้งมากโขเท่าไหร่ เงินงอกเงยทุกเดือนจะไม่ให้เราได้ไง ในเมื่อนั่นมันเป็นสมบัติมาจากเรา ถ้าแม่นั่นยังสำนึกบุญคุณข้าวแดงแกงร้อนของพ่อมั่ง แค่ค่าผ่าตัดเท่านั้น ดาวจะไม่เรียกร้องอะไรคืนจากมันอีก ถือว่าทำบุญทำทานกรวดน้ำคว่ำขันว่าชาติก่อนเราไปเอาอะไรของมันมา...แล้วชาตินี้ชาติหน้าอย่าได้จองเวรกันอีกเลย

พูดจบร่างนั่นก็เบี่ยงตัวจากมือของน้าสาว เดินดุ่มอย่างหมายมาดไปรวดเร็ว เธอจะปล่อยให้พ่อนอนรอความตายอย่างสิ้นไร้อนาถาอย่างนี้ไม่ได้...ทางเดียวที่พอจะเห็นทางก็คือเมียเก่าที่พ่อหลงรักหลงบูชานับสิบๆปี หากแม่นั่นยังมีความเป็นคนหลงเหลืออยู่ ก็ควรจะช่วยเหลือเจือจุนคนที่เคยให้หล่อนไปจนตัวเองต้องหมดสิ้นบ้าง...เคียงดาวหวัง...หวังแค่ค่าผ่าตัดรักษาพ่อเท่านั้น แล้วเธอจะไม่ทวงอะไรคืนเลย

ดาว...ลูก เสียงร้องหลงเรียกไว้ เมื่อไขว่คว้าตามหลานสาวที่แล่นเป็นพายุบุแคมด้วยแรงอารมณ์ไม่ทัน เช่นเดียวกับพิทยาที่ยืนค้างตะลึง จนกระทั่งสบตากับลดา

พิท ช่วยน้าด้วยเถอะ อย่าให้ยัยดาวบุ่มบ่ามไปทำอะไร คนอย่างไอ้ชัยมันนักเลงกระจอก ไม่ไว้เด็ก..ไว้ผู้หญิงหรอก สิ้นคำขอร้อง พิทยาไม่รอช้า รีบแล่นตามพายุทอร์นาโดที่เดินดุ่มมุ่งตรงไปยังบ้านหลังใหญ่ท้ายซอยเสรีทันที

 

นังป้อ เสียงแผดเรียกชื่อดัง พร้อมสมุดบัญชีเล่มยาวโยนมาลงตรงหน้าผู้จัดการโลลิต้าผับที่กำลังนั่งสัปหงกจนสะดุ้งตัวลอย พอลูบอกเรียกขวัญเข้าตัว แล้วเงยหน้ามายังต้นเสียงก็ให้ชักสีหน้าเข้าใส่อย่างโมโห

อะไรฮะนังแต๊ก...แกจะแหกปากทำไม ทั้งห้องนี่ก็มีแค่แกกับฉันเสียงสะบัดแหวกลับไป ดวงตาโปนๆของเจ๊ป้อแทบจะทะลุเบ้า

ก็...แหกตาดูสิ...แหกตาดู ต๊อกแต๊กเจ๊สาวใหญ่แปลงเพศเรียบร้อยจิ้มนิ้วชี้ที่เพ้นท์เล็บยาวๆสีดำลงไปบนตัวเลขบรรทัดหนึ่งในสมุดบัญชี เงินหายไปไหนฮะ ตั้งแสนหนึ่ง เสียงแว๊ดดังขึ้นลั่นห้อง

ต้นเหตุคนทำเงินหายไปตั้งแสนคอหด ทำหน้าตาไม่ถูกขึ้นมา เมื่อฝ่ายตรวจสอบบัญชีทำงานเร็วรี่นัก

ฉัน...ก็... มือไม้ดูเหมือนจะงอกเพิ่ม เพราะมันเกะกะจนไม่รู้จะเอาไปเกาตรงไหนในตัวบ้าง

ต๊อกแต๊กท้าวสะเอว หน้าตาถมึงทึงเอาเรื่อง ถ้าแกตอบฉันไม่ได้ ฉันจะเรียกหุ้นส่วนอีกห้าคนมาสังคยานาแกเดี๋ยวนี้แหละ หัดอมเงินเพื่อนฝูงหรือไงฮะนังกระเทยแก่

กระเทยแก่ตาลุกวาว สะบั้นอาการง่วงเหงาเป็นปลิดทิ้ง แกจะเรียกฉันว่าอะไร จะด่าจะจิกกัดยังไงก็ได้ อย่าเรียกกระเทยแก่ได้มั้ย...มันแสลงใจ... หล่อนลากเสียงยาวเหยียด สีหน้าเจ็บจี๊ดไปถึงหัวใจ

แล้วจะว่าไปแกกับฉันมันก็สปีชี่ส์เดียวกัน มาปาวๆหาว่าฉันเป็นกระเทยแก่...แกล่ะ...สาว...สวยนักหรือไงฮะ...อีนังกระเทยกลายพันธุ์...ก็แก่ไปตามๆกันเหมือนกันแหละว้า คนว่าค้อนประหลับประเหลือก

ฉันเฉาะแล้วย่ะ...เค้าเรียกผู้หญิงข้ามเพศเว้ย...แต่ว่า...อย่า...อย่ามานอกเรื่อง คายมาเดี๋ยวนี้ว่าแกแอบแฮ๊บเงินร้านไปดาวน์มอเตอร์ไซด์ หรือไปเสียค่าเทอมให้ไอ้หนุ่มคนไหนอีกฮะ

อีนังต๊อกแต๊ก ป้อชี้หน้ามือไม้สั่น

เจ็บแล้วจำคือคน...เจ็บแล้วทนคือกระบือย่ะ...ฉันไม่โง่ซ้ำโง่ซ้อนโง่แล้วโง่อีกทำอย่างที่ผ่านๆมาหรอก ไอ้ที่โดนๆไปก็จำเป็นบทเรียนแล้ว...ฉะนั้นอย่ามากล่าวหา ใส่ร้ายป้ายสีว่ามีใครมาใส่เขาให้ฉันอีก

ว่าพลางแต่ก็อดจะยกมือลูบหัวไม่ได้ ให้แน่ใจว่าเขาไม่ได้งอกขึ้นมาอีกจริงๆ

แล้วเงินมันหายไปไหนตั้งเป็นแสนฮะ ดวงตาที่ผ่านมีดหมอมาแล้วจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของกระเทยแก่เพื่อนร่วมหุ้น

ฉันให้เด็กมันยืมไป...พอดีมันจำเป็นต้องใช้ พ่อมันต้องผ่าตัดด่วน

นี่...นังป้อ... ต๊อกแต๊กลากเสียงยาว ก่อนจะเอานิ้วชี้จิ้มหน้าผากเพื่อนจนหงายหลังลงไปนั่งบนเก้าอี้ผู้จัดการตัวเขื่องดังเดิม อาชีพเรานะมันขายเบียร์ขายเหล้า มอมเมาอยู่กับโลกีย์วิสัยนะยะ ริจะตั้งมูลนิธิทำองค์กรการกุศลตั้งแต่เมื่อไหร่กันฮะ

นี่...นังแต๊ก เกิดมาตัวเป็นชายใจเป็นหญิงก็โชคร้ายพอแล้ว อย่าทำใจร้ายไปด้วยหน่อยเลย เด็กตาดำๆมันกตัญญูพ่อแม่ที่ให้ชีวิตมันมา แกก็ยังจะขวางทางอีกหรือ?

ไอ้คนไหนอีกล่ะที่ว่าตาดำๆน่ะ แล้วมันพูดจริงหรือโกหกก็ไม่รู้...เงินตั้งเป็นแสน แล้วนี่เมื่อไหร่จะใช้คืนหมดล่ะฮะ

ยัยดาวไง ที่ขึ้นโชว์เมื่อคืนนี้น่ะ ไอ้ชุดนางเสือดาวที่ได้เสียงครางฮือลั่นโลลิต้าน่ะ ป้อจีบปากจีบคอว่า

เด็กที่ว่าเป็นแคชเชียร์แล้วเปลี่ยนใจมาขอขึ้นโชว์นะหรือ? ต๊อกแต๊กทำท่าคิด เธอติดตาติดใจในหน้าตารูปร่างของเด็กคนนี้อยู่นานแล้ว แต่ดันขึ้นเป็นนางโชว์เท่าไหร่ก็ไม่ยอม จนกระทั่งเมื่อคืนนี้ ไม่รู้ไปกินอะไรผิดสำแดงมาถึงได้สวมวิญญาณกล้าขึ้นมา แถมยังทำออกมาได้อย่างยอดเยี่ยมราวกับมืออาชีพทีเดียว

ก็ใช่สิ...พ่อมันป่วยหนักต้องผ่าตัดด่วน ไม่งั้นมันจะยอมโชว์เหรอ? ทำงานมาตั้งสองปี เคยเห็นมันแต่งตัววับๆแวมๆที่ไหน

ต๊อกแต๊กเพยิดหน้าอย่างเสียไม่ได้ เอ่อๆ ถือว่าทำบุญก็ได้ ฉันจะไม่ปากโป้งไปบอกคนอื่น แต่แกแน่ใจนะว่าเด็กนั่นจะขึ้นโชว์ตลอดรอดฝั่งเอาเงินแสนมาใช้คืนเราหมด ไม่ใช่ได้เงินแล้วชิ่งหายวับเป็นนินจาไปนะแก  ไม่งั้นแม่จะถกหนังหัวกระเทยแก่มาขึงทำกลองสะบัดชัยก็งานนี้แหละ ยังไม่วายข่มขู่สำทับ

ย่ะ...นังกระเทยแล้งน้ำใจ เด็กคนนี้เป็นเด็กดี ฉันเอาหัวตัวเองรับประกันเลย ป้อกล้ารับคำท้า เพราะเห็นกันมาแต่เล็กแต่น้อย จนช่วงวัยรุ่นที่เด็กดาวนั่นทะเลาะกับพ่อหนีออกจากบ้าน มาเจออีกทีก็รู้ว่าเรียนมหาวิทยาลัยเปิดหาเงินเลี้ยงตัวเอง ป้อจึงชวนให้มาทำงานที่โลลิต้าในตอนกลางคืน เพราะเห็นแววรูปร่างหน้าตาที่สวยเหมือนแม่ของหล่อนเมื่อตอนสาวๆ แต่เคียงดาวก็ไม่ยอมขึ้นโชว์ เป็นโคโยตี้ หรืองานอื่นๆที่ต้องเปิดเผยเนื้อตัว และเสี่ยงต่อการถูกคุกคามทางเพศ หรือถูกมองด้วยสายตาแทะโลมของใคร จนหล่อนยังกระเซ้าว่า จะเก็บตัวรักษาพรหมจรรย์ไว้ให้เจ้าบ่าวผู้โชคดีคนไหน

คำตอบคือรอยยิ้มจืดจาง พร้อมทอดสายตาเหม่อลอยเท่านั้นเอง

ต๊อกแต๊กหายข้องใจ เพยิดหน้าอย่างเสียไม่ได้ ก่อนจะหยิบสมุดบัญชีเล่มยาวเดินกลับออกไปจากห้อง ปล่อยให้ป้อนิ่วหน้าคิดหนักอยู่

อย่ามาทำฉันเสียกระเทยแก่เชียวนะยัยดาว...ป่านนี้ไม่รู้เป็นไงบ้างแล้วป้อคิดถึงลูกหนี้หมาดๆอย่างเวทนาเห็นใจในโชคชะตา

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

553 ความคิดเห็น

  1. #420 omelet-omelet (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 เมษายน 2554 / 16:41
    พ่อที่เห็นคนอื่นดีกว่าลูก เอิ่ม...ไม่คอมเม้นท์ดีกว่า
    #420
    0
  2. #305 urabus_club (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2554 / 00:39
    กระเทยดีๆ ก็มีอีกเยอะะะะ
    #305
    0
  3. #271 nunpanu (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มีนาคม 2554 / 11:12
    ความลำบากของครอบครัว เป็นผลพวงของความมักง่ายและมัวเมาในกามของผู้เป็นพ่อ  สงสารดาว
    #271
    0
  4. #238 oopearnqoo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มีนาคม 2554 / 17:32
     เคียงดาวน่าสงสา่ร

    #238
    0
  5. #69 วรรณนากา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มกราคม 2554 / 17:00
    ก็น่าสนใจคะ
    #69
    0
  6. #59 nestlelove (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2553 / 10:55
    อย่าพึ่งเสียสุขภาพจิตนะค่ะ เดี่ยวเขียนไม่จบเรื่อง
    #59
    0
  7. #57 PingPing (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2553 / 08:51
    รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ช่วงนี้อากาศแปรปรวนเหลือเกิน
    #57
    0
  8. #55 ตะบองเพชรจิ๋ว (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2553 / 22:32

    ค่ะหายไวๆนะคะ

    #55
    0
  9. #54 yuechan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2553 / 20:39
     ยัยดาวอย่าคิดและทำอะไรที่เสียเวลาเปล่า
    #54
    0
  10. #53 timmiko (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2553 / 20:19
    รักษาสุขภาพด้วยนะค่ัะ

    สู้ๆ ค่ะ จะได้มาอัพต่อ


    #53
    0
  11. #52 jeabkiss (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2553 / 19:33
    รอได้ค่ะแค่ได้อ่านก็ดีใจแล้วค่ะ

    รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

    #52
    0
  12. #51 ม่านเมฆา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2553 / 18:06

    รอค่ะสู้ๆ

    #51
    0
  13. #50 porb (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2553 / 18:04
     รอต่อค่ะ
    #50
    0
  14. #49 SoM^0^ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2553 / 17:04
    รออยู่เสมอนะคะ  สู้สู้คะ
    #49
    0
  15. #48 mastertonnz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2553 / 15:45
    รอ ร๊อ รอ จะรอนะจ๊ะไรเตอร์
    #48
    0
  16. #47 dekbanna (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2553 / 14:57
    รอได้เสมอค่ะ ดูแลรักษาสุขภาพตัวเองเป็นสิ่งสำคัญ เป็นกำลังใจให้จร้า
    #47
    0
  17. #46 รานังคูลัส (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2553 / 14:21

    หายเร็ว ๆ นะคะ
    อย่าลืมดูแลตัวเองดี ๆ ด้วย
    คนอ่านช่วยได้แค่ส่งใจไปให้เท่านั้นนะ
    แล้วก็ขอบคุณสำหรับการอัพค่ะ

    #46
    0