Fic ::Snow Prince :: SJ SNSD

ตอนที่ 7 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 668
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    29 ก.ค. 56

Part 6

 

 

            "ไม่กินงั้นเหรอ!?!" คิบอมถามย้ำพลางมองกับข้าวที่อยู่ในถาดอาหารของแม่บ้าน มันยังไม่ได้ถูกแตะต้องสักนิด เมื่อซอฮยอนกินไม่ลงเลยส่งผลให้ร่างสูงอารมณ์เสีย   3 วันแล้วที่ซอฮยอนไม่ยอมกินอะไรเลยนอกจากน้ำเปล่า ขนมปัง และก็นม ร่าบางไม่แตะต้องข้าวเลย ไม่แตะ...แม้แต่นิด

 

            คิบอมหยิบถาดอาหารที่แม่บ้านวางลงทันทีที่เค้าถามเสียงดังขึ้นมา ก่อนจะเดินไปที่ห้องของคยูฮยอนน้องชายของเค้า ที่ตอนนี้ถูกซอฮยอนยึดไปอย่างถาวร

 

            ปัง!

 

            เสียงประตูปิดลงอย่างดังเมื่ออารมณ์ของคนที่ปิดนั้นไม่ค่อยจะดีสักเท่าไร ซอฮยอนสะดุ้งเฮือกเมื่อคิบอมเข้ามาเงียบๆแบบปีศาจ

 

            "กินข้าวซะ!"

 

            "..." ซอฮยอนหันหนีไปอีกทางเมื่อคิบอมตะคอก มันมีเหตุผลที่จะต้องมองหน้าคิบอมด้วยเหรอ...ในเมื่อเธอ 'เกลียด' เค้าไปแล้ว ตั้งแต่เกิดเรื่องคืนนั้น

 

            "กิน!" คิบอมบีบคางร่างบางแน่น แล้วมองด้วยสายตาที่บอกอารมณ์ของเค้าได้ดีในเวลาแบบนี้ ซอฮยอนแกะมือของคิบอมออกก่อนจะตะโกนใส่คิบอม

 

            "พี่ก็เอามันยัดใส่ปากของฉันเลยสิ"

 

            คิบอมมองซอฮยอนอย่างโกรธแค้น คำท้าทายแบบนี้มันช่างน่าสนองซะจริงๆ เพียงแต่เค้าไม่อยากให้ซอฮยอนมีสภาพแย่ไปมากกว่าที่ เป็นอยู่นี้

 

            "หึ! เธอดูถูกตัวเองงั้นเหรอ? ตกต่ำจริงๆ ซอจูฮยอน" ร่างสูงพูดก่อนจะจับคางซอฮยอนเงยขึ้นมาแล้วมองด้วยสายตาดูถูก แบบที่ซอฮยอนเกลียดที่สุด เกินจะปล่อยคางซอฮยอนและมองหน้าเธอ

 

            "แล้วที่ฉันตกต่ำลงจนสุดอย่างนี้มันเป็นเพราะใครกันล่ะ" ซอฮยอนถามกลับ ก็ไม่ใช่คิบอมหรือไงที่ทำให้ซอฮยอนตกต่ำลงจนถึงขนาดนี้ ซอฮยอนคิดถึงบ้าน คิดถึงเปียโน และคิดถึงอิสระภาพตอนที่เธออยู่คนเดียวในบ้านหลังใหญ่ของเธอเอง

 

            "ถ้าเป็นเพราะฉัน...ฉันจะดีใจมากเลยล่ะ" คิบอมพูดแล้วยิ้มท้าทายซอฮยอน

 

            ร่างบางกำมือแน่น คนตรงหน้านี่มันทำให้เธออยากจะเอามีดผ่าหัวใจเค้าออกมาซะจริงๆ ทำไมเค้าถึงมากวนใส่เธออย่างนี้ล่ะ มันไม่ใช่นิสัยของเค้าเลย ถ้าตอนนี้ในมือเธอมีปืนอยู่เธอคงยิงเค้าสมองไหลไปแล้ว

 

            คิบอมมองซอฮยอนที่กำมือแน่นก็เข้าใจว่าเธอคงนินทาเค้าอยู่ในใจแน่ๆ ร่าสูงยิ้มอย่างพอใจที่ยั่วซอฮยอนโมโหได้ ปกติซอฮยอนจะต้องนิ่งเงียบแต่นี่เธอเริ่มแสดงอาการออกมานิดๆแล้ว อย่างนี้สิจะได้ปะทะกันอย่างมันดี

 

            "หึ! ถ้าอยากได้เปียโนก็กินข้าวซะ!" คิบอมพูดพร้อมกับยื่นจานข้าวไปข้างหน้าซอฮยอน ร่างบางมองอย่างไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ ทำไมร่างสูงจะต้องมาทำดีกับเธอด้วยมันไม่มีเหตุผลเลยสักนิด

 

            "พี่ใส่ยาอะไรมาในนี้..." ซอฮยอนถาม

 

            "หึๆๆๆ" เมื่อซอฮยอนพูดดังนั้นร่างสูงก็หัวเราะออกมาเบาๆทันที ทำไมซอฮยอนถึงคิดว่าเค้าจะใส่ยาอะไรมาล่ะ นี่ซอฮยอนกลัวเค้ามากขนาดนี้เลยงั้นเหรอ?

 

            "ถึงฉันจะไม่ได้ดูละครมากอย่างเธอ ฉันก็รู้อยู่นะว่าส่วนใหญ่ตัวร้ายจะชอบใส่ยานอนหลับมาในพวกน้ำส้มให้นางเอกกิน"คิบอมนั่งลงที่เก้าอี้แล้วไขว่ห้างอย่างสบายใจ

           

            "..."

 

            "นี่มันข้าวนะ...ไม่ใช่น้ำส้ม!!" คิบอมล้อเลียนซอฮยอนจนร่างบางเริ่มโมโห เธอแค่ระวังตัวมันผิดด้วยเหรอ

 

            "อ๋อ...แล้วอีกอย่างนี่มันวิธีที่ตัวร้ายใช้กับนางเอก...ไม่ใช่นางแรด!!!" คิบอมพูดเน้นหนักไปที่คำสุดท้าย ใส่หน้าซอฮยอน ร่างบางเลยสะดุ้ง

 

            "กินข้าวซะ! ถ้าไม่อยากเจอดี!" คิบอมตะคอกและขู่ทิ้งท้าย แต่เมื่อเห็นซอฮยอนยังนิ่งร่างสูงจึงเดินเข้ามาใกล้และก้มลงกระซิบที่ข้างหูซอฮยอน

 

            "ยังจำคืนนั้นได้ใช่ไหม..." คิบอมพูดแล้วเป่าลมใส่หูร่างบางเบาๆ

 

            "ฉันจะกินก็ได้" ซอฮยอนคว้าจานข้าวมาจากมือของคิบอมก่อนจะตักใส่ปาก ด้วยความเจ็บปวดเมื่อนึกถึงเรื่องคืนนั้น

 

            "หึ! ก็แค่นี้แหละ" คิบอมทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกจากห้องกว้างไป

 
X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X-X

 

 

           ซอฮยอนเดินลงมายังชั้นล่างอย่างระมัดระวัง แม้ว่าร่างสูงจะอนุญาติให้เธอเดินเล่นอยู่ภายในบ้านได้ เธอก็ไม่กล้าออกมาให้เค้าเห็น เพราะเธอกลัวว่าคิบอมจะหาว่าเธอทำตัวเป็นเจ้าของบ้าน

 

            ...ฉันมันแค่คนอาศัย...

 

            ร่างบางเดินมานั่งตรงโทรทัศน์ในห้องนั่งเล่น แล้วเปิดโทรทัศน์ดูรายการต่างๆไปเรื่อยๆ ที่เธอกล้าลงมาข้างล่างนั่นก็เพราะวันนี้คิบอมไม่อยู่บ้าน ซอฮยอนกดรีโมทไปเรื่อยๆ ดูเหมือนว่าโทรทัศน์จะไม่มีอะไรน่าดูและน่าสนใจในสายตาของซอฮยอน ร่างบางปิดโทรทัศน์แล้วลุกขึ้นยืนเตรียมจะออกไปเล่นที่หน้าบ้าน แต่ว่าเธอกลับมองเห็นแม่บ้านเดินผ่านมา

 

            "ป้าจองวอน" ซอฮยอนเรียกแม่บ้านอย่างเป็นมิตร ป้าจองวอนคือคนที่นำอาหารมาให้ซอฮยอนในทุกๆมื้อ และก็คือคนที่คอยดูแลความเรียบร้อยในบ้านหลังโตนี่

 

            "อ้าว...คุณซอฮยอนจะไปไหนคะเนี่ย" ป้าจองวอนถามเมื่อเห็นว่าซอฮยอนทำท่าจะเดินไปไหนสักแห่ง

 

            "ว่าจะไปหาที่นั่นเล่นหน่อยน่ะค่ะ เบื่อชะมัดเลย" ซอฮยอนพูด แล้วยิ้ม

 

            "ว่าแต่ป้าจองวอนจะไปไหนล่ะคะ" ซอฮยอนถามกลับเมื่อเห็นถุงของมากมายที่ป้าจองวอนถืออยู่

 

            "อ๋อ...ไปทำอาหารน่ะค่ะ...คุณซอฮยอนอยากทานอะไรหรือปล่าวป้าจะได้ทำให้ทานน่ะค่ะ"

 

            ซอฮยอนคิดอะไรบางอย่างออก ในเมื่อเธอไม่มีอะไรทำ งั้นก็ไปช่วยป้าจองวอนทำอาหารก็ได้นี่นา ร่างบางคิดก่อนจะขอเข้าไปช่วยงานในครัว

 

            "เอางั้นเหรอคะ" ป้าจองวอนถามดูท่าว่าซอฮยอนจะเป็นคุณหนูไฮโซ จะทำงานแบบนี้เป็นเหรอเนี่ย จองวอนคิด

 

            "ค่ะ" แต่ว่าเมื่อซอฮยอนจะไปเธอก็คงห้ามไว้ไม่ได้ งั้นก็คงต้องเลยตามเลยล่ะนะ

 

            "ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้นแหละ!" เสียงที่ซอฮยอนคุ้นเคยดีดังขึ้นพร้อมกับตัวที่เดินเข้ามาในบ้านใหญ่ ซอฮยอนนิ่วหน้าทำไมร่างสูงถึงได้กลับมาไวนักนะ เธอจะไม่มีสิทธิ์ใดๆในบ้านนี้เลยเหรอ ก็คงงั้นสินะ เพราะนี่ไม่ใช่บ้านของเธอนี่นา

 

            "มานี่"

 

            "ปล่อยนะ!พี่จะพาฉันไปไหน" ซอฮยอนถามเมื่อร่างสูงลากเธอออกมาจากบ้านใหญ่ แล้วพลักเธอขึ้นรถ ความทรงจำเลวร้ายที่เคยเกิดขึ้นรีซ้ำกลับเข้ามาหัวของร่างบางอย่างรวดเร็ว

 

            "นั่งเฉยๆไม่ต้องมาถามมาก" คิบอมพูดอย่างเย็นชาใส่ซอฮยอน ร่างบางนั่งนิ่งไม่รู้ว่าร่างสูงจะพาไปไหน เธอต้องยอมเค้าไปตลอดงั้นเหรอ

 

            รถคันหรูแล่นไปตามใจของคนขับ หากแต่คนที่นั่งมาด้วยนั้นกลับไม่รู้เลยแม้แต่นิดว่าจะไปที่ไหน มีเพียงคนที่บังคับพวงมาลัยเท่านั้นที่รู้ดีว่าจะไปไหน ซอฮยอนนั่งเกร็งจนแทบจะกลายเป็นหินอยู่แล้วในเวลานี้

 

            รถจอดช้าๆ ที่ห้างชื่อดังในย่านนั้น ก่อนจะดับเครื่องสนิทพร้อมกับคิบอมที่เดินลงไปจากรถ ร่างบางมองตามอย่างมึนงงและนั่งอยู่เฉยๆ คิบอมหันหลังกลับมามองก่อนจะเดินมาทางฝั่งประตูรถของซอฮยอน

 

            "ตามลงมาสิ! ทึ่ม!!" คิบอมเปิดประตูด้านของซอฮยอนก่อนจะว่าและดึงแขนซอฮยอนลงมา ร่างบางตกใจเล็กน้อยแต่ก็เดินตามลงมาแต่โดยดี

            .

            .

            .          

            .

            .

           

            "พี่จะไปไหน" ซอฮยอนถามคิบอมที่เดินลิ่วๆไปข้างหน้า

 

            "ฉันว่าฉันบอกไปแล้วนะว่าอย่าถาม"

 

            "..." ซอฮยอนเงียบไปอย่างรู้ตัว ร่างสูงชอบเย็นชาใส่เธออยู่เรื่อย แต่...เค้าไม่ได้พาเธอไปทำอะไรอีกก็ดีแล้วล่ะ

 

            ขาเรียวเล็กก้าวตามขาแข็งไปเรื่อยๆ อย่างไม่รู้ที่มาที่ไป จนในที่สุดคิบอมก็หยุดเดินแล้วเดินเข้าไปในร้านดนตรีร้านนึง ซอฮยอนมองตามด้วยสายตาที่ตื่นเต้นเมื่อเห็นเปียโนมากมายวางอยู่ตามมุมต่างๆของร้าน
 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

233 ความคิดเห็น

  1. #223 lemonteaSONE (@lemontea-sone) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2554 / 17:36
    อ๊ายยยยยยยยยยยย
    น้องซอจะได้เปียโนแล้วใช่มั้ยเนี่ย
    #223
    0
  2. #214 ~,..>Husuju''< (@bleachman) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2554 / 13:42
    อิบอม ใครใคร๊! เข้าใจอารมณ์แกบ้างเนี้ย?
    #214
    0
  3. #203 koong-Gyu Hyun (@koong-kimbom) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2554 / 23:39
    อะไรก็ไม่รู้เดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย
    ทำไมต้องด่าแรดด้วยล่ะในเมื่อซอเป็นเมียบอมคนเดียวนะ
    #203
    0
  4. #192 seororo (@kyuseororo) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2554 / 22:59
     เอ๊ะ มาซื้อเปียโนให้น้องหรือเปล่าเนี่ย~
    เริ่มใจดีกับน้องบ้างได้เเล้วน๊าา
    #192
    0
  5. #184 คุณนายเพ็ก (@peggyisright) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2554 / 23:48
    ยัยหนูตะได้เปียโนแล้ว
    จะไม่เหงาอีกต่อไปแล้วนะลูก

    บอม เพิ่งสังเกตุนะว่าเหมาะกะบทเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายจริงๆ
    อารมณ์มาๆไปๆไวซะจนตกกะจายยยย
    #184
    0
  6. #174 Ni-nee (@ni-nee) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2554 / 21:13
     เดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย ต่อไปจะมีความหวานเกิดกับสองคนนี้มั้ยนะ
    #174
    0
  7. #165 LOVE_KYU (@babylove_yok) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2554 / 16:06
    บอมใจร้ายจนไม่รู้จะบรรยาออกมมยังไงแล้ว
    แต่ยังไงก็แอบใจดี
    พาซอมาซื้อเปียนโนใช่ไหมหละ
    #165
    0
  8. #144 000 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2553 / 00:59
    คำด่าแต่ล่ะคำ เจ็บแสบมากนะแก
    #144
    0
  9. #122 โซวอนึลมาแรบวา~ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2553 / 23:29
    เอ่ออ ...บอม



    แกประจำเดือนมาไม่ปกติรึไง เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย -____-*



    แต่ก็ยังปากร้ายเหมือนเดิมแฮะ 55555
    #122
    0
  10. #109 jukaree (@jukaree) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2553 / 15:18
    ร้ายได้อีกนะแก
    #109
    0
  11. #85 ((:มันหวาน:)) (@lemoncuke) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2553 / 10:43
    แกร้ายได้อีกนะบอม ปากแกชวนตบจริงๆ

    อารมณ์แกนี่ มันอารมณ์ไหนวะ
    #85
    0
  12. #75 aim_luvv_TaeTiff (@aimkateuk) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2553 / 23:10
    บอม  เมนแกไม่มาป่าววะ  เฮ้อ  สงสารซออ่ะ  บอมร้ายมาก  มาอัพไวไวนะคะไรเตอร์
    #75
    0
  13. #74 Vaseline13 (@IQ_club) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2553 / 19:14
     บอมอารมณ์ไหนแน่ ?
    หมั่นไส้ค่ะ หมั่นไส้ !
    #74
    0
  14. #72 NG'NoOn'Cassiopeia. (@ningsweetlemon) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2553 / 16:39
    นั่นปากคนหรือปาก XXX ซอฮยอนไม่ได้ทึ่มนะบอม

    ขนาดปากร้าย นิสัยไม่ดี ก็ยังหล่อ

    พาซอฮยอนมาซื้อเปียโนใช่ม้า์?

    ไรเตอร์รีบมาอัพตอนต่อไปนะคะ สู้ๆ
    #72
    0
  15. #71 Cindecruella (@Cinderella_ou) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2553 / 16:02
    กรี๊ดดดดดด ครบ 100% แล้วววว ><

    "ลงมาสิ! ทึ่ม!!" บอมจ๋า นั่นปากคนหรือปาก... แบบว่าต้องขอแอบหยาบคายหน่อยแล้ว ไม่ไหวนะบอม ปากแบบนี้อ่า = ="

    แหม แต่ว่าปากร้ายยยยยยแบบนี้ยังพาน้องซอไปซื้อเปียโนนะ
    #71
    0
  16. #70 NG'NoOn'Cassiopeia. (@ningsweetlemon) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2553 / 16:27
    เย้ๆ ในที่สุดไรเตอร์ก็มาอัพสักที อิอิ
    #70
    0
  17. #55 Nannn. (@loveariel) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2553 / 03:30
    เลว
    สงสารซอฮยอน ไรท์เตอร์อะ เราสงสารซอฮยอนมากเลย
    ทำไมคิบอมใจร้ายแบบนี้ ใจร้ายมากกกกกกกกกกกกก
    แล้วก็ ไม่ชอบเลยเวลาคิบอมด่าซอฮยอนว่าร่านหรือแรดอะ
    ทำไมคิบอมต้องทำตัวแบบนี้ด้วย
    นิสัยไม่ดีเลย แมร่ง!
    #55
    0
  18. #48 NG'NOON'SHFC&CASSI_KEROC-ONAN (@ningsweetlemon) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2553 / 21:03

    คิบอมปากร้ายมากมาย เดี๋ยวชกปากเลย

    #48
    0
  19. #46 Cindecruella (@Cinderella_ou) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2553 / 18:33
    "ถ้าเป็นเพราะฉัน...ฉันจะดีใจมากเลยล่ะ" >>> กรี๊ดค่ะ กรี๊ดเลยประโยคนี้ แล้วพระเอกมีการยิ้มท้าทายด้วยนะ โอ๊ยยยยย!! ทำไมคนเลวมันช่างเร้าใจเยี่ยงเน้!! 5555
    (เอ่อ ว่าแต่ บอมเป็นพระเอกใช่ไหม? ...คงใช่แหละ ^^")

    เห็นคนเม้นท์ไม่ค่อยมากเท่าไหร่
    ไรเตอร์อย่าเพิ่งหมดกำลังใจน่อ,,,
    ยังไงรีดเดอร์คนนี้จะติดตามจนกว่าจะจบเรื่องแน่นอน
    ไรเตอร์โปรโมทเยอะๆๆๆสิคะ
    นิยายสนุกออกอย่างนี้ ใครได้ลองอ่านต้องติดชัวร์ ^^

    แก้ไขนิดนึง
    ที่บอกว่าคนเม้นท์ไม่มาก
    หมายถึงว่า เนื้อเรื่องสนุกขนาดนี้ เม้นท์มันต้องมากกกกกกกกเกินธรรมดาค่ะ
    อิอิ

    มาต่อเร็วๆน้าาา

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 5 พฤษภาคม 2553 / 18:32
    #46
    0
  20. #45 NG'NOON'SHFC&CASSI_KEROC-ONAN (@ningsweetlemon) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2553 / 17:08
    บอมร้ายมากกกกกก เลวๆๆๆ เดี๋ยวมาเหม้นท์ให้อีก
    #45
    0