Hello dear ! สวัสดีที่รัก

ตอนที่ 7 : ความลับไม่มีในโลก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 110
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    23 ส.ค. 53

บทที่  7 ความลับไม่มีในโลก

 

           

ปักเป้าจับตามอง หัวหน้า ที่วันสองวันนี้ดูเหมือนเธอจะแปลก ๆ ไป ดูเหมือนจะมองมาทางเขาบ่อย ๆ ไม่หรอกน่ะ เธอคงไม่ได้กำลังเหงา และต้องการให้เขาไปดามใจใช่มั้ย ?

 

ฝันไปเหอะ ถึงเธอจะน่าสงสารแต่เขาก็ยังไม่คิดจะเอาใครเข้ามาแทรกกลางระหว่างความรักที่ยังคงครึ่ง ๆ กลาง ๆ ของตัวเองเหมือนกัน

 

นี่คือช่วง งอน ของเขากับเพลง เขาพยายามจะบอกตัวเองอย่างนั้น และกล่อมตัวเองให้เชื่อมั่นว่าความจริงมันเป็นอย่างนั้น เพลงงอนเขาออกบ่อยไป เวลาที่เขาสนทนากับเพื่อนผู้หญิงที่ดูเหมือนจะมีท่าทีให้ เวลาที่เขาต้องทำงานที่คณะดึก ๆ ดื่น ๆ กับเพื่อนนักศึกษาหญิงที่อยู่กลุ่มเดียวกัน

 

ถอนหายใจยาวเหยียดอีกครั้ง อีกครั้ง แล้วก็อีกครั้ง ให้ตายเหอะ ไม่เห็นว่าความกลุ้มอกกลุ้มใจมันจะลดลงตรงไหน เหมือนมันจะมากขึ้นเสียด้วยซ้ำไป

 

ขยับลุกจากโต๊ะ ตั้งใจจะไปเข้าห้องน้ำ คนที่นั่งอยู่ด้านหลังก็เหมือนจะกระวีกระวาดลุกขึ้นมาหาทันที

 

จะไปไหนเหรอ ? ให้ฉันช่วยมั้ย ?

 

แม้จะกระดาก แต่เธอก็แก้ขวยให้ตัวเองด้วยการมองอีกฝ่ายด้วยดวงตาแจ๋วแหวว(แม้จะหยี) หลังจากที่นอนเอามือก่ายหน้าผากคิดมาค่อนคืน เธอก็คิดเอาเองว่า ต่อให้วันหนึ่งนายปักเป้าจะรู้ว่าเป็นเธอ แต่ถ้าเธอจะทำดีกับเขาไว้บ้าง สิ่งที่เธอทำมันคงจะช่วยผ่อนหนักให้เป็นเบา อาจทำให้นายปักเป้าลดหย่อนผ่อนโทษให้เธอบ้างก็เป็นได้

 

จะไปห้องน้ำน่ะครับ ไม่เป็นไรหรอก ผมไปเองได้... เบี่ยงแขนหนีทันที หากก็เป็นไปโดยสุภาพ พยายามอย่างเหลือเกินที่จะไม่ให้อีกฝ่ายรู้สึกว่าไม่อยากให้เธอมายุ่งกับเขามากนัก ถึงยังไงเธอก็นามสกุลเดียวกับ MD

 

ไม่ต้องเกรงใจหรอก... ยังคงยืนยันเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะช่วยให้ได้ ตรงเข้ามาพยุงด้วยสีหน้ามุ่งมั่นมาก ไปสิ ฉันจะประคองนายไปเองนะ...

 

คุณน้ำเย็นครับ... ขืนตัวเอาไว้ไม่ยอมให้เธอจูง ผมไปเองได้...

 

เหอะน่า... เริ่มจะหงุดหงิดแล้ว นายเป็นคนเจ็บ ทำอะไร ๆ เองมันจะไม่ถนัดน่ะสิ...

 

แล้วคุณน้ำเย็นจะไปช่วยผมรูดซิป หรือจะไปช่วยถือ ?

 

คนแก้มป่องแก้มแดงทันที แต่เพราะฟังไม่เก็ทก็เลยหลุดปากถามไปโดยไม่รู้ตัว ถือ ... ถืออะไร ?

 

ปักเป้าเงยหน้าขึ้นหัวเราะเบา ๆ ก่อนก้มหน้าลงกระซิบที่ข้างหูเธอ ก็... ช่วยผม ถือ เวลาที่ผม... เอ่อ... ทำธุระอยู่ไงครับ...

 

คนตัวเล็กผงะถอยทันควัน ในใจนึกก่นด่าคนที่เดินกระโผลกกระเผลกจากไปช้า ๆ อย่างขุ่นเคือง คนอย่างนายปัก-เป้านั่นน่ะนะ มันไม่เหมาะจะทำดีด้วยหรอก มันเหมาะที่จะอวยพรให้ไปดีต่างหากล่ะ

 

กระแทกตัวลงนั่งอย่างหงุดหงิด ก่อนจะสะดุ้งเมื่อยัยเมย์แทรกตัวมานั่งประกบแทบจะทันที นี่ แก มันจะออกนอกหน้าไปแล้วนะยะ ...

 

อะไรของแก ? ย้อนถามอย่างรำคาญ แม่เพื่อนเลิฟทำเสียงจิ๊จ๊ะคล้ายเธอนี่ช่างสมองช้าเหลือจะรับ ก่อนจะทำการอรรถาธิบาย (แน่ะ ใช้ศัพท์สูง)

 

ปักเป้าน่ะ ของฉันนะยะ รึที่แกบอกฉันว่าแฟนปักเป้าน่ะนางฟ้านางสวรรค์ เพราะจะกันท่าฉัน ?

 

น้ำเย็นเงยหน้าหัวเราะลั่น แกนะแก ยัยเมย์ ไม่น่าจะมาเป็นเพื่อนกะฉันได้ น่าจะรู้นะยะ สเป็คฉันต้องน่ารักแบบเจ๋งเท่านั้น...

 

คิดเอง ชะงักเอง เมื่อนึกถึงคนที่ไม่มีวันจะกลับมา แม้ไม่ตายจากก็จะไม่มีวันกลับมา... นั่นอาจเป็นเพราะเธอเองต่างหากที่ตายจากความรู้สึกนึกคิดของเขาไปแล้ว...

 

หญิงสาวหน้าสลดลง หากยังไม่ทันจะเศร้า แม่จอมซักก็กระแซะตัวเองเข้ามาอีก เท่านั้นยังไม่พอ ยังคาดคั้น ตกลงยังไง ? แกจะแข่งกะฉันเหรอ ? เพื่อนรักหักเหลี่ยมกันเค้าไม่ยอมน้า...

 

ทำท่าจะฟูมฟายไปใหญ่โตแล้ว น้ำเย็นส่ายหน้า ก่อนตัดสินใจตัดปัญหาด้วยการดึงแขนเรียวของอีกฝ่ายให้ลุกตาม พาลัดเลาะไปยังที่สงัด เงียบ ไร้ผู้คน... บันไดหนีไฟ...

 

ฉันไม่อยากได้ไอ้นายปัก-เป้าอะไรนั่นหรอก แกไม่ต้องวิตกจริตไป ที่ฉันทำน่ะ เพราะมันจำเป็น...

 

เหรอ ? สีหน้าสีตาสอดรู้ขึ้นมาทันที จำเป็นอะไรของแก ? อย่าบอกนะว่าจำเป็นต้องเอามาแก้เหงาแก้ขัดไปพลาง ๆ ระหว่างที่ยังหาแฟนใหม่ไม่ได้ ?

 

คนฟังปลงทันที แก... คิดได้แค่นี้เหรอ ? ฉันจะบอกให้ แต่แกต้องสัญญากะฉันว่าจะเก็บเป็นความลับ ห้ามให้ใครรู้เด็ดขาด เพราะมันสำคัญและมีผลกับชีวิตของฉันมาก ๆ แกเข้าใจใช่มั้ย ?

 

อีกฝ่ายพยักหน้าหงึกหงัก มองตาแป๋ว ๆ คู่นั้นก็ให้รู้สึกเหมือนเจ้าหล่อนรับปากไปงั้น ๆ ขอแค่ให้ได้ฟังก่อนแล้วค่อยว่ากัน สมฉายา โทรโข่ง ประจำออฟฟิศ

 

แก... สาบานสิ

 

อะไร ? มันเรื่องใหญ่ขนาดต้องสาบานเลยเหรอ ? รู้แล้วไม่เล่าต่อมันเป็นบาปนะ แกรู้มั้ย ? บ่นกระปอดกระแปด ปากยื่นจนปากบนเกือบจะชิดจมูก ... มีเรื่องดี ๆ แล้วไม่แบ่งปัน มันก็คนไม่มีน้ำใจน่ะสิแก...

 

งั้นแกอย่ารู้เลย... ตัดบททันที ทำท่าจะหมุนตัวเดินหนีลงบันไดกลับไปทำงานเลยด้วยซ้ำ ยัยเมย์คว้าแขนอีกฝ่ายด้วยความเร็วปานวอก

 

เออ ๆ ๆ ๆ สาบานก็ได้... ชูสามนิ้วยังกะลูกเสือสามัญ ... ถ้าข้าพเจ้าแพร่งพรายเรื่องของเพื่อนออกไป และทำให้เพื่อนต้องเดือดร้อนหรือเป็นอันตรายถึงชีวิต ข้าพเจ้าขอสาบานจะทำบุญอาหารที่เพื่อนชอบ เช่น กระเพาะปลา ผัดหมี่ซั่ว แล้วก็กรวดน้ำไปให้อย่างสม่ำเสมอ ทุกวันที่ข้าพเจ้าสามารถทำได้ถ้าตื่นทัน... เอ้า เล่ามา...

 

ยังมีหน้ามาขอให้เล่า น้ำเย็นคว้ามืออีกฝ่ายหมับ บังคับให้พนมใหม่อีกครั้ง พร้อมทั้งคำสาบานที่พูดให้เองเป็นที่เรียบร้อย ถ้าแกเอาไปเล่าให้ใคร หรือถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไปจากแก ขอให้ตัวแกจงอกหักรักคุดไม่ได้ผุดได้เกิด ชอบใครก็เป็นตุ๊ด ถูกใจใครให้เป็นเกย์ อาภัพรักทุกชาติไป ซ้า~ธุ...

 

ยัยคนโดนสาบานภาคบังคับทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ แก๊ ~ แล้วถ้าฉันเผลอล่า ~ ไม่ต้องนอนตะกายฝาไปตลอดชีวิตเหรอ~ “

 

ถึงจะโอดครวญยังไงเจ้าของเรื่องที่เจ้าหล่อนอยากจะรู้หนักหนาก็เหมือนจะไม่ใจอ่อน เอาเหอะ คำสาบานนั่นยกเลิกก็ได้ แต่แกไม่ต้องรู้...

 

ก็ด้ะ ... รับคำเสียงสะบัด แม้ไม่อยากเอาความอยากรู้มาเสี่ยงกับอนาคต แต่... เค้าอยากรู้ง่า... เอ้า ฉันสาบานตามที่แกว่าก็ได้ ว่ามาสิ...

 

น้ำเย็นยื่นหน้าไปแนบแก้มอีกฝ่าย กระซิบที่ริมหูอย่างระมัดระวัง ดวงตารีเล็กกวาดมองไปรอบ ๆ อย่างระแวงระวังเช่นกัน จนกระทั่งจบความเธอจึงถอยหลังออกมายืนมองเพื่อนที่ยกมือขึ้นปิดปาก ทำตาโต

 

อะไรนะ ? ที่จริงแล้ว แกเองที่...

 

คำพูดต่อจากนั้นไม่มีโอกาสได้ออกมาดูโลกเพราะมือขาวของน้ำเย็นที่ปิดปากคนพูดเอาไว้ทันที ห้ามพูด สาบานแล้วนะยะ ! “

 

ทำท่าเหมือนกลืนอะไรบางอย่างลงคอ อะไรบางอย่างที่น่าจะเป็นอะไรที่ตั้งใจจะพูดเมื่อครู่ ก็ได้...เฮ้ย แต่ที่จริง ตอนแรกแกเป็นจำเลยของฉันนะยะ แล้วแกมาหลอกให้ฉันสาบานได้ไง ?

 

น้ำเย็นยักไหล่ หมุนตัวเดินจากมาทันที ไม่ทันแล้วล่ะยัยเมย์เอ๋ย เธอคิดช้าไปสองวิ แต่มันก็ทำให้ฉันได้เก็บความลับอันสำคัญสุดยอดนี้เอาไว้กับฉัน กับแก กับเราทั้งสองคน และเรื่องในวันนี้จะทำให้แกต้องให้คำปรึกษา & ความช่วยเหลือฉันไปโดยปริยาย...

 

 

 

 

 

หนังที่เพลงเลือกเป็นหนังรักแบบไทย ๆ ตามแบบฉบับของเธอ ตอนที่เคยคบกันเธอก็ชอบออดอ้อนแกมบังคับให้เขามาดูหนังประเภทนี้เป็นเพื่อนอยู่เสมอ ๆ ...

 

พี่อยากดูหนังแอ็คชั่น...

 

เพลงไม่ชอบ... ตอบพร้อมกับยิ้มหวานละลายใจ แต่... ขอโทษ พี่ไม่ใช่นายปักเป้า...

 

งั้นพี่ไปเดินดูหนังสือรอเพลงดีกว่า พี่ไม่ชอบพวกหนังรัก ดูแล้วมันจะหลับทุกที เสียดายค่าตั๋ว... ทำท่าจะเดินหนี ก่อนจะหยุดเมื่อมือนุ่มของเธอคว้าแขนเอาไว้ทันทีตามคาด

 

งั้น... พี่บอมอยากดูเรื่องอะไรล่ะคะ ?

 

แค่เพียงคำพูดด้วยน้ำเสียงอ่อย ๆ ของเธอ ด้วยสีหน้าที่เหมือนกับว่ารู้ตัวดีว่าจะไม่ชอบสิ่งที่เขาเลือกแต่ก็ต้องยอมรับเพราะอยากจะมีเพื่อน ก็ทำให้หัวใจของเขาอ่อนยวบด้วยความสงสาร

 

เขาเป็นอะไร ? ทำไมจะต้องมาอารมณ์เสียใส่เธอ ทำไมการทำให้เธอต้องยอม ต้องผิดหวัง ต้องเสียใจเพราะคำพูดของเขาแม้เพียงเล็กน้อยก็ทำให้หัวใจเหมือนจะพองโตด้วยความสุขขึ้นมาได้...

 

มันอาจเป็นเพราะความแค้นที่ถูกทำลายศักดิ์ศรี ความเจ็บปวดที่เธอเหยียบย่ำความเป็น เบอร์หนึ่ง ของเขา ด้วยการสลัดเขาทิ้ง และเลือกผู้ชายไม่เป็นโล้เป็นพายและไม่มีอะไรสักอย่างที่จะเทียบเคียงกับเขาได้มาแทนที่...

 

แต่ถึงอย่างนั้น มันก็นานมาแล้ว เขาควรจะลืม และเลิกคิดที่จะทำให้เธอต้องเจ็บปวดเพื่อสนองNeed ของตัวเองได้แล้ว...

 

หนังอะไรก็ได้ ตามใจเพลงแล้วกัน ที่จริงดูหนังไทยก็ดีนะ ได้อุดหนุนของไทย... พูดเรื่อยเปื่อยไปอย่างนั้น ทำเป็นไม่มองสีหน้าลิงโลดของเธอ เฮอะ อย่าทำหน้ามีความสุขอย่างนั้นเลยสาวน้อย พี่ไม่ได้ยอมเพื่อความสุขของเธอ แต่พี่ไม่ได้รู้สึกหรือว่าคาดหวังความสุขหรือความสนุกสนานในการมาที่นี่กับเธอต่างหาก...

 

พูดถึงความสุขก็นึกถึงใครบางคน สิ่งมีค่าของเขาที่เขาเพิ่งจะค้นพบเมื่อไม่นานมานี้ การค้นพบที่ยิ่งใหญ่เหลือเกินสำหรับชีวิต... บางที อาจจะลองชวนเธอมาดูหนังสักเรื่องก็น่าจะดีนะ...

 

เพลงซื้อตั๋วเสร็จแล้ว กำลังจะหมุนตัวเดินกลับมายังเขาที่ยืนรออยู่ที่ด้านหลัง หากยังไม่ทันถึงตัวเขาเธอก็หยุด ชะงัก ใบหน้าเปลี่ยนสีไปในบัดดล

 

ความรู้สึกเย็นวาบวิ่งผ่านสันหลังเขาไป เมื่อตระหนักได้ว่าสายตาของเธอมองนิ่งไปยังเบื้องหลังของเขา มันมีอะไรกันนะ ? เอเลี่ยน ซอมบี้ หรือว่าแวมไพร์...

 

แต่... ไม่ใช่สักอย่าง สิ่งที่ได้เห็นเมื่อเหลียวไปมองอย่างเชื่องช้าคือ... ไอ้ปักเป้า !

 

เขายังตกใจไม่สุดด้วยซ้ำเมื่อสายตามองเลยไปยังคนที่เดินตามหลังหมอนั่นมา ไอ้บิ๊กหน้าเหี้ยม เพื่อนสุดซี้ของไอ้ปักเป้า สาวสวยเปรี้ยวคนหนึ่งที่เขาไม่รู้จัก และ...

 

... น้องแก้ม !!!

 

 

 

 

 

ขาของเขามันชา ที่จริง ถ้าจะพูดให้ถูกแล้วละก็ เขาชาไปทั้งตัว ชาตั้งแต่หัวจรดเท้า ชาตั้งแต่ที่เดินมาแล้วได้เห็นเธอมาดูหนังกับ... ไอ้พี่บอม !!!

 

เลือดทุกหยดในร่างกายเหมือนจะเย็นเฉียบจนแทบกลายเป็นน้ำแข็ง แล้วก็กลับร้อนรุ่มพลุ่งพล่านขึ้นมา นี่เอง... นี่เองที่ทำให้เพลงตัดเขาได้ง่ายดายนัก รักเก่าที่บ้านเกิดนี่เอง...

 

รอยยิ้มของเธอเมื่อหมุนตัวมาจากช่องซื้อตั๋ว อาการชะงักที่ถูกกลบเกลื่อนด้วยการสะบัดหน้าหนีเขาไป ทุกอย่างนั้นเป็นหลักฐานชั้นดีที่บ่งชี้ชัดให้เขาได้เข้าใจกระจ่าง สายปริศนานั่นไม่ใช่บุคคลปริศนา แต่เป็นคนที่เขารู้จักดีและเคยชกกันจนหน้าพังมาแล้ว ไอ้สารเลวคนนี้นี่เอง !!!

 

เมย์เอียงหน้าไปกระซิบกับเพื่อนของคนที่ยืนนิ่งเหมือนถูกสาปอยู่นั่น บิ๊ก ปักเป้าเป็นอะไรน่ะ ?

 

คนถูกถามยิ้มนิดหนึ่ง อารมณ์คล้ายกำลังปลง ... แฟนมันครับ มากับเพื่อนเก่าที่รู้ใจ...

 

น้ำเย็นที่ได้อานิสงส์ประโยคบอกเล่าของบิ๊กไปด้วยพุ่งสายตาไปยังร่างเล็กบางของสตรีที่ไม่น่าเรียกว่าคน คำนำหน้าชื่อของเธอน่าจะเป็นนางฟ้า ... สวยสุด ๆ จนเหมือนจะไม่มีจริงอยู่ในโลก ยังกะนางไม้ นางฟ้า นางสวรรค์ ฯลฯ

 

ช่องว่างระหว่างคนทั้งสองกลุ่มดูเหมือนสมรภูมิที่กำลังรอเพียงให้แม่ทัพของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งตะโกนว่า บุกกกกก !!!!!! ‘ ขึ้นมา หากแม้เวลาจะผ่านไปราวชั่วกัปชั่วกัลป์ ก็ยังดูเหมือนจะไม่มีใครบุกเข้าหาใคร ไม่เห็นว่าหนุ่มสองคนนี่จะกระโจนใส่กัน ชกกันเซ่ ชกกันเล้ย อยากจะเห็นศึกหน้านางสักครั้งในชีวิตเหมือนกัน...

 

น้ำเย็นกำลังจะถอนหายใจอย่างหงุดหงิดที่มวยคู่เอกเหมือนจะล้มมวยซะงั้น ก่อนจะตกใจเมื่อได้เห็นคนที่เพิ่งจะเหลียวมองมาช้า ๆ นั่น ฮ... เฮ้ย... นั่นมัน...

 

ต่างฝ่ายต่างมองกันมองเองอยู่นาน ก่อนที่บิ๊กจะขยับไปกระซิบที่ข้างหูเพื่อน เฮ้ย เป้า ตกลงวันนี้จะมาดูหนังรึเปล่าวะ ? หรือจะยืนดูตัวอย่างหนังกันอยู่ตรงนี้ สุภาพสตรีอีกสองคนเค้ากำลังรออยู่นะโว้ย...

 

ปักเป้าถอนหายใจ จริงสิ สถานการณ์ในตอนนี้ไม่ได้มีแค่เขา แต่มันยังมี คนอื่น ที่ไม่รู้ตื้นลึกหนาบางใด ๆ กับเรื่องนี้ แต่... เรื่องนี้ ถ้าต้องมีคนเจ็บ แน่นอน มันต้องไม่ใช่เขาคนเดียว

 

มือคร้ามความคว้าแขนเล็กของน้ำเย็นมาทันที รั้งเธอให้มายืนแนบข้างอย่างรวดเร็ว ... ที่จริง เขาควรจะใช้เมย์มากกว่า เพราะเธอคงจะแสดงได้แนบเนียนกว่า แต่... อะไรจะเจ็บกว่าการต้องแพ้คนที่ด้อยกว่าเราอย่างไม่เห็นฝุ่นกันล่ะ ?

 

ใบหน้าสวยของเพลงซีดลงทันทีที่ได้เห็นคนรักลากผู้หญิงท่าทางกระเปิ๊บกระป๊าบเดิยโขยกเขยกผ่านหน้าเธอไป ทำเหมือนเธอไม่มีตัวตน ทำเหมือนกับว่า เธอไม่มีความหมายใด ๆ ต่อชีวิตของเขาอีกต่อไปแล้ว...

 

แต่หญิงสาวไม่ได้สังเกตสักนิดเลยว่า คนที่หน้าซีดกว่า ยืนอยู่ข้าง ๆ เธอนี่เอง !

 

 

 

 

 

หนังสนุกมาก ๆ แต่ไม่มีใครดูรู้เรื่องเลยสักคน ...

 

บอมดูหนังไม่รู้เรื่องเอาเลย ปลายหางตามันคอยจะเห็นแต่เงาของคนข้าง ๆ ที่ยกผ้าเช็ดหน้าในมือขึ้นซับน้ำตาเป็นระยะ ๆ ทั้ง ๆ ที่หนังที่ดูเป็นประเภทโรแมนติกคอมเมดี้ ... อีกใจก็กระวนกระวาย มองหาใครบางคนที่มากับศัตรูคู่อาฆาตอย่างน่าเจ็บใจที่สุด

 

ปักเป้าหลับตาลง ไม่ดูมันอีกต่อไปเพราะรู้ดี ถึงแม้จะดูก็ไม่รู้เรื่อง ไม่มีเนื้อหาสาระอะไรไหลผ่านเนื้อสมองไปและได้รับการรับรู้หรือจดจำเอาเลยในเวลานี้ เจ็บปวดและเจ็บใจจนไม่อาจซึมซับความซาบซึ้งอะไรจากภาพบนจอนั่นได้อีกแล้ว...

 

เจ็บปวด... ที่เธอทิ้งเขาง่ายดาย...

 

เจ็บใจ... ที่ทั้งหมดเป็นแผนของคนชั่วคนหนึ่ง...

 

วันนี้เขาไม่น่าลากสังขารมากับไอ้บิ๊กเลย ไม่น่าตัดสินใจเพราะความเหงา คงไม่ต้องมานั่งปวดใจอยู่ตรงนี้... แต่ก็นั่นละ ถ้าไม่มาก็ไม่มีวันได้รู้ว่าไอ้พี่บอมเป็นคนเลวถึงขนาดนี้...

 

น้ำเย็นเองก็ดูไม่รู้เรื่องเช่นกัน ในสมองคิดวุ่นวายไปหมด เธอคิดว่าสิ่งที่ทำลงไปเพราะความพลั้งเผลอนั้นเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่... นายปักเป้ารักแฟนของเขามากแค่ไหนกัน แฟนของเขา... เท่าที่มองจากสายตาก็รู้ว่าเธอเองก็เจ็บปวดไม่น้อย แต่ยังสงสัยอยู่อย่าง ไอ้พี่บอมมาเกี่ยวอะไรกับบ่วงรักบ่วงเสน่หาของสองคนนี้ ?

 

เธอไม่เคยคิด คิดไม่ถึงเลยว่า ความผิดพลาดเพียงเล็กน้อยนั้นจะให้ผลที่ยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้...

 

แก... ท่ามกลางเสียงกระหึ่มของ dolby digital ในโรงหนัง ยัยเมย์ขาเมาท์ก็ยังอุตส่าห์พยายามจะเมาท์ให้ได้ตามนิสัย ... แฟนปักเป้าสวยอย่างที่แกว่าจริง ๆ ด้วยนะ

 

อือ

 

รู้สึกผิดละสิแก...

 

คนถูกดักคอถอนหายใจเฮือก ก่อนตอบหนักแน่น ... มาก

 

ยัยคนช่างพูดทำท่าจะเมาท์ต่อ ถ้าไม่ติดว่าบิ๊กจะเอียงหน้ามาใกล้แล้วส่งเสียง ชู่ว์ว์ ดักเอาไว้ น้ำเย็นเลยมีโอกาสได้อยู่คนเดียวเงียบ ๆ กับความคิดสารพัดสารพันอีกครั้ง

 

เธอผิดโดยไม่ตั้งใจ แต่ก็ทำให้นายปักเป้ากับนางฟ้าเลิกกัน ...

 

การที่นายปักเป้าต้องเลิกกับนางฟ้า ทำให้มันแค้นฉัน...

 

แล้ว... ถ้า... ฉันสามารถทำให้สองคนนี้ดีกันได้ ความผิดเป็นอันยกเลิกหรือเปล่า ? สองคนนั่นจะอภัยให้ฉันใช่มั้ยที่ทำให้พวกเค้าแค่งอนกันชั่วคราว ไม่ใช่เลิกกัน...

 

อยากจะร้องไชโยให้กับเส้นทางที่สวรรค์ประทานมาให้ หนทางที่จะแก้ไขความผิดพลาดครั้งร้ายแรงนี้ให้คลี่คลายลง สุดท้ายมันต้องจบลงด้วยดี ...

 

... แล้วทุกคนก็อยู่กันอย่างมีความสุขตลอดไป...

 

 

 

 

 

พี่บอม...

 

บอมชะงัก แม้จะคุ้นหูเสียงอ่อนหวานนั้นแต่ก็ไม่อยากจะคิดว่าเป็นคนที่เขาคิด... มันไม่น่าจะใช่นี่หว่า...

 

แต่คนที่ยืนแก้มป่องอยู่นั่นตอกย้ำให้รับรู้ว่า มันเป็นเธอจริง ๆ ที่เรียกเขาเมื่อครู่...

 

น้ำเย็น

 

บังเอิญจังนะคะ... หึ ถึงจะเห็นฉันเฉิ่มเชยขนาดไหน แต่มารยาหญิงนี่มันอยู่ในโครโมโซมเพศหญิงอยู่แล้ว ถึงยังไงก็ต้องได้ขุดมาใช้ในวันสำคัญเช่นนี้เข้าสักวันนั่นละ ... มาดูหนังเหมือนกันเหรอ ? พาน้องสาวมาดูด้วยเหรอคะ ?

 

ชายหนุ่มหัวเราะ ขยับจะอธิบายเมื่อสาวสวยหยาดฟ้ามาดินข้างกายเขาเอ่ยแทรกมาก่อนอย่างรวดเร็ว ไม่ใช่ค่ะ เราสองคนไม่ใช่พี่น้องกัน

 

สาวสวยประสานสายตากับคนเจ็บที่เธอเพิ่งจะมองเห็นเฝือกที่ข้อเท้าของเขา แม้จะอยากเข้าไปประคอง เข้าไปถามไถ่ว่าเจ็บมากไหม อยากจะเข้าไปดูแล แต่ทิฐิที่ก่อตัวขึ้นหลังจากได้เห็นภาพผู้หญิงคนนี้กับแฟนเธอเดินจูงมือกันซื้อตั๋ว เดินประคองกันเข้าโรงหนังไปยังคงทำหน้าที่ของมันเป็นอย่างดี

 

น้ำเย็นชะงัก แต่ยังไม่ยอมแพ้ ไม่ใช่พี่น้องก็ไม่เป็นไร พี่บอม... หันไปทำเสียงอ้อนคนที่เพิ่งจะคุยกันดี ๆ ก็วันนี้ ... ไปกินข้าวด้วยกันสิคะ กินกันเยอะ ๆ สนุกดี...

 

พูดไปเหมือนไม่รู้อารมณ์คนทั้งสามคน ทำเหมือนไม่รู้สึกถึงคลื่นแม่เหล็กรุนแรงระหว่างคนทั้งสามนั้น สีหน้ารื่นรมย์เหลือเกินของเธอทำเอาปักเป้าอยากจะลากคุณหัวหน้าออกไปจากตรงนี้ เอาไปเหวี่ยงลงสะพานซังฮี้เหลือเกิ๊น

 

คงไม่เป็นไรหรอกค่ะ เราทานกันสองคนสบายใจกว่า... เพลงกระแทกเสียงคำว่าสบายใจ อยากจะว่ากระทบทั้งแฟนหนุ่มที่ยืนหน้าขึงอยู่นั่น แล้วก็แม่ผู้หญิงแสนเชยที่เหมือนกำลังจะพยายามหว่านเสน่ห์ใส่พี่บอมของเธอด้วย...

 

อยากจะแสดงความเธอแน่กว่าฉันสินะ แน่กว่าทั้ง ๆ ที่ไม่มีอะไรดีกว่าเลยสักอย่าง ไม่ว่าจะเป็นหน้าตา การแต่งตัว หรือว่ากิริยาสำรวมแบบผู้ดี...

 

หญิงสาวคล้องแขน อดีตแฟน ที่สะดุ้งทันที เอ่ยกับคนที่ยืนต่อหน้าด้วยเสียงอันดัง เราสองคนขอตัวก่อนนะคะ ยังมีโปรแกรมอีกเยอะเลย ...

 

น้ำเย็นยืนหน้าเหรอ มองคนสองคนที่เดินห่างออกไปนั่นอย่างงุนงง ฉันทำผิดที่ขั้นตอนไหนกันน่ะ ? ทำไมมันถึงได้ออกมาเป็นอย่างงี้ล่ะ ?

 

คุณเย็น ผมกับไอ้เป้ากลับก่อนดีกว่า...

 

ในที่สุดบิ๊กก็เสนอทางออกท่ามกลางบรรยากาศแสนกร่อยมาให้ ยังผลให้ทุกคนที่เหลืออยู่ในวงสนทนาพากันถอนหายใจโล่งอก ปักเป้าลดสายตาลงมองพื้น...

 

... นี่แปลว่า ระหว่างเรา มันจบแล้วงั้นเหรอ ?

 

ทำไมนายทำหน้าอย่างงั้น นายปัก-เป้า ... คุณหัวหน้าเอ่ยแทรกภวังค์อันเจ็บปวดของเขาขึ้นมา พอเงยหน้าก็ได้เห็นเธอตั้งศอก กำมือ เหมือนอยากจะบอกให้เขาสู้ยังไงยังงั้น

 

มันไม่เกี่ยวกะคุณ...

 

เกี่ยว

 

หา ? อุทานอย่างงุนงง ก่อนงุนงงยิ่งกว่าเมื่อได้ยินประโยคต่อมาของเธอ

 

เกี่ยวเซ่ เพราะฉันนี่แหละ ที่จะเป็นกามเทพของนาย ช่วยให้นายกะแฟนนายดีกันไงล่า ...

 

ปักเป้าหัวเราะทันที เงยหน้าหัวเราะดังกั่ก ๆ ๆ ๆ อย่างไม่อายสายตาคนที่เดินผ่านไปผ่านมาเลยสักนิด ก่อนจะหยุดอย่างฉับพลัน ก้มลงมาพูดกับเธอ

 

คุณหัวหน้า เอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะครับ ผมขอบคุณมาก...

 

น้ำเย็นหน้าม้าน หากเพราะสัญชาตญาณการเอาตัวรอดเพียงอย่างเดียวเท่านั้นที่ทำให้เธอคว้าคอเสื้อเชิ้ตของอีกฝ่าย รั้งให้ก้มต่ำลงมา กระซิบเสียงลอดไรฟัน

 

ถึงยังไงฉันก็จะช่วย เพราะฉันไม่อยากให้นายต้องเป็นอย่างฉัน ฉันไม่อยากให้นายต้องเสียความรักไปด้วยเรื่องเข้าใจผิดแบบนั้น นายไม่เสียใจเหรอที่เรื่องไม่เข้าเรื่องทำให้ความรักของนายต้องพังลงน่ะ ที่ฉันช่วยเพราะนายไม่เหมือนกับไอ้แฟนเฮงซวยของฉัน ฉันมองตานายก็รู้แล้ว นายรักเค้าจริง ๆ นี่... ก่อนจะปล่อยมือยังสำทับอีกครั้ง ... เพราะงั้น ห้ามยอมแพ้ ห้ามปฏิเสธความช่วยเหลือของฉัน จำไว้ ถ้านายต้องเสียมันไปจริง ๆ แล้วมานั่งทำหน้าเหมือนหมาหงอยก็ยังไม่สาย แต่นี่... นายยังไม่ได้สู้เลย จะยอมได้ไง...

 

ปักเป้ามองคนตัวเล็กที่สุดท้ายก็ปล่อยคอเสื้อของเขาให้เป็นอิสระ เธอชูกำปั้นให้เขาอีกครั้งก่อนเดินฉับ ๆ หายลับไปกับฝูงชน...

 

คุณเย็นนี่... จริง ๆ แล้วก็น่ารักดีนะ...   ไอ้บิ๊กเอียงหน้ามากระซิบ ก่อนจะยักไหล่เมื่อเขาหันไปมองอย่างงุนงง แต่ไม่น่าเชื่อเลยนะ เพลงมากับพี่บอม...

 

แต่สำหรับเขามันไม่ใช่เรื่องแปลกเลย ก็หมอนั่นวางแผนมาอย่างดี หาคนโทร.มาป่วนความสัมพันธ์ของเขา หาจังหวะที่ความรักของเขาอ่อนแอเข้าโจมตี กระทำการอย่างหน้าด้าน ๆ ได้แบบนี้...

 

แม้จะไม่ชอบหน้า แต่หัวหน้าก็พูดถูกเป็นครั้งแรก ทำไมเขาต้องยอม ในเมื่อเขายังรักเพลงอยู่ เขาจะไม่มีวันปล่อยเธอให้ไอ้พี่บอมไปง่าย ๆ หรอกน่า !

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

28 ความคิดเห็น

  1. #10 nuri.j (@nuri) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2553 / 12:40

    เพลงเคยเป็นแฟนพี่บอมแต่ทิ้งพี่บอมไปคบกับปักเป้่า
    น้ำเย็นถูกแฟนบอกเลิก กดมั่วไปเข้าสายปักเป้า ทำให้เพลงคิดจะเลิกกับปักเป้า
    แต่ปักเป้าก็ยังรักเพลงอยู่  ส่วนไอ่พี่บอมเริ่มสนใจน้ำเย็น แต่ก็อดใจอ่อนกับเพลงไม่ได้

    แล้วสี่คนนี้จะทำอย่างไรกับชีวิตของตัวเอง อิอิ

    #10
    0