Disguise ปฏิบัติการลับกิ๊กกั๊กหัวใจนายไอดอล ♥

ตอนที่ 17 : Disguise :} chatper 13 ข้อพิพากษาคดีร้ายโคตรแรง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,176
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    25 ก.ย. 53




-13-
ข้อพิพากษาคดีร้ายโคตรแรง

                ร้านมิลค์พลัส ปิ๊ดปี๊ปปี๊ด เลิฟเลิฟยู ยินดีต้อนรับค่า ^O^/”

                ชื่อร้านมันช่างแปลกพิลึก -_-;; ตอนนี้เซโจ หนุ่มน้อยนั้นลากฉันกับซารังมาที่ร้านนมปั่นในตัวห้าง เพราะเขาบอกว่าคอหาย กระหายน้ำ อยากจะดื่ม เขาก็เลยจัดการลากฉันกับซารังมาที่ร้านแห่งนี้ พนักงานต้อนรับส่งเสียงแจ้วๆ รับลูกค้าอยู่หน้าทางเข้า มิหนำซ้ำยังมองเซโจจนเคลิ้มไปซะด้วย นี่ท่าอีตาซารังไม่สวมหมวก ใส่แว่นล่ะก็ สาวๆ ในร้านแห่งนี้คงกรี๊ดสลบกันไปข้างหนึ่งเชียวล่ะ หรือไม่ก็รุมอีตานี่จนขาดออกซิเจนไปแหงๆ –w-“

                ร้าน มิลค์พลัส ปิ๊ปปี๊ปปี๊ด เลิฟเลิฟยู –O-;; เป็นร้านบริการสิ่งที่ทำให้พวกผู้คนที่กระอักกระหายจากความร้อน หรือไม่ก็เดินชอปปิ้งไม่ลืมหูลืมตาจนเกิดอาการเหนื่อย –O- พะงาบๆ บรรยายอะไรมาวะฉัน สรุปที่ฉันบรรยาย (ไม่ได้เรื่อง) นั้นก็คือ นมปั่นนั่นเอง –O-;; ขายนมปั่นหลายหลายชนิดและที่สำคัญแหวกแนวสุดๆ มีขนมเค้กขายด้วย ภายในร้านถูกตกแต่งเป็นลายไม้ ผมผสานกับลายคิขุอาโนเนะ? เรียกลูกค้าเข้าร้าน และที่สำคัญร้านนี้ไม่มีผู้ชายเลยแม้แต่คนเดียว ร้านนี้เป็นร้านผู้หญิงล้วนๆ จึงไม่น่าแปลกที่ลูกค้าจะเยอะผิดปกติ เพราะพนักงานในร้านต่างก็ใช่ว่าจะไม่น่ารัก เป็นอาหมวยๆ กันทั้งน้าน –O-^ ร้านนี้ผู้ชายจะเยอะมากกว่าผู้หญิงน่ะ

                เห็นแล้วเซ็ง... ทำไมเซโจต้องพาเข้าร้านนี้ด้วยนะ -_-^

                ไม่ทราบจะรับอะไรดีคะ ทางร้านเรามีมอลค่าปั้นใส่โอริโอ้คั่นคะเป็นรายการที่เพิ่งจะออกมาใหม่ล่าสุดเลยนะค่ะ ถ้าเป็นเกี่ยวกับเค้ก ทางร้านเราของเสนอสตรอเบอร์รี่โรยโอริโอ้ คะ ^-^”

                เจ้าตัวพูดจดก็ส่งยิ้มหวานพิมพ์ใจ โปรยเสน่ห์ใส่ทั้งสองคน สงสัยจะชอบมาริโอ้ -_-;; (เกี่ยวมากย่ะ)

                งั้นเอาตามที่พี่สาวบอกแล้วกันครับ ^-^”

                อ๋อ...ได้คะ แล้วที่เหลือล่ะค่ะ

                พนักงานจดออเดอร์ หันมาทางฉันกับซารัง ใบหน้าของเธอแดงเล็กน้อย แถมยังอมยิ้มอีก -_-^ สงสัยจะโดนรอยยิ้มน่ารักบาดใจของเซโจเข้าให้ -.,-

                ที่รัก เอาอะไรครับ ^-^”

                ซารังอ้อมแขนมาโอบตัวของฉันไว้ พร้อมทั้งกระซิบข้างหู

                อะไรก็ได้ แต่อย่ามากระซิบข้างหูฉันอย่างนี้ ฉันผลักอกเขาออก พร้อมทั้งย่นคิ้วมองซารัง ซารังยิ้มทะเล้นให้ฉันก่อนจะหันไปหาพนักงานสาวที่ยืนหน้าเหวอมองซารังกับฉัน

                เอาสตรอเบอร์รี่ปั่นหนึ่งแก้ว ส่วนผมขอแบบที่คุณเสนอมาน่ะแหละ

                ระ...รอสักครู่คะ

                เมื่อพนักงานสาวที่หน้าเหวอเมื่อครู่เดินลับหายไปกับสายลมที่ลอยปิ้วๆ ตามไป เพราะไม่มีใครสนใจแม่สาวโปรยเสน่ห์นั่นเลยแม้แต่ขี้เล็บ -_-^ และระหว่างที่นั่งรอเครื่องดื่มอยู่นั้น ซารังก็เอาแต่จ้องมองเซโจที่ยิ้มให้ไม่ขาดสายให้เขา –O-;

                ทำไมไม่กลับไปเกาหลี

                เป็นคำถามแรกที่ซารังเอ่ยปากเซโจ หลังจากที่นั่งจ้องไม่ละ

                ผมเพิ่งจะออกจากโรงพยาบาลก็วันนี้เองนะครับพี่ชาย จะไล่กลับตอนนี้ได้ไงล่ะ

                แล้วแกจะอยู่อีกนานเท่าไหร่

                อันนี้... ผมก็ไม่รู้ เซโจตอบและเบ้ปาก

                แล้วแก จะไปอยู่ที่ไหน –O-“

                ผมก็คิดอยู่เหมือนกัน ที่ประเทศไทยผมก็ไม่มีญาติทีไหนเลย นอกจากพี่ชายคนเดียว เพื่อนก็ไม่มี เพราะงั้น... พี่ชายชวนผมคิดหน่อยดิว่าผมควรจะไปอยู่ที่ไหน

                แกกำลังจะพูดว่า อยู่กับฉัน อย่างนั้นเหรอ –O-“

                ซารังเน้นมากกับคำว่า อยู่กับฉันเขาย่นคิ้วมองเซโจที่ยิ้มกรุ่มกริ่มให้ซารัง

                แฮะๆ รู้ทันอีกแน่ะ ^^’”

                พ่อแกก็รวย เงินแกก็ใช่ว่าจะมีไม่เยอะ แกก็ไปซื้อคอนโดหรูๆ แถวนี้อยู่ซะสิ

                โอ้ว~ ไอ้พวกคนรวย ร๊วย รวย @_@ ฉันล่ะอยากจะรวยมั้งจริงๆ คอนโดหรูๆ ดูดิพูดออกมาได้ นึกถึงคนไม่มีกะตังค์อย่างฉันมั้งเซ่!!! (สรุป อิจฉา –O-;;)

                รวยแล้วยังไงอ่ะครับ ผมไม่กล้าอยู่คนเดียวนี่ฮะ

                ยังไงฉันก็ไม่ให้แกอยู่ด้วยหรอก!” ซารังยื่นคำขาด

                กลัวไม่ได้อะปิ๊ปปี้ดี้กับพี่สาวหรอฮะ ^^’”

                ...!?”

                อะไรของมันวะ อะปิ๊ปปี้ดี้ -_-??

                ผมไม่ขัดพี่ชายหรอก ผมจะทำเป็นไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้นหรอกฮะ กลางคืนผมก็จะเอาหมอนครอบหัวไว้ เพราะงั้น พี่ชายให้ผมอยู่ด้วยเถอะนะ *0*”

                แกพูดอะไรของแก –O-;?”

                ก็อย่างนั้นแหละคร้าบบบบ >.<”

                ป้าบ!!!

                มือหนาและใหญ่ตบป้าบลงกลางกบาลของหนุ่มน้อยเซโจ -_-;; ฉันออกจะสงสารแกอยู่นะหนุ่มน้อย แต่คำพูดของแกมันชักทะแม่งๆ แปลกๆ ยังไงชอบกลอ่ะ –O-;;?

                พี่ชายตบหัวผมทำไมอ่ะ ผมเจ็บนะ T^T#”

                ตบความคิดแกยังไงล่ะ –O-^”

                ผมทำอะไรผิดอ่า ผมพูดอะไรผิด TT^TT”

                อยากโดนตบอีกรอบหรือไง คราวนี้ไม่ได้แขนเดี่ยงแล้วนะ แต่ฉันจะเอาแกเข้าห้องเย็นไปเลย

                พี่สาว TT^TT”

                เซโจหันมาอ่อนเสียงใส่ฉัน ฉันมองหนุ่มน้อยอย่างเวทนา โถๆ ดูเขาทำหน้าเข้าสิ น่าสงสารได้ใจฉันจริงๆ เล้ย >O<

                เอาน่า! ฉันก็ไม่เห็นว่าเซโจจะทำอะไรหรือพูดอะไรผิดเลยนิ่ แค่ทะแม่งๆ ก็เท่านั้น -_-?

                ที่มันพูดเนี่ยนะ ไม่ผิด เธอไม่จับใจความหรือไง

                ...

                เราเป็นอย่างนั้นหรอ เรานอนห้องเดียวกัน เรา xxx กันหรือไง –O-;;”

                “xxx มันคืออะไร -_-?”

                ยัยบื้อเอ้ย! อย่างนี้สิถึงได้คิดว่าไอ้เด็กนี่พูดไม่ผิด!”

                ... อีตาบ้า! ทำไมต้องแหกปากใส่ฉันด้วยเล่า ฉันไม่ใช่หุ่นยนต์รับอารมณ์นะเว้ย TT^TT

                มันบอกว่าเรามีอะไรกัน!”

                หะ...หา!!!”

                มันบอกว่ามีอะไรกัน! เข้าใจหรือยังล่ะ

                เต็มๆ ฉันค่อยๆ หันมามองไอ้หนุ่มน้อยทะลึ่งกึกกือคนเน้!!! อ๊ายยยยยย หุบยิ้มเดี๋ยวนี้ หุบยิ้มมมมม ฉันอยากฆ่าแก เรื่องอะไรมาบอกว่าฉันกับอีตานี่มีอะไรกัน สมองคนหรือสมองเลื่อนวะ แว๊กกก!!!

                “^^”

                ไอ้เด็กทะลึ่ง หุบยิ้มเดี๋ยวนี้นะ!”

                อะไรฮะ พี่สาว ‘_’?”

                แกคิดได้ยังไงฮะ! ใช้สมองคิดแล้วหรือไง ถึงได้พูดออกมามั่วๆ อย่างนั้นน่ะฮะ! แว๊ก!” อยากกระชากหัวเด็กนี่จัง ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้วววววววว >O<!!! (นางมารเข้าสิงเรียบร้อย -_-;;)

                โอ้ยๆๆๆ

                ฉันระรุมทุบตีไอ้เด็กบ้าที่นั่งอยู่ตรงข้ามอย่างบ้าคลั่ง! และที่ฉันคิดว่าฉันควรจะได้รับบทบาทห้ามซารังไม่ให้โมโหมากเกินไป มากลายเป็นเขาที่ต้องระงับศึกของฉันไว้แทน

                ฉันจะเอาสมองทะลึ่งๆ ของมันออก!!!

                เฌอแตมป์ๆ หยุดไว้นี้นะ!”

                เสียงซารังดังกระหึ่มพร้อมกับรวบแขนของฉันเอาไว้ แต่ฉันกลับไปสนใจเสียงของเขาและสะบัดมือของเขาออก ก่อนจะมายืนหอบแฮกๆ มองเซโจที่เบ้ปาก ไม่รู้เรื่อง -_-^

                แกจะไปอยู่ที่ไหนก็ไปเลยไป ห้ามแกเหยียบบ้านของซารังเด็ดขาด!”

                ปึง!

                ฉันตบมือลงโต๊ะอย่างแรง จนทำให้เซโจสะดุ้งขึ้นด้วยความตกใจอย่างสุดขีด ฉันเหลือบมองรอบๆ พวกที่นั่งอยู่โต๊ะอื่นๆ ตอนนี้ได้ถอยกรูดเข้ากอดกันบ้างล่ะ บ้างก็เผ่นแวบออกไปจากร้านบ้าง ส่วนพวกพนักงานในร้านต่างก็วิ่งเข้าไปหลบอยู่ข้างในเคาน์เตอร์มองสถานการณ์เอา -_-^ พนักงานร้านนี้ไม่ได้เรื่องๆ เอาซะเลย ขี้ขาดกันจริงๆ เลย -^-

                พี่สาว ทำไมพี่สาวกลายเป็นนางมารร้ายอย่างนี้ล่ะ T^T”

                ก็เพราะแกดันมาทะลึ่งกับฉันยังไงล่ะ แกคิดได้ยังไงฮะ ว่าฉันกับอีตานี่ xxx กันน่ะ พูดเองก็ทั้งแค้นทั้งเขิน โอ้ยย เรื่องพวกนี้อย่าเอามาถูกมั่วได้มั้ย คนที่เสียน่ะมันคือช้าน >[ ]<

                อ๋อ... ที่พี่สาวกลายเป็นนางมารร้ายก็เพราะเรื่องนี้เองน่ะหรอ

                แค่ไม่ได้ แต่มันใหญ่มาก

                ผมจะไปรู้หรอฮะ ผมนึกว่าพี่สาวกับพี่ชายจะมีอะไรกันแล้วอ่ะ TOT”

                กะ...แก!”

                งั้น...ผมขอโทษนะครับ ขอโทษนะคร้าบ พี่สาว TTOTT”

                เหอะ!” มันคือสิ่งที่ฉันห่วงมาก และยอมไม่ได้ ลูกผู้หญิงอย่างฉัน ถูกกล่าวหาเรื่องอย่างนี้ มันเสียศักดิ์ศรี!!!!

                ป๋มขอโตดดดดดดดด T/\T” เซโจประสานมือเข้าหากัน อ้อนวอนให้ฉันยกโทษให้ แต่...

เหอะ! ใครจะไปยอมง่ายๆ ล่ะ โดนเฉพาะเรื่องอย่างนี้ด้วย เชอะ!

                เหอะๆ!”

                ขะ...ขอโทษนะ...ค่ะ...ของที่สั่ง...ดะ...ได้แล้วคะ TOT”     

                แม่สาวคนเดิมที่มาจดออเดอร์พักใหญ่ๆ เดินตัวสั่นมาพร้อมกับเครื่องดื่มที่สั่งไป เสียงของหล่อนนั้นสั่นอย่างกับลูกหมาตกน้ำแล้วเป็นหวัด –O- หล่อนค่อยๆ ถยอยเครื่องดื่มลงบนโต๊ะ ไม่นานนักเครื่องดื่มกับเค้กที่สั่งมาก็ถูกวางเรียงรายบนโต๊ะสี่เหลี่ยมเล็กๆ จากนั้นเจ้าตัวของหายแวบไปอย่างรวดเร็ว –O-^^  

                ป๋มขอโตดดดดดดด TT/\TT”

                และแล้วเสียงอ้อนวอนนั้นก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง

                กินเข้าไปซะ

                พี่สาวววววว TTOTT”

                ฉันบอกให้นายกินไปซะ ส่วนเรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง -_-^”

                ฮึก! TT^TT”        

 

                ลานจอดรถ ชั้น xx

                พี่สาว พี่สาวหายโกธรผมแล้วใช่ป่ะ ^-^”

                กินอะไรเรียบร้อย เสร็จหมดแล้ว ซารังก็เป็นคนจ่ายเงินทั้งหมดโดยใช้บัตร ATM ประจำของเขานั่นแหละ ยื่นให้พนักงานสาว และแล้วตอนนี้พวกเราทั้งหมดสามคนก็อยู่ในลานจอดรถของห้าง เซโจวิ่งแทรกซารังมายืนอยู่ข้างๆ กับฉัน พร้อมกับถามและยิ้มร่า

                ไม่รู้ –O-^” ฉันตอบแบบผ่านๆ พร้อมทั้งเดินตรงไปยังรถสปอร์ตคันโก้ของซารัง

                ทำไมตอบงั้นอ่ะพี่สาว พี่สาวยังโกธรผมอยู่อีกหรอ T^T”

                ก็บอกว่าไม่รู้ -_-^^” ฉันชะงักเท้าลง ก่อนจะเดินกลับไปหาซารังที่เดินตามหลังฉันไม่พูดไม่จา เขากำลังหงุดหงิดอยู่แน่ๆ ที่ฉันกับเซโจเอาแต่คุยกันอยู่สองคน ข้ามหัวเขาไปมา และมันก็จริง ซารังคิ้วขมวดมองฉันกับเซโจสลับกัน

                เพิ่งจะนึกได้หรือไง ว่าฉันก็มีตัวตน -_-^”

                นี่นายงอนอย่างนั้นเหรอ –O-;” คนอาร้าย งอนเก่งชะมัดยาด!

                เปล่างอน! แล้วยังไง ทำไมไม่คุยกับเด็กนั่นให้มันรู้เรื่องไปเลยล่ะ ฉันจะกลับแล้วนะ จะเอายังไงก็รีบๆ เถอะ -_-^”

                ซารังพูดจบก็ก้าวฉับๆ อย่างเร็วตรงไปที่ยังรถสปอร์ตคันโก้ของตัวเอง นี่ขนาดไม่งอนนะเนี่ย ไม่งอนแล้วจะให้เรียกอาการแบบนี้ว่ายังไงล่ะ -_-^

                แล้วเราจะเอายังไงกับไอ้หนุ่มน้อยทะลึ่งคนนี้ยังไงดีวะ -_-?

                พี่สาวคร้าบบบ *0*”

                ...

                พี่สาวครับ พี่หายโกธรผมเถอะนะ ถ้าพี่สาวไม่หายโกธรผม แล้วคืนนี้ผมจะไปนอนที่ไหนล่ะครับ ผมเพิ่งจะออกจากโรงพยาบาลมาแท้ๆ นะครับ แขนของผมมันก็ยังใช้การไม่ได้อ่ะ พี่สาวจะทิ้งเด็กตาดำๆ คนนี้ได้ลงคอหรอคร้าบบบบ *0*” พูดแล้วก็ทำตาเป็นประตาระยิบระยับ โฮก! ไอ้หนุ่มน้อยนี่มันน้ำเน่าด้วยเหมือนกันแฮะ! บรรยายมาซะยาวเลยอ่ะ คำพูดน้ำเน่าๆ เหมือนในละครช่องสาม ห้า เจ็ด บลาๆ ทั่วไป –O-“

                แต่จะว่าไป เมื่อมองดูแล้ว มันก็น่าเห็นใจอยู่หรอกนะ เขาบอกเองนิ่ว่าไม่มีญาติที่ไทย เขาเป็นลูกครึ่งเกาหลี-ไทย แต่แย่นะ เป็นคนไทยทั้งทีกลับไม่มีญาติอยู่ประเทศไทย ย้ายไปอยู่ดาวสตาร์วอลล์กันหมดแล้วหรือไง -_-^ แขนของเขาเองก็ยังไม่หายดี...

                เฮ้อ... สรุปแล้ว ฉันต้องยอมข้อพิพากษาคดีร้ายโคตรแรง นี่ให้เขาใช่ป่ะ –O-;;^^

                ฉันยกโทษให้นายก็ได้... แต่! นายต้องไปคุยกับซารังเอาเองเรื่องที่อยู่ ฉันพูดแทรกเขาเมื่อเห็นท่าทางของเขาจะกระโดดกอดคอฉันอย่างลืมตัว -_-^ เซโจทำหน้าจ๋อยทันทีเมื่อฉันพูดเรื่องที่อยู่ เขาหันไปมองซารังที่ยืนพิงรถมองฉันกับเขาอยู่

                คงจะไม่ยากหรอกครับ เซโจตอบเสียงแผ่ว

                นี่ขนาดไม่ยากนะ เสียงที่นายตอบออกมามันไม่มีความมั่นใจเอาซะเลย -_-;; เซโจยกสองนิ้วสู้ตายให้ฉัน ก่อนจะเดินไปหาซารังเหมือนทหารฝึกก่อนออกรบ เอ้า! ซ้าย ขวา ซ้าย! ซ้าย ขวา ซ้าย... –O-^ (เพี้ยนไปเสียแล้วนางเอกเรา : ไรท์เตอร์)

                ฉันไม่เดินเข้าไปหาทั้งสองคนพี่น้องนั่น มองดูทั้งสองอยู่ห่างๆ เซโจกำลังอ้อนวอนซารังอย่างเต็มที เขาประสานมือเข้าหากัน ทำตาหยาดเยิ้มให้ซารังซะเต็มที แต่ซารังเขาก็เอาแต่ส่ายหัวๆ และขยับถอยออกจากเซโจยกใหญ่ เซโจเองก็ไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตาที่อยู่ เขายังคงใช้วิธีเดิมรบสู้กับซารังต่อไป (อย่างกับพากมวยแน่ะ -_-;;) และผลสุดท้าย...

                ผลสุดท้ายก็คือ...

                ว้อย!!! เออ! ก็ได้วะ! ยอมแล้ว เลิกทำตาอย่างนั้นสักทีสิเว้ยยยยย >[ ]<”

                แหละนั่นก็เป็นทั้งคำตอบและคำสั่งอย่างหงุดหงิดเต็มทีของซารัง

                ยอมจนได้สิน่า~ -O-;;

                ยอมแบบ แพ้ราบคราบซะด้วย -_-^

                (สู้กับความอดทนต่อสายตา +_+)

                เอ๋...รู้สึกจะยังไม่ได้ดูหนังเลยนะ เฮอะ! เสียเงินทิ้งอีกจนได้สินะอีตาบ้า!



 คอ.คุย กัน :DDD
ทักทายจ้าาาาาา อัพแล้วววววววววววววววว
เย้!!!! ดีใจจังเลยที่ได้มาอัพแล้ว แต่ก็ไม่รู้ว่าจะมีคนอ่านหรือเปล่า
รู้ข่าวตาลหรือยัง ตาลลบออกไปแล้วเน้ออออออ
ช่วงนี้เหลือสอบอีกหนึ่งวัน รร. จัดตารางสอบสี่วัน เหนื่อยมากๆ เลย
คืนนี้ก็จะอ่านหนังสือแหละ พรุ่งนี้ก็คงจะไม่ได้เล่น ช่วงนี้เตรียมนิยายไว้
เป็นพล็อตเดิมล่ะ นิยายเดิม อย่าง ROBOT BOY ตาลก็เริ่มปรับแต่งหน้า
บทความใหม่แล้ว แล้วยังมีเรื่องของ...ด้วยน้า ตอนนี้กำลังแต่งอยู่ เปลี่ยน
บ่อยมากจ้ะ >< เป็นกำลังใจให้ตาลด้วยนะ รักทุกคน จุ๊บุ๊ๆ >3<~

namtarm | Taemly
25.09.2010


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

591 ความคิดเห็น

  1. #588 ` วังเวอเวย์ [?] (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 09:42
    น่ารักไปแล้วเซโจเอ๋ย (>//////<)
    #588
    0
  2. #460 PrAew >> ReNaillE (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2554 / 21:52
    เซโจน่ารัก

    อิอิอิอิอิอิอิ
    #460
    0
  3. #376 รักยัยรั่ว (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 มีนาคม 2554 / 10:54
    ใช้สายตาอ้อนจนได้ผล
    #376
    0
  4. #345 •POPCORN• (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2553 / 18:05
    เซโจท่าทางอ้อนเก่งน่ะ่นั่น
    #345
    0
  5. #320 NG'NooN'Red Balloon (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2553 / 14:40
    ชอบชื่อร้านจังเลย ><

    เฌอแตมป์ซื่อเน๊าะ ยังไม่รู้ว่าเซโจสื่ออะไร

    เซโจ ทะลึ่ง

    เฌอแตมป์ โหมดโหด โคตรน่ากลัว
    #320
    0
  6. #315 oo_ornny (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2553 / 12:00
    อ่า ได้อ่านซักที ^^
    #315
    0
  7. #308 Mint ^^ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 กันยายน 2553 / 22:00
     วันที่รอคอยก็มาถึงสักที่น้าาาา ^^
    #308
    0
  8. #306 be-bow (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 กันยายน 2553 / 21:52
     คิดถึงเรื่องนี้>3<
    #306
    0
  9. #305 คนรักของซอจู (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 กันยายน 2553 / 08:55
    คิดถึงไรท์เตอร์มากเลยค่ะ อยากอ่านมากมาก ;'D


    สอบอะไรตั้งสี่วัน -0-

    ดิท ; เซโจ นายน่ารักมากมากมากมากมาก ><
    อ่านตอนนี้แล้วรู้สึกว่าความน่ารักล้ำหน้าตาซารังเลยอะ 555 (ขำๆจ้ะ -/\-)

    หนุกค่ะ ๆ อั๊พอีกนะคะพี่ตาลล 



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 25 กันยายน 2553 / 17:11
    #305
    0
  10. #304 ท้องฟ้าไร้สี (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กันยายน 2553 / 22:12
    คิดถึงงงงง รออยู่นะ สู้ๆๆๆๆ
    เป็นกำลังใจให้ อย่าท้อน้าา
    #304
    0
  11. #298 คนรักของซอจู (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2553 / 19:29
     ง่ะะ ค่ะๆ จะรอนะ ๆ :'DD
    #298
    0
  12. #287 นางมารน้อย___* (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2553 / 16:06
     รออยู่ค่ะๆ
    #287
    0
  13. #282 !_(Jo)_(LiE)_! (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2553 / 17:03
    มาแล้วมาแล้ว

    จะรอนะค่ะ!!!~
    #282
    0
  14. #281 nat-thew >0 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2553 / 20:39
    ไวไวน้าจ๊ะ >O<
    #281
    0
  15. #280 be-bow (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2553 / 19:14
    รอจ่ะ^___^
    #280
    0