[Fic] Chu ผมกับเขาเรา.... (Kyuhyun.Siwon.Sungmin.Ryeowook)

ตอนที่ 20 : [Chu] เหตุผลของคนโง่ 3 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2602
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    24 ส.ค. 56

 
ร่างบางทิ้งตัวลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง หลังจากกลับมาถึงห้องระหว่างทางเกิดอุบัติเหตุขึ้นทำให้ทำให้ขาข้างซ้ายของตัวเองแทบจะขยับไม่ได้ แต่ก็ยังฝืนตัวเองมาถึงที่นี่ แต่ตอนนี้ไม่ได้รู้สึกเจ็บที่ถูกรถเฉี่ยวแต่ความรู้สึกเจ็บในใจมันครอบคลุมไปทั่วทั้งร่างกาย มันชาไปหมด คำพูดของพนักงานหญิงทั้งสองคนยังคงดังอยู่ในหัวของตัวเอง

'คุณซองมินคือแฟนคุณคยูค่ะ'

น้ำใสๆไหลเอ่อล้นลงมาอาบแก้ม เรียวอุคผิดเองที่ไม่เคยสงสัยอะไรในตัวคยูฮยอนมองข้ามไปทั้งๆที่มีข้อผิดสังเกตอยู่มากมาย แต่ก็ไม่อยากไปก้าวก่ายกับชีวิตของคยูให้มากนักทั้งเรื่องครอบครัว งานและเรื่องส่วนตัวจริงๆ ไม่นึกเลยว่าการไว้ใจจะทำให้ตัวเองต้องมาเจ็บช้ำมากมายขนาดนี้



"อีก10นาทีจะได้เวลาเข้าห้องประชุมแล้วค่ะคุณพี่ชาย" จียอนเดินเข้ามาในห้องทำงานของพี่ชายตนเองแล้วเรียกให้อีกคนตื่นจากภวังค์

"รู้แล้วน่า" พูดแล้วพลางมองหาเอกสารที่ต้องเตรียมไปใช้ในการประชุม หาเท่าไหร่ก็หาไม่พบ นึกขึ้นมาได้ว่าบางทีอาจจะลืมไว้ที่ห้องของเรียวอุคก็ได้ จริงสิ...ต้องลืมไว้บนโต๊ะอาหารแน่ๆ

"เดี่ยวพี่มา ฝากบอกพี่คังอินด้วยนะว่าพี่อาจจะเข้าประชุมช้าหน่อย"

"ทำไมล่ะคะ" หญิงสาวเอียงหน้าถามด้วยความสงสัย

"เอาเถอะน่า" เลี่ยงที่จะตอบแล้วเดินผ่านน้องสาวของตัวเองออกไป ต้องกลับไปเอาเอกสารที่คอนโดของเรียวอุคจนได้สิน่า



"คุณคยูคะ เดี๋ยวค่ะ" เลขากึ่งเดินกึ่งวิ่งมาร้องเรียกคยูฮยอน ในมือของเธอถือซองเอกสารสีน้ำตาลอยู่

"ว่ายังไง" ชะงักฝีเท้าลง ก่อนจะหันไปคุย

"เมื่อตอนเช้ามีคนฝากซองนี้มาให้คุณค่ะ แต่ว่าดิฉันลืมนำเข้าไปให้ ต้องขอโทษด้วยจริงๆค่ะ" เธอยื่นซองเอกสารให้เจ้านาย ก่อนจะหลบสายตา มันคือความสะเพร่าของเลขาที่ไม่น่าให้อถัยเลยจริงๆ

คยูรับซองเอกสารมาตรวจดูก็พบว่ามันคือเอกสารที่ตนเองได้ลืมไว้ที่คอนโดของเรียวอุค

"แล้วคนฝากอยู่ไหน?"

"กลับไปแล้วค่ะ" หญิงสาวตอบกลับอย่างหวาดกลัว คยูฮยอนพอได้ยินเช่นนั้นก็ร้อนใจขึ้นมาอยากจะไปหาซะตอนนี้เลยแต่มันก็ไปไม่ได้  ในตอนนี้ไม่รู้ว่าข้างในใจกำลังหวาดกลัวเรื่องอะไรแต่ตอนนี้มันร้อนใจมาก

...คนที่ทำความผิดอะไรไว้มักจะร้อนใจกลัวตลอดเวลาแม้ว่าจะไม่มีใครจับได้ คุณคิดแบบนั้นไหมล่ะ?...



พอเลิกประชุมคยูฮยอนก็รีบตรงไปหาเรียวอุคทันที พอมาถึงก็รีบตรงไปที่ห้องถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไป ทั้งห้องมืดสนินมองอะไรไม่เห็นร่างสูงรีบเดินไปเปิดไฟก่อนจะจะกวาดตามองหาเรียวอุค

เรียวอุคเดินออกมาจากห้องนอน ในมือกำโทรศัพท์ของคยูเอาไว้แน่น เมื่อกี๊มีสายโทรเข้ามาไม่ต่ำกว่าสิบครั้งแถมยังไม่ใช่ใครที่ไหน ก็ในโทรศัพท์มันโชว์ชื่อไว้ว่า 'ซองมิน' ซะเด่นหรา รู้จักมั้ย...ซองมินที่เป็นแฟนของคยูไง...

คยูเห็นเรียวอุคเดินออกมาจากห้องก็รีบเดินเข้าไปหาไม่รู้ว่าเพราะอะไรถึงได้ร้อนใจขนาดนี้

"ฉัน..."

ผัวะ! ตึก!

ไม่ทันจะได้พูดอะไรออกไป โทรศัพท์ที่เรียวอุคถืออยู่เมื่อครู่ก็ถูกปาเข้ากระแทกกับใบหน้าของคยูเข้าเต็มแรง ร่างสูงอึ้งไปชั่วครู่ก้มหน้ามองโทรศัพท์ที่หล่นอยู่บนพื้น หน้าจอโชว์เบอร์ที่ไม่ได้รับสายมากกว่าสิบเบอร์และเบอร์พวกนั้นก็เป็นของซองมินทั้งหมด

...นี่หล่ะ สิ่งที่คยูฮยอนกลัวที่สุด ...

คยูก้มหน้าต่ำยอมรับกับความผิดของตัวเอง ความเจ็บปวดใจในตอนนี้มันคงช่วยลบล้างอะไรไม่ได้ ถึงแม้จะพูดว่าเสียใจก็ตาย  ร่างสูงเดินเข้าไปเพื่อหวังจะจับมือเรียวอุคไว้อีกครั้งแต่ก็คว้าเอาไว้ได้แต่เพียงอากาศ เรียวอุคปัดมือที่เข้ามาให้ออกห่างก่อนที่ตัวเองจะถอยหลังให้ห่างจากตัวอีกคนออกไป

"เรียวอุคฟังผมก่อน"

"จะโกหกอะไรอีก?" เสียงเล็กตอบกลับมาอย่างสั่นๆ

"ดะ...มัน มันไม่ใช่แบบนั้นนะ"

"แบบไหน? จะให้ผมคิดว่าคุณรักผมคนเดียวใช่ไหม"

"ผมรักคุณ"

เพี๊ยะ!!!!

จะประโยคของร่างสูง เรียวอุคก็ยกมือขึ้นก่อนจะฟาดลงบนหน้าของร่างสูงอย่างเต็มแรง

"ตะ..ตอแหล!!!!!" เขาพูดเสียงสั่น ความรู้สึกในใจตอนนี้อยากจะด่า อยากจะว่า อยากจะตีอีกคนให้มากกว่านี้หลายสิบเท่าด้วยซ้ำ แต่ทำไปอีกคนหนึ่งก็คงจะเจ็บไม่ได้เท่าครึ่งของตัวเองหรอก ไม่อยากเจอหน้าคนคนนี้อีกแล้วจริง...

คยูฮยอนรู้ว่าตอนนี้พูดอะไรไปเรียวอุคก็คงจะไม่เชื่อตนเองอีกแล้ว แต่ก็ยังจะยืนยันความจริงที่มีอยู่เรื่องหนึ่ง...

"ผมรักคุณ"
เพี๊ยะ!!! 
จบประโยคมือบางก็ฟาดลงบนหน้าของคยูฮยอนอีกครั้ง

"เรียวอุคผมรักคุณ" พูดอีกครั้งก่อนที่จะโดนมือเล็กๆนั่นตบอีก จนตอนนี้หน้าของเขาชาไปหมด

"พอสักที ผมไม่อยากฟัง"

"ผมยอมรับผิดทุกอย่าง แต่ผมรักคุณจริงๆ"


"ทำแบบนี้ทำไม พูดแบบนี้ทำไมความรู้สึกผมมันเป็นตัวตลกสำหรับคุณรึไง"

"คุณก็รู้ว่ามันไม่ใช่"

"งั้นผมเป็นอะไร...? อากาศรึเปล่า"

ยากเกินจะอธิบายออกมาเป็นคำพูด คยูฮยอนทำได้แต่เพียงเงียบแล้วคิดในใจเท่านั้น หากเปรียบเรียวอุคเป็นอากาศ ก็เป็นอากาศที่ตนเองไม่สามารถจะขาดได้ แต่ไม่รู้ว่าเรียวอุคจะคิดเหมือนตนเองรึเปล่า ตอนนี้กลัวคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเหลือเกิน กลัวใจของเรียวอุค กลัว... กับคนที่ดูภายนอกเหมือนจะรับอะไรหนักๆไม่ไหวแต่ภายในเรียวอุคต้องอดทนกับสิ่งเลวร้ายที่กำลังเกิดขึ้นได้อย่างดีและเข้มแข็ง

เรียวอุคมองคนตรงหน้าผ่านม่านน้ำตา คยูฮยอนได้แต่ก้มหน้านิ่งไม่รู้ว่าภายในใจของคยูนั้นคิดอะไรอยู่ มีคำถามหลายคำถามที่เรียวอุคอยากจะถามแต่กลัว... กลัวว่าเมื่อถามไปแล้วได้คำตอบกลับมาตัวเองจะรับไม่ได้

บรรยากาศภายในห้องเย็นเฉียบและเงียบสงบ จนถึงขณะนี้ยังไม่มีใครเอ่ยปากพูดถึงความในใจออกมา คยูฮยอนที่ตัดสินใจว่าจะไม่พูด แต่สุดท้ายเมื่อคิดย้อนไปก็คิดว่าคงจะต้องพูดสักที

"ผมจะเล่าให้ฟัง คุณจะฟังมันไหม?"

"...."

"รู้อะไรไหม...."

"..."

"วันที่ฉันกลัวว่ามันจะมาถึงก็คือวันนี้ แต่ถึงจะรู้อย่างนั้นฉันก็ไม่เคยทำใจได้ทุกที ที่คิดว่าจะต้องเสียนายไป(ถุย!!!!! :: จัส&เนล)" เสียงของร่างสูงพูดขึ้นท่ามกลางความกดดัน

"ตอนนี้ต่อให้พูดอะไรไปได้ นายก็ฟังมันเป็นแค่คำแก้ตัวของคนโกหก ยิ่งพูดไปก็ยิ่งไร้ค่าแต่ไอ้คนโกหกคนนี้มันรักนายจริงๆ(สุกี้จะพุ่ง :: จัส)"

"ผมยังจะเชื่อคุณได้อีกงั้นเหรอ" น้ำเสียงของเรียวอุคไม่ได้เปลี่ยนไปจากเดิมเลย คำถามที่แฝงไปด้วยน้ำเสียงที่ตัดพ้อและต่อว่า

"ก่อนหน้านี้ผมเคยกลัวว่าต้องเสียคุณไป กลัวว่าจะต้องอยู่คนเดียวทั้งๆที่เมื่อก่อนผมไม่มีคุณผมก็อยู่ได้ แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนไปหมดแล้วมันกลับกัน ตอนนี้ผมขาดคุณไม่ได้น่าตลกดีนะ...ทั้งๆที่เป็นแบบนั้นคุณกลับมีคนอื่นได้ลงคอ..." ความเข้มแข็งเป็นแค่เปลือกภายนอกเท่านั้น แต่ภายในตอนนี้มันกลับอ่อนล้าเหลือเกินไม่มีเสียร้องไห้เหมือนที่ควรจะเป็นมีเพียงแค่น้ำตาเท่านั้นที่บ่งบอกความรู้สึกได้เป็นอย่างดี

"ตั้งแต่เมื่อไหร่...." เสียงเล็กเอ่ยขึ้นมาหลังจากที่ยอมทำใจรับกับคำตอบ

"..."

"กับผู้ชายคนนั้น มันตั้งแต่เมื่อไหร่"

"ก่อนหน้าที่ผมจะเจอคุณเมื่อสองปีที่แล้ว"

เหมือนหมดเรี่ยวแรงเมื่อได้ยินประโยคนั้นตอบกลับมา สองขาหมดแรงล้มทรุดลงกับพื้นปล่อยโฮออกมาไม่อดกลั้นเสียงของความเจ็บปวดอีกแล้ว ใบหน้าเล็กซุกลงกับฝ่ามือร้องไห้จนหมดเรี่ยวแรงไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องมันจะเป็นแบบนี้ .... คิดว่าคยูแค่นอกใจตนเอง แต่นี่มันไม่ใช่มันกลับกลายเป็นตัวเองที่ไปทำให้คยูนอกใจคนอื่น

คยูฮยอนมองเรียวอุคที่นั่งร้องไห้อย่างเจ็บปวดไม่แพ้กัน ทั้งสงสารทั้งเห็นใจและรู้สึกผิด ก้มพยุงอีกคนให้ลุกขึ้นยืน เรียวอุคลุกขึ้นยืนตามแรงพยุงของคยูอย่างไร้แรงทรงตัว แล้วจู่ๆก็ล้มพับลงไปทั้งๆที่อีกคนยังพยุงอยู่

"เรียวอุค!!!!"  ร่างสูงพยายามเรียกสติของอีกคนให้กลับมาด้วยการเรียกชื่อแต่ก็ไร้ผล เรื่องราวในวันนี้มันเลวร้ายเกินกว่าที่เรียวอุคจะทำใจยอมรับไหว ทำไมฟ้าถึงชอบเล่นตลกกับตัวเองแบบนี้นะ






"เรียวอุค....!"  คยูสะดุ้งตื่นขึ้นมาจากผวังความฝัน เรื่องร้ายในอดีตหวนคืนสู่ความทรงจำอีกครั้ง ถึงแม้จะเป็นเพียงแค่ความฝันแต่ก็เป็นฝันที่ไม่อยากจะจำมันมากที่สุด เมื่อกี๊เผลอพูดชื่อเรียวอุคออกไปรึเปล่า... ร่างสูงหันไปมองซองมินที่นอนหลับอยู่บนเตียง ซองมินคงจะไม่ได้ยินสิ่งที่ตนเองพูดออกไปหรอก

เมื่อได้สติแล้วร่างสูงก็ลุกขึ้นเดินไปหาคนที่นอนอยู่บนเตียงเอื้อมมือไปกระชับผ้าห่มให้อีกคน ก่อนจะก้มหน้าลงจุมพิตที่แก้มเนียนของคนรักอย่างรักใคร แล้วเดินออกจากห้องเพื่อหาอะไรดื่ม ตอนนี้คงนอนไม่หลับแล้วล่ะ

อีกด้านหนึ่ง ยุนโฮเดินออกมาจากห้องผ่าตัดวันนี้มีเคสผ่าตัดเข้าด่วนจึงทำให้ต้องอยู่ดึกถึงขนาดนี้ สังเกตเห็นคยูฮยอนเดินอยู่ตามทางพอดีจึงเร่งฝีเท้าก่อนจะเอื้อมมือไปแตะไหล่อีกคน

"นอนไม่หลับหรือไงวะ"

"ครับ นอนไม่หลับห่วงหน้าพะวงหลัง" คยูฮยอนตอบกลับมา

"ก็นะ ฉันก็ไม่เคยนอกใจแฟนสักทีเลยไม่รู้ว่าความรู้สึกมันเป็นยังไง"

"อย่าพูดเสียดสีผมเลยน่ะพี่" พูดยิ้มๆแต่ในใจมันก็เจ็บลึก ไอ้คำว่านอกใจแฟนเนี่ย "อาการของซองมินเป็นยังไงบ้างล่ะพี่"

"ก็ดีขึ้นแล้ว อาการก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง ร่างกายก็ฟื้นตัวเร็วดี"

เมื่อคยูฮยอนได้ยืนเช่นนั้นก็โล่งใจขึ้นมาทันที ดีแล้วล่ะ ที่ซองมินไม่ได้เป็นอะไรมาก ดีแล้วล่ะจะได้หายเร็วๆ ดีแล้วล่ะ...

"แล้วซองมินไม่ได้เป็นอะไรมากแล้วใช่มั้ยพี่"

"อืม...ไม่เป็นอะไรแล้ว ถ้าเกิดทางนั้นน่าเป็นห่วงมากกว่าก็ไปหาทางนั้นก่อนก็ได้ เดี๋ยวทางนี้ฉันดูให้เอง" ยุนโฮพูดเสริม

...ถึงจะพูดเสียดสี แต่ก็ให้ท้ายน้องเต็มที่เลยนะยุนโฮ...

คยูฮยอนทำหน้าลำบากใจ ทั้งเป็นห่วงซองมินอีกทั้งยังเป็นห่วงเรียวอุคอีกด้วย แต่ถ้าเลือกจริงๆในตอนนี้ขอเลือกคนด้านหลังได้มั้ย?(เลือกจัสดีกว่ามั้ย) ยิ่งความฝันเมื่อครู่ก็ยิ่งทำให้ตนเองนั้นเป็นห่วงเรียวอุคมากขึ้นไปอีก

"มันไม่ใช่เรื่องผิดอะไรถ้าทางนั้นน่าเป็นห่วงกว่า ก็เข้าใจนะโว้ย"

"ขอบคุณครับพี่ ผมฝากซองมินด้วย" พูดเสร็จก็โค้งลาอย่างรีบร้อน

"เออๆ" ยุนโฮมองตามหลังแล้วส่ายหัว ทำยังไงได้ก็ไม่ได้อยากจะส่งเสริมน้องแต่ก็สงสารเรียวอุคอ่ะนะ เพราะตอนนี้ดูอาการจากทั้งสองคนเรียวอุคดูน่าเป็นห่วงกว่าเยอะ


 

--------------------------------------------------------------------------

29 ธ.ค. 53
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

5,799 ความคิดเห็น

  1. #5623 poppoka (@poppap24_elf) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2556 / 08:30
    โอ้ เศร้าที่อุครู้ว่าตัวเองมาทีหลัง
    #5623
    0
  2. #5588 annie137 (@luvminnie) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2556 / 16:42
    วอนจำอุคไม่ได้หรอ พี่เย่มาแล้ว
    #5588
    0
  3. #5537 Nok Yaki (@newmarukoe28) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:07
    ยิ่งอ่านยิ่งปวด (ตับ) ใจ อ่ะนะ
    #5537
    0
  4. #5473 Hanoy_4701 (@hanoy123) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2555 / 03:20
    ยิ่งอ่านยิ่งพูดไม่ออก
    ขึ้นทุกทีๆๆ
    #5473
    0
  5. #5377 nachi (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 เมษายน 2555 / 22:14
    อยากบอกว่าตอบอุ๊คตบ

    แบบว่า เชียร์ ตบมันเลย เตะมันด้วยสิ ฮ่ะๆๆ

    #5377
    0
  6. #5310 Hajima_homin (@kimhomin) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 11:08
    สงสาร พูดได่คำเดียวว่าสงสาร
    #5310
    0
  7. #5261 angsanasj (@angsanana) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 มีนาคม 2555 / 02:04
    ไม่รู้จะเม้นยังไงแล้ว  จะเม้นยังไงก็คงจะเม้นแต่เกลียดคยู สงสารมิน
    #5261
    0
  8. #5161 LoveHae_KyuMin (@partyzigalee) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2555 / 14:49
     ยุนโฮก็สนับสนุนด้วยซะงั้น ทำไมมินไม่ได้ยินให้มันรู้เรื่องกันไปเลยนะ อิคยูจะได้ตายคาโรงพยายาลแน่
    #5161
    0
  9. วันที่ 27 มกราคม 2555 / 14:32
    ได้โปรดให้มินรู้เรื่องสักที จะได้รู้กันไปว่าคยูมันจะทำยังไง
    #5115
    0
  10. #4986 love-mini-min (@we-love-mini-min) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2554 / 19:07
    ขอให้มินได้ยินที่อิกี้มันพูดชื่ออุค
    #4986
    0
  11. #4943 พริกหยวก (@ywis-vampirism) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2554 / 20:21
    เจ็บแทน -   -
    เป็นเราคงช็อคอ่ะ
    มีแฟนมาตั้งสองปีเเล้วเพิ่งรู้ T^T
    #4943
    0
  12. #4919 137 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2554 / 17:22
    รุสึกว่าสงสารมินมากกว่าอุคอีกน้ะเนี่ยย เกลียดกี้ที่สวดด : P
    #4919
    0
  13. #4876 Kid The Phantom Thief (@primo-decimo) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2554 / 23:23
     ให้ตายเถอะ
    กี้แกมันบ้า

    #4876
    0
  14. #4811 DoG_Tew (@tew-mylove) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2554 / 16:11

    คยู อย่าสองใจ!

    #4811
    0
  15. #4785 mind-sgf (@mind-sgf) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2554 / 12:36
     วอนมาจีบมินเลยสิ่!!!
    #4785
    0
  16. #4619 far_fah_far (@farfahfar) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2554 / 14:50
     กี้บ้า กี้หลายใจอ่ะ นิสัยไม่ดีเลยT^T
    #4619
    0
  17. #4332 all-y (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2554 / 01:51
    ทำไมกี้เป็นแบบนี้ เลือกใครไม่ได้เลยสักคน
    #4332
    0
  18. #4228 tagera_sweet (@sugersweet) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 17:16
    อุค..ต้องทำมากกว่านั้สิ
    #4228
    0
  19. #4148 MoNoMeeNNy_ilOveSuJu (@_MoNo_) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 เมษายน 2554 / 20:56
    อุคดูน่าเป็นห่วงมากกว่า ..จริงงั้นหรอ ?
    #4148
    0
  20. #3941 Lovelessx2 (@lovelessx2) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 มีนาคม 2554 / 15:42
     รอวันนั้นแล้วกัน
    จะได้รู้สึก
    #3941
    0
  21. #3706 N0ii2d (@chayaniid) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มีนาคม 2554 / 18:52
     กรี๊ส คยูโหดร้ายที่สุดอ่ะ = =
    #3706
    0
  22. #3683 hamsters (@chian020) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 14:23
    กี้หยุดนิสัยหลายใจ
    #3683
    0
  23. #3650 ใครไม่รู้' (@makam) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 มีนาคม 2554 / 20:20
    คยู - -*
    #3650
    0
  24. #3627 @น้องสาวคยู|' (@m-a-y-n-e) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 มีนาคม 2554 / 17:59
    ไอ่เลว เจ้าชู้มาก !!
    นะ -  -' ภรรยา 2คน
    เดี๋ยววิ่งไปหาคนนี้ เดี๋ยววิ่งไปหาคนโน้น
    ก็เข้าใจ คยูขอ 2 ฮ่าาาาาา ^ ^
    พ่อคนหล่อเลือกได้ คึคึ >.<

    สู้ๆต่อไปนะคะไรเตอร์ : D
    #3627
    0
  25. #3595 Bes_KyuMin (@Beskyumin) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 มีนาคม 2554 / 13:50
    กี้เดินทางอีกแล้ว!
    แกเจ้าชู้ได้โหล่ จริงๆ วันๆจะไม่ทำอะไรเลยใช่ไหม
    ปฏิบัติต่อแฟนหลายคนก็เกินไปแล้ว หมดเวลา~
    #3595
    0