เจ้าสาวสวมรอย

ตอนที่ 1 : ลุ้นรักชุลมุน บทนำ 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,693
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    3 ก.ย. 53

ลุ้นรักชุลมุน

โดย...รุ่งรัตนา

 

บทนำ

 

            ในห้องแต่งตัวของเจ้าบ่าว...

            ใบหน้าของคนสามคนที่อยู่ภายในห้องต่างซีดเผือดลงโดยพร้อมเพรียงกัน  โดยเฉพาะหญิงวัยกลางคนที่อยู่ในอาภรณ์หรูหราที่เป็นคนถือจดหมายหรือจะเรียกให้ถูกคือแผ่นกระดาษที่มีข้อความเพียงบรรทัดเดียว  แต่เป็นบรรทัดเดียวที่ทำให้คนถือนั้นถึงกับรู้สึกจะเป็นลม

           

คุณแม่ครับ

                        ขอโทษด้วยที่ผมไม่สามารถฝืนใจแต่งงานกับคนที่ผมไม่ได้รักได้ 

 หวังว่าคุณแม่จะให้อภัยในสิ่งที่ผมตัดสินใจทำ

เทวินทร์

 

            ตายๆ ตาย!  โอ๊ย! น้องล่ะอยากจะเป็นลมจริงๆนะคะคุณพี่! นายวินมันทำแบบนี้ได้ยังไงกั๊น!!”

            คุณวารีกรีดเสียงร้องถามคนเป็นสามี  แล้วยกมืออวบอูมของเธอทาบอก  ร่างอวบทำท่าโงนเงนราวกับจะเป็นลมดังที่ปากพูดทำให้คุณเทวัญ  ที่ยืนอยู่ข้างๆคุณวารีรีบเข้าไปประคองร่างของภรรยาอย่างรวดเร็ว

            ใจเย็นๆก่อนน้ำ”

            คุณพี่คะ! คุณพี่จะให้น้องใจเย็นได้ยังไงกัน  นายวิน...นายวิน  มันทำ...มัน...โฮ...”

            จบคำพูดคุณวารีก็ส่งเสียงร้องไห้ออกมาดังลั่นพลางตบลงบนอกของตนเองพลางร้องคร่ำครวญถึงชื่อเสียงที่กำลังจะป่นปี้หากว่าแขกเหรื่อที่กำลังรออยู่ภายนอกรับรู้ว่าเจ้าบ่าวของงานในคืนนี้...หนีไปแล้ว

            โฮ...เธอล่ะอยากจะกลั้นใจตายเสียจริงๆ! ลูกหนอลูก...ทำแบบนี้กับเธอได้อย่างไรกัน...

            แล้วอย่างนี้เราจะทำยังไงกันดีล่ะคะพี่น้ำ  ตาวินเล่นหนีไปดื้อๆแบบนี้น่าตีจริงๆเชียว” คุณวารินพูดขึ้นในขณะที่มือก็โบกเจ้ากระดาษที่พ่อหลานชายตัวดีของเธอทิ้งข้อความบอกทุกๆคนไว้นั่นแหละโบกพัดให้กับพี่สาวที่ตอนนี้ยืนทำตาปรือทำท่าจะเป็นลมแหล่มิเป็นลมแหล่ภายในอ้อมแขนของคุณเทวัญ  “แล้วนี่อะไรกัน! ถ้าไม่รักไม่ชอบหนูกานต์ทำไมไม่บอกเสียตั้งแต่แรกๆ...นี่อาร๊าย! ทำท่ายอมมาตลอดแล้วจู่ๆเล่นหนีไปเฉยเลยแบบนี้ แล้วทีนี้พี่น้ำจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนกันล่ะคะ!”

            โฮ!”

            ยิ่งได้ฟังคำพูดของน้องสาวคุณวารียิ่งร้องเสียงดังมากยิ่งขึ้นร้อนถึงคุณเทวัญที่ทำหน้าที่ปลอบคนเป็นภรรยาให้ใจเย็นลง  ในขณะที่ปรายตาไปมองคุณวารินที่ยืนข้างๆกัน  คิ้วเรียวที่กันอย่างดีของเธอขมวดเป็นปมในขณะที่มือก็พัดเจ้ากระดาษให้กับภรรยาของเขาด้วยสายตาไม่ชอบใจนักที่พูดให้คุณวารีคร่ำครวญมากขึ้นกว่าเดิม

            พี่ว่าน้ำหยุดร้องไห้ก่อนดีกว่าแล้วรีบมาช่วยกันคิดแก้ปัญหาก่อน”

            เอ๊ะ! นี่คุณพี่ว่าน้องเหรอคะ?”

            คุณวารีที่ทำท่าจะเป็นลมถามสามีเสียงเขียว  หมดสภาพคนเป็นลมในทันที

            พี่ก็บอกให้เธอเลิกร้องคร่ำครวญแล้วมาช่วยกันแก้ปัญหากันดีกว่าน่ะสิ”

            ดู๊! ดูนะฝน  ดูพี่เขยของเธอมาหาว่าพี่เป็นตัวถ่วงปัญหา...” คุณวารีหันไปพูดเป็นเชิงฟ้องกับน้องสาวทำให้คุณเทวัญได้แต่ถอนหายใจเฮือกออกมาอย่างไม่ปิดบังและนั่นยิ่งทำให้คุณวารีรู้สึกเหมือนถูกว่าทางอ้อม “นั่นๆ ถอนหายใจด้วย...พี่เขยเธอถอนหายใจด้วยนะยัยฝน!”

            หยุดโวยได้แล้วน่าน้ำ” คุณเทวัญพูดในขณะที่ดึงตัวคุณวารีที่กำลังเกาะแขนคนเป็นน้องสาวแล้วฟ้องออกมา แต่ยังไม่ทันที่ใครจะได้เอ่ยอะไรออกมาต่อ ประตูของห้องพักที่พวกเขาจองเอาไว้ให้เป็นห้องแต่งตัวของเจ้าบ่าวก็เปิดออก

            ชายหนุ่มที่อยู่ในชุดสูทสีดำสนิทแนบไปกับลำตัวขับให้คนใส่ดูดีถึงดีมาก แล้วยิ่งประกอบกับใบหน้าหล่อเหลาดั่งพระเจ้าบรรจงสร้างไม่ว่าจะเป็น  จมูกโด่งเป็นสัน  ริมฝีปากบางเฉียบเหมือนริมฝีปากของผู้หญิง  คิ้วเข้มพาดเหนือดวงตาคมสีดำสนิททำให้บุคคลทั้งสามในห้องต่างหยุดถกเถียงกันทันทีแล้วจ้องผู้มาใหม่เป็นตาเดียว

            คุณพ่อ...คุณแม่...น้าฝน  มองผมทำไมเหรอครับ?”

            “...”

            ไม่มีคำตอบหลุดลอดออกมาจากริมฝีปากของบุคคลที่ถูกเรียก  แต่ทุกๆคนต่างก็หันไปสบตากันอย่างมีเลศนัยเว้นแต่ผู้มาใหม่เท่านั้นที่ได้แต่มองคนโน้นทีคนนี้ทีด้วยสายตางุนงง

            แล้วนี่นายวินมันไปมุดหัวอยู่ที่ไหนนะ!  ตอนนี้ก็ใกล้จะเริ่มงานแล้วด้วย

            ชายหนุ่มคิดในขณะที่สอดส่ายสายตามองหาคนที่เป็นเจ้าบ่าวของงานในวันนี้ไปด้วย

            น้องว่าเรารอดตายแล้วนะคะพี่น้ำ...คุณพี่เขย”

            คุณวารินพูดขึ้นมา ในขณะที่พี่น้ำและคุณพี่เขยต่างพนักหน้ารับแล้วทุกๆสายตาก็หันขวับไปมองคนที่อายุน้อยที่สุดโดยพร้อมเพรียง  ทำเอาคนถูกมองอดที่จะสะดุ้งไม่ได้

            คุณวารีปราดเข้าไปหาเขาอย่างรวดเร็ว ตามด้วยคุณวารินที่ตามติดมาอย่างกระชั้นชิด สายตาของหญิงวัยกลางคนทั้งสองที่เอาแต่มองเขาอย่างประเมินทำให้ชายหนุ่มรู้สึกร้อนๆหนาวๆอย่างไรพิกล  เขาหันไปสบตากับผู้เป็นบิดาก็เห็นว่าท่านมองเขาเขม็งด้วยสายตาครุ่นคิดเช่นกัน

            น้องว่าตาวาขาวกว่าตาวินนะคะพี่น้ำ”

            แต่พี่ว่าแค่ใบหน้าเหมือนกันนี่ก็ใช่ได้แล้วนะฝน”

            งั้นคงพอกล้อมแกล้มไปได้ล่ะค่ะคุณพี่อีกอย่างเขาคงไม่สักเกตหรอกมั้งคะว่านายวินมีผิวขาวมากกว่าปกติ”

            พี่ก็ว่าอย่างนั้น”

            คุณวารีพยักหน้าหงึกในขณะที่มือก็พลิกใบหน้าของชายหนุ่มที่กำลังถูกดูตัวอย่างพินิจพิจารณาไปด้วย

            ตาวา...”

            คุณวารีเรียกชื่อเขาออกมาในที่สุด

            อะไรครับแม่”

            แม่วานอะไรหน่อยสิ”

            อะไรครับ”

            ชายหนุ่มขมวดคิ้วมุ่น  รู้สึกเสียวสันหลังอย่างไรชอบกล...

            ช่วยเป็นเจ้าบ่าวแทนนายวินที...”

            หา!”





++++++++++++++++++++++++++++++++++++
50%

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

180 ความคิดเห็น

  1. #175 cascada (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2554 / 03:28
    น่าสนุกน๊ะเนี่ย
    #175
    0
  2. #165 Zayezai (@zayezai-4minue) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2554 / 21:43
    ง่ายมากอ้ะ 
    #165
    0
  3. #153 Liwporn (@lilly28) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2554 / 13:46
    555 สนุกแน่งานนี้
    #153
    0
  4. #134 koong-Gyu Hyun (@koong-kimbom) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 11:49

    แค่เริ่มก็สนุกแล้วค่ะ

    #134
    0
  5. #133 รัณฌา (@mymacam) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2554 / 11:49
     เปิดเรื่องได้ฮามากๆๆๆ ^^

    #133
    0
  6. #73 เรรดี (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2554 / 07:54
    แค่เริ่มเรื่องก็น่าสนุกแล้วค่าาา
    #73
    0
  7. #26 ஓ F O U R T H ஓ (@nung_Mstar) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2554 / 18:09
     สนุกคับผม
    #26
    0
  8. #21 forest flower (@honey_bun) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2554 / 23:44
    55555555555555555555555555555 ขอกันง่ายๆๆๆเลย
    #21
    0
  9. #1 นวีร์* (@fn29) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กันยายน 2553 / 23:43

    เคยติดตามเรื่อง ชุลมุนลุ้นรักอยู่

    ชอบคู่นี้มาก ยังไงก็เป็นกำลังใจให้นะ

    #1
    0