Disguise ปฏิบัติการลับกิ๊กกั๊กหัวใจนายไอดอล ♥

ตอนที่ 39 : Disguise :'} Chatper 29 เฮลเลน VS ไบโอ =..=~

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 643
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    6 ต.ค. 54




  -29-

เฮลเลน VS ไบโอ

 

ฉันคงจะบ้าที่ดันไป...ชอบเธอขึ้นมา’      

พี่คิดว่าน้องชายของพี่จะชอบเฌอแตมป์เข้าให้แล้วล่ะ

 

ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ในห้องคนเดียวหลังจากที่โซเฟียพูดประโยคนั้นจบลงพี่แกก็ตบบ่าฉันเบาๆ สองสามทีแล้วก็ทิ้งให้ฉันใช้ความคิดอยู่ในห้องคนเดียวอย่างเงียบๆ คำพูดของเฮลเลนและพี่โซเฟียไหลวนเวียนเข้ามาในหัวของฉันไม่ลดละ จนฉันต้องยกมือขึ้นมากุมขมับตัวเองเหมือนคนเป็นไมเกรน -_-^

เป็นไปได้ยังไงกันนะ ฉันค้านพี่โซเฟียไม่ออกเชียวล่ะ เพราะฉันถูกเขาบอกออกมาอย่างนั้นจริงๆ นี้นา แต่...มันเป็นไปได้ยังไงกันเนี่ย เฮลเลนชอบฉันได้ยังไงอ่ะ แล้ว... แล้วฉันจะต้องทำยังไงต่อไป!

 

ติ้ด! ติ้ด!

ฉันหยิบเอาโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมาจากกระเป๋าหลังจากเสียงข้อความดังขึ้น ฉันยกมันขึ้นมาดูว่าใครเป็นคนส่งมา แล้วฉันก็ต้องชะงักไปเมื่อชื่อที่ปรากฏทำให้ฉันต้องตะลึง

ไบโอ

มีอยู่สองประการที่ฉันสงสัย นั่นคือ...

1.เขารู้จักเบอร์ของฉันได้ยังไง

2.แล้วเขาส่งข้อความมาเพื่ออะไร

 

ติ้ด!

ฉันกดเปิดข้อความออก ใจของฉันเต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก ไม่นานนักสิ่งที่ฉันรอก็ปรากฏขึ้นมาเป็นตัวหนังสือ...

 

มาเจอฉันหน่อย ฉันรู้ว่าเธอยู่พังงา ฉันจะรออยู่ชายทะเลเดินออกมาฝั่งขวาจากบ้านพักที่เธออยู่ล่ะ

-ไบโอ-

 

ฉันนั่งนิ่งอยู่นานเพราะกำลังแปลกใจอยู่ว่าเขารู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่ แหละมันก็เป็นอีกข้อที่ทำให้ฉันอดแปลกใจไม่ได้ มันก็คือสิ่งที่ฉันกำลังถามกับตัวเองอยู่ยังไงล่ะ!

ติ้ด! ติ้ด!

...ติ้ด!

ช่วยรีบๆ ออกมาด้วย ไม่งั้นฉันจะไปโวยที่บ้านพักของเธอ -_-^

-ไบโอ-

 

            อ่านจบประโยคที่เขาส่งมาอีกรอบ ฉันก็รีบเด้งตัวลุกขึ้นจากโซฟาและรีบลงไปชั้นล่างทันที ฉันต้องรีบไปหาหมอนั่นซะแล้วล่ะ ไม่งั้นเขาจะต้องทำตามที่พิมพ์ขู่ฉันอย่างแน่นอน!

 

            เธอจะไปไหนน่ะเฌอแตมป์?” เฮลเลนร้องถามขณะที่ฉันกำลังนั่งใส่รองเท้าอยู่นั่งบ้าน

            ไป...ไปข้างนอกน่ะ เดี๋ยวฉันมานะ เออ! แล้วก็ไม่ต้องตามฉันมาหรอกนะ ฉันเดินเล่นแถวนี้แหละ ฉันบอกเฮลเลนและห้ามเขาไปในตัวด้วย เพราะฉันคิดว่าถ้าฉันเว้นช่วงให้หมอนี่พูดเขาจะต้องขอตามฉันไปอย่างแน่นอน ฉันเลยต้องห้ามเขาไว้ซะก่อน  

            ฉันวิ่งออกมาจากตัวบ้าน แล้วตอนนี้ฉันก็กำลังเดินตามริมทะเลไปตามฝั่งขวามือตามที่ไบโอพิพม์บอกฉัน ไกลออกมาเรื่อยๆ แล้วฉันก็ยังไม่เห็นวี่แววของไบโอเลยแม้แต่นิด แถวนี้ก็ไม่มีรีสอร์ทซะด้วย แล้วเขารู้ได้ยังไงกันว่าฉันพักอยู่บ้านพักส่วนตัว นี่ขนาดส่วนตัวนะยังมีคนรู้เลยอ่ะ -_-?

            พรึ่บ!

            “อ๊าย!” ฉันร้องออกมาอย่างตกใจ เมื่อจู่ๆ ก็มีมือของคนบางคนเข้ามาปิดปากฉันไว้จากทางด้านหลังแล้วตอนนี้ฉันก็กำลังถูกลากไปอย่างทุลักทุเล –X-^^

            “อ๋อยอันอะ ไอ้อ้า!” อู้อี้ๆ ฟังเองแล้วฉันยังไม่รู้เรื่องเลยอ่ะ T^T ไอ้นี่มันเป็นใครอ่า~ แล้วมันจะพาฉันไปไหนอ่ะ

            อย่าพูดมากได้มั้ย!” เสียงตะคอกนั่นทำให้ฉันต้องหุบปากของตัวเองลง แง้! พ่อจ๋าแม่จ๋าช่วยลูกด้วย ลูกกำลังจะถูกฉุดจริงๆ ใช่มั้ย! T^T

           

ตุ้บ!

ฉันถูกปล่อยตัวลงกับพื้นที่เต็มไปด้วยใบของต้นสนอย่างไร้ความปราณี อู้ย!~ เจ็บก้นอ่ะ TT^TT ไอ้คนใจดำ!

ฮือ...ปล่อยฉันไปเถอะนะ T/\T” ฉันยกมือไหว้ขอความเมตตาจากใครก็ไม่รู้ เพราะฉันหลับตาอยู่น่ะ ไม่กล้ามองหน้าอันโหดเหี้ยมของมัน (จินตนาการเอาเอง T_T)

นี่เธอเห็นฉันเป็นโจรหรือไง!”

... เอ๊ะ!...เสียงนี้มันคุ้นๆ นะ เสียงที่แฝงไปด้วยความรู้สึกหวานเย็นเป็นน้ำแข็งอ่ะ หรือว่า...

พรึ่บ!

ไง ไม่เจอกันหลายวันเลยนะ –O-”

ไบโอ!” ฉันร้องออกมาอย่างตกตลึง ไบโอยืนยิ้มที่มุมปากเล็กๆ ให้กับฉันอยู่ ฉันตั้งสติก่อนจะยันตัวเองขึ้นมาและพร้อมที่จะด่าไม่เลือกหน้าใส่เขาไม่ยั้ง

นี่นายทำบ้าอะไรน่ะ นายเรียกฉันออกมาแล้วนายก็ใช้วิธีนี้เพื่อพบฉันน่ะหรอ นายบ้าไปแล้วหรือเปล่า!”

หุบปากของเธอลงซะถ้าไม่อยากให้ฉันต้องหยุดด้วยปากของฉันเอง –O-^”

“=X=” ฉันยกมือขึ้นปิดปากของตัวเองพร้อมทั้งถอยหลังห่างออกมาจากเขาอย่างผ่ายแพ้

น่าดีใจดีมั้ยที่เจอเธอยู่ที่นี่น่ะ

...

ฉันควรจะถามเธอกลับว่าเธอดีใจมั้ย

“-_-^” หมอนี่คิดจะถามอะไรกันแน่

ฉันถามเธออยู่ ทำไมไม่ตอบ

จะไปรู้หรอยะ ฉันก็มาของฉันเองเกี่ยวอะไรกับนายล่ะ

พวกฉันมาถ่ายเอ็มวี พักอยู่รีสอร์ทสปาคิส

ฉันหยุดนิ่งฟังสิ่งที่ไบโอพูด พวกฉัน....ก็หมายถึงทั้งสามคนเลยสินะ

ละ...แล้วทำไม

ฉันก็แค่แปลกใจว่าทำไมเธอไม่มากับไอ้รังแต่ดันมากับไอ้เฮลเลน

เรื่องของฉัน... แม้จะแปลกใจว่าเขารู้ได้ยังไงแต่ฉันก็ขอตอบเพียงผ่านๆ ไปเท่านั้น ฉันเบือนหน้าออกไปนอกทะเล มาถ่ายเอ็มวีอย่างนั้นหรอ... ทำไมถึงต้องมาเจอะเจอกันด้วย นี่ฉันหนีเขาไม่พ้นเลยใช่มั้ย อยู่ที่ไหนก็ต้องมีเขาเสมอ

เลิกกับมันแล้วหรือไง

เรื่องของฉัน

ตอบได้แค่นี้หรือไงฮะ! ฉันถามเธอยาวๆ ก็เพื่อต้องการคำตอบยาวๆ

นายก็ไปถามซารังเอาเองสิ ฉันน่ะไม่ได้เป็นอะไรกับหมอนั่นอยู่แล้วล่ะ!” ฉันถึงกับชะงักไปกับสิ่งที่ตัวเองได้เอ่ยออกไปด้วยความหงุดหงิด พูดออกไปแล้วสิฉัน!

...ฮึ! คิดไว้แล้วเชียว

นายมาแค่นี้ใช่มั้ย

...

ไม่ตอบคงจะใช่ -_-

งั้นฉันกลับก่อนล่ะ ฉันบอกไบโอก่อนจะหันหลังกลับเพื่อจะเดินออกไปจากตรงนี้ แต่แล้วข้อมือของฉันก็ถูกคว้าเอาไว้ก่อนจะถูกดึงเข้าไปอย่างแรง แล้วฉันก็มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่ฉันมาอยู่ในอ้อมแขนของไบโอเสียแล้ว!

จะไปไหน...

นะ...นายทำอะไรน่ะ ปล่อยฉันนะ!” ฉันเคร่นเสียงใส่ไบโอที่จู่ๆ ก็คว้าเอวฉันเข้ามากอดไว้อย่างสบายใจเฉิมอย่างนี้

ฮึ!”

นี่นายหัวเราะอะไรน่ะ ปล่อยฉันนะ!” ฉันร้องอกเขาพร้อมทั้งดิ้นไปมาในอ้อมแขนหนาของเขา ไม่มันกับไม่ได้ผลเลยแขนของผู้ชายมันทั้งใหญ่และแข็งแรงมากกว่าแรงของฉันเสียอีก แล้วสิ่งที่ฉันไม่คาดฝันก็ตามมา ไบโอยื่นหน้าเข้ามาใกล้ฉันจนปลายจมูกของเราแตะโดนกัน ลมหายใจของเขารสลงใบหน้าของฉัน นั่นทำให้ฉันต้องหลับตาลงเพราะไม่อยากรับรู้สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น ขณะหลับตาสมองของฉันก็คิดอย่างหนักกับการกระทำแย่ๆ ของเขา นี่มันคืออะไร? เขาทำอย่างนี้กับฉันหมายความว่าอะไร? ไบโอกำลังแกล้งอะไรฉัน!?

เฌอแตมป์!!!”

หมับ!

พลั่ก!

เสียงร้องเรียกทำให้ฉันลืมตาขึ้นมาอย่างมีความหวัง ข้อมือของฉันถูกคว้าไว้และถูกกระชากเข้ามาอยู่ข้างหลังของเฮลเลน! ตรงหน้าฉันเห็นแค่ไบโอที่ถอยหลังออกไปจวนจะล้มลงไปกองกับพื้นทราย

ใช่แล้ว! ผู้ชายที่ร้องเรียกชื่อของฉันคือเฮลเลน ตอนนี้เขากับไบโอกำลังประจันหน้ากันอย่างดุเดือด ไบโอยกมุมปากขึ้นด้วยอารมณ์อะไรฉันก็ไม่แน่ใจ แต่สิ่งที่ฉันรู้คืออายร้อนที่ออกมาจากร่างของเฮลเลนทำให้ฉันต้องผละออกจากตัวเขาเล็กน้อย อายร้อนที่ถูกปล่อยออกมามันคงจะเป็นอารมรณ์โกธรจนเป็นฟืนเป็นไฟของเขาสินะ มันไม่แปลกใช่มั้ยถ้าเขาที่กำลังชอบฉันตอนนี้กำลังจะปกป้องฉัน!

ไม่เป็นอะไรใช่มั้ย

เฮลเลนหันกลับมาถามฉันอย่างเป็นห่วง ฉันส่ายหน้าไปมาให้กับเขา ฉันเหลือบไปมองไบโอที่กำลังแสยะยิ้มให้กับฉันอยู่

คิดจะแย่งแฟนเพื่อนตัวเองหรือวะ!”

แกต่างหากไอ้ไบโอ!”

อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ความรู้สึกของแกนะเว้ย เฮลเลน

...

พอทีเถอะ...ไบโอ ฉันร้องห้ามไบโอที่กำลังจะทำเหมือนที่เขาทำให้ฉันกับซารัง

ฮึ! เธอเองก็คงจะรู้แล้วสินะเฌอแตมป์

...!”

เฮลเลนก้มลงมองฉันอย่างตกตลึง ฉันปรับสีหน้าให้เป็นธรรมชาติที่สุดก่อนจะขยับปากโต้ตอบไบโอต่อ

รู้อะไรของนาย! นายเลิกทำอะไรให้ใครเขาต้องแตกกันสักทีได้มั้ย นายยังไม่ใจพออีกหรือไงที่ทำให้ฉันกับซารังผิดใจกันน่ะ!” ฉันตะคอกออกไป ทำให้ไบโอผงะไป เขาหยุดนิ่งไม่พูดอะไรเอาแต่มองฉันไม่ละสายตานานมาก นานซะจนฉันคิดว่าน่าจะใช้ช่วงเวลานี้หนีไปจากเขาเสียให้ได้ ไบโอเองก็มีส่วนแต่ซารังต่างหากที่ทำให้ฉันเจ็บมากขนาดนี้

 “เฮลเลนเราไปกันเถอะ ฉันจับมือเฮลเลนเตรียมจะเดินออกไปจากตรงนั้น แต่แล้วฉันก็ต้องหยุดชะงักฝีเท้าลงเมื่อคำพูดของไบโอทำให้ฉันเดินต่อไปไม่ได้จริงๆ

ไอ้ซารังมันป่วย!...”

...!”

ตั้งแต่เธอไปมันก็เอาแต่เก็บตัวอยู่ที่ห้องไม่ยอมมาซ้อมเพลง กว่าฉันกับจีนัสจะกล่อมให้มันมาถ่ายเอ็มวีได้ก็ใช้เวลาตั้งหลายวัน

งั้นหรอ... แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ! ฉันมีผลทำให้เขาไม่ยอมทำอะไรขนาดนั้นเลยงั้นเหรอ สองวันก่อนเขายังมาหาพี่โซเฟียที่บ้านอยู่เลย

เธอคิดจะพูดแค่นั้นน่ะเหรอ

...

ฉันคิดว่ามันกำลังป่วยเพราะเธอ...

...!”

มันซึมเศร้าเพราะเธอ!”

หยุดพูด...

เธอควรจะไปเยี่ยมมันบ้าง...

หยุดพูด!!! ฮึก!” และแล้วน้ำตาที่อัดอั้นมานานก็ไหลออกมาอีกครั้ง สิ่งทีไบโอพูดทำให้ฉันคิดถึงเขาขึ้นมาก ทำให้ฉันอยากจะวิ่งไปหาเขาเดี๋ยวนี้ ทำให้ฉันอยากจะจะไปหาเขาจริงๆ...

แกหยุดพูดอะไรบ้าบอได้แล้ว ซารังมันแข็งแรงจะตาย!”

...

เลิกทำให้เฌอแตมป์ต้องร้องไห้สักที!”

ถ้างั้น...ฉันก็ต้องขอโทษด้วยที่รบกวนเธอ แต่มันอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วที่เธอจะได้เจอมัน

กลับไป!”

เดี๋ยวก่อน!” ฉันร้องเรียกไบโอที่กำลังจะเดินกลับไปตามที่เฮลเลนตะคอกใส่ อะไรนะ! ครั้งสุดท้ายอย่างนั้นเหรอ...

...

นายหมายความว่ายังไงที่ว่า...ครั้งสุดท้าย

หลังจากที่ถ่ายเอ็มวีซิงเกิ้ลนี้ผ่านพ้นไป พวกเราทั้งสามก็ต้องไปฝึกร้องเพลงที่ญี่ปุ่น

ทำไม...

ท่านประธานอยากให้วงของเราเป็นที่นิยมเลยจะเจาะตลาดที่ญี่ปุ่นเป็นที่แรกก่อน...คงจะปีนึงหรือไม่ก็ตลอดไป

“!!!”

ฉันไปก่อนล่ะ ขอโทษอีกครั้งนะถ้าฉันทำให้เธอกับไอ้รังต้องผิดใจกัน

ครั้งสุดท้าย... ฉันจะไม่ได้เจอเขาอีก...

 
โย่วๆๆๆ เยยยยยยยยยยยยย้ ^O^~~
ตัวเธอเรามาอัพนิยายแว้วววววววววววววว (เร็วมาเหอะ =_=;;)
อ๋า~ เงียบๆ นะว่ามั้ย เรารู้น้าว่าเราหายไปนานมาก แต่ตอนนี้เรา
กลับมาอัพแล้วนะ กลับมาอ่านกันก่อนน้าาาาาา ทุกคนยังรอตาลอยู่ใช่มั้ย
ตาลอยากให้รู้ว่าตาลรอทุกคนอยู่ >O<!!!
Miss you naaaaaaa~ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

591 ความคิดเห็น

  1. #573 Mintties (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 8 มกราคม 2555 / 09:44
     สนุกมากกก ชอบบบ ><
    #573
    0
  2. #560 รักยัยรั่วๆ (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2554 / 13:37
    ในที่สุดของที่สุดไรเตอร์ก็มาอัพแล้ว

    เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    น่าสงสารซารังจัง

    เฌอแตมป์ไปเยี่ยมหน่อยก็ได้นะเผื่อซารังจะหาย

    ไบโอก็เป็นคนดีเหมือนกันนะเนี่ย

    เฮเลนแอบตามเฌอแตมป์มาแน่ๆๆเลย
    #560
    0
  3. #544 crazii P (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 19 กันยายน 2554 / 17:56
    อยากค่าาา
    รอติดตามทุกเรื่องเลย
    สู้ๆนะคะ
    #544
    0
  4. #543 praery-minny (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 กันยายน 2554 / 20:56
    อยากอ่านมากๆเลยค่ะ รีบๆอัพนะคะ จะรอค่ะ
    #543
    0
  5. #542 <KiHae!>ปลางับอมยิ้ม (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 2 กันยายน 2554 / 00:25
     อยากค่าๆๆๆ
    #542
    0
  6. #536 jagga (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2554 / 16:15
    อยากอ่านจ้า
    #536
    0
  7. #535 Bam♥3♥My..Love (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2554 / 07:34
    อยากค่า !
    #535
    0