[Fic] Chu ผมกับเขาเรา.... (Kyuhyun.Siwon.Sungmin.Ryeowook)

ตอนที่ 26 : [Chu] เทวดากับซาตาน 100% (HBD HYUKJAE)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2842
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    24 ส.ค. 56

 



 

                ร่างสูงเดินกระชากแขนเล็กของเรียวอุคออกมาจากร้านท่ามกลางสายตาของพนักงานที่ทำงานอยู่มองด้วยความแปลกใจว่าซีวอนนั้นเปลี่ยนคู่ควงแล้วหรือ?

                “คุณซีวอนครับผมเดินเองได้

                “ไม่ต้องพูดมากน่า” พูดแล้วก็กระชากแขนอีกคนเดินไปที่รถ จัดการเปิดประตูอีกฝั่งแล้วดันตัวร่างบางเข้าไปอย่างไม่ใยดี  เรียวอุคได้แต่ทำตามซีวอนเพียงเท่านั้นจะทำอะไรได้ล่ะ...ก็ยอมมากับเขาแล้วนี่

                “จะพาผมไปไหนครับ” เมื่อซีวอนเข้ามานั่งในรถด้วยแล้วเรียวอุคถึงเอ่ยปากถาม ซีวอนหันมามองเรียวอุคแล้วนิ่งไปสักพักก่อนจะสตาร์ทรถแล้วขับออกไปโดยไม่พูดอะไรเลยสักคำ...

 

 

 

                คยูฮยอนมาที่ร้านของซองมินเพราะแปลกใจว่าทำไมวันนี้เรียนอุคถึงดูแปลกๆไปจึงรีบเคลียร์งานแล้วรีบมาที่ร้านทันที แต่ตอนนี้ในร้านคยูไม่เห็นซองมินกับฮยอกแจเลยร่างสูงเลยเดินเข้าไปถามพนักงานที่ทำงานอยู่

                “ซองมินล่ะ

                “คุณซองมินออกไปกับคุณฮยอกแจครับ

                “งั้นเหรอ....” คยูฮยอนเงียบไปก่อนจะเอ่ยถามต่อ “แล้วเรียวอุคล่ะ

                “คุณเรียวอุคออกไปกับคุณซีวอนก่อนหน้าคุณซองมินอีกครับ

                “อืม ขอบใจ” คยูฮยอนตอบปัดๆไปแต่ในใจตอนนี้มันร้อนรนอยู่ไม่น้อย ออกไปกับซีวอนงั้นเหรอ? ออกไปทำไม ไปทำอะไร ไปที่ไหน ทำไมเรียวอุคถึงไม่บอกกัน ทำไมไปสนิทกับซีวอนได้ มีคำถามตั้งมากมายอยู่ในหัวของคยูฮยอนในตอนนี้เพราะซีวอนเป็นคนที่รู้เรื่องของเขาและเรียวอุค สายตาคนเหลือบไปมองนาฬิกา ห้าโมงเย็นแล้ว... พนักงานบอกว่าออกไปก่อนหน้าซองมินงั้นแสดงว่าคงจะออกไปตั้งแต่เช้าแล้วสินะ  ร่างสูงเดินออกมานอกร้านก่อนจะกดโทรศัพท์โทรหาเรียวอุคแต่ปลายสายนั้นปิดเครื่องอยู่ยิ่งทำให้อารมณ์ในใจของคยูฮยอนนั้นเดือดพล่าน

                ....คุณคิดอย่างไรถ้าหากอารมณ์ร้อนรนแต่กลับทำอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง...

 

 

                ซีวอนจอดรถเทียบอยู่ข้างทางที่ออกมาไกลจากตัวเมืองอยู่พอสมควร ตลอดทางทั้งสองไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรกันเลยมีก็เพียงแค่เสียงแอร์จากรถเท่านั้นที่ดังกลบความเงียบได้บ้าง อันที่จริงซีวอนนั้นจะพาเรียวอุคออกมาทานข้าวด้วยกันแต่ไม่รู้ทำไมพอรู้สึกตัวอีกทีก็พาเรียวอุคมาอยู่นอกตัวเมืองบนถนนเส้นรองที่ไม่มีรถผ่านได้

                “หยุดรถทำไมครับคุณซีวอน?” เรียวอุคหันหน้าไปถามอีกคนอย่างสงสัย เริ่มไม่ไว้ใจซีวอนใจตอนนี้เลย ซีวอนหันมามองเรียวอุคก็จะเอื้อมตัวมาเข้าใกล้อีกคนเรื่อยๆ ร่างบางขยับถอยหนีจนติดกับประตูรถไม่มีทางให้หนีอีกแล้ว.... ร่างสูงยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนใบหน้าตอนนี้แทบจะไม่มีช่องว่างให้อากาศผ่าน หัวใจเต้นรัวอย่างช่วยไม่ได้


                เรียวอุครวบรวมสติก่อนจะดันตัวของซีวอนให้ออกห่างพร้อมกับหลบสายตาคู่นั้นของซีวอน

                “ฉันนึกว่านายจะง่ายกับทุกคนซะอีก” ซีวอนพูดด้วยเสียงเรียบ ทั้งๆที่ในใจนั้นอยากจะหัวเราะกับความ น่าสมเพช ของใครบางเพราะดูจากสีหน้าของเรียวอุคในตอนนี้เหมือนจะเขินก็ไม่เชิงจะตกใจก็ไม่ใช่

อย่าเอาความคิดเห็นของคุณมาใส่ร้ายคนอื่นเลยครับ” เรียวอุคพูดด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว รู้สึกโกรธกับคำพูดที่ซีวอนพูดออกมา....

เขาไม่ได้ ‘ง่าย’ กับทุกคนอย่างที่ใครต่อใครคิดเลยสักนิดอันนี้ตัวเองก็รู้ดี

งั้นเหรอ ฉันก็คิดว่าง่ายกับใครต่อใครซะอีกเห็นมาติดเยอะแยะไม่ใช่เพราะความง่ายหรอกเหรอ

.....

จะทำยังไงนายก็ไม่เลิกยุ่งกับคยูสินะ

ผมไม่ได้.....

ถ้าจะบอกว่าไม่ได้ยุ่งกับเขา แล้วที่นายให้มันกอดให้มันจูบ มีอะไรกับมันอยู่ทุกวันนี่เค้าเรียกว่าอะไร

 ซีวอนร่ายคำพูดที่ทิ่มแทงใจให้กับเรียวอุคมากมาย แต่ร่างบางก็ได้แต่ทนเก็บเอาไว้ถึงแม้จะเก็บน้ำตาไว้ไม่ได้ก็ตาม

                “ฉันจ้างนายให้เลิกยุ่งกับคยูซะแล้วมาอยู่กับฉัน

 

 

                เรียวอุคเปิดประตูลงมาจากรของซีวอนแล้วรีบเดินตรงไปไม่หันหลังกลับมาอีกเลย ขาเรียนที่เดินตรงเข้าไปในตัวตึกคอนโดต้องชะงักเมื่อถูกมือของใครบางคนฉุดรั้งไว้ด้วยแรงที่มากจนทำให้ร่างบางเซไปตามแรงดึงนั้น

                ...คยู....

                “ไปไหนมา

                “เปล่าครับ

                “จะเปล่าอะไร ก็นายไปกับมัน!!!”

                “เขาแค่ชวนผมไปทานข้าว...

                “ไปสนิทกับมันตั้งแต่เมื่อไหร่ เดี๋ยวนี้ใครชวนไปไหนก็ไปหมดเลยใช่ไหม

                ...คิดแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้...

เรียวอุคคิดในใจ บอกตามตรงว่าเรียวอุคนั้นคาดคำถามของคยูนั้นถูกเกือบหมดเพราะคยูก็เป็นแบบนี้จะตัวเองเคยชินกับคำถามแล้วเหมือนกัน แต่แค่ไม่รู้จุดเดือดสูงสุดของคนตรงหน้าก็เท่านั้นเอง

                “คยู...” ร่างบางเรียกชื่ออีกคนเพื่อตำหนิให้กับความเอาแต่ใจของอีกคนมากเกินไป

                “ฉันใจเย็นมากที่สุดแล้วนะ...ร่างสูงพูดเน้นทีละคำ แต่ละคำหนักแน่นไปด้วยน้ำหนักเสียง ใครมันจะไปรู้เท่าตัวเองล่ะว่าตอนนี้ข้างในมันร้อนแค่ไหน เรียวอุคเอื้อมมือไปกุมมือหนาเอาไว้แน่นเป็นการปลอบใจ คยูฮยอนก็บีบมือบางเอาไว้แน่นรู้สึกถึงเหงื่อที่ร้อนอยู่ตรงมือบางเหมือนกับว่าเจ้าของมือนั้นเพิ่งผ่านเรื่องเลวร้ายอะไรมา

                “ซีวอนไม่ได้ทำอะไรนายใช่ไหม

                “ครับ” ตอบแล้วส่ายหัวเล็กน้อย คยูฮยอนขมวดคิ้ว คำว่า ‘เปล่า’ ของเรียวอุคในตอนนี้ก็คือการโกหกสังเกตได้จากการที่หลบตาตัวเองอยู่ตลอดเวลา

                “นายโกหก

                “ก็แค่...คุยกันนิดหน่อย” ตอบเลี่ยงๆไป

                “ซีวอนมายุ่งกับนายตั้งแต่เมื่อไหร่

                “สักพักแล้วครับ

                “ลาออกซะ

                “คยู...

                “ฉันไม่ยอมให้มันมายุ่งกับนายหรอกนะ...” แน่ล่ะใครจะไปยอมให้กับซีวอน มายุ่งกับซองมินแล้วยังจะมายุ่งกับเรียวอุค ถึงแม้จะรู้ว่าทั้งสองคนจะไม่ได้คิดอะไรกับซีวอนแต่มันก็อดที่จะ ‘หวง’ ทั้งสองคนไม่ได้

                “เดี๋ยวค่อยคุยกันดีกว่า ขึ้นห้องกัน” พูดแล้วก็ลากร่างสูงให้เดินไปกับตัวเอง ถึงแม้ว่าร่างสูงจะไม่ค่อยเต็มใจแต่ก็ต้องตามไป

หลังจากที่ขึ้นห้องมาแล้วเรียวอุคก็เดินเข้าครัวไปเตรียมอาหารทันที ร่างสูงนั่งอยู่ที่โซฟากลางห้องสายตาก็กวาดมองไปรอบๆ รู้สึกว่าห้องมันจะโล่งผิดปกติไปเหมือนกับอะไรหลายๆอย่างที่เคยอยู่มันหายไป ของที่เคยเห็นจนชินตาก็ไม่มีแล้ว

 “ทำไมห้องมันโล่งขนาดนี้ล่ะ ข้าวของหายไปไหนหมด” เนื่องจากความสงสัยที่มีอยู่มากร่างสูงจึงเดินไปถามเจ้าของห้องซะเลยแถมด้วยการเนียนไปสวมกอด เรียวอุคมีสายตาลังเลที่จะตอบแต่ก็หันกลับไปข้างหลังแล้วยิ้มเจือจางออกมาผมว่ามันรก ก็เลยเก็บๆน่ะ” ตอบไปแต่หลบตาอีกคน คยูฮยอนพยักหน้ารับแต่ในใจนั้นก็ไม่ได้เชื่อมากหรอกดูก็รู้ว่าโกหกอยู่

"งั้นเหรอ..." คยูฮยอนพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยเชื่อถือเท่าไหร่ ทำเอาเรียวอุคต้องหันกลับมามองคนด้านหลังทันที ร่างสูงยิ้มเยาะก่อนจะหอมแก้มคนที่อยู่ในอ้อมกอดแรงๆ แล้วก็ต้องขมวดคิ้วทันที 

"อะไรเหรอ?"

"น้ำหอม...”

"ครับ???"

"นายไม่ใช้น้ำหอมกลิ่นนี้" คยูฮยอนพูดก่อนจะก้มลงไปที่คอของเรียวอุคอีกครั้ง เอาให้มันแน่ใจและมันก็มั่นใจแล้วว่ากลิ่นนี้ไม่ใช่น้ำหอมของเรียวอุคอย่างแน่นอน

“ค.. คงเป็นของคุณชีวอนน่ะ” เรียวอุคตอบตะกุกตะกัก  

“ไหนนายบอกว่าชีวอนไม่ได้ทำอะไรไง แล้วทำไมถึงมีกลิ่นน้ำของมันติดตัวมา!” คยูพูดขึ้นเสียงถามเรียวอุค อารมณ์ทั้งหึงทั้งหวงและห่วง ไม่ได้มีเพียงแค่เรียวอุคเท่านั้นที่รู้นิสัยของอีกฝ่ายดี แต่คยูเองก็รู้นิสัยของเรียวอุคเช่นเดียวกัน ทำไมเขาจะดูไม่ออกว่าเรียวอุคมีเรื่องปิดบังตัวเองอยู่ ที่บางครั้งไม่ถามก็เพราะรู้ว่าเรียวอุคลำบากใจที่จะตอบ แต่ถ้าเขาถามออกไปแล้วนั่นก็แสดงว่าคยูหมดความอดทนแล้วจริงๆ

 “.............“

“นายจะตอบฉันว่ายังไง!

“.............”

เรียวอุคตัดสินใจเงียบดีกว่าจะพูดความจริงที่คยูไม่มีวันเชื่อ

....ถ้าบอกว่ามันบังเอิญติดมาคยูจะเชื่อหรือ?

“เรียวอุค”

ยิ่งถูกกดดันให้พูดเรียวอุคก็ยิ่งอยากร้องไห้ เรื่องที่ชีวอนพูดกับตนวันนี้จะบอกให้คยูรู้ไม่ได้เด็ดขาด!

“........” คยูจับไหล่เรียวอุคแล้วพลิกให้หันกลับมาเผชิญหน้ากับตัวเอง แต่เรียวอุคกลับก้มหน้าหนีไปทางอื่น บ่อยเกินไปแล้วสำหรับแววตาที่จ้องมองตัวเองด้วยความโกรธ จะว่าไปมันตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เรียวอุคเคยชินกับแววตาคู่นั้น...

“ยิ่งถ้านายไม่พูดฉันก็ยิ่งโมโหนายรู้มั้ย! ชอบเห็นฉันเป็นปีศาจนักหรือไงถึงได้ชอบทำให้ฉันโมโหอยู่เรื่อย!! ฮะ!” คยูออกแรงบีบไหล่ด้วยโทสะ เรียวอุคถึงกับเผลอร้องออกมาด้วยความเจ็บแต่ก็ไม่ยอมตอบคำถามอะไรเลย...

...โกหกไปคยูก็จับได้ แต่ถ้าบอกความจริงเรื่องมันก็จะยิ่งบานปลาย ....ไม่ตอบอะไรเลยเป็นทางออกที่ดีที่สุด สำหรับคนใจร้อนอย่างคยู....

“พูดอะไรหน่อยสิ ฉันอยากได้ยินคำอธิบายของนาย!!

“....ผมเหนื่อย....” เรียวอุคเลี่ยงตอบสั้นๆ ด้วยเสียงที่สั่นเครือ ไม่รู้จะพูดคำไหนออกมาดี ทั้ง เหนื่อย ...ท้อ ....กลัว ....เจ็บปวด ....เสียใจ มันมากมายซะจนไม่รู้จะพูดยังไง แต่ถึงพูดได้ก็ไม่รู้ว่าคยูจะเข้าใจหรือเปล่า...

 “ฉันรู้... เพราะฉันเองก็เหนื่อย แต่ตอนนี้สิ่งที่ฉันอยากรู้คือเรื่องของนายกับชีวอน!” คำถามในตอนท้ายถูกเน้นย้ำพร้อมกับแรงกดของฝ่ามือใหญ่ที่บีบลงที่ไหล่ทั้งสองข้างของร่างบาง

“....ผมเจ็บ!

“งั้นก็พูดออกมาสิ!!

“พอสักทีเถอะ ....ได้โปรด ผมเจ็บ” เรียวอุคพูดเสียงแผ่ว ใบหน้าที่ปะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาเลื่อนขึ้นมาจ้องตากับคยูเป็นครั้งแรกหลังจากที่โดนเค้นอยู่นาน

คยูที่พอเห็นแบบนั้นก็ใจอ่อนยวบลงเช่นกัน ไม่ใช่ว่าไม่สงสาร แต่ก็อดไม่ได้จริงๆ ที่จะทำแบบนี้ คยูไม่ชอบที่เรียวอุคออกไปข้างนอกกับชีวอน ไม่พอใจที่เรียวอุคไม่ยอมพูดอะไรเหมือนกับมีเรื่องปิดบังตัวเองอยู่ ร่างสูงเพียงแค่อยากให้เรียวอุคพูดความจริงเท่านั้น แต่ในเมื่อเรียวอุคไม่ยอมพูดก็อย่าหาว่าเขาเป็นปีศาจเลย

“ยอมทนเจ็บแต่ไม่ยอมตอบมันหมายความว่ายังไงกันแน่? อย่าบอกนะว่าที่นายบอกแค่ไปทานข้าวมันมีอะไรที่มากกว่านั้นน่ะ!!

เพียะ!!

!!!!!

หยุดปากพล่อยสักที! ...หยุดดูถูกผม แค่ถูกคนอื่นดูถูกผมก็เจ็บพออยู่แล้ว อย่าทำให้ผมเจ็บไปมากกว่านี้เพราะถูกคุณดูถูกไปด้วย ...ฮึก...ฮือ... ”

เรียวอุคพูดทั้งน้ำตาก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงกับพื้นเหมือนคนหมดแรง ความอดทนในตอนแรกมันไม่เหลือแล้ว คยูที่ถูกร่างบางฟาดฝ่ามือเข้าไปที่หน้าถึงกับยืนตัวชาพูดอะไรไม่ออก

...อีกแล้วสินะที่เขาทำร้ายเรียวอุคด้วยความใจร้อนของตัวเอง...

“ฉัน... ขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะพูดแบบนั้น ฉันขอโทษ....”

“อย่าแตะต้องตัวผม  ได้โปรด... ออกไป ผมไม่อยากฟังมันตอนนี้”

ไม่ใช่แค่ไม่อยากฟัง แต่เรียวอุคไม่อยากรับรู้อะไรเลยต่างหาก... ความรู้สึกเกลียดตัวเองกำลังแผ่ไปทั่วร่างกาย ทั้งรังเกียจ ทั้งขยะแขยง จนอยากจะหายไปจากโลกนี้...

คยูยืนดูเรียวอุคที่นั่งร้องไห้อยู่อย่างนึกโกรธตัวเอง ก่อนจะเดินออกมาจากห้องทิ้งให้เรียวอุคอยู่ตามลำพัง เขาทำพลาดเป็นครั้งที่เท่าไหร่กันแล้ว บ่อยเหลือเกินที่ทำให้เรียวอุคต้องเจ็บตัวแล้วร้องไห้แบบนี้  จนบางครั้งก็อดสงสัยไม่ได้...

จะมีสักครั้งไหมที่เรียวอุคจะไม่ร้องไห้หรือเสียใจเพราะคยูฮยอนน่ะ?



-------------------------------------------------------------------100%-------------------------------------------------------------------------

 

KNELL Say….

สวัสดีค่ะ J นานมากแล้วนะเนี่ยที่ไม่ได้กลับมาอัพฟิคด้วยตัวเองแบบนี้ (นานจนบางคนคิดว่าไม่มีเนล T__T) เนลใช้แรงงานจัสมานานมากโข _ _^^ อีกอย่างถ้าอ่านแล้วรู้สึกว่าฉากตอนที่เนลอัพกับฉากที่ค้างไว้ตอนที่จัสอัพมันไม่เข้าอารมณ์กันก็ข้ออภัยค่ะ เพราะว่าเนลแต่งตอนนี้ช่วงหลังๆ โดยที่ยังไม่ได้ปรึกษากับจัสเลย (เวรกรรม -*-) สุดท้ายนี้เที่ยวสงกรานต์กันให้สนุกนะคะ :D

 จัสมันฝากบอกว่า

-          ถ้าทักเอ็มมันแล้วมันไม่ตอบก็คือเน็ตช้า (ตอนนี้จัสอยู่อีกที่ เนลก็อยู่อีกที่ ซึ่งมันไกลกันมากเลยล่ะ -o-)

-          HBD. Hyukjae ขอให้ฮยอกแจหล่อขึ้น สวยขึ้น มีแฟนหล่อๆ(?) ขอให้ชาติหน้าเกิดมาคู่กันเหมือนเดิม รักนะที่รัก <3 (ปลงกับมันเลย - -;;;)

-          ตอนนี้จัสกำลังจะไปเป็นลูกสะใภ้เจ้าของบริษัทฮุนได แล้วพอได้เป็นแล้วจะเอารถมาเเจกคนละคัน!!! - - (อันนี้สุดๆ จัสมาแรงส์!!! = =;)

 

ตอนนี้เนลไม่กำหนดคอมเม้น อยากเม้นก็เม้น แต่ถ้าไม่เม้นเราก็ไม่อัพเหมือนกัน เหนื่อยเกินไปแล้วที่จะบังคับ

เนลกับจัสขอบคุณแฟนฟิคทุกคนที่เม้นนะ มีอีกอย่างที่อยากจะบอก

นักเขียนทุกคนรออ่านทุกคอมเม้นของนักอ่านเหมือนกับที่นักอ่านทุกคนรออ่านฟิคของพวกเขาเช่นกัน

เอาใจเขามาใส่ใจเราน่ะ นั่นแหละที่เนลอยากบอก

 

ไม่อยากลบที่เนลพูดออก ขอเก็บไว้นะคะ <3
4 เม.ย. 54

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

5,799 ความคิดเห็น

  1. #5728 khunnuneed (@khunnuneed) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2557 / 09:31
    รอเฮียเย่มาช่วยอุค วอนอุคเป็นไปไม่ได้ก็เย่อุคแทนละกัน
    #5728
    0
  2. #5703 oopip kornrawee (@oopip) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2557 / 04:11
    โฮฮฮฮฮฮฮฮอ  ไม่มีใครเข้าใจอุคเลยอะ ฮืออออ
    อะไรก็ผิด!!! 
    #5703
    0
  3. #5627 poppoka (@poppap24_elf) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2556 / 16:17
    วอนมีแผนอะไรใช่มั้ยอ่ะ อุคถอยมาจากคยูดีกว่ามั้ย
    #5627
    0
  4. #5543 Nok Yaki (@newmarukoe28) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:54
    สงสารใครดี 

    มินนี้ต้องเจ็บเพราะโดนหักหลัง จาก คยูกี้

    คยูกี้ต้องเจ็บเพราะเลือกไม่ได้ เพราะรักทั้งสองคน

    อุคกี้ต้องเจ็บเพราะรักคยูกี้มากไม่อาจตัดใจได้ยอมทุกอย่างถึงรู้ว่าผิด 

    ยิ่งอ่านยิ่งเคลียด =.=
    #5543
    0
  5. #5477 Hanoy_4701 (@hanoy123) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2555 / 03:37
    ใครก็ได้
    เอากี้ไปเก็บที
    #5477
    0
  6. #5316 Hajima_homin (@kimhomin) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 11:14
    เมื่อไหร่มันจะต้องไม่เจ็บกันสักที
    #5316
    0
  7. #5187 LoveHae_KyuMin (@partyzigalee) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 13:04
    เริ่มสงสารอุคขึ้นมาซะแล้วล่่ะ อิคยูมันร้ายกาจจริงๆ
    #5187
    0
  8. #5019 เนื้อคู่คิมรยอ>.< (@phatz) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2554 / 01:09
     กี้้  แม่จะเอาปืนยิงหนูแล้วนะ- -+++
    #5019
    0
  9. #5010 minwook is real (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2554 / 20:44
    ตอนจบอยากให้มินมินกับเด็กน้อยรยองกู(?)หันมาคบกันเอง





    คยูคงช็อคน่าดูเลยเถอะ





    Ps.ผิดมากมั๊ย ถ้าเราจะชอบ มินเมะ อ่ะ
    #5010
    0
  10. #4953 พริกหยวก (@ywis-vampirism) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2554 / 22:25
    วอนนี่ก็ตามรังควาญจริงๆ
    กี้็ใจร้อนเกิ๊นนนนน -.,-

    #4953
    0
  11. #4934 137 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2554 / 19:26
    ถ้าแกไม่อยากให้เค้าเสียไจ ก้เลือกสักคนเด่ะ
    #4934
    0
  12. #4884 Kid The Phantom Thief (@primo-decimo) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2554 / 00:05
     คยูหยุดแล้วออกไปจากชีวิตอุคซักที
    อุคเหนื่อยมามากพอแล้วนะ

    #4884
    0
  13. #4790 mind-sgf (@mind-sgf) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2554 / 13:53
     สงสารอุคอ่ะT^T 
    #4790
    0
  14. #4659 babysister (@babysister501) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2554 / 20:23
     ตกลงวอนมันก็นิสัยไม่ได้ต่างกับกี้ซักเท่าไหร่เลยนี่หว่า
    #4659
    0
  15. #4624 far_fah_far (@farfahfar) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2554 / 15:17
     ถ้าอุคมีก็ไม่ผิดนี่กี้ ตัวเองก็มีเหมือนกันไม่ได้หรอ
    #4624
    0
  16. #4559 mixcho (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 กันยายน 2554 / 00:15
    เรียวอุคคค TOT
    #4559
    0
  17. #4467 terima (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2554 / 20:34
    แอบเชียร์ คยูเรียว
    #4467
    0
  18. #4466 cass dear (@dearbike) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2554 / 20:24
    สงสารรร
    #4466
    0
  19. #4347 all-y (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2554 / 23:54
    หึงคนโน่นที คนนี้ที เอาไงกันแง่กี้
    #4347
    0
  20. #4296 tamfar (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2554 / 21:20
    อุคกี้น่าสงสาร

    คยูทำไมไม่เรื่องซักที
    #4296
    0
  21. #4251 CEO_NUT (@nuttapak) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2554 / 19:35
    โอ้วววววววววว

    หนูเรียวหมดความอดทนจนได้

    สงสารอะ
    #4251
    0
  22. #4247 คิมอุค'๑๑ (@feemmy14) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2554 / 16:48
    โจวกี้น่ากลัว .
    สงสารอุค .
    #4247
    0
  23. #4232 tagera_sweet (@sugersweet) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 17:26
    ......ไม่ฟังกันบ้างเลยอ่ะ
    #4232
    0
  24. #4198 ชูชิ (@6229) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2554 / 15:19
    ตอนนี้เรียวน่าสงสาร เจอทั้งวอนและคยู

    เย่รุกซะทีช้ามาก จะได้ช่วยเรียวให้หายเจ็บปวด
    #4198
    0
  25. #4193 jang' So (@jang13) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 เมษายน 2554 / 22:16
    เีรียวน่าสงสารอ่ะ คยูแกไม่เลือกสักที
    ไรเตอร์เก่งจัง
    #4193
    0