Rock On You! ปิดบัญชีหัวใจนายร็อคเกอร์ตัวร้าย (P.I) Rewrite

ตอนที่ 5 : ||Rock On You! Chapter 5|| This is war between us (Re)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,065
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    15 ธ.ค. 61

5

This is war between us

นี่คือสงครามระหว่างเรา

 

เหลือเชื่อไหมละหลังจากต้องทนอยู่กับไอ้ข้างห้องมาตลอดสามวัน ท้ายที่สุดก็มีเวลาพักผ่อนสักที ต่อให้บ่ายนี้ต้องส่งงาน แต่อย่างน้อยเช้านี้ก็ได้หลับโดยไม่มีเสียงรบกวนแล้ว นับว่ายอดเยี่ยมที่สุด!

ครืดดด ครืดดด

อยู่ๆ มือถือก็สั่น ฉันจ้องมองชื่อคนโทรแล้วอดหน่ายใจไม่ได้ อะไรกันล่ะ บ่นไม่ทันไรเขาก็โทรมาแล้ว โทรจิกเป็นไก่อยู่ได้

ฮัลโหล”

[เธออยู่ไหน กำลังเรียนอยู่รึเปล่า?]

ไม่ได้เรียนแล้ว แต่ทำงานอยู่ นายมีอะไร?”

[งานอะไรเยอะแยะนักหนา ฉันอยู่ห้องซ้อมข้างมหาลัย มาหาก่อน จะเอางานมาทำก็ได้]

ไม่ล่ะ ต่อให้ไปก็ไม่ได้ช่วยอะไรอยู่ดี สู้ทำงานต่อดีกว่า” นึกดูไปก็ตัวถ่วงคนอื่นเปล่าๆ

[ฉันเคยให้ปฏิเสธด้วยเหรอ?]

ก็ฉันไม่ว่างนี่น่า อีกอย่าง...” ไม่ทันจะได้บ่นต่อ แต่แล้วเขากลับตัดสายทิ้งไปหน้าด้านๆ

เยี่ยมมาก! เยี่ยมมากเลยจ๊ะ ทำไมเขาเป็นคนมารยาทดีจนอยากถวายหึ้งแบบนี้นะ!

ครืดดด ครืดดด

กรี๊ด! มาอีกแล้ว! เดี๋ยวแม่เขวี้ยงมือถือทิ้งเลยดีไหม หรือควรปิดเครื่องไปหนีให้พ้นๆ ไปดี ชั่วขณะที่ฉันกำลังชั่งใจอยู่นั่น สายตาก็เหลือบไปเห็นเบอร์โทรเข้ามาพอดี

ว่าไง”

อ้าว! คราวนี้เป็นดีอาห์เฉยเลย

[อย่าบอกนะว่ายังนอนอยู่ รีบแต่งตัวซะ รู้รึเปล่าวันนี้มีเรียนชดเชยด้วย]

ฮะ! ทำไมไม่เห็นรู้เรื่องเลย อาจารย์ส่งข่าวบอกทางไหน”

[ทางเมล์ของมหาลัยไง เร็วๆ นะ จะเริ่มเรียนอีกไม่กี่นาทีแล้ว] ชั่วขณะของความสับสน ฉันลุกจากเตียงเพื่อหยิบเสื้อผ้าและผ้าเช็ดตัวโดยไม่ลืมคว้ามือถือมาคุยด้วย

โอเค รีบแล้ว แค่นี้นะ” ตัดสายทิ้งและรีบไปทำธุระดีกว่า...

 

ไม่รู้เหรอว่ามีเรียน?” ไม่ทันจะได้หย่อนก้นนั่งเลย ดีอาห์ก็ขัดมาละ

ชีวิตฉันเหมือนว่างเหรอช่วงนี้ หาเวลาหลับยังไม่ได้เลย” พูดก็พูดเถอะ แค้นไอ้คนข้างห้องเป็นบ้า! เขาทำชีวิตสงบสุขของฉันปั่นป่วนจนตอนนี้สะกดคำว่าสงบสุขไม่เป็นแล้ว!

เอ๋ เธอทะเลาะกับเชสเตอร์อีกแล้วเหรอ”

เปล่าซะหน่อย... แหม เดี๋ยวนี้แตะต้องไม่ได้เลยสินะ”

ความเป็นเพื่อนเขาดูตรงนี้แหละ! ฉันคบดีอาห์มาจะครบปีแล้ว แต่พอเธอรู้เชสเตอร์อยู่ห้องข้างกันและชีวิตต้องพัวพันกับเขา แม่นี่กลับดี๊ด้าและออกปากปกป้องเขาเต็มประดา แต่ก่อนยังช่วยกันด่าอยู่เลย!

ไม่ใช่อย่างนั้นซะหน่อย” ดีอาห์มีท่าทีขวยเขิน

แล้วมันแบบไหนกันล่ะ?

 

เราสองคนแยกย้ายกลับเพราะฉันต้องกลับห้อง ส่วนดีอาห์ต้องกลับบ้าน แต่อีกไม่นานเธอจะมาอยู่ห้องด้วยกันเพราะพักหลังงานพวกเราก็มีมากขึ้นและมีหลายชิ้นที่ต้องทำร่วมกัน แต่ประเด็นแท้จริงคือพอเธอรู้ว่าแจวอนอยู่ห้องข้างกัน คุณเธอแทบยินดีปรีดาย้ายมาทันที แต่ก่อนไปฉุดกระชากยังไง คุณเธอก็ไม่มาสักที!

ฉันตัดสินใจเดินกลับแทนการนั่งรถไฟฟ้า คิดถึงช่วงเวลาที่เคยเดินชมบรรยากาศรอบข้าง มันนานมากแล้วที่ไม่ได้ทำอย่างนั้น แต่ความคาดหวังกลับสูญสลาย พอก้าวเดินบนทางเท้าไม่กี่ก้าว อยู่ๆ รถยนต์สีดำด้านเซฟโลเล็ต คูเปอร์กลับขับจี้ข้างมาตลอดจนสร้างความหงุดหงิดใจไม่น้อย พยายามจ้องมองผ่านฟิล์มกระจกใสเพื่อให้เห็นหน้าคนขับ แต่ฟิล์มที่ติดอยู่ก็มืดเกินกว่าจะสามารถมองเห็นได้

บัดซบ! ไอ้คนขับไม่มีสมองรึไง ใครที่ไหนขับตามจี้กันอย่างนี้ พอเดินช้าลง ไอ้รถบ้านั่นก็ไม่ยอมออกไป ครั้นเดินเร็วขึ้น มันก็เร่งตาม ตกลงจะเอาไงกันแน่วะ เดินไปหาเรื่องเลยดีไหม?!

จังหวะกำลังคิดหาคำตอบให้ตัวเองอยู่นั่น จู่ๆ เจ้าของรถกลับลดกระจกลง นั่นทำให้เห็นว่าแท้จริงไอ้คนขับมารยาททรามนั่นไม่ใช่ใครที่ไหน ที่แท้ก็คือเฟรตเชอร์ คู่อริเชสเตอร์นี่เอง

แต่เขาจะมาตามกันทำไม?

เฮ้!” เฟรตเชอร์ชะลอรถและโผล่หน้าออกมาเรียกกัน ฉันมองหน้าเขาก่อนชี้ตัวเองเพื่อความแน่ใจ “เออ เธอนั่นแหละ ฉันไม่ได้เรียกใคร” เขาตีหน้าหน่ายก่อนสั่ง “ขึ้นรถมา”

ขึ้นรถนายเนี่ยนะ!” ไม่อยากเชื่อเลยว่าคนอย่างเขาจะมายุ่งด้วย มันไม่มีเหตุผลเลย แต่แล้วเฟรตเชอร์กลอกตา ออกจากรถมาลากฉันไปนั่งด้วย ไม่ได้ดูเลยว่าคนโดนลากเจ็บก้นตอนกระแทกกับเบาะรถเขาแค่ไหน!

นายจะคุยอะไรกับฉัน?”

ไม่อยากเชื่อเหมือนกันว่าต้องมายุ่งกับเธอ”

งั้นก็ปล่อยซะสิ ฉันจะได้กลับห้อง”

เสียใจด้วย ทำให้ไม่ได้หรอก ขับเลยมาขนาดนี้แล้ว”

รบกวนกลับรถกลับที่เดิมด้วย ขอบคุณ”

ไม่มีทาง! รู้ไหมมันเปลืองน้ำมันแค่ไหน ฉันต้องกลับรถอย่างไกล”

นั่นเรื่องของนายไม่ใช่เหรอ ไม่เข้าใจเหรอว่าฉันอยากกลับห้อง!”

นึกว่าคนอย่างเธอจะคุยรู้เรื่อง บอกไม่ก็ไม่สิวะ!” ท่าทางเขาฟิวขาด ทีนี้จึงไม่กล้าปริปากอะไรอีก เฟรตเชอร์ยังคงมองกันผ่านกระจกหน้าเป็นระยะ เราเงียบชั่วครู่ก่อนเขาทำลายบรรยากาศ

เออ แบบนี้ค่อยพูดรู้เรื่องหน่อย ไม่ต้องถามนะ เดี๋ยวถึงก็รู้เอง”

เฟรตเชอร์จอดรถยังลานจอดรถใต้คอนโดฯ ที่ไหนสักแห่ง ฉันแทบถลาออกจากรถด้วยซ้ำ เล่นเงียบมายี่สิบนาที น่าอึดอัดจะตาย ถึงไม่ได้เป็นไฮเปอร์แต่ก็ยังหงุดหงิดอยู่ดี

เขาจับมือจูงฉันเข้าไปในตัวคอนโดฯ ฉันพยายามเร่งฝีเท้าเดินตามให้ทัน ทั้งที่ใจมีแต่ความสับสน เขาพาฉันมาที่นี่ทำไม หรือเป็นคอนโดฯ ของเขา แต่ดูท่าไม่น่าใช่เลย

ขอถามอะไรบ้างได้รึเปล่า?” เราทั้งคู่ยืนอยู่ในลิฟต์และหัวสมองกำลังมีคำถามมากมาย เฟรตเชอร์ไม่ได้ตอบ เพียงแค่พยักหน้ารับ

นายพาฉันมาหาใคร พวกนายมีธุระอะไรกับฉันแน่?”

ความจริงพอรู้เรื่องวงดนตรีของพวกเขาอยู่ แต่แค่จากดีอาห์เล่าให้ฟังเมื่อคืนเท่านั้น ป่านนี้ยังไม่เห็นจุดเชื่อมโยงอะไรเลย

เธอไม่รู้จักที่นี่ ไม่รู้รึไงว่าฉันเป็นใคร ไม่รู้รึไงตัวเองเป็นอะไร” เขาถามด้วยน้ำเสียงและสีหน้าเรียบเฉย แต่นั่นสร้างความงุนงงกว่าเก่า

ขอพูดตามตรง ฉันไม่เข้าใจว่านายพามาที่นี่ทำไม ไม่รู้ที่นี่คืออะไร ไม่รู้ด้วยว่าจะพาฉันไปไหน แต่ที่รู้คือนายเป็นสมาชิกวงดนตรีชื่อ Black Blood และดูเหมือนพวกนายไม่ถูกกับพวกเชสเตอร์ด้วย?”

ฮึ! เธอไร้เดียงสากว่าเชสจะคว้ามาเป็นของเล่นอีกนะ” รอยยิ้มเยาะเย้ยเกิดขึ้นบนใบหน้าอีกฝ่าย สายตาบ่งบอกถึงแผนบางอย่างที่ไม่น่าไว้ใจ

ทันทีที่ลิฟต์เปิดออก เฟรตเชอร์จูงมือฉันให้เดินตามเขา เท่าที่สังเกต ชั้นนี้ทั้งชั้นเป็นห้องหลายห้องเรียงกันเป็นทางยาว ห้องส่วนใหญ่เป็นห้องซ้อมดนตรีขนาดใหญ่ที่มีเฟอร์นิเจอร์อยู่อย่างครบครัน แตกต่างจากห้องทั่วไปก็ตรงอุปกรณ์ดนตรี อุปกรณ์เครื่องเสียงที่พร้อมเพรียงและรูปแบบห้องซึ่งเป็นกระจกใสกั้นเสียงออกข้างนอก

นายจะพาฉันไปไหน?”

เดี๋ยวก็รู้”

อีกละ! ฉันควรได้รู้ว่านายจะพาไปไหน วันไหนนายอยากฆ่ากันขึ้นมาให้ทำไง?”

ถ้าฉันจะฆ่าเธอ ฉันคงขับรถชนให้ตายตั้งแต่ครั้งแรกแล้ว”

เขาหยุดยืนตรงทางเดินหน้าห้องซ้อมหมายเลข 83 พอเห็นสมาชิกในห้อง ทำเอากลืนไม่เข้าคายไม่ออก หญิงสาวผมสีแดงเพลิงกำลังฝึกร้องเพลงอยู่ และเมื่อเธอเห็นฉันกับแฟนของเธอ เจ้าตัวถึงกับมองอย่างไม่ชอบใจส่งมา อีกทั้งภายในห้องยังมีผู้ชายสามคนอยู่ด้วย พวกเขามีตำแหน่งแตกต่างกัน ทั้งกีต้า เบสและกลอง ดูเหมือนพวกเขาจะหยุดเล่นตอนที่เราปรากฏตัว

ไอ้พวกนั้นเพื่อนฉันเอง เธอคงเคยเห็นแล้วที่ไลฟ์ เรื่องเมเปิ้ลเดี๋ยวเคลียร์เอง เข้าไปก่อน”

ไปไหน!” ฉันร้องเสียงหลงตอนเขาพยายามผลักให้เข้าห้อง ใครจะกล้าเข้าไป สายตาของเมเปิ้ลส่งมาอย่างไม่พอใจที่ยุ่งกับแฟนของเธอตรงนี้ ส่วนอีกสามคนก็เป็นคู่อริกับวงของเชสเตอร์ เข้าไปยุ่งแล้วใครจะรับผิดชอบชีวิตกันล่ะ!

บอกให้เข้าห้องไปไง!”

ไม่มีทาง!” ส่ายหัวพัลวันพลางเดินถอยหลังออกมา จังหวะเดียวกับห้องตรงข้ามมีคนเปิดประตูออกมาพอดี เสียงเราสองคนคงรบกวนห้องอื่น แต่ไม่มีอะไรน่าตกใจเท่าคนเปิดประตูกลับเป็นเชสเตอร์!

เชสเตอร์มองเราทั้งคู่สลับไปมาด้วยสีหน้าไม่เข้าใจว่าทำไมฉันมาอยู่ตรงนี้ แหงล่ะ! เมื่อเช้ายังปฏิเสธหัวแข็งว่าจะไม่มาหาเขา แต่ตอนนี้กลับเห็นฉันมากับคนอื่น

อ้าว นึกว่าแกไม่อยู่ กะจะเอาเด็กแกมาเล่นอะไรซะหน่อย” รอยยิ้มของเฟรตเชอร์ผุดขึ้นอย่างสะใจ แต่ฉันเสียวโดนเขาต่อว่ายังไงไม่รู้

ฉันอนุญาตให้มากับคนอื่นตอนไหน” เขากระชากข้อมือ ทำให้ร่างฉันไปยืนอยู่ข้างเขาโดยง่ายดาย

ไม่กล้าสบตาสีนิลคู่นั้นเลย อยู่ๆ กลับรู้สึกผิดอย่างประหลาด

นายเป็นเจ้าชีวิตฉันตั้งแต่เมื่อไหร่!” ทั้งที่โวยวายก็แล้วแต่เขากลับไม่สนใจ แถมผลักหลังกันให้เข้าห้องอัดวงเขาอีกต่างหาก “ฝากที เดี๋ยวมา” เชสเตอร์กล่าวทิ้งท้ายก่อนหายไปเคลียร์กับเฟรตเชอร์ ไม่นานแจวอนก็เดินเข้ามาถาม

เธอมาอยู่นี่ได้ไง?”

ไม่รู้เหมือนกัน กำลังกลับห้องเพื่อหลับต่อ แต่อยู่ๆ กลับโดนคนชื่อเฟรตเชอร์ลากมาที่นี่” ฉันเอ่ยทั้งที่ยังมองผ่านกระจกใสเพื่อดูสถานการณ์ การปล่อยเขาไว้ทั้งคู่นั่นไม่ใช่เรื่องดี

แล้วเธอก็ไม่ปฏิเสธเหรอ!” หญิงสาวผมสีดำไฮไลท์ทองหม่น ผู้ซึ่งเพิ่งวางกีต้าร์ถามอย่างไม่เป็นมิตร ถ้าจำไม่ผิด ดีอาห์เคยบอกผู้หญิงคนนี้ชื่อเมเดิ้ล’ คนนี้แหละดูไม่ชอบฉันสุด ไม่รู้ทำไมหล่อนถึงไม่ชอบใจนัก

เม แกมาดูจังหวะเพลงตรงนี้ให้หน่อย” ไม่ทันประมวลคำพูดเสร็จ ผู้ชายผมสีน้ำตาลเข้ม สวมเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวพับแขนขึ้น มันเผยให้เห็นรอยสักรูปหัวกะโหลกและซาตานอยู่ในแขนข้างขวาของเขา ฉันจำได้ดีว่าเขาชื่อแมทธิวและมีตำแหน่งมือกลองของวงนี่น่า

แมทธิวโบกมือเป็นสัญญาณให้ฉันเดินออกห่างจากเมเดิ้ล ดังนั้นจึงตัดสินใจเดินไปโซฟาอีกตัวซึ่งอยู่ห่างจากพวกเขา แจวอนเดินมานั่งข้าง เริ่มคุยเรื่องเดิม

ฉันเชื่อเรื่องที่เธอบอก แต่ไม่รู้ไอ้เชสจะเชื่อมั้ย”

หน้าฉันเหมือนคนโกหกรึไง?” เรื่องคอขาดบาดตายแบบนี้ พวกเขายังคิดว่ามีคนกล้าโกหกเหรอ?

ไม่ได้บอกเธอโกหก แต่จะบอกอยู่ดีๆ มันก็มาลากเธอมาเหรอ?”

ใช่!”

ทั้งที่ไม่มีเหตุผลอะไรเนี่ยนะ?”

ใช่ไง! นายจะพูดอะไรแน่” เอ๊ะ! ชักรำคาญแล้วนะ จะพูดอะไรก็ไม่พูดสักที

เปล่าหรอก ดูแลตัวเองด้วยนะช่วงนี้” ตกลงเรื่องอะไรแน่? ทำไมแจวอนต้องมาเตือนด้วย ฉันกำลังจะถามต่อแต่แจวอนกลับหันหนี และไอ้คนที่ไม่อยากเจอหน้าสุดกลับเดินมาหา

ไอ้เฟรตเชอร์พูดเรื่องอะไร” แอบเห็นเมเดิ้ลคุยกับเชสเตอร์ซึ่งกำลังเดินมาทางนี้ด้วยสีหน้ากังวล

อีกสองเดือนต่อจากนี้พวกเราต้องรีบจัดการเรื่องอัดเพลงซะ เพราะจะมีการประกวดของค่ายเพลงใหญ่เกิดขึ้น ส่วนเรื่องไอ้เฟรตเชอร์ ช่างหัวมัน มันเรื่องอะไรฉันจะล้มมวยมัน”

มันยังไม่เลิกคิดอีกเหรอ” แมทธิวถาม

ช่างเถอะ” เจ้าตัวตอบเสียงเอื่อยขณะฉันได้ยินเสียงฝีเท้าใครสักคนเดินมาทางนี้ ไหนเธอบอกจะไม่มาไง”

คิดแล้ว เขาต้องเดินมาทักกันจนได้...

ฉันกำลังกลับห้อง แต่โดนคนชื่อเฟรตเชอร์ลากมาก่อน”

น่าเชื่ออยู่หรอก มันไม่ได้เป็นคนลากใครมั่วซะหน่อย” เอ้า! ตกลงฉันผิดเหรอที่เดินบนถนนดีๆ กลับมีใครไม่รู้มาลากขึ้นรถ พวกเขาหาว่าฉันกุเรื่องขึ้นมารึไง!

จะรู้เหรอ! อยู่ๆ หมอนั่นก็ขับรถมาขนาบข้างแล้วออกมาคุยด้วย พอฉันไม่ไป เขาก็ลากให้มาที่นี่” ความอดทนคนเรามีจำกัดและพวกเขาทำให้เส้นความอดทนฉันขาดแล้ว! ถึงเวลาที่ต้องวีนแล้ว!

ใครจะรู้ว่าจะเจอนายที่นี่!”

พวกเขาคิดว่าฉันโกหก แค่เพียงเพราะไม่มีเหตุผลบอกได้ว่าเฟตรเชอร์ลากฉันมาเกี่ยวทำไม แถมดูเหมือนเขาเลือกเชื่อฝ่ายตรงข้ามมากว่าฉันซึ่งเป็นคนไม่รู้จัก’ ในสายตาพวกเขา

คนตรงหน้าสบตากับเพื่อนในวงด้วยความหมายบางอย่าง พวกเขาสื่อความหมายผ่านสีหน้าก่อนหันมามองโดยฉันไม่อาจเข้าใจได้

เธอควรอยู่ห่างมันซะ ไม่ว่าอะไรก็ตาม อย่าเข้าใกล้โดยเด็ดขาด”

ทำอย่างกับเขาจะฆ่ากันงั้นแหละ”

ขอโต้แย้งหน่อยล่ะ มันฟังดูปัญญาอ่อนมาก! นี่เขาคิดว่าเป็นพระเอกอยู่รึไง มีสิทธิ์อะไรมาสั่งห้ามให้ใครยุ่งกับใครได้ด้วย เราทุกคนมีครบสามสิบสองทุกประการ ถ้าเฟรตเชอร์ทำอะไรมา ฉันจะไม่สู้เลยเหรอ!

คนตรงหน้าไม่ได้เถียงกลับ ทีนี้ฉันจึงนอนเล่นอยู่โซฟาตัวเดิม กำลังตั้งใจหลับตา แต่เหมือนแผนการจะหมดลงเมื่อเจ้าตัวปัญหาฉุดข้อมือกันขึ้นอีกครั้ง!

เฮ้ ฉันเรียกเธอมาไม่ได้ให้มานอนที่นี่” ให้ตาย มารยาทเขาทรามกว่าที่คิดอีก เขากระชากร่างฉันให้ลุกจนร่างแทบถลากกับพื้นอยู่แล้ว

ฉันเพิ่งทำงานเสร็จเมื่อคืน เช้ามาก็ต้องวิ่งไปเรียนต่อ พอคิดอยากกลับมานอนกลับโดนใครไม่รู้ลากมาก ตอนนี้ต้องมานั่งรอพวกนายเล่นเพลงบ้าบออีกเหรอ!”

พอที! แค่ร่างกายไมได้พักผ่อนหลายวันก็แย่แล้ว ทำไมต้องมาคอยดูแลพวกเขาในเมื่อไม่ใช่เรื่องด้วยซ้ำ ไร้สาระเป็นบ้า!

แล้วไง?” สองคำสั้นๆ ทำเอาความโกรธแล่นถึงขีดสุด ไม่ได้ใช้สมองคิดก่อนพูดเลย!

แล้วไงเหรอ! นายคงไม่เข้าใจหรอก... ใช่สินะ! พวกนายแค่มีชีวิตไร้สาระไปวันๆ” ดูเหมือนคำต่อว่าพวกนั้นรุนแรงเกินไป ฉันมาคิดได้ก็ตอนตระหนักว่าแท้จริงตนเองก็ไม่เคยรู้ว่าพวกเขามีชีวิตเพื่ออะไรและใช้ชีวิตกันยังไง ฉันไม่มีสิทธิไปตัดสินชีวิตใครทั้งนั้น แต่ดูเหมือนสายไปแล้ว

ว่าไงนะ! เธอลองพูดใหม่ซิ! ใช่สิ พวกคนที่มีทุกอย่างแบบเธอจะเข้าใจอะไร!” เมเดิ้ลตะคอกและก้าวตรงมาอย่างไม่ลดละ ท่าทางของเธอพร้อมเข้าหาเรื่องได้ทุกเมื่อ สายตาของเธอที่จ้องมองมีแต่ความเกลียดชังที่ฉายชัด

“ขอถามอีกครั้ง เธอเคยโดนทิ้งบ้างมั้ย!” สายตาของเธอทอดมองมาทางด้วยแววตาของคนโกรธแค้น ยิ่งเธอก้าวเข้ามา ฉันยิ่งถอยห่าง

เม แกทำเธอกลัวแล้ว ทางนี้เดี๋ยวเคลียร์เอง ซ้อมเพลงเหมือนเดิมดีกว่าไหม” เมื่อสถานการณ์เริ่มแย่ลง เชสเตอร์จึงเข้ามาคั่นกลางนั่นทำให้รู้สึกโล่งอกที่มีคนจับหล่อนแยกออกไปได้

ไม่เข้าใจเลย! นายรู้ดีคนพวกนี้เสแสร้งจอมปลอม สังคมพวกนี้ก็มีแต่การหลอกลวง คนมีทุกอย่างจะมาเข้าใจอะไร เธอไม่มีสิทธิต่อว่าเราด้วยซ้ำ!”

เสแสร้ง หลอกลวง จอมปลอมเหรอ?

ฉันดูเป็นคนแบบนั้นเหรอ... สำหรับพวกเขาแล้ว คนที่มีทุกอย่างเหมือนปรปักษ์ไปโดยปริยายใช่ไหม พวกเขาจะรู้บ้างไหมว่าทุกคนไม่ได้เป็นอย่างพวกเขาเห็น คนที่มีทุกอย่างใช่ว่าจะเป็นคนเลวเสมอ แค่เพียงไม่ได้เจอเรื่องเดียวกัน ทำให้พวกเขาคิดเสมอว่าไม่มีใครเข้าใจเหรอ

มันไม่มีคำขอโทษออกจากใครสักคน ความจริงก็พอทำใจไว้แล้วว่าทุกอย่างต้องเป็นอย่างนี้ ถ้างั้นมันคงดีหากฉันจะกลั้นใจพูดในสิ่งที่คิดออกไปบ้าง

เธออาจพูดถูก เรื่องที่ฉันไม่มีวันเข้าใจความรู้สึกของการถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว ไม่มีทางรู้เลยว่าที่ผ่านมาชีวิตพวกเธอเป็นยังไง ขอโทษด้วยกับสิ่งที่พูดออกไปเมื่อกี้ แต่เธอเองต้องเข้าใจว่ามันไม่เหมือนกัน คนมีทุกอย่างใช่จะแย่เสมอ แค่ไม่ได้พบเจอเรื่องเดียวกัน ใช่ว่าจะไม่เข้าใจ เธอน่าจะคิดถึงเรื่องนี้ด้วย ฉันหวังว่าเธอจะมีวิจารณญาณแยกแยะมันได้”

ยัยบ้าเอ๊ย!” เมเดิ้ลแทบถลาเข้ามาคว้าตัวกัน แต่โชคดีโดนแมทธิวเข้าขวาง ก็เรื่องอะไรฉันจะยอมให้เธอว่าอยู่ฝ่ายเดียวล่ะ

ปล่อยสิวะ!”

ปล่อยให้แกทำร้ายคนอื่นเหรอ!”

ดูมันพูดสิ! ถ้าไม่งั้นแกต้องเอามันออกจากห้อง ตราบใดเห็นมันอยู่ พวกแกจะไม่เห็นฉัน!”

ไม่เอาดิวะ แกเป็นคนเรื่องมากตั้งแต่เมื่อไหร่?” แจวอนเอ่ยพลางเดินเล่นหัวเมเดิ้ลอย่างใจเย็น แต่แล้วเขาก็มองมาระหว่างฉันกับเชสเตอร์ ก่อนตวัดนัยน์ตาสีน้ำตาลไหม้มองยังทางประตู

เดี๋ยวมานะ รอให้แกอารมณ์ดีก่อนแล้วกัน”

เดี๋ยว! พวกเขาสื่อสารเข้าใจได้ไง! ทำอย่างกับสื่อสารแบบมนุษย์ต่างดาวซึ่งต้องใช้โทรจิตคุยกัน ไม่เข้าใจเลยพวกนายคุยอะไร แต่ดูเหมือนไม่เคยมีช่องว่างให้ได้อ้าปากถามอีก คนข้างตัวดันหันมาจับมือ ลาเพื่อน ลากออกจากห้องโดยไม่ถามความยินยอมสักคำ แถมคราวนี้งอยากสะบัดมือทิ้งขนาดไหน เขากลับไม่ยอมปล่อยด้วย

 

ปล่อยได้รึยัง?” เชสเตอร์พาฉันลงมาข้างล่างตึกและฉันเอ่ยถามอย่างรำคาญ

รู้ตัวรึเปล่าทำอะไรไป” คนข้างตัวคว้าบุหรี่ขึ้นจุดต่อหน้าต่อตา

ก่อนคิดพูดกับฉัน รบกวนดับบุหรี่ก่อนได้ไหม?” เขาคว้าบุหรี่ออกจากริมฝีปาก ขว้างมันลงพื้น ใช้เท้าขยี้บุหรี่ราวกับระบายอารมณ์แทน

เรื่องมากชะมัด เธออายุเท่าไหร่แล้ว”

“19 เกี่ยวอะไรกับนายจะถามไม่ทราบ ถ้าไม่มีอะไร ช่วยทำธุระให้เสร็จ ฉันจะได้กลับสักที”

เหอะ! ทำไมจะไม่เกี่ยว เธอรู้รึเปล่าว่าเธอไม่เหมือนคนอายุสิบเก้าเลย อันนั้นทำไม่ได้ อันนี้ก็ไม่ได้ ถามจริง เป็นพวกลูกคุณหนูพ่อแม่คอยตามใจปะ”

นายกำลังว่าพ่อแม่ฉันนะ!”

แล้วทีเธอต่อว่าความฝันพวกเราล่ะ! เคยคิดถึงเรื่องนี้บ้างมั้ย ฉันไม่ได้เข้าข้างใครหรอก แต่ก็ไม่ชอบให้ใครมาบอกมันไร้สาระ!” พอเขาขึ้นเสียง มันทำให้เพิ่งตระหนักข้อเท็จจริงตรงหน้า

ความจริงพอรู้และเข้าใจบ้างเพราะไม่ใช่ฉันไม่มีความฝัน เพียงแต่ความฝันยังไม่ชัดเจนเท่าของพวกเขา แต่มันก็ไม่ใช่เหตุผลให้เขามาต่อว่ากันนี่น่า

เนี่ยเหรอที่เรียกว่าไม่ได้เข้าข้างใคร! ใช่สิ! ฉันลืมว่านายกับเธอเป็นเพื่อนร่วมวงกันต้องเข้าข้างกันเป็นธรรมดา” ฉันพยายามแล้วไม่โวยวายใส่คนตรงหน้า แต่ดูเหมือนเขากลับชอบหาเรื่องตะคอกใส่อยู่เรื่อย ไม่รู้เจ้าตัวเห็นกันเป็นอะไร เอะอะอารมณ์เสียใส่ก็มาลงกันอยู่เรื่อย

ฉันไม่น่ามาที่นี่ตั้งแต่แรกเลย จะเรียกแท็กซี่กลับแล้ว ส่วนนายกลับไปคุยกับเพื่อนให้ดีเถอะ” ถ้าการอยู่ด้วยกันทำให้ลำบากมากนัก ขอกลับเองดีกว่า

จะกลับ?”

แล้วให้อยู่ทำไม ไม่มีใครต้องการนี่น่า” มันดูเหมือนกำลังงอนง้ออีกฝ่าย แต่ความจริงคือคงต้องยอมรับอย่างขมขื่น เพราะรู้ดีว่าต่อให้น้อยใจมากแค่ไหนก็ไม่มีใครมาง้อหรอก

ฉันไปด้วย”

เดี๋ยวก่อน! เขาจะไปห้องฉันเหรอ!

จะมาทำไม! นายพูดเองว่าจะอยู่อัดเพลงกับเพื่อนเชสเตอร์ไม่ตอบแต่กลับจับมือฉันอย่างถือวิสาสะ เรียกแท็กซี่ตรงหน้า เมื่อได้ยินจุดหมายที่เราจะไป ทำให้เหวอเป็นครั้งที่สอง!

ไปห้าง C ครับ”

เฮ้ย! อะไร ฉันจะกลับห้องต่างหาก” ฉันรีบแย้งและขอคำตอบอีกฝ่าย

เขากำลังทำอะไร? อารมณ์สุนทรียะอะไรตอนนี้ คิดว่าบอกจุดประสงค์ชัดเจนแล้วซะอีก

เงียบเถอะ ฉันคิดอะไรดีๆ ออกละ” เขาส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ส่งมาและนั่นทำให้ไม่น่าไว้ใจหนักเลย!

เราสองคนกุมมือกันไปตลอดทาง ความอบอุ่นระหว่างมือของเราทำให้รู้สึกดีอย่างประหลาด ท้ายที่สุดฉันก็เผลอหลับไป... 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

1,473 ความคิดเห็น

  1. #1430 T--dZ (@lllvioletlll) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2557 / 13:50
    ก้ผิดอยุ่นะ ที่ไปดูถูกความฝันของคนอืน

    แต่นางเมเดิ้ลก็โกรธอเไรจนเกินป๊ายยย

    เด่วรอตามต่อว่าเชสจะทำอะไร หึหึ
    #1430
    0
  2. #1400 Chanadda Singharit (@--yam--9) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2556 / 02:20
    สนุกมากๆเลยค่ะจะตามอ่านเรื่องต่อไปนะค่ะสู้ๆค่ะ
    #1400
    0
  3. #1371 ซาลิอาห์ (@koganeie) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 เมษายน 2555 / 02:59
    เพื่อนพระเอกไม่ชอบนางเอก อีแบบนี้จะเป็นไงต่อเนี้ยยยTT^TT
    #1371
    0
  4. #1364 -Me:Dream- (@chon-sa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มีนาคม 2555 / 20:36
     สงสารนางเอกกสุดๆๆ  
    #1364
    0
  5. #1346 N++ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2554 / 10:39
    เชสเป็นคนมายุ่งกะถ้วยฟูนะ ไม่เข้าใจว่าจะมาว่าถ้วยฟูทำไม งง
    #1346
    0
  6. #1318 ~devil_beutza^^~ (@beutza) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กันยายน 2554 / 19:53
    จริงๆถ้วยฟู
    ไม่เห็นจะเรื่องมากเลยนะ
    เห็นใจนางเอกสุดๆเลย
    #1318
    0
  7. #1291 V.Devil (@sornkanok765) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กันยายน 2554 / 11:36
    น่ากลัวอะ
    #1291
    0
  8. #1267 Combo Lita' (@Dywatchai) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กันยายน 2554 / 20:59
     เมเดิ้ลน่ากลัวไปนะ สักวันคงบีบคอถ้วยฟูแหละแน่ๆเลย

    เชสก็น่ารักแหะ เริ่มชอบถ้วยฟูแล้วน่ะสิ
    #1267
    0
  9. #1220 kimjunzu (@junzu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2554 / 20:57
     โอ๊ยยยยยยยยยย
    ดูเหมือนว่าชีวิตถ้วยฟูโคตรจะวุ่นวายเลย
    #1220
    0
  10. #1171 PrAew >> ReNaillE (@praewbaa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2554 / 19:24
    ซื่อ เมเปิ้ล หรือ เมเดิ้ล อ่ะ
    #1171
    0
  11. #1070 monly (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2554 / 17:07
    อยากบอกว่าแต่งได้สนุก น่าติดตามมากค่ะ ยังไงจะเม้นเป้นกำลังใจตลอด ๆ นะค่ะ
    #1070
    0
  12. #967 ✖ Noo!$ (@libertad) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 14:46
    แบบว่า นางเอกนะจะโวยให้มากๆอะ
    แต่รู้สึกสะใจ
    (พระเอก)เหลือเกิน
    ถ้าเป็นดอมนะ ดอมจะโวยๆๆใส่พระเอกเลย! ชอบทำให้เสียเวลานอน

    (คติดอมเวลานอนสำคัญที่สุดกว่าสิ่งใด- -)
    #967
    0
  13. #832 DEvilZeeYa (@virus-44) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 เมษายน 2554 / 23:05
    โห่ เม เธอมีอคติกันนางเอกเราหรอห๊ะ!!
    #832
    0
  14. #745 Aniinocent_14 (@aniinocent) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2554 / 19:39
    เมเดิ้ล เมเปิ้ล

    ช้านละงง


    #745
    0
  15. #725 SHULA (@sandl-o-v-e) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2554 / 12:39
     นางเอกหน้าจะโวยวายมากกว่านี้อะ หมั่นไสเมเปิล
    #725
    0
  16. #597 parnchan ☂ (@hiloto) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 02:28
    นายนี่นะ..นอกจากจะปากร้ายแล้วยังเดาใจได้ยากจริงจัง
    "เธอ..อายุเท่าไหร่ ทำตัวไม่เหมือนคนอายุ 19 เลย"
    โอโห ประโยคนี้เจ็บมาก ก ก
    เเรงอ่ะ -_-:
    เเต่ตอนท้ายกลับน่ารัก >< !!
    #597
    0
  17. #541 parnchan ☂ (@hiloto) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มีนาคม 2554 / 00:53
    ชอบเพลงในตอนนี้
    เเปะโป้งไว้ก่อน พรุ่งนี้มาอ่าน :)
    #541
    0
  18. #527 น้ำฝน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มีนาคม 2554 / 16:13
    สนุกมากเลยคะ เป็นกำลังใจให้นะ
    #527
    0
  19. #497 sweet-angle (@my-sweetime) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มีนาคม 2554 / 14:09

    ชักอิจฉานางเอกซะเเล้วสิ

    #497
    0
  20. #463 Pai_1999 (@nongpaipai) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มีนาคม 2554 / 19:05
    สนุกค่า
    #463
    0
  21. #365 {Rizzipeza ”☂ (@prainy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 12:16
    นางเอกน่าร้ากกกก
    #365
    0
  22. #361 K I M , , F e r n n i Z \' : )) (@fernniz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 11:29

    เพิ่งรู้ถึงความเป็น 'พระเอก' จริงๆ ของพระเอกเรื่องนี้
    55555 55.

    พีเอสซึ ; ตอนก่อนๆ เค้าเม้นท์เป็นสีดำหมดเลย -..- ลืมไปว่าบีจีเจ้สีดำ
    คลุมดำเอาละกันนะเจ้นะ 555 55.

    #361
    0
  23. #295 warrenville (@warrenville) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2554 / 08:41
    เเต่งได้น่าติดตาม เเละจะติดตามอ่านต่อไป
    #295
    0
  24. #290 nana (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:07
    สนุกมากเลย เป็นกำลังใจให้นะ
    #290
    0
  25. #271 maynoritz ' (@maynoisw2) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2554 / 15:09

    สนุกมากเลยค่ะ :)

    #271
    0