Disguise ปฏิบัติการลับกิ๊กกั๊กหัวใจนายไอดอล ♥

ตอนที่ 16 : Disguise :'} Chatper 12 เซโจ!?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,274
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    27 พ.ค. 53




-12-

เซโจ!?

 

                หัวสมองฉันมึนไปชั่วขณะ และขณะเดียวกับที่แสงแฟลชระรัวอย่างต่อเนื่องและต่อเนื่อง –O-;; หน้าของฉันในตอนนี้มันคงเหวอซะไม่มีดีเลยล่ะ L

                อะ...ไอ้บ้า!!! นี่นายทำบ้าอะไรกันเนี่ย มาจูบแก้มฉันทำม้ายยยย >[ ]<!!!

                น่ารักพอมั้ยครับพี่ ^_^”

                สุดๆ เลยคร้าาา >O<//”

                ซารังกับพี่ช่างกล้องพูดคุยกันอย่างกระดี่กระด้าออกหน้าออกตา มีเพียงแค่ฉันที่ยืนนิ่ง เป็นผลพวงมาจากเหตุการณ์เมื่อกี้ -_-^

                แก้มนุ้มนุ่ม >.<”

                ซารังก้มลงกระซิบที่ข้างหูฉัน ฉันดึงสติตัวเองกลับมาและหันไปมองซารังที่ฉีกยิ้มพอใจเอามากๆ อยู่

                อะ...ไอ้บ้า!”

                จุ๊บอีก จุ๊บอีก ^3^”

                ไอ้คนลามก!!!”

                พลั่ก!
                ฉันผลักอกของซารังจนเขาเซออกห่างจากฉัน ฉันอยากฆ่านาย ฉันอยากฆ่าน้ายยยยย >O<!!!

                ฉันโดนซารังคว้าข้อมือไว้และดึงเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของเขา ฉันพยายามดิ้นแต่ซารังก็รัดเอวบางฉันเข้าไปอีก แว๊กกก!!! 

                เธอรู้หรือเปล่า ว่าเธอยิ่งทำอย่างนี้เธอยิ่งน่าร้าก >.<!” ซารังกระซิบข้างหู

                ไม่ต้องมาทำเป็นชมเลยนะ ไอ้คนฉวยโอกาส!” ฉันย่นคิ้วใส่ซารัง ไม่ชอบใจมากๆ -_-^ ไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะเป็นผู้ชายที่ทะเล้นสุดๆ อย่างนี้อ่ะ

                ฉวยโอกาสอะไร พี่เขาอยากให้เราทำท่าน่ารักๆ นะ ^^”

                ไม่จำเป็น!”

                โกธรจริงๆ หรอเนี่ย

                เออ -_-!” ฉันกระแทกเสียงตอบเขา โกธรจริงๆ น่ะสิ แก้มคนนะ ไม่ใช่แก้มตุ๊กตา จับจูบอยู่ได้ มันจะช้ำอยู่แล้วเนี่ย T^T

                น้องซารังค่ะ จะจ่ายเงินเลยหรือเปล่าค่ะ

                พี่ช่างกล้องเดินเข้ามา มิหนำซ้ำยังอมยิ้มมาอีกต่างหาก ซารังฉีกยิ้มให้พี่เขาพร้อมทั้งกระชับเอวบางฉันอีกครั้ง ไอ้บ้าเอ้ย! เอวคนนะเว้ย เจ็บเป็นเหมือนกัน -/\-

                ครับพี่

                งั้นเชิญทางนี้เลยคะ 

                ซารังพยักหน้าตอบรับ ก่อนจะปล่อยมือออกจากเอวบางของฉัน แต่กะนั้นก็ไม่วายที่จะเปลี่ยนมาเป็นจับมือและจูงฉันไปเคาน์เตอร์จ่ายเงินข้างนอก

                ซารังยื่นบัตรเครดิตของเขาส่งให้พี่ช่างกล้องที่ยิ้มเฉ่งไม่ยอมหุบ พี่แกรับบัตรเครดิตจากซารังไปแล้วก็ก้มลงไปอยู่นานสองนาน และแล้วพี่แกก็โผล่ขึ้นมาพร้อมกับร้อยยิ้มที่ยังไม่ยอมหุบ -_-^

               

                นายคิดว่า นายทำถูกแล้วเรอะ!” ฉันตะคอกเสียงใส่ซารัง ที่ยืนยิ้มกรุ่มกริ่มไม่ยอมหยุด พอใจมากหรือไงที่ขย้ำแก้มฉันด้วยปากมากี่รอบต่อกี่รอบน่ะ -_-;^

                ก็ธรรมดานะ ^^”

                จิตใต้สำนึกของนาย มันมีบ้างมั้ยเนี่ย!!! (มีนะ -_-)

                ไม่รู้ล่ะ วันนี้นายฉวยโอกาสมาถึงสามกันติดต่อกัน นายทำอย่างนี้กับฉันได้ยังไงอ่ะ ไม่ว่าจะพูด จะด่า จะตะโกนโหกเหวกใส่หูอีตานี่สักเท่าไหร่ หมอนี่ก็ไม่สะทบสะท้านเอาซะเลย มิหนำซ้ำยังยิ้มแล้วก็ยักคิ้วใส่ฉันอีก -_-^ นายมันเป็นคนประเภทไหนกันแน่นะ ซารัง!

                ฉันไม่สนใจหมอนั่น ให้มันยืนยิ้มเป็นคนของสังคมผีบ้าไปพลางๆ เพราะตัวฉันนั้นก้าวฉับๆ ออกห่างมาจากเขาเป็นหลายเมตรได้แล้ว น่าโมโหจริงๆ เลยอ่ะ ทั้งแก้ม ทั้งปาก หมอนี่เอาหมดเลย เวอร์จิ้นน้อยๆ ทั้งสองของฉัน TT^TT

                ปึก!

                เวร! นี่ฉันชนใครเข้าอีกแล้วฟะ! หวังว่าครั้งนี้จะไม่เหมือนกับเฮลเลนรอยยิ้มไม่เป็นมิตรนั่นหรอกนะ -_-^

                ขอโทษ กล่าวเสียงหวนๆ แล้วเดินเลี่ยงเพื่อหนี แต่ข้อมือของฉันก็โดนคว้าไว้อีก แน่ะๆ มาแบบเดี่ยวกันกับอีตาเฮลเลนนั่นไม่มีผิดเพี้ยน =_=^

                เหมือนเราจะเคยเจอกันที่ไหนนะครับ พี่สาว

                เสียงอ่อนโยน ฟังดูแล้วน่ารักซะไม่มี จนทำให้ฉันอยากจะเห็นใบหน้าของเจ้าของน้ำเสียงที่อ่อนโยน น่ารักนั้น เมื่อเงยหน้าขึ้น ฉันก็พบกับเด็กหนุ่มที่อ่อนกว่าฉันน่าจะได้สองสามปี เขากำลังฉีกยิ้มอย่างเป็นมิตรสุดๆ มาให้ฉัน และก็เล่นเอาฉันอดที่จะยิ้มแห้งๆ กลับให้เขาไม่ได้

                ...

                อ๊ะ! พี่สาวคนนั้น

                หนุ่มน้อยดูท่าจะตกใจมาก เมื่อเขาได้เห็นหน้าฉันอย่างชัดๆ -_-^ เอ่อ...เราเคยเจอกันที่ไหนอย่างนั้นเหรอ ทำไมฉันจำไม่ได้อ่ะ ทำไมจำไม่ด้ายยยย

                ...?”

                พี่สาว จำผมไม่ได้หรอฮะ แต่ก็น่าจะเป็นอย่างนั้น เพราะคืนนั้นพี่สาวน่ะเมามากๆ เลย ^^”

                ...

                ผมหวังดีกับพี่สาวมากเลย มาเห็นพี่สาวกระดกแอลกอฮอล์เข้าไปมากขนาดนั้น ผมก็เลยอาสาพาไปเข้าห้องน้ำ... พี่สาวจำได้หรือยังฮะ?”

                เด็กหนุ่มหยุดช่วง แล้วก็ถามฉัน เอ๋...คุ้นๆ แฮะ ตอนนั้นฉันจำอะไรไม่ได้เลยอ่ะ รู้แต่ว่าวันที่ฉันถูกไล่ออก ฉันไปนั่งดื่มเหล้าอะไรก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าฉันสั่งไอ้เด็กบาร์เทนเนอร์ว่าเอาชนิดที่ว่าดื่มเข้าไปแล้ว หัวทิ่มพื้น ตื่นมาจำอะไรไม่ได้เลยอ่ะ =_=^

                ( -_-)(-_- )( -_-)(-_- ) ฉันส่ายหน้าเป็นเชิงปฏิเสธ

                จำไม่ได้จริงๆ หรอครับ หนุ่มน้อยยู่ปากขึ้นอย่างผิดหวัง

                ขอโทษนะ ฉันจำไม่ได้จริงๆ

                พี่สาวเห็นแขนผมหรือเปล่าฮะ หน้าของผมด้วย

                หนุ่มน้อยชี้นิ้วลงมาที่แขนข้างซ้ายของเขาที่ถูกเข้าเฝือกเอาไว้เหมือนมัมมี่แขนหัก ก่อนจะชี้ขึ้นมาบนมุมปากข้างขวาของเขาที่มีร่องรอยของการถูกบางสิ่งบางอย่างชนเข้าอย่างแรง ถึงทำให้ห่อเลือดเช่นนั้น เห็นแล้วเสียวแทน... นี่คงต้องไปซิ่งที่ไหนมาล่ะสิถ้า แล้วรถก็ล้มทำให้แขนกระดูกหักเลยจำต้องเข้าเฝือก ส่วนมุมปากข้างขาวนั่นก็คงจะโดนสาวๆ ที่ไหนดูดเอา ก็เลยทำให้เป็นรอยอย่างนั้น -_-;;

                แล้วมาบอกฉันทำไมอ่ะ –O-?” ฉันถามหนุ่มน้อยนั่นกลับ นั่นอ่ะดิ หนุ่มน้อยต้องการจะสื่ออะไรกันแน่ -_-;;

                พี่สาวยังไม่เข้าใจอีกหรอฮะ

                ...

                พี่สาว ก็คือ พี่สาวคนที่เมาหัวทิ่มโต๊ะบาร์ในคืนนั้นไงฮะ พอผมถามว่าเป็นอะไรพี่สาวก็เอาแต่โวยวายว่า อยากเกิดใหม่

                ดูจะมีความพยายามอย่างมาก ที่จะเรียกความจำของฉันให้กลับมา แต่... ฉันจำมันไม่ได้จริงๆ อ่ะ T^T

                ขอโทษนะ ฉันจำไม่ได้อ่ะ

                โห~ พี่สาวลืมได้ยังไงเนี่ย ผมอุตส่าห์ตามหาพี่สาวไปทั่วเลยอ่ะ T^T”

                หนุ่มน้อยเชิดปากขึ้น อย่างผิดหวังแล้วก็เสียใจเอามากๆ แล้วฉันผิดหรอเนี่ย... ก็คนมันจำไม่ได้จริงๆ อ่ะ TT^TT

                หนุ่มน้อยเมื่อเห็นว่าฉันเงียบ ยืนนิ่ง ไม่รู้จะพูดอะไร แต่ที่แน่ๆ ฉันไม่ได้เป็นใบ้ (เกี่ยว -_-?) เขาก็ล้วงมือเข้ามาหยิบอะไรสักอย่างในกระเป๋ากางเกงยีนเดฟสีดำ จะว่าไปหนุ่มน้อยคนนี้ก็แต่งตัวได้อินเทรนด์เกาหลีเหมือนกันนะเนี่ย แค่หน้าตาก็เอาไปสิบเต็มสิบเลยของวงทูพีเอ็มกันไปเลย

นี่มันเกาหลีชัดๆ เลย >O<!!!

                นี่ของพี่สาวใช่มั้ยฮะ

                หนุ่มน้อยยื่นบางอย่างมาตรงหน้าฉัน ฉันจ้องดูมันใกล้ๆ และใกล้ๆ (สายตาสั้นหรือไง) ฉันก็รู้ว่านี่มันของฉันจริงๆ ด้วย สร้อยข้อเท้าของฉัน ที่ป๊ะป๋าเป็นคนซื้อให้เพราะรอยสลักที่ป๊ะป๋าเป้นคนสั่งให้ช่างแกะสลักชื่อของฉันกับป๊ะป๋าเอาไว้ ฉันรีบยื่นมือไปคว้ามาอย่างรวดเร็วก่อนจะมองหนุ่มน้อยคนนี้อีกที สร้อยข้อเท้าของฉันไปอยู่กับเด็กนี่ได้ยังไง แถมเด็กนี่ก็ยังพูดจาเหมือนกับเคยเจอฉัน...

                แต่... ทำไมฉันถึงนึกไม่ออกวะ =/\=

                สร้อยข้อเท้าฉันไปอยู่กับนายได้ยังไง?”

                มันคงจะไปเกี่ยวกับลวดแถวๆ นั้นมั้งฮะ ผมก็เลยเก็บไว้ให้

                เราสองคน...เคยเจอกันจริงๆ น่ะเหรอ ฉันถามย้ำหนุ่มน้อยอีกครั้ง

                จริงๆ ฮับ

                แล้วทำไม ฉันถึงจำไม่ได้นะ –O-?”

                เอิ่ม... อาจจะเป็นเพราะ วันนั้นพี่สาวดื่มมากก็ได้มั้งฮะ พี่สาวเคยดื่มหรือเปล่าล่ะครับ

                ไม่อ่ะ

                นั่นไงครับ พี่สาวดื่มครั้งแรก คอยังไม่แข็งเท่าไหร่ พี่สาวอาจจะเมาจนไม่รู้เรื่องอะไรเลยก็ได้ครับ และนั่นก็ทำให้พี่สาวจำผมไม่ได้ T^T” หนุ่มน้อยเบ้ปาก

                วันนั้นเป็นวันที่ฉันโดนไล่ออกน่ะ ฉันเลยไปดื่มแก้เซ็งจัดโคตรๆ ฉันจำได้แค่นั้นแหละ หลังจากนั้นฉันจำไม่ได้อ่ะ

                ...

                แต่...แต่ฉันจำได้อ่ะ ว่ามีเด็กที่ไหนก็ไม่รู้เข้ามาพูดคุยกับฉันแล้วจะฉุดฉันไปปล้ำอ่ะ!”

                ฉุด?”

                ช่ายๆ เด็กบ้านั่น! แล้วก็มีใครสักคนมาช่วยฉัน...ใครที่ว่า คือ ซารัง นั่นเอง –O-;

                นั่นแหละครับๆ นั่นน่ะผมเลยล่ะครับ แต่ผมไม่ได้ฉุดพี่สาวนะ พี่สาวชอบเผลอมั่วๆ ด้วยเหมือนกัน

                ...!”

                ตอนนั้น ผมแค่อาสาพาพี่สาวไปห้องน้ำ ให้ไปล้างหน้าเพื่อจะมีสติกลับบ้านได้ แต่พี่สาวก็เอาแต่โวยวายหาว่าผมจะทำมิดีมิร้ายพี่สาวอ่ะ   

                ...!” แวบเดียวเท่านั้น! สมองฉันจูนไปพร้อมๆ กับคำพูดที่ออกมาจากปากของหนุ่มน้อยคนนี้ จูนๆ ทุกอย่างกลับมา... อ้า~ ฉันจำได้แล้วๆ จำได้หมดเลยอ่ะ ใบหน้ารางๆ ที่เข้ามาพูดคุยกับฉัน ใช่เลย! เด็กคนนี้แหละ ที่ฉันเจอในผับ!

                พี่สาวจำได้แล้วใช่มั้ยฮะ *0*”

                อะ...อืม ตอบเสียงแผ่ว

                ดีใจจังเลยครับ ^_^”

หนุ่มน้อยร้องเสียงดัง ดูเหมือนเขาจะดีใจเอามากๆ ที่ในที่สุดฉันก็จำเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้นได้ และก็ได้รู้ว่าฉันคิดผิดอย่างมหันว่าหนุ่มน้อยคนเน้ จะมาฉุดฉันเข้าไปปล้ำในห้องน้ำ เหอะๆ เวลานั้นฉันคงน่าสมเพชมากๆ เลยสินะ -_-;;

                เซโจ!”

                อ้าว...พี่ชาย

                เสียงคุ้นเคย กับ เสียงที่เพิ่งจะเริ่มคุ้นเคย โต้ตอบกัน ฉันหันกลับมามองต้นเสียง ก็พบว่าซารังยืนมองฉันกับหนุ่มน้อยคนนี้และไม่วายที่จะย่นคิ้วมอง ฉันหนีไปไหน ก็ไม่พ้นหมอนี่จริงๆ เลย ตามมาเจอทุกที่สิน่า -_-~

                นายมาได้ไงวะ?” ซารังถามหน้านิ่ง

                พี่ชายไม่ไปเยี่ยมผมที่โรงพยาบาลเลย ที่ผมต้องแขนเข้าเฝือก ใบหน้าบอบช้ำสูญเสียความหล่อไปเสียวหนึ่ง เป็นเพราะพี่ชายนะ

หนุ่มน้อยยู่ปากไม่พอใจ ซารังเดินเข้ามาใกล้ฉันและมองลงมาที่ฉันก่อนจะขยับปากคุยกับหนุ่มน้อยคนนั้นต่อ...

                สรุป สองคนนี้รู้จักกัน –O-!!

                ช่วงนี้ฉันยุ่งๆ น่ะ ไม่ว่างไปเยี่ยม แต่นี่นายก็หายดีแล้วนี่

                พลั่ก!

                ซารังตบลงแขนข้างที่เข้าเฝือกของเขา

                ว๊าก!!! ผมยังเจ็บอยู่นะพี่ชาย แรงพี่น่ะทำให้กระดูกแขนผมเกือบจะละเอียดเชียวนะ

                เออ! ขอโทษๆ

                สองคนนี้มันคุยอะไรกันเนี่ย คุยอะร้ายยยยย =O=^

                พวกนายคุยอะไรกัน ฉันไม่เข้าใจ –O-?” ฉันตัดสินใจพูดออกไป และนั่นก็ทำให้ทั้งสองหันมาเห็นหัวฉันที่ตั้งเด่นสง่าอยู่

                นี่ เซโจ น้องชายห่างๆ ของฉันเอง

                “^-^v”

                แล้วยังไง –O-?” สองคนนี้เป็นญาติกัน โอเค! แต่... ฉันอยากให้อธิบายเรื่องที่พวกนายฟ่อง ( = คุย,เม้าท์) กันมากกว่านะ   

                เซโจ ก็คือ เด็กที่ฉันน่วมมันเองไงล่ะ –O-“

                แล้วนายไปน่วมทำไมอ่ะ

                พี่ชายเข้าใจผิดครับนึกว่าผมจะทำมิดีมิร้ายพี่สาว พี่ชายก็เลยเข้ามาช่วยพี่สาว โดยประทุษร้ายน้องชายของตัวเอง T^T”

                อ๋อ...ฉันเข้าใจแจ่มแจ้งแล้วล่ะ -_-;;

                ฉันเป็นพระเอกขี่ม้าขาวเชียวนะ ฮ่าๆ หัวเราะอย่างพอใจ -_-

                โดยการทำร้ายน้องชายตัวเองเนี่ยนะ -_-“

                ก็เพราะช่วยเธอต่างหากเล่า!”

                แล้วทำไมต้องแหกปากด้วยเล่า >[ ]<!” ก็ยังไม่ได้ว่าอะไรเลยอ่ะ -///-;;

                พี่สาวครับ... พี่ชายครับ...T_T”


ตาลเกือบลืมที่จะอัพนิยายเลยอ่ะ ขอโทษนะจ๊ะที่อัพช้ามากๆ

เลยอ่ะ ^_^ ม. ปลาย มันเรียนหนักจริงๆ นะจ๊ะ ไม่มีเวลาอยู่ที่

บ้านเลยอ่ะ มีแต่ช่วงกลางคืนแล้ว TT_TT มีวันพักแค่ พุธ กะ ศุกร์

แล้วพรุ่งนี้ตาลก็ต้องไปเข้ารับการรับน้อง โฮ๊กกกก!!! ตาลไม่อยากไปเลยอ่ะ

พี่เขาบอกว่าไปเพื่อจะได้สนิทสนมกับพี่ๆ เขา แต่ตาลคิดว่า ไปก็ไม่

สนิทสนมอ่ะ (เป็นคนอัธยาสัยไม่มี TTOTT) แต่เอาเถอะ ยังไงก็ไป

แค่ครึ่งวัน เพราะต้องไปเรียนต่อ -_- มีแต่เรียนอ่ะนะ แต่ก็เข้าใจตัวเอง

ว่าเรียนทำไม เรียนไปเพราะอานาคตอ่ะ เพราะงั้นตาลก็ต้องสู้ อดทน!

ทุกคนก็ด้วยนะจ๊ะ อย่าคิดท้อนะ (T^T) สู้ๆ เข้าไว้ เกรดออกมาจะได้ดีๆ

เอาเป็นว่า เจอกันครั้งต่อไปกับเรื่องที่ตาลจะบ่นให้ฟัง 55+ ไปก่อนน้า~

รักกันนานๆ นะจ๊ะ >3<~
ปล. ตัวละครงดคุย ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

591 ความคิดเห็น

  1. #459 PrAew >> ReNaillE (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 เมษายน 2554 / 21:49
    ฮาแตก

    55555555555555555
    #459
    0
  2. #375 รักยัยรั่ว (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มีนาคม 2554 / 10:37
    เด็กในผับคืนนั้นก็เป็นน้องชายห่างๆของซารังนั้นเอง
    #375
    0
  3. #344 •POPCORN• (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2553 / 17:54
    ชีวิตของเฌอแตม มีแต่ผู้ชายอ่ะนะ -.,-
    #344
    0
  4. #324 M_FOD (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2553 / 16:10
    5555+

    ตลกดีอ่า เด็กคนนั้นก็คือน้องของซารังนั้นเอง

    :)
    #324
    0
  5. #319 NG'NooN'Red Balloon (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2553 / 14:38
    ซารัง ทำร้าย น้องชาย ตัวเอง เหอๆ
    สนุกอ่ะ พี่หล่อ น้องหล่อ ><
    #319
    0
  6. #297 คนรักของซอจู (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2553 / 19:27
     กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด
    เซโจน่ารักที่สุด !
    เซโจคู่กะไอเฟลจริงๆน่ะหรอ
    อ้ากกกก ยิ่งคิดยิ่งเพ้อคับพี่น้องงงง

    โฮกกกกกกก 
    รอไอเฟล เซโจ เสมอค้ะ ! ^^'
    #297
    0
  7. #277 Lee_Hongki~jang (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2553 / 21:45
    หนุกๆๆๆๆ
    รีบอัพนะ
    ชอบทุกคนเลยๆๆ
    #277
    0
  8. #275 ท้องฟ้าไร้สี (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2553 / 17:46
    เซโจ??
    อัดน้องชายตัวเองนี่นะ -o-
    ตอนแรกก็นึกว่าไม่รู้จักกัน ToT
    #275
    0
  9. #274 Bz point (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2553 / 17:22

    สู้ๆน้า

    #274
    0
  10. #273 nat-thew >0 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2553 / 19:35
    น่ารักมากเลยอ่ะ

    อัพไวไวนะ ^O^

    #273
    0
  11. #272 oo_ornny (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2553 / 10:12
    ตั้งใจเรียนนะค่ะ ^^
    #272
    0
  12. #271 be-bow (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2553 / 08:50
    ตั้งใจเรียนนะคะ^--^
    #271
    0
  13. #270 bow21 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2553 / 22:22
    ค่ะพี่ก็ตั้งใจเรียนนะ ช่วงนี้เริ่มเรียนแล้วหนูก็เครียดๆเหมือนกันอ่ะค่ะ สู้ๆๆนะคะพี่
    #270
    0
  14. #268 nat-thew >0 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2553 / 17:33
    มาตั้งหน้าตั้งตารอกันเถอะ 555

    รออยู่นะ ^O^
    #268
    0
  15. #265 bow21 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2553 / 16:48
    รอค่ะ แต่อย่านานน๊าๆๆๆๆๆๆๆๆ ตรอมใจแล้วอ่ะ อยากอ่านเรื่องนรี้สุดๆเลยค่ะ เปิดเทอมแล้วด้วย ไม่รู้จะได้เปิดเข้ามารึป่าวนะคะ แต่จะติดตามเรื่องนี้แน่นอนค่ะ
    #265
    0
  16. #264 !_(Jo)_(LiE)_! (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2553 / 12:47
    รอออ!!~
    มาเร็วๆนะค้า~
    #264
    0
  17. #263 Moๆๆ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2553 / 23:56
     จะรออ่านค่ะ
    #263
    0
  18. #262 -VenomancerGirL- (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2553 / 21:01
    รอค่ะรอ ไรเตอร์ สู้ ๆ
    #262
    0
  19. #261 ja_baa-smile (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2553 / 20:00

    รอจร้า

    #261
    0
  20. #260 be-bow (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2553 / 18:30
    รอจ้า^______^
    #260
    0
  21. #259 NG'NoOn'Cassiopeia. (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2553 / 16:26
    รอค่ะรอ  ^O^
    #259
    0
  22. #257 oo_ornny (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2553 / 14:51
    จ้า  จะรอๆจ้า
    #257
    0