Disguise ปฏิบัติการลับกิ๊กกั๊กหัวใจนายไอดอล ♥

ตอนที่ 43 : Disguise :'} Chatper 33 ฉันรักเธอ (จริงๆ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 548
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    20 มี.ค. 55


 

 -33-

ฉันรักเธอ (จริงๆ)

 

            กลิ่นโรงพยาบาลลอยแตะจมูกฉันไม่หยุดหย่อน -..- เพราะตอนนี้ฉันกำลังนั่งรอคิวจ่ายเงินค่ายาให้เฮลเลนอยู่ สภาพเขาฉันอยากจะบอกเลยอ่ะ ว่าคนในโรงพยาบาลนี้ต่างจำเขาไม่ได้ขนาดหมอยังจำไม่ได้เลยว่าเขาเป็นดาราหนุ่มที่กำลังดังรุ่งพุ่งแรงในขณะนี้ หัวของเขาถูกพันไปด้วยผ้าพันแผลอันเนื่องมาจากหมัดหนักของซารัง ที่ชกเข้าไปซะทุกที่ นี่ดีนะที่กระดูกหน้าหล่อๆ ของเขาไม่แตกละเอียดหรือความจำเสื่อมไปน่ะ -_-;;

            “นาย...ปกติใช่มั้ย

            เธอ...เธอคิดว่า...งั้นเหรอ –O-“

            ฉันขอโทษจริงๆ นะเฮลเลน ฉันช่วยนายช้าไปอ่ะ ฉันกล่าวคำขอโทษเขามาสิบรอบแล้วน่าจะได้ ฉันรู้สึกผิดจริงๆ เลย เวลานั้นฉันเกือบลืมเขาไม่เสียสนิทเลยล่ะ นี่ดีนะที่เขาขอความช่วยเหลือที่ฉันควรจะทำอย่างนั้นออกมา

            อยากหาเรื่องกวนเองนี่หว่า -__-“

            ซารัง ก็เพราะนายนั่นแหละที่ไม่ยอมฟังเหตุผลน่ะ เฮลเลนเขาก็เลยเป็นอย่างนี้เลย ฉันหันไปต่อว่าซารังที่นั่งอยู่ด้านขวาของฉัน ฉันอยากจะบอกว่าฉันต้องนั่งระหว่ากลางทั้งสองคนนี้เพราะซารังเอาแต่ส่งสายตาดุเดือดไปให้เฮลเลนที่หน้าเป็นไปด้วยผ้าพักแผล หรือเรียกว่ามัมมี่กลายพันธุ์อ่ะ -_-

            ฉันนั่งอธิบายความจริงที่เกิดขึ้นให้ซารังฟัง เขาก็นั่งฟังอย่างใจเย็นพร้อมทั้งขับรถไปด้วย เขาดูเหมือนจะรู้สึกผิด แต่พอฉันบอกว่าเรื่องที่เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ฉันอันนี่ฉันไม่รู้ อารมณ์โกธรที่ยังหลงเหลือของเขาก็ปะทุขึ้นมาซะอย่างนั้น -_-

            ฉันไม่น่าพูดขึ้นมาเลยจริงๆ แต่ก็เถอะนะยังซะตอนนี้ฉันก็พาเฮลเลนมาส่งให้หมอรักษาได้ทันท่วงที

            แกก็น่าจะฟังเหตุผลซะบ้าง เอะอะก็ชกๆ อย่างนี้ฉันก็เสียเปรียบดิวะ

            แล้วใครอยากให้แกมทำอย่างนั้นกับเฌอแตมป์ล่ะ ฉันก็เพิ่งจะปรับความเข้าใจกันไปเอง แล้วแกมาทำอย่างนี้ก็ทำให้เฌอแตมป์หวั่นไหวสิวะ

            นั่นก็แสดงว่าแกไม่มั่นใจในตัวเฌอแตมป์

            ...

            ฉันมองซารังที่เงียบไปอย่างสงบสติอารมณ์ เหมือนเขากำลังคิดอะไรก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าฉันก็คิดไปตามที่เฮลเลนพูด ไม่มั่นใจในตัวฉันอย่างนั้นเหรอ... เอ๊ะ! หมอนี่หาว่าฉันใจง่ายอย่างนั้นหรอ!

            “เฌอแตมป์ ฉันรู้สึกคันตรงนี้จังเลย

            ฉันมองตามมือของเฮลเลนที่ชี้ขึ้นมาตรงแก้มของเขาที่ถูกพันผ้าเอาไว้ ก่อนจะลงมือเกาให้เขาอย่างเบามือ

            เฮ้ย! คันก็เกาเอาเองสิวะ

            ก็ฉันเจ็บแผลนี่หว่าจะให้เฌอแตมป์ช่วยแล้วมันเกี่ยวอะไรกับแกด้วยวะ

            ไม่ได้เว้ย! แกก็รู้สถานะของฉันกับเฌอแตมป์...

            ใช่! ฉันรู้ก็เลยให้เฌอแตมป์ช่วยไง

มันทะเลาะกันอีกแล้วคะ แถมยังข้ามหัวฉันไปมาอีกด้วย -_-;;^

            “รู้แล้วก็หุบปากแกไปสิวะ

            แกไม่ได้เป็นอะไรกับเฌอแตมป์อยู่แล้ว แกนั่นแหละที่ต้องหุบปาก

            ...

            ฉันสะดุ้งตัวเล็กน้อยเมื่อเฮลเลนจู่ๆ ก็พูดเรื่องนี้ขึ้นมา หัวใจของฉันกำลังกลับมาเต้นเร็วอีกครั้งพร้อมๆ กับสบสายตาของเขาที่กำลังจ้องมองฉันอยู่ จริงด้วยสิ ฉันกับซารังไม่ได้เป็นอะไรกันจริงๆ นี่นา แถมสัญญาระหว่างฉันกับเขาก็จบไปแล้วด้วย...

            แล้วสิ่งที่เขาพูดออกมาล่ะ หมายความว่ายังไง?

            หมับ!

            ฉันเงยหน้าหลังจากหลุดจากภาวังค์ ซารังลุกขึ้นมาอยู่ตรงหน้าฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าเขากำลังจับมือของฉันอยู่

            ไปที่ๆ มีแค่เรากันเถอะ

            นายจะบ้าหรือไง เดี๋ยวเราต้องจ่ายค่ายาแล้วก็ดูแลเฮลเลนอีกนะ ซารังทำหน้ายู่ทันทีที่ฉันขัดใจเขา -_-

            ไม่เป็นไรหรอก ฉันคิดว่าซารังมันมีเรื่องอยากจะคุยกับเธอนะ ^_^”

            แกไม่ยุ่งสักเรื่องคงไม่ตายหรอกว่ะ –O-“

            นายรออยู่นี่ก่อนแล้วกันนะเฮลเลน ไปสิซารัง ฉันมองเฮลเลนเสร็จ ฉันก็บอกซารังที่ยืนทำหน้ายู่ไม่เลิก -_- ฉันคิดว่าถ้าตัวเองไม่ไปสงสัยสงครามที่ยังไม่สงบพอมันจะปะทุขึ้นมาอีกน่ะ

           

            และแล้วตอนนี้ฉันก็เดินเตร่ๆ อยู่ริมถนนโดยมีมือของเขายังคงจับมือของฉันไว้แน่นไม่ปล่อย ฉันเงยหน้ามองซารังหลายครั้งแล้วเขาก็ยังคงปกติไม่ยอมพูดอะไรขึ้นมาเลย จนเราเดินมาไกลมากๆ แล้วจากตัวโรงพยาบาล

            นายจะพาฉันไปไหน ฉันถามออกมาเมื่อค้างมานาน ซารังหยุดเดินแล้วมองหน้าฉันนิ่งก่อนจะคลียิ้มออกมา นี่ฉันไม่ได้เห็นหรือตาฝาดไปใช่มั้ย สิ่งที่ฉันเห็นบนใบหน้าของซารังบอกฉันสิว่าเขากำลังหน้าแดงอ่ะ ระเรื่อไปทั่วแก้มอีกด้วยอ่ะ

            เฌอแตมป์...

            นายหน้าแดงทำไมอ่ะ ‘_’?” ฉันทำเสียงตื่นตกใจเล็กน้อยและให้ดูว่าไร้เดี่ยงสาสุดๆ -_- เขากำลังเขินฉันหรือเปล่าเนี่ย >_<

            “ฉันกำลังหน้าแดงล่ะ เธอรู้มั้ยว่าฉันใจเต้นแรงมากเลย ไม่เชื่อก็จับดูสิ

            สิ้นเสียงของซารัง เขาก็ไม่รอช้าที่จะทำตามที่เขาพูดเอาไว้ เขาดึงมือของฉันขึ้นไปแนบชิดกับหน้าอกข้างซ้ายของเขา อดแกรงและแน่นของเขาทำให้ฉันที่ตกใจเมื่อครู่ต้องตั้งสติใหม่และแล้วสิ่งที่เขาพูดไว้ ก็เป็นจริงใจของเขาเวลานี้เต้นตึกๆ รัวและเร็วมากเลยอ่ะ เล่นเอาฉันต้องก้มหน้าเพราะรู้สึกว่าอุณหภูมิเพิ่มขึ้นมาบนใบหน้าฉันแล้วเหมือนกัน >///<

            นายพูดตรงไปมั้ยเนี่ย

            ไม่รู้สิก็ฉันพูดไม่เป็น แล้วก็ไม่อยากให้มันเสียเวลาด้วย

            ...

            เฌอแตมป์ ถ้าลูกผู้ชายอย่างฉันหัวใจเต้นแรงเวลาอยู่ต่อหน้าผู้หญิงสักคนมันหมายความว่ายังไง

            นาย...ถามทำไมอ่ะยิ่งเขินไปใหญ่เลยอ่ะ >_<~

            ก็ฉันอยากจะรู้ความรู้สึกของฉันในตอนนี้จริงๆ น่ะสิ ว่าฉัน...ได้รักเธอเข้าแล้วหรือเปล่า

            ...!!” ฉันสะดุ้งขึ้น เพราะคำพูดของเขาตอนนี้ฉันทั้งร้อนผ่าวไปทั้งตัวตั้งแต่ใบหน้าจรดลงเท้าเลยล่ะ แถมยังไม่กล้าสู้หน้าของเขาอีกด้วย กรี๊ด!!! นี่เขากำลังบอกรักฉันอย่างนั้นเหรอ >_<!!!

            “บอกฉันหน่อยสิ มันค้างในใจฉันมาตั้งนานแล้วนะ

            นายมาพูดอย่างเนี่ย...นายจะบ้าหรือไงฉันเป็นคนถูกกระทำนะ >_<”

            งั้นฉันถามเธอได้มั้ยล่ะ

            ... ฉันเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยเพื่อสบตาของเขา         

            เธอรู้สึกยังไงเวลาอยู่กับฉัน

            ฉัน... หัวใจฉันมันจะออกมาเต้นระบำข้างนอกแล้ว อ๊าย!!! >_<

            “...

            ฉัน...ฉันก็เป็นเหมือนนายนั่นแหละ >_<!”

            งั้นก็แสดงว่าเราสองคนรักกัน!”

            มันไม่ควรจะเป็นอย่างนั้นใช่มั้ย...

            ควรจะเป็นอย่างนั้นตั้งนานแล้วต่างหากล่ะ เฌอแตมป์

            สิ้นสุดเสียงซารังก็คว้าเอวบ้างของฉันเข้าไปกอดเอาไว้หลอมๆ ก่อนจะค่อยๆ แน่นขึ้น เล่นเอาฉันต้องใช้มือดันอกของเขาเอาไว้ ตอนนี้เราสองคนกำลังสบตากันอยู่ นัตย์ตาของเขามีฉันยืนอยู่ในดวงตาคู่สวยของเขาด้วย นั่นยิ่งทำให้ฉันใจเต้นแรงมากยิ่งขึ้น ฉันมีความสำคัญสำหรับเขาแล้วใช่มั้ย >__<

            นายจะบอกว่า...

            ฉันรักเธอ...รักจริงๆ นะ ^_^”   

            นาย...อย่าเอาเรื่องอย่างนี้มาล้อเล่นกับฉันนะ ฉันยู่ปากขึ้นมองซารัง

            ใครว่าฉันล้อเล่นล่ะ...

            ยังไม่ทันที่ฉันจะได้คิดไปกับคำพูดของเขา เขาก็จู่โจมฉันด้วยปากต่อปากทันที แต่มันกลับไม่ได้เป็นจูบที่ดุเดือดหรอกนะ แต่มันเป็นจูบที่อ่อนนุ่ม อ่อนโยนมาก จนทำให้ฉันต้องปล่อยเวลาไปเรื่อยๆ และเคลิบเคลิ้มกับรสจูบที่เขาส่งมาให้ฉันด้วยหัวใจของเขา

            ฉันจะเชื่อนายแล้วล่ะซารัง... ว่าสิ่งที่นายพูดมันคือความจริงที่ออกมาจากหัวใจของนาย

 

            “วันนั้นนายขึ้นไปบนห้องกับพี่โซเฟียทำไม ฉันเอ่ยถามซารัง เมื่อนึกขึ้นมาได้ ซารังเลิกคิ้วขึ้นอย่างกวนๆ ฉันจึงยู่ปากใส่เขาอย่างหมั่นไส้

            หึงอะดิ ^_^”

            ใครหึง! ฉันเปล่าหึงซะหน่อย

            ฮ่ะๆ ไม่มีอะไรหรอก วันนั้นพี่โซเฟียเอาของให้ฉันไปซ่อมน่ะ

            ... ฉันหยุดอย่างต้องการให้เขาเล่าต่อไป แล้วก็เหมือนว่าซารังจะรู้หน้าที่ดีเขาอ้าปากเล่าให้ฉันฟังต่อไป

            ของไอ้เฮลเลนน่ะ สงสัยพี่โซเฟียไปเจอที่ห้องของมันเข้าก็เลยเอามาให้ฉันซ่อม

            ฉันถึงบางอ้อทันทีเมื่อนึกถึงกล่องวันนั้นขึ้นมาได้ กล่องของเฮลเลนที่ฉันเขวี้ยใส่เขาไปเต็มๆ แล้วผลออกมาคือ เละไม่มีชิ้นดี!

            “แล้วทำไมพี่โซเฟียถึงต้องเอามาให้นายซ่อมล่ะ

            ก็เพราะว่าของชิ้นนั้นมันเป็นของฉันที่ซื้อให้มันตอนวันเกิดของมันไง

            กิ๊กก๊อกแอ๊บแบ๊วอย่างนั้นเนี่ยนะ ฉันยอมรับว่าสิ่งที่พูดไปนั้นคือความจริง กล่องมันดูกิ๊กก๊อกแล้วเป็นเหมือนมีอะไรบางอย่างอยู่ข้างใน แต่ฉันไม่เคยนึกเลยว่าผู้ชายสมัยนี้เขาซื้อของอย่างนั้นให้กันด้วย -__-;;

            “เผอิญทางร้านสลับถุงกับอีกคน แล้วมนก็ดันชอบ แค่นี้แหละ - -”

            หูย~ ค่อยยังชั่ว ฉันเกือบจะคิดแล้วนะว่านายเป็น...

            เป็นอะไร

            ใบหน้าขาวเนียนเคลื่อนเข้ามาใกล้ฉันอย่างกะทันหัน ใกล้ชิดกันมากจนปลายจมูกของเราชนกัน ฉันกระพิบตาช้าๆ มองซารังอย่างใสซื่อ

            แบบว่า...

            “จบเรื่องของเฮลเลนเถอะ เข้าเรื่องของเราดีกว่านะ

            “-_-“
           
 
         “รักเธอนะ เฌอแตมป์ ^__^”   



 

สวัสดีคร้าาาา TOT !!! ไม่มีอะไรจะพูดมากมาย (เพราะพูดไม่ออก) ก่อนอื่นตาลต้องขอโทษอย่างมากๆๆๆๆๆ เลยน้าาา ที่หายไปแบบดับสูญอ่ะ T^T (คนอ่านหนีไม่โทษใครโทษที่ฉันเองงงง TTOTT~) เพื่อเป็นการขอโทษตาลจะอัพตอนพิเศษของไอเฟลกับเซโจให้นะจ๊ะ ไม่รู้ว่าจะมีใครอ่านมั้ย และไม่รู้ว่าจะถูกใครทุกคนมั้ย (ขอเสียงหน่อยเร็ว บอกให้ตาลรู้ทีว่าเธอยังอยู่ !!!)

 

ตามไปเลยยยยยยย >O<!!!!!!!!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

591 ความคิดเห็น

  1. #580 crazii P (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 24 มีนาคม 2555 / 10:58
    เย้ๆๆ กลับมาแล้ว ><
    #580
    0
  2. #578 รักยัยรั่ว (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 22 มีนาคม 2555 / 20:32
    มาอัพแล้วเย้

    ซารังหึงโหดดดดด
    #578
    0
  3. #576 รักยัยรั่ว (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 มีนาคม 2555 / 14:07
    ไรเตอร์อยากอ่านแล้วอ่ะ

    สู้ๆๆนะคะ

    มาอัพต่อเถอะ
    #576
    0
  4. #575 ㊛___แอ็คติ้ง.สตาร์>3 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 17:34
    อยากอ่านมากกก
    #575
    0
  5. #574 crazii P (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2555 / 22:57
    อ่านจิอ่านๆๆ ><
    #574
    0