The end of light

ตอนที่ 106 : รัตติกาลที่ 17 : หนึ่งสมองและสองมือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 63
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    2 ธ.ค. 60

รัตติกาลที่ 17 : หนึ่งสมองและสองมือ

เจาะระบบสำเร็จ!”

ก่อนหน้านี้ลูซิเฟอน่าเปลี่ยนร่างกายตัวเองเป็นสสารที่ไม่อาจทำลายได้ ตอนนี้เธอเป็นแค่ปีศาจธรรมดาเรดพูดเสียงนิ่งระหว่างนั้นหน้าจอกำลังแจ้งเตือนการโจมตีกลับจากฝั่งศัตรู

ถ้านายแพ้ศึกนี้จะเกิดอะไรขึ้นปิเอโร่ถามอย่างสงสัย

พวกเราจะแพ้สงคราม นอกจากมีคนใช้ End of Light”เรดตอบมือของเขากำลังพรมคีย์บอร์ดด้วยความเร็วสูง

ไม่ต้องห่วง ชั้นมีตัวช่วยเยอะแยะเลยเรดหัวเราะหึๆ เขารู้ว่าปิเอโร่ต้องทำหน้าซีดอยู่แน่ๆแม้ไม่ได้หันไปมอง ตอนนั้นเองเครื่องจักรทุกชิ้นบนโลกรวมถึงในโลกปีศาจก็ส่งข้อมูลและพลังงานมาให้เรดพร้อมกันผ่านเซอฟเวอร์ตัวกลางที่อยู่ในอาลาบู

ใน the code ข้อมูลและพลังงานเหล่านั้นสร้างโล่สีทองขวางไวรัสของลูซิเฟอน่าเอาไว้

ต้องขอบคุณแร่พลังงานของเจ้าซีเกล ฮี่ๆเรดหัวเราะ สตรีมไรโอไรท์ทำให้เซอฟเวอร์ของเรดที่อาลาบูมีพลังงานเพียงพอสำหรับการป้องกัน เขาขับไล่ไวรัสของลูซิเฟอน่าไปได้แต่ทุกอย่างยังไม่จบ

ขอบคุณหลานเราเถอะ เจ้าซีเกลแค่มือไวขโมยมาเฉยๆปิเอโร่ยิ้มแหยๆ

ข้าจะฉีกกระชากร่างของเจ้าลูซิเฟอน่าร้อง

อะไร๊! เป็นถึงจอมปีศาจมีดีแค่ขู่ ทำให้ดูหน่อยสิเรดร้องเสียงสูงก่อนเข้าสู่โหมดจริงจังอีกรอบ

ครั้งหน้า ชั้นจะฝืนกฎของโลกนี้ ดัดแปลงพลังเปลี่ยนแปลงความจริงของลูซิเฟอน่าเรดพูดนัยน์ตาสีแดงตัดดำพูดอย่างเคร่งเครียด เขาไม่รู้ว่าการกระทำนี้จะส่งผลอย่างไร ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะสำเร็จรึเปล่า

ข้าสงสารท่านนะ ท่านแค่อยากจะรักเท่านั้นเองปิเอโร่พูดแม้ความจริงมีมากกว่านั้นแต่ปิเอโร่ก็เห็นสิ่งที่อยู่ในใจของศัตรูได้

เผ่าพันธุ์ของข้าจะต้องรอดลูซิเฟอน่าตะโกนลั่น ลิ่มความมืดสีน้ำเงินดำกำลังก่อตัวมันพุ่งปะทะกับโล่ของเรด

 จังลุย เราจะทนได้นานเท่าไหร่

“15 นาทีเจ้าค่ะ

ยังมีเวลา ถ้าทำลายพลังของลูซิเฟอน่าได้เรายังพอมีหวังเรดคำนวณ เขาไม่สนใจป้องกันตัวเองอีกต่อไป เพราะถึงเวลาที่ต้องกรีดเนื้อแลกกระดูกกันให้รู้เรื่องแล้ว

ข้าสงสัยว่าเจ้าตัวรู้บทบาทของตัวเองไหมปิเอโร่ร้องขึ้นอย่างพิจารณาและยังคงมุ่นมั่นชวนคุยต่อไปทั้งๆที่เรดต้องใช้สมาธิมากกว่าเวลาไหนๆในตอนนี้

ถ้ารู้ตัวเจ้านั่นคงยอมให้เราฆ่าทิ้งดีๆไปแล้วล่ะ อีกอย่างถ้าเจ้านี่หัดใช้สมองให้ได้ถึงครึ่งของพลัง คงไม่เหลือแค่วิญญาณ ฝันเฟื่องรอจุติมาเป็นพันๆปีหรอกเรดตอบ ตอนนี้เขากำลังหาช่องโหว่ของ the code ด้วยการพยายามส่งข้อมูลหลายๆรูปแบบที่ระบบป้องกันของ the code คาดไม่ถึง

ชั้นใช้ algorithm เปลี่ยนคลื่นทะเล และ ลม แทนการส่งข้อมูลปกติ นอกจากนี้ยังส่งข้อมูลผ่านหลุมมิติได้อีกตะหาก the code มีระบบป้องกันตัวจากสิ่งนี้รึเปล่านะ?”

แรงอัดของมิติที่บิดเบี้ยวทำให้ the code ไม่สามารถยุ่งกับการส่งข้อมูลได้จริงๆด้วยเรดยิ้มมุมปาก ตอนนี้เขาค้นพบวิธีส่งข้อมูลเข้าไปภายใน the code แล้ว ในขณะที่ลูซิเฟอน่ากำลังขบกรามอย่างหงุดหงิด ทั้งหมดที่ต้องทำตอนนี้คือ ดักจับ แทรกแซงข้อมูลของลูซิเฟอน่า แล้วลบความสามารถนั้นซะ

จังลุยเหลือเวลาเท่าไหร่เรดถาม โล่ของเขาถูกเจาะเข้ามากว่าครึ่งแล้วตอนนี้

“7 นาทีเจ้าค่ะ

ปิเอโร่!”เรดร้องเสียงดัง ส่วนผู้ถูกเรียกหันขวับมามองหน้าแบบงงๆ

ถ้านายไม่พูดมาก โลกของนายจะมีเวลาเพิ่มอีกหนึ่งนาทีเรดกัดพลางหัวเราะ ตอนนี้เขามั่นใจแล้วว่าเอาอยู่

แสกนร่างลูซิเฟอน่าซะเรดร้องสั่ง นาฬิกานับถอยหลังเหลือเพียงห้านาที

เอาล่ะ คราวนี้ใช้ดาวเทียมส่งข้อมูลผ่านลำแสง

เดี๋ยวๆ นายไปสร้างของแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่

ของขวัญไงเพื่อน ให้กับโลกของน่าย อีกอย่าง ฝ่ายโน้นก็มีของคล้ายๆกันอยู่นะเรดยิ้มเขาดักจักข้อมูลได้ ลูซิเฟอน่ามีชิ้นส่วนร่างกายของตัวเองลอยอยู่ในอวกาศนับพันชิ้น นั่นเป็นจุดที่ใช้ยิงลำแสงทำลายโลกเมื่อตอนแรก

ทำลายได้ไหม?”

ไพ่ตายของชั้น เชื่อเถอะนายไม่ต้องการใช้มันตอนนี้หรอก แต่ชั้นในตอนนี้ยังพอจะทำอะไรได้บ้างเหมือนกันเรดขยิบตาให้ปิเอโร่ ตอนนั้นเองคลื่นสัญญาณก็แผ่ออกจากดาวเทียมของเรด

ชั้นตัดสัญญาณชิ้นส่วนของมันได้ส่วนหนึ่ง จังลุย สแกนเสร็จแล้วยังเรดถามเสียงเริ่มร้อนรน เพราะเวลาเริ่มกระชั้นเข้ามาทุกที

เสร็จแล้วเจ้าค่ะจังลุยรับคำส่วน เรดเริ่มยิ้มเจ้าเล่ห์เวลาเหลือแค่นาทีเดียวเท่านั้น

จูบลาพลังที่แสนภาคภูมิใจนั่นซะ ลูซิเฟอน่าเรดยิ้มแต่ก่อนจะได้กดปุ่มสุดท้าย คอมของเขาก็ระเบิดแตกออกเป็นชิ้นๆ

ซวย ซวยแล้วเรดร้องอย่างหัวเสียกับเวลาที่เหลือเพียง 30 วินาที

ดิ้นรนกันไปเถอะ ดิ้นรนกันไป กว่าจะรู้ตัวพวกเจ้าคงเหลือเพียงธุลีใต้เท้าข้าแล้วลูซิเฟอน่ายิ้มเยาะ

อยากเลิกพูดมากแล้วยังล่ะ ปิเอโร่เรดหันไปคาดโทษอีกฝ่าย

“…”

เจ้าเด็กนั่นลูซิเฟอน่าบ่นอย่างไม่พอใจเมื่อไม่สามารถติดต่อกับลิ่มจำนวนหนึ่งได้ ทว่าราชินีปีศาจก็ยังหาทางใช้ประโยชน์จากมันได้อยู่

ถ้างั้นก็ปล่อยมันตกลงมาเลยละกัน

มันยังไม่จบอีกรึรีเซียเอ่ย ระหว่างทางไปดินแดนลับแลของพวกเทพ นัยน์ตาสีทองอร่ามจ้องมองเศษอุกกาบาตรจำนวนหลายร้อยชิ้นพุ่งตรงมายังโลก ที่น่ากลัวกว่าคือแรงระเบิดอันมหาศาลเมื่อกระทบกับพื้นโลกแทบจะเข้าขั้นล้างเมืองกันได้เลยทีเดียว

เวลาแทบจะไม่เหลือแล้วโวลท์ร้องพลางเร่งให้ทุกคนตามมา แต่คิลกลับหยุดนิ่งกลางอากาศ

สงครามครั้งนี้เราไม่อาจช่วยอะไรได้ อย่างน้อยๆให้เราได้ทำประโยชน์บ้างเถอะคิลร้องก่อนเร่งพลังตัวเองจนถึงขีดสุด

ปณิธานแห่งธรรมชาติ สายลมแห่งการปกปักษ์จงพิทักษ์โลกใบนี้ด้วยเทอญเมอรีสร้องพลางใช้สายลมชะลอความเร็วของอุกกาบาตรเหล่านั้นไว้

ข้ารู้สึกได้ เทพวารี เทพวารีคนใหม่กำลังจุติเนอเลสร้องอย่างดีใจ ทว่าสิ่งอัศจรรย์เพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น คิลใช้พลังทั้งหมดที่มีควบคุมน้ำทั้งมหาสมุทรไหลโอบแผ่นดินทั้งทวีปแม้ไม่สามารถป้องกันได้หมดแต่อย่างน้อยๆก็ยังลดความเสียหายไปได้มากกว่าครึ่ง

                นั่นสินะเหล่าเทพมองสิ่งที่คิลทำพลางหันมาใช้พลังของตัวเองห่อหุ้มโลกไว้ด้วยอีกแรง

                แรงระเบิดจากหินสีดำของลูซิเฟอน่าแผ่แรงสั่นสะเทือนไปทั่ว ท้องฟ้าราวจะแตกสลายแต่ท้ายที่สุดทุกสิ่งก็สงบลง

                ลาก่อน Ring of Aqua”คิลมองแหวนของตัวเองด้วยความอาลัย มันค่อยๆผุพังลงหลังใช้พลังทั้งหมดไปจนมันไม่อาจรับไหว

                ไปกันเถอะ ไปทำสิ่งที่เราทำได้เซฟิรัสร้องก่อนพาทุกคนเข้าดินแดนลับแลไป

                ฮาเดส ปลดมิติของเจ้าออกซะ ไม่อย่างนั้นข้าจะยิงลำแสงแบบสุ่ม หลังการต่อสู้นี้จบลงรับรองว่ามันจะไม่เหลือโลกให้พวกเจ้ากลับไปแน่ลูซิเฟอน่ายิ้มกริ่มก่อนเตรียมสั่งยิง ฮาเดสร้องสั่งให้พวกกองหลังถอยห่างอออกไปจากเดิมก่อนจะปลดพลังออกแล้วเดินหน้าเผชิญหน้ากับศัตรูด้วยตนเอง

                ว่าง่ายดีนี่ราชาปีศาจลูซิเฟอน่ายิ้มกริ่มพลางยิงลำแสงจากนอกโลกมายังพิกัดรอบตัวเพื่อถ่วงเวลา

                รออะไรอยู่ละ เข้ามาสิลูซิเฟอน่าท้าทว่าฮาเฮสไม่เล่นด้วย เขาเสกสายฟ้าสีแดงนับร้อยเล่มออกมา

                “ไม่ได้สู้ด้วยกันมานานแล้วนะ ไอ้ลูกชายฮาเดสร้องส่วนซีเกลกำลังใช้ร่างที่ดีที่สุดของตนออกมา

                เอาให้มันหลาบจำไปเลยพ่อซีเกลหัวเราะก่อนทั้งคู่จะยิงไม้ตายไปบนฟ้า ราวกับโลกกำลังจุดพลุดอกไม้ไฟ สายฟ้าสีแดงและคลื่นดาบของซีเกล ทำลายหินของลูซิเฟอน่าในอวกาศจนเหลือแค่ที่ลอยอยู่รอบตัวเจ้าหล่อนเท่านั้น

                “เพราะเจ้าหนุ่มน้อยอัจฉริยะนั่นแท้ๆเราถึงรู้ที่มาของพลังนี่ฮาเดสยิ้มเขาคิดไม่ออกเลยว่าการต่อสู้นี้จะเป็นยังไงถ้าคนวางแผนไม่ใช่เรด เบิร์ดเดย์

                คราวนี้จะมาไม้ไหนอีกละ เดี๋ยวนะ!”ฮาเดสร้องนัยน์ตาสีทองแผ่แรงกดดันออกมาเต็มเปี่ยม

                ไม่ทันแล้วล่ะราชินีปีศาจเลียมุมปากก่อนปรากฏตัวต่อหน้า ราชาเผ่าไสยเวทย์ ทัพด้านหลังที่ฮาเดสสั่งให้ถอย ก่อนหน้านี้ ถูกลูซิเฟอน่าเก็บเรียบแถมยังเสียพวกมังกรที่มีพลังโจมตีรุนแรงที่สุดไปด้วย

                แก~ฮาเดสขบกรามแน่นก่อนกางมิติขึ้นมาอีกหนทว่าครั้งนี้มิติของฮาเดสเต็มไปด้วยสายฟ้าสีแดงแปรปรวนพร้อมโจมตีใส่ศัตรูทุกเมื่อ

                “Red World”ฮาเดสร้อง สายฟ้าสีแดงรุมกระหน่ำฟาดใส่ราชินีปีศาจนับพันครั้ง

                ไม่เลวนี่ลูซิเฟอน่าขบปาก ปีกของมันช้ำเลือด ทว่าเส้นความมืดก็ไหลแผ่กระจายออกจากตัวอีกครั้ง คลื่นดาบของลูซิเฟอน่าฟาดไปทั่ว มิติของฮาเดสแตกสลาย ทุกคนกระเด็นออกจากการระเบิดครั้งนั้น หลายๆคนบาดเจ็บสาหัส และ ลูซิเฟอน่ากำลังเผด็จศึก

                ตายซะ ฮาเดส~ลูซิเฟอน่าร้องแต่ตอนนั้นเอง ไลท์ ซีเกล ชาโดว์ และ ท่านผู้นั้น ก็พร้อมใจกันฟาดดาบเฉือนร่างของลูซิเฟอน่ากระเด็นกลับไปบ้าง แต่ตอนนั้นเองเสียงเพลงก็ดังขึ้นมา ทุกคนตกอยู่ในภวังค์แห่งความเจ็บปวด

                บากิพยายามร้องเพลงต่อต้านแต่พลังของเขาช่างน้อยนิดเมื่อเทียบกับราชินีปีศาจ

                ปณิธานแห่งความว่างเปล่าไร้สัมผัสท่านผู้นั้นทำลายท่าของลูซิเฟอน่าอีกครั้งทั้งคู่จ้องตากัน

                มาตัดสินกันให้รู้เรื่องเลยดีกว่าราชินีปีศาจร้องท้าก่อนยิงลำแสงแยกไปทุกทิศทาง ร่างนางพญาปีศาจพุ่งเข้าปะทะกับชายไร้นามอย่างรวดเร็ว

               

...

เอาไงดีๆ เรดร้องเสียงร้อนรน เวลาของเขาเหลือไม่ถึงยี่สิบวินาทีแล้ว

จังลุย ส่งสัญญาณคีย์บอร์ดแทนได้ไหมเรดคิด ก่อนหน้านี้ตอนสร้างระบบเขาคิดหัวแทบแตกเพื่อให้ระบบปลอดภัย เรดจึงรองรับการส่งคำสั่งจากคอมของเขาเครื่องเดียวเท่านั้น เมื่อคอมถูกทำลายไป การแฮคหรือปล่อยสัญญาณเข้าไปแทนนั้นอาจต้องใช้เวลานานซึ่งไม่ใช่ในยี่สิบวินาทีนี้แน่

นี่ชะตาของโลกอยู่ที่เราจะซ่อมไอ้ปุ่ม Enter นี้ได้ไหมรึเนี่ยเรดร้องเสียงเครียดเมื่อจังลุยปฏิเสธพลางงัดปุ่ม Enter ออกมาดูแผงวงจรที่ไหม้ไปหมดแล้ว

เดี๋ยวนึกออกแล้วเรดยิ้มพลางโยนกระเป๋าของตัวเองออกมาในนั้นมีเครื่องส่งสัญญาณผ่านคลื่นสมอง

“Piero เปิดมิติกลับไปที่ห้องเราเดี๋ยวนี้

นายจะทำอะไรปิเอโร่ร้องถามเมื่อเห็นรอยยิ้มของเรด

ชั้นจะใช้ Emp กับข้อมูลของโลก ฮ่าๆเรดหัวเราะทว่าปิเอโร่ถึงกับกุมขมับเพราะนั่นเสี่ยงทำให้ทุกคนหายไปมากๆ

“3-2-1…..”เกิดระเบิดรุนแรงใน the code ทว่ากลัวไม่มีสิ่งใดสลายไป นอกจากการไหลของข้อมูลทั้งหมดหยุดนิ่งไป เหลือเพียงเรดที่ยังขยับได้ตามปกติ

ยังซื้อเวลาได้อีกหน่อย ข้อมูลของเราอยู่นอกเหนืออำนาจของโลกนี้จริงๆด้วยเรดยิ้มเมื่อเห็นผลเป็นที่น่าพอใจอย่างน้อยก็โล่งใจที่ไวรัสของลูซิเฟอน่าหยุดการโจมตีไปด้วยหลังถูกระเบิด

เอาละนะเรดยิ้มพลางเตรียมอุปกรณ์ทุกอย่างที่ต้องใช้ เวลาของเรดเหลือไม่ถึงห้าวินาที หลังจากนั้นไวรัสจะเข้ามาในโล่ได้ ถ้าลูซิเฟอน่าแย่งข้อมูลจากเรดไปได้ เธอจะเข้าถึงระบบทั้งหมดและสามารถทำลายงานทั้งหมดของเรดนับตั้งแต่มายังโลกปีศาจได้ ซึ่งหมายความว่าถ้าจะให้เรดสู้กับลูซิเฟอน่าอีกหนเขาต้องเตรียมตัวอีกเป็นปีๆเพราะเรดทำงานเพื่อวันเวลานี้มาตลอด

“3”เรดร้องให้จังหวะตัวเองพลางเตรียมตัวบูทเครื่องจังลุย

“2…1”

จังลุยกางโล่ของนายยื้อไว้เรดร้องสั่ง ตอนนี้ไวรัสเข้ามาในโล่ได้แล้วมันกำลังเจาะข้อมูลของเรดทว่าในที่สุดเรดก็รันคำสั่งที่พิมพ์จากเครื่องเก่าได้สำเร็จ

“Good Bye พลังขี้โกงเรดถอนหายใจ พลางนอนแผ่หราไม่สนใจสิ่งใดๆทั้งนั้น ในใจปิเอโร่ เขาคิดว่าความสามารถของเรดนั้นดูขี้โกงกว่าลูซิเฟอน่าซะอีกเพราะเจ้านี่ใช้แค่หนึ่งสมองและสองมือถึงกับรีเวิร์สเอ็นจิเนียร์ระบบของโลกได้ แต่สิ่งที่ยากจะเข้าใจคือวิสัยทัศน์อันยาวไกลของชายอัจฉริยะผู้นี้ เขามุ่งมั่นทำสิ่งที่คนอื่นไม่เห็นคุณค่าเพื่อโลกใบนี้ตลอดมา

ที่เหลือก็แค่พูดคุยสินะปิเอโร่ถอนหายใจพลางมองเศษซากข้อมูลที่ถูกทำลายไปจากการต่อสู้ของเรดกับลูซิเฟอน่าร่างข้อมูล ราชินีปีศาจดูหัวเสียเป็นอย่างมากแต่ก็ไม่สามารถแก้ไขอะไรได้แล้ว เพราะเรดไปลบข้อมูลที่ต้นตอข้อมูลของโลกเลย

ลูซิเฟอน่า ท่านรู้รึเปล่าว่าโลกนี้ต้องการอะไรกันแน่?”

“…”

เพี๊ยะ! หมากต่อไปกำลังจะเปลี่ยนเกมกระดานนี้

ข้าคงประเมินเจ้าต่ำไป ซีเกลหัวใจของโลกร้องขึ้นมา

วชิรราชาซีเกลมาพร้อมกับร่างใหม่ ในขณะที่ฮาเดสก็เปล่งพลังออกมาจนขีดสุด

มาได้สักทีไลท์ตะโกนพลางมองสร้อยคอราชวงศ์แห่งแสงและสตรีมไรโอไลท์ที่ลอยมาจากมือของอาซาเอลในครั้งแรก

เฟเนซิสม์

ยินดีที่กลับมานะคะเฟเนซิสม์ร้องเสียงเธอดูดีใจมาก

ขอโทษที่ทำให้เสียใจนะไลท์ยิ้ม เขากำลังชาร์จพลังสตรีมไรโอไลท์จนถึงขีดสุด

ไหนๆก็มาถึงนี่แล้วมาซัดกันให้จบเถอะไลท์ร้องตอนนั้นท่านผู้นั้นก็ใช้พลังจิตเรียกวิญญาณใครบางคนออกมา

โกรวต้องพึ่งเธอแล้วล่ะท่านผู้นั้นยิ้มให้คนรักสายตาจ้องมองตรงไปหาลูซิเฟอน่า

นายอ่านใจชั้นไม่ได้หรอกลูซิเฟอน่าหัวเราะเยาะ

นั่นไม่จำเป็นท่านผู้นั้นตอบเสียงเรียบก่อนหันไปอ่านใจ โกรว ที่ใช้พลังจิตสลับจิตใจของตนกับลูซิเฟอน่า

ดูเหมือนท่านจะจนตรอกน่าดูเลยนะท่านผู้นั้นหัวเราะเมื่อเห็นว่าเรดทำตามที่พูดได้สำเร็จ

แก~ลูซิเฟอน่ากัดฟันกรอด ทว่าตอนนั้นรากไม้พลังของโกรวได้ขึ้นเกาะลูซิเฟอน่ามันค่อยๆดูดพลังวิญญาณของเธอไป

เสียดายที่โกรวไม่มีร่าง ไม่งั้นท่านเสร็จไปแล้วท่านผู้นั้นยิ้มมุมปากพลางมองอีกฝ่ายอย่างระแวดระวังเขารู้ว่าฤทธิ์ของราชินีปีศาจยังไม่ใช่แค่นี้

ของแค่นี้ทำอะไรข้าไม่ได้หรอกยุคสมัยแห่งเถ้าธุลีลูซิเฟอน่าร้องดาบของราชินีปีศาจกลายสภาพเป็นผงมันควงหมุนรอบบริเวณ ก่อนกลับมากัดทุกสิ่งทุกอย่างให้ไม่เหลือแม้แต่ซาก รากต้นไม้ของโกรวก็เช่นกัน ทรายของลูซิเฟอน่าหมุนวนด้วยความเร็วสูง ทุกคนเลยต้องแยกออกห่างจากศัตรู ทว่าตอนนั้นเองเรดก็ให้สัญญาณยิงมหาเวทย์นัดที่สอง ลำแสงพุ่งปะทะกับเป้าหมายอย่างจังเป็นอย่างที่คาดลูซิเฟอน่าใช้ทรายต้านคลื่นพลังของพวกจอมเวทย์ได้อยู่หมัด แต่นั่นก็ยื้อเวลาได้มากพอให้ไลท์ ซีเกล ฮาเดส ท่านผู้นั้นและชาโดว์เลาะปีกของลูซิเฟอน่าออกมาได้แถมด้วยแผลเหวอะหวะตามตัวอีกหลายจุด

อึดชะมัดเลยแหะ สงสัยต้องยื้อกันอีกนานไลท์คิดพลางมองลูซิเฟอน่าที่กำลังคืนร่างกลับสภาพเดิม

ทำลายของเล่นเจ้านั่นให้หมดก่อนดีกว่าชาโดว์ร้อง ส่วนซีเกลพยักหน้าเห็นด้วย ทุกคนจึงหันหน้าไปทำลายวัตถุสีดำ ส่วนราชินีปีศาจปล่อยให้ท่านผู้นั้นกับฮาเดสถ่วงเวลาไว้อย่างยากลำบาก

ข้าขี้เกียจเล่นกับพวกเจ้าแล้วราชินีปีศาจร้องพลางกรีดเลือดตัวเองออกมา มันกำลังก่อตัวจนกลายเป็นรอยแยกมิติ

พอไม่มีพลังเปลี่ยนแปลงความจริง สถานการณ์ก็พลิกกลับแล้วสินะ ก่อนหน้านี้จะยื้อเวลาเท่าไหร่ก็ตามสบายรังแต่พวกเราจะเหนื่อยเอง ทั้งหมดนี่เป็นเพราะเรด เบิร์ดเดย์คนนั้นจริงๆฮาเดสคิดใจยังชมเรดไม่ขาดปาก

รักบ้านก็ต้องรีบไปดูนะลูซิเฟอน่ายิ้มพลางซัดดาบเข้าไปในรอยแยกนั้นแถมยิงพลังเข้าไปซ้ำเคราะห์ดีที่ซีเกลไหวตัวทันทำลายมิติได้ก่อนลูกพลังจะเข้ากระทบแต่แค่นั้นก็เพียงพอให้โลกปีศาจเกิดหายนะ พายุทรายแผ่กระจายไปทั่วเพียงพริบตาเมืองใหญ่หลายเมืองก็ถูกลบหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์โดยสายลมแค่ชั่ววูบ

ฝากไว้ก่อนเถอะฮาเดสร้องอย่างหงุดหงิด แต่ลูซิเฟอน่าก็ยังคงเป็นลูซิเฟอน่า เธอแก้เกมเก่งไม่มีใครเกิน คราวนี้เองก็เช่นกัน ฮาเดสต้องจำยอมถอยเข้าไปในมิติเพื่อกลับไปปกป้องโลกปีศาจ

ข้าชักสงสัย หมดการต่อสู้นี้แล้ว พวกเจ้าจะเหลือต่อต้านข้าได้อีกสักกี่คน ฮ่าๆลูซิเฟอน่าหัวเราะลั่น ท่ามกลางความเกลียดชังของทุกคน แต่ไม่มีใครโต้กลับเพราะนั่นเป็นสิ่งที่ทุกคนกำลังสงสัยอยู่เหมือนกัน

 

**********************

 

ว่ากันว่าสรรพชีวิตเกิดมาพร้อมความบริสุทธิ์ พวกเราไม่ได้เกิดมาเป็นผ้าขาวแต่เราเกิดมาไร้สี โลกแต่งแต้มสีสันลงไปตามแต่ใจ เราทุกคนมีอิทธิพลต่อมัน บางครั้งเราก็เป็นผู้เลือกสี บางครั้งเราก็จำยอมให้ผู้อื่นทาสีบนจิตใจ เราถูกทาสีทับไปเรื่อยๆจนชินชา นานๆไปเราลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าเราเป็นใคร มาจากไหน เคยเป็นอะไร แต่ในห้วงลึกที่สุดของจิตใจ เนอเลส มือซ้าย และ พยัคฆ์ศิลาเห็นสิ่งนั้น จิตใจบริสุทธิ์ของราชินีปีศาจ สิ่งที่มิได้ถูกแต่งเติมยังคงหลับอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุด แม้เป็นเพียงความหวังริบหรี่ในการเอาชนะ แต่พวกเขาก็ไม่พลาดคว้าเอาไว้

แฮ่กๆ! มือซ้ายร้องเสียงหอบ ในบรรดาทั้งสาม มือซ้ายมีพลังน้อยที่สุดแล้ว ถึงแม้ในโลกแห่งจิตใจต้องการความเข้มแข็งของจิตใจมากกว่าสิ่งใดแต่ระดับมือซ้ายยังไม่อาจเทียบได้กับเนอเลส และพยัคฆ์ศิลาที่อยู่มาตั้งแต่ช่วงแรกๆของโลก

ถึงเราจะได้เปรียบแต่ทำลายเจ้านี่ยากน่าดูเลยนะเนอเลสพูดเขาไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะปิดเกมกับจิตใจของลูซิเฟอน่าได้สักทีเพราะต่างคนต่างฟื้นตัวได้เรื่อยๆด้วยจิตใจที่ผ่านเวลายาวนานจนตกผลึกเป็นเพชรแข็งที่ไม่อาจทำลายได้ง่ายๆไปแล้ว

ลองวิธีของข้าไหม?”พยัคฆ์ศิลาหันมาถามพลางยิ้มยิงฟันใส่ทั้งคู่

โอเคลองได้เนอเลสอนุญาติ สิ้นเสียงโลกทั้งใบก็ดับวูบลงเสมือนละครเวทีที่กำลังลดระดับแสงจนมืดสนิท

แท่นแทนแท๊น! เสียงหนึ่งร้องหลังเปลวไฟปรากฏ ยินดีต้อนรับสู่เขาวงกตยักษ์ท่านจอมปีศาจ

ข้าเชื่อมต่อสิ่งนี้ไว้กับวิญญาณโดยตรงมันทำลายไม่ได้ง่ายๆหรอกนะ พยัคฆ์ศิลาหัวเราะหุๆ ส่วนลูซิเฟอน่าได้แต่หัวเสียปล่อยพลังไปทั่ว

เมื่อเห็นว่าพลังของตนไม่สามารถทำอะไรเขาวงกตได้ ราชินีปีศาจจึงแปลงร่างเป็นอากาศและเคลื่อนตัวไปทั่วเขาวงกตไร้สิ้นสุดเธอพบว่ามันไม่มีทางออก ไม่มีจุดจบ

จุดอ่อนของชีวิตอมตะ ไม่มีอะไรเศร้ากว่าการหลงทางในโลกที่ไร้ทางออกแล้ว

ว่าแต่มันมีความจำเป็นไหมที่ต้องทำอะไรแบบนี้มือซ้ายร้องถามพลางมองห้องหรูระดับ VIP พร้อมอาหารและชารสเลิศให้ทุกคนพร้อมจอสำหรับดูราชินีปีศาจดิ้นรนออกจากเขาวงกต

ถ้าชอบก็อย่าบ่น จริงๆแล้วข้าเซอร์วิสเจ้าบ้านนอกเนอเลส น่ะพยัคฆ์ศิลายิ้มส่วนมือซ้ายจ้องลูซิเฟอน่าอย่างไม่ค่อยเข้าใจ เขายังติดใจบางอย่าง เขาวงกตภายในจิตใจนี้มีบางอย่างที่ไม่เหมือนเขาวงกตธรรมดาอยู่ ในความเป็นจริงของแค่นี้ไม่น่าจะทำร้ายลูซิเฟอน่าได้เลย

ท่านทำอะไรกันแน่มือซ้ายร้องถาม พยัคฆ์ศิลายิ้มขึ้นเล็กน้อย สีหน้าของมือซ้ายถือเป็นคำชมอย่างดี

เจ้าเป็นเจ้าตรรกะไม่ใช่รึ ใช้พลังของเจ้าตรวจสอบมันสิเนอเลสชี้โพลงพลางจิ้มนิ้วเปลี่ยนช่องเพราะเบื่อจะดูภาพซ้ำๆของลูซิเฟอน่าแล้ว

เขาวงกตนี้ไม่ใช่เขาวงกตธรรมดา มันคือเขาวงกตแห่งเวลาด้วย อัจฉริยะมาก

ตอนนี้ลูซิเฟอน่าคงรู้สึกเหมือนผ่านไปเป็นพันๆปีแล้วล่ะ ใกล้เวลาที่เธอจะคลั่งแล้ว พร้อมแล้วหรือยัง?”พยัคฆ์ศิลายิ้ม

ได้สู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับนายก็สนุกดีนะ ไกอาเนอเลสสัมผัสบ่าคู่ปรับทั้งคู่จับมือกัน

ไปจบเกมนี้กันเถอะไกอาร้องตอนนั้นมิติที่พยัคฆ์ศิลาสร้างขึ้นมาก็ถูกทำลายด้วยไฟสีดำของลูซิเฟอน่า

เธอใช้วิญญาณผูกกับพลังชีวิตแบบเดียวกับชั้นพยัคฆ์ศิลาร้องสีหน้าดูไม่ค่อยดี วิญญาณของมหาภูติกำลังถูกเผา

ตอนนี้แหละ ทุ่มทุกอย่างกันเลย

“Grand Water Slam”

“Reverse Logic”

“The Great Metalic”

คลื่นพลังระดับโลกาวินาศโถมเข้าใส่ราชินีปีศาจที่ปล่อยคลื่นสีดำออกมาต้าน แรงระเบิดกลืนกินทุกสิ่ง จิตวิญญาณของทุกคนกำลังถูกทำลาย

ได้ตายกับพวกนายก็โอเคแล้วเนอเลสร้อง

เออ ข้าก็ไม่มีอะไรติดค้างในใจแล้วไกอาตอบใบหน้าเต็มไปด้วยร้อยยิ้ม

ขอโทษที่ต้องลากเจ้ามาตายด้วยนะทั้งคู่หันไปมองมือซ้ายที่ยิ้มมุมปากแบบไม่คิดอะไร

ตูมม!!!

แรงระเบิดทำลายทุกอย่าง โลกจิตใจของลูซิเฟอกำลังพังทลาย นาคาวารีและพยัคฆ์ศิลาเป็นภูติระดับไร้ร่างอยู่แล้วทั้งคู่สูญสลายไปไม่มีเจ้าวารีและปฐพีอีกต่อไป

มือซ้ายหายใจรวยรินในโลกที่กำลังพังเขายกมือขึ้นก่อนใช้แรงเฮือกสุดท้ายฉีกโลกแห่งจิตใจทิ้งและนั่นทำให้มือซ้ายกลายสภาพเป็นข้อมูลหายไปอีกคน

ฝากที่เหลือด้วยนะ

 

 

 

 

               

 

               

               

               

 

 

 

 

 

 

 

62 ความคิดเห็น