Disguise ปฏิบัติการลับกิ๊กกั๊กหัวใจนายไอดอล ♥

ตอนที่ 7 : Disguise :'} Chatper 5 หวานหยดย้อย(?) >.<

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,483
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    8 เม.ย. 53




-5-

หวานหยดย้อย(?)

 

                แอด...

                ฉันนั่งหดอยู่ที่เตียงอย่างไร้ปัญญาจะให้ไม่ให้ซารังเข้ามาในห้องได้ และตอนนี้เขาก็เดินเข้ามาในห้องของฉันอย่างช้าๆ ใบหน้าที่เงียบขรึม ดวงตาที่ว่างเปล่า เขาย่นคิ้วมองฉัน ปากเม้มสนิท และขาที่ย่างเข้ามาใกล้ฉันมากขึ้นเรื่อยๆ

                เฮ้ยๆ วิญญาณปีศาจเข้าสิงนายหรือไงอ่ะ ทำไมถึงได้แลดูน่ากลัวอะไรอย่างนี้น่ะ TOT

                นะ...นาย เสียงของฉันก็สั่นแล้วอ่ะ นายจะแกล้งอะไรฉันอีกเนี่ย -_-^

                ทำไมไม่เปิดประตูให้ฉัน

                เอ่อ...

                ตุ้บ!

                ซารังนั่งลงที่เบาะใกล้ๆ กับฉัน ทำให้ฉันต้องเขยิบขึ้นข้างบนไปอีก ดวงตาที่ว่างเปล่ากำลังจ้องมองฉันอย่างต้องการคำตอบ ว๊ากก!!! แกล้งฉันหรือจริงจังและจริงใจวะเนี่ย –O-;^

                เธอมันขี้เหร่แถมยังงกอีก –O-“

                นะ...นาย

                ฉันรู้หรอกนะ ว่าเธอไม่อยากจะเสียเงินแค่ไม่กี่บาทส่งข้อความตอบฉันน่ะ -_-^” ดวงตาที่ว่างเปล่าเมื่อครู่ได้กลับมาเป็นดวงตาที่มีสีสันและดูสดใส

                นายแกล้งฉัน!”

                ... ซารังเลิกคิ้วขึ้นสูง

                นายทำน้ำเสียงเหมือนโกธร ทำสายตาว่างเปล่า แถมยังทำคิ้วขมวดอีกด้วย แล้วมาตอนนี้นายกลับทำสีหน้าสดใสเหมือนเดิม อย่างนี้ก็หมายความว่านาย แกล้งฉันชัดๆ!” ฉันแหกปากใส่ซารังด้วยความโมโหสุดๆ! นายกล้าแกล้งคนอย่างเฌอแตมป์ที่พึ่งจะรู้จักแค่วันเดียวเท่านั้นเองน่ะนะ -_-^

                เธอคิดไปเองหรือเปล่า -_-;”

                คิดไปเองเนี่ยนะ! นายแกล้งฉันชัดๆ อ่ะ อีตาบ้า!”

                โอเค! ฉันยอมรับก็ได้ ก็เธอเองไม่อยากเปิดประตูห้องให้ฉันนิ่ ฉันก็ต้องทำเสียงเหมือนโกธรน่ะสิ ซารังตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย

                แล้วนายเข้ามาหาฉันทำไม –O-“ ฉันถามอย่างตัดบท ซารังเงียบไปก่อนที่เขายื่นบางสิ่งบางอย่างออกมาจากด้านหลังของเขา

                อ๊ะ! ฉันทำมาให้เธอดื่ม

                ทำไมนายจะต้องดูแลฉันด้วย ฉันเป็นลูกน้องนายไม่ใช่หรือไง –O-“ แก้วน้ำส้มถูกยื่นมาตรงหน้าฉัน ฉันค่อยๆ ยื่นมือออกไปรับแก้วน้ำส้มจากซารัง

                ...ขี้เหร่ งก แล้วยังไม่พอ ยังคิดมากอีกด้วย

                นายจะมากเกินไปแล้วนะ ซารัง!” อีตานี่ว่าฉันไม่หยุดเลยอ่า~ >O<

                ก็มันจริงนิ่ ฉันไม่ชอบให้ใครมาเซ้าซี้ฉัน เพราะถ้าเซ้าซี้มากๆ ฉันก็จะหงุดหงิดและพูดอะไรออกไปโดยที่ตัวเองไม่ได้คิด

                ... มีด้วยหรอเนี่ย หงุดหงิดแล้วพูดไม่คิดเนี่ย -_-?

                อย่าคิดมากน้า... ยัยขี้เหร่ ^-^” ซารังพูดไม่พอ เขายื่นมือมายีหัวของฉันเล่นอีกด้วย -_-*

                ฉันไม่ใช่หมานะ ที่จะให้ฉันมายีหัวเล่นเนี่ย -_-;”

                เธอนี่ คิดหงุดหงิดจริง หยอกเล่นก็ไม่ได้ –O-“

                ย่ะ! ไม่มีอะไรแล้วก็ออกไปได้แล้ว ฉันจะนอน!” ฉันชี้นิ้วไปที่ประตูห้องสีครีมให้ซารัง

                ไล่ฉันหรอ -_-“

                ใช่! ออกไปเร็วๆ เลย แล้วก็...ขอบใจสำหรับน้ำส้มด้วย ซารังลุกออกจากเตียงของฉันทันที แต่เขากับไม่เดินไปที่ประตู เขายังคงมองฉันและค่อยๆ โน้มตัวลงมาใกล้กับฉัน

                ฝันดีนะจ๊ะ เบบี๋ ซารังโน้มหน้าลงมากระซิบที่ข้างหัวของฉัน เสียงทุ้มและแหบนิดๆ ของเขา ทำให้ฉันรู้สึกเสียววาบยังไงยังงั้น อย่างกับถูกมนต์ร้ายเลยอ่ะ -_-;;

                ฝันดีนะจ๊ะ เบบี๋ เหอะ! อีตานั่น ซ้อมบทแฟนปลอมๆ อยู่หรือไงนะ –O-;;

 

                แสงแดดสอดส่องเข้ามาจากทางหน้าต่างและลอดผ่านเข้ามาทางผ้าม่านสีครีมอีกชั้น ฉันขยี้ตาตัวเองเบาๆ พร้อมทั้งยันตัวเองให้ลุกขึ้นมาเป็นท่านั่ง และบิดขี้เกียจเล็กน้อย นี่มันเช้าแล้วหรอเนี่ย... เร็วชะมัดเลย -_,-;

                ก๊อก ก๊อก...

                ฉันมองไปที่ประตูบานสีครีม นี่มันเพิ่งจะ 8 โมง เองนิ่ ทำไมต้องมาเคาะประตูแต่เช้าอย่างนี้นะ ฉันยังไม่ได้อาบน้ำเลย

                นายมีอะไร

                ยัยขี้เหร่ เปิดประตูสิ เปิดเองได้แล้วทำไมไม่เปิดเข้ามาฟะ! ฉันลุกออกจากเตียงและไม่ลืมบิดขี้เกียจยาวๆ ก่อนจะเดินตรงไปยังประตูห้อง และเปิดมันออก

                นายมีอะไร ฉันยังไม่ได้อาบน้ำเลยนะ

                ไม่ต้องบอกก็รู้ -_-;;”

                ทำไมนายต้องทำหน้าอย่างนั้นด้วยล่ะ

                ยัยหัวฟู –O-“

                นายว่าฉันแต่เช้าเลยนะ -_-^” หาเรื่องฉันแต่เช้าเลยนะ อีตาบ้า! >O<

                ก็เธอมันหัวฟูจริงๆ

                ... ฉันเดินกลับเข้าไปในห้องและเดินตรงไปยังโต๊ะเครื่องแป้ง เพื่อดูว่าตัวเองหัวฟูจริงๆ อย่างที่ซารังกล่าวหาหรือเปล่า

                ผ่างงง

                โอ้ว! พระเจ้า นี่มันหัวคนจริงๆ หรอเนี่ย ฉันนึกว่ามันเป็นมันสิงโต –O-; ว๊ากกกก!!! ทำไมหัวฉันมันได้ฟูเป็นสิงโตมุดป่าดงดิบอย่างนี้ล่ะ TOT
                ให้เวลาเธอสิบนาที เธอต้องอาบน้ำ แต่งตัว เสร็จ

                แล้วทำไมจะต้องสิบนาที ด้วยล่ะ –O-?”

                อ้าว... ก็ต้องออกไปข้างนอกน่ะสิ ยัยขี้เหร่!” ซารังตอบอย่างหน้าตายและซื่อ -_-^ ออกไปข้างนอกแล้วฉันก็ต้องไปหมกตัวอยู่ในรถอย่างเมื่อวานอีกน่ะหรอ!

                ไม่ไปไม่ได้หรือไง ฉันเบื่อนั่งในรถ เหน็บมันกินอีกด้วย –O-“ ช่าย~ เมื่อวานนี้เหน็บกินไปครึ่งตัวเลยอ่ะ -_-;

                แล้วใครบอกว่าจะให้เธอนั่งรอในรถล่ะ

                ...

                เธอรีบไปอาบน้ำ แต่งตัว เร็วๆ เข้า ซารังหมุนตัวฉันกลับเข้าไปและดันหลังฉันเข้าไปในห้อง

                ไม่ได้นั่งจริงๆ นะ

                อืม!” เสียงของซารังตอบแบบเริ่มจะหงุดหงิด ฉันเดินเข้าห้องน้ำตามคำสั่งของซารังอย่างว่าง่าย และไม่ถึงสิบนาที ฉันก็อาบน้ำและแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย ก็ยังดีกว่าได้นั่งรอในรถละกัน   

               

                แอด...

                เปิดประตูออกมาก็เจอซารังนั่งจิ้มหน้าปัดนาฬิกาอยู่ที่โซฟา และเมื่อเขาเห็นว่าฉันออกมาแล้ว เขาจึงลุกขึ้นจากโซฟาและเดินเข้ามาหาฉัน ฉันขยับถอยหลังชิดกับขอบประตูเมื่อเขาเริ่มเดินใกล้ฉันจนจะติดกัน -_-^

                ปีศาจเข้าสิงอีกแล้วหรือไง -_-;^

                ซารังมองฉันตั้งแต่งหัวจรดเท้าก่อนจะทำหน้าไม่พอใจอะไรซักอย่าง

                อะไร... มองฉันแล้วทำหน้าอย่างนี้ อยากถูกต่อยหน้าหรือไง -_-*”

                เชยชะมัด -_-^”

                ...!”

                ฉันต้องพาเธอไปซื้อเสื้อใหม่ก่อน ไปเร็ว!” ซารังพูดและเขาก็ไม่รอช้าคว้าข้อมือของฉันไปจับไว้หลอมๆ และลากฉันเดินออกจากห้องด้วยความเร็วสูง –O-;;

                มันบอกว่าฉันใส่ชุดเชยอ่ะ ก็ฉันชอบใส่อย่างนี้ ชุดก็ราคาแค่ร้อยเก้าสิบเก้าบาท เท่านั้นเอง -_-^

               

                ตอนนี้ฉันอยู่ในร้านเสื้อผ้ามียี่ห้อชื่อดัง และฉันก็ยืนอยู่ข้างๆ กับซารังที่กำลังเลือกเสื้อผ้าให้กับฉันอยู่อย่างใจเย็น และเขาก็ไม่ลืมที่จะอำพรางตัวเองไม่ให้คนอื่นรู้ได้ว่าเขาคือใคร นั่นคือ สวมแว่นดำ หมวกแก๊ปดำ นั่นเอง

                ชุดนี้มะ ^^”

ซารังชูเสื้อสายเดี่ยวสีเลือดหมูครึ่งตัวและมีกางเกงขาสั้นมาให้ฉัน ให้ตาย! นี่น่ะหรอ ของมียี่ห้อน่ะ ตัวละร้อยเก้าสิบเก้าบาท ตามตลาดยังมีขายเล้ย

                นายเห็นฉันเป็นผู้หญิงผับ บาร์ หรือไง ถึงจะให้ใส่สั้นขนาดนี้น่ะ!!!”

                เธอจะแหกปากไปทำไมเล่า คนในร้านมองกันหมดแล้ว

                ช่างสิ!” ฉันไม่อายนี่หน่า... นายหยามฉันมากเกินไปแล้วนะอีตาคนของสังคม เดี๋ยวปั๊ดแฉตรงนี้ซะเลย นายซารังทะลึง ทะเล้น ให้หญิงแต่งสั้น ไปยั่ว -_-;^’

                เอิ่ม... งั้นชุดนี้ ซารังชูชุดใหม่ขึ้นมาอีก ฉันยังไม่ได้ทันที่จะมองและตอบ เขาก็คว้าข้อมือของฉันไปจับและลากให้เข้าไปในห้องลองชุด

                ฉันยังไม่ได้ตอบเลย –O-“

                รีบๆ ไปลองซะ!” ซารังดันหัวฉันให้กลับเข้าไปในห้องลองชุด > <

                ฉันมองชุดตรงหน้า เสื้อกระโปรง เป็นสายเดี่ยว แต่งแต้มด้วยลายลูกไม้ สีเหมือนไอศกรีมรสสตรอเบอร์รี่ ฉันมองก่อนที่จะอดยิ้มออกมาไม่ได้

                อีตานี่เข้าใจเลือกชุดแฮะ! อย่างนี้หน่อยสิ คนน่ารักอย่างฉันถึงจะใส่ได้เหมาะน่ะ >O<

               

                เสร็จแล้ว –O-;” ฉันร้องบอกซารังที่นั่งอยู่เก้าอี้รอพักข้างๆ ตู้ลองชุด เมื่อเขาได้ยินเสียงฉัน เขาก็หันมาและก็เงียบไปไม่พูดอะไรออกมาเลย เหอะ! หลงใหลในความน่ารักของฉันล่ะเซ่ >O<!!!

                แต่ก็นะ รู้สึกเขินๆ อยู่หรอก มาใส่ชุดอะไรอย่างนี้น่ะ ไม่เคยเลยจริงๆ

                ...

                นี่!!!” ฉันเดินเข้าไปใกล้ซารังก่อนจะตะโกนเรียกสุดเสียง ซารังผงะไปก่อนจะส่ายหัวสองสามทีและมองฉันอีกครั้ง

                เสร็จ... แล้วหรอ

                เออสิ –O-‘”

                เสร็จแล้วก็ไปกันได้แล้ว

ซารังไม่พูดเปล่าเขาคว้ามือมาจับข้อมือของฉันอย่างที่ชอบทำ ฉันยึดตัวเองเอาไว้ เพราะเขา... จ่ายเงินแล้วหรือไง ดูนั่นพนักงานเตรียมดักอยู่หน้าร้านแล้ว -_-;;

                จ่ายเงินแล้วหรือไง ถึงจะมาลากฉันออกไปเนี่ย –O-;?”

                จริงสิ!”

อีตาบ้าเอ้ย! เห็นความน่ารักของฉันซะจนลืมจ่ายเงินไปเลย โฮะๆๆ ^O^;; ซารังเดินตรงไปยังเคาน์เตอร์และยื่นบัตร ATM ให้กับพนักงานสาวนั่น

                ใส่ไปเลยใช่มั้ยค่ะ ^^”

                ใส่ครับ

                ทั้งหมด หนึ่งพันสามร้อย บาทถ้วนนะค่ะ ^^” นะ...หนึ่งพัน!!!

                ครับ

                นี่มันเสื้อดูดเลือดชัดๆ เลย TOT พระเจ้า! ของมันมียี่ห้อจริงๆ ซะด้วยสิ แต่ม่าย! ฉันเสียดายเงิน หนึ่งพันสามร้อย นั่น T^T!

               

                เชิญครับ ที่รัก ^^”

                ...!” มาแนวไหนกันวะ -_-? ซารังเปิดประตูรถให้กับฉัน ฉันมองเขาด้วยความแปลกใจนิดๆ หน่อยๆ ไม่หรอก ต้องบอกว่า แปลกใจมากเลยล่ะ เพราะครั้งนี้ฉันไม่ได้บอกให้เขาเปิดให้ แต่เขาดันวิ่งมาแทรกแล้วก็เปิดให้ฉันเอง

                ปัง!

                เตรียมพร้อมหรือไง เมื่อซารังขึ้นมาบนรถฉันก็ยิ่งคำถามใส่เขาทันที

                นิดหน่อย ทำให้มันชิน ^^”

                ขอบใจสำหรับชุดนี้แล้วกันนะ แต่ขอบอกเลยว่าชุดนี้น่ะมันเป็นชุดดูดเลือดชัดๆ เลย –O-“          

                หึ.. ราคาแค่นั้น ฉันซื้อให้เธอร้อยชุดยังได้เลย

                จ้า~ ไอ้คนรวย –O-!” เหอะ! ก็ใช่สิ หมอนี่เป็นลูกคนรวยนี่นา แถมยังมาเป็นนักร้องอีกด้วย เงินเดือนก็คงต้องเยอะแหละน่า ดังขนาดนี้... เดี๋ยวฉันจะผลาญเงินนายเล่น ค่อยดูสิ! –w-

                เข้าไปในบริษัทเธอต้องทำตัวให้เหมือนแฟนฉัน ฉันจะจับมือเธอเข้าไป

                บริษัทอะไร แล้วทำไมต้องทำด้วย ถึงเวลาต้องแสดงแล้วหรือไง -_-?”

                วันนี้จะมีสื่อมวลชนจากหลายๆ สำนักมาสัมภาษณ์พวกฉันกับโปรเจ๊คอัลบั้มเพลงใหม่ เพราะอย่างนั้นเธอจึงต้องเล่นเป็นแฟนของฉัน นั่นคืองานของเธอ โอเคมั้ย ^^”

                มันก็ต้องอย่างนั้นอยู่แล้ว -_-‘ มีนักข่าวมากมาย ฉันก็ต้องสวมบทบาทเป็นแฟนของเขา เอาวะ! ฉันจะเล่นสุดความสามารถเลย =O=

                แล้วให้เล่นไปเพื่ออะไรอ่ะ ก็แค่นักข่าว

 

                ค่ายเพลง G-Music

                หน้าบริษัทค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ของประเทศไทย เป็นบริษัทที่สันสร้างนักร้องหน้าตาดีไว้เยอะ และยังรวมกลุ่มนักร้องเสียงดีไว้เยอะอีกด้วย และหนึ่งในนั้นก็คือ J.K.Kingpop ที่เพิ่งจะส่งความมันส์ให้แฟนๆ ได้เคลิบเคลิ้มไปหยกๆ และตอนนี้เขาก็กำลังจะเปิดซิงเกิ้ลเพลงใหม่ให้แฟนๆ ได้ระเบิดเสียงกรี๊ดกับความหล่อ เท่ห์ และน้ำเสียงของพวกเขา –O-;; เหมือนกับว่าฉันเป็นนักข่าวเลยอ่ะ จะมาพากทำไมวะเนี่ยฉัน -_-?

                แต่ตอนนี้นะ หน้าบริษัทค่ายเพลง รถนักข่าวจากหลายสำนักจอดกันเต็มเลย แถมพวกนักข่าวก็ยังยืนออกันอยู่หน้าประตูอีกด้วย เพราะยามไม่ยอมเปิดประตูให้เข้าไปน่ะสิ

                ทำไมวุ่นวายจังอ่ะ

                สงสัยยังเตรียมห้องไม่เสร็จ ซารังตอบ

                แล้วเราจะต้องผ่าฝูงนักข่าวเข้าไปหรอ

                ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันกับเธอก็โดนรุมล้อมแย่น่ะสิ หัดใช้สมองซะมั้ง นี่คือค่ายเพลง คนดังก็ต้องมีทางเข้าน่ะสิ

                ว่าฉัน โง่ อีกแล้วนะ –O-!”

                เงียบๆ ปากไปซะ ฉันจะหงุดหงิดแล้ว -_-^”

                “-X-!^” ฉันยกมือขึ้นปิดปากตัวเองประชดซารัง ชิ! อีคนบ้า แค่นี้ก็ต้องออกคำสั่ง ก็ต้องหงุดหงิด เซงเว้ย!

               

                เอี๊ยด...

                ซารังจอดรถลง ตอนนี้พวกเราอยู่หลังบริษัทซึ่งดูหรูและสวย อย่างกับหน้าบริษัทเลยล่ะ ซารังลงจากรถและเดินขึ้นบันไดไป

อ้าว...แล้วฉันนั่งบื๊อทำไรอยู่วะ –O-!? 

                แฮกๆ รอฉันด้วยสิ ฉันร้องบอกซารังขณะที่วิ่งขึ้นบันไดตามเขา ซารังหยุดเดินและหันกลับมามองฉัน

                ฉันหงุดหงิดแล้ว –O-^”

                ปัญญาอ่อน คนอะไรจะหงุดหงิดง่ายขนาดนั้น -_-?”

                ก็คนอย่างฉันไง อยากสูบบุหรี่จัง

                ไหนบอกว่าตอนเครียดไง

                หงุดหงิดก็เป็นเหมือนกัน -_-^”

                แต่นายสูบไม่ได้นะ อีกไม่นานนายก็ต้องให้สัมภาษณ์นักข่าว เดี๋ยวนักข่าวก็ได้กลิ่นหมดน่ะสิ ฉันร้องบอกซารังที่กำลังเดินลงไปข้างล่างอีกครั้ง ซารังหยุดและหันกลับมามองฉัน เขาทำหน้าครุ่นคิด สักพักเขาก็เดินกลับขึ้นมาอย่างเดิม

                ตอนนี้ฉันหงุดหงิด ทำยังไงดีล่ะ -_-‘”

                นายถามฉันแล้วจะให้ฉันถามใครล่ะ

                ขอจูบหนึ่งที -3-“

                จะ...จะบ้าหรือไง!!!” ฉันร้องและดันอกของเขาให้ห่าง ไอ้บ้า! คิดจะพรากเวอร์จิ้นฉันด้วยวิธีนี้งั้นหรอ ไม่มีทางหรอก!

                ฉันหงุดหงิด ขอหนึ่งทีเถอะน่า!”

                ไม่ด้ายยย >[ ]<!!!”

                หวานกันจังนะ



อัพแล้วจร้า!!! >O< เป็นไงๆ หนุกขึ้นเยอะมั้ย ออกหวาน
ตรงไหน -_-^^ 5 55 5 + ช่วงนี้ตาลเรียนพิเศษด้วย แต่

นิยายก็แต่งไปเรื่อยๆ เหมือนกัน และก็แย่ที่สุด คือ

ตาลจะแต่งออกตอนกลางคืนอ่ะ =_=^

เคยอ่านในบอร์ดเด็กดีนี่แหละ ว่าเวลาไหนก็สามารถแต่งนิยายได้

อย่าเจาะจงว่าต้องเป็นเวลาใดเวลาหนึ่ง แต่เพราะเป็นอะไรก็ไม่รู้

อาจจะเป็นเพราะว่ากลางวันเสียงดัง เลยแต่งไม่ค่อยออก

5 55  5+ ไม่รู้มาพล่ามอะไร เหอะๆๆๆ อย่าลืมเม้นกันนะจ๊ะ จุ๊บุ๊ จุ๊บุ๊! >3<


ซารัง : ไม่อาวๆ ผมจะเอาชุดแวกนี่ให้ยัยนั่นใส่อ่ะ TOT

ฮยอง : เอาลูกแตะ ตีนถีบไปกินก่อนแล้วกัน

ป้าบบบ!!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

591 ความคิดเห็น

  1. #557 태연수지 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2554 / 21:54
    เฌอแตมป์ กลัว ซารังหงุดหงิด 
    #557
    0
  2. #551 -ซูจูโซชิ อิอิส์+') (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กันยายน 2554 / 16:43
    นั่นสิทำไมไม่ให้ใส่ชุดแหวก =,.=
    555555555555

    #551
    0
  3. #452 PrAew >> ReNaillE (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2554 / 20:42
    ใครพูดว่า  หวานกันจังอ่ะ
    #452
    0
  4. #369 รักยัยรั่ว (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มีนาคม 2554 / 00:29
    น่ารักมากมาย
    #369
    0
  5. #337 •POPCORN• (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2553 / 16:33
    อะไรอ่ะ  ' หวานกันจังนะ '
    #337
    0
  6. #199 Moๆๆ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2553 / 23:47
     
    Fun~ up!ต่อด้วยนะค่ะ


    #199
    0
  7. #187 eve_585 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2553 / 10:18

    สนุกๆ
    อัพต่อ

    #187
    0
  8. #144 NG'NOON'SHFC&CASSI_KEROC-ONAN (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 เมษายน 2553 / 14:35
    สนุกกมาก

    แหมซ้อมบทแฟนนน ซื้อเสื้อผ้าให้กันด้วยยยย

    ใครพูดน่ะ หวานกันจังนะ ยาหยีหรือเปล่า?
    #144
    0
  9. #130 Turtle_jang (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 เมษายน 2553 / 16:57

    very fun 

    up!!!!!

    #130
    0
  10. #114 be-bow (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 เมษายน 2553 / 19:16
    ค้างอ่ะไรท์เตอร์- 0 -
    ต่อนะๆ
    #114
    0
  11. #105 *kamlai_lila* (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 เมษายน 2553 / 14:53
    มาขอจูบกันง่ายๆงี้ได้งัยเนี่ยย ซารัง!
    #105
    0
  12. #95 Nu'Poly... (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2553 / 23:52

    ไม่ไบโอ ก้อ ยาหยีแน่ๆ

    #95
    0
  13. #87 Msabzaa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2553 / 12:17
    ซารังออกหื่นๆ  55.
    #87
    0
  14. #82 จุ๊บๆ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2553 / 09:39
    อัพๆๆๆๆๆๆๆ
    #82
    0
  15. #50 [.*.Dream.*.of.*.Magic.*.] (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 เมษายน 2553 / 13:52
    อัพต่อไวๆ
    #50
    0
  16. #49 Satank ♥ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 เมษายน 2553 / 13:40

    ใครพูดอ่ะ ^^?

    #49
    0
  17. #47 ja_baa-smile (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 เมษายน 2553 / 14:39
    เดาว่า ไบโอ ต้องเป็นคนพูดว่า "หวานกันจังนะ" แน่เลย

    อยากอ่านต่อแล้วอะ

    มาอัพไวไวน้า
    #47
    0
  18. #46 ja_baa-smile (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2553 / 18:33
    มาอัพหน่อยน้า
    #46
    0
  19. #44 nat-thew >0 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2553 / 09:05
    มาอัพไวไวนะ

    ^O^
    #44
    0