Rock On You! ปิดบัญชีหัวใจนายร็อคเกอร์ตัวร้าย (P.I) Rewrite

ตอนที่ 3 : ||Rock On You! Chapter 3|| Never be the same. (Re)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,288
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    15 ธ.ค. 61

3

Never be the same

ไม่มีอะไรเป็นเหมือนเดิม

กี่โมงแล้วนะ!” ฉันตะโกนถามดีอาห์ที่อยู่ปลายสายอย่างลืมตัว เมื่อก่อนหน้าได้ยินว่าเธอบอกว่าตอนนี้กี่โมง

[สิบเอ็ดโมงสี่สิบ เมื่อไหร่เธอจะมาสักที อาจารย์จะเช็กสายอยู่แล้วนะ]

รีบแล้วๆ เอ่ยอย่างร้อนรนพลางรีบยันตนเองออกจากเตียง สอดส่องสายตาไปทั่วเพื่อหาเล่มรายงานที่ต้องใช้รายงานเช้านี้

[รีบมาเข้าล่ะ เดี๋ยวอาจารย์จะตัดกลุ่มเราออกพอดี]

รู้แล้วน่า่ แค่นี้นะ” ตัดสายทิ้งพลางโยนทุกสิ่งขึ้นไปบนเตียงโดยไม่สนหรอกว่ามันจะสภาพไหน ตอนนี้แค่ขอให้เข้าเรียนทันนั่นก็ถือว่าเป็นปาฏิหาริย์แล้ว 

ดังนั้นฉันจึงรีบกองทุกอย่างเอาไว้ รีบคว้าผ้าเช็ดตัวและวิ่งเข้าอาบน้ำอย่างรวดเร็ว จัดการธุระรวดเร็วชนิดว่าควิกซิลเวอร์ยังต้องอาย อะไรก็เกิดขึ้นได้ถ้ามีนังถ้วยฟูคนนี้!

ส่วนถ้าคุณอยากรู้เรื่องไอ้ผู้ชายข้างห้องนั่นน่ะก็ต้องบอกได้คำเดียวว่าฉันแค้นฝังหุ่นมาก! เพราะหากเมื่อวานไม่ต้องไปส่งพวกเขาซ่อมคอมก็จะไม่เสียเงินไปตั้งห้าร้อย และการบ้านก็คงจะเสร็จตั้งเเต่เมื่อคืน แถมไม่ต้องมาตื่นสายจนป่านนี้!


ไหนๆ ก็ไหน ๆ แล้ว ก็ขอเล่าเรื่องเมื่อตอนเย็นของเมื่อวานเลยละกัน...

ฉันจำได้ว่าพวกเราตัดสินใจนำคอมไปซ่อมที่ร้านซ่อมคอมตรงห้างสรรพสินค้าที่ใกล้กับบริเวณหอของพวกเราด้วยรถของแจวอน ตอนแรกเจ้าตัวปัญหาน่ะอยากให้ฉันแบกไปกับรถเมล์ด้วยซ้ำ แต่โชคดีที่แจวอนอาสาเข้าช่วย เขาก็ทำได้แค่ตีหน้าหงุดหงิด ทำได้แค่มาคุมกันเพียงเท่านั้น

ครั้นมาถึงร้าน ฉันก็ปล่อยให้พวกเขาบอกอาการเครื่องเจ้าปัญหากับพนักงานที่ร้านไป ส่วนตนเองก็มีความรับผิดชอบสูง เดินดูโน่นนี่ไปทั่วร้านขณะที่ปล่อยให้พวกเขาคุยกัน ฉันก็ไม่รู้เรื่องอะไรหรอก แต่แล้วสายตาทุกคนกลับมาหยุดลงที่ฉันจนอดสงสัยไม่ได้ว่าพวกเขาคุยอะไรกันแน่ 

 “อะไรละ!” ฉันเอ่ยอย่างขัดใจ 

ลองคิดดูนะว่าฉันต้องกลับไปเคียงานอีก แต่กลับต้องมาติดอยู่กับพวกเขาในสภาพที่ก็ดึกแล้ว และก็เพลียแสนเพลีย นับว่าไร้สาระสิ้นดี! 

จ่ายตังซะสิ” เขาเอ่ยพลางเลิกคิ้ว

 “เรื่องอะไรล่ะ คอมพวกนายไม่ใช่รึไง?”

แต่เธอเป็นคนทำมันพัง ก็รับผิดชอบหน่อยสิ” คิดอยากเถียงกลับว่าตรรกะอะไร แต่ท่าทีและน้ำเสียงดูถูกนั่นทำให้ต้องเม้มปาก ขนาดพนักงานยังส่งสายตามองเหมือนฉันเป็นคนไร้ความรับผิดชอบ ถ้าไม่เห็นว่าต้องกอบกู้หน้าฉันไม่มีวันจ่ายหรอก!

ว่าไงล่ะ” เขายืนมือล้วงกระเป๋ากางเกงอยู่ข้างหน้าอย่างเอาเรื่อง 

แย่จริง! ตอนนี้ทั้งตัวฉันมีแค่ห้าร้อย หากว่าจ่ายค่าซ่อมคอมพวกเขาก็คงจะไม่มีตังค์กลับบ้าน แต่ครั้นจะให้กลับกับพวกเขาเหรอ

ฝันไปเถอะย่ะ!

เท่าไหร่ล่ะ!”

ห้าร้อยบาทครับ” พนักงานเอ่ยอย่างนอบน้อม ทั้งที่ก่อนหน้าหมอนี่ยังต่อว่ากันทางสายตาอยู่เลย

แม้ไม่อยากจ่ายแต่ก็หมดหนทางจนต้องจำยอมควักแบงก์ม่วงให้ไป ดังฉันจึงรีบตัดบท ถ้าเสร็จแล้ว ฉันกลับนะ

จังหวะนี้แม้ศักดิ์ศรีกินไม่ได้แต่มันต้องมาก่อน ก็คงดีกว่าทนอยู่ให้โมโหไปเปล่าๆ 

"ตามสบายละกัน ถ้าคิดว่าเธอกลับเองได้" ร่างสูงยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ แถมน้ำเสียงของเขาก็บอกเต็มทนว่าเขาดูถูกกันแค่ไหน นั่นทำให้ฉันเผลอพ่นลมหายใจใส่อย่างหมั่นไส้ ตั้งท่าหันหลังกลับ เดินจากเพื่อไม่ต้องทนคำดูถูกของเขาอีก

แต่คำถามคือฉันเพิ่งจ่ายค่าซ่อมคอมไป ฉันจะเอาเงินที่ไหนเรียกรถอีก?


แม้ไม่อยากยอมรับแต่ข้อเท็จจริงที่ว่าฉันหมดหนทาง ทำให้ฉันเดินคอตกกลับไปหาพวกเขาและเอ่ยอย่างจำยอม ก็ได้ รบกวนพวกนายไปส่งห้องหน่อยสิ ยังไงเราก็ทางเดียวกันแล้ว

ไม่ใช่เธอไม่มีเงินเหลือแล้วเหรอ?”  

ใช่ซะที่ไหนล่ะ มาทางเดียวกันก็ประหยัดน้ำมันดีไง แต่ถ้าพวกนายคิดว่าไม่ได้ก็คงไม่เป็นไร ฉันคงไปหาคนอื่นแทน" 

ยังค่ะ! วินาทีนี้ยังคงวางฟอร์มอย่างสุดฤทธิ์ T^T

เเอาเลยสิ หาคนไปส่งห้องเธอให้ได้ แต่ฉันกลัวจริงๆ ว่าจะไม่ถึงที่นี่สิ" 

บัดซบ! อยู่เฉยๆ ไปจะตายรึไงนะ ทำไมต้องพูดให้ขนหัวลุกอย่างนี้ มากระตุ้นให้จินตนาการคนอื่นเตลิดทำไมกัน ทุกวันนี้ข่าวในประเทศมีแต่ดีๆ ทั้งนั้น


เมื่อเห็นฉันไม่ยอมรับความจริง ไอ้ลูกครึ่งที่น่าหมั่นไส้นั่นก็คว้าแขนเพื่อนของเขาเดินออกห่าง อะไรกัน! พวกเขาตั้งใจทิ้งกันจริงๆ เหรอ กลับบ้านสามคนแม้ไม่สบายใจ แต่ก็ปลอดภัยต่อร่างกายและทรัพย์สินหรอกนะ

เดี๋ยว! ขอไปด้วยคนสิ

ฉันรีบวิ่งตามไปเกาะแขนเขาไว้อย่างไว แอบเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเขาด้วยแหละ เขาต้องรู้อยู่แล้วแน่ว่าทุกอย่างจะเป็นอย่างนี้


 

เราชื่ออะไรนะ” อยู่ๆ เขาก็ถามออกมาต่อหน้า ทำเอาทั้งฉันและแจวอนต่างแปลกใจไม่น้อย นั่นมันเป็นประโยคที่เขาควรถามกันแต่แรกแล้วไม่ใช่เหรอ

"จะอยากรู้ไปทำไม?"

"ไม่ต้องห่วงหรอก หน้าตาอย่างเธอไกลห่างจากชีวิตฉันเยอะ" เขาว่าอย่างหยิ่งผยอง หนอย ปากอย่างนี้ไงถึงอยากสรรเสริญด้วยการประเคนอวัยวะเบื้องล่างให้สักที!  "ก็แค่อยากรู้ไว้ เอาไว้วันไหนจะเรียกใช้งานได้ถูก"

ใช้งานอะไร? นี่เขาเห็นกันเป็นคนหรือทาสแน่?

“ถ้วยฟูนั่นคือชื่อของฉัน ทีนี้นายพอใจรึยังล่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ขอตัวไปนอนก่อน พอที หวังว่าหมดวันนี้เราจะไม่เจอหน้ากันอีกนะ

ตามสบาย! คืนนี้จะใจดีให้เธอได้นอนเต็มอิ่มสักวัน

“เฮอะ! เพิ่งคิดได้รึไง" คำพูดของเขาน่าหมั่นไส้เป็นบ้า...

ฉันผลักประตูห้อง ตั้งใจจะก้าวเข้าไปโดยไว หวังว่าถ้ามันไวพอก็คงรีบผลักประตูปิดหนีพวกเขาได้ แต่ก็ทำได้แค่คิดเท่านั้น เมื่ออีกฝ่ายกลับคว้าแขนกันได้ก่อน

 “เดี๋ยวก่อน!”

 “อะไรอีกล่ะ ฉันอยากจะนอนแทบบ้าน นายไม่เข้าใจรึไง"

 “พรุ่งนี้โทรมาปลุกด้วย ขี้เกียจตั้งนาฬิกาปลุกเอง

เจริญ! ตื่นเองยังตื่นไม่ได้ ประเทศชาติไม่ต้องทำอะไรแล้วมั้ง” ตลกชะมัด เรื่องแค่นี้ต้องให้คนอื่นมาทำให้ด้วยเหรอ

จะทำหรือไม่ทำล่ะ เอะอะอะไรก็ขู่ตลอด เขาควรรู้ว่าสายตาที่ใช้มองน่ากลัวแค่ไหน และแน่นอนว่ามันทำให้ฉันกลัวหัวหด 

“เอาเเบอร์นายมาสิ เดี๋ยวโทรไปปลุก" ฉันว่าพลางคว้ามือถือขึ้นมาอย่างงัวเงีย

“089-4545xxx”

แค่นี้ใช่ไหม กลับห้องไปได้แล้ว ฉันโบกมือไล่พยายามหันหลังกลับ ใจอยากปิดประตูทับมือเขาแทบบ้า แต่เขาก็ขัดอีกครั้ง

เธอรู้ชื่อฉันแล้วเหรอ?”

ไม่ เดี๋ยวโทรไปปลุกเอง แค่นี้แหละ” ฉันคิดว่าจะไม่ทนอีกต่อไป ดังนั้นฉันจึงพยายามดันประตูปิดอีกครั้ง แต่เขาก็ยันประตูไว้ไม่ยอมไปไหน

เมมชื่อฉันไว้ก็ดี เพราะเราคงอยู่ด้วยกันอีกสามเดือน

“ว่าไงนะ!”

สามเดือน? ฉันกับเขา? มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย!

อย่าทำเป็นไม่รู้เลย เธอทำเพลงฉันหาย ต่อให้มันไม่เยอะ แต่มันใช้เวลาในการอัด เพราะงั้นเธอควรอยู่กับพวกเราจนทุกอย่งเสร็จสิ้น

 “เรื่องอะไร ฉันมีงานต้องทำอีกนะ!”

ก็เอางานเธอมาทำด้วย ถ้าฉันไปไหนต้องมีเธออยู่ด้วย

แต่...

แต่ฉันไม่ฟังคำแก้ตัวของคนไม่รับผิดชอบ เริ่มข้อตกลงตั้งแต่พรุ่งนี้

นาย...!” ฉันพยายามหาคำอ้างหรือคำต่อว่าอะไรออกมา แต่พอเห็นท่าทีไม่พอใจของเขากลับคิดไม่ออก หนำซ้ำเขากลับก้มลงกระซิบข้างหูด้วยประโยคที่ทำให้ฉันขนลุก

เธอรักฉันบ้างมั้ย” อีกฝ่ายเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่เห็นเข้าใจเลย

รักนายเหรอ...  เฮอะ! ตลกน่า ตอนนี้นายทำให้ฉันเกลียดจะแย่แล้ว!"

ดี! ถ้างั้นก็เกลียดฉันให้มากเข้าไว้ เพราะเธอต้องทนอยู่ด้วยกันอีกนาน"

...!!”

“ถ้างั้นก็ขอตัวไปนอนก่อนนะ ฝันดีด้วยละกัน คุณเพื่อนข้างห้อง J” เขาโบกมือลาพลางส่งยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้ ฉันจากลาในคืนนั้นด้วยความรู้สึกสับสนอยู่เต็มหัวใจ

 

ตัดมาที่ปัจจุบันกันดีกว่า ที่ฉันต้องรีบนักหนาก็เพราะจะเข้าเรียนไม่ทันอยู่แล้ว กลับมาทีก็ตีสามเข้าไปแล้ว!

ตายแล้ว” ฉันบ่นกระบอกกระแปด 

ตายแน่! เข้าเรียนสิบเอ็ดโมงถึงเที่ยง แต่นี่สิบเอ็ดโมงสี่สิบยังไม่ออกจากหอเลย แถมหากุญแจห้องไม่เจอด้วย อยากร้องไห้จัง ฮือๆ

เมื่อคืนใครบอกจะโทรปลุกวะ ไอ้แจวอน” แค่ต้องประสาทเรื่องเรียนสายก็แย่แล้ว ทำไมต้องมาเจอไอ้คนข้างห้องกวนประสาทแต่เช้าด้วย (วะ)

ฉันจะเอาเวลาไหนปลุกนาย เมื่อคืนจนกว่าจะได้หลับก็ตีสาม!”

อย่าโทษกันสิ เมื่อคืนฉันไม่ได้เปิดเพลงอะไรด้วยซ้ำ

รู้แล้ว! คนนอนไม่หลับนี่น่า คนเราจะมีเวลาคิดเรื่องอื่นไม่ได้รึไง!”

 “เธอคงคิดถึงฉันด้วยสินะ :D” คิดถึงเฉพาะตอนอารมณ์เสียสิไม่ว่า!

เรื่องนายคือเรื่องแรกที่ฉันจะตัดออกจากสมอง!” คิดถึงเขาไปก็ไม่ก่อเกิดประโยชน์แก่มวลมนุษย์โลกหรอก เผลอ ๆ เขานั่นแหละตัวทำลาย

“แล้วมีเรียนกี่โมง?” เขาพยักเพยิดถาม

สายไปครึ่งชั่วโมงแล้ว” ฉันตอบอย่างร้อนรนพลางรีบควานหากุญแจในกระเป๋า

เย้ เจอกุญแจห้องแล้ว! แต่จะเข้าเรียนไงให้ทันนี่สิ!!

“ถ้างั้นก็ไปด้วยกันนี่แหละ!” 

มันต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว!”

 

 

ตกลงเธอเรียนอาคารไหน?” หลังจากตัดสินใจติดรถมากับแจวอน เจ้าของรถกลับเอ่ยตอนพวกเรารอลุ้นว่าจะถึงมอเมื่อไหร่ 

รู้สึกอาคารคณะนิเทศฯ น่ะ

เราเรียนไหนวะ?” เขาหันไปถามเพื่อนตนเองที่นั่งข้างกัน

อาคารนิเทศฯ เหมือนกัน” เอ่อ ลางสังหรณ์ชักไม่ดี อย่าบอกนะว่าเราเรียนคณะเดียวกัน?

 “ดี ถ้างั้นจะได้ไม่ต้องวนหาที่จอด แต่สายขนาดนี้ยังมีที่จอดอีกเหรอวะ?”

จอดๆ ไปเถอะน่า ห่วงตัวเองก่อนห่วงรถดีไหมวะ

ถ้ารถฉันเป็นอะไรมา ฉันฆ่าแกแน่!”

เอาเลย! ฉันอยากตายพอดี ไอ้เจ้าของห้องเอ่ยอย่างล้อเลียน แต่ความจริงหากพวกเขาฆ่ากันให้ตายจริงก็ดีนะ ฉันจะได้หลุดพ้นจากพวกบ้านี่สักที

ขวับ!

อุ๊ย! ท่าทางสีหน้าฉันคงดีใจมากไป พอเจ้าตัวหันกลับมามองเล่นเอาหุบยิ้มแทบไม่ทันเลย

ฉันเรียนอยู่เจ็ดศูนย์หนึ่ง เธอเรียนไหน?” เอ่อ... งงมากจ้า นายเรียนไหนแล้วจะมาบอกกันทำไม ฉันไม่ได้อยากรู้ซะหน่อย 

ชั้นล่างพวกนายอีกชั้นทางห้องสี่ จะมาถามทำไม

เลิกแล้วส่งข้อความมาบอกด้วย พอดีจะพาเไปที่ยวด้วยกัน

เที่ยวเหรอ?” โอ๊ย นั่นนับเป็นตลกยามเช้าที่ห่วยแตกที่สุด!

“เอาเป็นว่าส่งข้อความมาหาด้วยละกัน... ถึงละ” ฉับพลันแหงนหน้ามองตัวเลขบนหน้าจอลิฟต์ พอเห็นว่าถึงชั้นเรียนแล้ว ฉันจึงก้าวเท้าออกแต่ยังรอให้เขาพูดจบ ถ้าตังค์ฉันหมดล่ะ?”

“ก็เอาของคนอื่นส่งมาสิวะ คิดบ้างสิ!” เอะอะอะไรก็ขู่อย่างเดียวเลย TOT

หลังจากนั้นฉันจึงรีบวิ่งเข้าห้องเรียน แต่พอหย่อนก้นนั่งข้างดีอาห์กลับโดนหล่อนทัก

ทำไมมาช้าจังล่ะ?”

เรื่องมันยาวน่ะ เดี๋ยวเรียนเสร็จค่อยเล่านะ” พวกเราเรียนไปได้สักพักก็มีอันต้องเลิกคลาสพอดี ขอบคุณตารางเรียนที่มันไม่ยาวนานเกินไป ไม่งั้นคงหลบคาคาบอีก

ตอนฉันโทรไปแก ตอนนั้นเพิ่งตื่นเหรอ?” ดีอาห์หยิบปากกาโยนทิ้งลงกระเป๋าและถาม

 “ใช่ เมื่อคืนกว่าจะได้นอนจริงก็ตีสามแล้ว

ทำอะไรดึกดื่นแบบนั้น เธอถามพลางขวดคิ้ว

จำไอ้ผู้ชายข้างห้องที่เคยเล่าให้ฟังได้รึเปล่า

อ๋อ! คนที่ชอบเปิดเพลงร็อกใส่เหรอ ทำไมล่ะ?” พอเห็นแววตาเป็นประกายของเธอแล้ว ไม่รู้ตกลงเธอสนใจเรื่องเล่าหรือใครในเรื่องแน่

ทำไมล่ะ! เขาใช้ฉันยกคอมไปซ่อม แถมบังคับให้จ่ายค่าซ่อมอีก ไม่รู้ทำไมช่วงนี้ชีวิตโหดร้ายอย่างนี้

ถือว่าแล้วกันละกัน เธอแก้แค้นเขา เขาแก้แค้นกลับ ว่าแต่เย็นนี้ว่างบ้างไหม?” จ๊ะ ฉันเครียดมากจนอยากร้องไห้แต่เธอกลับขำราวกับฟังเรื่องตลก พอเห็นฉันจะร้องไห้ แม่คุณกลับเปลี่ยนประเด็นเฉย!

เย็นนี้เหรอ? ความจริงมีนัดนะ แต่ไม่เป็นไรหรอก... มีอะไรรึเปล่า ใจจริงก็ใช่ว่าฉันจะลืมนัดไอ้ลูกครึ่งนั่นหรอกนะ แต่ก็แคนเซิลไปเถอะ มันต้องไม่เวิร์กแน่

 “ถ้างั้นไปดูคอนเสิร์ตกัน!” ดีอาห์ชูบัตรตั๋วคอนเสิร์ตสองใบขึ้นพร้อมท่าทางร่าเริง แต่ขอเถอะ ไปกับหล่อนทีไรเจอแต่วงร็อกทุกที!

“เธอเปลี่ยนแนวฟังเมื่อไหร่ ฉันจะไปด้วย มาอย่างนี้ต้องขอบายค่ะ หันกลับไปสนใจเก็บอุปกรณ์บนโต๊ะคงดีกว่า วงร็อกกับฉันดูเป็นอะไรที่ไม่ถูกโฉลกกันซะเท่าไหร่ เริ่มตั้งแต่วินาทีที่ต้องมายุ่งกับไอ้บ้าเชสเตอร์นี่ไง!

เฮ้ย! แต่บัตรวงนี้ฉันซื้อให้ด้วยนะ แถมมันแพงมากด้วย ไม่เห็นใจหน่อยเหรอ ดีอาห์เขยิบเข้ามาใกล้พลางจับแขนออดอ้อนไม่เลิก นั่นไงล่ะ! มุขออดอ้อนบีบน้ำตามาแล้ว

ฉันชั่งใจอยู่สักพักก่อนเอ่ย “โอเค ไปก็ได้

เย้! ฉันรักเธอที่สุดเลย รับรองว่างานนี้ไม่ผิดหวังหรอก"

เอ่อ... เห็นพูดแบบนี้ทุกครั้ง แต่ก็ผิดหวังทุกรอบนั่นแหละ!

 

เราสองคนเดินออกจากห้องและวางแผนไว้ว่าจะกลับไปพัก ตกกลางคืนค่อยออกไปดูคอนเสิร์ตด้วยกัน แต่พอเจอร่างสูงผมสีแดงเป็นประกายกำลังมองมาอยู่หน้าห้องก ทำให้เอาฉันเผลออะไรไม่ถูก

เขาลงมาหาถึงที่เลย?

เลิกตั้งแต่กี่โมงแล้ว เขาถามจริงจัง ไม่ได้สนใจสายตาคนอื่นที่กำลังมองเราทั้งคู่

 “สี่โมงครึ่ง” ฉันก้มมองดูนาฬิกาพลางจับมือดีอาห์ไว้แน่น ความรู้สึกกดดันเข้ามาแทนที่ เขาจะรู้รึเปล่าว่าทำให้บรรยากาศกดดันหมดแล้ว !

 “สักพักแล้วใช่ไหม ฉันยืนรอเธอส่งข้อความมาหา แต่ก็ไม่เห็นมีเลย

 “ก็กำลังคุยเรื่องงานกับเพื่อนอยู่ ชีวิตฉันไม่ว่างดูแลนายตลอดหรอกนะ!

น่าจะบอกกันบ้าง ยืมมือถือเพื่อนมาก่อนไม่ได้รึไง

คนก็มีความเกรงใจเหมือนกัน นายรู้จักบ้างไหมคำว่าเกรงใจน่ะ?”

ไม่!”

กรี๊ด! ฉันอยากกรี๊ดให้ลั่นโลก ยิ่งเขาทำแบบนี้มันยิ่งอยากโวยวาย ฉันเกลียดหน้านิ่งของเขาที่ไม่ทุกข์ร้อนอะไรเลยสักนิด!

.นายนี่มัน... ไอ้... แม้อยากต่อว่าเขามากแค่ไหน แต่สุดท้ายทำได้แค่พ่นลมหายใจแรงๆ ใส่เท่านั้น 

พูดเถอะ ฉันตัวแค่นี้จะไปทำอะไรเขาได้กัน สิ่งที่ทำได้คือการเดินหนีเขาไปอีกทางกับดีอาห์คงดีกว่า

เดี๋ยว! จะไปไหนน่ะเชสเตอร์ขัด 

ไปกับเพื่อนฉันสิ วันนี้ฉันนัดดูคอนเสิร์ตกับเพื่อนด้วย” เอาสิ เขาหน้านิ่งส่งมา ฉันก็ทำได้เหมือนกัน มาดูกันว่าเขาจะรู้สึกอะไรบ้าง?

ถ้าเธอไป เธอจะผิดนัดฉันครั้งที่สามแล้วนะ

เยี่ยม! เขาเป็นนักสะกดจิตรึไงนะ พราะแค่คำพูดไม่กี่คำบวกกับสีหน้านิ่งของเขานั่น เขาอาจไม่รู้ว่ามันทำให้ฉันลังเลและไม่แน่ใจว่าควรเลือกทางไหนดี.

“โอเค ฉันยอมแพ้แล้ว ดีอาห์... ขอโทษด้วยนะ โอกาสหน้าแล้วกัน

ไม่อยากเชื่อเลยตนเองจะทำอย่างนี้ เธอต้องเสียสติแน่ถ้วยฟู

“ไม่เป็นไร เธอไม่ต้องโอกาสหน้าหรอก เพราะคอนเสิร์ตที่ฉันจะดูก็เป็นวงของเขานี่แหละ :D” 

อะไรนะ!” โอ๊ย รู้หรอกว่าโลกมันกลม แต่ไม่คิดว่าจะกลมจนไม่มีเส้นศูนย์สูญอย่างนี้ วงมีเป็นล้านทำไมต้องวงเขากัน?!

“ฉันถามจริง เธอไปทำยังไงถึงได้เขามาเป็นแฟน" ประโยคกระซิบกระซาบจากดีอาห์ ทำให้ฉันอยากเป็นลมล้มพับ 

ฉันไม่มีวันยอมเป็นแฟนกับคนอย่างเขาแน่! 

ฉันไม่ได้เป็นอะไรกับเขา ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาเป็นนักร้องนำวงที่เธอจะพาไปดู

เชื่อเถอะว่าพอเธอเห็นเขายืนอยู่ตรงเวที แล้วเธอจะกรี๊ดเหมือนกัน แต่ตอนนี้ฝากขอลายเซ็นต์หน่อยสิ -,.-"

อ้าว!” ฉันหันไปมองมือของดีอาห์ที่ส่งกระดาษกับปากกามาให้อย่างงุนงง ทำใจอยู่ชั่วครู่ก่อนคว้ามันมา และเดินไปยื่นให้กับคนร่างสูงผมสีแดงข้างตัว แต่เขากลับส่งสายตาอย่างแปลกประหลาดมา แถมยังเอ่ยเสียงห้วน

"อะไร?"

"พอดีเพื่อนฉันปลื้มนาย ขอลายเซ็นหน่อยสิ"

"คนขอลายเซ็นต์เขาขอกันแบบนี้เหรอ?"

"อย่ามาเล่นตัวได้ไหม!"

"ก็ขอดีๆ หน่อยไม่ได้รึไง คนฟังก็เสียอารมณ์เป็น"

"เฮอะ! ไม่ต้ององต้องเอามันแล้ว เรื่องมากจัง" พอที! ฉันควรเอาสมุดและปากกาส่งคืนดีอาห์ดีกว่าไหนๆ 

แหม เล่นตัวอย่ากับเป็นนักร้องระดับประเทศ น่าหมั่นไส้ที่สุด!

ถ้วยฟู!”

พอฉันจะเอาไปคืนให้กับดีอาห์ หล่อนกลับส่งสายตาเว้าวอนจนฉันต้องเม้มปากเป็นเส้นตรงอย่างใช้ความคิด ถ้าหากฉันไม่เอาลายเซ็นต์ให้เพื่อนรัก เห็นทีคืนนี้หล่อนคงโทรมาโทษกันให้รู้สึกผิด แต่อีกใจก็ทำใจรับกับท่าทีหยิ่งผยองของเขาไม่ได้ 

ฉันใช้เวลาคิดชั่วครู่ก่อนตัดสินใจเดินกลับไปหาเชสเตอร์ที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่อย่างกวนประสาท ยื่นสมุดและปากกาให้กับเขาอีกครั้ง

"ขอลายเซ็นต์หน่อยได้ไหมคะ"

เห็นหรอกนะว่าเขาอมยิ้มขำขันกันด้วย แต่ถึงยังไงเขาก็ก้มเซ็นต์ลายเซ็นต์ไว้ในสมุดดีอาห์ได้สำเร็จ ดังนั้นฉันจึงส่งคืนเจ้าของทันที

"ขำอะไรนักหนาน่ะ?"

เปล่าซะหน่อย ฉันไม่ได้ขำเธอ แค่นึกถึงเพื่อนเฉยๆ อ้อ ฉันคงเชื่ออยู่หรอก ไม่ใช่เด็กอนุบาลสามนะจะได้เชื่อทุกอย่างทีเ่ห็นน่ะ

ไม่ทันจะจูนสติหรือคิดว่าจะไปไหนต่อได้ด้วยซ้ำ อยู่ๆ เขากลับคว้าข้อมือกันและลากฉันไปยังลิฟต์ทันที ส่งผลให้ฉันต้องรีบคว้าดีอาห์มาด้วย

"สายแล้ว รีบไปกันเถอะ"


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

1,473 ความคิดเห็น

  1. #1398 aeiya (@aeiya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2556 / 23:02
    น่าจะชอบตั้งแต่แรกแระนะ
    #1398
    0
  2. #1394 Vampires102 (@kiss12345) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2556 / 01:19
    พระเองชอบนางเอกแล้วหรอเนี้ย!
    #1394
    0
  3. #1384 Jommal (@jommal) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กันยายน 2556 / 16:32
    อยากจะเจอคนอย่างนี้บ้างจัง :'(
    #1384
    0
  4. #1344 N++ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2554 / 09:39
    พระเอกชอบนางเอกหรอ ไปปิ๊งตอนไหนอ่ะ
    #1344
    0
  5. #1317 ~devil_beutza^^~ (@beutza) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กันยายน 2554 / 17:36
    เชสชอบถ้วยฟูแล้วหรือไง
    ตามติดแจเชียว
    555555555+
    ถ้วยฟูน่าารักมากกกก^^
    #1317
    0
  6. #1289 V.Devil (@sornkanok765) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กันยายน 2554 / 19:28
    นางเอกน่ารักกกกกกกก
    #1289
    0
  7. #1265 Combo Lita' (@Dywatchai) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กันยายน 2554 / 20:24
     คิดจริงๆนะว่าเชสเริ่มชอบถ้วยฟูตั้งแต่ตอนที่แล้วนั่น

    แล้วคอนเสิร์ตที่จะไปดูเป็นวงงเชสซะงั้นน่ะ ฮ่าๆๆๆ

    โลกกลมจริงๆ 
    #1265
    0
  8. #1231 NO NAME (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2554 / 18:23
    เพื่อนพระเอกเรียกพระเอกว่า 'เชส' เฉยๆไม่ใช่เหรอ



    แล้วนางเอกรู้ได้ไงว่าพระเอกชื่อ 'เชสเตอร์'



    งงอย่างหนักค่าาาาาาาาาาา



    อ่านแล้วช่วยตอบที



    แต่... สนุกสุดยอดเลยค่ะฃ



    ^[ ]^



    >[ ]<



    O[ ]O



    .-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.-.
    #1231
    0
  9. #1218 kimjunzu (@junzu) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2554 / 19:55
     อร๊างงงงงงงงง
    พระเอกดูยังไงชอบกล
    ชอบนางเอกแล้วเหรอ อิอิ
    #1218
    0
  10. #1173 zeroixy (@hora-friend) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2554 / 19:35
    เชสเตอร์แอบ...กับถ้วยฟูเปล่าเนี่ย
    ดูสนอกสนใจเป็นพิเศษนะ
    #1173
    0
  11. #1167 PrAew >> ReNaillE (@praewbaa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2554 / 19:07
    พระเอกน่ารักเหมือนกันนะเนียยยยยยยยยยยยยยย
    #1167
    0
  12. #1090 Rain ... :'P (@princess-pae) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2554 / 12:42
       กรี๊ดดดดดดดด !!  อิจฉาอะ TT^TT 
             พระเอกน่ารักมากๆ ><
    #1090
    0
  13. #1073 แฮปปี้5 (@sodawan1) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2554 / 21:35
    อร๊ายย พระเอกแอบน่ารั กอ่ะ !!
    #1073
    0
  14. #962 ✖ Noo!$ (@libertad) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2554 / 22:52
    โฮะๆๆ ทำนางเอกถึงไม่รู้อะไรเลยๆๆๆ
    ว่าตัวอยู่ไกล้ๆนักร้อง(นำ) ชื่อดังถึงเพียงนี้โฮก!
    แต่น่ารักดีๆๆๆ ><
    #962
    0
  15. #943 Gift monta (@gift-005) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2554 / 22:31
    น่ารักจริง
    #943
    0
  16. #839 minny2009 (@minny1979) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 เมษายน 2554 / 09:07
    สนุกจ้า
    #839
    0
  17. #743 Aniinocent_14 (@aniinocent) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2554 / 19:13
    ชอบ สาวสชมพูละสิ
    #743
    0
  18. #737 DEvilZeeYa (@virus-44) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 เมษายน 2554 / 22:12
    หลงรักตั้งแต่แรกเห็นเลยมั้งเนี่ย
    #737
    0
  19. #602 S A N D S U N D A Y ' (@sandsanddd) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 10:09
    นี่คือมุกจีบถ้วยฟูของเชสเตอร์ใช่ป่ะ 5555

    #602
    0
  20. #539 parnchan ☂ (@hiloto) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มีนาคม 2554 / 00:28
    หมอนี่..เเอบคิดอะไรกับถ้วยฟูหรือเปล่า
    เเน่ๆ การกระทำของนายมั้งฟ้อง!
    หรือเเค่อยากทำให้คนหวั่นไหวแล้วจากไปกันเเน่เชสเตอร์ !!
    สงสารนางเอก คงขอบตาดำคล้ำน่าดู อดหลับอดนอนบ่อยเหลือเกิน

    เป็นกำลังใจให้เจ๊ : )
    #539
    0
  21. วันที่ 21 มีนาคม 2554 / 12:46

    "รักฉันมั้ย?"
    โอ้ว... ได้ยินแล้วเฮือกเลย^^

    #523
    0
  22. #495 sweet-angle (@my-sweetime) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2554 / 13:14
    555+

    พระเอกกวนประสาทชะมัดเลย
    #495
    0
  23. #475 iyamae (@joonnieriss) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2554 / 03:04
     กลับมาเม้นให้ คิคิ เอายัยอาดี๊(ดีอาห์- -)ไปทิ้งงงงงงงง ฮ่าๆๆๆ ยัยนี่น่ารักชะมัดง่าาาา
    #475
    0
  24. #359 K I M , , F e r n n i Z ' : )) (@fernniz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 11:05
    พระเอกแอบน่ารัก -..-
    เมื่อไหร่จะน่ารัก (จริงๆ) น้า
    #359
    0
  25. #351 {Rizzipeza ”☂ (@prainy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2554 / 00:30
     น่าร้ากกกก ><
    #351
    0