Rock On You! ปิดบัญชีหัวใจนายร็อคเกอร์ตัวร้าย (P.I) Rewrite

ตอนที่ 1 : ||Rock On You! Chapter 1|| Prologue (Re)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    14 ธ.ค. 61

ROCK ON YOU

ปิดบัญชีหัวใจนายร็อกเกอร์ตัวร้าย

1

Prologue

 

มันมีกฎข้อหนึ่งของความรักได้บอกเอาไว้ว่า...

ความรักระหว่างคนสองคนควรเกิดจากความเข้าใจ

และยอมรับซึ่งกันและกัน

แล้วมีใครเคยสงสัยบ้างไหม

เราจะเข้าใจและยอมรับซึ่งกันได้ยังไง

ในเมื่อคนสองคนแตกต่างกันจนเกินไป

 

ขณะมีใครบางคนเคยบอกกับฉัน...

เมื่อคนเราอยู่ในความรัก ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้หรอก

 

เปลี่ยนช่องเถอะถ้วยฟู ขอร้องล่ะ!” หญิงสาวเจ้าของชื่อ ‘ดีอาห์’ ซึ่งเป็นเพื่อนรักกับเจ้าของห้องเอ่ย เธอมีรูปร่างสูงเพรียว ผมสีน้ำตาลเข้มยาวจรดกลางหลัง คิ้วสีน้ำตาลของเธอขมวดเข้าหากันอย่างหงุดหงิดเมื่อเห็นเพื่อนสนิทจดจ่ออยู่กับรายการเกาหลีที่ชื่นชอบมากกว่างานตรงหน้า

 “ไม่มีทาง!” หญิงสาวร่างเล็กเจ้าของห้องที่ชื่อถ้วยฟูเบิกตาโพลงพลางวิ่งไปกอดทีวีตรงหน้าอย่างหวงแหน 

ถ้วยฟูมีรูปร่างบางอย่างคนเอเชีย ผมสีน้ำตาลอัลมอนด์ของเธอยาวจรดกลางหลังและดัดลอนเล็กน้อย ดวงตากลมโตของเธอถูกแต่งแต้มด้วยอายไลเนอร์ จมูกโด่งรั้น ริมฝีปากบางถูกแต่งแต้มด้วยลิปสติกสีส้มอ่อน 

‘แม่นี่ก็โอเว่อร์ ทำอย่างกับมันจะหายไปอย่างงั้นแหละ’ ดีอาห์คิดอย่างเบื่อหน่าย ถ้วยฟู เธอควรรู้ไว้ด้วยว่าช่องที่เธอชอบดู มันทำให้ฉันประสาทกิน

"เรื่องของเธอสิฉันจะดูเอ็กโซ ใครก็ห้ามยุ่งเด็ดขาด” ดูเหมือนถ้วยฟูจะไม่ยอมง่ายๆ เธอเข้าไปกอดทีวีไว้เพื่อไม่ให้เพื่อนเธอเปลี่ยนได้ช่องสำเร็จ 

เราต้องทำงานกันไม่ใช่เหรอ?”

ใช่ไง

แล้วมัวแต่ดูรายการบ้าบอพวกนี้ แล้วเมื่อไหร่งานจะเสร็จสักที?”

ห้องนี้ห้องใคร?” เมื่อจนปัญญาจะห้ามเพื่อน เธอจึงเอ่ยเสียงแข็ง 

ห้องเธอไง แต่...

ไม่มีแต่ทั้งนั้น ในเมื่อที่นี่คือห้องของฉัน ฉันจะทำอะไรก็ได้!” 

เธอประกาศประกาศิตและยังคงปกป้องทีวีอยู่ไม่ห่าง เธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมดีอาห์จึงไม่เข้าใจสักทีว่าเวลาทำงานก็เครียดอยู่แล้ว คนเราก็อยากหาอะไรผ่อนคลายบ้าง อย่างการได้ดูรายการที่ชอบหรือฟังเพลงที่ชอบ หัวสมองถึงได้มีความคิดสร้างสรรค์ออกมา แต่พอเธอจะเปิดดูรายการที่ชอบหรือเพลงที่ชอบ เธอก็โดนดีอาห์ขัดทุกครั้ง แค่เพียงเพราะรายการพวกนั้นหรือเพลงพวกนั้นเป็นของศิลปินเกาหลี 

มันไม่แฟร์เลย...

ได้ ฉันทำงานต่อก็ได้ เธออยากดูรายการบ้าบออะไรก็เชิญ!” ดีอาห์เบ้ปากก่อนหันกลับไปสนใจงาน

ถ้วยฟูรู้สึกเหมือนตนเองงานเข้า เธอนึกอยากบอกว่าทางใครทางมันเหมือนกัน แต่ดันเกิดมาเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความเกรงใจค้ำคออยู่หลังอาหารสามมื้อนี่สิ 

ได้ ถ้างั้นฉันฟังเพลงแทนละกันสุดท้ายเธอตัดปัญหาด้วยการเสียบหูฟังเข้าไอโฟน เลื่อนหาเพลลิสต์ที่ฟังอยู่ทุกวัน 

ดีอาห์ยิ้มร่าเริงก่อนเอ่ย  รอฟังคำนี้มานานแล้ว” 

สุดท้ายถ้วยฟูก็เป็นคนเดินไปปิดทีวี ต่อให้ในจอทีวีจะมีดาราที่เธอชื่นชอบมากแค่ไหน หรือมันจะสร้างกิเลศให้เธอปานใด เสียใจด้วยที่วันนี้มันทำอะไรเธอไม่ได้ เพราะขืนหากทำต่อ เดาได้เลยว่าดีอาห์คงโวยวายแน่

แปลกจัง วันนี้ห้องเธอเงียบผิดปกตินะ” 

ดีอาห์ทักเมื่อเห็นว่าบรรยากาศในวันนี้เงียบผิดปกติ เธอจำได้ว่าทุกครั้งจะมีเสียงร็อกจากห้องข้างๆ คอยรบกวนอยู่เสมอ แล้วทำไมวันนี้ถึงเงียบเชียบอย่างนี้

แต่คนที่ดีใจกลับเป็นถ้วยฟูที่ยิ้มไม่หุบ “จะไม่ให้เงียบได้ไงล่ะ ก็ไม่มีเพลงร็อกน่ารำคาญของคนข้างห้องแล้วนี่น่า” 

ใช่แล้ว มันแทบเป็นปัญหาระดับชาติเลยนะ! ไอ้เสียงเพลงดังของคนข้างห้องน่ะ เธอไม่รู้ว่าเธอซวยแค่ไหนกันถึงได้มาอยู่ติดกับคนข้างห้องที่ชอบฟังเพลงร็อกแหกปากโวยวายอย่างนั้น เพราะนอกจากบทเพลงพวกเขาจะไม่เหมือนคนร้องแล้ว เจ้าของห้องก็ยังเผื่อแผ่อานิสงค์ทั่วบริเวณด้วยการเปิดเสียงดังอยู่ตลอด ราวกับเห็นว่าบทเพลงของพวกเขาเป็นบทสวดอย่างไงอย่างนั้น เขาคงนึกว่าเสียงเพลงตนเองเป็นส่วนบุญถึงได้เผื่อแผ่ทั่วบริเวณแบบนี้ 

ท้าเลยว่าเขาคงไม่ได้อ่านหนังสือมารยาทดีมาด้วย ถึงได้สะกดคำว่าเกรงใจไม่เป็น ไม่งั้นป่านนี้เขาต้องมีจิตสาธารณะร่วมรับผิดชอบกว่านี้แล้ว!

 “เฮอะ ฉันชอบจะตาย :D” ดีอาห์ว่าอย่างไม่ยี่หระ เธอไม่แปลกใจที่เห็นถ้วยฟูหน้างอกับคำพูดเธอ

แน่ละว่าเธอทั้งคู่เป็นอย่างนี้เสมอ อะไรที่ถ้วยฟูชอบ เธอมักไม่ชอบเลยจนบางทีก็อดคิดไม่ได้ว่าพวกเธอมาเป็นเพื่อนกันได้ยังไง?

เพราะนับตั้งแต่เดือนมิถุนายนจนถึงตอนนี้ก็นับเป็นสามเดือนแล้วที่ต้องย้ายมาเรียนมหาลัยแห่งนี้ บ้านที่เคยอยู่อาศัยกับพ่อแม่ก็ต้องย้ายมาอยู่หอคนเดียว ชีวิตมหาลัยมีอิสระมากขึ้น สามารถทำอะไรตามใจได้หลายอย่าง ทุกอย่างเหมือนมีความสุขดีแต่ไม่ใช่เลย

เพราะนับตั้งแต่มาอยู่หอ ถ้วยฟฟูก็ไม่เห็นว่าจะมีวันที่เธอได้ใช้ชีวิตอย่างปกติสุขหรือข่มตานอนหลับลงได้สักคืน ทุกคืนเธอมักได้ยินเพลงร็อกของคนข้างห้องเปิดชนิดไม่เกรงใจใครหน้าไหนจนสุดท้ายทำให้เธอต้องไปหลับในคาบเรียน ทำให้อาจารย์เพ่งเล็งกลายเป็นเด็กติดลิสต์ในบัญชีอาจารย์อีก

เธอจำได้ว่าเคยโทรไปโวยวายกับยามเรื่องเสียงรบกวนแล้ว แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นมากกว่าการกล่าวตักเตือนชายเจ้าของห้อง พอเรื่องเริ่มซาก็ได้ยินเสียงเพลงน่าหนวกหูเช่นเคย อาจมีบางครั้งที่เหมือนโดนประชดด้วยการที่เขาเปิดเพลงดังกว่าเดิมด้วย!

เราไม่น่าเป็นเพื่อนกันเลย” 

อันนี้เธอไม่ปฏิเสธเลย เพราะต่อให้เธอทั้งคู่เข้ากันได้ดี แต่ต้องยกเว้นเรื่องรสนิยมไว้ข้อเดียว! ยกตัวอย่างเช่นว่าเธอชอบนักร้องและนักแสดงเกาหลี สไตล์การใช้ชีวิตเธอส่วนมากเป็นแบบนั้น แต่ดีอาห์กลับตรงข้ามอย่างสิ้นเชิง หล่อนชอบฟังเพลงร็อก ชื่นชอบโทนสีดำ แถมผู้ชายในสเป็กแต่ละคนก็เถื่อนจะตาย!

นั่นแหละ ฉันถึงคิดอยู่ไงว่าวันปฐมนิเทศคว้าเธอมาเป็นเพื่อนได้ไงต่อให้มันจะฟังดูคล้ายกับการตบหัวแล้วลูบหลัง แต่เธอจะปล่อยไปเนื่องจากวันนี้วันดีที่ข้างห้องไม่เปิดเพลงรบกวนเธอหนึ่งวัน :D

ดังนั้นพวกเธอจึงทำงานได้อย่างสบายใจและสบายหู หลายชั่วโมงเลยผ่าน พวกเธอจมอยู่กับงานที่ต้องปั่นให้ทันคาบเช้าของวันพรุ่งนี้ ทั้งถ้วยฟูและดีอาห์ต่างไม่ได้ดูว่าเวลานี้คือเวลาเท่าไหร่แล้ว แต่ดูเหมือนช่วงเวลาความสุขมักจะไม่ค่อยอยู่คู่กับเรานานสักเท่าไหร่ เพราะอยู่ๆ เสียงดนตรีร็อกบาดหูก็กลับมาอีกครั้ง!

โอ๊ย ตกลงไอ้ข้างห้องอยู่ด้วยเหรอ อุตส่าห์นึกว่ารอดแล้วเชียว!

ทันทีที่เสียงเพลงบาดหูนั่นลอยมา ดีอาห์ที่ทำงานอยู่กลับยิ้มกรุ้มกริ่ม ถ้วยฟูรู้ดีว่าคงไมมีใครจะมีความสุขเท่าเธออีก... ใช่สิ เธอชื่นชอบเพลงแนวนี้ เธอคงไม่ทุกข์ร้อนอะไร ต่างกับเธอที่แทบจะบ้าตายอยู่แล้ว!

เดี๋ยวมานะ” 

เมื่อความอดทนเธอถึงขีดสุด ถ้วยฟูวางปากกาและของทุกอย่างลงบนเตียง ลุกขึ้นตั้งท่าจะเดินออกไปทางประตูโดยเป้าหมายคือห้องเจ้าปัญหา เธอต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว!

เดี๋ยวสิถ้วยฟูจะไปไหนน่ะ" พอดีอาห์เห็นเธอลุก เธอก็เงยหน้าถามอย่างตกใจ

ก็พูดกันดี ๆ ไม่รู้เรื่อง สงสัยต้องบุกลูกเดียว!”

เฮ้ยใจเย็นก่อน” ดีอาห์ดูเหมือนพยายามทำทุกอย่างเพื่อรั้งกันไว้ แต่นั่นไม่ได้ช่วยให้สงบสติอารมณ์ได้เลย เสียงเพลงของพวกเขายังดังเท่าเดิมและมันน่าหนวกหูมากตอนได้ยินท่อนโซโล่กีต้าร์บาดจิต

ไม่ไหวแล้ว!” เธอสะบัดมือดีอาห์ทิ้งและจ้ำอ้าวเดินไปคาะประตูข้างหน้าโดยไม่ลังลง นึกอยู่ว่าตัวเธอควรได้รับเหรียญกล้าหาญไว้ด้วยไหม?

“…”

ไม่มีเสียงตอบรับจากเจ้าของห้อง มีแค่เพียงเสียงเพลงซึ่งยังคงดังระเบิดอย่างไม่เกรงใจใคร อ้อ! ก็ยังมีดีอาห์ประกบตามติดสถานการณ์ประหนึ่งเป็นแฟนพันธุ์แท้ด้วยนะ

ก๊อกๆๆ

ความเกรงใจเป็นสมบัติของผู้ดีแต่วินาทีนี้เธอลืมมันไปเสียสนิท ไม่ว่าจะพจนานุกรมฉบับไหน เธอก็ขอโยนมันทิ้งไปก่อน ดูท่าไอ้คู่กรณีไม่เห็นสมควรจะได้รับคำนั้นเลย!

พอเถอะถ้วยฟู บางทีเขาอาจไม่อยู่ก็ได้” ดีอาห์คว้าข้อมือรั้งกันจนได้ 

อยากรู้จริงว่าเขาเป็นอะไรกับหล่อนนักหนาถึงอยากให้กลับห้องเหลือเกิน!

เปิดประตูหน่อย มีใครอยู่บ้างไหม ฉันมีเรื่องอยากคุยด้วย” 

“…”

มันเป็นอีกครั้งซึ่งไม่มีการตอบสนองของสิ่งมีชีวิต แต่ไม่หรอก เราจะไม่ย่อท้อด้วยเรื่องแค่นี้เด็ดขาดหลังจากนั้นฉันจึงตัดสินใจเงี่ยหูฟังเสียงภายในห้องเพื่อให้รู้ว่ามีใครอยู่บ้าง แต่แล้วก็ได้ยินเสียงคนเถียงกันอยู่ในห้องซึ่งไม่นานพวกเขาก็เงียบลง ก่อนเสียงฝีเท้าของใครสักคนก้าวเดินและจางหาย  ไม่นานบานประตูตรงหน้าพวกเราก็ถูกเปิดออก

วินาทีต่อมาถ้วยฟูไม่ลังเลงจะเหวี่ยงเพื่อนรักเข้าไปยังห้องปัญหาก่อน เธอสูดอากาศหายใจเข้า พยายามคุมสติตนเองและเงยหน้าสบตาเข้ากับชายเจ้าของนัยน์ตาสีน้ำตาลไหม้ร่างสูงที่เป็นคนเปิดประตูให้พวกเธอ 

คุณเป็นเจ้าของห้องเหรอคะ?” 

เธอถามแต่ไม่มีคำตอบใดจากคนตรงหน้า ดังนั้นเธอจึงพิจาราณาเขาอีกครั้ง เธอพบว่าเขาเป็นชายวัยรุ่นร่างสูงคนเอเชียที่มีผมสีดำขลับ นัยน์ตาสีน้ำตาลไหมของเขากำลังมองเธออย่างขบขัน ตอนนี้เขายังอยู่ในชุดคอวีสีขาวและกางเกงขายาวสีซีดที่ขาดประปราย

เขายังคงไม่พูดอะไรมีเพียงการเหยียดยิ้มชัดเจนที่ทำให้เราว่าเขาอยากขำเรามากแค่ไหน ไม่นานเขาก็ชี้ไปทางระเบียงห้องที่มีผ้าม่านเลิกอยู่ ตามสัญชาติญาณถ้วยฟูพุ่งตัวไปยังทางระเบียง ก้มลองดูระเบียงชั้นล่างและก็พบชายวัยรุ่นร่างสูงที่มีผมยาวกลางหลังสีน้ำตาลประกายแดง เขาสวมนักศึกษาเชิ้ตนักศึกษาสีขาวและกางเกงยีนขาเดฟกำลังเกาะอยู่ทางระเบียง

"หวัดดีค่ะคุณเจ้าของห้อง" เธอยิ้มอย่างไม่เป็นมิตรและโบกมือลากอีกฝ่าย เขาก็คงไม่โง่กลับมาอีกถ้าจะลงทุนหนีเธอไปยังอีกตึกขนาดนั้น 

เฮ้ย!”

เจ้าตัวเงยหน้ามาเจอเธอที่ตามมาอยู่ เขาเองก็ดูตกใจจนตกไปอยู่ที่ระเบียงอีกชั้น เธอนึกสงสัยว่าควรรู้สึกยังไงที่ทำให้เขาลงทุนปีนระเบียงหนีเธอขนาดนั้น

เมื่อทำอะไรไม่ได้ ถ้วยฟูจำใจต้องหันหลังกลับแต่เธอก็พบว่าดีอาห์กำลังคุยอยู่กับอีกคนที่อยู่ในห้อง คิดว่าคงตกลงกันเรื่องเพลงที่เปิดรบกวนนี่แหละ ส่วนเธอก็ยังนึกไม่ออกว่าจะแก้เผ็ดเจ้าของห้องยังไงดี ถ้ามาเร็วกว่านี้คงได้ต่อว่าสาสม

ฉันตกลงกับอีกคนได้แล้วนะ เขาไม่ใช่เจ้าของห้องหรอก แค่อยู่ด้วยกับเพื่อนเท่านั้น

ไอ้เจ้าของห้องก็โดดหนีไปแล้วไง” พอนึกถึงไอ้ผู้ชายผมแดงคนนั้นแล้วแค้นไม่หาย!

เอาน่า คราวหน้าค่อยๆ คุยก็ได้” ดีอาห์กลับไปทำงานต่อ ขณะถ้วยฟูหยิบหนังสือมาอ่านเพื่อหวังให้ใจเย็นลง แต่แล้วบางอย่างกลับเข้ามาในความคิด

อ่าฮะ! คิดออกแล้วว่าจะทำยังไงกับเจ้าของห้องดี!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

1,473 ความคิดเห็น

  1. #1427 T--dZ (@lllvioletlll) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2557 / 23:04
    เดวนะ!
    กระโดดระเบียงเพื่ออ??
    #1427
    0
  2. #1425 Lovee Destiny (@loveedestiny) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2557 / 23:29
    โห นิยายเรื่องนี้ จำได้ว่าเคยอ่านมาตั้งนานละ
    เป็นเรื่องที่ชอบมากกกกกกกกกกกกก
    คนเขียนมารีไรท์ใหม่ อันที่จริงลืมไปแล้วนะเนี่ย
    ดีใจที่ได้กลับมาอ่านอีกครั้งนึง...
    #1425
    0
  3. วันที่ 15 ธันวาคม 2556 / 02:11
    แมนมากกกกกกกกกกกกกกกกก
    #1406
    0
  4. #1397 ananmai (@ecafplz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2556 / 20:49
    เหอะๆ วิธีหนีพระเอก 55
    #1397
    0
  5. #1392 Vampires102 (@kiss12345) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2556 / 00:43
    เป้นการหนีที่สุดยอดมากเลย =0=?
    #1392
    0
  6. #1382 busno-bonus (@busnobonus1) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กันยายน 2556 / 12:44

    พระเอกหนีเลยหรอ? 55555555555555 สุดยอดมาก

    นางเอกเราก็สุดยอดเหมือนกันนะนิ -0-

    #1382
    0
  7. #1380 รินเซ่ (@ice-ice-001) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กันยายน 2556 / 20:56
    หนีได้เทพมากเลยครับ 
    #1380
    0
  8. #1362 -Me:Dream- (@chon-sa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มีนาคม 2555 / 17:44
    โอ๊วว หนีเลยเหรอเนี่ยย พระเอกเรา
    #1362
    0
  9. #1341 tawanzii (@tawanzaza) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2554 / 22:45
    พระเอกลงทุนหนีเลยหรอ น่าหนุกแฮะ^^
    #1341
    0
  10. #1315 ~devil_beutza^^~ (@beutza) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กันยายน 2554 / 16:39
    พระเอกหนีเลยหรอ!?
    5555+

    #1315
    0
  11. #1287 V.Devil (@sornkanok765) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กันยายน 2554 / 18:46
    ชอบบบบบบบบบบ
    #1287
    0
  12. #1263 Combo Lita' (@Dywatchai) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กันยายน 2554 / 20:05
     ห๊ะ 55555

    กระโดดหนีเลยหรอ 
    #1263
    0
  13. #1262 bennner (@bbbbben) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กันยายน 2554 / 09:28
    > < โอ้ยย ชอบบ'
    #1262
    0
  14. #1168 zeroixy (@hora-friend) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2554 / 19:11
    เอิ่ม...ถึงกับกระโดดกันเลยที่เดียว
    เพิ่งมาเริ่มอ่านค่ะ น่าติดตามมากๆเลย
    สงสัยมีข้ามคืน
    #1168
    0
  15. #1165 PrAew >> ReNaillE (@praewbaa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2554 / 18:57
    น่าสนุก
    #1165
    0
  16. #1154 วาลิโอ (@nanthisa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2554 / 13:15
    โถ้ พ่อพระเอก แมนมาก ๆ ><
    #1154
    0
  17. #1136 PPP (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2554 / 20:36
    ชอบ ๆ คอร็อกเหมือนกันค่า...พระเอกแสบจริง ๆมีการหนีด้วย
    #1136
    0
  18. #1117 Meena-san (@meenasang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2554 / 21:54

    ถึงขั้นแจ้งตำรวจเลยเรอะ?
    ท่าทางจะหนวกหูน่าดู

    #1117
    0
  19. #1072 แฮปปี้5 (@sodawan1) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2554 / 20:53
    พึ่งจะเข้ามาอ่านอ่ะ น่าสนุกดี  จะคอยติดตามนะค่ะ
    #1072
    0
  20. #1064 ดาด้าค่ะ (@dada2534) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2554 / 04:18
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    #1064
    0
  21. #940 Gift monta (@gift-005) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2554 / 21:53
    ซะงั้น
    #940
    0
  22. #741 Aniinocent_14 (@aniinocent) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2554 / 18:50
    พระเอกน่ารักดี

    กะล่อน

    ชอบๆๆๆ

    #741
    0
  23. #733 DEvilZeeYa (@virus-44) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 เมษายน 2554 / 21:36
    ลงทุนจริง =_=;;
    #733
    0
  24. #610 l3 l a c k l i s t (@benz33353) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 16:27
     หนุกๆ><
    #610
    0
  25. #600 S A N D S U N D A Y ' (@sandsanddd) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 09:52
    นี่คือ...พระเอก!?
    อึ้งอ่ะเจ๊ กระโดดหนีเหรอ 55555

    #600
    0