[Fic] Chu ผมกับเขาเรา.... (Kyuhyun.Siwon.Sungmin.Ryeowook)

ตอนที่ 38 : [Chu] คืนคำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 582
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    24 ส.ค. 56

 

studio 
 
                             ดวงตาคมคู่นั้นค่อยๆปรือขึ้นมาแต่ก็ต้องหลับตาลงไปอีกครั้งเพราะแสงสว่างสีขาวที่จ้าเสียจนเขาทนไม่ได้จากนั้นเขาก็ค่อยๆปรือตาอีกครั้งอย่างยากลำบาก
 

                ....รู้สึกปวดหัว ปวดหน่วงๆ ....

                สิ่งสุดท้ายที่เขาจำได้คงเป็นใบหน้าของคิมเรียวอุคที่เข้ามาใกล้ จากนั้นเขาก็มาอยู่ในห้องนี้ เหม็นไปด้วยกลิ่นยา ผนังสีเขียวสลับขาวที่ดูสะอาดตา

                ... แต่ปราศจากคนที่เขาเห็นเป็นครั้งสุดท้าย ...

                ทั้งๆที่เขาก็ทำร้ายเรียวอุคมากขนาดนั้นแท้ๆยังจะกล้ามาส่งเขาที่นี่อีกงั้นหรือ?  หึ น่าขำสิ้นดี เขาได้แต่ยิ้มเยาะกับตัวเองหรือบางทีเขาควรจะมองผู้ชายคนนั้นในด้านดีๆบ้าง?

                “หึ ไม่มีวันซะหรอก” เขาพูดกับตัวเองก่อนจะปิดเปลือกตาที่หนักอึ้งลงอีกครั้ง เป็นเพราะฤทธิ์ยาหรือพิษของบาดแผลเขาก็ไม่แน่ใจ แต่ตอนนี้เขารู้สึกเพลียมากขอพักผ่อนให้มันเต็มที่ก่อนก็แล้วกัน

 

                คิมเรียวอุคน่ะ ยังไงก็หนีเขาไม่พ้นอยู่แล้วล่ะ J

 

                ใจจริงเรียวอุคก็อยากจะไปเยี่ยมคนที่อยู่โรงพยาบาลแต่ก็อดคิดไม่ได้กับเรื่องเมื่อคืน เขาคงจะเป็นคนใจอ่อนเกินไปเสียแล้วยอมช่วยแม้แต่คนที่คิดจะทำลายตัวเขาเองได้ แต่ก็นั่นแหละทำยังไงได้ก็ถูกกำหนดให้มาเป็นแบบนี้นี่นะ คิดแล้วก็ได้แต่ใจอ่อนกับความบ้าของตัวเองนั่นแหละ ใจตอนนี้มันทั้งเหนื่อยล้าสับสนแต่จะกลับไปบ้านเหมือนคราวก่อนก็คงไม่ได้อีกไม่อยากจะให้แม่ของตัวเองไม่สบายใจไปกว่านี้อีกแล้ว เรื่องนี้เขาเป็นคนผูกปมมันขึ้นมาเอง ยังไงซะเขาก็ต้องเป็นคนแก้มันอยู่แล้ว

                โทรศัพท์ที่ไม่ได้เปิดมานานถูกหยิบขึ้นมาเปิดขึ้นอีกครั้ง เมื่อเปิดขึ้นมาก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเสียงเตือนนั้นมีอะไรเสียมากมายนอกจาก ข้อความ และ มิสคอล จากคนที่เขากำลังโหยหาอยู่ในขณะนี้


                ‘อยู่ไหนทำไมไม่รับ

                เรียวอุคเปิดโทรศัพท์หน่อยสิ

                อย่าทำให้ผมเป็นห่วงคุณมากกว่านี้เลยแค่นี้ผมก็แทบบ้าแล้ว

                อ่านข้อความอยู่รึเปล่า?

                ‘ผมขอโทษ ผมขอโทษที่ทำให้คุณต้องมาโดนอะไรแย่ๆกว่านี้ ยกโทษให้คนเลวๆอย่างผมอีกสักครั้งจะได้ไหม?

 

                อ่านข้อความนับร้อยฉบับที่ส่งมาน้ำตาก็ดันไหลออกมาจนได้ เป็นหมาบ้ารึไงถึงส่งข้อความมาได้เยอะขนาดนี้ คิดแล้วก็ได้แต่ฝืนยิ้มที่อย่างน้อยคยูฮยอนก็ยังเป็นห่วงเป็นใยในตัวเขาอยู่บ้างนั่นแหละ


                ...อ่า ดีใจทำไมกันนะ เลิกคิดถึงสักทีไม่ได้เหรออยู่อย่างนี้มันเจ็บปวดแค่ไหนก็รู้สึกดีอยู่แล้วนี่นา ...


 

                สุดท้ายแล้วเรียวอุคก็มาที่โรงพยาบาลที่ซีวอนรักษาตัวอยู่จนได้ มือเรียวกำลังเอื้อมมือไปบิดลูกบิดประตูแต่ก็โดนมืออุ่นร้อนของใครอีกคนจับเอาไว้ก่อน

                “ค .. คยู ...” เสียงเล็กเอ่ยออกไปเบาแสนเบาแต่เหมือนคนตรงหน้าจะได้ยินและรับรู้จึงขานรับด้วยการกระชากเขาเข้าไปกอดเสียแน่น อ้อมกอดที่ถวิลหามาสุดท้ายเขาก็ได้สัมผัสมันอีกครั้งแล้วครั้งนี้คนตรงหน้าก็ไม่มีแววจะปล่อยเขาไปง่ายๆเสียด้วย เพราะเหตุนี้แขนทั้งสองข้างจึงได้แต่กอดตอบตามทั้งๆที่ไม่ควรจะทำแบบนี้เสียเลย

                “หายไปไหนมา”

                “....”

                “ฉันถามว่าหายไปไหนมา” เสียงกดต่ำลงเรื่อยๆอย่างน่ากลัวก่อนที่คนตัวสูงจะคลายอ้อมกอดออกแล้วกลับมาจ้องใบหน้าของเรียวอุค

                “....”

                “ไปกับไอ้นั่นมาใช่ไหม แค่คืนเดียวก็เป็นแบบนี้ไปเลยรึไง ตอบฉันมาได้รึยัง ตอบฉันมา!!!!

                “คยูฮยอนอย่าเสียงดัง” เรียวอุคได้แต่กลั้นเสียงตอบ น้ำตาก็จะไหล ยิ่งมาเจอคนอารมณ์ร้อนตรงหน้าตะคอกใส่แบบนี้มันยิ่งเอ่อล้นเต็มดวงตา

                “รู้รึเปล่าว่าเป็นห่วง จู่ๆก็ออกมากับไอ้หมอนั่นคิดบ้างไหมว่าฉันจะรู้สึกยังไง?” มือหนาบีบข้อมือเล็กๆนั้นเสียแน่น ถึงแม้เรียวอุคจะรู้สึกเจ็บ แต่เขาก็ไม่ร้องออกมาได้แต่มองหน้าคนที่พูดพร่ำอยู่ด้านหน้าเขา

                ...แล้วคิดบ้างไหมว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาผมรู้สึกยังไง เคยคิดบ้างไหม....

เรียวอุคได้แต่ถามคยูฮยอนอยู่ในใจ ก่อนที่น้ำตาจะไหลออกมา

 

 

                “รู้สึกยังไงแล้วมันเกี่ยวอะไรกับเรียวอุคด้วยวะ” เสียงทุ้มเย็นเฉียบดังออกมาจากปากประตู ตอนนี้ชเวซีวอนยืนพิงกรอบประตู สภาพก็ดูไม่ค่อยได้นักหรอกแต่คำพูดคำจาและน้ำเสียงอันกวนประสาททำให้คยูฮยอนยั๊วะได้ไม่ยากเลยจริงๆ

                “เหอะ จะตายอยู่แล้วอย่าทำมาเป็นปากดีหน่อยเลย” คยูฮยอนแค่นเสียงไม่ได้สนใจซีวอนเลย ไม่ได้ใส่ใจด้วยว่าทำไมไอ้หมอนี่ถึงมาอยู่ในสภาพมีผ้าพันรอบหัวแบบนี้

                “สงสัยคงจะไม่ตายง่ายๆหรอกนะ พอดีมีพยาบาลมาช่วยดูแลอย่างใกล้ชิดเลยล่ะ” ไม่ว่าเปล่า มือหนาก็เอื้อมไปกระชากตัวเรียวอุคให้เข้ามาอยู่ข้างๆตัวเขา

                “มึง!” คยูฮยอนพุ่งเข้าไปกระชากคอเสื้อผู้ป่วยของซีวอนเสียจนแทบขาด หากไม่ติดว่าเรียวอุคส่งมือมาจับชายเสื้อของเขาไว้ป่านนี้เขาคงไม่ยั้งมือแน่ๆ

 

                คิมเรียวอุคก็แค่อยากให้คยูฮยอนใจเย็นลง ที่นี่มันไม่ใช่ที่ที่เหมาะสำหรับการทะเลาะกันของผู้ใหญ่ที่ทำตัวเหมือนเด็กสองคนหรอกนะ

 

“กลับเข้าห้องได้แล้วเรียวอุค” ชเวซีวอนว่านิ่งๆแล้วจับข้อมือข้างหนึ่งของเรียวอุคไว้ก่อนที่จะจูงพาเข้าห้อง แต่ดูเหมือนข้อมืออีกข้างของเรียวอุคนั้นคยูฮยอนก็จับไว้แน่นไม่ยอมปล่อยเหมือนกัน

“เรียวอุคต้องกลับกับฉัน”

“กลับไปเถอะว่ะคยูฮยอน แกไม่เห็นหรือไงว่าเรียวอุคไม่ได้สนใจแกอีกต่อไปแล้ว”

“เรียวอุคกลับกับฉันได้แล้ว!!

 

 

“พอเถอะครับ พอเถอะ...” เสียงเล็กเอ่ยออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน คยูฮยอนก้มลงมองคนตัวเล็กที่ยืนก้มหน้าอยู่ระหว่างเขากับชเวซีวอน

“หึ...” ซีวอนหัวเราะออกมากับการที่เรียวอุคสะบัดข้อมือให้หลุดจากเขาแล้วโผลเข้าไปกอดคยูฮยอนเสียแน่น คยูฮยอนที่พอเมื่อตั้งแต่ได้แล้วก็รีบกอดตอบ พรมจูบไปทั่วแก้มเนียน

“กลับบ้านเรากันเถอะนะ” ร่างสูงโปร่งพูดอย่างอ่อนโยน เขาคิดว่าตอนนี้หากใช้แต่อารมณ์ยังไงเรียวอุคก็คงไม่ไปกับเขาดีๆแน่ๆ

ร่างผอมบางเงยหน้าขึ้นมาแล้วกดจูบลงที่ริมฝีปากหยักนั้นเพียงเบาๆอยู่เนิ่นนาน ยิ่งทำอย่างนั้นน้ำตายิ่งไหล

 

... คิดดีแล้ว คิดดีแล้วใช่ไหม...

 

ผละจูบนั้นออกมาก่อนจะจ้องตากับคนตรงหน้า

“คำที่ผมบอกกับตัวเองไว้ว่าต่อให้เจ็บแค่ไหนก็จะทนเพื่อให้ได้อยู่กับคุณ วันนี้ผมขอคืนคำ” 
 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ไม่มีคำแก้ตัวใดๆทั้งสิ้นนอกจากคำว่า "ขอโทษ" 
ขอโทษที่กลับมาช้าขนาดนี้นะคะ ขอโทษจริงๆ ขอโทษจริงๆ 
-v
คิดถึงกันบ้างมั้ย? ลืมกันไปหมดแล้วหรือยังงข


ขอเม้นหน่อยน้าาาาๆๆๆ ถึงพี่จัสจะไม่ได้เข้ามาดู 
แต่ขอเม้นหน่อยน้า เดี๋ยวพี่เค้างอน


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

5,799 ความคิดเห็น

  1. #5709 oopip kornrawee (@oopip) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2557 / 05:06
    อุคกี้ ทำให้มันจบๆอะแหละ
    แต่ซีวอนจะทำดีกับอุคบ้างไม่ได้ใช่ไหม
    #5709
    0
  2. #5678 bf'กุญแจซอล (@honey-love) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 มกราคม 2557 / 19:08
    ฮือออ อุคทำดีแล้วว ;-; 
    #5678
    0
  3. #5661 love-mini-min (@we-love-mini-min) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2556 / 20:08
    อุคน่าสงสาร คยู !!!!!!!!! คิดถึงคนอื่นบ้างสิ
    #5661
    0
  4. #5660 love ryeo wook -////- (@lovelyangel) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2556 / 13:32
    โอ้ยๆ สงสารอุค สงสารมินสุด ไรเตอร์รีบๆ มาต่อนะคะ สู้ๆ นะคะ
    #5660
    0
  5. #5637 พีเอ็น (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2556 / 00:31
    ร้องไห้แปบนะไรเตอร์
    #5637
    0
  6. #5636 poppoka (@poppap24_elf) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2556 / 19:45
    อุคออกมาจากคยูแล้วใช่มั้ย
    สู้ๆคะไรต์เขียนได้ดีมากติดตามคะ
    ติดเลยเรื่องนี้
    อ่านสามวันเม้นต์เพลินเลย
    เห็นบทเม้นต์ของตัวเองแล้วตกใจเม้นต์เยอะไปหรือเปล่าฮ่าๆ
    หวังว่าไรต์คงไม่รำคาญรีดเดอร์คนนี้น้า
    รออยู่น้า ชอบๆเรื่องดราม่ามากอ่า
    #5636
    0
  7. #5605 CEO_NUT (@nuttapak) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 กันยายน 2556 / 04:15
    ออกมาจากตรงนั้นนะอุค 

    ถ้าคยูไม่ปล่อยเราก็ทิ้งเองเลย ยังมีพี่วอนอยุ๋นะ อย่าเป๋ไปหาคนอื่น ยอมให้ได้แค่พี่วอนนะ



    ขอบคุณที่กลับมาอัพนะคะ รอเรื่องนี้มานานมากกกกกกกกกกกก
    #5605
    0
  8. #5602 ryeoiske::1311:: (@ryeoiske) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 กันยายน 2556 / 06:43
    เรายังรออยู่เสมอมา
    เย้ ไรเตอร์กลับมา
    ดีใจมากค่ะ

    ที่ว่าจะคืนคำนั่น อุคหมายถึงอะไรกันแน่นะ

    ไรเตอร์สู้ๆค่า
    #5602
    0
  9. #5601 Independent Bc'May (@l3lackmay) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2556 / 23:21
    เพิ่งมาอ่านค่ะ 37 ตอนรวด
    ไรเตอร์อย่าทิ้งฟิคเรื่องนี้น้า วางไม่ลงจริงๆ อย่าทิ้งกันนะ
    แต่งดีมากที่สุดในสามโลก  ชอบเรื่องนี้มากโคตรๆ

    สู้ๆนะคะ มาอัพบ่อยๆน้า พลีสสสส
    #5601
    0
  10. #5598 YM.style (@ymstyle) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2556 / 19:27
    อุคเลิกกับคยูฮยอนเถอะ ดูเจ็บปวด อยากให้คยูไม่เหลือใครเลย ปล.ดีใจนะที่ไรท์กลับมาอัพอีก
    #5598
    0
  11. #5596 fongping (@fongping) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2556 / 02:02
    น่าสงสารเรียวที่สุด  รอต่อไปอย่างใจจดใจจ่อน่าาา
    #5596
    0
  12. #5573 moonoy68 (@moonoy68) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2556 / 13:50
    คืนคำนี้คือจะปล่อยมือจากคยูแล้วใช่ไหมอุค

    ออกจากวังวนนี้เถอะ มันน่าสงสารไปแล้วนะ

    ปล.ไรเตอร์เค้ายังรอตัวเองนะ
    #5573
    0
  13. #5572 Hajima_homin (@kimhomin) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2556 / 22:15
    ไม่เลยเรายังรออยู่ ขอบคุณนะที่ยังไม่ทิ้งฟิคเรื่องนี่
    #5572
    0
  14. #5571 jaw (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2556 / 22:10
    ขอบคุณไรเตอร์่ค่ะ ยังไม่ลืม มาอัพบ่อยๆน้า ติดตามค่ะ ติดตามมาหลายปี จะติดตามต่อไป
    #5571
    0
  15. #5570 gaemmint (@mmint-chainclub) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2556 / 21:53
    โฮ กลับมาต่อแล้ว TvT เกือบลืมเนื้อเรื่องไปแล้วนะเนี่ย
    #5570
    0
  16. #5569 คิมอุค'๑๑ (@feemmy14) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2556 / 21:50
    เค้าเกือบลืมแล้วจริงๆอะไรท์ =[]=. มาอัพบ่อยๆนะคะ ><
    #5569
    0
  17. #5568 bf'กุญแจซอล (@honey-love) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2556 / 20:49
    คิดถึงไรท์เตอร์มากกกกกกกก! เคยแอบคิดว่าไรท์เตอร์จะทิ้งเรื่องนี้ไหม...
    การรอคอยมันนานมากกก ในที่สุดก็มาอัพต่อ ;_____;
    รักไรืท์เตอร์ มาอัพบ่อยๆนะคะ รีดเดอร์รออยู่~

    อุคเลิกทนแล้วใช่ไหม ? เลิกเจ็บได้แล้วนะ เดินออกมาจากวังวนเถอะ..
    ไม่อยากให้เมนเจ็บ ;______; ปล่อยมือจากคยูได้แล้ว เดินออกมา
    คยูเลิกรั้งอุคเอาไว้ถ้ายังรักมินมากกว่า....
    เลิกยุ่งกับอุคเถอะถ้ายังรักมินยิ่งทำแบบนี้อุคยิ่งเจ็บ..
    สงสารกันบ้าง ปล่อยมือเถอะคยูปล่อยให้อุคได้เจอคนที่ดีกว่า..
    #5568
    0
  18. #5567 Wimara ฮาโอ (@junjeo) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2556 / 20:07
    ในที่สุดก็มา ขอบคุณมากนะที่มา
    เรารอเรื่องนี้มาตลอด ขอบคุณที่มาจริงๆ
    มาต่อเร็วๆนะ
    #5567
    0
  19. #5566 moon (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2556 / 07:23
    นี่บอกเลยว่าลืมไปแล้วจริงๆ



    ลืมไปแล้วว่าเรื่องนี้มีพี่มิน พี่มิ้นเค้าหายปายหนาย แง๊ คยูบ้าบอกเลิกพี่มินซักทีจะได้มีคนมาเสียบ บอกตรงๆเลยว่่ลุ้นมว๊าก
    #5566
    0