Disguise ปฏิบัติการลับกิ๊กกั๊กหัวใจนายไอดอล ♥

ตอนที่ 19 : Disguise :} chatper 15 นอนห้องเดียวกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,001
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    17 ต.ค. 53

 

-15-

นอนห้องเดียวกัน

 

                เซโจ!”

                ...!” ฉันยืนมองไปที่ประตูบานสีครีมซึ่งเคยเป็นห้องของฉัน แต่ตอนนี้เป็นห้องของเซโจไปแล้ว เสียงที่ร้องออกมาเมื่อกี้เป็นเสียงของเขาที่ร้องออกมา ฉันรู้สึกได้ว่าตัวเองกำลังสั่น ตอนนี้ซารังได้วิ่งไปอยู่ที่หน้าประตูห้องของเขาและทุบประตูอย่างบ้าคลั่ง เสียงร้องของหมอนั่น! เสียงอย่างนั้นหมายความว่ายังไงนะ...

                ปึก! ปึก! ปึก!

เซโจ เปิดประตูเดียวนี้นะ!!!”

                ซารังทั้งทุบประตูและตะโกนบอกให้คนที่อยู่ข้างในเปิดประตูออกมาไม่ยอม ตอนนี้เขากำลังเป็นห่วงน้องชายของเขามาก ดูได้จากความบ้าของเขาที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน

                เซโจ!!! ฉันบอกให้แกเปิดไงวะ!!!”

                ซะ...ซารัง ฉันเรียกชื่อเขาเสียงแผ่ว พร้อมกับยื่นมือไปแตะไหล่เขาเบาๆ ไม่มีทั้งเสียงและไม่มีการเปิดประตูออกจากคนข้างใน มันยิ่งทำให้อารมณ์ของซารังบ้าขึ้นเรื่อยๆ

                กุญแจ!”

                ซารังพูดขึ้นกับตัวเอง ก่อนจะวิ่งเข้าไปในห้องของเขาอย่างรวดเร็ว ไม่นานนักเขาก็วิ่งออกมาพร้อมกับพวงกุญแจ เขารีบไขกุญแจห้องอย่างเร่งรีบ แต่ทว่า เมื่อกำลังจะหมุนลูกบิดนั้น...

                แอด...

                พี่ชาย ทำอะไรน่ะครับ

                เซโจเปิดประตูออกมา สภาพของเขาตอนนี้อยู่ในผ้าขนหนูผืนเดียวที่ปิดส่วนล่างเอาเดียว ส่วนบนเปลือยเปล่า เผยให้เห็นแผงอกของเขาที่หนาปึก หุ่นดีชะมัด -.,-

                แต่ทำไม...ถึงเป็นอย่างนี้ล่ะ

                แกเป็นอะไรมั้ย เป็นอะไรหรือเปล่า แล้วแกร้องทำไม!”

                ซารังเข้าไปจับแขนของเซโจและสำรวจมองรอบตัวของเขาอย่างเป็นห่วง เขาเป็นห่วงเซโจมากๆ เชียวล่ะ ฉันรับรู้ได้มากเลยทีเดียว

                อะไรของพี่ชายอ่ะครับ ผมเป็นอะไร ‘0’?”

                ก็เมื่อกี้ที่แกร้องไง ฉันบอกให้เปิดประตูแกก็ไม่ยอมเปิด

                อ๋อ...พอดีผมกำลังจะอาบน้ำน่ะครับ แล้วผมก็เจอแมลงสาบในห้องน้ำน่ะ แต่ตอนนี้มันซี้แหงแก๋แล้วล่ะครับ ^^”

                ...!”

                มะ...แมลงสาบ! ที่ร้องออกมาเมื่อกี้เพราะเจอแมลงสาบแค่นั้นน่ะเหรอ! ไอ้เด็กบ้าเอ้ย! แกทำให้หัวใจของฉันไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเชียวนะ แล้วนายก็ยังทำให้พี่ชายของนายเป็นบ้าเป็นบอมากด้วย -_-^

                ผลัวะ!

                มือหนาของผู้เป็นพี่พุ่งเข้าแก้มซ้ายของผู้เป็นน้องอย่างหนัก จนทำให้เขาเซออกห่างและล้มลงไปนั่งกองอยู่กับพื้น ก่อนจะกุมแก้มซ้ายขึ้นมามองซารัง

                พะ...พี่ชาย ชกผมทำไมอ่ะ TT^TT”

                แกมันทำให้ฉันเกือบจะบ้า!”

                ...

                ทีหลังอย่าร้องอย่างนั้นอีก แกทำให้ฉันคิดว่าแกจะฆ่าตัวตาย

                พี่ชาย...ฮึก!”

                ฉันจะออกไปข้างนอก แกก็ไปอาบน้ำซะ

                สิ้นสุดเสียงของซารัง เขาก็คว้าข้อมือของฉันและลากฉันออกมาจากห้องทันที ฉันหันไปมองเซโจที่นั่งกองอยู่กับพื้น และน้ำตาที่ไหลอาบแก้มสองข้างของเขา ฉันคิดว่าเขาคงจะเจ็บมาก เพราะหมัดของซารังแรงมากๆ เชียวล่ะ ตอนที่พุ่งเข้าแก้มของเซโจ

               

                ฉันนั่งอยู่ในรถคันโก้ของซารัง ภายในรถมีแต่ความเงียบทั้งนั้นเลย ปกคลุมไปทั่วรถ ฉันไม่ถามเขาเลยว่าเป็นอะไร เพราะฉันรู้ดี ซารังคงจะโมโหเซโจมากและเป็นห่วงมาก เขาถึงได้ทำอย่างนั้นลงไป มันเป็นครั้งแรกเชียวล่ะ กับอารมณ์ที่ร้อนแรงมากๆ ของเขา เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นและรับรู้ ขอบอกเลยว่าฉันตอนนั้นสั่นมาก สั่นด้วยความกลัว ขนาดตอนนี้เขายังไม่ลดอารมณ์เมื่อกี้ลงเลยอ่ะ

                กลัวหรือไง เสียงนิ่งดังขึ้น ฉันค่อยๆ หันไปมองซารัง ตอนนี้เขาลดอารมณ์โมโหลงมากแล้ว

                ...นิดหน่อย

                สีหน้าเธอไม่ค่อยดีเลย ซารังสลับมามองหน้าของฉัน ฉันเบือนหน้าหนีไปทางอื่น

                ใครว่าล่ะ ฉันไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย

                สีหน้าของเธอมันฟ้องนะ ฉันขอโทษละกันที่ทำให้เธอตกใจ

                ไม่เป็นไรหรอก ฉันเข้าใจนาย

                หึ!” ซารังหัวเราะในลำคอ

                นาย...หัวเราะอะไรน่ะ

                ก็เธอปากแข็งนี่ กลัวก็บอกมาเถอะน่า

                ใช่! ฉันกลัวมาก เสียงของนาย การกระทำของนาย แม้ฉันจะเข้าใจว่านายเป็นห่วงและรักน้องของนายมาก แต่มันก็ทำให้ฉันกลัวมากเช่นกัน!” ฉันขึ้นเสียงดังขึ้นอย่างกระทันหัน ซารังเบรกรถและปลดสายนิรภัยออกก่อนจะหันมามองฉันหน้านิ่ง เขาโน้มตัวมาปลดสายนิรภัยของฉันอ่อน ดวงตาสีน้ำตาลปนดำกำลังจับจ้องมองฉันไม่เลิกแต่แววตานั้นมันทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่น ตัวของฉันถูกรวบเข้าไปกอดโดยคนตัวใหญ่ เขากอดร่างฉันไว้หลอมๆ มือหนึ่งก็ลูบหัวฉันเหมือนกำลังจะปลอบใจ... แต่การกระทำของเขามันกับทำให้ฉันใจสั่นและเต้นแรง!

                ขอโทษที่ทำให้เธอต้องกลัว ซารังพูดเสียงแผ่ว และลูบหัวฉันอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะปล่อยกอดนั้นออก

                ...ทำไมใจของฉันต้องสั่นด้วยล่ะ?

                ฉันจะพาเธอไปที่ที่หนึ่ง

ซารังพูดจบ ก่อนสตาร์ทรถและขับออกไปอีกครั้ง

นายจะพาฉันไปไหน ฉันเอ่ยถามเขา ซารังหันมามองฉันและส่งยิ้มให้กับฉัน แต่ทว่าฉันกลับเบือนหน้าหนีไปทางอื่น รอยยิ้มของเขาทำให้ใจของฉันมันเริ่มเต้นอีกแล้ว เป็นอะไรกันนะ ทำไมใจของฉันมันต้องเต้นอย่างนี้ ว๊ากกก ฉันเป็นอะไรไปวะเนี่ย –[ ]-!!!

 

เอี๊ยด...

รถถูกเบรกลง ซารังปลดสายนิรภัยออกก่อนจะเปิดประตูออกไปข้างนอก ฉันมองผ่านกระจกหน้ารถก็พบว่ามันเป็นสวนสาธารณะสักแห่งในกรุงเทพ ซารังพาฉันมาทำไมกันที่นี่ -_-?

ลงมาสิ

รู้แล้วล่ะ =O=” ฉันตอบซารังก่อนจะเปิดประตูรถออกไปข้างนอก ก็รู้ๆ อยู่ว่ามันคือสวนสาธารณะ แต่...อากาศที่นี่มันช่างปลอดโปร่งซะจริงๆ เลย ทั้งๆ ที่มันก็อยู่ใจกลางเมืองแท้ๆ แต่มันรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก เสียงรถที่วิ่งแล่นไปมาก็ไม่ค่อยได้ยิน ในนี้คนพลุกพลาดก็ไม่เยอะ มันทั้งสงบและเป็นส่วนตัวมากๆ ฉันหันไปมองซารังที่กำลังค่อยๆ หย่อนก้นนั่งลงกับเก้าอี้ม้า

มานี่สิ ซารังเรียกฉันพร้อมทั้งกวักมือให้ไปหาเขา และฉันมันเป็นอะไรไปก็ไม่รู้ยอมเดินไปหาเขาอย่างว่าง่ายตามที่เขาเรียก เหมือนกับกำลังโดนจูงให้ไปตามเสียงนั้น ฉันหย่อนก้นนั่งลงข้างกับเขา ก่อนจะเห็นว่าข้างหน้าฉันมันเป็นสระน้ำขนาดหย่อมๆ ไม่ใหญ่จนเกินไป มีฝูงปลาคราฟเหวกว่ายไปมาอย่างมีความสุข จนฉันอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ ชีวิตของมันได้ว่ายน้ำไปมาแค่นี้ก็มีความสุขมากๆ แล้วสินะ

พรึ่บ!

...!” ฉันสะดุ้งตัวอย่างแรง เมื่อจู่ๆ มือของซารังก็มาวางอยู่บนบ่าของฉัน แขนของเขากำลังโอบบ่าของฉันไว้

                สดชื่นดีนะ ฉันชอบมาที่นี่บ่อยครั้งเวลาเครียดกับเรื่องงาน ^^”

                ...

                รู้สึกยังไงบ้าง

ซารังหันมามองฉัน ฉันก้มหน้าลงเมื่อรู้ตัวเองอีกที่ว่ากำลังเผลอมองใบหน้าหวานๆ นั่นของเขา

                เอ่อ... ตอบไม่ออกเลย

                ก้มหน้าทำไม... ซารังพูดพลางจับคางฉันและดันให้เงยขึ้น ดวงตาที่เปล่งประกายของเขา รอยยิ้มที่ผุดขึ้นบนใบหน้าของเขา... ฉันเป็นอะไรไปนะ ทำไมถึงรู้สึกหวิว ใจก็เต้นแรง ต่อหน้าเขาอย่างนี้

                ฉะ...ฉัน...

                หึ!”

ซารังคลี่ยิ้มออกมา ก่อนจะค่อยๆ โน้มใบหน้าของเขาลงมาเรื่อยๆ จนใบหน้าของฉันและเขาห่างกันเพียงแค่คืบเดียว ฉันเบือนหน้าไปด้านอื่นแต่กับถูกซารังหันกลับมาเหมือนเดิม ซารังคลียิ้มออกมาอีกครั้งก่อนที่ปากของเขาจะประกบลงที่ปากของฉัน เขาประคองใบหน้าของฉันและจูบอย่างทะนุถนอม มันเป็นจูบที่อ่อนโยนมาก อ่อนโยนจนทำให้ฉันแทบไม่มีแรง ฉันรู้สึกแค่ว่ามันหวิวๆ  ทำไมฉันถึงรู้สึกอบอุ่นที่หัวใจอย่างนี้...

               

                เดี๋ยวฉันนอนข้างล่างเอง เพราะงั้นเธอไม่ต้องกลัวว่าฉันจะปีนขึ้นไปทำอะไรเธอ

                อะ...อืม ฉันตอบเสียงแผ่ว ตอนนี้ฉันกับซารังกลับมาที่ห้องและกำลังจะเข้านอนกันแล้ว ที่เขาพูดอย่างนั้นเพราะคืนนี้ฉันกับเขาต้องนอนห้องเดียวกัน นั่นเป็นเพราะว่าห้องของฉันได้บริจาคให้เซโจมันนอนไปเรียบร้อยแล้ว ซารังเลือกที่จะให้ฉันมานอนกับเขา และเขาก็ให้ฉันนอนบนเตียงส่วนเขาย้ายหมอนและผ้าห่มลงไปนอนกับพื้นข้างล่างแล้ว ซารังไม่รู้อะไรเลยยิ่งเขาจับฉันมานอนห้องเดียวกับเขา มันก็ยิ่งทำให้ฉันใจเต้นมากขึ้น ความรู้สึกอย่างนี้มันเป็นอย่างนั้นหรอ มันเป็นความรู้สึกของผู้หญิงคนหนึ่งที่มีให้ผู้ชายคนหนึ่งอย่างนั้นเหรอ...

                เป็นอะไรหรือเปล่า เธอเงียบตั้งแต่กลับมาแล้วนะ

                ปะ...เปล่า

                งั้นก็นอนซะ

                ซารังพูดก่อนจะดันตัวฉันให้นอนลงกับเตียง เขาเลิกผ้าห่มขึ้นมาให้ฉัน และลูบหัวฉันสองสามทีอย่างเบามือ ฉันรู้สึกดีด้วยซ้ำแฮะ ถึงแม้ว่าเขาจะทำเหมือนฉันเป็นเด็กๆ แต่มันก็ทำให้ฉันรู้สึกดี...

                ฉันอยากรู้ว่าความรู้สึกของฉันในตอนนี้มันเป็นเพราะ ฉันชอบนายเข้าแล้วหรือเปล่า

                นาย...จะนอนที่พื้นจริงๆ หรอ  ฉันตะแครงข้างถามซารังที่กำลังเอนตัวลงนอน

                มันแข็งนะ แต่ฉันจะทนเอา เธอไม่ต้องกลัวหรอก

                ขึ้นมานอนที่เตียงก็ได้นะ

                ...

                เตียงมันใหญ่มากเลยน่ะ ใหญ่กว่าห้องของฉันซะอีกแถมฉันก็นอนคนเดียวมันโล่งๆ ด้วย

                จริงๆ หรอ

                เดี๋ยวนายปวดหลังขึ้นมา มันจะเสียบุคลิกน่ะ

                ฉันนอนด้วยได้จริงๆ นะ ^^”

                ถ้านายยังถามมากอีก ก็ไม่ต้องนอนก็ได้

                ขอบใจมาก ^-^”

                ซารังเด้งตัวลุกขึ้นจากพื้น หอบเอาหมอนกับผ้าห่มขึ้นมาบนเตียงเหมือนเดิม ฉันเอนตัวลงนอน ฉันคิดถูกไม่นะ ที่ให้หมอนี่ขึ้นมานอนบนเตียงเดียวกันอย่างนี้น่ะ =_=;;

ฉันคงต้องนอนตะแครงข้างอย่างนี้ไปถึงเช้าเลยหรือเปล่านะ

 

ผ่านไปสิบนาทีหน้าจะได้

“=_=” ฉันยังนอนไม่หลับเลย ตาสว่างมาก แล้วตอนนี้ฉันก็รู้สึกเหน็บมันจะกินฉันแล้ว TT^TT

พรึ่บ!

จู่ๆ ร่างของฉันถูกจับให้หันมานอนในแนวราบ ฉันหลับตาปี๋ไม่กล้ามองซารัง เพราะฉันรู้ว่าเขากำลังก้มมองฉันอยู่ เขากำลังลูบไล้ใบหน้าของฉันอย่างช้าๆ ซารังยังไม่หลับ แล้วนายคิดว่าฉันหลับไปแล้วหรือยังไงฮะ >.<

น่ารักจัง...

...!” น่ารัก! ความรู้สึกอุ่นๆ ที่แตะลงมาหน้าผากของฉันเบาๆ พร้อมกับเสียงที่เล็ดรอดออกมาจากปากของเขา เขาจุ๊บหน้าผากของฉัน แถมยังบอกว่าฉันน่ารักอีก >///<

ตึก... ตึก... ตึก...

ในห้องเงียบเหลือเกิน ฉันกลัวว่าหมอนี่จะได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นแรงของฉัน ทำยังไงดีนะ เขาไม่ยอมลดมือของเขาออกจากหัวของฉันเลย เขาลูบอย่างเบามือสุดๆ

ยัยขี้เหร่... ยัยขี้เหร่...

... นั่นซารังกำลังเรียกฉันอยู่หรือเปล่า

ลืมตาเถอะน่ายัยขี้เหร่ ฉันรู้ว่าเธอยังไม่หลับ

...!”

ลืมตาสิ ไม่ลืมฉันจูบปากเธอจริงๆ ด้วยนะ

ยะ...อย่า!” ฉันลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็วพร้อมกับร้องปรามเขา สิ่งที่ฉันเห็นเมื่อลืมตาขึ้นคือใบหน้าหวานๆ ของซารังที่กำลังยิ้มกรุ่มกริ่มให้ฉัน มันทำให้ฉันละสายตาออกไม่ได้เลย

ฉันรู้สึกตื่นเต้นยังไม่รู้สิ เธอรู้สึกเหมือนฉันมั้ย

มะ...ไม่!” ซะที่ไหนล่ะ เต้นตื่นจนหัวใจมันจะออกมาเต้นบีบอยข้างนอกแล้วเนี่ย -_-;

ไม่รู้สึกเลยหรอ... แต่ทำไมฉันถึงรู้สึกนะ รู้สึกตื่นเต้นจนนอนไม่หลับเลย ^^”

นายตื่นเต้นอะไรอ่ะ

ก็ตื่นเต้น... ที่ได้นอนเตียงเดียวกับเธอไง ^^”

...!”

เป็นครั้งแรกที่ฉันได้นอนเตียงเดียวกับผู้หญิงคนอื่นนอกจากแม่ของฉัน

...

เธอไม่ขี้เหร่เลยรู้หรือเปล่า ^^”

นะ...นี่! เอาหน้าของนายออกไปจากฉันเลยนะ ฉันง่วง แล้วก็จะนอนแล้ว!” ฉันขึ้นเสียงดุใส่ซารัง ซารังเบ้ปากก่อนจะยกหน้าตัวเองขึ้น ฉันต้องทำอย่างนี้ เพราะไม่งั้นฉันต้องเป็นโรคหัวใจวายตายแน่ๆ อ่ะ T^T หมอนี่พูดมากซะเหลือเกินจริงๆ พูดอะไรที่เขาไม่เคยพูด เล่นเอาฉันนอนจะไม่ติดกับเตียงแล้วเนี่ย TOT

งั้นนอนก็ได้ แต่...

ฉันเหลียวมองซารังที่เงียบไปไม่พูดต่อ เขามองหน้าฉันพร้อมกับฉีกยิ้มกว้าง จู่ๆ ฉันก็รู้สึกได้ว่ามือของฉันถูกคว้าไปจับไว้ ฉันมองซารังที่เอนตัวลงนอนกับเตียง ฉันหันมามองฉันและยิ้ม -__-;;

ขอจับไว้ตลอดคืนเลยนะ มันช่วยให้ฉันหายตื่นเต้นลงน่ะ ^^”

มือของฉันถูกจับไปวางอยู่บนอกของเขา ตอนนี้เขาหลับตาลงแล้ว เหลือเพียงแค่ฉันที่ไม่พูดไม่ห้ามเขาเลย เพราะไม่รู้จะห้ามปรามยังไง เพราะยังไงเขาก็จะจับใช่มั้ย แถมฉันก็เป็นบ้าโคตรอ่ะ อยากจะให้เขาจับไว้อย่างนี้เหมือนกัน -_-;;

ฉันบ้าไปแล้ว

ฝันดีนะครับ ที่รัก

ฉันหันไปมองต้นเสียงที่ยังคงหลับตา แต่ปากของเขากำลังยิ้มให้กับฉันอยู่ ฉันรู้สึกมีความสุขนะกับการกระทำแปลกๆ ของเขา และความรู้สึกแปลกๆ ของฉัน แม้มันจะแปลกๆ แต่ฉันก็มีความสุขจริงๆ ฝันดีเช่นกัน ซารัง...


 
อะโลฮ่า~ ขอโทษด้วยนะที่มาอัพนานมากๆ เลยอ่ะ ^^
ตาลไม่อยากเอาลงเลยนะเนี่ย ตาลว่ามันเน่าๆ ไงก็ไม่รู้
ยังไงก็ติชมด้วยนะ อย่าเลี่ยนกับนิยายตาลนะ ฮร่าๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

591 ความคิดเห็น

  1. #463 PrAew >> ReNaillE (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 เมษายน 2554 / 21:57
    เขินแทนนะเนี่ยยยยยยยยยยยยยย
    #463
    0
  2. #378 รักยัยรั่ว (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 มีนาคม 2554 / 11:22
    อายแล้วเขินมากเลย
    #378
    0
  3. #351 be-bow (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2553 / 20:48
    น่ารัก>//////<
    #351
    0
  4. #348 คนรักของซอจู (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2553 / 14:22
    ซารังน่ารักมาก
    สงสารเซโจอะ
    #348
    0
  5. #347 •POPCORN• (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2553 / 19:52
    >____________< กรี๊ดกร๊าดด 
    อัพต่อนะอัพต่อ ^^

    สู้ๆ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 ตุลาคม 2553 / 19:52
    #347
    0
  6. #335 คนรักของซอจู (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2553 / 13:12
    รอจ้ารอ
    #335
    0
  7. #334 IT IS SAI. (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2553 / 03:53
    รอ          
    #334
    0
  8. #323 Pim Of Kb (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2553 / 19:57
     รอเช่นกันค่ะ เรื่องนี้เหลืออีกกี่ตอนอ่ะ??

    #323
    0
  9. #322 NG'NooN'Red Balloon (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2553 / 15:26
    รออยู่นะจ่ะ :)
    #322
    0