ปมร้อนซ่อนรัก

ตอนที่ 19 : บทที่ 19 นัดประชุมด่วน (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,137
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    27 ก.พ. 53

ตอนที่ 19

 

ระหว่างที่วีรภัฏกำลังทานอาหารกลางวันอยู่ภายในห้องพักอาจารย์เพียงลำพังนั้น เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือเครื่องน้อยของชายหนุ่มก็ดังขึ้น เมื่อเขาเหลือบมองชื่อที่โชว์หราอยู่บนหน้าจอก็ถึงกับพ่นลมหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย อย่างรู้ดีถึงจุดประสงค์ของคนที่โทรศัพท์เข้ามา

 

ถ้าหากว่าไม่มีเรื่องอะไรใหญ่โต คนผู้นี้คงจะไม่มีวันโทรศัพท์มาหาเขาด้วยตัวเองเช่นนี้เป็นแน่ ดูท่าว่าวันนี้คงมีเรื่องให้เขาต้องเหน็ดเหนื่อยเพิ่มขึ้นอีกแล้วสิ ชายหนุ่มถอนหายใจยาวอีกครั้งก่อนที่จะตัดสินใจกดรับโทรศัพท์หลังจากปล่อยให้มันร้องดังอยู่เป็นนานสองนาน

 

สวัสดีครับท่าน ไม่ทราบว่า...

 

วีรภัฏกล่าวทักทายผู้บังคับบัญชาของตนเสียงเรียบและยังเอ่ยไม่ทันจบประโยคดีด้วยซ้ำ อีกฝ่ายก็พูดสวนขึ้นมาก่อนราวกับมีเรื่องด่วนเร่งรีบ

 

ภัฏ เย็นนี้จะมีการประชุมใหญ่เพื่อหารือเรื่องที่เป้าหมายจะไปหัวหินในวันพรุ่งนี้ ทางหน่วยของเราได้ส่งกำลังไปตรวจสอบสถานที่พักตลอดจนเส้นทางการเดินรถไว้หมดแล้ว แต่สิ่งที่ฉันต้องการก็คือ แผนการเฝ้าระวังที่รัดกุม รวมไปถึงเรื่องการกำหนดจำนวนเจ้าหน้าที่และจุดสำคัญที่แต่ละคนจะต้องไปประจำการ ซึ่งทั้งหมดนี้คือหน้าที่ที่นายจะต้องมารับผิดชอบอธิบายแผนการทุกอย่างให้เจ้าหน้าที่ปฏิบัติการทราบ เพราะมีนายคนเดียวที่รู้ข้อมูลเรื่องภายในดี เข้าใจใช่ไหม

 

พีรเดชเอ่ยรายละเอียดยืดยาว ก่อนจะเน้นเสียงตรงประโยคสุดท้าย เหมือนจะย้ำให้ชายหนุ่มรู้ว่าเขาจำเป็นต้องไป แต่วีรภัฏกลับเป็นห่วงว่า ระหว่างที่เขาไม่ได้คอยแอบสะกดรอยติดตามเป้าหมายจนกระทั่งกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัยเหมือนเช่นทุกทีอาจจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันกับเป้าหมายของเขาขึ้นมาได้

 

รับทราบครับท่าน แต่ว่า แล้วในช่วงที่ผมไม่อยู่ ใครจะมาดูแลเป้าหมายแทนล่ะครับ

 

เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วง ฉันจะส่งนายตำรวจมือดีสองคนไปดูแลแทนตอนที่นายแยกกับเป้าหมายแล้ว อีกอย่างสองคนนั้นนายน่าจะรู้จักดีอยู่แล้วนะ

 

ชายวัยกลางคนเหมือนจะรู้ทันความคิดของเขา จึงรีบบอกข้อมูลเพิ่มเติมที่จะทำให้ผู้กองหนุ่มคลายความกังวลใจ และยอมมาเข้าร่วมประชุมลับเพื่อวางแผนเตรียมรับมือกับเหตุร้ายที่อาจจะเกิดขึ้นได้ในช่วงของกิจกรรมต้อนรับนักศึกษาใหม่ที่จัดขึ้นนอกสถานที่

 

ท่านคงไม่ได้หมายถึง นุช กับก้องหรอกนะครับ

 

วีรภัฏเอ่ยชื่อลูกน้องคนเก่งในกลุ่มของเขาทั้งสองคนคือ นุชนาถ และ กรวิชญ์ ขึ้นมา พลางสงสัยว่าเจ้านายเก่าของเขาไปเจรจากับทางฝ่ายผู้บังคับบัญชาคนปัจจุบันของเขาอย่างไร ถึงมีอำนาจในการขอยืมตัวมือดีจากหน่วยนั้นมาได้อีกถึงสองคนอย่างนี้

 

ถ้าไม่ใช่แล้วจะเป็นใครไปได้อีกล่ะ ฉันว่าคงมีไม่กี่คนหรอกที่นายจะไว้วางใจพอให้ช่วยรับผิดชอบงานสำคัญแบบนี้ได้ นอกจากลูกน้องคนสนิทสองคนนั้นน่ะนะ เอาล่ะ ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว สรุปว่านายต้องมาที่นี่เย็นนี้ เข้าใจหรือเปล่า ผู้กองวีรภัฏ

 

รับทราบครับ

 

พีรเดชกล่าวย้ำอีกครั้ง นายตำรวจฝ่ายสืบสวนในคราบอาจารย์หนุ่มรีบรับคำผู้บังคับบัญชาครั้งสุดท้าย ก่อนที่อีกฝ่ายจะวางสายไป ชายหนุ่มจึงวางโทรศัพท์มือถือลงที่เดิม ใบหน้าหล่อเหลานั้นดูเคร่งเครียดขึ้นมาอีกครั้ง แม้จะรู้ดีว่าลูกน้องทั้งสองของเขานั้นมีฝีมือเก่งฉกาจพอตัว แต่ชายหนุ่มก็ยังอดเป็นกังวลไม่ได้

 

ในช่วงคาบบ่ายขณะที่อาจารย์หนุ่มต้องทำการสอนเหล่านักศึกษาอยู่นั้น ความคิดเรื่องงานได้ลอยวนเข้ามาในหัวจนสมาธิในการจดจำสคริปต์คำพูดแทบแตกกระเจิง หากมีใครยกมือขึ้นถาม เขาก็ตอบเป็นหัวข้อไปเท่าที่เขาจำได้ แต่เขาจะพูดโดยไม่เปิดโอกาสให้ใครได้มีโอกาสถามเสียมากกว่า เขาพยายามควบคุมอารมณ์ของตัวเองเท่าที่จำทำได้ แต่ก็ยังไม่วายแสดงออกทางสีหน้าให้ใครบางคนในที่นั้นสังเกตเห็น

อาจารย์หนุ่มทำการสอนไปได้เพียงชั่วโมงเดียว เขาก็แจ้งกับนักศึกษาว่าวันนี้จะเลิกคลาสเร็วกว่าปกติเพื่อให้ทุกคนได้กลับไปเตรียมตัวสำหรับกิจกรรมในวันพรุ่งนี้ บรรดาลูกศิษย์ของเขาพากันโห่ร้องอย่างดีใจที่วันนี้จะได้เลิกเรียนเร็วกว่าทุกวัน ส่วนวีรภัฏพอเก็บอุปกรณ์การสอนของตัวเองเรียบร้อยแล้วก็ตรงดิ่งไปยังห้องพักอาจารย์ที่ทางสาขาได้จัดเตรียมไว้ให้เป็นพิเศษทันที

ต่อ

ไม่นานนักลูกน้องคนเก่งทั้งสองของเขาก็มาปรากฏตัวที่หน้าห้องพักอาจารย์ หลังจากเคาะประตูบอกคนที่อยู่ในห้องแล้ว นุชนาถจึงเดินนำเข้ามาในก่อน หญิงสาวผิวขาวเหลืองรูปร่างสูงโปร่ง ลำคอยาวระหง ใบหน้ารูปไข่ ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้ม ผมสีดำยาวตรงถึงกลางหลัง เธออยู่ในชุดเสื้อยืดสีดำสนิทคลุมทับไว้ด้วยเสื้อแจ็กเกตสีเทา สวมกางเกงยีนส์สีน้ำเงินเข้ม พร้อมด้วย กรวิชญ์ ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ ผมสั้นแบบรองทรง หน้าตาคมเข้ม ผิวสีแทน รูปร่างสมส่วนมีมัดกล้ามเล็กน้อย สวมชุดคล้ายๆ กันกับหญิงสาว แต่แจ็กเกตที่สวมไว้เป็นสีดำสนิท เขาเดินตามเธอมาติดๆ ทั้งคู่ยืนตรงมือแนบกับลำตัว ก่อนจะกล่าวทักทายผู้บังคับบัญชาชั้นต้นของพวกเขาอย่างพร้อมเพรียง พร้อมกับโค้งศีรษะลงแสดงความเคารพ

 

สวัสดีค่ะ/สวัสดีครับ หัวหน้า

 

ทำไมมาเร็วจังเลยล่ะ นี่มันเพิ่งบ่ายสามโมงเองนะ

 

วีรภัฏหันหน้าไปมองนาฬิกาแขวนบนฝาผนังห้องพักอาจารย์ด้วยท่าทางตกใจ เขาไม่อยากละสายตาจากเป้าหมายนานกว่าที่คิดเอาไว้

 

ท่านพีรเดชสั่งมาว่า อยากให้หัวหน้าไปพบก่อนเวลาที่นัดเอาไว้ จะได้มีเวลาเตรียมแผนรับมือให้รอบคอบ ก่อนที่ หัวหน้าจะต้องรีบออกเดินทางแต่เช้าในวันพรุ่งนี้ครับ

 

กรวิชญ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงห้าวพร้อมกับทำหน้าขึงขัง ผู้กองหนุ่มเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างอ่อนล้า เขาผายมือเชิญให้ลูกน้องทั้งสองนั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามก่อน พลางยกมือขึ้นกุมขมับ ก่อนจะเปรยขึ้นมาเบาๆ เขาอุตส่าห์คิดว่าจะรีบกลับไปทำอาหารเย็นให้กานต์รวีก่อน แล้วจึงค่อยออกจากบ้านมาตอนที่เธอขึ้นห้องไปแล้ว เพื่อจะได้ไม่เป็นที่สงสัย แต่เขาคงขัดคำสั่งผู้บังคับบัญชาเสียมิได้

 

ทำไมถึงได้เป็นอย่างนี้นะ

 

 ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะหัวหน้า เรื่องทางนี้ปล่อยให้พวกเราจัดการเองดีกว่า รับรองว่าไว้ใจได้แน่นอนค่ะ

 

นุชนาถเน้นคำสั่งผู้บังคับบัญชาอีกครั้ง เธอเข้าใจดีว่าหัวหน้าของเธอต้องการรับผิดชอบปฏิบัติภารกิจด้วยตัวเองให้สุดความสามารถ แต่คำสั่งก็คือคำสั่ง เป็นสิ่งที่ตำรวจผู้น้อยอย่างเขาต้องปฏิบัติตามอย่างเลี่ยงไม่ได้

 

อืม เข้าใจแล้ว

 

ผู้กองหนุ่มรับคำสั้นๆ พร้อมกับอธิบายถึงการทำงานที่ลูกน้องคนสนิททั้งคู่จะต้องปฏิบัติหน้าที่แทนในช่วงที่เขาต้องไปประชุมเพื่อหารือถึงเรื่องในวันพรุ่งนี้ ก่อนจะหอบหิ้วแฟ้มเอกสารที่มีข้อมูลของกิจกรรมที่จะจัดขึ้นตลอดการเดินทางและภาพแผนที่ของที่พัก รวมไปถึงรายละเอียดเกี่ยวกับเด็กสาวที่เป็นเป้าหมายอีกด้วย

 

เมื่อตำรวจหนุ่มออกมาจากห้องพักอาจารย์แล้ว วีรภัฏก็รีบเดินตรงมาขึ้นรถสีดำคันเก่งของเขา แล้วมุ่งหน้าไปยังตึกบัญชาการอีกแห่งของสำนักงานตำรวจแห่งชาติทันที

 

ระหว่างทางเขาได้แต่ครุ่นคิดว่าจะต้องวางแผนในวันพรุ่งนี้ทั้งหมดยังไงบ้าง เพื่อที่จะล่อให้คนร้ายออกมาและเขาจะได้สะสางคดีนี้ได้โดยเร็ว ในที่สุดรถยนต์คันใหญ่สีดำมะเมื่อมของนายตำรวจหนุ่มก็แล่นมาจอดนิ่งสนิทที่ลานจอดรถใต้อาคารสำนักงานตำรวจแห่งชาติ เขารีบหยิบแฟ้มเอกสารทั้งหมดออกมาถือไว้ แล้วมุ่งตรงไปที่ห้องของพีรเดชอย่างรีบร้อน

 

ผู้กองหนุ่มที่ยังคงอยู่ในคราบอาจารย์มหาวิทยาลัย สวมเสื้อเชิ้ตแขนยาวสวมกางเกงแสล็คสีดำอย่างเรียบร้อยพร้อมกับแว่นตากรอบสีดำที่ทำให้บุคลิกของเขาดูน่าเคารพเชื่อถือมากขึ้น เมื่อเขาเดินมาถึงหน้าห้องผู้บังคับบัญชาก็รีบแจ้งกับหญิงสาวที่เป็นเลขานุการหน้าห้อง

 

ผู้กองแต่งตัวแบบนี้ก็ดูดีไปอีกแบบนะคะ

 

ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ เอ่อ ช่วยรีบแจ้งท่านพรีเดชทีว่าผมมาถึงแล้วน่ะครับ

 

มินตรากล่าวชื่นชมกับภาพลักษณ์ใหม่ของผู้กองหนุ่มในแบบที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน และอดไม่ได้ที่จะชวนพูดคุยตามวิสัยของหญิงสาวที่มักแพ้คนหนุ่มรูปหล่อ แต่วีรภัฏเริ่มรู้สึกสูญเสียเวลาอันมีค่าของตนมากเกินไป เขาจึงเร่งให้เธอกดอินเตอร์คอมเข้าไปแจ้งแก่คนที่อยู่ภายในห้องว่าคนที่เขาต้องการพบเดินทางมาถึงแล้ว

 

เมื่อชายวัยกลางคนผู้ดำรงตำแหน่งสูงสุดของตึกบัญชาการแห่งนี้อนุญาตให้เขาเข้าพบได้ วีรภัฏจึงกล่าวขอบคุณเลขานุการสาว พร้อมกับยกมือขึ้นเคาะประตูห้องผู้บังคับบัญชาสองสามครั้งตามมารยาท

 

ขออนุญาตครับท่าน

 

เข้ามาได้

 

วีรภัฏกล่าวผ่านประตูบานหนาตรงหน้าห้อง ไม่นานเสียงของชายวัยกลางคนดังขึ้นมาจากภายในห้อง เมื่อได้ยินดังนั้นชายหนุ่มจึงค่อยๆ เปิดประตูเข้าไป

 

ท่านให้ผมมาก่อนเวลาหรือครับ

 

ตำรวจหนุ่มเอ่ยพร้อมกับโค้งคำนับผู้บังคับบัญชาช้าๆ พีรเดชลุกขึ้นจากโซฟาตัวโปรด แล้วเดินตรงไปที่โต๊ะไม้สักขนาดใหญ่ที่เขาสั่งให้ลูกน้องนำมาตั้งไว้ที่มุมของห้องเพื่อใช้เป็นที่สำหรับวางแผนการรับมือกับเหตุร้ายที่อาจเกิดขึ้นกับลูกสาวทายาทนักการเมืองคนดังที่ตกเป็นเป้าของการลอบทำร้ายมาแล้วหลายครั้งหลายครา

 

ใช่ ฉันต้องการให้นายมาวางแผนจัดกำลังเจ้าหน้าที่เพื่อประจำจุดสำคัญแต่ละจุดในวันพรุ่งนี้ทั้งหมด

 

พีรเดชหยุดยืนที่หน้าโต๊ะตัวนั้น พลางกวักมือเรียกลูกน้องหนุ่มให้เดินตามไป

 

ไหนนายลองบอกจุดที่นายคิดว่าต้องการจะวางเจ้าหน้าที่ทั้งหมดพร้อมกับเวลาปฏิบัติงานมาหน่อยสิ

 

ตำรวจหนุ่มกางแผนที่ที่เตรียมมาออกพร้อมกับเปิดสมุดที่เขาจดบันทึกสิ่งที่จำเป็นสำหรับภารกิจนี้ แล้วชี้แจงรายละเอียดทั้งหมดให้ผู้บังคับบัญชาฟัง เมื่อพีรเดชได้ฟังรายละเอียดก็รู้สึกพออกพอใจเป็นอย่างมาก เขาไว้ใจลูกน้องคนนี้ได้จริงๆ

 

เมื่อวีรภัฏอธิบายทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย พีรเดชก็เดินตรงไปที่โต๊ะทำงานแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเรียกหัวหน้าหน่วยที่จะต้องจัดเตรียมเจ้าหน้าที่ไปในวันพรุ่งนี้ให้เข้ามาประชุมภายในห้องทำงานของเขาด้วย

 

ติดตามตอนต่อไปเร็วๆ นี้ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

657 ความคิดเห็น

  1. #129 aoistar (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2553 / 02:25
    จะวางแผนอารายยยย
    #129
    0
  2. #128 kaaka (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2553 / 13:51
    จะนัดกันไปวางแผนใหม่รึเปล่าน๊า
    #128
    0
  3. #127 ihyashoop (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2553 / 08:50
    น่าสงสารนักศึกษานะคะ เนี่ย
    จะได้ความรู้มั๊ย 555+
    #127
    0
  4. #126 **~Mink~** (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2553 / 08:45
    ไม่รู้ว่าไปประชุมคราวนี้จะไปเจอกานต์ประชุมด้วยหรือเปล่าน้า
    แล้วก้องกับนุชจะมาเป็นใครล่ะนี้
    แต่ละคนปลอมตัวมากันทั้งนั้นเลย มีแต่น้ำกับปอนด์ที่ยังคงเป็นตัวจริง
    แต่อย่าบอกน้า...ว่าสุดท้ายก็จะเป็นตัวปลอมเหมือนกัน อิอิ
    #126
    0
  5. #125 ม่านเมฆา (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2553 / 23:16

    อ.เครียดไปรึเปล่าคะ

    แต่ปล่อยเร็วแบบนี้ดีแล้วค่ะ

    คนแต่งสู้ๆค่า

    #125
    0
  6. #124 jeabkiss (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2553 / 19:23
    ภาระกิจรัดตัวจริงๆเลยท่านอาจารย์
    #124
    0