ลิขิตพิษสวาท

ตอนที่ 33 : บทที่ 33 เจ้านายกับไม้กวาด (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,989
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    7 ธ.ค. 53

บทที่ 33 เจ้านายกับไม้กวาด

ดวงตะวันที่ส่องแสงเรืองรองโผล่พ้นขึ้นมาจากขอบฟ้า ปลุกให้สรรพสิ่งนานาชนิดซึ่งหลับใหลอยู่ในห้วงนิทราได้ตื่นขึ้นมาเริ่มต้นชีวิตในยามเช้าของวันใหม่ เสียงนกกระจิบและนกกระจอกร้องขับขานดังแว่วอยู่ข้างหน้าต่างเหนือหัวเตียง ทำให้คนที่กำลังนอนขดอยู่ใต้ผ้านวมอุ่นบนเตียงนอนหลังใหญ่ตื่นจากนิทราอันแสนสุข พลางบิดตัวไปมาคล้ายจะขับไล่ความความเมื่อยล้าให้ออกไปจากร่างกาย แพขนตายาวกะพริบถี่ๆ พยายามปรับสายตาให้ชินกับแสงแดดอ่อนจางที่ส่องผ่านลอดเข้ามาทางช่องระหว่างผ้าม่านกับวงกบหน้าต่าง

“เอ๊ะ ทำไมเรามานอนอยู่ที่นี่ได้นะ”

เมื่อรวินันท์ชันคอมองไปรอบๆ เธอก็พบว่าตัวเองกำลังนอนอยู่ในห้องของคนอื่น และเจ้าของห้องคงจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากชายหนุ่มรูปหล่อคนเดียวกับที่อยู่ในภาพถ่ายซึ่งแขวนอยู่บนผนังด้านหนึ่งของห้อง หญิงสาวพยายามนึกลำดับเหตุการณ์ว่าเธอมานอนที่นี่ได้อย่างไรเพราะเท่าที่จำได้คือเธอนั่งออกแบบชุดสำหรับนายแบบพรีเซ็นเตอร์รถสปอร์ตมาตลอดครึ่งค่อนคืน พลันก็ต้องรีบเลิกผ้าห่มขึ้นดูว่าเสื้อผ้าของตนยังอยู่ในสภาพเดิมหรือไม่ เมื่อเห็นว่าชุดของเธอยังเรียบร้อยดีอยู่สไตลิสต์สาวก็ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก ค่อยรู้สึกเบาใจขึ้นมาบ้าง ว่าเธอไม่ได้ถูกชายหนุ่มจอมกวนประสาทเจ้าของโปรเจ็กต์ผู้มีอำนาจเหนือเธอนั้นกระทำการล่วงเกินต่อเธอจนถือเป็นการผิดสัญญาแต่อย่างใด

ดวงตาคมกวาดสายตาไปทั่วเพื่อมองหาร่างของชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของห้อง แต่กลับไม่พบใครเลยสักคนนอกจากความว่างเปล่า จึงอดแปลกใจไม่ได้ว่าเขาคนนั้นหายไปไหน และไยจึงมาทิ้งเธอเอาไว้บนห้องเพียงลำพังอย่างนี้ ความสงสัยทำให้รวินันท์รีบลุกขึ้นจากเตียงเดินเข้าห้องน้ำไปจัดการล้างหน้าล้างตาให้สดชื่นก่อนจะเปิดประตูห้องนอนแล้วเดินลงไปยังชั้นล่างของบ้านอย่างเงียบเชียบ

หลังจากที่เดินสำรวจไปทั่วบ้านทั้งหลังก็ยังไม่พบชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของบ้าน รวินันท์จึงเดินกลับเข้ามาภายในห้องนั่งเล่นอีกครั้งแต่แล้วภาพที่ได้เห็นก็ทำให้คนที่เพิ่งลงมาจากชั้นสองของบ้านถึงกับยืนตะลึงงันราวกับเห็นภูตผีปิศาจก็ไม่ปาน เมื่อพบว่าคนที่เธอกำลังเดินตามหาอยู่นั้นกำลังตะเกียกตะกายปีนขึ้นจากซอกแคบๆ ระหว่างโซฟากับโต๊ะที่เธอใช้เป็นโต๊ะทำงานชั่วคราวเมื่อคืนนี้ พร้อมด้วยไม้กวาดขนาดย่อมในมือที่กระชับแน่นราวอาวุธประจำกาย ขึ้นมานั่งบนโซฟาด้วยท่าทางสะลึมสะลือเหมือนคนที่ยังไม่ตื่นดี

ใบหน้างัวเงีย ทรงผมที่ยุ่งเหยิงกระเซอะกระเซิงไคนละทิศละทาง อีกทั้งเสื้อผ้าที่ยับย่นจนแทบไม่เหลือเค้าของชายหนุ่มแบดบอยมาดเท่คนเดิมเมื่อคืนเลยสักนิด สภาพของธามในเวลานี้สร้างความรู้สึกขบขันให้แก่สไตลิสต์สาวเป็นอันมาก เธอแทบไม่อยากเชื่อว่าคนที่อยู่ตรงหน้าคือคนเดียวกันกับเจ้าชายรูปหล่อสุดเนี้ยบหรูแห่งวงการธุรกิจรถยนต์ที่แสนจะเอาแต่ใจและชอบใช้กำลังวางอำนาจเหนือกว่าผู้อื่นคนนั้นจริงๆ โดยเฉพาะไม้กวาดที่อยู่ในมือของเขานั้นคือสิ่งที่ทำให้รวินันท์ต้องพยายามกลั้นเสียงหัวเราะเอาไว้จนร่างบอบบางสั่นเทิ้มไปทั้งกาย เมื่อคิดว่ามันช่างแลดูขัดตากับภาพลักษณ์ของชายหนุ่มเจ้าของบริษัทยักษ์ใหญ่อย่างสิ้นเชิง

เสียงหัวเราะคิกคักที่ดังมาจากทางหน้าประตู ทำให้คนที่เพิ่งตื่นขึ้นมานั่งงงอยู่บนโซฟาต้องหรี่ตามองด้วยความสงสัย ก่อนจะพบเข้ากับร่างอรชรของใครบางคนที่ยืนมองมาทางเขาอยู่ ธามยกมือขึ้นขยี้ตาเล็กน้อยเพื่อให้มองภาพได้ชัดกว่าเดิมแล้วจึงได้เห็นว่าคนที่ยืนอยู่หน้าห้องนั้นไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นสไตลิสต์สาวจอมซกมก ตัวการสำคัญที่ทำบ้านของเขารกไปหมดด้วยเศษกระดาษเอยถุงขนมที่กินแล้วเอย และทำให้เขาต้องมานั่งเก็บกวาดทั้งคืนจนแทบไม่ได้หลับได้นอน

“ตื่นแล้วเหรอครับคุณผู้หญิง เป็นไงนอนหลับสบายดีไหม”

ธามเอ่ยถามเสียงดังพลางทำหน้าบูดบึ้งคล้ายไม่สบอารมณ์แต่เช้า ทำเอาคนที่กำลังยืนยิ้มขำจนใบหน้าขาวใสกลายเป็นแดงก่ำ น้ำหูน้ำตาไหลพรากเพราะหัวเราะมากเกินไปถึงกับสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ พลางรีบปรับเปลี่ยนสีหน้าและอารมณ์ของตนให้กลับมาอยู่ในอาการสำรวมทันทีเพราะรู้ดีว่าเป็นการเสียมารยาทแค่ไหนที่ไปหัวเราะเจ้าของบ้านที่อุตส่าห์ยกเตียงนอนของเขาให้เธอครอบครองเพียงคนเดียว ส่วนเขาต้องมาอาศัยโซฟาในห้องนั่งเล่นต่างที่นอนเช่นนี้

ต่อ

“เอ่อ ก็ดีค่ะ จริงสิเมื่อคืนฉันออกแบบชุดสำหรับรถรุ่นแรกให้คุณเสร็จแล้ว คุณเห็นหรือยังคะ”

สไตลิสต์สาวหน้าเจื่อนลงพลางส่งยิ้มแหยให้อีกฝ่าย และทำท่าเหมือนนึกขึ้นมาได้ว่าเธอทำงานของเขาสำเร็จไปชิ้นหนึ่งแล้วจึงรีบบอกชายหนุ่มที่ยังนั่งนิ่งมองมาทางเธอด้วยสายตาเคืองขุ่น พยายามที่จะเบี่ยงเบนความสนใจของเขาไปที่เรื่องงาน เพื่อที่ตัวเธอนั้นจะได้ไม่ต้องโดนบ่นเรื่องที่ทำบ้านของเขารกจนแทบกลายเป็นรังหนู เพราะเท่าที่อ่านจากสีหน้าและสายตาของชายหนุ่มเจ้าของบ้านกับท่าทางรักสะอาดที่แม้หลับแต่ยังถือไม้กวาดราวกับเป็นอาวุธคู่ใจอยู่ในมือแล้ว ดูท่าทางเขาคงจะไม่พอใจเธอมากทีเดียวที่ทิ้งเศษขยะเกลื่อนกลาดเรี่ยราดเอาไว้ทั่วห้องอย่างนั้น

“เห็นแล้วล่ะ ผมตัดสินใจเลือกออกมาสองแบบที่คิดว่าเหมาะกับคอนเซ็ปต์ของรถและเนื้อหาของหนังโฆษณามากที่สุดส่งไปให้ทางเอเจนซี่แล้ว ขอบคุณนะครับที่ช่วยให้งานของเราเริ่มต้นไปได้ด้วยดี แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ผมไม่ยอมปล่อยให้คุณลอยนวลหนีความผิดโทษฐานที่ทำบ้านผมเละเทะไปหมดหรอกนะ แบบนี้มันต้องลงโทษเสียหน่อยแล้วล่ะคุณสไตลิสต์จอมซกมก”

ชายหนุ่มวางอาวุธคู่กายของตนลงที่พื้น แล้วลุกขึ้นย่างสามขุมเดินเข้าหาคนกระทำความผิดด้วยสีหน้าบึ้งตึงไร้ซึ่งรอยยิ้มแม้แต่น้อย ทำเอา คุณสไตลิสต์จอมซกมก ของเขาค่อยๆ ถอยกรูดไปข้างหลังอย่างเกรงกลัว เพียงเสี้ยววินาทีร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มก็ขยับเข้ามาใกล้หญิงสาวจนอยู่ในระยะประชิด

รวินันท์พยายามจะหนีให้รอดพ้นจากเงื้อมมือของชายหนุ่ม ทว่าอาการตกใจจนประหม่าทำให้ขาของเธอพันกันจนเกือบจะล้มโชคดีที่วงแขนแข็งแกร่งของธามสอดเข้ามาประคองรับเอาไว้ได้ทัน จึงทำให้ร่างบอบบางของสไตลิสต์สาวตกอยู่ในอ้อมแขนของคนที่เธอพยายามจะหนีอย่างเลี่ยงไม่ได้ ใบหน้างามเงยหน้าขึ้นมองคนตัวสูงกว่าพลางกล่าวลำเลิกคำสัญญาที่ชายหนุ่มได้ให้เอาไว้กับเธอเมื่อวาน

“ไหนคุณบอกว่าจะไม่ทำแบบนี้อีกไง ที่พูดเมื่อวานลืมไปหมดแล้วเหรอ”

น้ำเสียงสั่นพร่า กับเสียงหัวใจของหญิงสาวที่เต้นตูมตามอยู่ในอกข้างซ้ายและได้ยินออกมาถึงข้างนอกอย่างชัดเจนนั้น ทำเอาคนที่ลั่นวาจาสัญญาไว้เสียดิบดีแทบอยากย้อนเวลากลับไปแล้วถอนคำพูดนั้นทิ้งไปเสีย เขาโน้มหน้าลงมาใกล้ใบหน้างามที่เชิดขึ้นมามองเขาอย่างท้าทายพลางเหลือบมองริมฝีปากอวบอิ่มน่าจุมพิตนั้นอย่างเสียดาย แต่แล้วสมองอันชาญฉลาดและเต็มไปด้วยปฏิภาณไหวพริบของเขาก็หาช่องโหว่ของคำสัญญาที่จะทำให้เขาไม่ต้องกลายเป็นคนผิดคำพูดขึ้นมาได้รวดเร็วอย่างแทบไม่น่าเชื่อ

“ผมไม่ได้ลืมสัญญานั่นหรอกนะ แต่ผมจะทำให้คุณกลายเป็นฝ่ายยินยอมพร้อมใจและเรียกร้องให้ผมตอบสนองตามความต้องการของคุณเองมากกว่า คอยดูแล้วกันครับวิ”

เสียงของธามที่กระซิบอยู่ข้างหู ทำเอาเลือดในกายของสไตลิสต์สาวฉีดพล่านจนรู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งร่างราวกับถูกไฟเสน่หาค่อยๆ แผดเผาหลอมละลายร่างกายของเธอทีละน้อยให้อ่อนระทวยปวกเปียกแทบไร้สิ้นเรี่ยวแรง เพียงแค่ใบหูของเธอสัมผัสกับไอร้อนจางๆ จากลมหายใจของเขา เรือนร่างอรชรถูกโล้มไล้ไปทั่วด้วยฝ่ามือร้อนของชายหนุ่มพาให้รู้สึกสยิวซ่านจนขนลุกชันไปทั้งร่าง

“หยุดนะ อย่าทำแบบนี้กับฉัน”

รวินันท์รู้สึกหวามไหวไปกับสัมผัสจากริมฝีปากนุ่มของชายหนุ่มที่กำลังซุกไซ้อยู่ตรงข้างซอกคอยาวระหงของเธอจนแทบยืนไม่อยู่ มือไม้ที่ลูบไล้ไต่สัมผัสไปทั่วทั้งแผ่นหลังของเธอค่อยๆ เลื่อนลงมาเกาะกุมอยู่ตรงสะโพกกลมกลึงราวกับว่าเขากำลังจะปลุกเร้าความปรารถนาเร้นลับในกายเธอให้ตื่นขึ้นมาร้องขอให้เขาช่วยเติมเต็มบางสิ่งบางอย่างที่ขาดหายไปกลับคืนมาอีกครั้ง หญิงสาวพยายามควบคุมสติของตัวเองเอาไว้ไม่ให้หลงระเริงไปสัมผัสร้อนเร่าของชายหนุ่ม พลางร้องบอกให้เขาหยุดการกระทำที่กำลังสร้างความปั่นป่วนให้กับร่างกายและจิตใจของเธอเสียที

แม้ธามจะได้ยินที่หญิงสาวเอื้อนเอ่ยออกมา ทว่าเขาไม่อาจหยุดยั้งการกระทำของตัวเองได้เสียแล้ว ชายหนุ่มไม่เข้าใจตัวเองเช่นกันว่าเหตุใดทุกครั้งที่เขาได้อยู่ใกล้ชิดเธอเหมือยเช่นในยามนี้ คล้ายดั่งมีมนต์สะกดบางอย่างที่ดึงดูดให้เขาอยากเข้าไปใกล้เธอมากขึ้นทุกทีไป ราวกับแมลงภู่หนุ่มที่ติดใจในรสชาติอันหวานหอมของเกสรดอกไม้งามจนไม่อาจบินหนีไปไหนได้นอกจากจะวนเวียนอยู่รอบๆ ดอกไม้แสนหวานนั้นและดอมดมมันอยู่ร่ำไปโดยมิรู้เบื่อ เมื่อเธอพยายามที่จะร้องห้ามอย่างประท้วงในการกระทำที่ขัดต่อคำพูดของเขา ชายหนุ่มจึงรีบเก็บเสียงนั้นไว้เพียงในลำคอของหญิงสาวด้วยการประทับริมฝีปากของตนลงบนเรียวปากนุ่มของเธออย่างรวดเร็ว

สไตลิสต์สาวเบิกตาโพลงอย่างตกใจ พยายามจะผลักไสร่างของชายหนุ่มออกให้ไกลห่าง ทว่ารสจูบอันนุ่มนวลชวนวาบหวิวนั้นกลับส่งผลให้เธอตอบรับเขาอย่างง่ายดายโดยไม่คิดขัดขืนใดๆ อีก ราวกับว่ากำลังถูกพิษรักไฟสวาทเล่นงานเข้าจนไม่อาจถอนตัวได้แล้ว รวินันท์รู้สึกว่าร่างกายของเธอกำลังลอยละล่องเหมือนตกอยู่ในห้วงอวกาศที่มีสภาพไร้ซึ่งแรงโน้มถ่วง หัวใจพองโตโบยบินไปไกลจนแทบไม่รับรู้สิ่งใดอีกแล้วนอกจากจุมพิตหวานซึ้งแฝงไว้ด้วยความร้อนเร่าและเผาทำลายความยับยั้งชั่งใจของหญิงสาวจนหมดสิ้น กระทั่งยอมเป็นฝ่ายร้องขอให้ชายหนุ่มก้าวล่วงล้ำเข้ามาสู่อาณาเขตหวงห้ามที่เธอพยายามปกป้องมันเอาไว้จนสุดกำลังด้วยความเต็มใจ

ต่อ

ยังไม่ทันที่ธามจะได้ทำอะไรหญิงสาวเกินเลยไปกว่าเพียงแค่ฝากรอยจุมพิตแดงช้ำไว้บนเนินอกอิ่ม เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ของรวินันท์ก็ดังขัดจังหวะขึ้นมาเสียก่อน ท่วงทำนองเพลงรักหวานโรแมนติกที่คุ้นหูปลุกให้สไตลิสต์สาวตื่นจากภวังค์ของความปรารถนา เธอรีบผลักไสร่างใหญ่ของอีกฝ่ายออกห่าง พลางสูดลมหายใจเข้าปอดลึกราวกับคนที่ขาดอากาศหายใจมานาน และหมุนตัวจะวิ่งกลับไปทางต้นเสียง แต่ชายหนุ่มที่เพิ่งถูกหญิงสาวจุดประกายไฟปรารถนาให้ลุกโชนขึ้นมานั้นกลับพยายามขืนตัวเธอเอาไว้ไม่ยอมปล่อยให้เธอวิ่งไปหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าสะพายใบน้อยที่วางอยู่บนโต๊ะกระจกภายในห้องนั่งเล่นของเขามาได้ง่ายดังใจหมาย เขารวบร่างบอบบางเข้ามาแนบชิดกายอีกครั้งพลางสวมกอดเธอเอาไว้แนบแน่นราวกับหวงแหนไม่อยากให้เธอจากไปไหน แม้จะรู้ดีว่าหญิงสาวมีเจ้าของหัวใจอยู่แล้วก็ตาม

“ผมรู้ว่าคุณอยากไปรับโทรศัพท์ที่อาจจะเป็นแฟนหนุ่มของคุณโทร.เข้ามา แต่ว่าขอผมอยู่แบบนี้อีกสักพักได้ไหมครับ”

น้ำเสียงนุ่มของคนที่กำลังโอบรอบกายเธอเอาไว้จากด้านหลัง ทำให้รวินันท์ได้แต่ยืนนิ่งค้างอยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่มโดยไม่คิดจะขยับเขื้อนไปไหนทั้งที่อยากจะรีบวิ่งไปรับสายของภวัฐให้ทันเพราะกลัวว่าเขาจะเป็นห่วง แต่อีกใจกลับรู้สึกว่าอยากจมตัวเองลงสู่อ้อมแขนอันแสนอบอุ่นของธามเช่นเดียวกัน จึงได้แต่ปล่อยให้เสียงเรียกเข้าเป็นเพลงรักหวานซึ้งนั้นดังยาวนานและต่อเนื่องกังวานไปทั่วทั้งห้อง

แผ่นหลังของหญิงสาวสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากอกด้านซ้ายของชายหนุ่มซึ่งอยู่ตรงตำแหน่งเดียวกันกับหัวใจของเธอ และรับรู้ได้ว่าเขาเองก็คงสัมผัสได้ถึงอัตราการเต้นของหัวใจที่รัวเร็วของเธอผ่านฝ่ามือใหญ่ที่ทาบทับลงมาบนทรวงอกด้านซ้ายของเธอพอดีเช่นกัน ดูเหมือนว่าจังหวะการเต้นของหัวใจสองดวงกำลังสอดประสานรับเป็นจังหวะเดียวกันอย่างพร้อมเพรียงจนแทบไม่น่าเชื่อ

สไตลิสต์สาวได้แต่แปลกใจกับความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับตนเองอย่างบอกไม่ถูก เหตุใดหัวใจของเธอจึงปรารถนาที่จะได้อยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่มที่เธอรู้สึกจงเกลียดจงชังในความเอาแต่ใจและชอบวางอำนาจใช้กำลังบังคับขู่เข็ญเธออยู่ร่ำไปเช่นนี้ แทนที่จะสลัดให้หลุดจากพันธนาการของเขาแล้วรีบไปรับโทรศัพท์จากชายหนุ่มอีกคนที่ได้ชื่อว่าเป็นคนรักที่แท้จริงของเธอ คงไม่ใช่ว่าเธอเกิดตกหลุมรักธามขึ้นมาแล้วหรอกนะ หญิงสาวนึกในใจก่อนสั่นศีรษะเพื่อไล่ความคิดฟุ้งซ่านนั้นออกไปและพยายามขยับกายออกห่างจากวงแขนของชายหนุ่มที่โอบรัดรอบกายของเธออยู่

“ปล่อยเถอะค่ะ โทรศัพท์ดังอยู่นานแล้ว ฉันต้องรีบไปรับสายนะ”

รวินันท์เอ่ยวิงวอนร้องขอต่อคนที่กำลังพันธนาการร่างของเธอไว้ และอีกไม่นานก็คงได้พันธนาการหัวใจดวงน้อยของเธอเอาไว้ด้วย หากไม่ยอมตัดไฟแต่ต้นลมเสียตั้งแต่ตอนนี้ ในที่สุดชายหนุ่มก็ยอมปล่อยให้เธอเป็นอิสระ แม้ว่าจะได้ยินเสียงเขาพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ คล้ายเด็กที่ถูกขัดใจไม่ให้เล่นของเล่นอย่างไรอย่างนั้น แต่หญิงสาวก็ไม่อยากปล่อยเวลาให้ล่วงเลยผ่านไปอีกแล้ว จิตสำนึกบอกว่าเธอควรให้ความใส่ใจกับคนที่ได้ชื่อว่าเป็นคนรักของเธอมากกว่าจะมัวมาสนใจในตัวชายหนุ่มอีกคนที่กำลังสร้างความปั่นป่วนในจิตใจของเธอเช่นนี้

ธามแอบมองภาพของหญิงสาวที่กำลังคุยโทรศัพท์ไปยิ้มไปด้วยอารมณ์หงุดหงิดแกมหมั่นไส้เล็กๆ และอดเปรียบเทียบพฤติกรรมของรวินันท์ที่แสดงออกมาอย่างแตกต่างกันสิ้นเชิงระหว่างเขากับเจ้าหนุ่มคนที่อยู่ในสายนั้นไม่ได้ ทีเวลาคุยกับคนรักหญิงสาวเอาแต่ยิ้มหวานคุยหัวร่อต่อกระซิกอย่างคนมีความสุข แต่ทีเวลาสนทนากับเขา เธอกลับเอาแต่คอยแยกเขี้ยวคำรามใส่เขาราวแมวป่าสาวที่กำลังข่มขู่ศัตรูตัวฉกาจให้ล่าถอยออกไปไกลห่างจากอาณาเขตของมันอย่างไรอย่างนั้น

หลังจากยืนฮึดฮัดอย่างขัดใจเพียงลำพังได้ไม่นาน ชายหนุ่มก็หมุนตัวกลับหลังหันพลางรีบสาวเท้ายาวๆ เดินขึ้นห้องนอนของตนไปอย่างไม่สบอารมณ์ เพราะไม่อยากจะต้องมาทนเห็นภาพใบหน้าระรื่นของใครบางคนที่ไม่เคยแม้เพียงสักครั้งที่จะยิ้มอย่างจริงใจให้แก่เขา ส่วนสไตลิสต์สาวก็ตกอกตกใจกับเสียงกระแทกส้นเท้าดังปึงปังของชายหนุ่มเจ้าของบ้านจนต้องรีบชะโงกหน้าออกมาจากห้องนั่งเล่น พลางมองตามแผ่นหลังของเขาที่เดินดุ่มๆ ขึ้นบันไดไปยังชั้นสองของบ้านอย่างไม่ค่อยเข้าใจอารมณ์ของอีกฝ่ายเท่าไรนัก

ต่อ

รถสปอร์ตสีแดงเพลิงแล่นทะยานไปบนถนนเบื้องหน้าอย่างรวดเร็วราวพายุบุแคม ตามแรงอารมณ์เคืองขุ่นของชายหนุ่มเจ้าของรถที่เอาแต่นั่งหน้าตูมไม่พูดไม่จามาได้พักใหญ่ ธามแอบชำเลืองมองหญิงสาวที่นั่งเกร็งตัวพยายามทำคอแข็งเชิดหน้านิ่งอยู่ข้างกายคล้ายไม่สะทกสะท้านกับการเคลื่อนตัวของรถยนต์คันเก่งของเขาที่แล่นฉวัดเฉวียนโฉบไปมาทั้งปาดซ้ายปาดขวาแม้กระทั่งเบรกในระยะกระชั้นชิดจนหน้าคะมำแทบจะจูบกับกระจกหน้ารถได้หากเธอไม่ได้คาดเข็มขัดนิรภัยเอาไว้

ชายหนุ่มแค่นยิ้มออกมาอย่างสะใจเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆ ผ่อนคันเร่งลดความเร็วลงแล้วกลับมาตั้งใจขับรถด้วยอารมณ์ปกติอีกครั้ง หลังจากได้เห็นร่องรอยของความหวาดกลัวที่ฉายชัดออกมาทางสีหน้าและแววตาของรวินันท์ซึ่งเธอพยายามเก็บซ่อนมันเอาไว้อย่างมิดชิดแต่ก็ไม่อาจรอดพ้นสายตาคมของธามไปได้

แม้ว่าเขาจะยังรู้สึกขัดเคืองสไตลิสต์สาวจอมอวดดีอยู่บ้างที่เธออาละวาดโวยวายใส่เขาเสียยกใหญ่ เพียงแค่แอบหยิบขนมปังที่เธอขนซื้อมาตั้งแต่เมื่อวานโดยไม่ได้ควักกระเป๋าจ่ายเงินเองแม้แต่สตางค์แดงเดียวนั้นขึ้นมากินบางส่วนเพื่อประทังความหิว ระหว่างนั่งรอหญิงสาวอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดใหม่ที่เขาแอบหยิบจากห้องของมณิการ์มาให้เธออยู่เกือบครึ่งค่อนชั่วโมง แต่กลับถูกคนที่อ้างว่าเป็นเจ้าของเบเกอร์รี่แสนอร่อยในถุงใบโตนั้นตำหนิติเตียนกันแบบสาดเสียเทเสียจนอดโมโหขึ้นมาไม่ได้

ไม่นานรถสปอร์ตคันหรูที่แล่นอย่างโลดโผนโจนทะยานราวกับเหาะมาพร้อมด้วยเพลิงวายุก็จอดนิ่งสนิทลงที่หน้าอาคารชุดหลังใหญ่สูงเสียดฟ้าริมแม่น้ำเจ้าพระยา สไตลิสต์สาวรีบผลุนผลันลงจากรถพร้อมกระเป๋าสะพายที่คล้องไหล่และถุงขนมใบโตที่ภายในมีเหลืออีกเพียงแค่ไม่กี่ชิ้นเพราะถูกสารถีหนุ่มจัดการเรียบไปจนเกือบหมด

เมื่อธามมองตามร่างของหญิงสาวที่เพิ่งสะบัดก้นลงจากรถของเขาและก้าวฉับๆ ด้วยความว่องไวเข้าไปภายในตึกสูงหลังใหญ่อย่างไม่คิดจะหันหลังกลับมาเอ่ยคำลาหรือแม้กระทั่งกล่าวคำขอบคุณคนที่อุตส่าห์ขับรถมาส่งถึงที่เลยสักคำ ยิ่งทวีความหงุดหงิดให้แก่ชายหนุ่มเจ้าของรถคันงามขึ้นไปอีก ก่อนที่เขาจะเคลื่อนรถออกไปด้วยความเร็วจนได้ยินเสียงล้อบดเบียดเสียดสีไปกับพื้นถนนดังลั่นไปทั่วบริเวณ เป็นจังหวะเดียวกับที่ภวัฐเพิ่งนำรถเต่าสีเขียวสะท้อนแสงของเขากลับมาจากศูนย์บริการรับซ่อมตัวถังและสีรถยนต์พอดี รถของทั้งคู่จึงสวนกันที่ตรงบริเวณทางเข้าออกด้านนอกอาคารทำให้คลาดกันไปเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น

 ฟู้ดสไตลิสต์หนุ่มนำรถของตนมาจอดรอหญิงสาวคนรักอยู่ที่หน้าประตูทางเดินเข้าล็อบบี แล้วรีบโทรศัพท์ไปบอกกับเธอว่าเขากลับมาถึงแล้วแต่ไม่อยากเสียเวลาวนรถขึ้นไปจอดยังที่จอดประจำบนอาคารจอดรถ จึงขอนั่งรออยู่ในรถตรงหน้าตึกนี้แทน เมื่อได้รับคำตอบจากคนในสายว่าขอเวลาเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดใหม่ก่อนแล้วจะรีบตามลงมา เขาจึงปรับพนักเบาะให้เอนหลังลง พลางใช้เวลานั้นอันมีค่านั้นเพื่อพักสายตาด้วยการงีบหลับสักครู่ เพราะเขาเองก็เพิ่งข่มตาให้หลับได้เพียงไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น

หลังจากนอนกระสับกระส่ายกลิ้งไปมาอยู่บนเตียงตลอดทั้งคืน เพราะคอยแต่จะเงี่ยหูฟังเสียงเปิดประตูของห้องที่อยู่ฝั่งตรงข้าม แต่จนแล้วจนรอดเขาก็พบเพียงความเงียบสนิท กระทั่งผล็อยหลับไปด้วยความอ่อนเพลียทั้งที่ใจยังคงเป็นห่วงหญิงสาวคนรักของตนไม่คลาย

ติดตามตอนต่อไปได้เร็วๆ นี้ค่ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,077 ความคิดเห็น

  1. #548 JJ.. (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2553 / 20:51

    ใกล้จะใจอ่อนเเล้ว เเน่เลยเจ้วิ

    #548
    0
  2. #547 มาสเมโร (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2553 / 20:12
    ผู้ชายน่ารักทั้งคู่
    #547
    0
  3. #534 kaaka (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2553 / 16:00
    อ๊ากกกกก สถานการณ์ตึงเครียดจริงๆ
    #534
    0
  4. #533 ยัยปลาทอง (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2553 / 17:28
    ชอบธามตอนนี้จัง นอนกอดไม้กวาด หลุดมาดคุณชายเจ้าเสน่ห์ไปเลย 555



    ว่าแต่วัฐนี่ขับรถช้าจริงๆ ด้วยนะ ไม่งั้นคงได้เจอกับนายธามไปแล้ว เอาใจช่วยหนุ่มแสนดีอยู่นะคะ



    ขอบคุณไรเตอร์ที่มาอัพให้ด้วยค่ะ จะรอตอนต่อไปน๊า
    #533
    0
  5. #532 jeabkiss (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2553 / 16:24
    ต่างคนก็ต่างไม่รู้ใจตัวเองอยากให้รู้ใจตัวเองไวๆจะได้ตัดสินใจว่าควรเลือกใครดี
    #532
    0
  6. #531 yumekana (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2553 / 13:52
     
    ทำไมรู้สึกหงุดหงิดกับหนูวิ
    รู้หรอกว่า เป็นแฟนกับนายวัฐ
    แต่ในเมื่อมันเป็นแบบนี้
    ช่วยเคลียร์ใจตัวเองให้มันชัดเจนทีเถอะ
    สงสารนายวัฐพิกล
    #531
    0
  7. #530 ailly (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2553 / 00:27
    ธามอย่าเก๊กมากได้ป่ะ?
    #530
    0
  8. #529 darika-grammy (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2553 / 00:06
     เกือบไปแ้ล้ว โทรศัพท์ช่วยชีวิต
    #529
    0
  9. #528 jeabkiss (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2553 / 15:43
    นายธามหวั่นไหวกับหนูวิส่วนหนูวิก็เริ่มหวั่นไหวกับนายธามแล้วเช่นกัน
    #528
    0
  10. #527 Eternal-Yunho (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2553 / 13:31
    อ่าววววววว ไรเตอร์ นึกว่าวิจะเรียบร้อยโรงเรียนพี่ธามเเล้วอ่ะ 55555
    วันนี้ธามได้เเต่เซงเเละหงุดหงิด โหยย งอลลล่ะเซ่ เห่อๆๆๆ
    ต่อเปถ้าวัฐมาเฝ้าวิตลอดเเล้วจะทำยังไงก๊านนนน
    ปูลู ธามมุมไหนก็น่าร๊ากกกกก
    #527
    0
  11. #526 yumekana (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2553 / 09:22
    เฮ่อ
    ไม่เข้าใจอะ
    ทำไมมันอลวนกันขนาดนี้น้า
    ความรัก
     
    #526
    0
  12. #525 tungkn4841 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2553 / 02:32


    งานนี้หนุ่มธามเกิดความน้อยใจในความสนิทสนมของวิ กับ วัฐ จะทำอย่างไรเขาแฟนกันจ๊ะ แต่วิห้ามใจอ่อนเดินขึ้นไปตามธามที่ห้องนอนน่ะ กลัวจะไม่ได้ลงมาเป็นแน่ ขอรอลุ้น .....



    รอไรเตอร์มา up ต่อด่วนค่ะ
    #525
    0
  13. #524 kaaka (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2553 / 20:28
    ชอบจ้าธาม ทำดีแล้วค่อยๆไชเข้าไปในใจวิ
    #524
    0
  14. #523 Eternal-Yunho (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2553 / 20:58
    งานนี้ไม่รู้จะโทษความหื่นของอิตาพี่ธามสุดที่รักของน้อง(อะไร? - -")
    หรือจะโทษความใจอ่อนของวิดีเนี่ยยยย ว่าเเล้วก้อ
    หวานนไปตามระเบียบ โห้ยยยยยยยยย
    เเต่เปิดฉากมาเล่นเอาหัวเราะเหมือนวิเลย น่ารักตลอดด(ในคราบยุ่งๆๆ 5555)
    #523
    0
  15. #522 tungkn4841 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2553 / 01:32




    งานนี้...วิคงไม่รอดมือนายธามเป็นแน....



    รอไรเตอร์มา up ต่อ
    #522
    0
  16. #521 jeabkiss (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2553 / 21:34
    และแล้วธามก็ตบะแตก
    #521
    0
  17. #520 kaaka (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2553 / 20:57
    กรี๊ดดดดด อยากร้องออกมาดังๆ หลายๆครั้ง ธามห้ามใจไม่อยู่หล่ะสิ
    #520
    0
  18. #519 *เฟมีลน้อย* (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2553 / 18:11
    แหมๆแอบน่ารักน๊เนี๊ย
    #519
    0
  19. #518 อะเจ้ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2553 / 13:46
    ไม่เห็นมีเพิ่มเรยอ่ะ คิดว่าเข้ามา Up แระ เห็นขึ้น Status เป็นวันที่ 1 (หลอกกันนี่ ) งอนแระ
    #518
    0
  20. #514 yumekana (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2553 / 19:53
    หนูวิตกลงปลงใจกับนายวัฐไปเร็ว ๆ เลย
    เพราะดั๊นอยากได้นายธามมาครอบครองเสียแล้ว
    น่ารัก น่าเลิฟแบบนี้
    หนูวิไม่สนก็ดี
    หุหุ
    #514
    0
  21. #513 kaaka (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2553 / 11:29
    ทำไงดีอ่ะไรเตอร์ ยิ่งอ่านยิ่งหลงรักธามจัง แล้วอย่างนี้วิจะทานไหวเหรอจ๊ะ ก็รีดเดอร์อย่างอิฉันอ่ะตามไปกับธามแล้วอ่ะ
    #513
    0
  22. #512 tungkn4841 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2553 / 01:53



    ตอนนี้นายธามทุ่มสุดตัวเลย .....เอาคุณรวินันท์เห็นใจหน่อยจ๊ะ  ก็หวังว่าวิ จะเห็นภาพดีๆๆๆ และตัวจริงของนายธามขึ้นบ้างไม่ใช้เฉพาะเป็นแต่เจ้านายเจ้าอารมย์ เอาแต่ใจ และนายหื่น 5555

    รอไรเตอร์มา up

    #512
    0
  23. #510 impression (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2553 / 21:33
    เป็นผู้ชายที่เจ้าระเบียบมากมาย
    #510
    0
  24. #508 ailly (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2553 / 21:06
    ธามท่าทางจะเจ้าระเบียบน่าดู แต่ก็น่ารักไปอีกแบบ อีกมุม
    #508
    0
  25. #507 jeabkiss (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2553 / 19:33
    ตอนนี้ธามน่ารักจัง

    แอบเห็นคำผิดค่ะ ภายถ่าย-ภาพถ่าย

    #507
    0