[Fic] Chu ผมกับเขาเรา.... (Kyuhyun.Siwon.Sungmin.Ryeowook)

ตอนที่ 22 : [Chu] หวนกลับคืน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2943
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    24 ส.ค. 56

คยูฮยอนจอดรถเอาไว้ที่หน้าบ้านหลังเล็กๆที่อยู่ท้ายซอย บ้านของเรียวอุคนั่นเองกลิ่นอาบบรรยากาศของชนบทอยู่รอบๆตัวเขา ร่างสูงเดินเข้าไปในบ้านก็พบฮโยฮยอนที่นั่งปังผ้าอยู่ด้านหน้าบ้าน

"สวัสดีครับ" ร่างสูงเดินเข้าไปใกล้ๆก่อนจะเอ่ยทักทายกับหญิงสาว ฮโยฮยอนตกใจกับน้ำเสียงที่ไม่คุ้นหูทำให้โดนเข็มแทงนิ้วเข้าเมื่อเลือดสีแดงสดไหลออกมาก็ทำให้เธอได้สติและหันไปหาต้นเสียง

 

"สวัสดีจ้ะ เข้ามานั่งก่อนสิลูก" เมื่อพบว่าเจ้าของเสียงนั่นคือคยูฮยอนก็เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร คยูฮยอนเมื่อได้รับคำเชื้อเชิญก็ก้มหัวให้กับหญิงสาวก่อนจะนั่งลง

"สบายดีรึเปล่าครับคุณป้า" เอ่ยปากอย่างสนิทสนมเพราะตนเองเคยมาที่บ้านหลังนี้แล้ว

"ก็เรื่อยๆ คนแก่ก็แบบนี้แหละยิ่งไม่มีลูกดูแลจะตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้" พูดเสียดสีพอประมาณแล้วเผยยิ้มที่สง่าแต่แฝงความในเอาไว้

"ครับ คือผมมาหาเรียวอุค..ผมอยากเจอเรียวอุคจริงๆนะครับ"

"คิดดีแล้วเหรอที่มาหาเรียวอุค ไม่ใช่ว่าแค่ขาดไม่ได้เลยมาหา..?"




คยูฮยอนเดินเข้ามาในห้องปิดประตูอย่างเบามือ เห็นเรียวอุคนอนห่มผ้าอยู่บนเตียงจึงเดินเข้าไปก่อนจะนั่งลงบนเตียงใช้มืออังหน้าผากของร่างบางดู เรียวอุคขยับตัวหนีจากสัมผัสนั้นด้วยความงัวเงียคิดว่าคนที่เข้ามานั้นคือแม่ของตัวเอง คยูฮยอนลอบยิ้มออกมาให้กับอาการงัวเงียของอีกคนที่ตัวเองมองอยู่ ก่อนจะซุกตัวเข้าไปในผ้าห่มแล้วโอบกอดอีกคนเอาไว้

เรียวอุครับรู้ถึงสัมผัสที่อบอุ่นนั้นคิดว่ามันเป็นเพียงความฝันเพราะกลิ่นกายของอีกคนหนึ่งนั้นมันเป็นของคยูฮยอนมันต้องเป็นเพียงแค่ฝันไปแน่ๆ เพราะถึงอย่างไรคยูก็คงไม่มาที่นี่หรอก แต่สัมผัสนั้นก็ยังมีอยู่มืออุ่นของอีกคนลูบไล้ไปทั่วร่าง ริมฝีปากอุ่นๆทาบลงบนใบหน้าของตัวเอง เรียวอุคปรือตาขึ้นมาอย่างตกใจ

"คยู..." เสียงเล็กเอ่ยขึ้นแต่ไม่ทันจะได้พูดอะไรต่อก็ถูกริมฝีปากร้อนครอบครอง ร่างบางเบิกตากว้างแต่ก็ไม่ได้ขัดขืนและยังตอบรับอย่างดีเป็นสัมผัสที่คุ้นเคย คยูฮยอนยิ้มออกมาก่อนจะหอมแก้มของคนด้านล่างแรงๆ

"ผมคิดถึงคุณ" เอ่ยขึ้นมา แล้วพลิกตัวคร่อมร่างบางเอาไว้

เรียวอุคมองหน้าคนที่อยู่ด้านบนอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเองมืองบางๆเลื่อนไปลูบใบหน้าหล่อคอมของอีกคน น้ำตาคลออยู่ที่ตา นี่คยูจริงๆใช่ไหม..?

"คยูใช่ไหม?"

ร่างสูงไม่ได้ตอบอะไรเพียงแต่ยิ้ให้อย่างอ่อนโยนแล้วโน้มตัวจูบร่างบางอีกครั้ง เรียวอุครู้ตัวว่าคนตรงหน้านั้นเป็นคยูจริงๆไม่ใช่เพียงแค่ฝังก็ผลักอกอีกคนออกก็ไม่ได้อยากจะปฏิเสธแต่ก็อดไม่ได้เพราะกลัวจะเสียหน้า แต่ร่างสูงก็ไม่ยอมง่ายๆเพิ่งแรงกดลงไปอีก คราวนี้เรียวอุคเลยเอื้อมมือไปตีที่หลังของร่างสูงอย่างเต็มแรง

"ฉันเจ็บนะ" ถอนจูบออกก่อนจะโวยวายขึ้นมาทันที แล้วใช้แขนทั้งสองข้างของตัวเองกดแขนเล็กของอีกคนเพื่อไม่ให้ทำร้ายตัวเองได้อีก

"ปล่อยผมนะ" ร่างบางโวยวายก่อนจะดิ้นไปมา นั่นยิ่งทำให้คยูฮยอนเพิ่งแรงกดมากขึ้น

"บอกมาก่อนว่าทำไมต้องหนี"

"ผมไม่ได้หนีสักหน่อย"

"แล้วที่ทำแบบนี้เรียกว่าอะไร"

"..." คำถามนี้เรียวอุคไม่ได้ตอบกลับและเบือนหน้าหนีไปอีกทาง คยูฮยอนที่รอฟังคำตอบอยู่ก็ขมวดคิ้วก่อนจะก้มลงไปแล้วใช้มือตัวเองถอดเสื้อของร่างบางไปให้พ้นทาง เรียวอุคเบิกตากว้างก่อนจะรีบจับมือของอีกคนไม่ให้ถลกเสื้อของตัวเองจนมันหลุดพ้นหัวไป แต่ร่างสูงก็ไม่สนใจพยายามจะถอดเสื้อของอีกคนต่อ

"อย่านะ.."

"ถ้าไม่บอกก็จะทำเดี๋ยวนี้แหละ"

"แล้วทำไมผมถึงต้องบอกคุณด้วยล่ะ"

"เดี๋ยวจะทำให้รู้ว่าทำไม" ไม่พูดเปล่าออกแรงดึงเสื้อของอีกคนอีกครั้ง คราวนี้โน้มตัวลงไปจูบด้วยแต่เรียวอุคไม่ได้หลงตามที่คยูคิดไว้ ร่างบางเอื้อมมือไปหยิกหลังของร่างสูงอย่างเต็มแรง จนทำเอาคยูฮยอนต้องละจากกิจกรรมเด้งตัวขึ้นแล้วลูบหลังตัวเองพร้อมส่งเสียงโอดครวญด้วยความเจ็บปวด

"เล่นแรงขนาดนี้เลย.?"

"ก็คุณแกล้งผมก่อนนี่" พูดจบ คยูก็แทบจะกระโจนเข้าตะครุบเรียวอุคแต่ร่างบางเอี่ยวตัวหนีทันแล้วผลักร่างสูง คยูฮยอนเกือบจะหงายหลังตกลงจากเตียง แต่ก็ทรงตัวไว้ได้แล้วคว้าเรียวอุคก็กำลังจะวิ่งออกจากห้องเข้ามานั่งบนตักตัวเอง

"ผมเหนื่อยแล้วนะ อย่าหนีผมไปไหนอีกเลย" ร่างสูงพูดก่อนจะซบหน้าลงบนไหล่ของอีกคน กระชับอ้อมกอดให้แน่นมากขึ้น ไม่อยากจะให้คนคนนี้หนีไปแล้วจริงๆ เหนื่อยกับการที่ต้องตามแล้ว

"งั้นคุณก็ปล่อยผมไปสิ จะได้ไม่ต้องเหนื่อย..." เรียวอุคพูดขึ้นมาด้วยเสียงเบาๆ แต่คยูฮยอนก็ยังได้ยินอยู่ดี

..คุณบอกว่าเหนื่อยที่ต้องตามผม แล้วแต่ก่อนล่ะ...ไม่คิดบ้างเหรอว่าผมเหนื่อยแค่ไหนกับสิ่งที่คุณทำไว้....

"นายก็รู้ว่าฉันทำแบบนั้นไม่ได้" พูดแล้วเลื่อนหน้าไปสบตากับดวงตาคู่สวย แต่เรียวอุคกลับก้มหน้าลง

"ทำไมได้งั้นก็ไม่ต้องตามสิ"

"งั้นนายก็ไม่ต้องหนีสิ จะได้เสมอกัน" พูดขึ้นมาก่อนจะหอมแก้มเนียนแรงๆหนึ่งที

"ยังไงผมก็ต้องหนีคุณไปไม่วันนี้ก็วันหน้าอยู่ดี"

"ก็ลองดูฉันกับนายใครจะแน่กว่ากัน" ว่าแล้วก็หอมแก้มเนียนๆอีกฟอดใหญ่ ทำเอาเรียวอุคต้องถลึงตาใส่แล้วดิ้นไปมา

"ปล่อยผม"

"ไม่ ผมไม่ปล่อย" ..ผมจะไม่ปล่อยคุณไปไหนอีก ถึงแม้ว่าคุณอยากจะหนีผมก็ตาม

"ปล่อยผมได้แล้วผมเหนื่อย อยากอาบน้ำ"

"เอาสิ ฉันก็อยากอาบอยู่พอดี"

"ผมไม่อยากอาบแล้ว..."

"แต่ฉันอยากอาบ" พูดแล้วก็ช้อนตัวร่างบางอุ้มไว้ เรียวอุคดิ้นอยู่ในอ้อมอกของอีกคนแต่เมื่อคยูแกล้งจะปล่อยมือตัวเองก็ต้องเผลอไปโอบรอบคอเอาไว้อย่างช่วยไม่ได้

...ก็กลัวตก...

"คยู ปล่อยผมลง!" ปากตะโกนมือก็ทุบที่ไหล่ของอีกคนไม่หยุดแต่ถึงอย่างนั้นคยูก็ยังไม่สนใจ เดินไปที่ประตูเอื้อมมือไปเปิดมันซะ

"....!!!!" ภาพที่เห็นหลังจากเปิดประตูไปแล้วนั่นก็คือ ฮโยฮยอนที่ถือแก้วน้ำยืนอยู่หน้าห้อง

ผู้เป็นเม่เมื่อเห็นภาพที่ลูกชายตัวเองกำลังถูกอุ้มอยู่ก็แทบจะทรุดลงกับพื้น นี่แม่อยู่ในบ้านนะ

"ขะ...ขอโทษครับ" เรียวอุคเอ่ยขอโทษผู้เป็นแม่ ก่อนจะพยายามเอื้อมมือไปปิดประตูจนสำเร็จ คยูก็อมยิ้มออกมาแล้วพาร่างบางไปวางบนเตียงไว้เหมือนเดิม

เรียวอุคผลักร่างสูงออกอย่างเต็มแรงคยูเซล้มตัวลงนอนบนเตียงแล้วยิ้มออกมา

"คุณกลับไปได้แล้ว" เรียวอุคเอ่ย คยูฮยอนลุกจึ้นมาแล้วจ้องมองหน้าของคนตรงหน้าอย่างกวนใจ

"ไม่กลับ"

"คยู!"

"ฉันตามหานายเกือบตายนายจะมาไล่ฉันกลับไปง่ายๆแค่นี้เนี่ยนะ ยังไงฉันก็ไม่กลับ"

"รู้ได้ไงว่าฉันอยู่ที่นี่"

"เดาออกแล้วกันน่า" ร่างสูงตอบกลับใครจะไปบอกล่ะว่ารู้มาจากซองมิน

"ก็เจอผมแล้วนี่ กลับไปได้แล้ว"

"เจอแล้วแต่ยังไม่หายคิดถึงเลย" พูดแล้วก็สวมกอดร่างบางแนบแน่นหลับตาแล้วยิ้มออกมาถึงแม้อีกคนจะดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมกอดแถมยังตีตนเองอีกด้วย

"ปล่อยผมนะ" เรียวอุคพยยามผลักคยูให้ออกห่าง

"ไม่"

"เดี๋ยวแม่ก็เข้ามาเห็นอีกหรอก"

"Who care?"

"ผมนี่แหละ"

ยิ่งเรียวอุคพยายามทำให้คยูออกห่างมากเท่าไหร่คยูก็ยิ่งกอดแน่นเข้าไปอีก จนเรียวอุคต้องถอนใจยอมให้อีกคนกอดแต่โดยดี

"เหนื่อยหรือยัง"

"...." คราวนี้เรียวอุคไม่ตอบโต้อะไร คยูแปลกใจก้มหน้าลงไปดูอีกคนในอ้อมกอดก่อนจะขมวดคิ้ว

"โกรธฉันเหรอ...ฉันขอโทษ"

"เก็บไว้ให้กับซองมินเถอะ คำขอโทษของคุณน่ะ ผมฟังมันจนเหนื่อยแล้ว"

"อย่าเพิ่งพูดถึงซองมินได้ไหม ตอนนี้น่ะมีแค่เรานะเรียวอุค"

"ตื่นสักทีสิคยู มันไม่ได้มีแค่เราแต่มันมีซองมินอยู่ด้วย"

"แล้วยังไง"

"...." เรียวอุคเหนื่อยใจที่จะพูดต่อ เพราะถึงพูดไปยังไงคยูก็ไม่ฟังตอนนี้ตนเองไม่อยากจะกลับมาอยู่ในวังวนของความฝันอีกแล้ว

"คุณกลับไปเถอะคยู"

"ถ้านายไม่กลับไปด้วยฉันก็ไม่กลับ"

"ผมขออยู่ที่นี่อีกสักพัก เดี๋ยวจะตามกลับไป"

"ไม่เอาฉันกลัวนายหนีไปอีก"

"ผมไม่ได้หนี แค่กลับมาพักสมองที่บ้านเฉยๆ"

"แล้วทำไมต้องหนีออกจากโรงพยาบาล ทำไมปิดโทรศัพท์หนี แล้วทำไมไม่บอกฉันก่อน"

"......"

"เดี๋ยวพักอยู่ที่นี่อีกสักวันสองวันแล้วเดี๋ยวค่อยกลับเข้าโซลด้วยกัน ตกลงไหม?"

สุดท้ายเรียวอุคก็ต้องยอมอีกจนได้ใช่ไหม? 


   เรียวอุคนั่งกอดเข่าอยู่บนเตียงรอคยูอาบน้ำ สภาพในตอนนี้ดูเหมือนกับคนที่หัวใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลย ความสุขที่เคยมีมันหายไปหมดหรือว่าชีวิตนี้ตัวเองจะหาคำนี้ไม่ได้แล้ว ขอสาพภาพตรงๆเลยว่าตัวเองดีใจที่คยูมาหาแต่พอคิดถึงความเป็นจริงแล้วก็ได้แต่ห้ามใจไม่ให้หลงระเริงไปกับคยูอีก คำพูดที่แม่เคยบอกไว้เมื่อคืนก่อนยังคงวนเวียนอยู่ในหัว

'ลองเป็นฝ่ายถอยออกมาก่อนดีไหมลูก'

'...'

'แม่ไม่อยากเห็นลูกแม่เป็นแบบนี้อีกแล้ว เชื่อแม่เถอะเรียวอุค'

'ผมไม่เคยกลัวอะไรมาก่อน เท่าใจตัวเองเลยครับแม่ กลัวว่ามันจะไม่เชื่อฟังกลัวว่ามันจะไม่ทำตาม ผมกลัวผมทำไม่ได้...'

'แม่รู้ว่ามันยากแต่ถ้าเราไม่ยอมถอยออกมาตั้งแต่ตอนนี้ ลูกจะเสียใจยิ่งกว่านี้อีกนะเรียวอุค'

   มีคำพูดมากมายที่อยากจะพูดแต่เรียวอุคก็ได้แต่นิ่งเงียบฟังสิ่งที่มารดาตัวเองพูดเท่านั้น...จะให้ถอยออกมาได้อย่างไรในเมื่อยิ่งพยายามถอยออกห่างมากเท่าไหร่ คยูฮยอนก็ยิ่งฉุดรั้งตัวเองไว้จนแทบขยับตัวไม่ได้เลย


   "เป็นอะไร?" คยูฮยอนเดินกลับเข้ามาในห้องหลังจากอาบน้ำเสร็จแล้ว ร่างสูงนั่งลงบนเตียงข้างๆกับเรียวอุคก่อนจะดึงอีกคนที่นั่งกอดเข่าอยู่เข้ามาซบกับอกของตัวเอง

"เปล่า..." เสียงอุบอิบเล็ดลอดออกมาจากหน้าอกกว้าง

"นายไม่คิดถึงฉันบ้างเหรอ"

...คิดถึง... เรียวอุคตอบในใจ ร่างบางยังคงนิ่งอยู่ในอ้อมกอดของร่างสูงอยู่

"รู้ไหมฉันคิดถึงนายแทบบ้า" ประโยคนี้ทำเอาเรียวอุคขอบตาร้อนผ่าว อะไรกัน...ทั้งๆที่อยากจะตัดใจแต่พอได้ฟังประโยคนี้กลับทำไม่ลง  ร่างสูงเลื่อนหน้าลงมาหอมแก้มอีกคนฟอดใหญ่เลื่อนริมฝีปากไปประทับกับริมฝีปากบาง ร่างบางก็จูบตอบตามที่ใจบอกอยากจะหยุดแต่ก็ไม่สามารถห้ามคยูในตอนนี้ได้ มือบางเอื้อมไปโอบรอบคอของร่างสูงเพื่อให้แนบชิดกับตัวเอง คยูฮยอนสอดมือเข้าไปใต้เสื้อบางลูบไล้ผิวเนียนก่อนจะดันให้อีกคนนอนลงกับเตียง ละริมฝีปากออกก่อนจะเลื่อนริมฝีปากร้อนลงไปขบเม้มลำคอขาว แล้วละกิจกรรมถอนริมฝีปากออกก่อนจะมองหน้าคนด้านล่าง

"จะไม่ห้ามใช่ไหม" ประโยคนี้เรียวอุคไม่ได้ตอบอะไร การเงียบของเรียวอุคสำหรับคยูนั้นคือคำตอบรับ

"งั้นฉันจะไม่หยุดแล้วนะ" ร่างบางไม่ตอบอะไร...ยอม... แต่ไม่ทำอะไร คยูฮยอนมองดูคนด้านล่างแล้วก้มลงไปจูบอีกครั้ง จากนั้นมือหนาก็เลื่อนไปถอดเสื้อของร่างบางออก เรียวอุคหลับตาลงยินยอมรับทุกสัมผัสที่อีกคนหนึ่งมอบให้ จดจำทุกสัมผัสไว้ในใจ เพราะมันจะเป็นครั้งสุดท้ายที่จะทำตามใจตัวเอง


    ตอนบ่าย
คยูฮยอนตื่นขึ้นมา พลิกตัวเพื่อหวังจะคว้าตัวของอีกคนเข้ามากอดแต่ร่างบางก็ไม่อยู่แล้ว ร่างสูงยันตัวลุกขึ้นมองไปรอบห้องก็ไม่พบใคร มือหนาควานหาผ้าเช็ดตัวมาพันรอบเอวก่อนจะเดินเข้าไปอาบน้ำอีกรอบ หลังจากอาบน้ำเสร็จก็ออกจากห้องมาเจอฮโยฮยอนกำลังนั่งพับผ้าอยู่ ฮโยฮยอนเงยหน้าขึ้นมาทางชายหนุ่ม

"หิวรึยัง อาหารอยู่ในครัว"

"ครับ ... ผมยังไม่หิวเลย เรียวอุคอยู่ไหนเหรอครับแม่?"

"ตื่นขึ้นมาก็ถามหาเลย ห่างกันสักเดี๋ยวไม่ได้หรือไง" ฮโยฮยอนพูดแซวยิ้มๆ คยูฮยอนก็ก้มหน้ายิ้มรับ "นอนเล่นอยู่แถวๆน้ำตกโน่นแหน่ะ"

"น้ำตก..?"

   ร่างสูงเดินเลาะโขดหินสวนทางกับทางน้ำไหลพลางกวาดตามองหาอีกคนหนึ่งที่อาจจะอยู่แถวนี้ ลัดเลาะอยู่ได้สักพักก็หาเจอ เรียวอุคนอนอยู่บนเสื้อร่างบางหลับตาพริ้ม คยูฮยอนลอบยิ้มออกมาก่อนจะเดินไปนั่งบนเสื่อด้วยแล้วเอี่ยวตัวก้มลงไปหอมแก้มอีกคนที่นอนอยู่

"หือ...?" เสียงใสพูดขึ้นมา เรียวอุคปรือตาปรับสภาพมองดูหน้าอีกคน คยูฮยอนยิ้มให้ก่อนจะก้มลงไปหอมแก้มอีกครั้ง

"ทำไมไม่ปลุกฉันให้มาด้วย"

"ก็คุณนอนหลับอยู่นี่"

"แล้วก็หนีฉันมานอนหลับอยู่คนเดียวเนี่ยนะ"

"เปล่าสักหน่อย ยังไงคุณก็ตามผมมาแล้วนี่"

"แล้วถ้าครั้งหน้านายหนีไปอีก แล้วฉันหานายไม่เจอล่ะ" คยูฮยอนถามสวยขึ้นมาทันที เขาถามเพราะความกลัวสุดๆในตอนนี้  เรียวอุคที่ได้ยินคำถามนี้ก็เงียบไป ร่างบางลุกขึ้นมานั่งข้างๆก่อนจะยืดตัวไปหอมแก้มร่างสูงแล้วส่งยิ้มหวานให้

"ผม...รักคุณนะ" เรียวอุคเอ่ยขึ้นมาจากใจจริง คยูฮยอนหันมามองร่างบางก่อนจะโอบร่างบางเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดเรียวอุคกอดตอบอย่างง่ายดาย แขนเล็กก็เอื้อมไปกอดร่างสูง

"อืม...ฉันก็รักนาย"

"ไปเล่นน้ำกันเถอะ"

"แต่..." คยูฮยอนพูดท้วง ไม่ให้ท้วงได้ยังไงวันนี้เขาอาบน้ำไปสองรอบแล้วนะแถมอากาศก็เย็นอีกต่างหาก แต่เมื่อเห็นใบหน้าออดอ้อนของเรียวอุคแล้วก็อดใจอ่อนไม่ได้

...ก็นานๆจะเห็นเรียวอุคอ้อนแบบนี้สักที...

   คยูปล่อยให้เรียวอุคลากตัวเองลงน้ำอย่างไม่ขัดขืนอะไรอยากจะรู้เหมือนกันว่าเรียวอุคจะทำอะไร

"ขอขี่หลังหน่อยสิ" เสียงใสเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้ม คยูฮยอนพยักหน้ารับก่อนจะนั่งยองๆ เรียวอุคก็ขึ้นหลังทันที

"ผมอยากไปดูต้นน้ำ" เรียวอุคเลื่อนไปกระซิบที่ข้างหูของอีกคน

"ไปทำไม?"

"ก็ผมอยากเห็นนี่นา พาผมไปหน่อยสิ"

"ถ้าพาไปแล้วได้อะไรล่ะ?"

"แล้วคุณอยากได้อะไรล่ะ"

"ทุกอย่างที่เป็นนาย"  เมื่อเรียวอุคได้ยินประโยคนั้นก็ยิ้มเขินก่อนจะพูด

"คุณได้ไปหมดแล้วนี่"

"ยังเลย ฉันยังอยากได้มากกว่านั้นอีก"

"ชีวิตของผมเหรอที่คุณอยากได้" เรียวอุคพูดออกไปมันก็จริง ตอนนี้เรียวอุคเหลืออยู่แค่นี้จริงๆ เหลือแค่ชีวิตเพราะทุกอย่างก็ให้คยูไปจนหมดแล้วทั้งกาย ทั้งใจ...

"แล้วนายให้ได้ไหมล่ะ? ฝากชีวิตไว้กับฉันน่ะ"

"ถ้าผมฝากไว้อีกคนคุณจะดูแลไหวเหรอ ตอนนี้คุณก็ต้องดูแลคุณซองมินอยู่แล้วนี่"

"แต่ฉันก็ควรจะรับผิดชอบชีวิตนายด้วยไม่ใช่หรือไง?"

"ไม่เอาแล้ว ผมว่าเราเลิกพูดเรื่องนี้กันเถอะ เดินไปได้แล้วเดี๋ยวก็ตกเย็นก่อนถึงต้นน้ำหรอก" เรียวอุคเลี่ยงที่จะพูดต่อเรื่องเดิม จึงพยายามดึงคยูเข้ามาคุยอีกเรื่อง

"ก็นายยังไม่บอกเลยว่าจะให้อะไรกับฉัน"

"ถึงที่นั่นแล้วค่อยพูดเรื่องนี้กัน"  ถึงแม้เรียวอุคจะไม่รู้ว่าอีกคนจะขออะไร แต่ตอนนี้เรียวอุคก็พร้อมที่จะให้ทุกอย่างอยู่แล้ว

   คยูฮยอนเดินลัดเลาะโขดหินก้อนใหญ่ เดินทวนกระแสน้ำขึ้นไปเรื่อยๆจนกระทั่งใกล้จะถึงต้นน้ำแล้ว จึงหันไปถามคนด้านหลังที่กอดคอตัวเองเอาไว้แน่น

"พักเหนื่อยก่อนได้ไหม"

"ครับ "

   พอได้ยินเรียวอุคตอบกลับมาคยูเลยเดินไปหาโขดหินอีกก้อยที่อยู่ไม่ไกล ค่อยๆปล่อยเรียงอุคลง คยตัวเล็กมองหน้าคยูยิ้มๆแล้วเอื้อมมือไปปาดเม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นมาเต็มใบหน้าให้ คยูมองดูคนที่ปาดเหงื่อให้กับตัวเองใช้จังหวะที่เรียวอุคเผลอสวนหน้าเข้าไปหวังจะหอมแก้มร่างบาง เรียวอุคที่ไม่ทันตั้งตัวก็ใช้มือดันหน้าคยูไว้แล้วถอยตัวหนี

"จะทำอะไร"

"เหนื่อยจะตายอยู่แล้วขอเติมพลังหน่อยไม่ได้หรือไง"

"ยังไม่ถึงต้นน้ำเลย"

"ใกล้จะถึงแล้วขอหน่อยน่า"

"ก็รอให้ถึงก่อนสิ"

"ไม่อยากรอแล้ว ขอก่อนไม่ได้หรือไง"

"ไม่ได้"

"น่านะ..." ร่างสูงเอ่ยก่อนจะโน้มตัวเข้าไปใกล้เรียวอุคก็โน้มตัวหนีไปทางด้านหลังเรื่อยๆ... เรื่อยๆ... จนกระทั่วหลังติดกับโขดหินที่ตัวเองนั่นอยู่ เป็นอันว่าตอนนี้คยูฮยอนคร่อมเรียวอุคอยู่เรียบร้อยแล้ว

"ยังไม่ถึงต้นน้ำเลย"

"เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน ตอนนี้ฉันไม่สนใจแล้ว" พูดจบก็โน้มตัวลงไปหอมแก้มคนด้านล่างซ้ายขวา มือบางทุบหน้าอกเพื่อห้ามปราม ริมฝีปากร้อนของร่างสูงเข้าครอบครองริมฝีปากบางของร่างบาง เรียวอุคทั้งผลักทั้งตีแต่คยูฮยอนก็ไม่สนใจ เขาถอนริมฝีปากออกก่อนจะจ้องใบหน้าของอีกคน เรียวอุคกำลังจะเอ่ยปากพูดแต่ร่างสูงก็จัดการปิดปากด้วยปากของตัวเอง แต่คราวนี้เรียวอุคออกแรงทุบอกร่างสูงแรงมากทั้งยังดิ้นพล่านไปมา คยูฮยอนจึงจำใจถอนริมฝีปากออกอย่างไม่สบอารมณ์

"อะไรเนี่ย -*-"

"มะ..แม่มา!!"

"ใครจะไปเชื่อเล่า"

"จริงๆ แม่มา!" เรียวอุคพูดก่อนจะดันตัวคยูออกแล้วลุกขึ้น คยูฮยอนหันไปมองทางด้านหลังก็พบฮโยฮยอนที่ยืนช็อคอยู่

   หัวใจคนแก่แทบจะวายตาย เมื่อเห็นลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของตัวเองมานอนให้ 'ลูกชาย' ใครก็ไม่รู้มานอนจูบดูดดื่มอยู่กลางสายน้ำ มันช่างได้บรรยากาศจริงๆ!!

"คะ..คือ แม่กลัวจะหลงทาง ก๊ะ..ก็ ก็เลยตามมา" ฮโยฮยอนพูดอย่างตะกุกตะกักเมื่อมองหน้าลูกชายตัวเองก็พบว่าเรียวอุคแทบจะเอาหน้ามุดลงไปในน้ำแล้ว

"ถะ..ถ้าไม่เป็นอะไร แม่กลับก่อนนะ" พูดแล้วเธอก็หันหลังเดินกลับไปทันที เรียวอุคมองหน้าคยูฮยอนด้วยสายตาตำหนิก่อนจะฟาดมือลงกลางหลังร่างสูงอย่างเต็มแรง คยูฮยอนก็ใช่ว่าจะไม่เจ็บแต่ตอนนี้ไม่มีอารมณ์จะร้องโอดโอย มองหน้าเรียวอุคอย่างเสียดายก่อนจะส่ายหน้า


...ให้มันได้อย่างนี้สิวะวันนี้!!...

------------------------------------------------------


29 ม.ค. 54

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

5,799 ความคิดเห็น

  1. #5624 poppoka (@poppap24_elf) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2556 / 12:03
    อุคเอ้ย ทำแม่ช็อคเลยมั้ยลูก
    #5624
    0
  2. #5600 Independent Bc'May (@l3lackmay) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2556 / 21:57
    กรี๊ดค่ะ บอกเลย
    แม่มา

    (เม้นย้อน:ชอบวิธีป้อนยาของป๋าอ่า ><)
    #5600
    0
  3. #5540 Nok Yaki (@newmarukoe28) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:24
    มินนี้เป็นไงบ้างนะ  .......  ??

    =.= ชักเป็นห่วงแล้วสิ
    #5540
    0
  4. #5474 Hanoy_4701 (@hanoy123) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2555 / 03:24
    ค.ห. ข่างล่างนี่ใช่เลย
    มันจี๊ดตรงอย่าพูดถึงซองมินเนี่ยแหละ
    ซองมินนะซองมิน
    ถ้า อย่าพูดถึงเรียวอุคจะไม่ว่าเลย
    (อ้าว อินี่พาลล)
    #5474
    0
  5. #5428 รักคนเกาหลี ^^ (@orranuchmook) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2555 / 11:36
    น้ำตาไหล ตรงคยูบอกว่าอย่าพูดถึงซองมิน
    เเม่ง เลวมาก ขอให้มินรู้ความจริงเเล้วเเก้เเค้นด้วยการมีคนใหม่เเม่งเลย
    ไม่ต้องคยูมินเเม่งเเล้ว คยูอุคไปเลย ยิ่งอ่านก็เหมือนคยูอุค
    เรื่องนีี้้วอนมินเลย :( (อินเลยไป)
    #5428
    0
  6. #5417 ForestFlower (@forestflower) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2555 / 11:43

    มิน มิน มิน มิน

    #5417
    0
  7. #5378 nachi (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 เมษายน 2555 / 22:46
    คุณแม่อุ๊ค มาได้จังหวะทุกที 55
    #5378
    0
  8. #5312 Hajima_homin (@kimhomin) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 11:10
    ปล่อยอุคไปเถอะ กี้สงสารอุคนะ ให้อุคไปเริ่มตั้นชีวิตใหม่ได้แล้ว
    #5312
    0
  9. #5262 angsanasj (@angsanana) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มีนาคม 2555 / 02:10
    หนูสงสารมินอ่ ะ อุคก็สงสาร เพราะแกคนเดียวเลยอิกี้
    #5262
    0
  10. #5163 LoveHae_KyuMin (@partyzigalee) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2555 / 15:03
     อิคยูคือผู้ชายเห็นแก่ตัว
    #5163
    0
  11. #5017 เนื้อคู่คิมรยอ>.< (@phatz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2554 / 00:50
     แม่! 5555
    #5017
    0
  12. #4987 love-mini-min (@we-love-mini-min) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2554 / 19:22
    กี้สงสาอุคเหอะ
    #4987
    0
  13. #4947 พริกหยวก (@ywis-vampirism) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2554 / 20:45
    5555555555555555อ่านตอนนี้เเล้วฮามาก
    เเม่เรียวมาขัดทุกรอบเลย >/////<
    กี้มันเลยอารมเสีย 
    #4947
    0
  14. #4929 137 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2554 / 18:54
    กี้สักคนได้ไหม ? เค้าสงสารมินก่ะอุคกี้อ้ะ TT'
    #4929
    0
  15. #4879 Kid The Phantom Thief (@primo-decimo) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2554 / 23:45
     คยูออกไปจากชีวิตอุคซักทีเถอะ

    #4879
    0
  16. #4787 mind-sgf (@mind-sgf) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2554 / 13:31
    คยูน่ะ ปล่อยอุดได้แล้วนะ
    #4787
    0
  17. #4621 far_fah_far (@farfahfar) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2554 / 15:00
    วอนรู้รึเปล่าว่าอุคเป็นน้องอ่ะ  >< วอนกลับมาแล้วหรอ ดีจริงๆเลยน่ะ
    #4621
    0
  18. #4344 all-y (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2554 / 23:36
    โอ๊ยยยยย แล้วจะยังไงต่อละอุคแค่นี้ก็ใจอ่อนซะแล้ว



    #4344
    0
  19. #4230 tagera_sweet (@sugersweet) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 17:20
    คุณแม่มาเร็วไปไหมค่ะ
    #4230
    0
  20. #4149 MoNoMeeNNy_ilOveSuJu (@_MoNo_) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 เมษายน 2554 / 21:08
    สวีทกันเข้าไป . tt'
    #4149
    0
  21. #4112 Tik tok 'N (@luvsj-n) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 เมษายน 2554 / 02:40
     จูบกันทามกลางสายน้ำ อ๊ากกกกกกกกก
    อยากจะบ้าตาย
    #4112
    0
  22. #3942 Lovelessx2 (@lovelessx2) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 มีนาคม 2554 / 15:49
     ช็อคแทนคุณแม่ ฮ่าๆ
    #3942
    0
  23. #3764 babysister (@babysister501) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มีนาคม 2554 / 16:13
     กี้ แกจะหยุดหื่่นซักวินาทีได้ไหม
    #3764
    0
  24. #3745 Kratae (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มีนาคม 2554 / 13:35

    หวานจังคู่นี้  แต่ก็มีอุปสรรค

    #3745
    0
  25. #3709 lovesj_13sm (@lovesohee) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มีนาคม 2554 / 17:26

    กี้ - -

    #3709
    0