วิวาห์ป่วนรัก [HanHyuk KiHae KyuMin Yeryeo ] Yaoi (เลิกอัพ)

ตอนที่ 16 : [Yaoi] วิวาห์ป่วนรัก 10 : ลองชุดแต่งงาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,083
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    29 ก.ย. 56

วิวาห์ป่วนรัก 10

ลองชุดแต่งงาน

 

ฮยอกแจมาลองชุดก่อนเร็วลูก แม่เลือกออกมาสามแบบ ลูกแม่ชอบแบนไหนล่ะ”

ว่าพลางชี้ชวนให้ลูกชายหน้าบูดดู

 

“ชุดไหนก็ได้ฮะ ผมใส่ได้อยู่แล้ว”

ประชดเล็กน้อย

 

“เอาน่าแค่วันเดียวลูก อดทนหน่อย พอผ่านพ้นงานนี้ไปได้ ลูกก็กลับมาใช้ชีวิตเหมือนเดิม เพียงแต่ไปอยู่บ้านพี่เขาเท่านั้นแหละ”

 

“เหมือนเดิมตรงไหนฮะ ต้องจากพ่อจากแม่ ต้องไปอยู่บ้านคนอื่น แถมยังเป็นบ้านตาหื่นตื่นไม่เลือกที่นั่นอีก แล้วยังอย่างนี้ลูกจะเหลือความบริสุทธิ์ กลับมาให้เจ้าสาวของผมได้หรอฮะ”

 

“แหม คุณฮีชอลก็บอกแล้วว่าเตรียมห้องแยกไว้ให้ลูกไม่ได้นอนห้องเดียวกันซะหน่อย อย่าคิดมากสิ พี่เขาก็แค่เผลอ เอาล่ะ เราไปลองเสื้อได้แล้วไปไป”

ว่าพลางดันหลังของคนที่ยื้อน้อย ๆ ให้ก้าวไปข้างหน้า ฮยอกแจต้องเดินเข้าไปในร้านด้วยใบหน้าเหมือนเบื่อ

 

“แหมคุณน้องนี่สวยจริง ๆ เลยนะคะ เอวก็เล้กกกเล็ก ถึงจะไม่มีหน้าอกก็เถอะ แต่ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวเจ๊ดันให้ รับรองสบึ้ม จะเอาไซส์ไหนบอกได้นะคะ เดี๋ยวเจ๊จัดให้ คับ A B C D รับรองค่ะ คุณสามีเห็นแล้วจะอึ้ง”

หญิงไม่แท้จีบปากพูดในขณะฮยอกแจกำลังแต่งองค์ทรงเครื่อง

 

“เดี๋ยววันนี้ใส่วิกผมยาวนะคะ ไม่ต้องเกล้าค่ะ ปล่อยเอาไว้อย่างงั้นแหละ ขับผิวขาว ๆ ของน้องดี แล้วก็อุ้ย หุ่นน่ารัก ๆ แบบนี้เอาชุดแนบเนื้อสไตล์เช็กซี่ดีกว่าค่ะ เจ๊ชอบ เจ๊เพิ่งออกแบบเสร็จยังไม่ได้ให้ใครดูเลยนะคะ เดี๋ยวเจ๊ให้น้องฮยอกแจได้ใส่เป็นรายแรกเลยละค่ะ”

 

ฮยอกแจยิ้มแฮะ ๆ ใส่ท่าท่างที่ดูจะโอเวอร์แอคติ้งไปมากของหญิงสาวตรงหน้า

 

“ยังไงก็ได้ฮะ ผมไม่ซีเรียส”

 

อุ้ยไม่ได้ค่ะ ครั้งหนึ่งในซีวิต เจ๊ยังอยากแต่งเลย แต่ไม่มีผู้ชายคนไหนมาหล่นลงรูที่เจ๊ขุดไว้สักที”

 

ฮยอกแจแทบสะอึก แต่ก็คลี่ยิ้มกลบเกลื่อน

 

“โอเคค่ะ เจ๊วัดแล้วเรียบร้อย เดียวก่อนวันแต่งมาลองอีกที รับรองวันจริง เจิดค่ะ เชื่อมือเจ๊ได้เลย” 

หญิงสาวจีบปากจีบคอให้ความมั่นใจ

 

“ขอบคุณนะฮะ งั้นผมขอตัว”

 

“คร้า ใครได้คุณน้องไปเป็นภรรยารับรองโชคดีสุด ๆ ค่ะ”

 

“แต่ผมนะสิโชคร้าย”

ฮยอกแจพูดเหนื่อย ๆ

 

“ว้าย อย่าคิดในแง่ลบสิคะ มองโลกในแง่ดีไว้ค่ะ เหมือนอย่างเจ๊นี่แหละค่ะ” พูดจบก็ฉีกยิ้มกว้างจนฮยอกแจอดยิ้มตามไปด้วยไม่ได้

 

“อุ้ยต้าย ตาย อกอีแป้นจะแตก”

ยกมือทาบอกทั้งสองข้าง

ดูซิ ขนาดยิ้มจนเห็นเหงือก น้องยังน่ารักบาดจิต ผู้ชายคนไหนไม่หลง คนนั้นคงไม่มีอาวุธทางการทหารแน่นอนเลยค่ะ เจ๊รับรองได้”

 

ฮยอกแจยิ้มแฮะ ๆ อีกรอบ ก่อนจะรีบเดินออกไปจากกองมรสุมคำพูดที่จะส่อมากไปกว่านี้

 

“ฮยอกแจ เมื่อกี้คุณนายชเวโทรมาชวนเราทั้งครอบครัวไปทานข้าวบ้านนู้นนะลูก เดี๋ยวพอเราลองชุดกันแม่จะพาไปซื้อชุดสวย ๆ แล้วเราก็ไปบ้านนู้นกัน”

 

ฮยอกแจทำหน้าแหยง ต้องไปเจอไอ้หมอนั่นอีกเหรอ ให้ตายสิ ชีวิตบัดซบที่สุด

 

“ฮะ”

ฮยอกแจตอบกลับเสียงอ่อย

 

 

- - - The Marry - - -  

 

 

นี่ไอ้เข้ม นายจะลากฉันมาทำไม ฉันยังทำงานอยู่ไม่เห็นรึไง”

 

เห็นแต่งานของฉันสำคัญกว่า อีกอย่างเจ้าของร้านก็อนุญาตแล้วด้วย”

 

ชิ ใช้สิทธิ์การเป็นเจ้าของห้างน่ะสิ”

 

พูดมากน่า ตามมา”

 

แล้วนี่จะพาฉันไปไหน บอกกันหน่อยสิ”

 

ไปลองชุดแต่งงาน”

 

หา”

 

“ไม่ต้องมาหา ไป ๆ”

 

“ว้ายคุณน้องคิบอม พาเจ้าสาวมาแล้วเหรอคะ แหมเมื่อกี้ก็มีน้องผู้ชายหน้าสวยมาลอง แต่คนนี้ก็สวยไม่แพ้กันนะคะ ต๋ายวันนี้ร้านเจ๊หมานจริง ๆ สงสัยต้องทำบุญส่งไปให้ท่านพ่อเยอะ ๆ แล้วละคะ”

 

“รีบ ๆ เลยครับคุณเจนนี่ผมมีเวลาไม่มาก”

ร่างสูงสั่งเรียบ ๆ

 

แหม เร่งจริงนะคะ เดี๋ยวเจ๊จะเอาชุดมาให้เลือกค่ะ”

 

ไม่ต้องหรอกเสียเวลา เอาชุดไหนก็เอามาเถอะ”

ว่าอย่างเบื่อหน่าย

 

ต๋าย ถือว่าคุณคิบอมให้ความไว้วางใจในฝีมือเจ๊นะคะ งั้นเดี๋ยวเจ้จัดให้รับรองถึงพริกถึงขิงแน่นอนค่ะ”

 

นี่ไอ้เข้ม แต่งงานในโบสถ์เหรอ”

 

“อืม แล้วเลิกเรียกฉันว่าไอ้เข้มได้แล้ว ฉันคิม คิบอม”

 

โอ๊ย น่ารำคาญ ฉันจะเรียกว่าไอ้เข้มนี่แหละดีแล้วเหมาะกับผิวสีอย่างนายดี”

 

ฉันคิม คิบอม บุพการีตั้งให้ฉันก็อยากจะใช้ เพราะงั้นกรุณาเรียกดี ๆ” 

ใช้เสียงเข้ม ๆ พร้อมกับยื่นหน้าเข้ามาใกล้

 

“โอเค ก็ได้ก็ได้ ไอ้คิมคิ”

แอ่นกายไปด้านหลังเพื่อหลีกหนีใบหน้าที่โน้มลงมา 

 

ตัดไอ้ออกไปด้วย แล้วก็เรียกว่าคิบอม ไม่ใช่ คิมคิ

 

“คร้าบ คุณคิม คิบอม แล้วคุณคิม คิบอมไม่คิดจะลองชุดเจ้าสาวบ้างเหรอครับ เผื่อจะได้รู้ใจตัวเองว่าจริง ๆ แล้วตัวเองน่ะตุ๊ดแตกเหมือนกัน ฮ่า ๆ ๆ”

 

ฉันไม่ได้เป็นตุ๊ด แต่นายไม่แน่ไอ้หน้าหวาน”

ตอบกลับยียวน

 

“นี่ขืนพูดมากปากนายแตกแน่”

คนล้อเปลี่ยนโหมดทันที

 

คิดว่าจะทำได้รึไง”

ตอบกลับนิ่ง ๆ พร้อมเคลื่อนที่พากายอันใหญ่โตของตัวเองทาบทับลงบนเงาของอีกคน ส่วนดงเฮเมื่อเห็นว่าอีกคนเอาจริง ร่างบางสบัดใบหน้าหนี ก่อนจะเดินเลี่ยงไปอีกทาง

 

หึ แก้แค้นสิบชาติก็ยังไม่สาย แล้วนายจะได้รู้ว่าการเลือกฉันเป็นคู่แต่งงาน ชีวิตของนายก็ไม่ต่างกับตกนรกไปแล้วทั้งเป็น ฮ่า ๆ ๆ

 

“น้องดงเฮคะ เข้ามาได้แล้วค่ะ”

 

“ครับ” 

ดงเฮหุบปากในใจตัวเองลงฉับ เดินหายเข้าไปในห้องพักใหญ่ก่อนจะกลับออกมาอีกรอบ 

 

ทุกอย่างลงตัวค่ะ แหมไม่คิดจะใส่มาให้เจ้าบ่าวดูหน่อยหรือคะ”

เอ่ยแซว ส่งสายตายียวนน้อย ๆ ไปยังชายหนุ่ม

 

“ไม่เป็นไรหรอกครับ ยังไงวันแต่งเขาก็ต้องเห็นอยู่ดี แค่นี้แหละ ขอบคุณนะครับคุณเจนนี่สุดสวย”

หยอดลูกยอเล็กน้อย 

 

“ว้าย~ น้องดงเฮนี่ปากหวาน แหม อิจฉาคุณคิบอมนะคะจะได้สัมผัสรีมฝีปากหวาน ๆ แบบนี้ทุกวัน”

หือ ปากไอ้หน้าหวานเนี่ย”

คิบอมมองไปยังสิ่งที่อีกคนพูดถึง ริมฝีปากอวบอิ่มที่กำลังคลี่ยิ้มน้อย ๆ ก่อนจะเม้มเข้าหากันแน่น เมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูด

 

ริมฝีปากสีแดงชุ่มฉ่ำดูเร้าและเซ็กซี่นิด ๆ น่ากดจูบจริง ๆ นั่นแหละ

 

ไอ้คิ มองหาเตี่ยอะไร เดี้ยะ โดนเหนี่ยวร่วง”

 

ว้ายยยยย! เป็นสาวเป็นนางอย่าไปพูดจาเยี่ยงนั้นสิคะ ไม่เป็นกุลสตรีเลย เราต้องเรียบร้อยอ่อนหวานค่ะ ยิ่งไปเป็นเจ้าสาวแม่บ้านแม่เรือนยิ่งต้องเรียบร้อย เข้าใจไหมคะน้องดงเฮขา

จีบปากจีบคอตีแปะเบา ๆ บนต้นแขนดงเฮเป็นเชิงสั่งสอน

 

เหอ ๆ ไม่ละฮะ ผมขอบายความเป็นกุลสตรี ลาละครับคุณเจนนี่เจอกันวันแต่ง ขอบคุณครับ”

พากันกล่าวลาเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกจากร้านไป คิดว่าจะได้กลับเลย แต่อีกคนกลับลากให้เดินตามไปอีกรอบ

 

“นี่จะพาฉันไปไหนอีกเล่า!

 

ไปร้านเสริมสวย”

 

โอ๊ย! จะไปทำไม”

 

“ฉันต้องพานายไปเจอคุณย่า คุณย่าชอบคนสวย ๆ ฉันยังไม่ได้บอกท่านว่า คนที่ฉันจะแต่งงานด้วยเป็นผู้ชายและไม่ได้บอกท่านด้วยว่าแค่จ้างนายมาเท่านั้น เพราะงั้นนายต้องแกล้งทำตัวเป็นแฟนของฉันจริง ๆ และต้องทำให้คุณย่ายอมรับนายให้ได้ ขืนไม่ทำแบบนี้ เดี๋ยวคุณย่าก็สรรหาผู้หญิงมาให้ฉันแต่งงานอีก เพราะงั้นงานของนายก็คือ ต้องเอาชนะใจคุณย่าให้ได้”

 

“เรื่องไรจะทำ”

ตอบกลับทันควัน

 

“มันอยู่ในกฏที่ฉันให้นายเซ็นไปเมื่อวาน นายไม่ได้อ่านรึไง”

 

กฏอะไร?

คิ้วเรียวขมวดเล็กน้อย เมื่อวานก็สรรพแต่เซ็นไม่ได้สนใจอะไรมากมายนอกจากจำนวนเงิน

 

หึ ๆ ไม่ได้อ่านจริง ๆ สินะ”

 

“กฏข้อที่หนึ่ง นายต้องแต่งงานกับฉันเป็นเวลาหนึ่งปี ถ้ายกเลิกสัญญาก่อน ต้องคืนเงินกลับมาเป็นสองเท่าของเงินที่จะต้องจ่าย”

 

“กฏข้อที่สอง นายต้องเอาชนะใจคุณย่าฉันให้ได้ ถ้าทำไม่ได้ จะถูกปรับเงินครั้งละแสนวอน แต่ถ้าทำให้ท่านพอใจได้ จะได้เงินเพิ่มครั้งละแสนวอนเช่นกัน”

 

“กฏข้อที่สาม นายต้องทำหน้าที่กันพวกผู้หญิงออกไปจากชีวิตฉัน ยกเว้นคนที่ฉันต้องการจะคั่วเท่านั้น ถ้าทำได้ เพิ่มให้คนละแสนวอนเช่นกัน”

 

“กฏข้อที่สี่ หากนายจิกของไปแม้แต่ชิ้นเดียว เงินที่นายควรจะได้ทั้งหมดสูญ”

 

ดงเฮอ้าปากตาค้าง มีกฏแบบนี้ด้วยเหรอ

 

คิบอมอมยิ้มมุมปาก หึ ๆ ต้องเล่นแบบนี้ ไม่งั้น ฉันไม่ไว้ใจนายหรอกนะ นายหน้าหวาน

 

นาย นายมันขี้โกง”

ชี้นิ้วใส่หน้าอีกคนอย่างเหลืออด

 

ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดนี่ นายไม่ได้อ่านให้ดี ๆ เอง และอีกอย่าง ถ้าทำได้ นายก็ได้เงินเพิ่ม แต่ถ้าทำไม่ได้ ก็แค่ถูกหักเงิน แค่นั้นเอง สมน้ำสมเนื้อกันดี ฉันไม่เคยเอาเปรียบใครนะ”

 

อึย~ คอยดูเถอะ ฉันจะต้องเอาคืนให้ได้”

ดงเฮขู่ฟ่อ

 

“พูดมากน่า ไปกันได้แล้ว”

ว่าพลางจับแขนเรียวให้เดินตามตัวเองไปจนถึงร้านเสริมสวยที่อยู่ภายในห้าง

 

ว้าย คุณคิม คิบอมมาแล้วเหรอคะ เชิญเลยค่ะ ว้ายยยยนี่เจ้าสาวใช่ไหมคะ อุ้ยสวยเริดค่ะ เดี๋ยวแนนซี่จะจัดให้นะคะ”

สิ้นคำหญิงเทียมอีกนาง ดงเฮก็ถูกกระชากซะจนร่างบางถลาไปตามแรงมือ ก่อนที่จะมีมืออีกสี่ห้าคู่มายุบยับตามเนื้อตามตัว ตั้งแต่ตัดผม ถอนขน ฟอกสีฟัน ขัดผิว ขัดไปทุกซอกทุกมุม ไม่เว้นแม้กระทั่งตรงนั้น

 

“ว้ากกก จะทำอะไรกับส่วนนั้นของผม”

 

“อุ้ยไม่ได้ค่ะ เราต้องทำให้สะอาดเข้าไว้ค่ะ สามีจะได้รักได้หลง ขนที่มีก็แว็กออกให้หมด”

 

“ไม่ต้องมายุ่ง ว้ากก ไม่ต้อง”

ร่างบางโวกโหวกโวยวายร้องห้าม คิบอมเงยหน้าจากหนังสือขึ้นไปมองเล็กน้อย อมยิ้มมุมปากบางเบา ก่อนจะก้มหน้าลงไปอีกที

 

“เอาละคะเรียบร้อย คุณคิบอมจะพาคุณมาทำสปาที่นี่ทุกวัน จนกระทั่งถึงวันแต่งนะคะ”

 

หา ผมต้องมานอนแหมะให้คุณทำนู้นทำนี่อยู่อย่างนี้เนี่ยนะ โอ๊ย ไม่เอา”

 

“ไม่ได้นะ เป็นเจ้าสาวยังไงก็ต้องทำ”

อยากจะเถียงแทบตายว่าเจ้าสาวกำมะลอครับ แต่ก็ได้แค่สงบปากสงบคำเอาไว้

 

“เดี๋ยวคุณคิบอมจะมารับนะคะ ท่านออกไปทำงานสักครู่เดียวก็คงจะกลับมา”

 

ดงเฮพยักหน้ารับ ก่อนจะหันหลังไปเคาะตู้กระจกปลาเล่น

 

“เรียบร้อยแล้วใช่ไหม”

เสียงทุ้มเอ่ยถามจากด้านหลัง ดงเฮรีบหันกลับไปมอง 

 

คิบอมจ้องมองคนที่อยู่ตรงหน้านิ่ง ปกติคนตรงหน้าก็สวยอยู่แล้ว แต่วันนี่ยิ่งสวยเข้าไปใหญ่ ริมฝีปากสีแดงแลดูชุ่มฉ่ำยิ่งกว่าเดิม ผิวพรรณผุดผ่องเส้นผมพลิ้วสลวยตกลงมาละใบหน้าด้วยผมทรงใหม่ ทุกอย่างดูดีซะจนเผลอคิดไปว่า คนตรงหน้านี้คือหญิงสาวจริง ๆ

 

มองไรหา”

ยกเว้นคำพูดนี่แหละ

 

 “เปล่า แค่เห็นว่าฝีมือคุณแนนซี่นี่ดีนะ เปลี่ยนจากตุ๊ดให้กลายเป็นผู้หญิงขึ้นมาได้”

สิ้นเสียงชายหนุ่มมือเรียวกำหมัดเอาไว้แน่น ขมเม้มริมฝีปากข่มความกรุ่นที่กำลังปะทุขึ้นเรื่อย ๆ

 

ป่ะ”

มือหนากระชากแขนร่างบางจนปลิวไปตามมืออีกรอบ

 

“ดะ เดี๋ยวไปไหนอีกละเนี่ย โอ๊ย! นี่ยังไม่หมดอีกรึไง”

 

อืม ไปดูแหวนแต่งงานกัน เดี๋ยวสั่งตัดไม่ทัน”

 

โอ๊ย เรื่องมากกันจริง จะอันไหนก็เอา ๆ ไปเถอะน่า”

 

“ไม่ได้หรอก แหวนคือสิ่งสำคัญที่คุณย่าให้ความสำคัญมาก ต้องใส่ใจหน่อย”

ร่างสูงให้เหตุผลก่อนจะพาไปยังร้านขายแหวนเพชรที่อยู่ข้าง ๆ

 

อ้ะ ชอบอันไหนเลือกเอาได้เลย”

ร่างสูงว่า ก่อนจะยืนกอดอดมองอีกคน

 

หา ให้เลือกเอาเนี่ยนะ”

 

อืม อันไหนก็ได้ แหวนนี้ฉันให้เป็นของขวัญจริง ๆ ถือซะว่าเป็นค่าจ้างล่วงหน้าละกัน”

 

ดวงตากลมโตลุกวาบ ก่อนจะหันมาส่งสายตาวิบวับใส่อีกคน

 

“จริงเหรอ”

 

คิบอมยืนอึ้งไปสามวิเพิ่งเคยเห็นเวอร์วิบวับจากร่างบาง

 

“อะ อืออันไหน ก็ได้”

ตอบกลับกุกกักเล็กน้อย ดงเฮฉีกยิ้มกว้าง ก่อนจะหันไปดี้ด้ากับการเลือกของที่อยู่ตรงหน้า

 

“อันนี้ก็ดี อันนั้นก็สวย อันที่สวย เจือกราคาถูก อันที่แพงกลับห่วยแตก”

คนปากเปราะยังคงวิจารณ์ต่อไป คิบอมยืนคิ้วผูกโบว์ นี่เลือกกันมาจะชั่วโมงแล้ว อีกคนก็ยังเลือกไม่ได้สักที

 

เลือกยากจริง เอาอันไหนก็เอา ๆ ไปสิ”

 

“ก็มันเลือกไม่ได้อะ อันไหนสวยระหว่างสองอันนี้”

ว่าพลางหยิบแหวนสองวงมาให้ร่างสูงดู คิบอมมองสิ่งที่อยู่ในมือก่อนจะชี้ไปยังอีกวงที่วางอยู่บนถาด

 

“อันนั้นจะเหมาะกับนายมากกว่า ถึงมันจะไม่ได้แพงหูฉี่อย่างที่นายเลือก แต่เหมาะกับนายมากกว่า”

 

คิ้วเรียวขมวดเล็กน้อย  ก่อนจะหันไปมองแหวนอันเกลี้ยงเกลาแต่เรียบหรูดูดีที่อยู่บนถาด

 

“ดิฉันเห็นด้วยนะคะ เชื่อคุณคิบอมเถอะค่ะ”

 

ดงเฮจำใจต้องวางแหวนแสนแพงของตัวเองลง ก่อนจะสะบัดหน้าไปอีกทาง เพราะร่างสูงจ่ายเงินสำหรับสั่งทำแหวนวงใหม่ไปเรียบร้อย

 

“อีกห้าวันมารับได้นะคะ”

 

ร่างสูงพยักหน้ารับเล็กน้อย

 

เรียบร้อยแล้วใช่ไหม”

หันกลับมาถามเสียงห้วน ร่างสูงพยักหน้ารับ

 

“ดีฉันจะได้กลับ”

พูดจบก็สะบัดตูดเดินหนีไป

 

งอนเป็นตุ๊ดแตก”

 

คนที่เดินลิ้ว ๆ นำหน้าไปก่อนหันควับกลับมามองคนพูด

 

ใครตุ๊ด”

 

“อ้าว ก็ใครล่ะ ทำหน้าเป็นตูดลิงไม่ได้กินกล้วย”

 

ใบหน้าขาวนวลเปลี่ยนสีเป็นแดงซ่านทันที

 

ไม่ได้งอนโว้ยแค่เสียดาย”

 

หึ ๆ เหรอโอเค ฉันจะพยายามทำความเข้าใจนะ”

ว่าจบก็เดินนำลิ่วไปก่อน

 

หนอยจำไว้เลย ไอ้ดำ แล้วชีวิตนายจะได้บรรลัยไปตลอดหนึ่งปีแน่ ๆ”



                    - - - The Marry - - - 

                    

“เพล้ง!

 

ดาบิน ทำอะไรน่ะลูก”

เยซองตะโกนถามหลังจากได้ยินเสียงอะไรบางอย่างตกกระทบพื้น ร่างสูงรีบละมือจากอาหารที่กำลังทำอยู่หันไปมอง    

 

ดาบินขอโทษค่ะ ดาบินทำแก้วแตกอีกใบแล้วค่ะ”

ว่าพลางทำตาปริบ ๆ จ้องมองผู้เป็นพ่อออดอ้อน มุกนี้ใช้ได้ประจำ เยซองเดินเข้ามาหาและกำลังก้มเก็บ แต่ต้องชะงักเพราะมีเสียงหนึ่งดังแทรกเข้ามาก่อน  

 

พี่เยซองไม่ต้อง

เรียววุคเดินเข้ามาในครัว ปรายตาไปยังสาวน้อยหน้าตาน่ารักที่ยืนทำตาปริบ ๆ ดังเช่นเคย 

 

“พี่ทำกับข้าวต่อเถอะ เดี๋ยวผมจัดการเอง”

 

อืมได้”

ร่างสูงรับปาก เดินกลับไปหวังทำกับข้าวต่อ

 

ดาบิน”

 

เยซองหันมามองงง ๆ เพราะเรียววุคไม่ได้ก้มลงเก็บอย่างที่ตัวเองคิด แต่กลับนั่งไขว่ห้างแหมะ อยู่ที่เก้าอี้กินข้าวแทน

 

เก็บสิลูก หนูเป็นคนทำ หนูต้องรับผิดชอบในสิ่งที่หนูทำ แต่ก่อนเก็บหนูไปเอาถุงมือมาใส่ก่อน แล้วไปเอาที่โกยขยะกับไม้กวาดมา และที่สำคัญ ไปใส่ถุงเท้าและร้องเท้าเดินในบ้านมาด้วย ไปเตรียมของก่อน เดี๋ยวม๊าจะรอ”

เรียววุคสั่งเสียงเรียบ เยซองขมวดคิ้ว

 

ทำไมไม่เก็บเองละ นั่นแก้วนะเรียววุค เกิดบาดแกขึ้นมาจะทำยังไง”

 

เรียววุคปรายตามามอง เยซองสะอึกเล็กน้อย รีบหุบปากฉับจ้องมองสิ่งที่ดาบินทำ เจ้าตัวเล็กเบะปากน้อย ๆ อย่างขัดใจ ก่อนจะเดินคอตกไปทำตามคำสั่ง

 

วิ่งหายเข้าไปในห้องนอนพร้อมกับออกมาด้วยถุงเท้าคนละลายคนละข้าง ๆ คงจะรีบหรือไม่ได้ใส่ใจกันแน่ วิ่งไปเปิดลิ้นชักหยิบถุงมือยางที่ใหญ่กว่ามือเล็กมาใส่ 

 

แค่ประคองให้มันอยู่ในมือก็ยากแล้ว แล้วนี่จะเก็บกันยังไง

 

ไปเอาหนังยางมารัดไม่ให้มันหลุดออกจากมือลูก”

เรียววุคว่าพลางบุ้ยโบ้ยปากไปยังกล่องหนังยาง เจ้าตัวเล็กวิ่งดุก ๆ ไปเอามาใส่ มือแรกใส่ได้ง่าย ๆ อยู่หรอก แต่อันที่สองใส่ยากน่าดู 

 

พอเสร็จสิ้น ดู ๆ ไป เหมือนตะพาบน้ำหรือไม่ก็พรายที่มีมือสีส้ม เยซองหลุดขำพรืดกับสิ่งที่เห็น

 

หลังจากทุลักทุเลใส่จนเรียบร้อยก็วิ่งไปเอาไม้กวาดที่ใหญ่กว่าตัวและที่ตักขยะ ลากอย่างยากลำบากมานั่งลงยังข้าง ๆ กองเศษแก้วที่ตัวเองทำ ดาบินชอบทำแก้วแตกเพราะความไม่ระวังเป็นประจำ แต่ส่วนมากแตฮีจะรีบวิ่งเข้ามาเก็บ รึไม่ก็เยซอง  

 

แต่ไม่ใช่กับเรียววุค

 

ค่อย ๆ เก็บไม่ต้องรีบ เก็บจากชิ้นใหญ่ลงที่ตักขยะก่อน แล้วค่อยเก็บชิ้นเล็ก ๆ”

เรียววุคสอนอีกที มือเล็กภายใต้ถุงมือพราย มือเดียวเก็บไม่ได้ ต้องใช้สองมือช่วยกันประคอง ค่อย ๆ กอบใส่ที่ตักขยะ จนกระทั่งเศษแก้วอันใหญ่ ๆ หมด

 

“เอาไปทิ้งที่ถังขยะใหญ่ก่อน แล้วกลับมาใช้ไม้กวาดกวาด”

 

ดาบินรีบประคองที่ตักขยะไปทิ้งในถังขยะใหญ่ ก่อนจะเดินกลับมาใช้ไม้กวาดค่อย ๆ กวาดต้อนลงที่ตักอย่างยากลำบาก คงจะเหนื่อยน่าดู เพราะเหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายขึ้นเต็มใบหน้าเลย

 

เรียบร้อยแล้วก็ไปเอาผ้าชุบน้ำมาถู

เรียววุคสั่งต่อ ดาบินรีบเดินหอบ ๆ ไปทำตามจนกระทั่งเสร็จสิ้น

 

ดีมากจ้ะ”

เรียววุคย่อตัวลงไปนั่งคุกเข่าอยู่ที่พื้น ยื่นมือออกไปลูบหัวกลมเบา ๆ   

 

เก่งจังเลย ลูกใครเนี่ย”

กล่าวชมด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะใช้มือแกะหนังยางและถุงมือออกให้เจ้าตัวเล็ก

 

ลูกมาม๊าอยู่แล้ว ดาบินเก่งใช่ม้า แต่เหนื่อยจัง”

 

นั่นแหละ ป๊ากับม๊าก็เหนื่อยที่ต้องมาตามเก็บสิ่งที่ดาบินทำ เพราะงั้นครั้งหน้าระวังไว้นะลูก ไม่งั้นคนที่เหนื่อยก็เป็นลูกเอง แต่ว่าลูกม๊าน่ารักมาก หันไปดูผลงานตัวเองซิ เอี่ยมอ่องเชียว”

กล่าวชมจนแก้มป่องเบอร์สองของบ้านฉีกยิ้มจนแก้มปริ

 

ขอบคุณค่ะ ดาบินเขิ้นเขิน”

ร่างเล็กซุกใบหน้าลงกับอกเรียววุค เรียววุคกอดตอบพร้อมกับอุ้มเจ้าตัวน้อยไปนั่งบนตักตัวเอง และหันไปมองอีกคนที่ยืนมองตัวเองอยู่

 

มองทำไม”

 

“เปล่า ผมเป็นนักจิตวิทยาแท้ ๆ แต่ยังลืมวิธีการสั่งสอนบุตรหลานด้วยวิธีไซโครแบบนี้เลย แต่คุณกลับทำได้ ผมละอายแทนตัวเองจริง ๆ”

ว่าพลางเกาหัวตัวเองไปมา

 

เอ๋

เรียววุคเอียงคอน้อย ๆ อย่างสงสัย ไซคงไซโครอะไร

 

วิธีการที่คุณสั่งสอนน่ะ เป็นวิธีการพัฒนาตัวเองหรือคนอื่นโดยการชื่นชม ยิ่งเรากล่าวชมในสิ่งที่ต้องการให้อีกคนเปลียนแปลงนิสัยมากเท่าไหร่ คน ๆ นั้นจะเปลี่ยนนิสัยได้เร็วมากขึ้น  และมีความสุขที่ได้ทำมากขึ้นและอีกอย่างนิสัยเหล่านั้นจะกลายเป็นนิสัยถาวรด้วย แตกต่างกับการตำหนิติเตียนหรือการด่า เพราะจะทำให้เกิดอคติขึ้นในจิตใจ ทั้งกับตัวคนทำและตัวคนสั่งให้ทำด้วย คนพวกนี้จะเปลี่ยนแปลงนิสัยได้ไม่ถาวร ดีไม่ดีเกิดการต่อต้านรุนแรงทีหลังอีกด้วย แต่วิธีการสั่งสอนของคุณจะทำให้ดาบินรู้ว่า เธอไม่ควรจะทำผิด และทุกครั้งที่เธอทำผิด เธอจะรีบแก้ไขปัญหา เพราะจะทำให้เธอได้รับคำชม นั่นแหละ”

 

เรียววุคนั่งฟังจนจบ ก่อนจะพยักหน้าทำความเข้าใจ ไซคงไซโครอะไรไม่เข้าใจนักหรอก แต่ถ้าสิ่งที่เขาทำมันดีก็โอเคแล้ว ไม่งั้นคงไม่สามารถพัฒนาบุคลากรในสังกัดกว่าสามร้อยชีวิต ให้ทำงานอย่างลื่นไหลได้หรอก

 

คุณเก่งจังเลยเรียววุค”

เยซองเอ่ยชม

 

จะใช้ไซโครกับผมรึไง พ่อหมอ”

เรียววุคแซวกลับ เยซองฉีกยิ้มกว้าง

 

“เปล่าผมชมจริง ๆ”

 

ไปทำอาหารได้แล้ว ผมกับดาบินหิว”

เร่งรัดกลาย ๆ เพราะขืนชมมาก ๆ ความร้อนที่มันกำลังพุ่งขึ้นอาจจะแสดงออกมาทางสีหน้าได้ ต้องรีบต้อนให้อีกคนหันหลัง เรียววุคถึงปลดปล่อยความแดงของตัวเองจนเต็มใบหน้า

 

ม๊าเป็นอะไรรึเปล่าค่ะ หน้าแดงแป๊ดเลย”

เรียววุคสะดุ้ง

 

จริงสิ มัวแต่หลบเยซองลืมไปว่ามีดาบินอยู่

 

มะ ไม่มีอะไร มันร้อนน่ะ”

 

อ๊า แอร์บ้านเราเย็นจะตาย ร้อนตรงไหน”

ดาบินเถียง

 

“ก็ม๊าร้อนนิ”

 

เยซองหันกลับมามองใบหน้าแดง ๆ ของอีกคน มันแดงจริง ๆ นั่นแหละ แดงจนน่ากลัว

 

“เรียววุค คุณเป็นอะไรรึเปล่า”

ว่าพลางสาวเท้าเข้ามาใกล้

 

มะ ไม่มีอะไร”

สิ้นเสียงมือหนาแตะลงบนหน้าผากกลมมนเบา ๆ 

 

“หือ ตัวก็ไม่ร้อนนี่น่า” 

 

ก็ผมไม่เป็นอะไรจริง ๆ”

“อ๊า~ หรือว่าม๊าเขินป๊าใช่ม๊า ดาบินจำได้แล้ว”

เรียววุคยิ่งหน้าแดงเข้าไปใหญ่

 

ดาบินนะดาบิน เงียบเสียงน่ารัก ๆ นั้นจะไม่ว่าอะไรเลย 

 

เยซองอมยิ้มเล็กน้อยจ้องมองแก้มนวลที่กำลังแดงขึ้นของอีกคน

 

อายผมเหรอ”

 

เปล่า”

เสมองไปทางอื่น

 

เรียววุค” 

เยซองเรียกเสียงนุ่ม เพราะเป็นหมอจิตรึไงหึ ถึงได้มีอิทธิพลให้ใบหน้าที่หันหนีต้องหันกลับมายังจุดเดิม

 

เยซองจับใบหน้าของอีกคนไว้

 

คนนี้ ๆ เหมือนแตฮีจริง ๆ เหมือนมาก สวย น่ารัก ขี้อาย แต่ก็มีความสามารถสูง

มือหนาเผลอไผลเลื่อนไล้แผ่วเบา เรียววุคเผลอหลับตาลงนิ่งตอบรับสัมผัส

 

เยซองยกมืออีกข้าง ขึ้นมาโอบใบหน้าซีกที่เหลือไว้ เรียววุคลืมตาขึ้นมาจ้องสบเข้ากับดวงตาอีกคู่ อำนาจดึงดูดแสนประหลาดดึงให้ใบหน้าของคนทั้งคู่ค่อย ๆ ใกล้กันมากขึ้น กระทั่งริมฝีปากแตะประทับแผ่วเบา

 

อุ่นและร้อนในเวลาเดียวกัน แตะที่แผ่วเบาเริ่มกดหนัก เรียววุคเอียงคอน้อย ๆ ตอบรับสัมผัสยามเช้า

 

ป๊าค่ะม๊าค่ะ ดาบินหิวข้าว ถ้าอยากไปทำน้อง เข้าห้องไปก่อนก็ได้ ดาบินให้เวลายี่สิบนาที”

 

เรียววุครีบผละใบหน้าออกทันที ใบหน้าที่แดงอยู่แล้วยิ่งแดงเข้าไปใหญ่ จนไม่อาจฝืนทนอยู่ในห้องต่อไปได้อีก เรียววุครีบเดินจ้ำอ้าวเข้าห้องของตัวเองไปทันที 

 

ป๊าแกล้งม๊า”

 

เรามันตัวขัดจังหวะ”

เยซองว่ายิ้ม ๆ

 

อ๊าดาบินไม่ได้ตั้งใจนะ ไม่โกรธดาบินนะคะ”

 

ใครจะไปโกรธเราได้ละไอ้ตัวป่วน มานี่เลยมาช่วยป๊าทำกับข้าวดีกว่า”

 

ค่ะ”

หนึ่งหนุ่มวัยเพิ่งจบจากดอกเตอร์ และหนึ่งสาวน้อยที่พิ่งจบจากอนุบาลสอง ทั้งคู่ช่วยกันทำอาหารอยู่ในครัว แล้วคนที่เดินเข้าห้องล่ะ

 

ให้ตายสิเรียวุคบ้า”

มือเรียวกุมก้อนหัวใจตัวเองไว้

นั่นนะพี่เขยนายนะ เผลอตัวเผลอใจไปได้ยังไง”

(บ่นไปก็ไม่มีใครได้ยินเรียววุค บ่นไปเถอะ ไรท์เข้าใจ/ขอเจือกอย่างเป็นทางการ)

 

To be Con..
             
  รีไรท์ใหม่นะงับ ^^ 29-9-2013

 เป็นแฟนพันธุ์แท้จิ้มน้องแมวเลยค่ะ

 

            Email : Memew28(แอท)yahoo.com
            Fanpage : www.facebook.com/memew28
            Twitter : @Memew28
            Line
: memew28
           
IG : Memew28


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

4,775 ความคิดเห็น

  1. #4761 Rainbow_Jang (@bovy30) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 22:38
    อย่าเผลอบ่อยนักสิ
    เอาจริงๆไปเลย
    #4761
    0
  2. #4724 PPBS (@petch0132) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 เมษายน 2556 / 20:03
    เขิลๆ >///<
    #4724
    0
  3. #4712 litterrabbitza (@rabbitza) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มีนาคม 2556 / 23:21
    อร้าย!! เพลียเหลือเกิน ด๊อ อุค เขินน
    #4712
    0
  4. #4695 -dark angel- (@areeyafah) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 มีนาคม 2556 / 02:36
    พี่เย่เรียวอุคหนูดาบินนั่งดูอยู่นะนั้น
    #4695
    0
  5. #4633 mayelfts'Y (@denmie) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2555 / 14:02
    คิเฮอ๊าาาาา น่าร๊วคคคค ><
    เย่เรียวก็น่ารัก แต่ถ้าดาบินไม่ขัดมันจะน่ารักกว่านี้เยอะ -.,-
    #4633
    0
  6. #4609 Alicia (@doggilike) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2555 / 11:36
    คิเฮน่าร๊อคเว้ย 555

    เย่เรียวว หวานๆ
    #4609
    0
  7. #4573 บังเอิญอ่าน (@rithio) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2555 / 00:12
     คิเฮ  กำลังจะหวานนนนนนนนน


    สาวๆลองชุดวันเดียวกันเลย


    เรียวเก่งกว่าเย่อีก


    ดาบินขัดทำไมนะ

    #4573
    0
  8. #4546 Berry_Suju (@paperberry) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2555 / 23:16
    ดาบินอ่ะ ไม่น่าขัดเลย
    #4546
    0
  9. #4538 5UJU'KYUMIN (@almondsuju13) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2555 / 01:37
    พี่เย่หลงรักนองอุ๊คแล้วหล่ะซิ๊ ~.
    #4538
    0
  10. #4522 Hanoy_4701 (@hanoy123) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2555 / 23:03
    ลูกยังอยู่นะเย่เรียว  - -
    #4522
    0
  11. #4471 IN MY DREAM ^^ (@lovetomyh) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 เมษายน 2555 / 20:57
     ดาบินไม่น่าขัดเลยนะลูก
    #4471
    0
  12. #4459 Oo FireFly oO (@minor-role) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 เมษายน 2555 / 17:41
    พี่เย่ อุ๊ค ดาบินนั่งมองตาแป๋วเลย ฮ่าๆๆ ไม่เกรงใจลูกเล้ยยย ^^
    #4459
    0
  13. #4419 - MiNdKyU (@407203) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มีนาคม 2555 / 18:01
     ดาบินไม่น่าขัดเลยนะ - -
    #4419
    0
  14. #4412 junniizie (@j-u-n-n-i-e) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มีนาคม 2555 / 09:39
     ดาบินน นน น หนูจะขัดเพื่อ
    #4412
    0
  15. #4370 มังกรซั่-มไก่ (@pianohhs) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2554 / 13:40
    ดาบินหนูขัดจังหวะจริงๆเลยลูกเอ้ยย
    #4370
    0
  16. #4352 memo (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2554 / 16:52
    55555555

    ขัดจังหวะจิงด้วย

    นู๋ดาบิน
    #4352
    0
  17. #4314 TEM_MIN (@tem-min) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 กันยายน 2554 / 00:39
    แน่จัยหรอ ว่าจะเป็นพี่เขยยอ่า ตอนนี้
    #4314
    0
  18. #4286 gonjung (@gonjung) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กันยายน 2554 / 01:28
    เป็นคุณแม่เต็มตัวเลยหนูอุค  สอนลูกดีมากๆ

    แต่มาแพ้ทางคุณพ่อนี่ซิ

    ส่วนคิเฮจะบู๊กันไปไหนเนี่ย  ท่าทางชีวิตคูจะไม่มีจืดแน่นอน

    คงทะเลาะกันตลอดดีมีสีสีน
    #4286
    0
  19. #4265 blood Snowbrop (@82288962) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2554 / 11:34
    เรื่องนี้ เรียวอุคเข้มสะ
    #4265
    0
  20. #4260 i_love fic _ sj (@iloveficy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2554 / 22:14
     55555555555555

    แสบกันจริงๆๆๆ
    #4260
    0
  21. #4242 E.L.F. club (@monsterclub) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2554 / 16:55
     รักเย่เรียว

    #4242
    0
  22. วันที่ 8 กรกฎาคม 2554 / 20:41
     สวยกันแน่ๆเลย แอร้ยยยย อยากเห็นเหลือเกิน พวกเมะ น้ำลายหกแน่ะๆ คิคิ

    ครอบครัวเย่เรียวน่ารักจังเลย อบอุ่นดี พี่เย่ นั่นน้องเมียน้ะ ไม่กี่วันก็จะมีน้องให้ดาบินแล้วเหรอ ฮ่าๆๆๆ
    #4224
    0
  23. #4202 Happy Boy (@jongbae) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2554 / 18:42
    น่ารักที่สุดอะ >_<
    ทั้งคู่เลยยย
    #4202
    0
  24. #4177 OoMy (@oomnello) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2554 / 09:15
    คิคิ ครอบครัวอบอุ่น ><
    #4177
    0
  25. #4144 My Maydaris (@iontel) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 เมษายน 2554 / 15:04
    อ่า ดาบินอ่า
    #4144
    0