คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Fic SJ] อลวนรัก หอพักสุดเพี้ยน (Super Junior Yaoi)

ตอนที่ 44 : Chapter 38 : การตัดสินใจของซีวอน (100%)


     อัพเดท 16 ธ.ค. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิคเกาหลี
Tags: Fic SJ, kyumin, Super Junior, yaoi, fiction
ผู้แต่ง : kr... ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kr...
My.iD: https://my.dek-d.com/diarykr
< Review/Vote > Rating : 98% [ 53 mem(s) ]
This month views : 23 Overall : 125,023
5,917 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 723 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Fic SJ] อลวนรัก หอพักสุดเพี้ยน (Super Junior Yaoi) ตอนที่ 44 : Chapter 38 : การตัดสินใจของซีวอน (100%) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2670 , โพส : 58 , Rating : 100% / 7 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



แถลงการณ์จากไรเตอร์ จะอ่านหรือไม่อ่าน ไม่ว่ากันจะ

ก่อนอื่นเลยต้องขอโทษทุกคนด้วยที่อัพฟิคช้ามากๆ เพราะเหตุจำเป็นอันมากมายก่ายกอง

และไม่รู้ว่าทุกคนรู้กันหรือเปล่าว่าไรเตอร์ kr นั้นมีสองคน ช่วยกันแต่งช่วยกันเขียนมาด้วยกันก็ร่วมๆ 5 ปีแล้วล่ะ

จนตอนนี้มันคงอิ่มตัวกันทั้งคู่ แต่ละคนก็มีหน้าที่ที่ต้องทำ เลยไม่ค่อยมีเวลากันมากนัก

ตอนนี้เราสองคนเรียนกันคนละที่ ไม่ได้เจอกันทุกวันเหมือนอย่างเคย

การจะเขียนฟิคด้วยกันอีกจึงเป็นเรื่องยาก เพราะเหตุจำเป็นของแต่ละคนอีกนั่นแหละ

แต่ก็ใช่ว่าเราจะเลิกเขียนไปเลยนะ ถึงจะไม่ได้ทำต่อด้วยกันแล้วแต่ก็ยังจะพยายามเขียนต่อไป

เวลาการอัพอาจจะช้าลงไปอีก ซึ่งที่ผ่านมาก็ช้ามากๆ อยู่แล้ว ต้องขอโทษทุกคนด้วย

จะเขียนฟิคเรื่องนี้ให้จบ ยังไงรีดเดอร์ก็อย่าทิ้งกันไปก่อนล่ะ

เล่ม 3 ต้องคลอดออกมาซักวัน ซึ่งไม่รู้วันไหน = =

 

ครบ 100% แล้วจ้า

ช่วงนี้วอนซินกำลังดราม่ากันสุดๆ

ฮีชอลจะลาออกหรือไม่?  แล้วซีวอนจะทำยังไงกันนะ?


--------------------------------------------



Chapter 38 : การตัดสินใจของซีวอน


       

            “ซีวอน! เกิดเรื่องแล้ว ซีวอน!!” เสียงของอีทึกดังมาแต่ไกลเรียกความสนใจของนักศึกษาที่อยู่บริเวณนี้ได้เป็นอย่างดี อีทึกวิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าซีวอนที่มองกลับมาด้วยอาการงงๆ

            “เป็นอะไรของนายอีทึก เกิดเรื่องอะไร” ขมวดคิ้วมุ่นแล้วถามกลับ

            “ฮีชอล...ฮีชอลกำลังจะลาออก” ตอบคำถามไปก็หอบไป อีทึกยกมือทาบหน้าอกตัวเองหอบหายใจอย่างแรงเพื่อกอบโกยอากาศเข้าไปให้ได้มากที่สุด

            หลังจากที่ได้รับรู้ข่าวร้ายที่สุดในรอบปี อีทึกพยายามจะพูดคุยกับฮีชอลถึงเหตุผลแต่เจ้าตัวกลับไม่ยอมตอบอะไรเลยแม้แต่น้อย เอาแต่ส่ายหน้าไปมาลูกเดียว ทำให้ไม่รู้ถึงสาเหตุที่ทำให้ต้องมายื่นเอกสารลาออกแบบนี้ และคนเดียวที่นึกถึงขึ้นมาตอนนั้นก็คือรูมเมทอย่างซีวอนซึ่งไม่รู้ว่าจะรู้เรื่องนี้หรือยัง และไม่แน่ว่าซีวอนอาจจะรู้เหตุผลที่ฮีชอลมาลาออกก็เป็นได้ เลยต้องรีบนำข่าวมาแจ้งก่อนที่อะไรมันจะสายไปเสียก่อน

            “ว่าไงนะ” ถามกลับไปอย่างไม่แน่ใจว่าสิ่งที่ตัวเองได้ยินนั้นมันเป็นความจริงแน่หรือเปล่า

            “ลาออก ฮีชอลมาลา...”

            “ที่ไหน ตอนนี้ฮีชอลอยู่ไหน” ซีวอนถามตัดบทอย่างรีบร้อนโดยที่อีทึกยังตอบไม่ทันจบ

“กองอำนวยการนัก....อ้าว! ซีวอนรอฉันด้วยสิ นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย!” พูดยังไม่ทันจบประโยคดีซีวอนก็ชิงวิ่งจากไปเสียก่อน อีทึกเลยได้แต่บ่นกระปอดกระแปดไปตามเรื่องก่อนจะรีบวิ่งตามไป

            พอประติดประต่อเรื่องราวได้ซีวอนจึงรีบวิ่งที่มากองอำนวยการนักศึกษาโดยไม่ได้สนใจเสียงร้องเรียกของอีทึกที่กำลังวิ่งตามมามากนัก เมื่อมาถึงซีวอนกวาดมองหาฮีชอลไปทั่วบริเวณก่อนจะเห็นแผ่นหลังที่คุ้นเคยเดินผ่านพ้นประตูของกองอำนวยการนักศึกษาเข้าไป

            ซีวอนเปิดประตูเข้าไปภายในอาคารก็พบกับฮีชอลซึ่งเดินนำอยู่ด้านหน้าไม่ไกลนัก ท่าทางของรูมเมทขี้วายโวยตอนนี้ดูโทรมแทบไม่หลงเหลือเคล้าเดิม ท่าทางการเดินที่เหมือนคนใกล้หมดแรงเต็มทียิ่งทำให้ความรู้สึกของซีวอนเริ่มปั่นป่วนไปหมด

            “จะทำอะไรของนาย!” เดินเข้าไปกระชากข้อมือข้างที่ถือเอกสารอยู่จนมันหลุดจากมือล่วงลงบนพื้น ฮีชอลหันมาเผชิญหน้ากับซีวอนตามแรงดึง แต่กลับทำให้คนที่อารมณ์ปั่นป่วนชะงักค้างไปชั่วครู่

            ฮีชอลไม่ตอบคำถามใดๆ ดวงตาที่แสนบอบซ้ำสบกับดวงตาที่ดูแข็งกร้าวได้ไม่นานก็ต้องเบือนหนี และในที่สุดคนที่เขาไม่อยากเจอที่สุดก็มาจนได้

            “ตอบฉัน ฮีชอล! นายจะทำอะไร!” ถามออกไปอย่างนั้นทั้งที่รู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วว่าฮีชอลกำลังจะทำอะไรและสาเหตุมาจากอะไร แต่ตอนนี้สมองมันกลับตื้อจนคิดหาคำถามหรือคำพูดที่มันดีกว่านี้ไม่ออก

            “ทำในสิ่งที่นายต้องการไง” ตอบกลับเสียงเบาโดยไม่กล้าสบตา ฮีชอลเม้มริมฝีปากแน่นเมื่อเขาพูดออกไปแล้วแรงบีบที่ข้อมือนั้นกลับเพิ่มขึ้นจนรู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมา บอกให้รู้ได้เป็นอย่างดีว่าตอนนี้ซีวอนโกรธมากแค่ไหน และแม้เขาอยากจะสะบัดมันออกมากเท่าไหร่แต่เรี่ยวแรงกลับไม่มีเหลืออยู่เลย

            “สิ่งที่ฉันต้องการงั้นเหรอ! ฉันไม่ต้องการให้นายทำแบบนี้!” ซีวอนตะคอกกลับไปด้วยอารมณ์โมโหอย่างถึงที่สุด จนคนที่อยู่ภายในตัวอาคารเริ่มหันมามอง รวมทั้งอีทึกที่เพิ่งเปิดประตูเข้ามายังรู้สึกตกใจไปด้วย แต่ฮีชอลกลับเอาแต่ก้มหน้านิ่งไม่มีอาการใดๆแสดงออกมาเลย

            “แต่นายเป็นคนบีบบังคับฉันเอง” เงยหน้าขึ้นมาเถียงอย่างคนไม่ยอมแพ้ ฮีชอลจ้องหน้าซีวอนเขม็ง เพราะทุกอย่างซีวอนเป็นคนบีบบังคับเขาให้ทำ ในเมื่อพูดคุยตกลงกันดีๆไม่ได้ สิ่งที่เขาทำได้เพียงอย่างเดียวก็คือหนีไปซะ แล้วคราวนี้จะรั้งเขาไว้ทำไม

            “ฮีชอล!” ตวาดเรียกชื่อเสียงดังพร้อมกับกระชากร่างที่ไร้เรี่ยวแรงจนถลาเข้ามากระแทกหน้าอกตัวเอง ซีวอนปล่อยมือที่จับข้อมือฮีชอลออกก่อนจะผลักร่างนั้นออกห่างจากตัวเองเบาๆ

            “ซีวอน ทำอะไรของนายเนี่ย คุยกันดีๆสิ” อีทึกรีบถลาเข้ามาประคองฮีชอลเอาไว้เพราะไม่งั้นร่างสวยๆได้ลงไปนอนวัดพื้นเป็นแน่ ถึงจะยังไม่เข้าใจก็เถอะว่าตกลงเรื่องราวมันเป็นมายังไง แต่สถานการณ์ตอนนี้ไม่สู้ดีนักเขาจึงไม่อยากถามอะไรให้มากความรอให้อารมณ์ของซีวอนเย็นลงก่อนจะดีกว่า

            “อย่าเสียงดังสิครับ” เสียงเตือนจากเจ้าหน้าที่ภายในกองอำนวยการนักศึกษาดังขึ้นเพื่อตักเตือนถึงมารยาทที่ควรมี

            ซีวอนกับอีทึกหันไปค้อมหัวให้เจ้าหน้าที่ที่ทำหน้าตึงให้เป็นการขอโทษ ก่อนซีวอนจะก้มลงเก็บซองเอกสารของฮีชอลแล้วดึงร่างบางออกมาจากการประคองของอีทึกให้เดินตามออกไปข้างนอก

            “ซีวอน ฉันก็พอเข้าใจนะว่านายคงจะโมโหแต่อย่าทำรุนแรงได้มั้ย” อีทึกเห็นสถานการณ์ชักจะแย่ลงทุกทีจึงรีบเดินตามซีวอนออกไปและพยายามพูดไกล่เกลี่ย แต่เหมือนเพื่อนตัวสูงจะไม่ได้ฟังคำที่เขาพูดออกมาเลยสักนิด เรื่องที่อยู่ๆมารู้ว่ารูมเมทตัวเองจะมาลาออกเขาก็เข้าใจว่าเป็นใครก็ต้องโกรธ แถมดูจากท่าทางของทั้งคู่แล้วคงมีเรื่องบาดหมางหรือทะเลาะกันมาก่อนหน้านี้ ไม่งั้นซีวอนคงไม่แสดงท่าทีโมโหมากมายแบบนี้

            ซีวอนพาฮีชอลเดินห่างออกมาจากกองอำนวยการนักศึกษามาเรื่อยๆ โดยไม่ได้สนใจคำพูดของอีทึกที่ลอยมากระทบหูเลย เอาแต่เดินจ้ำอ้าวโดยไม่ได้ใส่ใจเช่นกันว่าคนที่ตนลากมานั้นจะเดินทันตามหรือเปล่า

            “นายจะพาฮีชอลไปไหนน่ะซีวอน” อีทึกวิ่งตามมาจนถึงหน้ามหาวิทยาลัย แต่สุดท้ายคำถามของเขาก็ไม่ได้รับคำตอบเช่นเดิมเมื่อซีวอนโบกแท็กซี่พาฮีชอลจากไปแล้ว เหลือเพียงความสงสัยและสับสนที่เขาเองก็ไม่รู้จะไปหาคำตอบจากใครเช่นกัน

 

 

 

            ตลอดทางที่รถเคลื่อนที่ออกห่างจากมหาวิทยาลัยเรื่อยๆ ฮีชอลทำได้เพียงแค่นั่งเงียบ ไม่อยากเถียงไม่อยากพูดคุยให้เรื่องมันไปสร้างอารมณ์โมโหของซีวอนมากกว่านี้ ถึงจะไม่รู้จุดหมายปลายทางว่าซีวอนจะพาเขาไปไหน ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้วเรื่องอะไรจะเกิดก็คงต้องปล่อยให้มันเกิด ยังไงเขาคงไม่มีอะไรจะเสียไปมากกว่านี้อยู่ดี

            เดินทางมาร่วมชั่วโมงรถโดยสารส่วนบุคคลก็จอดเทียบที่หน้าบ้านหลังใหญ่ ฮีชอลจำไม่ได้ว่าซีวอนบอกจุดหมายกับคนขับไปว่าอย่างไร แต่ภาพที่เห็นตรงหน้ามันกลับทำให้รู้สึกหวั่นใจแปลกๆ จนสุดท้ายต้องเอ่ยปากถามออกไปเพื่อคลายความสงสัย

            “นายพาฉันมาที่ไหน”

            ซีวอนหันไปมองเสี้ยวหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่น แม้ท่าทางภายนอกจะยังดูนิ่งเฉยแต่ภายในคงกำลังสั่นไหวน่าดู มองดูจากตรงนี้แล้วสิ่งก่อสร้างด้านหน้าดูยังไงก็คือบ้านคน และในเมื่อไม่ใช่บ้านของฮีชอลแล้วจะเป็นบ้านของใครได้ล่ะ

            “บ้านฉันไง”

            “พาฉันมาที่นี่ทำไม” ฮีชอลหันกลับไปถาม น้ำเสียงที่เปล่งออกมาสั่นไหวเล็กน้อย สิ่งเดียวที่เขาคิดได้ตอนนี้มีแต่เรื่องในแง่ลบทั้งนั้น หวังว่าซีวอนคงไม่ได้คิดจะมาบอกความจริงเรื่องครอบครัวเขาหรอกนะ แต่สุดท้ายมันก็คิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้จริงๆ

            ซีวอนไม่ตอบคำถามแต่กลับเดินนำเข้าไปในบ้าน ส่วนฮีชอลนั้นยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม สมองมันเริ่มจินตนาการไปต่างๆนานาแล้วว่าหากครอบครัวของซีวอนรู้ความจริงแล้วจะเป็นยังไง จากที่เคยมีชีวิตอิสระเพียงแค่กระพริบตาอาจจะเข้าไปนอนในตารางแล้วก็เป็นได้

สมองที่สรรค์สร้างจินตานาการแย่ๆ บัดนี้มันออกคำสั่งให้ฮีชอลขยับเท้าก้าวถอยหลัง ในเมื่อไม่อยากจะเผชิญหน้าไม่อยากรับรู้เรื่องเลวร้ายที่กำลังจะเกิด สิ่งที่ทำได้ก็คือต้องหนี หนีไปให้เร็วที่สุด

            “อย่าคิดจะหนีอีกเลยฮีชอล ยังไงฉันก็ไม่ยอมปล่อยนายไปไหนแน่” ซีวอนเหลือบมามองเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้น ทำให้ฮีชอลชะงักเท้าที่กำลังจะก้าวหนีทันที

            “ถ้าเป็นนาย นายจะอยู่ทั้งที่รู้ว่าเรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้นมันเป็นภัยกับตัวเองงั้นเหรอ” ถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ตอนนี้ฮีชอลไม่สามารถรับรู้ได้เลยว่าซีวอนกำลังคิดที่จะทำอะไร เลยได้แต่เดาสุ่มไปเองด้วยความคิดที่มีแต่แง่ลบเท่านั้น

            “จะไม่มีภัยอะไรเกิดขึ้นกับนายทั้งนั้นฮีชอล เชื่อใจฉัน แล้วตามฉันเข้ามา” บอกแกมบังคับแล้วซีวอนก็เดินนำเข้าไปภายในบ้าน

            ฮีชอลชั่งใจอยู่สักพักก่อนจะยอมเดินตามเข้าไป ถึงจะไม่เชื่อในคำพูดของซีวอนร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่คำว่า เชื่อใจ มันกลับคำให้ขามันยอมขยับเท้าก้าวตามเข้าไปโดยง่าย

ซีวอนเดินเข้ามาภายในตัวบ้านที่แสนกว้างขวางใหญ่โตสมฐานะ บริเวณห้องรับแขกของบ้านตอนนี้มีแม่บ้านวัยกลางคนกำลังทำความสะอาดอยู่ เมื่อเห็นซีวอนเธอจึงหันมาค้อมหัวให้เล็กน้อยและยิ้มให้อย่างอ่อนโยน ซึ่งซีวอนเองก็ค้อมหัวกลับและยิ้มให้เช่นกัน

            “คุณพ่อกับคุณแม่กลับมาหรือยังครับป้า”

            “คุณหญิงกลับมาแล้วค่ะ อยู่ที่ห้องทำงาน” เธอตอบอย่างสุภาพ ก่อนจะเหลือบมองไปด้านหลังของซีวอนซึ่งปรากฏร่างของใครคนหนึ่ง คนที่เธอเองก็ไม่แน่ใจนักว่าเป็นหญิงหรือชาย รูปร่างที่ดูอ้อนแอ้น โครงหน้าสวยหวาน เส้นผมยาวสลวยประบ่า ด้วยรวมนั้นดูเหมือนผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย แต่ท่าทางและการแต่งตัวนั้นออกไปทางผู้ชายมากกว่า แต่เธอก็ไม่ได้ใส่ใจอยากรู้มากนักว่าเป็นหญิงหรือชาย เธออยากรู้มากกว่าว่าคนๆนี้เป็นใคร

            ซีวอนเหลียวหลังกลับไปมองตามสายตาของแม่บ้าน เมื่อเห็นฮีชอลยืนอยู่ด้านหลังจึงกดยิ้มบางๆก่อนจะหันกลับมา

            “นี่ชอลลี่ แฟนผมเองครับ” ซีวอนเดินกลับไปโอบไหล่ฮีชอลไว้หลวมๆ เพื่อไขข้อข้องใจให้แก่แม่บ้านคนโปรดของตระกูล ซึ่งคนโดนลวนลามก็ไม่ได้มีท่าทีขัดขืนอะไร ได้แต่คิดสับสนในคำพูดของซีวอนเท่านั้น เพราะถึงแม้จะเป็นการแสดงละครแต่ซีวอนกับฮีชอลก็ยังเป็นแค่เพียงคนรู้จักที่ถูกนัดไปดูตัวกันเท่านั้น

            “ขอตัวนะครับ” พูดจบก็เดินโอบฮีชอลผ่านหน้าป้าแม่บ้านขึ้นชั้นบนไป

            เมื่อพ้นสายตาของคนที่ไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลังของเรื่องซีวอนก็ปล่อยมือออก เดินนำหน้าฮีชอลไปโดยไม่พูดอะไร ฮีชอลเองก็ยังไม่คิดที่จะถามได้แต่เก็บความสงสัยไว้ในใจต่อไป ในเมื่อบอกให้เขาเชื่อว่าจะไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอีก เขาก็จะยอมเชื่อ

            ซีวอนมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้องทำงานของคุณหญิงอึนจองผู้เป็นแม่ ก่อนจะหันไปมองฮีชอลที่เดินตามมาด้วยท่าทางกล้าๆกลัวๆ และเมื่อฮีชอลเดินเข้ามาใกล้จึงคว้ามือเล็กมากุมไว้ก่อนจะยกมืออีกข้างขึ้นเคาะประตูห้องตามมารยาท

            “ซีวอนเองครับแม่” เอ่ยบอกคนในห้องก่อนซีวอนจะเปิดประตูเข้าไป



----------------------  50% ----------------------


           “อ้าว! ซีวอนนึกยังไงกลับมาบ้านล่ะลูก แล้วนั่น ใครน่ะ.....หนูชอลลี่หรือเปล่า” คุณหญิงอึนจองละสายตาจากเอกสารตรงหน้าเมื่อรู้ว่าใครมาหา เธอลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานร้องถามออกมาอย่างแปลกใจเมื่อเห็นลูกชายกลับมาบ้าน และแปลกใจยิ่งกว่าเมื่อเห็นว่าลูกชายพาใครมาด้วย

            ฮีชอลโค้งให้คุณหญิงอึนจองเล็กน้อยแล้วเอาแต่ยืนก้มหน้าก้มตา ด้านซีวอนเองก็ไม่ได้พูดอะไรนอกจากยิ้มบางๆ

            “ทำไมมาด้วยกันได้ล่ะ หืม?” ถามไปปากก็อมยิ้ม ซีวอนพามาบ้านด้วยแบบนี้แถมจับมือกันอีก สมองมันก็จินตนาการไปถึงไหนต่อไหนแล้วว่าความสัมพันธ์ของลูกชายสุดหวงคนนี้กับแม่หนูหน้าหวานชอลลี่คงพัฒนาไปไกลพอสมควร

            “พอดีผมมีเรื่องจะบอกแม่น่ะครับ” คำพูดของซีวอนทำให้ฮีชอลใจเต้นตุ้มๆต่อมๆ รีบเงยหน้าขึ้นไปมองคนพูด เพราะเรื่องที่ซีวอนจะบอกฮีชอลคิดได้อย่างเดียวคือความลับของครอบครัวเขาที่หวังจะมาหลอกเอาเงินของตระกูลชเว นี่คงคิดจะพาเขามาเพื่อบอกความจริงกับครอบครัวสินะ

            “หนูชอลลี่! ทำไมหน้าตาดูโทรมแบบนี้ล่ะ” แต่แทนที่คุณหญิงอึนจองจะสนใจสิ่งที่ซีวอนกำลังจะพูดเธอกลับหันไปสนใจใบหน้าที่ดูซีดเซียวไร้ชีวิตชีวาของฮีชอลที่เพิ่งเงยหน้าขึ้นมาเสียมากกว่า

            “เอ่อ...คือ...” ฮีชอลก้มหน้าลงตามเดิม ลืมตัวไปเลยว่าตอนนี้หน้าตาตัวเองดูไม่ได้แค่ไหน แล้วถ้าเกิดคุณหญิงอึนจองรู้ความจริงขึ้นมาว่าเขาไม่ใช่ผู้หญิงแล้วมันจะเป็นยังไง แต่ยังไงวันนี้เขาก็คงไปไหนไม่รอด เพราะซีวอนคงคิดที่จะบอกความจริงอยู่แล้ว

            “คือช่วงนี้ชอลลี่เค้าไม่ค่อยสบายน่ะครับเลยดูโทรมไปหน่อย” ซีวอนรีบช่วยแก้ต่างให้ ถ้าขืนรอให้ฮีชอลแก้ตัวเองมีหวังความจะแตกเสียก่อน ตัวเขาเองก็ลืมนึกไปเลยว่าสภาพของฮีชอลตอนนี้ต่างกับชอลลี่ที่แม่เขาเคยเจอเหมือนเหวกับฟ้า แถมชุดที่ใส่ยังเป็นชุดผู้ชายอีกต่างหาก

            คำแก้ตัวที่ซีวอนเป็นคนออกตัวแทนสร้างความแปลกใจให้ฮีชอลอยู่ไม่น้อย ที่คิดว่าซีวอนพามาที่นี่เพื่อมาบอกความจริงเริ่มจางหายไป กลายเป็นความสงสัยที่ก่อตัวขึ้นมาแทน

            “เหรอจ๊ะ แล้วดูแต่งตัวเข้าสิ หนูชอลลี่เปลี่ยนแนวแล้วเหรอ” คุณหญิงยังคงถามต่อไปเรื่อยด้วยความแปลกใจที่วันนี้ชอลลี่แต่งตัวแปลกๆ ไม่สวยหวานอย่างที่เธอเคยเห็นจนตอนแรกเธอเองก็เกือบจะจำไม่ได้เหมือนกัน

            “ก็เพราะไม่สบายไงครับผมเลยขอให้เธอแต่งตัวให้มิดชิด” อีกครั้งที่ซีวอนออกมาปากแก้ตัวให้ ซึ่งอึนจองก็พยักหน้ารับยอมเชื่อคำพูดของลูกชายโดยไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ

            “งั้นเหรอจ๊ะ น่ารักจังเลยนะ” ว่าแล้วคุณหญิงก็ฉีกยิ้มเสียยกใหญ่กับอาการที่ดูหวงแหนหญิงสาวที่เธอหมายหมั้นปั้นมืออยากให้คบกันเสียเหลือเกิน

            ได้ฟังแม่พูดออกมาแบบนี้ซีวอนเลยได้แต่ส่งยิ้มให้ ส่วนฮีชอลนั้นเอาแต่ก้มหน้าก้มตาลูกเดียว ในใจก็นึกหวั่นว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับชีวิตอีก

            “แม่ครับ ที่มาหานี่คือผมมีเรื่องจะเรียนให้ทราบน่ะครับ” เมื่อเห็นจังหวะเหมาะซีวอนเริ่มเข้าเรื่อง เหตุผลที่เขาพาฮีชอลมาที่นี่ไม่ใช่เพราะอยากจะเปิดเผยความจริงให้แม่ของเขาได้รู้ แต่มาเพื่อจะช่วยแก้ปัญหาให้มันดีขึ้น ซึ่งตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่ามันจะช่วยได้มากแค่ไหน

            “เรื่องอะไรเหรอลูก”

            “คือเราสองคนตัดสินใจกันแล้วครับว่าจากนี้จะคบหาดูใจกันอย่างจริงจัง” ซีวอนตอบออกไปด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจ

            คุณหญิงอึนจองที่ได้ฟังถึงกับยิ้มกว้างไม่ยอมหุบต่างกับฮีชอลที่เงยหน้าขึ้นมาจ้องหน้าซีวอนเขม็งด้วยความไม่เข้าใจกับสิ่งที่ซีวอนพูดออกไป แต่คงทำอะไรไม่ได้นอกจากเออออตามกันไปและอยู่นิ่งๆให้ซีวอนเป็นคนจัดการกับสถานการณ์เท่านั้น

            “จริงเหรอลูก” คุณหญิงอึนจองถามย้ำเพื่อความมั่นใจ ใบหน้าของเธอแสดงออกชัดเจนว่าดีใจอย่างถึงที่สุด

“ครับ” ซีวอนพยักหน้ารับแล้วยิ้มบางๆ กับคนเป็นลูกอย่างเขาที่รับรู้เรื่องราวเบื้องลึกเบื้องหลังทุกอย่างยิ่งเห็นอาการดีอกดีใจของคนเป็นแม่กลับรู้สึกว่ายิ่งทำให้แม่ของเขาดูโง่มากกว่าเดิมที่โดนหลอกอยู่แบบนี้ แต่ในเมื่อตัดสินใจทำลงไปแล้วคงไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้อีก และเขาจะทำให้ทุกอย่างจบลงดีที่สุดตามแผนที่เขาได้คิดเอาไว้

หลังจากทราบเรื่องที่น่ายินดีที่สุดเกี่ยวกับลูกชายหัวแก้วหัวแหวน คุณหญิงอึนจองก็ชวนฮีชอลกับซีวอนนั่งคุยด้วยกันอยู่พักใหญ่ จนกระทั่งซีวอนขอตัวกลับและอ้างว่าต้องไปส่งฮีชอลที่บ้าน คุณหญิงอึนจองจึงยอมให้ปลีกตัวออกมาได้ ตลอดการสนทนานั้นฮีชอลก็ได้แต่นั่งเงียบๆ ส่งยิ้มให้ว่าที่แม่เขยจอมปลอมบ้างบางครั้ง เพราะคำถามส่วนใหญ่ซีวอนจะเป็นฝ่ายตอบเสียมากกว่า

“ทำไมนายต้องบอกแม่นายไปแบบนั้นด้วย” เดินออกมานอกตัวบ้านได้ไม่นานสิ่งที่ฮีชอลค้างคาใจก็ถูกถามออกมา เขาไม่เข้าใจเหตุผลที่ซีวอนบอกออกไปแบบนั้น เพราะอยากจะช่วยเขาหรืออะไรก็แล้วแต่ แต่เขาคิดว่ามันจะยิ่งทำให้เรื่องปานปลายไปกันใหญ่

“อย่าถามมากเลย” ซีวอนตอบเพียงเท่านี้ก่อนทำท่าจะโบกรถแท็กซี่เพื่อกลับหอแต่ฮีชอลไม่ยอมจึงรีบดึงซีวอนให้หันกลับมา

“พูดออกไปแบบนั้นนายไม่คิดว่าจะทำให้เรื่องมันยุ่งยากกว่าเดิมหรือไง! แบบนี้ฉันก็ต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับครอบครัวนายมากกว่าเดิม! จะทำอะไรทำไมนายไม่ปรึกษาฉันบ้าง! พอฉันจะไปจากชีวิตนาย นายกลับมารั้งไว้ เนี่ยนะที่บอกให้เชื่อใจ แล้วนายกลับทำแบบนี้เหรอซีวอน!!” เพราะไม่เข้าใจเหตุผลที่ซีวอนทำลงไปทำให้ฮีชอลอดตวาดออกมาไม่ได้ ความรู้สึกอึดอัดที่ต้องนั่งเงียบตลอดเวลาโดยที่ซีวอนเป็นฝ่ายพูดสร้างสถานการณ์อยู่เพียงฝ่ายเดียวและมีเขาเป็นตัวละครตัวหนึ่งที่ต้องเล่นตามบทเท่านั้น เขาแค่อยากให้ซีวอนบอกเขาบ้างก่อนคิดที่จะทำอะไร ยังไงซะเรื่องทั้งหมดเขาก็มีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงอยู่แล้ว ถึงจะรู้ตัวดีว่าความจริงแล้วเขาแทบไม่มีสิทธิ์ออกปากออกเสียงเลย ในเมื่อเขาเป็นฝ่ายผิด แค่ซีวอนไม่มาที่นี่เพื่อบอกความจริงมันก็ดีแค่ไหน

“ที่ฉันทำก็เพราะอยากจะช่วยนายไง มันจะเป็นวิธีที่ดีหรือเปล่าฉันเองก็ไม่รู้ แต่ฉันจะรับผิดชอบมันเอง  ขอแค่อย่างเดียว นายอย่าคิดหนีปัญหาด้วยวิธีโง่ๆ อีก” พูดจบซีวอนก็เดินไปโบกรถแท็กซี่เพื่อเดินทางกลับหอ เขาไม่รู้ตัวหรอกว่าประโยคที่พูดออกไปเมื่อครู่มันเจือไปด้วยน้ำเสียงแห่งความเป็นห่วงและความหวังดีมากแค่ไหน แต่มันก็มากพอให้คนฟังรู้ถึงความรู้สึกนั้นได้

ฮีชอลยืนนิ่งเมื่อฟังจบ นึกโมโหตัวเองขึ้นมาฉลับพลันที่เผลอตวาดซีวอนออกไปแต่อีกคนกลับตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนไม่มีท่าทีว่าจะตวาดเขากลับเลยสักนิด สถานการณ์แบบนี้ก็เท่ากับว่าร่วมหัวจมท้ายด้วยกันแล้ว ต่อไปอะไรจะเกิดก็คงต้องช่วยกันแก้ ดีแค่ไหนแล้วที่ซีวอนยอมช่วยเหลือกันแบบนี้

“กลับไปคงต้องคิดหาวิธีแก้ตัวกับอีทึกด้วย ไม่รู้ว่าจะเอาเรื่องไปบอกกับเพื่อนๆหรือยัง” ซีวอนเปิดประตูรถออกก่อนหันกลับมาพูดกับฮีชอล

“อืม”

“แล้วอีกอย่าง ถ้าฉันมีแฟนจริงๆ เมื่อไหร่มันคงจะช่วยทำให้เรื่องนี้จบเร็วขึ้น ยังไงนายก็ช่วยพูดกับพ่อแม่ให้เลิกทำด้วยแล้วกัน” พูดจบซีวอนก็ขึ้นรถไป

ฮีชอลถอนหายใจเบาๆ หนึ่งครั้งจะเดินตามขึ้นรถไป นึกถึงเรื่องที่จะเกิดขึ้นแล้วต้องคิดแก้ปัญหามันรู้สึกเหนื่อยใจอย่างบอกไม่ถูก ไหนจะต้องหาคำแก้ตัวให้กับเพื่อนๆ ที่คงตั้งหน้าตั้งตารอฟังคำตอบกันอยู่ แล้วไหนจะต้องคอยพูดเกลี่ยกล่อมพ่อกับแม่ให้เลิกทำเรื่องเลวร้ายแบบนี้

 

            และมันก็เป็นอย่างที่ซีวอนได้คาดการณ์เอาไว้ จะผิดพลาดไปตรงที่อีทึกคงไม่ได้เอาเรื่องนี้ไปบอกกับเพื่อนทุกคน เพราะในที่นี่มีเพียงคังอินกับชินดงที่นั่งรวมกลุ่มอยู่ด้วย และไม่รู้ว่าที่นั่งกันอยู่นี่แค่ลงมาหาอะไรกินยามเย็นหรือมารอพวกพวกเขากันแน่ แต่เมื่อดูจากท่าทางของอีทึกแล้วน่าจะเป็นอย่างหลังมากกว่า

            “ซีวอน! นายพาฮีชอลไปไหนมา” พอเห็นคนที่รอเดินเข้ามาในระยะการมองเห็นอีทึกก็ลุกพรวดขึ้นจากโต๊ะหวังจะเดินเข้าไปหา ถ้าไม่ติดที่ว่าคังอินรั้งแขนเอาไว้เสียก่อน

            “ใจเย็น ให้เดินเข้ามาใกล้ๆก่อนค่อยเรียกมาคุยก็ได้” คังอินดึงแขนอีทึกให้กลับลงมานั่ง มองไปยังซีวอนกับฮีชอลที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ จากเรื่องที่อีทึกเล่าให้ฟังแล้วเขาเองก็ยังจับจุดไม่ถูกว่าเรื่องมันจะเป็นมายังไง แต่ดูท่าอีทึกแล้วจะเข้าข้างฮีชอลมากกว่า เพราะได้ยินบ่นอยู่หลายรอบแล้วว่าซีวอนรุนแรงกับฮีชอลเกินไปทั้งที่ตัวเองก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรมากนัก บางทีที่คิดว่าฮีชอลถูก ความจริงแล้วฮีชอลอาจเป็นฝ่ายผิดก็ได้

            “ฮีชอลดูโทรมไปมากจริงๆ” ชินดงพึมพำขึ้นเมื่อเห็นสภาพของฮีชอลเมื่อเดินเข้ามาใกล้ จากที่เคยดูสวยสง่าตอนนี้เหมือนกลายเป็นอีกคนไปเลย

            “ไงซีวอน ฮีชอล มานั่งคุยกันหน่อยสิ” คังอินกวักมือเรียกเพื่อนทั้งสองซึ่งยอมเดินมานั่งร่วมโต๊ะด้วยแต่โดยดี

            “คงให้เวลาได้ไม่นานนะ ฮีชอลเขาอยากจะพัก” ซีวอนบอกไปเป็นเชิง ซึ่งคังอินกับชินดงก็พยักหน้ารับอย่างเข้าใจ

            “นายพาฮีชอลไปไหนมา” คำถามแรกออกมาจากปากอีทึก คนตาสวยจ้องซีวอนเขม็งเพราะในใจยังคงเข้าข้างฮีชอลอยู่

            “ไปบ้านฮีชอลมา” ซีวอนตอบ

            “ไปทำไม แล้วตกลงมันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ช่วยเล่าให้ฉันฟังทีได้มั้ย ทำไมฮีชอลต้องมายื่นใบลาออกด้วย” อีทึกรัวคำถามออกเป็นชุด และเขาก็ต้องการฟังคำตอบจากปากทั้งสองคนเดี๋ยวนี้ด้วย

            “ฉันขอเป็นคนตอบเองแล้วกันนะ พอดีฮีชอลเค้ามีปัญหากับทางบ้านนิดหน่อย ที่ฉันบอกว่าไปเที่ยวกับครอบครัวนั่นแหละ ความจริงพ่อกับแม่ของฮีชอลต้องการย้ายไปอยู่ต่างจังหวัดทั้งครอบครัวและแน่นอนว่าต้องย้ายที่เรียนด้วย ถึงฮีชอลจะไม่อยากย้ายแต่ก็ขัดอะไรไม่ได้ วันนี้ถึงได้มายื่นเอกสารเพื่อลาออกไง ฉันเลยบุกที่บ้านฮีชอลซะเลย ไปช่วยกันคุยจนพ่อแม่ของฮีชอลยอมให้เรียนต่อที่นี่แล้ว” หลังจากเสนอขอเป็นคนเล่า ซีวอนก็เล่าเรื่องที่เพิ่งช่วยกันแต่งขึ้นมาสดๆ ร้อนๆ ตอนอยู่บนรถ ถึงจะไม่แน่ใจก็เถอะว่าเพื่อนๆ จะยอมเชื่อหรือเปล่าแต่เขาคิดว่าเหตุผลนี้คงสมเหตุสมผลที่สุด

            “แล้วทำไมนายต้องโมโหใส่ฮีชอลด้วย” คนฟังยังคงไม่เชื่อในทีเดียว อีทึกจึงตั้งคำถามขึ้นมาอีก

            “แล้วถ้าเกิดวันหนึ่งคังอินมายื่นใบลาออกโดยที่ไม่บอกนายล่วงหน้านายจะโมโหหรือเปล่าล่ะ” ซีวอนย้อนถามกลับไปทำเอาอีทึกนิ่งไปทันที

            “จริงหรือเปล่าฮีชอล” เค้นถามจากซีวอนฝ่ายเดียวดูไม่ยุติธรรมคังอินเลยหันไปถามฮีชอลแทน

            “อืม” ฮีชอลพยักหน้า ไม่รู้ว่าถ้าหากเพื่อนๆ รู้ความจริงว่ามันเป็นมายังไงจะยังรักและยอมเป็นเพื่อนกันอยู่หรือเปล่า คิดแล้วก็ได้แต่ยิ้มเจือนๆ กลับไปให้

            “แน่นะ” อีทึกถามย้ำอีกทีอย่างนึกเป็นห่วง เพราะดูสีหน้าฮีชอลแล้วไม่สู้ดีเท่าไหร่

            ฮีชอลพยักหน้ารับอีกทีแล้วฝืนยิ้มให้ดูสดใสกว่าเดิม เพราะถ้าหากโดนถามมากกว่านี้แล้วต้องโกหกต่อไปเรื่อยๆ เขาคงรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต

            และก่อนที่อีทึกจะถามอะไรให้มากความกว่านี้ซีวอนก็ขอตัวกลับขึ้นห้องโดยอ้างว่าฮีชอลต้องการพักผ่อนอย่างที่ได้บอกไว้ก่อนหน้านี้ ตอนแรกอีทึกเหมือนจะไม่ยอมเพราะอยากฟังเรื่องราวให้ละเอียด แต่ก็โดนคังอินห้ามเอาไว้ เพราะถ้าเจ้าตัวเขายังไม่อยากเล่า และยังมีเวลาอีกเยอะที่พอจะซักถามกันได้ รอให้สภาพจิตใจของเพื่อนดีขึ้นกว่านี้ ยังไงซะฮีชอลกับซีวอนก็คงไม่หนีไปไหนอยู่แล้ว

-------------------------------------


Talk

ครบ 100% แล้วนะจ๊ะ
รู้สึกว่าจะมีหลายคนเดาถูกว่าซีวอนพาฮีชอลไปบ้านทำไม
ไม่รู้ว่าแก้ปัญหาแบบนี้จะทำให้เรื่องมันดีขึ้นหรือแย่ลง
ยังไงก็ต้องตามดูกันต่อไป

รู้สึกครึ่งหลังอันนี้มาเร็วกว่าปกติ ฮ่าๆๆ
เอาเป็นว่าจะพยายามมาอัพให้อาทิตย์ละครั้งแล้วกันนะ

ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ ^ ^





Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Fic SJ] อลวนรัก หอพักสุดเพี้ยน (Super Junior Yaoi) ตอนที่ 44 : Chapter 38 : การตัดสินใจของซีวอน (100%) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2670 , โพส : 58 , Rating : 100% / 7 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3
# 58 : ความคิดเห็นที่ 5760
ขอบคุณนะชายชเว
ที่ช่วยเจ๊น่ะ ^^
Name : Hanoy_4701 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hanoy_4701 [ IP : 124.121.153.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กันยายน 2555 / 19:16
# 57 : ความคิดเห็นที่ 5679
 ขอบคุณมาก ซีวอน ที่ช่วยฮีชอล
PS.  Luv Super Junior every day
Name : Berry_Suju < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Berry_Suju [ IP : 49.0.100.201 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2555 / 22:33
# 56 : ความคิดเห็นที่ 5553
พาไปบอกแม่ขนาดนี้ แต่งานกันเลยเหอะ >
Name : 0nly [ IP : 101.51.240.41 ]

วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2555 / 13:56
# 55 : ความคิดเห็นที่ 5546
ถึงจะแปลกๆ
แต่ก็เห็นด้วยที่ทำแบบนี้นะ
Name : secret girl < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ secret girl [ IP : 58.11.185.21 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2555 / 21:42
# 54 : ความคิดเห็นที่ 5540
ทำไมเรื่องนี้เจ๊น่าสงสารแบบนี้!
PS.  'สิบสาม' ตลอดไป 'มีแค่ห้า' ตลอดกาล. เมน' ไก่ฮยอก+ควอนลีดเดอร์+ริทสะกิดตลิ่ง จิ้น โน่ริท+ฮันฮยอก+เทมจี+เฮอึน+คยูแจ. "จริงไม่จริงไม่รู้ แต่กูรัก :3 "
Name : น้าม.♥ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ น้าม.♥ [ IP : 61.90.230.113 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มกราคม 2555 / 20:41
# 53 : ความคิดเห็นที่ 5491
เฮ้อ เฮีย หนักใจเจ๊ไปใหญ่อ่ะ ถ้าพ่อแม่เฮียรู้ว่าเจ๊หลอกอ่ะ จะเป็นยังไงเนี่ย
หลังจากนี้ได้แต่หวังว่า เฮียจะรักเจ๊แล้วเป็นแฟนกันจริงๆ ไม่ใช่มานั่งหลอกพ่อแม่เฮียแบบนี้อ่ะนะ
เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์นะคะ สู้ๆคะ ^^
PS.  규현아~와인 한잔 할래?ㅎㅎ>////<
Name : KM*PumpkinPie < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KM*PumpkinPie [ IP : 118.172.87.149 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มกราคม 2555 / 22:16
# 52 : ความคิดเห็นที่ 5484
ทีนี้วอนจะทำยังไงต่อนี้
Name : KIHAE*129 [ IP : 202.12.97.124 ]

วันที่: 6 มกราคม 2555 / 00:31
# 51 : ความคิดเห็นที่ 5480
 โล่งไปอีกคู่
PS.  ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆมาแบ่งบัน รักไรท์เตอร์ love you super junior kyumin
Name : nuu_noon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nuu_noon [ IP : 110.49.235.127 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มกราคม 2555 / 21:06
# 50 : ความคิดเห็นที่ 5467
โกหกคำโต แล้วมันจะแก้ไขได้ไงล่ะ 
Name : suju-girl < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ suju-girl [ IP : 110.49.248.146 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มกราคม 2555 / 22:52
# 49 : ความคิดเห็นที่ 5431
คบกันจริงๆไปเลย!!!

น่าสงสารเจ๊
Name : kihae yeryeo [ IP : 223.205.183.90 ]

วันที่: 25 ธันวาคม 2554 / 23:59
# 48 : ความคิดเห็นที่ 5428
วอนทำไมไม่คบกับเจ๊ไปจริงๆเลยล่ะ = =
PS.  อันยองฮาเซโย รักดั๊บที่สุด~
Name : Kwai Triple S < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kwai Triple S [ IP : 182.53.43.188 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 ธันวาคม 2554 / 19:04
# 47 : ความคิดเห็นที่ 5426
ทำไมซีวอนไม่คบกับฮีชอลจริง ๆ เลยล่ะ
Name : piggy-oun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ piggy-oun [ IP : 124.122.155.90 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 ธันวาคม 2554 / 15:24
# 46 : ความคิดเห็นที่ 5425
สงสารเจ๊ฮี อ่า............TT^TT

อะไรของแก ชเว>O< รอให้มีแฟนใหม่ก่อนแล้วค่อยเลิกกับเจ๊

ไม่ได้น้า!!!!!!!!
Name : SU..JU [ IP : 202.29.26.252 ]

วันที่: 24 ธันวาคม 2554 / 09:59
# 45 : ความคิดเห็นที่ 5424
วอนทำแบบนี้มันไม่ยุ่งกว่าเดิมเหรอ

ชอบเค้าล่ะสิเลยอยากช่วยอ่ะ
Name : kanata [ IP : 125.27.173.245 ]

วันที่: 24 ธันวาคม 2554 / 08:42
# 44 : ความคิดเห็นที่ 5421
เนียนมากพี่วอน ฮีเจอเรื่องหนักกว่าเดิมเลย - -*
PS.  จะรอวันที่กลับมาครบ 13 Super Junior Fighting!
Name : Lovelessx2 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lovelessx2 [ IP : 125.26.39.22 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ธันวาคม 2554 / 23:27
# 43 : ความคิดเห็นที่ 5419
ซีวอนไม่บอกความจริงแต่ดันช่วย แต่ช่วยแบบนี้มันจะยิ่นบานปลายรึป่าวเนี่ย
อยากให้ฮีชอลกับมาเป็นฮีชอลคนเดิมอ่ะ
Name : Minnn [ IP : 115.87.133.99 ]

วันที่: 22 ธันวาคม 2554 / 21:44
# 42 : ความคิดเห็นที่ 5418
เอาเจ๊เป็นแฟนจิงๆๆเลยสิ วอน>
Name : momo [ IP : 110.168.65.166 ]

วันที่: 22 ธันวาคม 2554 / 20:26
# 41 : ความคิดเห็นที่ 5417
 เนียนซะ ~~
Name : eve^_^ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ eve^_^ [ IP : 58.8.137.86 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ธันวาคม 2554 / 22:50
# 40 : ความคิดเห็นที่ 5414
เนียนมากนะวอน เจ๋งมากค่ะคุณชายวอน
Name : max [ IP : 125.27.233.51 ]

วันที่: 19 ธันวาคม 2554 / 22:00
# 39 : ความคิดเห็นที่ 5412
เอิ่ม...โคตรวอนซิน 55555555555+ รักเลยคู่นี้ คิคิคิ~
Name : NanZa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NanZa [ IP : 14.207.164.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ธันวาคม 2554 / 18:44
# 38 : ความคิดเห็นที่ 5411
อ๋า ณ จุดนี้ก็ยังสงสารคิมฮี T^T

PS.  I LIKE ULZZANG KOREA
Name : kim-jinpang < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kim-jinpang [ IP : 180.180.179.14 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ธันวาคม 2554 / 13:48
# 37 : ความคิดเห็นที่ 5410
วอนใจเด็ดมาก ได้ชอลลี่เป็นแฟนเรย

ไรเตอร์สู้ๆๆๆ
Name : siriwan137 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ siriwan137 [ IP : 110.49.248.249 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ธันวาคม 2554 / 03:44
# 36 : ความคิดเห็นที่ 5409
อยากให้เปนแบบที่วอนพูดจิงๆ อ่ะ
จะคบหาดูใจกัน >
Name : suju [ IP : 125.26.26.30 ]

วันที่: 18 ธันวาคม 2554 / 01:37
# 35 : ความคิดเห็นที่ 5406
เอิ่มม สถานการณ์ตึงเครียดจริงๆๆ
Name : lovekihae [ IP : 223.204.79.125 ]

วันที่: 17 ธันวาคม 2554 / 22:02
# 34 : ความคิดเห็นที่ 5405
นึกว่าวอนจะบอกแม่ว่าซินเป็นผช.
Name : Tissue < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Tissue [ IP : 27.130.186.51 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ธันวาคม 2554 / 19:26
หน้าที่ 1 | 2 | 3
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android