Disguise ปฏิบัติการลับกิ๊กกั๊กหัวใจนายไอดอล ♥

ตอนที่ 12 : Disguise :'} Chatper 9 ผมจะไม่เลิกกับเธอ O_O!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,379
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    30 เม.ย. 53




-9-

ผมจะไม่เลิกกับเธอ

 

                พรึ่บ!

                แขนของฉันถูกกระชากออกอย่างแรงโดยฝีมือของยัยผู้หญิงบ้าพลังคนนี้ หรือ ยาหยี นั่นเอง TOT ว๊ากกกก!!! ยัยบ้านี่มันเป็นก๊อตซิลล่าหรือยังไง แรงถึงได้เยอะมโหราฬขนาดนี้น่ะ T^T

                หลอนทำให้ฮันนี่ของฉันเปลี่ยนไป!” ไม่พูดเปล่ายัยนั่นกดน้ำหนักมือของตัวเองลงที่แขนเล็กๆ ของฉัน อ๊ากกก!!! ยัยตัวอันตรายฉันเจ็บนะ TOT

                จะ...เจ็บ!” ฉันครางออกมาเบาๆ เผื่อยัยนั่นจะเห็นใจกลับมาเป็นคนจิตใจดีบ้าง

                แต่เปล่าเลย... ยัยนั่นเมื่อได้ยินฉันครางออกมาอย่างนั้นเธอก็แสยะยิ้มอย่างสะใจพร้อมกับเพิ่มแรงเข้าไปอีก ว๊ากกกกกกก TTOTT!!!

                อีตาบ้าซารัง มัวทำอะไรอยู่วะ รีบๆ มาช่วยฉันซักทีเซ่!!!

                ฮันนี่รักหลอนมากขนาดนั้นเลยเหรอ!”

                ไม่รู้!” ฉันเคร่นเสียงตอบยัยนั่น โอ๊ยๆๆๆ ฉันเจ็บนะเฟ้ย TOT

                ยาหยี หยุดเดี๋ยวนี้!” ซารังตะคอกเสียงดุใส่ยาหยี เล่นเอายัยนั่นผงะไปและก็เป็นผลทำให้แขนของฉันถูกปลดปล่อยออกจากน้ำมือของยัยบ้าพลังนั่น! ฉันรีบวิ่งไปหลบอยู่หลังของซารังอย่างรวดเร็ว

                ฉันเปล่ากลัวยัยนั่นนะ แต่ฉันต้องแสดงเป็นคนไร้เดียงสาเอาไว้ มันถึงจะน่าสงสาร จริงป่ะ TOT?

                ฮันนี่!”

                เราจบกันตรงนี้ ลาก่อนยาหยี สิ้นสุดคำพูดของซารังที่อาจจะทำให้ยัยนั่นแค้นหนักขึ้น แต่เขากับไม่สนใจยัยนั่นเลยแม้แต่นิดเดียว เขาหันมามองฉันก่อนจะจับมือของฉันไว้แน่นและลากฉันเดินผ่านยัยนั่นไปอย่างไม่รู้สึกรู้สา แต่เห็นจะไม่ใช่ฉัน เพราะรังสีอำมหิตจากยัยนั่นฉันโดนไปเต็มๆ เลยล่ะ TT^TT

               

                เงียบ

                เงียบ

                แล้วก็ เงียบ...

                ฉันนั่งอยู่ในรถสปอร์ตคันโก้ของอีตาซารังโดยมีซารังนั่งขับอย่างใจจดใจจ่อ ฉันรู้สึกอยากจะกระอักความเงียบตายจริงๆ เลย T^T ทำไมหมอนี่ถึงได้เงียบอย่างนี้เล่า ตั้งแต่ลากฉันออกมาจากยัยบ้าพลังคนนั้นแล้ว จนมาถึงรถเขาก็ยังคงเงียบ ไม่พูดไม่จา เหมือนคนถูกเย็บปากเลยอ่ะ T-T แถมเขายังทำหน้าตายได้อีก เมื่อฉันมองแล้วรู้สึกขนแขนสแตนอัพกันหมดเลย จะว่าเขาเสียใจที่บอกเลิกกับยัยนั่นก็คงจะไม่ใช่ เพราะเขาเป็นคนบอกเลิกกับยัยนั่นเองอ่ะ

                เป็นบ้าอะไรอีกวะเนี่ย!

               

                ปัง!!!

                เสียงปิดประตูห้องอย่างแรงจนเกิดเสียงขึ้น ฉันมองซารังที่เดินลับหายเข้าไปในห้องนอนของตัวเอง แง้! ฉันไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้เลยอ่ะ ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย T^T

                ไปนั่งที่โซฟา ฉันสะดุ้งขึ้น เมื่อจู่ๆ ซารังของโผล่ออกมาจากห้องตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้แถมยังสั่งให้ฉันไปนั่งที่โซฟาอีก ในมือของเขาถือกล่องยา ที่ฉันรู้ว่ากล่องที่เขาถือมันคือกล่องยา เพราะหน้ากล่องมันเป็นสัญญาลักษณ์ของโรงพยาบาลอ่ะ แต่... เอาออกมาทำไมอ่ะ?

                ...

                ไม่ได้ยินหรือไง ฉันบอกให้ไปนั่งที่โซฟา!” ซารังขึ้นเสียงใส่ ฉันสะดุ้งอีกครั้ง ก่อนจะพยักหน้าอย่างลังเลกับอารมณ์ของเขา

                ...

                เอ้า! พยักหน้าแล้ว ก็ไปนั่งสิ

                รู้แล้วน่า~” เป็นบ้าอะไรของนายฟะ! ฉันเดินกระทืบเท้าเล็กน้อยไปนั่งที่โซฟาตามคำสั่งครั้งที่สามของเขา ซารังตามฉันมานั่งลงที่โซฟาข้างๆ ฉัน เขาวางกล่องยาไว้โต๊ะกระจกเล็กๆ ข้างหน้า

                ขยับเข้ามาหาฉัน

                หา?” ฉันถึงกับอุทานเสียงออกมาอย่างแปลกใจเมื่อเขาบอกให้ฉันขยับเข้าไปหาเขา ขยับทำเพื่อเรอะ! ทะลึ่งแล้วนะ อีตานี่ -_-^

                ขยับเข้ามาสิ –O-^”

                ปีศาจเข้าสิงนายอีกแล้วเรอะ!”

                ขยับเข้ามา!”

                นายจะทำอะไร อย่าคิดมาทะลึ่งกับฉันนะ -_-^” ฉันถอยกรูดจนติดกับพนักพิงโซฟา ไอ้บ้านี่! ทะลึ่งแล้วๆ อย่าเข้ามานะเว้ย TOT

                บอกให้ขยับเข้ามา ไม่ใช่ขยับออกไป บอกยากจริงนะยัยขี้เหร่!”

                พรึ่บ!

                ซารังคว้ามือมาจับแขนของฉันไว้จากนั้นเขาก็กระชากฉันให้ขยับเข้ามาอย่างรวดเร็ว จนหน้าของฉันเกือบทิ่มลงกับเบาะโซฟา TOT

                ปีศาจร้ายเข้าสิงแหงๆ

                นะ...นี่!”

                ซารังไม่ฟังเสียงที่ฉันครางเบาๆ เขาเจ็บแขนของฉันไว้แน่นก่อนจะถลกแขนเสื้อข้างขวาของฉันขึ้น! O_O!

                อยู่นิ่งๆ ซารังยื่นมือไปหยิบกล่องยามาไว้ที่ตักของเขาก่อนจะหยิบสำลีออกมาและตามด้วยน้ำยาแอลกอฮอล์ เอ๊ะ...นี่มันเครื่องมือล้างแผลนี่นา

                พรึ่บ!

                อ๊ายยยยยยย >O<!!!”

                ฉันร้องเสียงหลงทันทีเมื่อซารังเอาสำลีที่ชุบกับแอลกอฮอล์มาแตะที่แขนของฉัน โอ้ยๆๆๆ ทำไมมันถึงเจ็บจังเลยฟะ! อ๊ะ! นึกออกแล้ว แขนข้างขวาของฉันมันโดนยัยบ้าพลังนั่นหยิกเอานี่นา แง้! แขนฉันเป็นแผลเลยอ่า TTOTT~

                ฟู่~”

                ลมเย็นๆ ปะทะลงที่แขนของฉัน ฉันลืมตาขึ้นมองก่อนจะเห็นว่าซารังก้มหน้าลงมาเป่าแขนของฉัน ฉันมองเขาอย่างแปลกใจกับสิ่งที่เขาทำ!

                ซารัง...

                อยู่นิ่งๆ ก่อนเถอะ อย่ากระดุกระดิกประโยคนี้ เป็นประโยคคำสั่งใช่มั้ย T_T?

                 ฉันเงียบไม่พูดอะไร อยู่นิ่งๆ อย่างที่ซารังสั่ง จากนั้นซารังก็หยิบเอา... นั่นมัน... ทิงเจอร์ ไม่ใช่หรอ O_O!

                ไม่ทาไอ้นี่ไม่ได้หรอ TOT”

                ไม่ทาก็ไม่หาสิ

                แต่มันแสบ TOT” นั่นแหละ คือ เหตุผลของฉันที่ไม่อยากท่าไอ้ทิงเจอร์นี่ เพราะมันแสบมากเลยอ่ะ ตอนเด็กๆ ฉันรับรู้ถึงความทรมานจากไอ้สิ่งนี้ และตัดสินใจแล้วว่าชาตินี้จะไม่ขอแตะมันอีกเลย TOT (อะไรจะเว่อร์ขนาดนั้น -_-?)

                นิดเดียวเองน่า

                มะ...ไม่เอา

                มันก็แสบแค่นิดเดียวเอง เดี๋ยวก็หายแล้ว

                “TOT”

                ไม่ต้องกลัวหรอกน่า ยัยขี้เหร่ ^^”

                ฮึก!”

                เฮ้ย! ร้องไห้เลยหรอ O_O!” ซารังมองฉันจนตาของเขาเกือบจะถลนออกมา เพราะว่าตอนนี้น้ำตามันไหลพรากๆ ออกมาแล้วอ่ะ อ๊ากกก!!! น่าอายจริงๆ เลย >O<

                ไม่เอา... ฮึก!”

                ทำเป็นเด็กๆ ไปได้... ถ้างั้น เดี๋ยวเทวดาคนนี้จะปกป้องแผลน้อยๆ ของหนูเองนะ ^^”

อีตานี่ เห็นฉันเป็นเด็กห้าขวบหรือไงวะ –O-^

                ฉันไม่ใช่...

                พรึ่บ!

                ว๊ากกกกกกก >O<!!!”

                พรึ่บ!

                ฟู่~ ฟู่~”

                ฮึก! ฮึก!”

ฮึก! ไอ้บ้า นายหลอกให้ฉันเลิกสนใจกับไอ้ทิงเจ้อร์นั่น! แง้~ แสบอ่ะ... แต่ทำไม แสบไม่เยอะเลยวะ TOT??

                ฟู่~ ฟู่~ ฟู่~”

                พอได้แล้วน่า ฉันบอกซารังให้หยุดเป่าแขนของฉัน ลมเย็นๆ ที่ปะทะลงบนแขนของฉันมันทำให้ฉันรู้สึกไม่ค่อยแสบมากเท่าที่เคยรับรู้มา

                ไม่แสบแล้วหรอ

ซารังเงยหน้าขึ้นมาถาม เมื่อถามเสร็จเขาก็ก้มเป่าแขนของฉันต่อ –O-;

ฉันไม่แสบแล้ว!” ฉันร้องบอกเขา ซารังหยุดเป่าและเงยหน้ามองฉันก่อนที่รอยยิ้มของเขาจะหุบลง เป็นใบหน้าที่นิ่งเฉย เขาเก็บอุปกรณ์ท่าแผลลงกล่องยาแล้วก็เงียบ นิ่ง ไป –O-;??

เป็นไรอีกฟะ! ฉันเกลียดบรรยากาศแบบนี้ที่ซู้ดดดด >O<!!!

ขอโทษด้วย

                ...!” บรรยากาศที่เงียบไปเมื่อสักครู่ถูกทำลายลงด้วยคำพูดรู้สึกผิดของเขา ซารังหันมามองฉัน แววตาของเขาเหมือนรู้สึกผิดมาก แต่รู้สึกผิดเรื่องอะไร?

                ยาหยีทำให้เธอเจ็บตัว ฉันต้องขอโทษด้วย อ๋อ... ที่แท้ก็เรื่องที่ยัยบ้าพลังทำให้แขนฉันเป็นแผลนี่เอง

                นายไม่ได้ทำฉันเจ็บนี่นา แต่ยัยนั่นต่างหากล่ะ

                แต่ฉันเป็นคนทำให้เธอโดน

                ...

                ยาหยีอาจจะโกธรฉันที่โดนฉันบอกเลิก เลยมาลงที่เธอ

                มันคงจะเป็นกรรมของฉัน –O-“

                คราวหน้าฉันจะไม่ให้เกิดขึ้นอีก เขาจับมือฉันขึ้นมากุมไว้

                ไม่ต้องถึงขนาดนี้ก็ได้... ฉันว่าพลางดึงมือตัวเองออก

                ก็ฉันรู้สึกแย่... แขนของเธอจะเป็นแผลเป็นหรือเปล่าก็ไม่รู้

                ทำไมนายจะต้องสนใจฉันมากขนาดนี้ด้วยเล่า!”

                ก็ฉันลากเธอเข้ามาในชีวิตของฉันไง

                แล้วนาย... บอกเลิกเธอไปทำไมล่ะ ดูเหมือนนายเองก็ยังรักเธออยู่นิ่

                หึ! ยาหยีเป็นดาราชื่อดังมากในตอนนี้ งานของเธอเยอะ เวลาของเธอก็น้อยจนฉันเริ่มลังเลใจ...

                ...

                จนฉันเห็นบางอย่างเข้า... หึ! ช่างมันเถอะ มันเป็นเรื่องแย่ๆ น่ะ ^^” รอยยิ้มของซารังที่คลี่ออกมานั้น มันทำให้ฉันรู้สึกว่ามันไม่ใช่รอยยิ้มที่เขาตั้งใจจะยิ้ม แต่เขาฝืนยิ้มมันออกมาต่างหาก เรื่องมันเป็นยังไงกันนะ มันคงต้องเป็นเรื่องที่ร้ายแรงมาก ถึงทำให้เขาบอกเลิกกับยัย...ดารานั่น!

                อ่า! ยัยนั่นน่ะเหรอ ยาหยี (อดีต)แฟน ของซารังน่ะ ยัยดาราที่เมื่อไม่นานมานี้มีข่าวว่าแอบกุ๊กกิ๊กนอกจอกับเฮลเลน ดาราหน้าใหม่ไฟแรง! (เพิ่งนึกออก -_-;)

                อ่าฮะ! สงสัยต้องเป็นเรื่องนี้แน่ๆ ถึงทำให้เขาเลิกกับยัยบ้าพลังนั่น -_-!^

                แต่นายคบกับยัยนั่นได้ยังไงกัน ร้ายก็ร้ายอ่ะ

                ก็เพราะตอนนี้ไม่ใช่แล้วนี่

                ออด...

สิ้นสุดคำพูดของซารัง เสียงออดหน้าห้องก็ดังขึ้น

ออด... ออด...

ใครกันวะ ขยันกดจริงๆ เลยเว้ย -_-^

ใครมาวะ -_-^^”

ซารังสถบออกมาด้วยอารมณ์หงุดหงิด เขาลุกออกจากโซฟาและเดินตรงไปยังประตูห้อง ฉันลุกขึ้นจากโซฟาและเดินไปหยุดอยู่ข้างหลังของเขา หน้าจอปรากฏใบหน้าผู้ชายคนหนึ่งที่ฉันไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน ซารังถอนหายใหญ่ออกมาเฮือกใจก่อนจะเปิดประตูออก

แฮ่ก... งานเข้าแล้วครับ น้องซารัง!” ผู้ชายสวมแว่น รูปร่างผอมมาก ใบหน้าซีดๆ บอกซารังอย่างร้อนรน และนั่นก็ทำให้ซารังมีอารมณ์ร่วมไปด้วย (ห้ามคิดลึกๆ)

งานอะไรครับพี่!”

นั่น... ผู้หญิงที่น้องซารังประกาศว่าเป็นแฟนใช่มั้ยครับ พี่ชายสวมแว่นเหลียวมามองฉันที่หลบอยู่ข้างหลังของซารัง

ครับ ซารังตอบอย่างเรียบเฉย

เรื่องนี้ล่ะครับ ที่ทำให้น้องซารังงานเข้า

...!”

 

ผ่านไปสองชั่วโมงได้ ฉันนั่งรอซารังอยู่หน้าห้องประชุมของบริษัทค่ายเพลง G-music ไม่รู้ว่างานอะไรเข้ากับซารัง ป่านนี้แล้วยังไม่ออกมาอีก ในตอนแรกฉันคิดว่าจะไม่ได้มาด้วยแล้ว แต่เมื่อพี่สวมแว่นนั่นบอกว่าต้องให้ฉันไปด้วย และนั่นก็เลยทำให้ซารังลากฉันมาที่นี่ด้วย ระหว่างนั่งมาในรถ ซารังบอกเพียงแค่ว่า ไม่ต้องกลัว ฉันแปลกใจมากกับคำพูดของเขา และนี่มันก็สองชั่วโมงจวนจะสามชั่วโมงอยู่แล้ว ซารังก็ยังไม่ออกมาอีก

แอด...

ประตูห้องบานใหญ่สีน้ำตาลถูกเปิดออกอย่างช้าๆ ฉันเด้งตัวลุกขึ้นจากโซฟาอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นว่าซารังโผล่ออกมาจากห้องแห่งนั้นแล้ว เหอะ! ตายยากจริงๆ เลย -_-;

เสร็จแล้วหรอ ฉันเดินเข้าไปหาเขา ซารังเงยหน้ามองฉันด้วยใบหน้าที่นิ่งเฉย ก่อนที่ข้อมือของฉันจะถูกจับไว้โดยซารัง

ไม่ต้องกลัวนะ ซารังพูดประโยคนั้นออกมาอีกครั้ง เขาเปลี่ยนจากที่จับข้อมือของฉันมาเป็นจับมือของฉันไว้แทน เขากระชับมือของฉันไว้แน่นมากขึ้น ก่อนจะพาฉันเดินเข้าไปในห้องประชุมนั้นที่เขาเพิ่งจะออกมา

                ตอนนี้ฉันเข้ามาอยู่ในห้องเป็นที่เรียบร้อยแล้ว บรรยากาศภายในห้องเงียบมาก ข้างหน้าฉันมีโต๊ะขนานยาวเรียงรายอยู่ ตรงกลางนั้นมีชายสวมแว่น รูปร่างท่วมนิดๆ อายุอานามก็น่าจะสี่สิบต้นๆ ได้ แต่สายตาที่เขาส่งมาให้ฉันนั้นทำให้ฉันรู้สึกเสียววาบไปทั้งตัวอย่างไม่รู้สาเหตุ แต่ไม่ได้มีเพียงชายตรงกลางคนเดียว แต่มีคนอื่นๆ ที่ฉันไม่รู้จักอีกห้าคน และพี่สวมแว่นที่ไปบอกว่าซารังว่ามีงานเข้าหนึ่งคน และฝั่งตรงข้ามนั้นก็เป็นพวก J.K.Kingpop อีกสองคน พวกเขาพากันมองมาที่ฉันกับซารังอย่างเงียบๆ -_-;;

                ซารังกระชับมือฉันแน่ขึ้นอีกครั้งก่อนจะจูงฉันไปนั่งฝั่งเดียวกันกับไบโอและจีนัส ฉันหันไปมองจีนัสก่อนจะยิ้มแหยะๆ ให้เขา อะไรกันวะ! ทุกคนเป็นอะไรไปหมดนะ แล้วจะมองฉันอะไรนักหนา ฉันบอกแล้วใช่มั้ย ว่าฉันโคตรเกลียดบรรยากาศแบบนี้ที่สุดเลย!!!

                เฌอแตมป์!”

                เสียงทุ้มต่ำ ปน แหบแห้ง ดังขึ้น ฉันสะดุ้งขึ้นก่อนจะหันไปมองต้นเสียงนั้น คนที่เรียกชื่อของฉันคือผู้ชายร่างท่วมที่นั่งอยู่ตรงกลางนั่น

                คะ... ฉันตอบเสียงแผ่ว สายตาของผู้ชายคนนั้นยังคงจับจ้องฉันอยู่ เขามองสำรวจฉันตั้งแต่หัวเลื่อนลงมาเรื่อยๆ และด้วยสายตาที่คมกริป ดุดดั่งปีศาจร้าย จึงทำให้ฉันรู้สึกเสียววาบอีกครั้ง เสียวไม่พอขนแขนฉันยังสแตนอัพกันอีกด้วย T~T

                วันนี้มีแต่เรื่องซวยๆ

                ข่าวมันหลุดออกมาเร็วมากครับท่าน ชายคนหนึ่งที่นั่งฝั่งตรงข้ามฉันบอกคนตรงกลาง ท่าน...?

                ฉันไม่คิดว่าการแถลงข่าวเปิดซิงเกิ้ลใหม่จะมีข่าวอย่างนี้ออกมาจากปากนักร้องในค่ายของเราด้วย!” เขาพุดกับชายคนเมื่อกี้ไม่ใช่หรอ แต่ทำไมสายตาถึงจ้องมองมาที่ซารังล่ะ

                พรวด!

                จู่ๆ ซารังก็พรวดพราดขึ้นลุกอย่างเร็วและด้วยอารมณ์ที่ไม่คงที่ของเขา เขายืนตัวตรงมองไปยังคนตรงกลางด้วยสีหน้าเหมือนคนจะหาเรื่อง

                ท่านประธานครับ ยังไงซะผมขอยืนยันคำเดิม

                ท่านประ...ธาน!!!

                ข่าวที่ออกไปอย่างนั้น พวกแฟนคลับต่างก็ได้รับข่าวกันไปหมดแล้ว นายรู้ตัวหรือเปล่าว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง

                ...

                แฟนๆ ต่างพากันแอนตี้ผู้หญิงที่นายประกาศออกมาว่าเป็นแฟน!”

                มะ...หมายถึงฉันใช่มั้ย =O=!

                แล้วยังไงล่ะครับ

                แล้วยังไงอย่างนั้นเหรอ! นายรู้มั้ยว่าหน้าบริษัทน่ะเต็มไปด้วยกระดาษโน้ตแอนตี้ผู้หญิงของนายน่ะ!” ฉันสะดุ้งโหยงทันที เมื่อท่านประธานชี้นิ้วมาที่ฉัน

และขณะเดียวกับซารังที่...

ปึก!!!

เสียงทุบโต๊ะดังสนั่นลั่นไปทั้งห้องประชุมด้วยน้ำมือของซารัง ทุกคนในห้องประชุมต่างพากันเงียบและมองมาที่ซารังเป็นตาเดียว รวมทั้งฉันด้วย!

ถ้าพวกแฟนคลับ แอนตี้เรื่องแฟนของผม ผมก็ไม่ขอพูดอะไรอีกสิ้นสุดคำพูด ซารังก็คว้าข้อมือฉันไปจับและดึงให้ฉันลุกขึ้นจากเก้าอี้ -_-^ ฉันเหนื่อยจริงๆ ที่ต้องถูกดึง ถูกลาก อย่างนี้เนี้ย~

หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!!”

...!!!”

บริษัทของเรามีชื่อเสียงมากเพราะวงของพวกนาย แต่หากนายทำให้วงแย่ลง แฟนๆ ไม่ติดตามผลงานของนาย แล้วบริษัทก็ยังมีผลพลอยเสียไปด้วย นายจะรับผิดชอบยังไง และไหนจะเรื่องที่ตอนแรกบอกว่าคบกับยาหยีอีก

...

ตอบฉันมาซิ ซารัง ว่านายจะแก้ปัญหานี้ยังไง!”

ตอนนี้ผมยังไม่รู้! แต่ที่แน่ๆ ผมจะไม่เลิกกับเธอ!”

...

ผมจะไม่เลิกกับเธอ!” สิ้นสุดประโยคยื่นคำขาดของเขา ซารังก็ประจันหน้ากับท่านประธานสักพัก ก่อนที่เขาจะลากฉันออกมาจากห้องอย่างไม่สนใจใยดีกับท่านประธานค่ายเพลงใหญ่ยักษ์ของเขาเลย...

งานเข้าจริงๆ แล้วล่ะค่า TTOTT~



อัพแล้ว 100% ^O^ อ่า~ ตาลขอโทษนะจ๊ะ

อัพช้ามากมายอ่ะกลับมาจากเที่ยวเข้าวันที่ 4 แล้วแหละ

 แต่ยังไม่ว่างลง5 55 5 + ยังไม่อยากกลับมาจากเที่ยวเลยอ่ะ รู้ป่ะ

ยังอยากเที่ยวอยู่ อิอิ ^.,^ อ่านตอนนี้แล้วหนุกป่ะ

ตอนนี้ตาลแต่งได้หลายตอนแล้วนะ แต่ยังไม่มีทีท่าว่าจะจบ ตอนแรก

จะให้จบตอนที่ 35 ตอน เหมือนเรื่องเดิม แต่...ตาลรู้สึกมันจะยาวๆ ยังไงก็

ไม่รู้ ฮ่าๆ ตาลอ่านข่าวแทแท ในวันสุดท้ายของการเป็นดีเจอ่ะ

น่าสงสารจังเลย วันนั้นแทแทสวยมาก แต่งน่าเข้มด้วย >-<

ดูคลิปในยูทูฟ แทแท ไปมาไปมา ดูไม่หยุดเลยอ่ะ แทแทน่ารักมาก ชอบที่สุดเลย ><

(เป็นอีกเหตุผลที่ไม่อัพนิยาย ฮ่าๆ ^-^ 

เฌอแตมป์ : ปิ๊งๆ เม้นสิคะคนดี เม้นสิคะ~ ปิ๊งๆ ^^++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

591 ความคิดเห็น

  1. #581 'TAENG' }GOO{~ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 เมษายน 2555 / 19:40
     ซารัง ><
    #581
    0
  2. #555 -ซูจูโซชิ อิอิส์+') (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กันยายน 2554 / 18:56
    กรี๊ดดดด แมนมาก T^T
    #555
    0
  3. #456 PrAew >> ReNaillE (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 เมษายน 2554 / 21:40
    ซารังน่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #456
    0
  4. #373 รักยัยรั่ว (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มีนาคม 2554 / 01:20
    แทแทน่ารักมากเลย
    #373
    0
  5. #341 •POPCORN• (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2553 / 17:07
    รักซารังที่สุด ><
    #341
    0
  6. #295 คนรักของซอจู (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2553 / 18:44
     โห้ยย อยากมีแฟนแบบนี้มั่งจัง
    ชอบบบบบบ !
    #295
    0
  7. #253 -VenomancerGirL- (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2553 / 22:50
    แทแท น่ารักสุโค่ย ><
    #253
    0
  8. #209 I AM JA (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2553 / 22:09
    อึ๋ย!!!~
    เด็ดขาดจริงๆเล๊ย

    #209
    0
  9. #204 A-onjang (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2553 / 18:02
    เฮ้ย งานเข้า
    #204
    0
  10. #203 nat-thew >0 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2553 / 17:20
    555

    ผมจะไม่เลิกกับเธอ

    ฉันจะไม่เลิกอ่านฟิคเรื่องนี้ ^O^
    #203
    0
  11. #202 IT IS SAI. (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2553 / 13:53
    ซารัง! เจ๋งมั๊กๆ
    #202
    0
  12. #201 Moๆๆ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2553 / 11:05

     ซารัง สุดยอดเล๊ย


    #201
    0
  13. #194 ท้องฟ้าไร้สี (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2553 / 15:03
    ซารังเด็ดเดี่ยวมากกกก! -
    แล้วอย่างนี้ชีวิตของเฌอแตมป์จะสงบสุขมั้ยเนี่ย
    เป็นกำลังใจให้ค่า
    #194
    0
  14. #193 be-bow (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2553 / 12:17
    หายไปซะนานเลยนะ
    คิดเถิงง>O<~
    #193
    0
  15. #192 ลินน์ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2553 / 10:56
    หายไปเที่ยวซะนานเลย

    คิดถึงนะคะเนี่ย



    แทแทน่ารักจัง

    เป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์นะคะ
    #192
    0
  16. #190 Sey Hello (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 เมษายน 2553 / 18:41
    หนุกมากคะ
    ไรเตอร์
    อัพด่วน
    เเละด่วนนี่คือ
    ด่วนจี๋5555
    ไม่ต้องรีบก้อได้นะคะไรเตอร์
    เเต่ขอให้อัพ
    เป็นกำลังใจคะ

    #190
    0
  17. #180 be-bow (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 เมษายน 2553 / 09:20
     รอจ้าๆ
    #180
    0
  18. #177 bambi (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 เมษายน 2553 / 17:42
     จะรอนะคะ

    ปล. เที่ยวให้สนุกนะคะ
    #177
    0
  19. #176 !_(Jo)_(LiE)_! (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 เมษายน 2553 / 17:32
    จะรอนะค่ะ!!!~
    #176
    0
  20. #173 NG'NOON'SHFC&CASSI_KEROC-ONAN (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 เมษายน 2553 / 22:31
    ค่า รับทราบ รอค่ะรอ^O^
    ไปเที่ยวให้สนุกนะคะ>O<
    #173
    0
  21. #172 Lee_Hongki~jang (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 เมษายน 2553 / 20:58

    คะจะรอรีบกลับมานะคะรออยู่

    #172
    0
  22. #171 ลินน์ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 เมษายน 2553 / 19:05
    จะรอนะคะ
    #171
    0