The end of light

ตอนที่ 107 : รัตติกาลที่ 18 : ดาบแห่งการเดินทาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    3 ธ.ค. 60

รัตติกาลที่ 18 : ดาบแห่งการเดินทาง

                พวกเรามาได้ไกลมากแล้วล่ะ

                “เป็นอย่างที่คิดลูซิเฟอน่าไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลยเรดร้องทว่าตอนนั้นเอง ในหน้าจอคอมพิวเตอร์สำรองของเรดกำลังแสดงเหตุการณ์ระเบิดในจิตใจของลูซิเฟอน่า

                ลาก่อน ขอให้พวกท่านหลับอย่างสงบปิเอโร่และเรดที่มองเหตุการณ์ทั้งหมดก้มหัวให้กับผู้เสียสละ

                ถึงเวลาของนายแล้ว ที่นี่ชั้นจัดการได้เรดออกปากไล่ปิเอโร่ ทั้งคู่รู้ดีว่าเรดแค่เพียงต้องการที่จะอ่อนแอเพียงลำพัง อย่างเขาต้องคิดแน่ๆว่าตัวเองพาทุกคนมาตาย

                ชั้นไม่ห่วงนายหรอก พ่ออัจฉริยะปิเอโร่ยิ้มพลางสวมหน้ากากก่อนจะเดินออกไปแต่จู่ๆก็หยุดกึกหันมาคุยกับเรดต่อ

                จำได้ครึ่งหนึ่งนายเคยบอกว่าคนตระกูลเบิร์ดเดย์จะมีดวงตาที่มองเห็นความจริง ชั้นขอถามได้ไหม พวกเราเป็นไง พอไหวไหม?”

                พวกนายดีดีที่สุดแล้วเรดตอบเสียงสั่น ใบหน้ารื้นไปด้วยน้ำตา

                งั้นเหรอขอบใจนะปิเอโร่ยิ้มก่อนออกไปจาก the code

                “…”

                “เมื่อโลกแห่งจิตใจถูกทำลาย ลูซิเฟอน่าจะเหลือเพียงความบ้าคลั่งและนั่นหมายถึงหายนะเรดพูดไว้ตอนที่ประชุม ราวกับรู้อนาคตล่วงหน้าร่างของลูซิเฟอน่ากำลังลุกเป็นไฟ ทุกคนถอยห่างจากเจ้าหล่อน คลื่นพลังถาโถมรัวถี่ยิบจนทุกคนไม่อาจสู้ต่อ ราวกับราชินีปีศาจกำลังปล่อยพลังทั้งหมดออกมาแบบไม่มีการควบคุม

                ตายๆ ตายกันหมดแน่ซีเกลร้องทว่าไลท์สาบานว่าเห็นรอยยิ้มที่มุมปากของราชันย์แห่งเขี้ยว นี่คงเป็นการต่อสู้ที่ซีเกลใฝ่หา ในที่สุดเขาก็เจอคู่ต่อสู้ที่คู่ควร

                แต่ในหายนะ ยังมีโอกาสเรดพูดพลางมองสิ่งที่ท่านผู้นั้นกำลังทำ

                ทุกคนมายืนข้างหลังเรา ถ้าพวกเราผ่านคลื่นพลังทั้งหมดนี้ไปได้ ลูซิเฟอน่าก็หมดแรงแล้ว

                ปณิธานแห่งความว่างเปล่า แดนแห่งการเริ่มต้น เอเดน! โล่สีขาวปรากฏขึ้นคลื่นแสงของลูซิเฟอน่าพุ่งผ่านไป ตอนนั้นเองที่คลื่นพลังเริ่มเจาะเข้ามาในจุดที่ไม่ได้ระวัง โล่ของท่านผู้นั้นกำลังปริแตกเหมือนลูกโป่งรั่ว เดิมพันครั้งนี้กำลังเป็นลูซิเฟอน่าที่ชนะ ทว่าทุกคนพร้อมใจจับมือกันและปล่อยพลังต้านเอาไว้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่เพียงพอที่จะต้านพลังของลูซิเฟอน่าไว้ได้

                คลื่นพลังนี้จะกลืนกินทุกอย่าง หลังเราสลายโล่ทุกคนต้องรีบถอยออกไปให้ไวที่สุดท่านผู้นั้นร้องสั่ง ทุกคนรู้สึกเหมือนเสียงนั้นเป็นคำสั่งตาย ราวกับยมทูตกำลังเตรียมเคียวจ่อคออยู่แล้ว ในช่วงเวลาที่พลังของท่านผู้นั้นกำลังสลายไป ทุกคนรีบเร่งพลังทั้งหมดที่มีออกมาต้านแต่ก็ไม่ไหวทว่าตอนนั้นเองปีกค้างคาวเล็กๆก็กางออกมาให้เห็นที่หางตาของซีเกล ดวงตาของราชันย์แห่งเขี้ยวเบิกกว้างมาพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า

                ฉันมาทันใช่ไหมล่ะ Protect Mode”

                “แรพเตอร์ซีเกลร้องเรียกแรพเตอร์ที่มี perfect material ประดับอยู่บนหน้าผาก

                วูบ! แล้วตอนนั้นโลกก็วูบดับลง

                อั่ก! ซีเกลยันตัวลุกขึ้นมา เขาหมดสติไปสองสามวินาที ทุกคนกระเด็นไปไกลคนละทิศละทาง เหลือแต่ท่านผู้นั้นที่ออกอาการแค่ดูเหนื่อยๆ

                ไม่ใช่คนแล้วล่ะซีเกลมองอีกฝ่ายอย่างชื่นชม

                มาขนาดนี้พวกเราต้องชนะแล้วล่ะไลท์ร้องตอนนั้นเองราชินีปีศาจก็ปล่อยไม้ตายก้นหีบออกมา

                เวทมนตร์เอกสิทธิ์แห่งข้า Death Link”สิ้นเสียงแสงเวทมนตร์สีเงินพุ่งเข้าหาทุกคนในบริเวณนั้นเส้นใยส่องสว่างวูบหนึ่งก่อนดับไป

                เวทบทนั้นจะส่งค่าความเสียหายจากพวกเราคนใดคนหนึ่งไปหาทุกคน ขอแค่ฆ่าใครได้สักคนทุกคนจะตายทั้งหมดซีเกลเคยได้ยินเรื่องนี้มาบ้างจึงร้องเตือนทุกคน แต่ก็อดหัวเสียไม่ได้ที่เขาตัดเวทมนตร์ไม่ทัน ส่วนคนที่โดนเวทย์เข้าไปมี ท่านผู้นั้น ไลท์ ชาโดว์ ซีเกล และ นักดาบจากทวีปสีเงิน ส่วนบากิ เทียซ และคนอื่นๆ ไม่ได้อยู่ในรัศมีของเวทย์

                ลูซิเฟอน่าปรากฏตัวด้านหลังของชาโดว์พลางใช้ดาบแทงร่างใต้ผ้าคลุมสีดำ เธอกรีดร่างนั้นก่อนสะบัดจนมันแยกออกเป็นสองส่วน ทว่าร่างสองส่วนนั้นกลับกลายสภาพเป็นเงาห่อร่างลูซิเฟอน่าไว้

                คิดผิดแน่ๆที่เลือกจะฆ่าชั้นชาโดว์หัวเราะพลางใช้ไม้ตายฉีกเงาของศัตรูแต่ลูซิเฟอน่ากลับต่อต้านมันไว้ได้

                แน่นอนว่าไม่ใช่เราแน่ๆอีกคนท่านผู้นั้นยิ้มพลางแทงดาบทะลุไหล่ ก่อนพบว่าลูซิเฟอน่าหายไปอยู่ด้านหลังซีเกลที่กำลังฟาดดาบสวนกลับมาราวกับรู้การเคลื่อนไหวของลูซิเฟอน่ามาก่อน

                กึก! ราชินีปีศาจหยุดก่อนเข้าใกล้รัศมีดาบของซีเกล

                แย่หน่อยนะ ข้าก็ตายยากซีเกลแย้มยิ้ม ดูเหมือนแม้เวทมนตร์บทนี้จะทำให้ลูซิเฟอน่าได้เปรียบแต่โชคยังดีที่ในกลุ่มคนที่โดนมีแต่คนที่ตายยากๆนอกจากนักดาบจากทวีปสีเงินที่เป็นคนธรรมดาเพียงคนเดียว

                อั่ก! ลูซิเฟอน่ากำลังดึงดาบออกจากไหล่ของนักดาบทวีปสีเงิน เลือดออกกระฉูดมาจากไหล่ของทุกคนที่โดนเวทมนตร์ ทว่านักดาบก็ฟันสวนกลับไป จนลูซิเฟอน่าบาดเจ็บ ราชินีปีศาจไม่มีทางเลือกต้องถอยออกไปอีกครั้ง

                ระยะประชิด ท่านสู้เราไม่ได้หรอกนักดาบร้องพลางเปลี่ยนท่าร่างเพื่อฟาดดาบต่อไป

                ถ้าแบบนี้ล่ะ Song of Violence”ลูซิเฟอน่าร้องเพลงออกมานักดาบจากทวีปสีเงินตาแดงก่ำทุกคนเริ่มออกอาการเดียวกัน พลางหันมาต่อสู้กันเอง ทว่าบากิไม่ยอมให้เป็นแบบนั้น

                บทเพลงแห่งนักดนตรี บทกวีสีขาวบากิร้องเพลงที่มีพลังที่สุดออกมามันชำระล้างบทเพลงของลูซิเฟอน่าไปเสียสิ้นทว่าเพียงแค่นั้นก็ทำให้บากิอยู่ในสภาพหมดแรงแล้ว

                ยื้อไปกว่านี้ไม่ดีแน่ไลท์สบถ ดาบของลูซิเฟอน่าปรากฏด้านหลังของเขา แน่นอนว่าไลท์ไวกว่า เด็กหนุ่มเคลื่อนตัวอ้อมย้ายมาทางด้านหลังของราชินีปีศาจอีกที ทว่าปฏิกิริยาของลูซิเฟอน่าก็ใช่ย่อยเธอใช้มืออีกข้างยิงพลังสวนมา ไลท์บังคบให้สตรีมไรโอไลท์ต่อต้านพลังไว้จนมันแฉลบออก แต่ตอนนั้นเองที่ลูซิเฟอน่ายิงลำแสงสีดำขนาดยักษ์ใส่เขาแบบประชิด ไลท์คิดว่าตัวเองไม่รอดแล้วแน่ๆ ทว่าเสียงกระซิบก็ดังขึ้น

                ชั้นอยู่ข้างเธอเสมอตอนนั้นเองเวทมนตร์ลิ้งค์ของราชินีปีศาจก็ถูกเอาออกจากร่างทุกคนแสงสว่างเล็กๆแตกสลาย โล่ขาวๆปรากฏขึ้นครอบตัวไลท์แม้เพียงเบาบางแต่มันก็แกร่งพอช่วยให้ไลท์รอดมาได้อย่างหวุดหวิด

                เป็นเธอเองขอบคุณนะไลท์ยิ้มดวงตาเบิกกว้างราวกับเห็นคนๆนั้นปรากฏอยู่ตรงหน้า แม้ไม่มีเสียงใดตอบกลับแต่เขารู้ว่าความหวังดีนี้มาจากใคร

                มาเถอะพวกเรา มาเถอะไลท์ร้องพร้อมสั่งแร่สตรีมไรโอไลท์ทั้งหมดที่มี หมุนปั่นรอบตัวเพื่อสร้างม่านกระแสไฟฟ้า

                “Light Sword”ไลท์ร้องพลางควบคุมเศษใบดาบหักๆของไลท์ซอร์ดเสมือนเป็นไรโอไลท์ชิ้นหนึ่ง ใบดาบของไลท์ซอร์ดบินฉวัดเฉวียนไปมาในอากาศ

                เราไม่ยอมแพ้ท่านแน่ลูซิเฟอน่าไลท์ตะโกนก้อง ดาบของไลท์เข้าปะทะกับดาบของศัตรู ใบดาบปลิวว่อนบาดตัวของราชินีปีศาจ สตรีมไรโอไลท์ผ่าสายฟ้าใส่ไม่ยั้งทุกคนระดมใช้ไม้ตายกันรัวถี่ยิบ ลูซิเฟอน่าได้แต่ใช้ปีกกันจนทุกคนยิ้มร่า คิดว่าชัยชนะคงใกล้เต็มทีและตอนนั้นเป็นเวลาที่ทุกคนรอคอย ลำแสงพิฆาตจากเหล่าผู้มีพลังเหนือโลกทุกคนปล่อยออกมา ลูซิเฟอน่ารับมันเข้าไปเต็มๆปีกของนางพญาปีศาจกลายเป็นรู เลือดสีดำไหลออกมา ทว่าดวงตานั้นยังไม่ยอมแพ้

                ความบริสุทธิ์หาได้ไร้ตัวตน สิ่งที่ต้องทำ เพียงแค่หยุด...root of dark”ลูซิเฟอน่าร้องพลางแผ่ละอองสีดำออกไปทั่วบริเวณ ทุกคนที่สัมผัสละอองนั้นไม่สามารถขยับร่างกายได้ แนวหน้ากำลังแย่เพราะทุกคนรับเอาไว้เต็มๆ เหลือแต่พวกรอบนอกอย่าง เมอรีส บากิ เทียซ และ แรพเตอร์ ส่วนชาโดว์หลบเข้าไปในเงาได้ทัน ท่านผู้นั้นไม่ได้รับผลของละอองแต่ต้องรับหน้าที่ต่อสู้กับลูซิเฟอน่าเพียงลำพัง

                เทียซมองไม่เห็นทางเลือกอื่น เขาพุ่งเข้าหาลูซิเฟอน่า พลางเสี่ยงใช้พลังที่มีทั้งหมดสร้าง ราชกกุธภัณฑ์ในแบบฉบับตัวเองขึ้นมา

                คมดาบ สายธารแห่งเขี้ยวคลื่นดาบพุ่งเข้าหาลูซิเฟอน่าทว่าแม้ยังบาดเจ็บหนักลูซิเฟอน่ายังใช้เพียงหลังมือทำลายคลื่นดาบของเทียซได้ ลูซิเฟอน่ายิงเลเซอร์สีดำออกมารอบทิศ ทุกคนที่ถูกสะกดนิ่งไม่อาจขยับได้ ความตายเท่านั้นที่รออยู่ถ้าไม่มีกล่องสีดำปรากฏขึ้นไปทั่วพื้นที่การรบ

                “หลบอยู่หลังคนอื่นไม่ใช่นิสัยของเราอยู่แล้วอาซาเอลร้องพลางสร้าง Cube เก็บสตรีมไรโอไลท์ของไลท์ทีละอัน ก่อนใช้มันพุ่งใส่ลูซิเฟอน่าเพื่อยื้อเวลา อาซาเอลสร้างความสับสนโดยการสลับกล่อง ก่อนค่อยๆแอบเลื่อนทุกคนมายังโซนปลอดภัย ถึงแม้ราชินีปีศาจจะพอมองดูออกแต่เธอก็ได้แต่กัดฟัน เพราะทุกครั้งที่จะโจมตี อาซาเอลจะเอาสตรีมไรโอไลท์ของไลท์มากั้นลำแสงเอาไว้ จนมันระเบิดใส่ลูซิเฟอน่าซะเอง

                พวกขยะลูซิเฟอน่าร้องอย่างหมดความอดทน ปล่อยออร่าสีดำแผ่คลื่นทำลายกล่องของอาซาเอลทั้งหมดในคราวเดียว แต่แรพเตอร์ยังใช้พลังของตัวเองซึมซับพลังปกป้องทุกคนไว้ได้

                ทว่าในวินาทีนั้น เป็นช่วงเวลาที่ไม่มีใครคาดคิด เทียซก็เห็นโอกาสและเขาก็คว้ามันไว้ได้

                กระแจกแห่งเฮลเลียสสิ้นเสียงแสงสีขาวก็ปกคลุมทุกสิ่ง

                ภาพต่อจากนั้นคือสิ่งที่ทำให้ทุกคนขวัญผวา ร่างของเทพหนึ่งองค์กับกองทัพเทพนับแสน ปะทะกับปีศาจและมนุษย์แบบตะลุมบอน ยากจะบอกว่าฝ่ายไหนเป็นฝ่ายไหน ในท้ายที่สุดแสงสว่างก็กลืนกินทุกอย่าง เหลือเพียงแค่ปีศาจและเทพที่เหลือในสมรภูมิ ไม่มีเผ่ามนุษย์เหลืออยู่ในที่แห่งนั้น

                “End of Light ที่ใช้ลบมนุษย์?”ทุกคนร้องออกมาพร้อมกันทว่าตอนนั้นก็ไม่มีเวลาให้พักอีก

                พวกแกจะรู้มากไปหน่อยแล้ว ในนามของข้าผู้ศรัทธาจิตแห่งโลก ขอสั่งให้โลกใบนี้จงเชื่อฟังข้าราวกับโลกถล่ม มหาสมุทรแห้งเหือดไปในช่วงเวลาเพียงไม่นาน แผ่นดินสั่นไหว ฟ้าร้อง ฝนร่ำไห้ ทั้งหมดก่อตัวเป็นสภาวะอันน่าสะพรึงทั้งหมดเกิดขึ้นแทบทุกพื้นที่บนโลก ทว่าก่อนโลกาวินาศจะมาถึง เหล่าภูติตัวน้อยนับล้านต่างพร้อมใจกันลอยขึ้นมาบนอากาศ

                แม้ไร้สองจอมภูติ แต่พวกเราจะปกป้องโลกนี้เอาไว้

                “ใช่ เราจะไม่ยอมเสียคนสำคัญไปอีกแล้ว

                พวกมันร่ำไห้พร้อมกัน จากการเสียสละของมหาภูติอันเป็นที่รัก คลื่นแปรปรวนของลูซิเฟอน่า ค่อยๆสงบลงไป แม้การปะทะกันของคลื่นทั้งสองจะสงบลงภายในไม่กี่นาที แต่ทั้งหมดนั้นได้สร้างหายนะใหญ่หลวงให้กับเหล่ามนุษย์ บ้านเมืองถูกทำลาย ผู้คนล้มจำนวนมากล้มตายและการต่อสู้ยังไม่มีทีท่าว่าจะจบ

                เทพอาจควบคุมพลังของธรรมชาติได้ แต่เหล่าภูติไม่ทำเช่นนั้น พวกเราหยิบยืมพลังมาจากธรรมชาติจากความสมัครใจ ไม่แปลกที่เหล่าภูติตัวน้อยจะต่อต้านพลังของท่าน ลูซิเฟอน่าเฟนริลร้องจากที่ไกลๆพลางมองท้องฟ้าอย่างนิ่งสงบแม้เบื้องหน้าของเขาคือกองทัพ เทพดึกดำบรรพที่ลูซิเฟอน่าปล่อยหลุดออกมาก็ตาม

                “…”

ที่โลกปีศาจหน้าบานประตูข้ามแดน

นายแน่ใจนะว่าไหว เหล่าผู้มีพลังเหนือโลกที่ไม่ได้อยู่บนมหาวิหารร้องถาม พลางจ้องมองปิเอโร่ที่กำลังสร้างอาณาเขตแปลกๆของตัวเองอยู่

ซัดมาเลยปิเอโร่ยิ้มก่อนตั้งท่าด้วยความตื่นเต้น ตอนนั้นเองทุกคนก็ชาร์จพลังจนถึงขีดสุดแค่คลื่นพลังของพวกเขาก็อาจทำลายภูเขาเป็นลูกๆได้ในครั้งเดียว

มาเลยปิเอโร่ร้องซ้ำตอนนั้นเองพลังนับสิบสายก็ยิงออกมา ปิเอโร่รับมันได้ในฝ่ามือ ปรายนิ้วของตัวตลกกรีดกรายราวกับกำลังดีดเสียงจากพิณตัวโปรด คลื่นพลังทั้งหมดกำลังถูกแปลงเป็นก้อนพลังงานบริสุทธิ์

ซินิตรอนกับวาด้ากำลัง ร่ายเวทย์ประสานรอบตัวรายล้อมไปด้วยหมู่ไฮเอลฟ์ หอกเวทมนตร์แสงขนาดยักษ์กำลังปรากฏ วงแหวนเวทย์นับร้อยกำลังซ้อนเป็นหนึ่ง หอกสีเงินข้ามผ่านมิติเข้ามือราชาตัวตลก เขาสำลักโลหิตออกมาเล็กน้อยแต่ก็ต้านพลังนั้นไว้ได้สำเร็จ มือข้างขวาเริ่มสั่น ตอนนั้นเองลำแสงจากราชินีดวงจันทร์ก็พุ่งเข้ามา เป็นลำแสงเส้นบางๆเส้นเดียวที่รวบรวมพลังทั้งหมดเอาไว้ ปิเอโร่กระโดดรับพลังนั้นไว้ในฝ่ามือแต่มันยังไม่จบเพียงเท่านั้น

พร้อมนะ?”ฮาเดสร้องพลางสร้างหอกสายฟ้าสีแดงขนาดยักษ์ขึ้นมา มันทรงพลังกว่าครั้งไหนๆ ทุกคนสัมผัสพลังอันมหาศาลนั้นได้และจะไม่แปลกใจเลยหากปิเอโร่จะพลาดในครั้งนี้

พร้อมนัยน์ตาสีเงินเรืองวาวโรจ ฮาเดสซัดหอกสีแดงสุดแรง ร่างของปิเอโร่เรืองแสงสว่างก่อนพุ่งเข้าปะทะหอกของฮาเดส คลื่นพลังทำให้เกิดแผ่นดินไหวสนั่น แสงสว่างวาบส่องไปทั่วบริเวณก่อนมันจะค่อยๆสงบลงในที่สุด  ทุกคนพบกับปิเอโร่ในสภาพเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ดวงตาเศร้าๆมองเส้นใยพลังอันเบาบางที่เหลืออยู่

พลาดหรือ?”ทุกคนมองอย่างผิดหวังเพราะนั่นคือพลังทั้งหมดที่มีแล้ว ทว่าตอนนั้นเองปิเอโร่ก็ยิ้มออกมา

พลังของท่านเหลือเกินจริงๆฮาเดส พร้อมแล้วล่ะปิเอโร่พูดพลางโชว์เส้นใยพลังเส้นบางเฉียบที่ปิเอโร่ถืออยู่ มันแทบไม่แสดงพลังออกมาให้สัมผัส นั่นเป็นเพราะปิเอโร่ควบคุมสายพลังได้อย่างสมบูรณ์

ลูซิเฟอน่าถึงเวลาต้องลากันแล้วและสุดท้ายพลังของเราปิเอโร่พูดก่อนหายเข้าไปในประตูมิติพร้อมกับพลังมหาศาลที่ทำเอาเหล่าผู้อยู่เหนือโลกตัวสั่นพร้อมกัน

ขยับตัวได้แล้ว?”ไลท์คิดพลางเตรียมตัวพุ่งเข้าสู่การรบอีกหน ถึงแม้เขาจะทำได้แค่ยื้อก็ตาม ทุกคนเองก็คิดแบบเดียวกัน ลูซิเฟอน่าโดนโจมตีหนักๆมาตลอด จนตอนนี้ก็ยังฟื้นตัวได้ไม่เรียบร้อย แถมการปรากฏตัวของอาซาเอลก็เล่นเอาต้องใช้พลังส่วนใหญ่ไป ถ้าเป็นตอนนี้พวกไลท์ยังพอมีหวังจะเอาชนะได้

ทว่าตอนนั้นเองความหวังก็มาจริงๆ เส้นแสงสีเงินปรากฏตัวขึ้นเหนือหัว อาซาเอลใช้กล่องสีดำแยกทุกคนออกจากทางดาบ คลื่นพลังแผ่ไอสังหาร ปิเอโร่พุ่งตรงไปยังลูซิเฟอน่า สัญชาติญาณสั่งให้ราชินีปีศาจกระโดดถอยหลังทว่าตอนนั้นเอง บากิและเทียซก็พุ่งเข้าไปล็อคร่างของลูซิเฟอน่าเอาไว้ เพียงเสี้ยววินาที ที่ราชินีปีศาจชะงัก ดาบเล่มบางก็พลันกลายเป็นดาบเล่มยักษ์ แรงกดดันจากพลังเล่นเอาทุกคนขนลุก แต่ก็ไม่ขนลุกอยู่เปล่า ทุกคนพร้อมใจกันชาร์จพลังเพื่อใช้ไม้ตายสุดท้าย

                “ไม่ต้องสนพวกเรา ฆ่ามันเลยบากิร้องส่วนเทียซเองก็พยักหน้า ปิเอโร่มองอย่างลังเลใจแต่โอกาสนี้ไม่มีอีกแล้ว ทว่าตอนนี้นเอง มิวก็ปรากฏตัวซ้อนกับร่างของปิเอโร่ มิวใช้เชือกพลังวิญญาณรัดร่างของลูซิเฟอน่าเอาไว้ก่อนเหวี่ยงบากิเทียซออกไป

                ไม่ให้ตายหรอก ไปเลยปิเอโร่

                เพลงดาบแห่งการเดินทาง ดาบจ้าวตัวตลก ดาบแห่งอิสระภาพปิเอโร่ร้องลั่นพร้อมกับการโจมตีพร้อมกันของทุกคน เสียงกัมปนาทดังลั่นอีกหน มหาวิหารแห่งการลิจากถูกผ่าออกเป็นสองส่วนมันกำลังค่อยๆร่วงลงสู่พื้น ในพริบตาโลกมิติของเมอรีสถูกทำลาย คลื่นพลังกระทบกับพื้นจนเป็นเหวรอยผ่าบางๆที่ลึกจนไม่อาจคำนวณได้

                ภายใต้คลื่นพลังอันบ้าคลั่งลูซิเฟอน่ายังคงดิ้นรน ราชินีปีศาจทุ่มพลังทั้งหมดไปกับการฟื้นตัวทว่าดาบของปิเอโร่ผ่าร่างของลูซิเฟอน่าซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนไม่อาจคืนกลับมาเหมือนเดิมได้อีกแล้ว

                เนียนกริบเลยแฮะซีเกลร้องพลางหาเศษชิ้นส่วนที่น่าจะเคยเป็นของราชินีปีศาจ ในขณะนั้นปิเอโร่ลอยออกไปห่างจากสนามรบเรื่อยๆเพราะเขาได้ใช้พลังทั้งหมดไปกับการโจมตีในครั้งเดียว

                เล่นเอาข้าเกือบดับสูญเลยนะเนี่ย แต่ข้าจะไม่ยอมแพ้เด็ดข้าลูซิเฟอน่าร้องเสียงเหนื่อยพลางเช็ดมุมปากราชินีปีศาจในสภาพชิ้นส่วนร่างกายขาดกะหร่องกะแหร่งไม่ได้เป็นที่น่ากลัวอีกต่อไป แต่ทุกคนยังไม่ประมาทตั้งหน้าต่อสู้กับลูซิเฟอน่าต่อไป

                มหาวิหารลอยฟ้าในตำนานค่อยๆตกลงมา

                “พวกแกที่ดีแต่เห่าหอนบนโลกจะไปเข้าใจอะไรจอมปีศาจร้องพลางฝืนสังขารหยิบดาบอีกครั้ง

                “ดาร์คเมเทโอลูซิเฟอน่ายกมือซ้ายขึ้นพลางสร้างคลื่นพลังสีดำ มันลอยสูงเด่นก่อนพุ่งไปยังโลกวินาทีนั้นเทียซกับบากิตัดสินใจย้ายตัวไปปรากฏตัวอยู่ข้างหน้าดาวตกนั้น ทั้งสองใช้พลังเฮือกสุดท้ายต้านพลังของราชินีปีศาจ

                จะให้มันตกสู่โลกไม่ได้เด็ดขาดเทียซร้องเสียงอ่อนแรงของเขาแทบไม่เหลือแล้ว

                ไม่สมกับเป็นนายเลยนะ แค่นี้ก็ไม่ไหวแล้วบากิร้องทักแต่ตัวเขาเองก็หน้ามืดหมดแรงแล้วเหมือนกัน

                ได้ตายพร้อมกับราชินีปีศาจก็ไม่เลวแฮะเทียซกับบากิร้องออกมาพร้อมกับแรงระเบิดมาหาศาลของดาร์คเมเทโอ กระนั้นเศษหินที่ถูกผ่าออกไปก็ยังตกลงสู่โลกอยู่ดีแต่อย่างน้อยความรุนแรงก็ลดลงไป

                พวกแกพวกแกก!!!”ลูซิเฟอน่าตวาดร้องอย่างหัวเสียไม่คิดว่าตนจะถูกพวกมนุษย์หยามถึงเพียงนี้

                ม่ายยยยยยยย ไม่นะ แกฆ่าอาจารย์ แกฆ่าอาจารย์ไลท์ตะโกนอย่างคั่งแค้น อีกคนที่แค้นพอกันคือซีเกลที่เห็นผู้สืบทอดปณิธานของเขาถูกฆ่าไปต่อหน้าต่อตา

                ไลท์ฆ่ามัน จบเรื่องนี้สักทีซีเกลร้องสั่งไลท์พยักหน้าเห็นด้วย

                นี่อาจเป็นครั้งแรกเลยนะ ที่เราเห็นตรงกันไลท์พูดดวงตามองลูซิเฟอน่าอย่างตั้งใจ

                ไปเถอะ ไปแก้แค้นให้อาจารย์กัน

                “…”

                “เหลือเวลาอีกไม่เยอะแล้วเรดร้องพลางเตรียมของทั้งหมดที่ต้องใช้สำหรับเดินทาง

                ยังเร็วไปหน่อยที่คิดว่าจะเอาชนะข้าได้ลูซิเฟอน่าใน the code พูด

                “พวกเราชนะแล้วล่ะ เหลือเพียงแค่แกจะลากใครลงนรกตามไปด้วยได้บ้าง ถ้าจะถามความเห็นชั้น ยอมแพ้ซะตั้งแต่ตอนนี้เถอะเรดตอบกลับแบบไม่แยแสเพราะรู้ว่าลูซิเฟอน่ากำลังดิ้นรนครั้งสุดท้าย

                จงคืนสู่ตัวตนที่แท้จริงของเจ้า...ละอองแห่งการหลับไหลลูซิเฟอน่ามองดาบของเธอกลายเป็นฝุ่นผงอีกคราแต่หนนี้ไลท์รู้ว่าอีกฝ่ายจะทำอะไร

                “Ray of Star”เวทมนตร์ผนึกลูซิเฟอน่าได้เพียงเสี้ยววินาทีแต่นั่นก็มากพอให้ไลท์ทำบางอย่าง สตรีมไรโอไลท์เรียงตัวรอบๆลูซิเฟอน่า รวมทั้งใบดาบของไลท์ซอร์ดด้วย มันหมุนปั่นจนเกิดคลื่นไฟฟ้ากักร่างนางพญาปีศาจปางตายอยู่ข้างใน แน่นอนว่าของแค่นี้หยุดลูซิเฟอน่าไม่ได้ แต่เพียงพอจะหยุดละอองฝุ่นของเจ้าหล่อน

                อาซาเอล เก็บทั้งหมดนั้นให้ด้วยไลท์ร้องสั่ง อาซาเอลทำตามทันทีก่อนส่งเศษธุลีออกไปยังอวกาศ

                มีอะไรรีบเอาออกมาให้หมดท่านผู้นั้น ซีเกล ชาโดว์ร้องท้าลูซิเฟอน่าพร้อมกัน ดาบของทั้งสามฟาดตรงหน้าลูซิเฟอน่า บาเรียร์สีดำปรากฏผลักทั้งสามกระเด็นออกไป แต่ลูซิเฟอน่าก็กระเด็นถอยหลังไปด้วยเช่นกัน

                “Infinite Magic physical blade & Aurora Sword”ไลท์ใช้ไม้ตายออกมาจังหวะเดียวกันซีเกลใช้เพลงดาบคมเขี้ยวสรรพสัตว์ ลูซิเฟอน่าตัดสินใจทำลายคลื่นของซีเกลด้วยลำแสงสีดำที่กระจายไปทั่ว คนอื่นพยายามเข้ามาซ้ำแต่ก็โดนลำแสง บาดเจ็บกันถ้วนหน้า ส่วนเพลงดาบของไลท์แม้อาจไม่รุนแรงเท่าใครแต่ก็เฉือนปีกนางพญาปีศาจลงได้

                ที่นี่เหลือเวลาอีกไม่นานแล้วเมอรีสร้องพลางมองเศษชิ้นส่วนสุดท้ายที่กำลังร่วงหล่นแต่การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป

                ลูซิเฟอน่าเสกดาบสีดำออกมาปะทะกับพวกไลท์ถึงตอนนี้วิชาของซีเกลกลับเป็นอะไรที่น่ารำคาญที่สุด เพราะดาบของซีเกลพังดาบของลูซิเฟอน่าทุกครั้งที่สัมผัส เธอจึงต้องคอยหลบดาบของซีเกล ส่วนไลท์เทียบได้กับแมลงวันแม้การโจมตีของไลท์จะไม่รุนแรงถ้าเทียบกับของคนอื่น แต่เพราะความเร็วในการเคลื่อนไหวทำให้ลูซิเฟอน่าถูกรบกวนและกังวลกับไลท์มากเกินจำเป็นในขณะเดียวกันคนที่ต้านนางพญาปีศาจได้อย่างอยู่หมัดคือท่านผู้นั้นที่ทำลายเวทมนตร์หรือวิชาต่างๆทิ้งทันทีที่สร้างขึ้นมา แม้บางครั้งอาจจะมีหลุดรอดไปบ้างแต่ก็ยิ่งทำให้ลูซิเฟอน่าจำเป็นต้องเอาชนะด้วยวิชาดาบเพียงอย่างเดียวเพราะใช้พลังไปก็ถูกลบเปลืองพลังซะเปล่าๆ

                เอางั้นก็ได้ ข้าจะสู้จนตัวตาย Avatar of Satan”เสียงนั้นร้องดาบของลูซิเฟอน่าฟันราชกกุธภัณฑ์ของซีเกลหักเป็นสองท่อนอย่างไม่น่าเชื่อแต่ซีเกลก็เห็นรอยปริบนดาบของเจ้าหล่อน

                ดาบของเจ้านั่นมีคุณสมบัติเดียวกับข้าซีเกลร้องแต่ไม่ทันแล้วเพราะดาบของนักดาบจากทวีปสีเงินถูกทำลายไปอีกคนแถมเกราะของซีเกลยังถูกแทงลึกลงไปเป็นรอยบากอีกหลายจุด

                ชาโดว์ควบคุมเงาของทุกคนเข้าต่อสู้พลางใช้เงาของลูซิเฟอน่าโจมตีตนร่างเพื่อเบนความสนใจ ชาโดว์พยายามเป็นสิบๆครั้งเพื่อจะฉีกร่างอีกฝ่ายแต่ถึงจะโทรมขนาดนี้ร่างนั้นก็ยังมีพลังมากไปอยู่ดี

                ปณิธานแห่งเงา เส้นเสียงแห่งความเดียวดายชาโดว์ร้อง เงาของทุกคนกลายร่างเป็นเงาของชาโดว์พร้อมใช้ดาบรุมแทงลูซิเฟอน่าในขณะนั้นลูซิเฟอน่าไม่สามารถตอบโต้อะไรได้เลยเพราะเงาเป็นสิ่งไร้ตัวตน ทำได้เพียงสร้างเกราะป้องกันขึ้นมาแล้วหลบไปห่างๆเท่านั้น

                ครึ่ก! ทว่าตอนนั้นเองแผ่นหินก็แตกออก มหาวิหารเอียงทำให้ทุกคนล้มลง เหมือนโชคช่วย ลูซิเฟอน่าไม่ปล่อยโอกาสให้เสียไป เธอฟาดคลื่นดาบสวนกลับมาในขณะที่ทุกคนกำลังเสียการทรงตัว ซีเกลเห็นว่าคนอื่นยังตั้งตัวไม่ทันเขาจึงพุ่งเข้าไปปะทะกับคลื่นดาบเพื่อถ่วงเวลาให้ทุกคน

                เอาก็เอาซีเกลหันไปเรียกไลท์ อีกฝ่ายรีบมาทันที เพียงมองตากันแวบเดียวไลท์ก็รู้ว่าซีเกลคิดอะไรอยู่

                ความบ้าของนายนี่มันไลท์หัวเราะ ทว่าทั้งคู่เห็นพ้องต้องกันว่าน่าจะทำได้ แสงสีขาวและสีแดงส่องสว่าง ทุกคนไม่รู้เกิดอะไรขึ้นแต่ตอนนั้นเองคลื่นดาบของลูซิเฟอน่าถูกทำลายไปพร้อมมหาวิหารจนเหลือเพียงแค่เศษหินจำนวนมหาศาล ไลท์พุ่งตัวแทงกลางอกของราชินีปีศาจ ซีเกลรีบตัดแขนออกอย่างรวดเร็ว ทว่ามันยังฟื้นตัวได้อยู่ คนอื่นพยายามยิงพลังเข้าช่วยเท่าที่จะทำได้ พวกเขากำลังตกถึงพื้น

                สุดท้ายแล้วไลท์ร้องพลางเรียกสตรีมไรโอไลท์และเศษของไลท์ซอร์ดก่อนปล่อยมันฟังลงไปในร่างของศัตรู

                ลาความเจ็บปวดนี้ซะลูซิเฟอน่า ท่านไม่ต้องแบกรับมันอีกแล้ว การร่ายรำของแสง Aurora Dance”แสงสว่างสีรุ้งพุ่งออกมาจากภายในตัวของราชินีปีศาจ มันหมุนวนซ้ำแล้วซ้ำอีกราวกับไม่มีวันจบ ดาบพลังจิตสีขาวในมือของไลท์แทงซ้ำตัดขั้วหัวใจ ตอนนั้นเองดาบคุ้นตาอีกเล่มแทงสวนออกมาจากท้องของราชินีปีศาจ ดวงตาของเธอจ้องมองไลท์ด้วยความรู้สึกยากสุดจะหยั่งราวกับมีแสงสว่างที่ส่องลงไปยังจุดลึกที่สุด

                ขอบคุณลูซิเฟอน่าร้อง ไลท์ไม่แน่ใจว่าเขาได้ยินถูกรึเปล่า

                ในนามของปณิธานแห่งความกลัว ดื่มกินซะ ดาร์คเนสซอร์ดเสียงดากัสดังขึ้นร่างของลูซิเฟอน่าถูกดาบที่เสียบอยู่ที่ท้องดูดพลังจนแห้งเหี่ยวพร้อมกับไลท์ที่หั่นมันเป็นชิ้นๆในคราวเดียว

                เราชนะแล้วซีเกลประคองไลท์ยืนขึ้นพลางหยิบลูกแก้วดวงใจวิญญาณของลูซิเฟอน่าขึ้นมาพร้อมกับการปรากฏตัวของปิเอโร่ที่เปิดมิติพาทุกคนไปส่งยังที่ปลอดภัยจากนั้นจึงพาซีเกลและไลท์ไปยัง the code

                แรงระเบิดจากการตายของลูซิเฟอน่าแผ่คลื่นกลืนกินทุกสิ่ง ทว่าหายนะก็ถูกหยุดด้วยพลังอันไร้ขีดจำกัดของชายไร้นาม

                “ขอให้หลับอย่างสงบ สู่ความว่างเปล่าท่านผู้นั้นร้องและสงครามกับราชินีปีศาจก็จบลง เหลือเพียงเศษซากความวิปโยคและคำถาม

                คำถามที่ว่า

                พวกเราจะอยู่บนโลกแบบนี้ได้จริงๆหรือ?”

               

               

               

 

               

               

               

               

               

               

               

               

                

62 ความคิดเห็น