เจ้าสาวสวมรอย

ตอนที่ 5 : ลุ้นรักชุลมุน ตอนที่ 3 เข้าหอ[1] 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,577
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    8 ก.พ. 54

บทที่  2  เข้าหอ!

 

          ทุบประตูห้องน้ำต่อจนมือแดงเถือกเจ็บไปทั้งมือเทวาก็ไม่มีทีท่าจะออกมาเสียที  จนในที่สุดกัตติกาก็ตัดสินใจเลิกเมื่อเวลาผ่านไปห้านาที หญิงสาวถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่แล้วจ้องมองประตูอย่างอาฆาตราวกับจะฝากมันถ่ายทอดไปบอกคนข้างใน

          แค่แต่งงานโดยไม่เต็มใจหล่อนยังต้องมาปวดหัวกับเจ้าบ่าวนิสัยเสียแบบนี้อีกเหรอเนี่ย?!

          กัตติกาใช้สองมือรวบชายประโปรงกรุยกรายของตนเองขึ้นแล้วไปทรุดตัวลงนั่งกับปลายเตียงใหญ่  ปรายตามองมันแล้วหล่อนก็ขนลุก...ดูสิ ใครหนอช่างคิดเอากลีบกุหลาบมาโปรยเป็นรูปหัวใจ  หญิงสาวโคลงศีรษะช้าๆ ริมฝีปากสวยเม้มแน่น แล้วมือบางก็เอื้อมไปปัดจนเจ้าดวงใจกลีบกุหลาบนั้นแตกกระจาย

        เฮ้อ...ค่อยสะใจหน่อย!

          หญิงสาวกวาดตามองไปรอบๆห้องแล้วตัดสินใจเดินสำรวจห้องนี้อีกครั้ง  เปิดดูในตู้แล้วพบว่ามีพวกหมอนกับผ้าห่มสำรองเก็บไว้อีก  หญิงสาวหยิบมันออกมาวางไว้ตรงเตียงก่อน แล้วจึงเปิดตู้หยิบเอาผ้าเช็ดตัวอีกผืนออกมา จากนั้นจึงเดินไปที่โต๊ะเครื่องแป้ง เห็นบรรดาเครื่องสำอางของตนเองวางเรียงรายเป็นระเบียบหล่อนก็กวาดมาจนหมด จากนั้นก็หอบทุกสิ่งที่จนเองไปวางกองไว้บนเตียงขึ้นมากอบจนเต็มสองแขน  ตั้งท่าจะเดินออกจากห้องไป

          กว่าจะเปิดประตูได้อย่างทุลักทุเล กัตติกาก็เสียเวลามากพอสมควรจนขวดครีมบำรุงผิวของหล่อนจะตกจากหอบสมบัติ ดีที่เปิดประตูได้ก่อนหล่อนจึงสามารถใช้อีกมือประคองมันขึ้นมาได้ทัน  หญิงสาวพ่นลมหายใจพรูออกจากริมฝีปากเมื่อเปิดประตูได้สำเร็จ

          ทว่า...ทันทีที่ประตูเปิดกว้าง  กัตติกาก็ทำของที่หอบในมือทั้งหมดร่วงลงกับพื้น  เมื่อเบื้องหลังประตูนั้นบรรดาผู้ใหญ่ทั้งสี่ประกอบไปด้วยเทวัญ วารี วาริน และเมษาต่างก็อยู่กันครบ  ต่างฝ่ายต่างมองกันหน้าตื่นแล้วเป็นป้าของหล่อนที่ได้สติก่อนเพื่อนร้องออกมาเสียงหลง

          ยายไก่!” ท่านเรียกชื่อหล่อนเสียงดัง มืออวบยกทาบอกแล้วเปลี่ยนมาเป็นดันหล่อนให้ก้าวเท้าถอยกลับเข้าห้องตามเดิมจนกัตติกาตามไม่ทัน “ออกมาจากห้องหอทำไมลูก วันนี้เขาถือกันนะว่าเจ้าบ่าวเจ้าสาวต้องไม่ก้าวเท้าออกมาก่อนจะถึงพรุ่งนี้เช้า กลับเข้าไปเดี๋ยวนี้!”

          แต่...”

          ไม่มีแต่...เข้าไปเดี๋ยวนี้!”

          พูดจบป้าของหล่อนก็ผลักหล่อนให้ถอยกลับไปเต็มแรงอีกครั้ง ทำเอาคราวนี้สะดุดกองบรรดาหมอน ผ้าห่มที่ตนเองทำตกก่อนหน้าล้มเสียงดังโครม พร้อมๆกับประตูห้องที่ถูกปิดใส่หน้าเสียงดังปัง!

        แง๊! หนูอยากออกไปข้างนอก...ไม่อยากอยู่ในนี้แล้ว...ม่ายยย...

        หล่อนได้แต่กรีดร้องในใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ด้วยเชื่อว่าพวกผู้ใหญ่คงตั้งหลักปักฐานคอยสกัดอยู่หน้าห้องทั้งคืนแน่  หญิงสาวถอนฉุนอย่างไม่รู้จะทำอย่างไร  ในใจได้แต่สบถต่อว่ายายต้นเรื่องอย่างกานต์กมล  อย่าให้หล่อนจับยายกานต์ได้นะ หล่อนจะสับๆๆๆ อีกฝ่ายให้เป็นหมื่นๆชิ้น  จากนั้นจะเผาจนเหลือแต่ขี้เถ้าแล้วแบ่งกองขี้เถ้าเป็นห้าส่วนไปโปรยตามแม่น้ำปิง วัง ยม น่าน และแม่น้ำโขง  ให้อีกฝ่ายหาร่างของตนเองไม่เจอเลยทีเดียว!

          นั่งตรงนั้นมันสบายเหรอคุณ...แล้วนั่นทำอะไรทำไมข้าวของกระจายแบบนี้ จะพังบ้านผมรึไง หึ?”

          เสียงห้าวที่ถามขึ้นอยู่เหนือศีรษะทำเอากัตติกาเงยหน้ามองคนพูด ก็เห็นอีกฝ่ายอยู่ในสภาพนุ่งผ้าเช็ดตัวสีขาวผืนเดียว เผยผิวขาวจัด แผงอกแกร่งและหน้าท้องแบนราบ จนไม่น่าเชื่อเลยว่านี่คือหุ่นของคนเป็นหมอ ว่าแล้วหญิงสาวก็ต้องรีบก้มหน้าลงเมื่อมองเขาจากมุมเสยแบบนี้เห็นจะไม่งามนัก  ใบหน้าสวยแดงก่ำกับสภาพของอีกฝ่าย  อีตาเทวดานี่ไม่รู้จักอายเอาเสียเลยให้ตายสิ!

          อ้าว...ถามก็ไม่ตอบ แล้วนั่นนั่งหน้าแดงทำไม หรือว่าคุณ...” ร่างสูงรีบเอามือกุมผ้าเช็ดตัวผืนเดียวทันที แล้วแกล้งถอยกรูดให้ห่างจากหล่อนที่ทำท่าถอนหายใจฟืดฟาด ชายหนุ่มพยายามบีบเนื้อตัวที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามสวยของตนเองให้พ้นสายตาของหล่อนให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

          ใบหน้าคมคายของเทวาส่ายไปมา ในขณะที่ปากก็พร่ำพูดกวนประสาทภรรยาหมาดๆของเขา  “อย่านะ...อย่าทำอะไรผมเลย  ผมไม่เต็มใจแต่งงานกับคุณ  คุณก็รู้...ปล่อยผมไปเถอะ...”

          เขาพร่ำบอกด้วยน้ำเสียงน่าสงสาร ทำเอาคนที่นั่งกองกับพื้นไม่ลุกเสียทีตัวสั่น

          แล้วกัตติกาก็ลุกขึ้นยืนพร้อมกับก้าวเข้าไปหาเขาด้วยใบหน้าถมึงทึง

          อย่า-ยั่ว-ประ-สาท-ของ-ฉัน-ให้-มาก-นัก-ระ-วัง-จะ-ไม่-ได้-ตาย-ดี”

          หญิงสาวพูดเน้นแต่ละคำออกมา ใบหน้าไร้รอยยิ้มมีแต่แววตาที่แทบจะลุกโชนเป็นไฟ  ทั้งวันนี้หล่อนเครียดพอแล้ว ไม่มีอารมณ์และแรงที่ไหนเหลือมาต่อกรกับเขาได้อีกแล้ว  เพราะฉะนั้นเขานั่นแหละจงเงียบๆไปซะแล้วอย่ามายุ่งกับหล่อน

          เทวาแสร้งเบิกตาโตอย่างหวาดกลัวนักหนา  ชายหนุ่มก้มหน้าลงไปลอยหน้าในระดับเดียวกับหล่อนแล้วพูด “ผมกลัวจนตัวสั่นแล้วครับ...อย่าข่มขืนผมเลย”

          ว่าแล้วคุณหมอหนุ่มก็ทำตัวสั่นแล้วกอดอกล่ำๆเปลือยเปล่าของตนเองแน่น

          กัตติกาโมโหกับท่าทางกวนประสาทนั้น รู้สึกเหมือนสองหูจะได้ยินเสียงคล้ายกับอะไรสักอย่างดังผึง! แล้วสองเท้าก็สาวตรงไปยังชายหนุ่มช้าๆอย่างคุกคาม  ต้อนให้ร่างสูงต้องถอยร่นไปเรื่อยๆ  ดวงตาของหล่อนวาววับราวกับนางเสือ ทำให้คนยั่วโทสะคนอื่นเริ่มสำนึกผิดขึ้นมาครามครันว่าไม่น่าไปแหย่หล่อนเลย

          อยากตายใช่ไหมคืนนี้ถึงได้กวนประสาทฉันได้หึนายเทวดา คิดว่าตัวเองเป็นใครถึงได้...  ว๊าย!”

          ท้ายประโยคหล่อนร้องเสียงลั่น เมื่อในระหว่างสาวเท้าข่มขู่คนตัวสูงที่นุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวนั้นจนลืมระวังชายกระโปรงตัวเองหญิงสาวก็สะดุดมันแล้วหล่อนก็เอนล้มลงไปข้างหน้า

          และราวกับภาพสโลว์โมชั่น  เมื่อหญิงสาวสะดุดชายกระโปรงกรุยกรายของตนเองทำให้ร่างเอนไปข้างหน้า ด้วยสัญชาตญาณทำให้หญิงสาวคว้ามือออกไปข้างหน้าเพื่อหาหลักยึด แล้วสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าในระดับมือของหล่อนก็คือเทวา และ...สิ่งที่มือหล่อนคว้าได้ก็คือผ้าเช็ดตัวของเขา

          เฮ้ย!”

          เทวาร้องลั่นแล้วรีบตะครุบผ้าเช็ดตัวที่พันกายท่อนล่างอย่างหมิ่นเหม่  แต่...เขาก็คว้ามันไว้ไม่ทัน

          โครม!

          หล่อนกระแทกพื้นเสียงดัง หญิงสาวกระพริบตาถี่ๆสองสามครั้งด้วยความงุนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น อารมณ์โกรธของหล่อนที่มีต่อเทวากระเด็นหายไปแล้วตั้งแต่มือหล่อนสัมผัสกับผ้าเช็ดตัวนั่นแล้ว

        ผ้าเช็ดตัวอย่างนั้นเหรอ?!

          หญิงสาวรีบยกมือที่ถือผ้าเจ้าปัญหาผืนนั้นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว แล้วเงยหน้าขึ้นขวับมองร่างสูงที่นิ่งชะงักช็อกค้างไปแล้วทันที

          อ๊ายยย!”


โปรดติดตามตอนต่อไป...
***********************

ฮ่าๆๆๆ ตอนนี้เป็นตอนที่เขียนแล้วฮาที่สุดเลยค่ะสำหรับกิ๋ง ฮี่ๆๆๆ
ช่วงนี้ห่างหายจากไอดีนี้บ่อยมาก
แถมเพิ่งเริ่มๆขยับๆไปเขียนเรื่องไอดีผี (ที่จริงมันก็ไอดีรุ่งรัตนานั่นแล)
ช่วงนี้กิ๋งพิศมัยนิยายฮาๆยังไงห็ไม่รู้
แต่กลัวตัวเองเขียนแล้วดราม่าเจงๆ แอรยยยย

จบจากเรื่องของเทวาและฌอนแล้วต่อไปกิ๋งตั้งใจว่าจะทุบไหดองอเล็กซ์(หัวใจเกียรติยศ) และหนูดา(ดวงใจพร่างดาว)ให้ได้ ฮึบๆๆ สู้ๆ
กะว่าทั้งสี่เรื่องนี้คงจะจบภายในปีนี้นะคะ
กิ๋งจะพยายาม 555+

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ
วินุตตา(รุ่งรัตนา)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

180 ความคิดเห็น

  1. #169 Zayezai (@zayezai-4minue) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2554 / 21:59
     อ๊ากกกกกกก >[[]]<
    #169
    0
  2. #157 Liwporn (@lilly28) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2554 / 14:05
    5555555+
    #157
    0
  3. #138 koong-Gyu Hyun (@koong-kimbom) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 13:18
    สนุกมากๆค่ะไรเตอร์
    แค่คืนแรกพระเอกก็กวนประสาทนางเอกซะแล้ว
    #138
    0
  4. #96 night (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2554 / 09:26
    ฮาก๊าก คิดไปได้นะคนเรา

    ว่าผู้หญิงเขาจะข่มขืนตัว

    #96
    0
  5. #62 Hikamori (@hikamori) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2554 / 11:09
    สนุกสุดๆ เลย
    #62
    0
  6. #30 ஓ F O U R T H ஓ (@nung_Mstar) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2554 / 18:17
     55555555555555555
    #30
    0
  7. #18 Noolek K. (@carnivallady) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2554 / 07:15
    เอ๊ะ! เอ๊ะ! หนูไก่เห็นอะไร ทำไมต้องร้องขนาดน้านนนน >//<
    #18
    0
  8. #11 CiTY - VE (@dayy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2554 / 22:43
    เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์ ^ ^
    #11
    0
  9. #10 ตุ๊กแกวัดญาณ (@yamori) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:50

    สนุกมากเลยค่ะ รีบๆมาอัพต่อนะคะ อยากรู้ว่าจะมีเรื่องสนุกๆอะไรอีก

    #10
    0