Disguise ปฏิบัติการลับกิ๊กกั๊กหัวใจนายไอดอล ♥

ตอนที่ 27 : Disguise :'} Chatper 21 ข่าวฉาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 720
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    12 เม.ย. 54

 
-21-
ข่าวฉาว

 

                ผัวะ!

มือหนาพุ่งเข้าชกกับแก้มขาวเนียนของผู้เป็นเพื่อนของเขา ใบหน้านั้นเซไปตามแรงที่เขาพุ่งเข้าใส่ ไม่นานนักผู้ที่โดนชกก็กุมแก้มของตัวเองขึ้นมาพร้อมทั้งกับมองเพื่อนตัวเอง พลางเลียเลือดที่ไหลออกมาจากมุมปาก!

ฉันไม่ได้ดูหนัง ไม่ได้ดูละคร อะไรเลย แต่ที่ฉันบรรยายมามันคือเรื่องจริง นั่นคือซารังกับไบโอ ซารังเวลานั้นจู่ๆ เขาก็คลุมคลั่งขึ้นมาอีกครั้ง แล้วเอาแต่พูดว่าจะชกมัน จะชกมัน จากนั้นเขาก็วิ่งมาที่ห้องของไบโอและเกิดเหตุการณ์อย่างที่ฉันบรรยายไปเมื่อครู่นั้น

ฮึ! เป็นบ้าอะไรวะ –O,-“ ไบโอถามออกมาอย่างหัวเสีย ที่จู่ๆ เขาก็ต้องมาเจ็บตัว

นั่นคำถามแกใช่มั้ยไอ้เพื่อนทรยศ!”

ฮึ! นี่แกดื่มมานิ่ ไบโอทำท่าดมในอากาศที่มีกลิ่นแอลกอฮอล์ลอยล่องออกมาจากเสื้อของซารัง ใช่แล้วหมอนี่ดื่มหนักมาก นี่ถ้าใครไม่รู้ว่าเขาดื่มล่ะก็คงจะคิดว่าเขาลงไปอาบน้ำเบียร์บำรุงผิวอ่ะ -_-;;

ผลั่ก!

อย่ามาทำเป็นเปลี่ยนเรื่องไปหน่อยเลย!” ซารังพลักไบโอออกและกระแทกเสียงใส่เขา ฉันไม่ชอบเอาเสียเลย อารมณ์ของซารังในตอนนี้ไม่มีใครรับรู้ได้ว่าจะบ้าหรือจะไม่บ้า เพราะมันเป็นอารมณ์ที่ไม่คงที่ เดี๋ยวก็ขึ้นเดี๋ยวก็ลง -_-

อ้าว... เธอไม่นอนพักหรอเฌอแตมป์ ไบโอเหลียวมาถามฉันไม่สนใจซารัง ฉันได้ยินเสียงกัดฟันหกรอดๆ ของซารัง โอ๊ย! ฉันอยากบ้าตาย ไอ้สองคนนี้มันเป็นอะไรไป บอกฉันหน่อย อารมณ์บ้าๆ ของซารัง การกระทำแปลกๆ ของไบโอนี่อีก =_=

ฉันยังไม่ง่วง

แต่เธอเพิ่งจะออกจากโรงพยาบาลนะ ทางที่ดีฉันว่าเธอไปพักผ่อนเถอะ ^^”

...!” โอ้ว! นั่นมันเรียกว่า รอยยิ้มใช่มั้ย รอยยิ้มที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของผู้ชายเย็นเฉียบ (ภายนอก) คนนี้! เขายิ้มออกมาแล้ว

เฌอแตมป์เป็นแฟนของฉัน ฉันจะดูแลเอง แกไม่ต้องมายุ่งหรอก ซารังพูดพร้อมกับคว้าไหล่ของฉันให้มาอยู่ในอ้อมแขนของเขา

แล้วไง -_-“

แกพูดอย่างนี้ได้ยังไงวะ

ฉันพูดกับเฌอแตมป์ ไม่ได้พูดกับแก สองคนนี้จะทะละกันอีกแล้วใช่มั้ย T^T

ไอ้ไบโอ กรอด~”

แกมันก็มีแต่ขู่ชาวบ้านไปทั่วแหละวะไอ้รัง การกระทำของแกที่ทำต่อเฌอแตมป์น่ะ แกคิดบ้างมั้ยวะว่าเธอจะคิดยังไง

... ซารังเงียบตอนนี้เขามองหน้าไบโอและฉันเองก็มองเขาเช่นกัน ฉันมองเขาอย่างตกใจที่จู่ๆ ก็พูดอย่างนั้นออกมา นายพูดอะไรของนายเนี่ยไบโอ ฉันยอมรับว่าสิ่งที่ซารังทำต่อฉันในตอนแรกมันดูจะไม่สมควรก็เถอะ แต่เวลาผ่านไปฉันกับรู้สึกดีและอบอุ่น ทั้งมือที่โอบกอดฉัน ทั้งอะไรต่างๆ นานาที่เกิดขึ้น =.=

หยุดเถอะทั้งสองคน

แกพูดอย่างนี้ แสดงว่าแกคิดว่าฉันบังคับเฌอแตมป์อย่างนั้นเหรอ

แล้วแกคิดว่าไงล่ะ ไบโอตอบพลางยิ้มที่มุมปาก หมอนี่กำลังยั่วยุอารมณ์โกธรของซารังให้ปะทุขึ้นมาชัดๆ เลย T^T

ฉันรู้สึกได้ถึงมือที่โอบไหล่ของฉันเอาไว้ตั้งแต่แรก ตอนนี้ค่อยๆ คลายออกจากไหล่ของฉัน ฉันเงยหน้ามองซารัง เขาเองก็มองฉันเช่นกัน แววตาที่เหมือนกำลังคิดอย่างหนัก พลางมองหน้าของฉันประกอบไปด้วย เขาคงจะกำลังคิดว่าสิ่งที่เขาทำมันเป็นอย่างที่ไบโอพูด แต่ฉันไม่ได้รู้สึกว่านายบังคับฉันหรอกนะซารัง...

เธอรู้สึกอย่างนั้นเหรอ... ซารังถามออกมาด้วยเสียงที่แผ่วเบา

ไม่... ฉันตอบกลับด้วยเสียงที่แผ่วเบาเช่นกัน แต่กระนั้นก็ยังมีอีกคนได้ยินสิ่งที่ฉันตอบ เสียงแค่นหัวเราะก็ดังขึ้น

ฮึฮึ! ตอบได้ดีจังนะ เฌอแตมป์ ฉันหันไปมองไบโอที่กลับมาเป็นคนเย็นชาดั่งเดิม แววตาที่กลับมาแข็งกร้าวอีกครั้ง คำพูดที่ฟังแล้วฉันต้องขนลุกด้วยความกลัว เขามองฉันด้วยแววตาที่นิ่งเฉยแต่เต็มไปด้วยความรู้สึกอะไรบ้างอย่างที่ฉันเองก็ยังไม่สามารถพูดออกมาได้

ฉันไม่ได้รู้สึกอย่างนั้น นายพูดอะไรออกมาไบโอ

แวบแรกที่ฉันเห็นเธอ ฉันก็รู้ได้ว่าเธอรู้สึกยังไง เธอรู้สึกรำคาญกับไอ้รัง

นายพูดให้มันดีๆ หน่อยนะไบโอ นายจะมากล่าวหาฉันอย่างนี้ไม่ได้นะ มันน่าจะเป็นฉันที่ควรจะโกธรนายจะชกหน้าของนายแทนซารังซะอีก

...

นายโกหกฉันทำไม นายบอกว่าซารังติดธุระแล้วให้ตัวเองก็มารับฉัน นายโกหกฉันทำไมฮะ! สิ่งที่นายทำมาทั้งหมดในวันนี้นายกำลังคิดจะทำอะไร นายน่ะเกลียดขี้หน้าฉันจะตายไม่ใช่หรอ ฉันน่ะแปลกใจตั้งแต่แรกแล้วว่าทำไมคนอย่างนายถึงยอมมารับฉัน เฮอะ! นายมันก็คนโกหกดีๆ นี่เอง อยากแกล้งให้ฉันตายใจนายหรือไงไบโอ อยากแกล้งฉันที่ฉันแย้งซารังจากหยาหยีอย่างที่นายคิดใช่มั้ยล่ะ อารมณ์บ้าอะไรก็ไม่รู้ จู่ๆ ฉันก็พุ่งพรวดออกมาอย่างไม่บันยะบันยัง เล่นเอาทั้งไบโอและซารังเงียบไปตามๆ กัน

ฮึ!”

...

ถ้าคิดอย่างนั้นแล้ว ฉันก็ไม่ขอพูดอะไรอีก สิ้นสุดเสียง ไบโอก็หายลับเข้าไปในห้องนอนของตัวเอง ฉันมองตามร่างนั้นในสมองก็คิดไปด้วยกับสิ่งที่เขาพูดเมื่อกี้ ทำไมคำพูดของหมอนั่นทำให้ฉันต้องคิดหนักด้วยล่ะเนี่ย มันก็แค่ฟังแล้วแปลกๆ ก็แค่นั้นเองนะ TOT

 

สองวันต่อมา... ทุกอย่างดูเหมือนจะปกติ แต่มันไม่ปกติ สองวันที่ผ่านมาซารังเอาแต่หลบหน้าฉัน เขาออกไปบริษัทบ่อยมากขึ้น จากที่ไม่คิดจะไปแต่เขากับไป ปล่อยให้ฉันอยู่ที่ห้องส่วนเซโจไอ้เด็กนั่นก็หายหัวไปตั้งแต่ตอนเช้าแล้ว มันไม่ยอมบอกด้วยซ้ำว่ามันจะไปไหนรู้แต่ว่าหมอนั่นจะทำถ้าเขินๆ อายๆ เวลาฉันถาม

ฉันคิดออกแล้วล่ะว่าหมอนั่นมันไปไหน ฮึ! มันก็คงจะไปตามจีบเพื่อนเลิฟที่เพิ่งจะเจอกันแค่วันเดียวเท่านั้นเอง -_-;;

แต่ว่า... ซารังต้องโกธรฉันแน่ๆ เลย เพราะสิ่งที่ไบโอกล่าวหาฉันทำให้เขาคิดไปอย่างนั้น และที่สำคัญสองวันมานี้เขาไม่มองฉัน ถึงจะมองก็มองหมดแววตาที่ว่างเปล่ามาก แล้วที่ทำให้ฉันมั่นใจขึ้นมากก็คือ เขาหอบหมอน ผ้าห่ม ออกไปนอนโซฟาข้างนอกเลยอ่ะ แล้วอย่างนี้จะไม่ให้ฉันคิดได้ยังไงว่าเขากำลังโกธร TT^TT

 

Echo~ echo~echo~ echo~

มันคือเสียงริงโทนโทรศัพท์ของฉันเองแหละ Echo ของ Girls’ Generation คิคิ น่ารักเป็นบ้าเลยอ่ะ วงนี้ >-<

แต่... ใครโทรมาหาฉันวะเนี่ย นานครั้งถึงจะได้ยินเสียงโทรศัพท์เรียกเข้าสักที ฉันหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงและชูขึ้นดูว่าเป็นใครที่โทร.มา

ไอเฟล

อ้าฮะ! ยัยไอเฟลโทร.มา ฉันเพิ่งจะบนไปแป๊ปๆ เองนะเนี่ย

ติ้ด!

ฉันกดรับสายยัยไอเฟลพร้อมกับปรับอารมณ์ของตัวเองให้ร่าเริงที่สุด ฮุฮุ แต่ใครจะไปรู้กันล่ะว่าฉันในตอนนี้ไม่ได้ร่าเริงเอาเสียเลย สมองของฉันมันเอาแต่คิดเรื่องของซารัง =_=

ฮัลโหลไอเฟล นี่ฉันนึกว่าแกโดนผู้ชายที่อายุน้อยกว่าแกฉุดไปแล้วนะเนี่ย ฮ่าๆ -_-^“

(ยัยบ้า! นี่แกยังเป็นเพื่อนฉันอยู่มั้ยเนี่ยฮะ!) ฉันยั่วอารมณ์มันเล่น ก็บอกแล้วไงว่าฉันโกหกไม่เก่ง ความร่าเริงที่ฝืนทำมันเลยออกมาเป็นเยี่ยงนี้ไงล่ะ

โถๆ เพื่อน ฉันขอโทษแกก็ได้ ว่าแต่นี่แกอยู่ที่ไหนอ่ะ

(ฉันหรอ... นี่เฌอแตมป์ แกว่าถ้าฉันฆ่าใครสักคนฉันจะติดคุกมั้ยวะ)

เฮ้ย! อะไรวะแก ถึงขั้นจะฆ่าจะแกงกันเลยหรอ แล้วใครมันกวนประสาทแกวะ ถามไปงั้นแหละ ฉันรู้อยู่แล้วว่าจะต้องเป็นไอ้เซโจ -__-

(ก็ไอ้เด็กบ้าเซโจยังไงล่ะ ทุกวันนี้ชีวิตของฉันมันไม่เป็นอิสระเอาซะเลย มันตามรังครวญฉันไม่หยุดเลยเนี่ย) ถูกเป๊ะ!

มันคงจะเป็นกรรมของแกแล้วล่ะนะไอเฟล ไม่แน่เซโจอาจจะเป็นคู่แท้ที่สวรรค์ส่งมาให้แกก็ได้นะเว้ย

(เด็กนี่มันน่ารำคาญยิ่งกว่าพวกตื้อสมัยเรียนอีกนะแก ฉันชักจะทนไม่ไหวแล้วสิ) ฉันจิตนาการนะ ฉันคิดว่ายัยไอเฟลต้องเบ้ปากจะร้องไห้อยู่แน่ๆ เลย

แล้วแกโทร.มาเพื่อจะมาบ่นให้ฉันฟังใช่มั้ย

(ก็แกเป็นเพื่อนซี้ฉันนี่นา ยัยเฌอแตมป์)

แล้วไงยะ –O-” เพื่อนอย่างฉันก็รำคาญเหมือนกันนะยะ! แล้วยิ่งอารมณ์ตอนนี้ของฉันด้วยที่ไม่เป็นอันกินอันนอน เอาแต่คิดเรื่องของอีตาซารัง

(อันที่จริงที่ฉันโทร.มาหาแกไม่ใช่เรื่องส่วนตัวอย่างเดียวหรอกนะ แต่เป็นเรื่องที่แกรู้แล้วต้องช็อก!) ไอเฟลเพิ่มน้ำหนักเสียงด้วยแหละ

เรื่องอะไรของแก

(นี่แกยังไม่รู้เลยหรอ แกเป็นแฟนของซารังวง J.K.Kingpop ได้ยังไงวะเนี่ย ไม่รู้ข่าวสารอะไรเอาซะเลย) ไอ้เซโจนั่นมันเล่าให้แกฟังหมดเลยเหรอเนี่ย ปากมากเอาซะเลย -_-; แต่ดีหน่อยที่ยัยไอเฟลไม่คลั่งไคลพวกดารา นักร้อง อะไรพวกนี้ ฉันเลยโล่งอกที่จะไม่แก้ตัว =_=;

แล้วมันข่าวอะไรล่ะ

(ก็แกน่ะสิ เป็นข่าวกับหนึ่งในสมาชิกวงแฟนของแกนั่นแหละ ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าถ้าแฟนของแกมันเห็นเข้าจะมีอาการยังไง) หนึ่งในสมาชิก... -_- ใครวะ?

แล้วเมื่อไหร่แกจะบอกล่ะเนี่ย

(ฉันอยากเห็นอาการของคนหึงจริงๆ เลยอ่ะ ว่าจะเป็นยังไง) ฝันเถอะยะ! หมอนั่นน่ะไม่คิดจะหึงหรอก ก็ฉันมันเป็นแฟนปลอมๆ ของเขานี่ -_-

แล้วนี่แกจะบอกฉันมั้ยเนี่ย

(หัวข้อข่าวนะเพื่อนหน้าหนึ่งเลยล่ะ ใหญ่มาก ตัวหนาเท่าควายอ่ะ)

“=_=” มันจะยืดอีกนานมั้ย

(ฉันเข้าเรื่องแล้วนะ! แต่แกสัญญานะว่าแกจะไม่ช็อกน่ะ เพราะว่ามันอาจจะเป็นแค่การตัดต่อภาพก็ได้)

สัญญา -_-” ฉันไม่ห็นจะต้องสนใจอะไรเลย ในวงอย่างนั้นเหรอ ฉันก็ไม่เห็นจะได้ไปกับใครเล้ย นอกจากกับซารัง แล้วก็...

!!!

(ข่าวฉาว ไบโอ มือกีต้าร์วง J.K.Kingpop แอบควงแฟนเพื่อนในวงเดินเที่ยวเล่นในสยามสแควร์)

“!!!” พูดได้คำเดียวว่า พระเจ้า!!!

(แถมยังพิมพ์ชื่อแกตัวใหญ่หนาอีกนะแก)

อย่างนั้นเหรอ...T^T” ฉันอยากจะร้องไห้น้ำตาไหลพรากๆ ฮือๆ ต้องเป็นเมื่อสองวันที่แล้วแน่ๆ เลย ที่หมอนั่นโกหกมารับฉันแล้วก็พาไปสยามสแควร์ แต่ว่าใครหน้าไหนกล้ามาแอบแถมกันวะ -_- ไบโออุตส่าห์ทำหน้าเหี้ยมใส่แล้วเชียวนะ ไอ้พวกปาปารัซซี่หน้าด้านทั้งหลายแหล่ (เหมือนสะท้อนเข้าตัวเอง แต่ก็ไม่สะท้อนเพราะโดนไล่ออกไปแล้ว)

(ว่าแต่แกเถอะ นี่แกกำลังนอกใจซารังอย่างนั้นเหรอ) ปากพร่อยจริงๆ เลย ฉันเนี่ยนะนอกใจ -_- ฉันยังไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนเล้ย มีแต่แฟนปลอมๆ ไปวันๆ ก็เท่านั้นเอง

แกคิดว่าฉันเป็นอย่างนั้นหรอ...ไอเฟล

(เท่าที่ฉันเป็นเพื่อนแกมา ฉันไม่เคยรู้มาก่อนว่าแกจะเป็นคนอย่างนั้น งั้นก็แสดงว่าไอ้ไบโอมือกีต้าร์อะไรนั่นน่ะหลงรักแกใช่มั้ยล่ะ)

นี่มันก็เป็นไปไม่ได้เลย =_=” ฉันตอบเสียงเนือย -_- หมอนั่นน่ะเหรอ เฮอะ! เกลียดขี้หน้าฉันจะตาย แล้วจะมาชอบฉันได้ยังไง -_-^

(แต่ถ้าแกลองคิดดูดีๆ แล้วนะ ฉันว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์เชียวนะ)

แกอย่าพูดบ้าๆ นะยัยไอเฟล ฉันว่าแกน่ะควรจะเอาเวลาของแกไปจัดการพ่อหนุ่มน้อยเซโจนั่นซะมากกว่านะ

(เฮ้อ~ แกพูดปุ๊บมันก็มาปั๊บเลย)

งั้นก็แค่นี้แหละเพื่อน บาย~ ตู้ด! ตู้ด!” ว่าแล้วฉันก็ใชช่วงเวลานั้นตัดสายเพื่อนซี้สุดเลิฟของตัวเองซะเลย -_- เรื่องหลายเรื่องมากมายที่เกิดขึ้นกับฉันในวันนี้ ไหนจะเป็นซารังที่ไม่ยอมพูดคุยกับฉัน มิหนำซ้ำยังหลบหน้าฉันมาสองวันเต็มๆ -_- แล้วยังเรื่องนี้อีกเหรอเนี่ย ฉันอยากจะเห็นหน้าไอ้ปาปารัซซี่ฉวยโอกาสคนนั้นจริงๆ เลย มันนี่แย่ชะมัดยาด คนดังก็ต้องมีเวลาส่วนตัวมั้งอะไรมั้ง แล้วนี่ถ้าซารังเห็นเข้าเขาจะเป็นยังไงวะ ยิ่งขึ้นเสียงกันกับไบโอไปแล้วซะด้วย ในสมองฉันเต็มไปหมดเลย มีแต่เรื่อง เรื่อง แล้วก็เรื่อง เรื่องผู้ชายทั้งน้าน!!! -_-;^

 

เสียงประตูดังขึ้น ตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มกำลังจะสามทุ่มม =_= ฉันนั่งทึงตาดูโทรทัศน์ไป จนบ่ายไปแล้ว แล้วก็เย็นไปแล้ว ดูโทรทัศน์ไปก็สลับกับมองประตูไปเผื่อว่าซารังจะกลับมา แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าจะกลับมา ตอนบ่ายฉันต้องต้มมาม่ากินประทังท้อง ทำไมหมอนั่นถึงไม่กลับมาสักทีนะ ไม่อยากจะเห็นหน้าฉันขนาดนั้นเลยเหรอ!

ทำไมนายถึงเป็นคนหูเบาได้ขนาดนี้นะ อีตาบ้า! ถึงตอนแรกฉันจะรู้สึกอย่างนั้น แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนกันนี่หว่า =_=

นี่มันก็สามทุ่มแล้ว หมอนั่นก็ยังไม่กลับมา ฉันไม่เคยต้องมานั่งรอใครอย่างนี้หรอกนะ นายเป็นคนแรกเชียวนะไอ้คนบ้า ไอ้บ้าซารัง!

                ฮึก! ฮึก!...บ้าชิบจู่ๆ น้ำตามันก็ไหลออกมา ไม่รู้ว่าเป็นอะไร จู่ๆ ก็ไหล จู่ๆ ก็นึกว่าหมอนั่นคงจะไม่คุยกับฉันไปตลอดชีวิตเลยก็ได้ ไม่สิ! อีกไม่กี่อาทิตย์หรอกสัญญาที่ตกลงกันไว้ก็จะหมดไป มันกำลังจะทั้งวันนั้น วันที่ฉันต้องกลับไปเป็นเฌอแตมป์ที่ไม่เคยรู้จักกับซารัง... แล้วอย่างนี้มันก็หน้าเสียดายที่เป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆ เสียดายที่ต้องจบลงแบบนี้

               

                แอด...

                ฉันหันไปมองทันทีที่ได้ยินเสียงประตู ใจของฉันเต้นตึกตัก ก่อนที่ร่างนั้นจะปรากฏเข้ามา แต่แล้วหัวใจของฉันมันก็ลงตุ้บลงไปอยู่ตามตุ่ม เพราะคนที่เข้ามาไม่ใช่คนที่ฉันกำลังรอคอยแต่เขาคือ เซโจ น้องชายตัวดีของซารังนั่นเอง

                อ้าว! พี่สาวยังไม่นอนอีกหรอครับ ^--^” เซโจยิ้มร่าถามฉัน ฉันหันกลับมาปาดน้ำตาก่อนจะเอ่ยตอบอย่างประชด

                เห็นว่านอนหรือไง

                พี่สาวเป็นอะไรไปอ่ะ เสียงสั่นๆ นะครับ เซโจย่นก้นนั่งลงข้างๆ ฉัน เขาชะโงกมองฉัน ฉันเบือนหน้าหนีเพราะไม่อยากให้เซโจเห็นน้ำตา เพราะสิ่งที่ตามมาคือการถามที่ยาวมาก

                ฉันเปล่าเป็นอะไร นายไปนอนได้แล้วไป

                เอ๋... หรือว่าพี่สาวร้องไห้ พี่สาวร้องไห้จริงๆ ด้วย ร้องทำไมครับ เป็นอะไรหรอ เห็นมั้ยฉันบอกแล้วว่าผลที่ตามมาคือการถามที่ยาวโคตร -_-

                ใครร้องไห้! ฉันเปล่าร้องสักหน่อย –O-“ ฉันพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด พยายามทำเสียงไม่ให้สั่น แต่รู้มั้ยว่ายิ่งมีใครสักคนเข้ามาปลอบหรือถามไถ่มันก็ยิ่งกลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ไหลไม่ได้ T^T

                แล้วฉันก็เป็นอย่างนั้นเหมือนกัน ฉันกัดริมฝีปากของตัวเองจนเลือดจะไหล เพื่อกลั้นไม่ให้น้ำตามันไหล แต่ผลสุดท้าย...

                พี่สาวร้องไห้ทำไมครับ!!!”

                ฮือออออ ฮึก! ฮึก! ฮือ....


TAEMLY :]
บอกแล้วว่าถ้าถึง 440 ตาลอัพชัวร์ ไม่ช้าด้วย ^^
เอาล่ะ หลังจากวันที่ 15 เม.ย. เป็นต้นไป ตาลจะไม่อยู่สัก
สามวันนะจ๊ะ จบสงกานต์ก็ไปเที่ยวพักผ่อนต่อก่อนไปเรียน ฮิฮิ >O<!
ครั้งนี้ตาลอยากให้เม้นท์ถึง... เท่าไหร่ก็ได้ กลับมาจากพักผ่อนแล้ว
จะอัพให้ รักทุกคนนะ ม๊วฟฟฟฟฟฟ >3<!!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

591 ความคิดเห็น

  1. #491 Mint ^^ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 เมษายน 2554 / 20:40
     สนุกสุดๆ ชอบบบจัง
    #491
    0
  2. #470 my_puppy1209 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 เมษายน 2554 / 14:25
    ค้างมากกกกก อยากอ่านอีก
    อัพเร็วๆนะ
    #470
    0
  3. #469 PrAew >> ReNaillE (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 เมษายน 2554 / 22:17
    เฌอแตมป์

    อย่าร้องเลยนะ

    ซารังหายไปไหนอ่ะ





    อัพๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #469
    0
  4. #444 PN.FA (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 เมษายน 2554 / 23:51
    รอ รอ รอ~
    #444
    0
  5. #443 Smile ★ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 เมษายน 2554 / 20:29
    เฌอแตมป์ T^T
    #443
    0
  6. #442 `เก้าพีชนทเนียร์-. (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 เมษายน 2554 / 11:36
     รออยู่ ~
    #442
    0
  7. #441 รักยัยรั่ว (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 เมษายน 2554 / 17:21
    สุดท้ายก็กลั้นน้ำตาไม่อยู่

    ไรเตอร์มาอัพต่อไวๆนะคะ

    ลุ้นๆจะเป็นยังไงต่อไป

    ไปเที่ยวสงกานต์ให้สนุกนะคะ

    เที่ยวเผื่อด้วยก็ดีนะคะ

    ไรเตอร์หายไปสามวันคงลงแดงตายแน่เลยTT
    #441
    0