ลิขิตพิษสวาท

ตอนที่ 40 : บทที่ 40 ของเล่น vs. ของรัก (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,660
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    4 ก.พ. 54

บทที่ 40 ของเล่น vs. ของรัก

            ส่วนภวัฐนั้นเล่า หลังจากมีโอกาสได้ทำความรู้จักและพูดคุยกับหญิงสาวอีกคนที่มารับโทรศัพท์แทนรวินันท์ พร้อมกับแนะนำตัวว่าเธอเป็นผู้ดูแลโปรเจ็กต์ยักษ์ใหญ่ที่แฟนสาวมีโอกาสได้ร่วมงานด้วยนั้น ชายหนุ่มก็เกิดอาการสับสนว้าวุ่นใจจนนั่งไม่ติดขึ้นมาทันที หากไม่ใช่เพราะว่าเขายังติดงานสำคัญของบริษัททำให้ไม่สามารถปลีกตัวออกมาก่อนเวลาเลิกงานได้ ป่านนี้เขาคงจะตามไปดูให้เห็นกับตาแล้วว่าสิ่งที่ได้ฟังจากคนแปลกหน้าจะเหมือนหรือต่างกันอย่างไรกับสิ่งที่คนรักบอกเล่ากับเขาเมื่อคืนก่อนนั้นกันแน่

หนุ่มผมยาวจึงจำใจต้องนั่งอยู่ในห้องประชุมต่อไปแม้ว่าจะมีท่าทีกระสับกระส่ายคอยเหลือบมองนาฬิกาข้อมืออยู่เป็นระยะก็ตาม แต่เขาก็ยังทำหน้าที่ของตัวเองได้อย่างไม่มีขาดตกบกพร่องสมกับที่นฤมล บรรณาธิการสาวใหญ่ไว้วางใจให้เขาดูแลลูกค้าคนสำคัญรายนี้เพียงลำพัง แต่กลับไม่มีใครในที่ประชุมนั้นรับรู้ได้เลยว่าหัวใจของเขานั้นได้ติดปีกและออกโบยบินติดตามไปหาหญิงสาวคนรักเรียบร้อยแล้ว

           

            เรียบร้อยแล้วล่ะเมนี่ ทีนี้เธอก็ไปทำงานได้อย่างสบายใจแล้วนะ

            เวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมงกว่าที่ธามจะสามารถกู้ข้อมูลในคอมพิวเตอร์ของเพื่อนสาวคนสนิทกลับมาได้ ชายหนุ่มหันไปเอ่ยกับเพื่อนสาวที่ลากเก้าอี้อีกตัวมานั่งดูเขาจัดการกับอาการแปรปรวนของเจ้าเครื่องคอมพิวเตอร์ที่เกิดเกเรขึ้นมาแต่เช้า ก่อนจะขอตัวกลับเข้าไปในห้องเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและปลุกให้คนที่กำลังนอนหลับฝันหวานตื่นขึ้นมาทำงานด้วยกันต่อจากเมื่อวาน โดยไม่ทันได้เอะใจเลยว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับคนในห้องบ้าง หลังจากที่เขามัวแต่ให้ความสนใจอยู่กับเครื่องคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊คของมณิการ์อยู่เป็นนานสองนาน

            ขอบคุณมากนะคะ ธามเนี่ยเก่งที่สุดในโลกเลยนะ ถ้าไม่มีธามสักคนเมนี่คงไม่รู้ว่าจะทำยังไงแล้วล่ะค่ะ โชคดีจังนะคะที่วันนี้เมนี่มาที่นี่พอดี ถ้างั้นเมนี่จะให้รางวัลคุณช่างคนเก่งแทนค่าซ่อมก็แล้วกันนะคะ

            หญิงสาวเจ้าของเครื่องยิ้มรับพลางแสดงความขอบคุณชายหนุ่มด้วยการจงใจสัมผัสลูบไล้ไปบนเรือนกายเปลือยเปล่าครึ่งท่อนบนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแข็งแกร่ง พร้อมทั้งพยายามบดเบียดร่างกายของตัวเองให้แนบชิดไปกับร่างกำยำสมส่วนของเขา สองแขนขาวเนียนยื่นออกไปโอบรอบลำคอของคนตัวสูงกว่าก่อนจะเขย่งเท้ายกตัวขึ้นจรดปลายจมูกลงหอมแก้มเขาฟอดใหญ่

แต่คนถูกหอมแก้มนั้นไม่ได้มีอาการประหม่าหรือตื่นเต้นไปกับสัมผัสใกล้ชิดระหว่างเขาและเธอเลยแม้แต่น้อย ธามเพียงแต่ยกมือขึ้นมาลูบศีรษะเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเขาพร้อมกับส่งยิ้มอ่อนโยนให้หญิงสาวด้วยความรู้สึกราวกับว่าเธอเป็นน้องสาวตัวเล็กๆ คนหนึ่งของเขาที่กำลังทำท่าออดอ้อนประจบประแจงพี่ชายร่วมอุทรเดียวกันอย่างไรอย่างนั้น

            รีบไปทำงานได้แล้วล่ะเมนี่ เดี๋ยวถ้าไปสายจะถูกแม่คุณดุเอาอีกนะ

            แต่เมนี่ไม่อยากไปทำงานเลยนี่คะ เมนี่อยากอยู่ช่วยงานของธามมากกว่า

            สาวหวานทำท่ากระเง้ากระงอดส่งเสียงหงุงหงิงในลำคออย่างไม่ค่อยพอใจนักและยังคงเกาะติดหนึบชายหนุ่มเจ้าของบ้านในร่างกึ่งเปลือยไม่ปล่อย จนธามอดหัวเราะเบาๆ ออกมาอย่างรู้สึกขบขันกับท่าทางของเพื่อนสาวคนสนิทไม่ได้

            ไม่เอาน่าเมนี่ ทำตัวเป็นเด็กๆ ไปได้ เอ้า รีบไปได้แล้ว ผมจะได้ไปอาบน้ำอาบท่า แล้วก็ เอ่อ ปลุกคุณวิขึ้นมาทำงานต่อด้วยกัน

ต่อ

            มณิการ์แอบสังเกตเห็นอาการหลบตาไหววูบอีกทั้งใบหน้าที่แดงก่ำไปถึงใบหูราวกับว่าชายหนุ่มกำลังออกอาการขวยเขินกับเธอเพียงแค่พูดถึงชื่อของหญิงสาวอีกคนที่อยู่ในห้องของเขาขึ้นมา ก็ทำเอาสาวหน้าหวานอดรู้สึกริษยาสไตลิสต์สาวคนเก่งไม่ได้ ทั้งที่ขนาดเธอถึงขนาดยอมลงทุนเปลืองเนื้อเปลืองตัวทำท่ายั่วยวนชวนเชิญตั้งมิรู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง แต่เพื่อนชายกลับไม่เห็นจะมีปฏิกิริยาตอบสนองต่อเธอไปในทำนองชู้สาวบ้างเลย ใบหน้าหวานที่เพิ่งยิ้มหน้าบานเป็นจานเชิงก็พลันหุบยิ้มลงทันใด ก่อนจะเปลี่ยนไปเป็นขมวดคิ้วมุ่นเสียจนแลดูบูดบึ้งราวกับโกรธขึ้งใครมาเป็นร้อยปีผิดจากเมื่อครู่ก่อนหน้านี้ลิบลับ

            เชอะ! แม่สไตลิสต์คนนั้นมีดีอะไรกันนะ ถึงได้ทำให้ธามเปลี่ยนไปเป็นคนที่ดูมีชีวิตชีวาได้ขนาดนี้

            ส่วนคนที่มัวแต่นึกเขินอายราวกับว่าเขาเป็นเด็กหนุ่มวัยกระเตาะที่เพิ่งริอาจลองรักสาวรุ่นราวคราวเดียวกัน ไม่ทันได้เห็นอาการที่เปลี่ยนไปชนิดเรียกว่าหน้ามือเป็นหลังมือของเพื่อนสนิท ได้แต่รีบรุนหลังหญิงสาวให้เดินลงบันไดไปยังชั้นล่างของบ้าน โดยไวเพราะหัวใจของตนนั้นลอยไปหาใครบางคนในห้องนอนอยู่นานแล้ว

            คนที่ถูกผลักไสไล่ส่งโดยอ้อมค้อมนั้น ทำเสียงจ๊ะจ๊ะอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์นัก แต่ก็จำใจยอมแสร้งทำเป็นว่าเธอเดินออกจากบ้านไปแล้ว พลันเมื่อได้ยินเสียงประตูห้องนอนบนชั้นสองของบ้านถูกเปิดและปิดลงสนิท มณิการ์ก็แอบย่องเดินกลับเข้ามาในบ้านอีกครั้ง เธอหยุดยืนนิ่งอยู่หน้าประตูห้องนอนของชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของบ้าน พลางเงี่ยหูฟังอย่างสังเกตการณ์ว่าคนทั้งสองในห้องนอนนั้นจะมีปฏิกิริยาอย่างไรต่อกันบ้างหลังจากที่เธอได้เติมเชื้อไฟลงไปในใจของสไตลิสต์สาวเรียบร้อยแล้ว

 

ธามเปิดประตูกลับเข้ามาในห้องนอนอย่างคนอารมณ์ดี เขาเดินตรงลิ่วไปที่เตียงเพื่อจะปลุกคนที่ยังนอนหลับอยู่บนเตียงให้ตื่นขึ้นมาอาบน้ำด้วยกันเตรียมพร้อมที่จะลงไปรับประทานอาหารมื้อแรกของวันที่เขาเพิ่งโทร. สั่งแม่บ้านจากบ้านใหญ่ให้นำมาจัดเตรียมเอาไว้รอท่าอยู่ก่อนแล้ว แต่เมื่อชายหนุ่มเลิกผ้าห่มขึ้นกลับไม่พบร่างเปลือยเปล่าของสาวงามที่เขานอนโอบกอดมาตลอดแทบทั้งคืน ชายหนุ่มกวาดสายตามองไปทั่วห้อง และเป็นจังหวะเดียวกับคนที่เขากำลังมองหานั้นเพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพแต่งกายด้วยชุดเดิมกับเมื่อวานเสร็จเรียบร้อยแล้วพอดี

ตื่นแล้วเหรอครับวิ ผมกำลังจะมาปลุกอยู่พอดีเลย เดี๋ยวรอผมอาบน้ำแต่งตัวแป๊บนึงแล้วเราลงไปทานอาหารเช้ากันนะครับ

เมื่อชายหนุ่มทำท่าจะโผเข้ามาหา ร่างกายของสไตลิสต์สาวก็เกิดปฏิกิริยาต่อต้านขึ้นมาทันที ผิดกับเมื่อคืนที่เธอเอาแต่เป็นฝ่ายโอนอ่อนผ่อนตามความต้องการของเขาโดยไม่มีการปฏิเสธหรือตั้งแง่ใส่เขาเหมือนคราวก่อนๆ แต่อย่างใด ท่าทีแปลกไปของหญิงสาวทำให้คนที่ทำท่าจะโผเข้ากอดตนนั้นถึงกับชะงัก หยุดการเคลื่อนไหวใดๆ ค้างเอาไว้ราวกับถูกใครจับมาทำเป็นมนุษย์สต๊าฟต์ก็ไม่ปาน

ต่อ

รวินันท์ที่เอาแต่ยืนก้มหน้านิ่งเงียบอยู่ตรงมุมหนึ่งของห้องและไม่ยอมพูดยอมจานั้น เพียงแค่ช้อนสายตาขึ้นมามองชายหนุ่มตรงหน้าแวบหนึ่งแววตาเจ็บปวดที่ไม่อาจบรรยายได้ พลางถอนหายใจยาวก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยทีท่าและน้ำเสียงที่ดูไม่เป็นมิตร ราวกับเปลี่ยนเป็นคนละคนกับเมื่อคืนลิบลับ

ไม่ต้องหรอก ฉันจะกลับแล้ว

            สไตลิสต์สาวเชิดหน้าขึ้นพร้อมกับเม้มริมฝีปากแน่นจนแทบเป็นเส้นตรง เพื่อสะกดกลั้นน้ำตาแห่งความปวดร้าวเอาไว้ไม่อยากให้มันไหลรินลงมาตอนนี้ ด้วยกลัวว่าคนตรงหน้าจะรู้ได้ว่าความรู้สึกบางอย่างที่เธอมีต่อเขานั้นเปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อไรไม่ทันรู้ตัว เธอก้าวเท้าเดินผลุนผลันทำท่าจะออกไปจากห้องนอนของชายหนุ่ม นึกอยากหนีไปให้พ้นจากคนตรงหน้าเร็วๆ เสียที จะได้ไม่ต้องมัวมานั่งทนฝืนเก็บกักอารมณ์ความเศร้าที่ถาโถมเข้ามาในใจของเธอตอนนี้จนแทบจะทำให้เธอคลั่งตายได้ง่ายๆ อยู่แล้ว

            เกิดอะไรขึ้นครับวิ คุณเป็นอะไรไปน่ะ เมื่อคืนเรายังคุยกันดีๆ อยู่เลยนี่นาแล้วนั่นจะไปไหนรอผมก่อนสิ

ธามรีบคว้าแขนของหญิงสาวเอาไว้เพื่อหยุดไม่ให้เธอเดินหนีเขาโดยที่ยังไม่ทันได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรแบบนี้ เขาเอ่ยถามด้วยสีหน้างุนงงระคนสงสัยกับท่าทางที่ดูแปลกไปของเธอ พยายามนึกค้นหาสาเหตุว่าเขาทำอะไรผิดพลาดไปจึงเป็นเหตุให้หญิงสาวแสดงท่าทางแข็งกร้าวซ้ำยังทำสายตาราวกับว่าเขาได้พลั้งเผลอไปทำร้ายความรู้สึกเธอขึ้นมาเสียอย่างนั้น

            ปล่อยนะ! ยังไงคุณก็เห็นฉันเป็นแค่ของเล่นที่พอเบื่อก็โยนทิ้ง แล้วจะมัวมาสนใจทำไมว่าฉันจะอยู่หรือจะไปจากที่นี่

รวินันท์สะบัดแขนออกพร้อมกับตะโกนใส่หน้าชายหนุ่มเสียงดัง ใบหน้างามแดงก่ำ หยดน้ำวาวใสค่อยๆ กลิ้งร่วงหล่นลงมาจากดวงตาคมคู่งาม ทั้งที่หญิงสาวพยายามข่มใจไม่ให้พูดสิ่งที่ใจคิดออกไป แต่ก็ห้ามไม่ไหวจนต้องระบายสิ่งที่อีดอั้นตีบตันอยู่ในใจออกมา ทำให้ชายหนุ่มถึงกับตกตะลึงในท่าทีของเธอจนถึงกับยืนนิ่งอึ้งไปพักใหญ่ แต่มือใหญ่ที่รวบข้อมือเธอเอาไว้ได้อีกครั้งกลับบีบแน่นราวกับคีมเหล็กทำให้สไตลิสต์สาวดิ้นไม่หลุด

            เดี๋ยวครับวิ นี่คุณกำลังพูดเรื่องอะไรกันแน่ ใครเป็นของเล่นของใคร ผมไม่เข้าใจ

            ชายหนุ่มพยายามรั้งคนที่เอาแต่ตั้งท่าจะเดินหนีอยู่อย่างเดียวไม่ยอมอธิบายอะไรให้เขาฟัง แต่เมื่อเธอยังรั้นที่จะเดินออกไปให้ได้ เขาจึงดันตัวเธอเข้าไปติดกำแพงพร้อมกับยกสองแขนขึ้นมากั้นเอาไว้เพื่อกักบริเวณไม่ให้เธอหลีกลี้หนีห่างไปจากเขาโดยที่ยังไม่พูดจาอะไรให้มันกระจ่างแจ้งชัดเจนเสียก่อนแบบนี้

            อย่ามาแกล้งทำเป็นไขสือเลย ฉันรู้ดีว่าคุณเข้าใจที่ฉันพูด ขอร้องนะคุณธาม เลิกทำแบบนี้สักที เราเป็นแค่เพื่อนร่วมงานกันเท่านั้น อย่าให้มันต้องเกินเลยมากไปกว่านี้อีกเลยจะดีกว่านะ เรื่องระหว่างพวกเราควรจะจบลงได้แล้ว

ธามรีบปฏิเสธคำร้องขอของสไตลิสต์สาวทันที เวลานี้เขาอุตส่าห์มีโอกาสได้ตัวเธอมาแล้ว เรื่องอะไรจะต้องยอมปล่อยเธอไปจากมือของเขา แม้ชายหนุ่มจะรู้ดีว่ารวินันท์มีคนรักของเธออยู่ก่อนแล้ว แต่เขาก็แน่ใจว่าคนอย่างเขาน่าจะดูแลหญิงสาวได้ดีกว่าเจ้าหนุ่มผมยาวเจ้าของรถเต่าคันนั้นเป็นไหนๆ

            ไม่นะ ผมไม่ยอมให้มันจบแบบนี้หรอก วิครับ ช่วยฟังผมก่อนได้ไหม

            ฉันไม่ฟังอะไรทั้งนั้น ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ

ต่อ

            ธามพยายามควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่ให้ระเบิดออกไปใส่คนตรงหน้า เขาหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเอ่ยถามหญิงสาวไปอีกครั้งหนึ่ง แต่เมื่ออีกฝ่ายยังคงคำตอบเดิมพร้อมกับทำท่าผลักไสเขาให้ไกลห่าง ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกทนไม่ได้ถึงกับฟิวส์ขาดทันที

            ก็ได้! อยากให้ผมมองคุณเป็นของเล่นนักใช่ไหม ถ้าอย่างนั้นก็อย่ามาหาว่าผมไม่เตือนนะ เพราะคนอย่างผมลองได้ถูกใจของเล่นชิ้นไหนแล้ว ผมก็จะเล่นมันอยู่อย่างนั้นไปเรื่อยๆ จนกว่ามันจะพังคามือไปต่อหน้าต่อตา เตรียมใจไว้ให้ดีแล้วกัน

            เมื่อได้ยินคนตรงหน้าประกาศเสียงกร้าวก็ทำเอารวินันท์ถึงกับเบิกตาโพลงราวกับรู้ชะตากรรมที่จะเกิดขึ้นต่อไปของตนได้ในทันที เธอพยายามหยุดการกระทำของเขา ทั้งขู่ ทั้งอ้อนวอนสารพัด แต่ดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะไม่ยอมฟังคำทัดทานของเธออีกแล้ว หญิงสาวจึงได้แต่ปล่อยให้เขาทำตามความต้องการต่อไป แม้ลึกๆ แล้วในใจเธอก็แอบรู้สึกดีกับท่าทางที่เขาแสดงออกมา อย่างน้อยเธอก็คิดว่าตัวเองนั้นคงมีความสำคัญสำหรับชายหนุ่มอยู่บ้างไม่มากก็น้อย        

เสียงทุ่มเถียงของคนสองคนที่ดังออกมาในห้องเป็นระยะ ทำให้มณิการ์ที่แอบเงี่ยหูฟังอยู่ที่หน้าประตูนั้นลอบยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจในผลงานของตัวเองที่ทำให้ธามกับรวินันท์นั้นผิดใจกันได้ในที่สุด

            แต่ไม่นานรอยยิ้มนั้นก็พลันเลือนหายไปจากใบหน้าหวาน เมื่อเสียงตะโกนเอ็ดตะโรของสองหนุ่มสาวภายในห้องนั้นค่อยๆ เงียบลงไปผิดปกติ แทนที่จะมีใครสักคนเดินปึงปังออกมาจากห้อง แต่กลับกลายเป็นว่ามีเสียงแปลกประหลาดอีกแบบดังขึ้นมาแทน และทำให้อารมณ์ที่กำลังเบิกบานอยู่เมื่อครู่นั้นแปรเปลี่ยนเป็นอารมณ์โกรธเกรี้ยวขึ้นมาแทบจะในทันที เมื่อเสียงที่ดังเล็ดรอดออกมาจากหลังประตูบานนั้น คล้ายกับเสียงครวญครางอย่างทุกข์ทรมานระคนเปี่ยมไปด้วยความสุขของคนในห้องนั้นที่เธอต้องกัดฟันทนข่มความเจ็บปวดในใจของตัวเองและนอนฟังมาตลอดทั้งคืน เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าแผนการตีไข่ใส่สีของเธอนั้นล้มเหลวไม่เป็นท่า

            คอยดูนะ รวินันท์ คราวหน้าฉันจะทำให้เธอต้องระหกระเหินออกไปจากบ้านของธามให้ได้เลย

            มณิการ์ทำท่าเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน ฝากคำพูดทิ้งท้ายส่งไปถึงหญิงสาวที่อยู่ในห้องของเจ้าของบ้านด้วยท่าทางอาฆาตมาดร้าย ก่อนจะก้าวฉับๆ เดินออกจากบ้านของเพื่อนชายไปในทันที 

 

สายพิรุณเย็นฉ่ำที่โปรยปรายลงมาในยามบ่ายคล้อย ทำให้อุณหภูมิภายในเขตกรุงเทพมหานครลดต่ำลงจนเหลือเพียงยี่สิบกว่าองศา หลังจากที่อาทิตย์ดวงโตได้แผ่คลื่นรังสีความร้อนมาสู่โลกทำให้อากาศร้อนจัดและอบอ้าวมาตลอดทั้งวัน ทั้งที่เป็นเช่นนั้นแต่ในใจของใครบางคนกลับร้อนรุ่มด่งมีใครเอาไฟมาสุมทรวงไม่เลิกรา

ภวัฐเอาแต่เดินวนไปวนมาอยู่หน้าห้องประชุมราวหนูติดจั่นอย่างอดเป็นห่วงรวินันท์ไม่ได้ ใจหนึ่งอยากรีบไปตามหาคนรักที่ไม่รู้ว่าป่านนี้เธอจะเป็นอย่างไรบ้างแล้ว แต่อีกใจก็ตระหนักถึงความรับผิดชอบอันใหญ่หลวงของตนว่าไม่สามารถปลีกตัวออกมาจากการประชุมครั้งสำคัญนี้ได้ แม้ว่าจะมีเรื่องอื่นที่สำคัญกับชายหนุ่มมากมายกว่านั้นรออยู่ก็ตามที

ติดตามตอนต่อไปได้เร็วๆ นี้ค่ะ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,077 ความคิดเห็น

  1. #718 jeabkiss (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:27
    ยัยเมนี่ขี้แพ้ชวนิสัยไม่ดีเลย
    #718
    0
  2. #717 kaaka (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2554 / 16:41

    อ๊ากกกก ขัดใจ สะใจ

    ขัดใจธาม โมโหทำไมจ๊ะ สารภาพไปสิ แล้วมาพูดอย่างนี้ ทำอย่างนี้ วิจะทำยังไงกันได้หล่ะ

    สะใจยายเมนี่ ชิชะได้ฟังอีกรอบเป็นไงจ๊ะ ที่นี้ได้ขุดวิญญาณขี้อิจฉาออกมาเยอะแหง่ๆ

    #717
    0
  3. #716 tungkn 4841 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2554 / 11:02


    ยังไม่ยอมแพ้อีกน่ะคุณเมนี่ อย่างนี้เขาเรียกว่าตัวอิจฉาแล้วน่ะ นายธาม กับ รวินันท์ก็ควรจะพูดกันให้เข้าใจ หากเป็นอย่างนี้นายธามจะเข้าใจเป็นของเล่นจริงๆ ๆ อย่างนี้ไม่ยอมน่ะ



    รอไรเตอร์มา up ต่อ
    #716
    0
  4. #715 yumekana (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2554 / 05:59
     

    ไหงเรื่องมันเป็นแบบนี้ล่ะ
    นิสัยแย่ทั้งนายธาม ทั้งยายเมนี่เลย
    ส่วนหนูวิ ตกลงหนูจะเอาไงเนี่ย
    ใจง่อนแง่นกับนายธาม แต่อีกใจก็พะวงกะนายวัฐ
    นังหนู เลือกได้แล้ว
    เดี๋ยวก็โดนคนประณามหยามเหยียดเข้าให้หรอกว่า
    เป็นนางในวรรณคดี (หนึ่งในหลาย ๆ คน)
    อีกอย่าง ไม่สงสารนายวัฐเขาบ้างเลยเหรอเนี่ย

    ส่วนนายธาม ถ้านายยังทำแบบนี้ต่อจะเลิกเชียร์แล้วนะ
    เอะอะก็ใช้แต่วิธีนี้
    มันดีตรงไหน หรืออยากให้หนูวิเป็นเพียงของเล่นจริง ๆ
    เคยสำนึกบ้างไหมว่า
    ในบ้านยังมีผู้รู้เห็นเป็นพยานอยู่
    นายนึกถึงแต่ตัวเอง
    แล้วเกียรติ ศักดิ์ศรีของหนูวิ ช่างมันว่างั้น
    อารมณ์เสีย
    #715
    0
  5. #713 jeabkiss (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2554 / 16:27
    ขอให้ทุกอย่างคลี่คลายโดยเร็วด้วยเถอะ
    #713
    0
  6. #712 tungkn4841 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2554 / 02:00




    เป็นแรงเชียร์และลุ้น ให้นายธามบอกความในใจบอกรักวิให้ได้.....อย่าปล่อยโอกาสให้หลุดลอย



    รอไนเตอร์มา up ต่อ
    #712
    0
  7. #711 kaaka (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 31 มกราคม 2554 / 21:28
     บอกรักวิไปเลยธามจ๋า ยายเมนี่จะได้ยินด้วย สะใจดี
    #711
    0
  8. #710 vivii_89 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 31 มกราคม 2554 / 21:16
    รักไม่รักเอาชัดๆนะนายธาม....
    #710
    0
  9. #709 กาว (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 31 มกราคม 2554 / 03:37
    ธามสารภาพรักหนูวิเถอะหนูวิจะได้ตัดสินใจได้
    #709
    0
  10. #708 jeabkiss (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 30 มกราคม 2554 / 16:58
    เมนี่ร้ายยังไงธามก็ไม่เอาเธอหรอก
    #708
    0
  11. #707 only202 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 30 มกราคม 2554 / 10:32
    อยากให้นู๋วิท้องซะให้รู้แล้วรู้รอด 555+
    นังเมนี่จะได้ม่หงุงหงิงอีก
    #707
    0
  12. #706 tungkn4841 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 30 มกราคม 2554 / 00:28
    คุณเมนี่.....เธอยังไม่รู้ตัวหรือ ผู้ชายเขาไม่สนใจแม้พยายามให้ท่าหลายครั้งแล้วก็ตาม ส่วนคุณธามกับวิ ถ้ารักกันจริงก็คงต้องหันหน้าเข้าคุยกัน หากคิดกันเองเรื่องนี้ไม่จบง่าย ๆๆๆ แน่



    รอไรเตอร์มา up ต่อ
    #706
    0
  13. #705 Eternal-Yunho (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 มกราคม 2554 / 22:32
    หนูวิ จัดการให้หงอยไปเลย ธ่อ หัดรุ้ไรซะบ้าง
    เซ่!!!!!!!!!!!!!! เเต่เดี๋ยวพี่ธามหงอยอีก น้องนายจะได้ไปปลอบ 555555555
    (แผนสูงกว่าเมนี่ โฮ่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ)
    #705
    0
  14. #704 kaaka (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 มกราคม 2554 / 20:45
     ปฏิกริยาเกี่ยวกับวินี่ธามเร็วตลอดนะจ๊ะ มิน่ากับยายเมนี่ถึงไม่ค่อยรู่สึก ฮ่ะ ฮ่า
    #704
    0
  15. #703 yumekana (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 มกราคม 2554 / 18:07
    Miss Bone Emoticons 35

    อ๊ายยยยยยยยยยยยยยย
    เขิน
    มีคนปลื้มเม้นท์เค้าด้วย
    ขอบคุณนะค้า คุณ เฟมีลน้อย
    อย่าปลื้มมากน้า
    เดี๋ยวเค้าเม้นท์ใจขาด
    #703
    0
  16. #702 NUMNHUNG (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 29 มกราคม 2554 / 07:32
    แอบมาติดตามอย่างกระชั้นชิดค่ะ สนุกมาก รอลุ้นๆๆๆๆ
    #702
    0
  17. #701 Eternal-Yunho (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 มกราคม 2554 / 22:11
    เมนี่ร้ายเเล้ว 55555555555555
    หนูวิขิงอิชั้นกระโดดตึกหนีไปแล้วเปล่าเนี่ยยยยยยยย
    พี่ธาม รับผิดชอบบบบบบบบบบบ
    กร๊สสสสส งอลเเล่ว

     
    #701
    0
  18. #700 *เฟมีลน้อย* (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 มกราคม 2554 / 20:55

    ปลื้ม yumekana จังจ๊วฟฟ

    #700
    0
  19. #698 jeabkiss (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 มกราคม 2554 / 20:28
    เมนี่ร้ายอย่าบอกใครเลย
    #698
    0
  20. #697 kaaka (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 มกราคม 2554 / 11:48
    ธามจ๋ากำลังโดนเมนี่รุกรานนี่ไม่แอะใจเลยเหรอจ๊ะ รู้หรอกว่าธามอ่ะไม่คิดอะไร แต่คนอื่นเค้าไม่คิดอย่างนั้นนะตัวเอง
    #697
    0
  21. #696 only202 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 มกราคม 2554 / 08:43
    เมนี่มากไปแล้วนะ..เค้าแสดงออกขนาดนั้นยังทำเป็นไม่รู้อีก
    รออยู่นะคะ ต้องแอบมาเปิดทุกวันเลย
    สู้ๆค่ะไรเตอร์ ^^
    #696
    0
  22. #695 tungkn4841 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 มกราคม 2554 / 01:25


    เมนี่ .... นายธามแสดงออกเช่นเพื่อนกันแบบนี้ยังไม่รู้สึกอีก แถมยังอยากขออยู่ช่วยงานเพื่อเป็น กขค กับทั้งคู่

    เขาไล่ให้รีบไปทำงานยังชักช้าอีก .....รอไรเตอร์มา up ต่อ
    #695
    0
  23. #694 4um4im~* (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 มกราคม 2554 / 01:10

    นายธามทำอะไรให้ชัดเจนหน่อยสิ

    #694
    0
  24. #693 yumekana (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 มกราคม 2554 / 21:39
    Miss Bone Emoticons 116

    เมนี่
    รับจ๊อบเป็นดาราด้วยเปล่าเนี่ย
    เจ้าของรางวัลออสการ์ยังอายเรยยย

    ส่วนนายธาม
    โกรธนายแล้วนะ
    ตกลงนายเอาไงเนี่ย?
    ถ้าคิดจะจริงจังกับหนูวิ
    ก็ควรจะทำอะไรที่มันบ่งบอกถึงการให้เกียรติกันได้แล้ว
    ถ้าทำไม่ได้ นายก็ควรถอยไปให้ห่างเขาได้แร้ว
    อารมณ์เสียยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

    Miss Bone Emoticons 101
    #693
    0